Το αποτέλεσμα είναι η κλοπή δεδομένων ή ακόμη και ο αποκλεισμός από τους πανεπιστημιακούς λογαριασμούς. Οι κακόβουλοι σύνδεσμοι διακινούνται είτε μέσω email, είτε εμφανίζονται σε αποτελέσματα αναζήτησης, όταν οι χρήστες αναζητούν τις επίσημες ιστοσελίδες.

Back-to-school καμπάνιες εξαπατούν φοιτητές και καθηγητές-Σοβαρός κίνδυνος για προσωπικά και ακαδημαϊκά δεδομένα

Όπως προειδοποιεί η Kaspersky, τα πλαστά sites κυκλοφορούν μέσω email ή εμφανίζονται σε αναζητήσεις στο διαδίκτυο, ξεγελώντας τους χρήστες που αναζητούν τις πραγματικές σελίδες των ιδρυμάτων. Τα phishing portal είναι σχεδόν πανομοιότυπα με τις αυθεντικές πανεπιστημιακές ιστοσελίδες, καθιστώντας δύσκολο τον εντοπισμό τους.

Τα ψεύτικα portal έχουν σχεδιαστεί έτσι, ώστε να είναι σχεδόν πανομοιότυπα με τις αυθεντικές σελίδες των πανεπιστημίων, καθιστώντας δύσκολο τον εντοπισμό τους. Στο στόχαστρο έχουν βρεθεί πανεπιστήμια σε διάφορες χώρες και περιοχές, μεταξύ άλλων στην Ινδία, την Ταϊλάνδη, τη Γερμανία και την Κολομβία. Όταν οι φοιτητές καταχωρούν τα στοιχεία τους, οι επιτιθέμενοι αποκτούν πρόσβαση σε προσωπικά δεδομένα, ακαδημαϊκά αρχεία, αλλά και οικονομικές πληροφορίες.

Οι συνέπειες είναι σοβαρές: οι κυβερνοεγκληματίες μπορούν να κλειδώσουν λογαριασμούς, εμποδίζοντας την πρόσβαση σε εκπαιδευτικό υλικό, πανεπιστημιακά email ή ακόμη και συστήματα πληρωμών. Επιπλέον, οι παραβιασμένοι λογαριασμοί αξιοποιούνται για αποστολή νέων phishing emails σε συμφοιτητές και συναδέλφους, διευρύνοντας την επίθεση εντός των ίδιων των πανεπιστημιακών δικτύων.

Γιατί είναι ευάλωτα τα πανεπιστήμια

Η συγκυρία κάνει τα ιδρύματα ιδιαίτερα εκτεθειμένα. Στην αρχή κάθε ακαδημαϊκής χρονιάς, εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες – φοιτητές, καθηγητές και προσωπικό – συνδέονται ταυτόχρονα στα συστήματα, αυξάνοντας τον όγκο και την πολυπλοκότητα των ψηφιακών συναλλαγών. Αυτό το «παράθυρο» εκμεταλλεύονται οι επιτιθέμενοι, βασιζόμενοι στην εμπιστοσύνη, που έχουν οι χρήστες στις πανεπιστημιακές πλατφόρμες.

«Τα κολέγια και τα πανεπιστήμια είναι ευάλωτα λόγω της εξάρτησης τους από ψηφιακές πλατφόρμες, αλλά και του μεγάλου όγκου χρηστών που συνδέονται στα συστήματα κατά την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς», υπογραμμίζει η Kaspersky. Και προσθέτει: «Αυτές οι ιστοσελίδες μπορεί να φαίνονται πειστικές, εκμεταλλευόμενες την εμπιστοσύνη που έχουν οι φοιτητές και οι καθηγητές σε πανεπιστημιακές πλατφόρμες. Προτρέπουμε την ακαδημαϊκή κοινότητα να είναι σε εγρήγορση και να ελέγχει τις διευθύνσεις των ιστοσελίδων ώστε να διασφαλίσει τα δεδομένα του».

Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η νέα καμπάνια phishing αναδεικνύει πόσο ευάλωτη είναι η πανεπιστημιακή κοινότητα σε στοχευμένες επιθέσεις. Η εξάρτηση από τις ψηφιακές πλατφόρμες, σε συνδυασμό με την πίεση της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς, δημιουργεί ιδανικό περιβάλλον για κυβερνοεγκληματίες. «Η ενημέρωση, η προσοχή και η χρήση σύγχρονων εργαλείων ασφάλειας αποτελούν την καλύτερη άμυνα, ώστε οι φοιτητές και οι καθηγητές να επικεντρωθούν απερίσπαστοι στον πραγματικό τους στόχο: τη γνώση», τονίζουν οι αναλυτές της εταιρείας κυβερνοασφάλειας.

Συστάσεις προστασίας

Η Kaspersky δίνει συγκεκριμένες οδηγίες για να μειωθεί ο κίνδυνος:

– Πολυπαραγοντικός έλεγχος ταυτότητας (MFA): Ενεργοποιήστε MFA όπου είναι διαθέσιμο, ιδανικά μέσω διαχειριστή κωδικών που δημιουργεί και αυτόματα κωδικούς μίας χρήσης.
– Αξιόπιστη λύση ασφάλειας: Επενδύστε σε εργαλεία, που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα απειλών.
– Επαγρύπνηση: Αποφύγετε ύποπτες προσφορές ή αιτήματα προκαταβολών που μοιάζουν «πολύ καλά για να είναι αληθινά».
– Έλεγχος πηγών: Διασταυρώστε στοιχεία επικοινωνίας για υποτροφίες ή προσφορές πριν ενεργήσετε.
– Προστασία προσωπικών δεδομένων: Μην κοινοποιείτε ευαίσθητες πληροφορίες χωρίς βεβαιότητα για την εγκυρότητα του αιτήματος.
– Χρήση επίσημων πλατφορμών: Αναζητήστε πάντα τις πραγματικές ιστοσελίδες πανεπιστημίων ή φορέων πριν εισάγετε στοιχεία.

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο Οι φοιτητές και τα δεδομένα τους στο έλεος του phishing εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου*

Γιατί είναι πρόβλημα η ύπαρξη των «αιώνιων φοιτητών» στο πανεπιστήμιο; Έχουν ακουστεί αρκετά επιχειρήματα, αλλά νομίζω κανένα από αυτά δεν θίγει την ουσία. Προφανώς, δεν είναι τα προνόμια της φοιτητικής ιδιότητας (ελεύθερη πρόσβαση σε χώρους ή δωρεάν χρήση υπηρεσιών) τα οποία όλοι δέχονται ότι μπορούν να αφαιρεθούν έπειτα από εύλογο χρονικό διάστημα. Ένα ζήτημα, όχι ευκαταφρόνητο, είναι η γραφειοκρατική και ακαδημαϊκή επιβάρυνση με τους τεράστιους αριθμούς των εξεταζομένων. Ούτε και αυτό είναι καταλυτικό. Κατά τη γνώμη μου, το επιχείρημα που θα έπρεπε να βαραίνει περισσότερο είναι η «ευθύνη» που έχουμε όλοι ως ελεύθερα άτομα στην αξιοποίηση πόρων και μάλιστα κοινωνικών. Δεν είναι απλώς ζήτημα κόστους-οφέλους από τη σκοπιά της επένδυσης που κάνει η κοινωνία στην Παιδεία. Μπορεί από αυτή τη σκοπιά το οικονομικό κόστος των «αιώνιων φοιτητών» να είναι μικρό ή μηδαμινό. Υπάρχει όμως ένα άλλο πιο σημαντικό, το «ηθικό κόστος», και αφορά τους ίδιους τους φοιτητές ως άτομα αλλά και το πανεπιστήμιο ως θεσμό.

Υπάρχει άραγε κανείς που να ξεκινάει να πράξει οτιδήποτε, ιδιαίτερα μάλιστα ένα σύνθετο, απαιτητικό και μακροπρόθεσμο εγχείρημα, χωρίς να ταυτίζεται με αυτό που κάνει, χωρίς να το πονάει; Όταν αναλαμβάνεις ένα έργο χρησιμοποιώντας τους πόρους που σου διαθέτει η κοινωνία αλλά και τους δικούς σου, τον χρόνο από τη ζωή σου αν μη τι άλλο, δεν πρέπει να το υποστηρίξεις; Η δημοκρατική κοινωνία παρέχει δημόσια αγαθά για όλους με την προϋπόθεση ότι η χρήση τους θα είναι ουσιαστική και αποτελεσματική. Όταν συνεπώς ξοδεύεις τους κοινωνικούς πόρους, ξόδεψέ τους όσο γίνεται καλύτερα. Το ίδιο πρέπει να κάνεις ως ελεύθερος άνθρωπος και με τους δικούς σου πόρους και την ίδια σου τη ζωή. Έχεις λοιπόν ένα καθήκον τόσο για σένα όσο και για όλους τους άλλους. Αυτό είναι το δικό σου πεδίο ευθύνης. Από την άλλη όμως ένας τόσο σημαντικός και πολυδάπανος θεσμός όπως το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να υφίσταται για ανθρώπους που υπό την πιο σημαντική ιδιότητα είναι άφαντοι για χρόνια, όποιον λόγο κι αν έχουν να είναι άφαντοι. Οι φοιτητές πρέπει να φοιτούν, δηλαδή, να αναλαμβάνουν την ευθύνη της ιδιότητάς τους. Αλλιώς δεν είναι φοιτητές αλλά, όπως λένε στα γερμανικά, Karteileichen, κάτι σαν απολιθώματα ενός σκονισμένου αρχείου. Αυτό είναι το ανάλογο πεδίο ευθύνης του πανεπιστημίου που κι αυτό λογοδοτεί στον εαυτό του και την κοινωνία.

Ένα πανεπιστήμιο που απορροφά στον οργανισμό του αυτήν τη χαλαρότητα και αμφισημία, την ύπαρξη «φοιτητών» που δεν φοιτούν πραγματικά αλλά μπορούν, όποτε το θυμηθούν, να δίνουν εξετάσεις, υποβαθμίζει τη δουλειά και την αφοσίωση όλων των υπολοίπων, ουσιαστικά υποβαθμίζει συμβολικά και ηθικά τον εαυτό του, δηλαδή, την ακεραιότητα του έργου του. Αυτήν την αλήθεια την έχουν αποδεχθεί τα πανεπιστήμια όλου του κόσμου, ιδιωτικά ή δημόσια. Γιατί άραγε ένα καλό «ιδιωτικό», μη κερδοσκοπικό πανεπιστήμιο (ή αντίστοιχα ένα δημόσιο) να ακολουθεί αυστηρούς ακαδημαϊκούς κανόνες στην επιλογή αλλά και προαγωγή των φοιτητών του; Επειδή απλούστατα με αυτόν τον τρόπο περιφρουρεί ουσιαστικά και συμβολικά το επίπεδο σπουδών στο οποίο προσβλέπει και την ακαδημαϊκή του ποιότητα. Ουσιαστικά προστατεύει τη δουλειά όλων.

Είναι επίσης λάθος να σχετίζουμε την ύπαρξη κανόνων και χρονικών ορίων με τη στέρηση ευκαιριών. Η υιοθέτηση ορίου σπουδών θα πρέπει πράγματι να συμβαδίζει με την ύπαρξη πραγματικών ευκαιριών πρόσβασης στην ανώτατη παιδεία όσων επιθυμούν να σπουδάσουν και το εννοούν. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να προσφέρονται δυνατότητες οικονομικής υποστήριξης των φοιτητών είτε με άτοκα δάνεια, είτε με υποτροφίες. Η κοινωνία και το κράτος οφείλουν να εξαλείψουν τις αντικειμενικές αδυναμίες κάποιου που κατά τα άλλα θα μπορούσε και θα ήθελε να σπουδάσει. Εξίσου σημαντικό είναι ο δρόμος που οδηγεί στην αληθινή παιδεία και την ομορφιά και την ελπίδα της γνώσης να είναι πάντα ανοιχτός για όλους τους πολίτες αλλά και εδώ απαιτείται προσπάθεια και συνυπευθυνότητα. Δεν έχει νόημα να κρατάει κάποιος την ιδιότητα του φοιτητή, αν δεν μπορεί για δικούς του λόγους να σπουδάσει πραγματικά. Θα δεχόμουν ως πολύ ειλικρινέστερο να έχεις τη δυνατότητα να ανακτήσεις τη χαμένη σου φοιτητική ιδιότητα, εφόσον συντρέξουν ξανά ευνοϊκές συνθήκες στο μέλλον. Δεν πρέπει όμως να κάνουμε μισά πράγματα. Αν δεν μπορείς ή δεν θέλεις να κάνεις την επένδυση χρόνου και ενέργειας που χρειάζεσαι για πραγματικές σπουδές, είναι καλύτερο να μην παριστάνεις ότι σπουδάζεις. Είναι καλύτερο για όλους. Αλλιώς κοροϊδεύεις και τον εαυτό σου αλλά και τους άλλους.

*καθηγητής της Φιλοσοφίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ

Το άρθρο «Αιώνιοι φοιτητές» και πεδία ευθύνης… Του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πόσο βίοι παράλληλοι είναι οι φοιτητικές διαδηλώσεις σε Αθήνα και Κωνσταντινούπολη; Ποια τα αιτήματα των μεν και ποια των δε. Πως αντιμετωπίζονται εδώ κι εκεί από τις αστυνομικές αρχές; Ερωτήματα στα οποία επιχειρείται μια διεξοδική προσέγγιση.

Το άρθρο Φοιτητικές διαμαρτυρίες σε Αθήνα και Κωνσταντινούπολη… Του Τάσου Παπαδόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σύμφωνα με τις προτεινόμενες αλλαγές, το νομοσχέδιο περιλαμβάνει ελάχιστη βάση εισαγωγής στα ΑΕΙ, χρονικό όριο φοίτησης (τέλος στους «αιώνιους φοιτητές»), ελεγχόμενη είσοδο στα πανεπιστήμια και θεσμοθέτηση Ομάδας Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων που θα υπάγεται στην Ελληνική Αστυνομία.

Ειδικότερα για τους αιώνιους φοιτητές το υπουργείο Παιδείας διευκρίνισε τα εξής: «Η ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης σε ένα 4ετές προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών ΑΕΙ  θα είναι τα 6 έτη. Στην περίπτωση προγραμμάτων σπουδών που ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα 4 χρόνια, προβλέπονται κατά το μέγιστο άλλα 3 χρόνια. Ειδική μέριμνα θα λαμβάνεται για φοιτητές που εργάζονται ή συντρέχει λόγος υγείας ή άλλος σπουδαίος λόγος, στις οποίες περιπτώσεις είναι δυνατή η υπέρβαση του ανώτατου χρόνου. Για τους ήδη φοιτούντες, ο ανώτατος χρόνος φοίτησης ξεκινά να υπολογίζεται από το επόμενο ακαδημαϊκό έτος, 2021-2022.Το χρονικό όριο φοίτησης θεσπίζεται ώστε να υπάρχει ένα συνεκτικό πλαίσιο ολοκλήρωσης των σπουδών, με σκοπό την ουσιαστική αναβάθμισή τους».

Ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος αντέδρασε στο γεγονός ότι η εφαρμογή του νόμου για τους αιώνιους φοιτητές ισχύει για τους νεοεισερχόμενους και όχι για τους ήδη υπάρχοντες και έγραψε στο Twitter:

«Η κ. Κεραμέως παρουσίασε ν/σ που προβλέπει ανώτατο όριο φοίτησης ν+2. Θα ισχύσει για τους νεοεισερχόμενους. Θα αγγίξει φοιτητή μετά από 6 χρόνια. Και ως τότε, ποιος ξέρει; κάποιος θα το ακυρώσει! Οι χιλιάδες τωρινοί αιώνιοι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε. Όχι και μπελάδες!»

Πηγή: iefimerida.gr

Το άρθρο Ο Στέφανος Μάνος διαφωνεί με την πρόταση Κεραμέως για τους αιώνιους φοιτητές εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι φοιτητές που ενδεχομένως κάνουν πάρτυ επειδή μπήκαν σε πανεπιστημιακή σχολή με λευκή κόλλα, είναι ήδη στο περιθώριο των κοινωνιών της δια βίου μάθησης. Όσο για τα φούμαρα που κάποιοι τους πουλάνε, θα τους κοστίσουν πολύ ακριβά.

Το άρθρο Η γνώση ως πρώτη ύλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.