Τους ανοιχτούς «λογαριασμούς» που έχουν με τους δήμους θα πρέπει να σπεύσουν να τακτοποιήσουν οι πολίτες. Από την 1η Σεπτεμβρίου ακόμη και μια απλήρωτη κλήση από τη Δημοτική Αστυνομία για παράνομο παρκάρισμα θα μπλοκάρει αυτόματα την έκδοση της φορολογικής ενημερότητας.

Την Κυριακή, ενεργοποιείται η νέα υπηρεσία διαλειτουργικότητας της ΑΑΔΕ για την έκδοση φορολογικής ενημερότητας.

Η φορολογική ενημερότητα

Αυτό σημαίνει ότι η φορολογική διοίκηση θα ενημερώνεται άμεσα και ψηφιακά εάν οι πολίτες που ζητούν φορολογική ενημερότητα έχουν χρέη στους δήμους και συγκεκριμένα δεν έχουν πληρώσει δημοτικά τέλη ή κλήσεις της Δημοτικής Αστυνομίας. Εφόσον οι δήμοι απαντήσουν στην ΑΑΔΕ ότι υπάρχουν χρέη θα μπλοκάρεται αυτόματα η έκδοση φορολογικής ενημερότητας.

Στον αντίποδα, όσοι δεν έχουν χρέη ή έχουν ρυθμίσει τις οφειλές τους στους δήμους και τις περιφέρειες η φορολογική ενημερότητα θα εκδίδεται με διαδικασίες-εξπρές. Σύμφωνα µε την ΑΑ∆Ε, η νέα λειτουργικότητα διευκολύνει τους πολίτες και τις επιχειρήσεις στις συναλλαγές τους, καθώς επιτρέπει την εύκολη και γρήγορη αποδέσμευση της φορολογικής τους ενημερότητας.

Ενιαίο πιστοποιητικό

Στα τέλη Σεπτεμβρίου έρχεται το νέο ενιαίο πιστοποιητικό οικονομικής ενημερότητας για πολίτες και επιχειρήσεις που δεν έχουν χρέη στην εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Το νέο ηλεκτρονικό έγγραφο που θα αντικαταστήσει τα σημερινά αποδεικτικά φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας θα εκδίδεται με λίγα κλικ μέσω μιας νέας ηλεκτρονικής πλατφόρμας. Θα περιλαμβάνει τα στοιχεία τόσο της φορολογικής όσο και της ασφαλιστικής ενημερότητας, θα είναι έγκυρο για κάθε προβλεπόμενη χρήση και θα γίνεται υποχρεωτικά αποδεκτό από φορείς του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα, όπου κατά νόμο απαιτείται.

Οι πολίτες θα υποβάλουν την αίτησή τους στη νέα ψηφιακή πλατφόρμα. Μετά την υποβολή της αίτησης θα γίνεται αυτόματα έλεγχος των στοιχείων που υποβλήθηκαν και στην συνέχεια εφόσον πληρούνται όλα τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις, θα εκδίδεται το πιστοποιητικό οικονομικής ενημερότητας, με τους ίδιους όρους που διέπουν την έκδοση της φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας. Η έκδοση της οικονομικής ενημερότητας θα «σκοντάφτει» στην περίπτωση αρρύθμιστων ή ληξιπρόθεσμων οφειλών είτε στην εφορία, είτε στα ασφαλιστικά ταμεία, αν δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις για ένα εκ των δύο μερών.

Τι ισχύει για την έκδοση φορολογικής ενημερότητας

Σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις :

1.  Ο φορολογούμενος δύναται να ζητήσει αποδεικτικό ενημερότητας ισχύος μέχρι και 2 μηνών για την πραγματοποίηση πράξεων και συναλλαγών.
2.  Η Φορολογική Διοίκηση χορηγεί αποδεικτικό ενημερότητας, μόνο εφόσον ο φορολογούμενος δεν έχει οφειλές στη Φορολογική Διοίκηση από οποιαδήποτε αιτία και έχει υποβάλει τις απαιτούμενες φορολογικές δηλώσεις των τελευταίων 5 ετών.
3.  Η Φορολογική Διοίκηση δύναται να μη χορηγεί αποδεικτικό ενημερότητας, εάν ο φορολογούμενος έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές σε άλλη αρχή του δημόσιου τομέα (δέσμευση χορήγησης αποδεικτικού ενημερότητας), εφόσον η αρχή αυτή χρησιμοποιεί υπηρεσίες διαλειτουργικότητας για να ενημερώνει τη Φορολογική Διοίκηση για την ύπαρξη ληξιπρόθεσμων οφειλών που συνεπάγονται τη δέσμευση ενημερότητας, καθώς και για την τακτοποίηση των οφειλών, που συνεπάγονται άρση της δέσμευσης ενημερότητας.
4.  Αν ο φορολογούμενος έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα ρύθμισης οφειλών ή έχει οφειλές μη ληξιπρόθεσμες ή σε αναστολή, δύναται να εκδοθεί αποδεικτικό ενημερότητας περιορισμένης ισχύος, η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει τον 1 μήνα. Η Φορολογική Διοίκηση και μετά τη συμμόρφωση του οφειλέτη σε πρόγραμμα ρύθμισης ορίζει υποχρεωτικά όρο παρακράτησης στις περιπτώσεις που το αποδεικτικό ενημερότητας εκδίδεται για είσπραξη χρημάτων ή μεταβίβαση ακινήτου ή σύσταση εμπράγματου δικαιώματος επ΄ αυτού από επαχθή αιτία. Ειδικά για μεταβίβαση ακινήτου ή σύσταση εμπράγματου δικαιώματος επ΄ αυτού από επαχθή αιτία, το αποδεικτικό ενημερότητας εκδίδεται με ποσό παρακράτησης ποσοστού 70% επί του τιμήματος, εφόσον το τίμημα δεν υπολείπεται της αντικειμενικής αξίας και έως το ύψος των ληξιπρόθεσμων ρυθμισμένων οφειλών στη Φορολογική Διοίκηση. Εάν υφίστανται ληξιπρόθεσμες οφειλές σε αναστολή άνω των 50.000 ευρώ, ορίζεται ποσοστό παρακράτησης 50% επί του τιμήματος, εφόσον αυτό δεν υπολείπεται της αντικειμενικής αξίας και έως το ύψος των συνολικών οφειλών σε αναστολή. Εάν το τίμημα υπολείπεται της αντικειμενικής αξίας και το ποσό της παρακράτησης, υπολογιζόμενο επί του τιμήματος, είναι μικρότερο των οφειλών, εκδίδεται αποδεικτικό ενημερότητας με υπολογισμό του ποσού της παρακράτησης επί της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου και υπό την προϋπόθεση ότι το ποσό της παρακράτησης που προκύπτει από τον υπολογισμό αυτόν δεν υπερβαίνει το τίμημα.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Φορολογική ενημερότητα: Αυτόματο «μπλόκο» και για μια απλήρωτη κλήση της Δημοτικής Αστυνομίας… Της Μαρίας Βουργάνας εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο Πρ.Βιοτεχνικού Επιμ. Παύλος Ραβάνης, ο επιχειρηματίας εστίασης Περικλής Μπελίτσος και ο δικηγόρος Τάσος Αβρανίτης στην εκπομπή Action Τώρα.

Το άρθρο Η φορολογία στο επίκεντρο-δίκαιοι ή άδικοι οι φόροι βάση το πρόγραμμα των κομμάτων εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Χωρίς καμία αμφιβολία, η εξαγορά του 49% της Viva Wallet από την JPMorgan αποτελεί σημαντική επιτυχία. Μία που ακολούθησε την εξαγορά της Chipita από την Mondelez.  Εξαιρετική τιμή για τους επιχειρηματίες εκείνους που παρά τις δυσκολίες του επιχειρείν στην χώρα μας, μετουσίωσαν το όραμά τους σε πράξη.

Το άρθρο Η φορολογική προσέγγιση της ανάπτυξης και η ηθική της υπεραξίας… Του Ηρακλή Ρούπα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το πράσινο αντιπροσωπεύει μεταξύ άλλων τη ζωή και την ανάπτυξη, σύμφωνα με το Color Harmony Compendium, έναν διεθνώς αναγνωρίσιμο οδηγό χρωμάτων. Δίνει όμως και την απάντηση στο ερώτημα τού εάν η φορολογία είναι ικανή να αντιμετωπίσει τα ζητήματα του τρέχοντος επιχειρηματικού περιβάλλοντος, αν δηλαδή μπορεί να υπάρξει το πράσινο της φορολογίας και αυτή να συνδεθεί στενά με τις προτεραιότητες και τους αναπτυξιακούς στόχους των επιχειρήσεων και της κοινωνίας.

Ποιες είναι όμως οι προτεραιότητες αυτές και πού πρέπει να εστιάσουν οι σύγχρονες επιχειρήσεις στο περιβάλλον που διαμορφώνεται;

Κατ’ αρχήν, η στροφή σε φιλικότερες προς το περιβάλλον μορφές ενέργειας και η μετάβαση στην κυκλική οικονομία που εστιάζει στη μείωση της σπατάλης των πόρων της παραγωγικής διαδικασίας και του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των επιχειρήσεων έρχεται ως απάντηση στην επιδίωξη για αειφόρο ανάπτυξη, λαμβάνοντας υπόψη την αυξανόμενη ανησυχία για την εξάντληση των φυσικών πόρων και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Οι επενδύσεις όμως στην «πράσινη ανάπτυξη» συνεπάγονται υψηλό κόστος, καθιστώντας απαραίτητη συνθήκη πραγματοποίησής τους την παροχή επενδυτικών και φορολογικών κινήτρων από το κράτος και τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε ρευστότητα.

Αν μιλήσουμε για τη χώρα μας, βλέπουμε τους τελευταίους μήνες κινήσεις που στρέφονται σ’ αυτή την κατεύθυνση με την ψήφιση νόμων για τους εταιρικούς μετασχηματισμούς, με τον υπό αναθεώρηση αναπτυξιακό νόμο και μ’ έναν νέο υπό ψήφιση κλιματικό νόμο, ενώ κομβικό ρόλο θα έχουν και τα κεφάλαια από το Ταμείο Ανάκαμψης, που υπολογίζονται περίπου σε 6 δισ. ευρώ και θα αφορούν συνολικά τη μετάβαση σε φιλικές προς το περιβάλλον τεχνολογίες.

Γίνεται λοιπόν εύκολα αντιληπτή η ευκαιρία που έχουν οι επιχειρήσεις για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων τους και τη δημιουργία βιώσιμων επιχειρηματικών δομών οι οποίες θα είναι φιλικές προς το περιβάλλον. Μια ευκαιρία που πρέπει να εκμεταλλευτούν στο έπακρον δουλεύοντας με τους συνεργάτες και τους συμβούλους τους για να επωφεληθούν του νέου νομοθετικού και χρηματοδοτικού πλαισίου.

Γιατί η μετάβαση αυτή αποτελεί και μία πρόκληση για τις επιχειρήσεις που δεν θα επιλέξουν να την ακολουθήσουν, καθώς η άντληση κεφαλαίων και η ανάληψη έργων για όσους δεν θα πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια βιώσιμης ανάπτυξης (ESG) θα είναι δυσχερής ή θα γίνεται με περισσότερο επαχθείς όρους.

Παράλληλα, η τεχνολογία έρχεται να διαμορφώσει νέες απαιτήσεις για τους φορολογικούς συμβούλους και τα οικονομικά τμήματα των επιχειρήσεων.

Ήδη με το mydata αλλά και τις πρόσφατες εξαγγελίες του διοικητή της ΑΑΔΕ για αυτοματοποίηση των φορολογικών δηλώσεων, οι εργασίες καταχώρησης και επεξεργασίας δεδομένων δεν θα πραγματοποιούνται όπως στο παρελθόν χειροκίνητα, αλλά με τη χρήση εργαλείων αυτοματοποίησης από μηχανές και πλατφόρμες. Έτσι θα δίνεται έμφαση στην ποιοτική σύνθεση και ερμηνεία των λογιστικών και φορολογικών δεδομένων προκειμένου να ληφθούν οι ορθότερες αποφάσεις για τη φορολογική συμμόρφωση μιας επιχείρησης. Αυτό καταδεικνύει την ανάγκη για στόχευση των επιχειρήσεων στην επανακατάρτιση (reskilling) και αναβάθμιση των ψηφιακών δεξιοτήτων των εργαζομένων τους.

Τέλος, η ανάγκη για μεγαλύτερη φορολογική διαφάνεια, όπως αποτυπώνεται στην ατζέντα και τα σχέδια δράσης του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), του G20, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών, αυξάνει την πίεση που ασκείται στις επιχειρήσεις για καλύτερη διαχείριση των κινδύνων που σχετίζονται με τη φορολόγηση, μέσω της ενίσχυσης του πλαισίου ελέγχου και των διαδικασιών παροχής πληροφόρησης, την ίδια στιγμή που η φορολογία αναμένεται μεσοπρόθεσμα να ενσωματωθεί και στο ευρύτερο πλαίσιο βιώσιμης ανάπτυξης και διακυβέρνησης («ESG») με δείκτες όπως ο «Total Tax Contribution».

Γιατί εν τέλει φορολογική διαφάνεια δεν είναι απλώς η δημοσίευση κάποιων αριθμοδεικτών ή οικονομικών μεγεθών, αλλά η δυνατότητα των επιχειρήσεων να περιγράφουν και να εξηγούν τόσο τους φορολογικούς χειρισμούς και τον φορολογικό σχεδιασμό τους όσο και το πλαίσιο φορολογικής συμμόρφωσης που ακολουθούν και τους τρόπους διασφάλισής της.

*Tax Partner και Tax Senior Manager της PwC Ελλάδας

Το άρθρο Το πράσινο της φορολογίας… Των Άγι Μοσχοβάκου και Τάσου Καρμά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

1. Προϋποθέσεις

 Σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 28 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Κ.Φ.Ε.), το κατά τον έλεγχο ακαθάριστο και καθαρό (φορολογητέο) εισόδημα των φυσικών και νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων που ασκούν ή προκύπτει ότι ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα μπορεί να προσδιορίζεται με βάση κάθε διαθέσιμο στοιχείο ή με έμμεσες μεθόδους ελέγχου στις ακόλουθες περιπτώσεις :

 α) Όταν τα λογιστικά αρχεία δεν τηρούνται ή οι οικονομικές καταστάσεις δεν συντάσσονται σύμφωνα με τον νόμο για τα Λογιστικά Πρότυπα (Ν.4308/2014 Ε.Λ.Π.). Η προϋπόθεση αυτή αναφέρεται στις περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες η τήρηση των λογιστικών αρχείων (βιβλίων και στοιχείων) ή η σύνταξη των οικονομικών καταστάσεων σύμφωνα με τον νόμο για τα Λογιστικά Πρότυπα γίνεται με τέτοιο τρόπο που καθιστά αδύνατη τη διενέργεια ελεγκτικών επαληθεύσεων ή καθιστά μη αξιόπιστο το λογιστικό σύστημα. Ενδεικτικά, η διενέργεια ελεγκτικών επαληθεύσεων θεωρείται ότι δεν είναι δυνατή ή το λογιστικό σύστημα θεωρείται ως μη αξιόπιστο όταν:

αα) Δεν τηρούνται τα προβλεπόμενα βιβλία ή τηρούνται βιβλία κατώτερης κατηγορίας από την προβλεπόμενη.

 ββ) Δεν διαφυλάσσονται τα λογιστικά αρχεία (βιβλία και στοιχεία), οι Φορολογικοί Ηλεκτρονικοί Μηχανισμοί (Φ.Η.Μ.), οι φορολογικές μνήμες και τα αρχεία των Φ.Η.Μ.

 γγ) Η επιχείρηση παραβιάζει ή παραποιεί ή επεμβαίνει κατά οποιονδήποτε τρόπο στη λειτουργία των Φ.Η.Μ.

 δδ) Από το τηρούμενο λογιστικό σύστημα δεν παρέχονται ευχερώς και αναλυτικά και σε σύνοψη, όλα τα δεδομένα και οι πληροφορίες που απαιτούνται για να καθίσταται ευχερής η διενέργεια συμφωνιών και επαληθεύσεων κατά τη διάρκεια του ελέγχου.

 Επισημαίνεται ότι, σε κάθε περίπτωση, η αδυναμία διενέργειας ελεγκτικών επαληθεύσεων ή η μη αξιοπιστία του λογιστικού συστήματος αποτελεί θέμα πραγματικό, για το οποίο απαιτείται επαρκής τεκμηρίωση στην σχετική έκθεση ελέγχου, ώστε να αιτιολογείται ο προσδιορισμός του εισοδήματος με κάθε διαθέσιμο στοιχείο ή με τη χρήση των έμμεσων μεθόδων ελέγχου.

β) Όταν τα φορολογικά στοιχεία ή τα λοιπά προβλεπόμενα σχετικά δικαιολογητικά δεν συντάσσονται σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν.4174/2013). Η προϋπόθεση αυτή αναφέρεται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες διαπιστώνονται παραβάσεις ή παρατυπίες που αφορούν τα φορολογικά στοιχεία ή δικαιολογητικά έγγραφα που επέχουν θέση φορολογικού στοιχείου. Ειδικότερα στις περιπτώσεις αυτές εντάσσεται η μη έκδοση ή ανακριβής έκδοση φορολογικών στοιχείων, η λήψη ανακριβών φορολογικών στοιχείων, η έκδοση εικονικών ή πλαστών φορολογικών στοιχείων, η λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων καθώς και η νόθευση φορολογικών στοιχείων.

 γ) Όταν τα λογιστικά αρχεία ή φορολογικά στοιχεία δεν προσκομίζονται στη Φορολογική Διοίκηση μετά από σχετική πρόσκληση. Η προϋπόθεση αυτή αναφέρεται στις περιπτώσεις όπου κατόπιν επίδοσης πρόσκλησης στον φορολογούμενο, δεν προσκομίζονται τα λογιστικά αρχεία (βιβλία και στοιχεία). Σύμφωνα δε με την εγκύκλιο Ε.2015/2020 του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. η πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής θα επαναπροσδιοριστεί μετά την εφαρμογή των ηλεκτρονικών βιβλίων.

 δ) Όταν το ποσό του δηλούμενου εισοδήματος δεν επαρκεί για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης ή σε περίπτωση που υπάρχει προσαύξηση περιουσίας η οποία δεν καλύπτεται από το δηλούμενο εισόδημα, (μόνο για τα φυσικά πρόσωπα). Η προϋπόθεση αυτή αφορά τον προσδιορισμό του εισοδήματος των φυσικών προσώπων ανεξάρτητα αν αυτό προέρχεται από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας και επισημαίνεται ότι, ο προσδιορισμός του εισοδήματος των φυσικών προσώπων που ασκούν ή προκύπτει ότι ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα δύναται να γίνει με τη χρήση οποιασδήποτε από τις προβλεπόμενες έμμεσες τεχνικές, υπό την πλήρωση είτε αυτής της προϋπόθεσης είτε/και των ανωτέρω προϋποθέσεων α’, β’ και γ’. Τονίζεται επίσης ότι, για τα φορολογικά έτη που ξεκίνησαν από την 1.1.2014 κάθε προσαύξηση περιουσίας που προέρχεται από παράνομη ή αδικαιολόγητη ή άγνωστη πηγή ή αιτία θεωρείται κέρδος από επιχειρηματική δραστηριότητα, εκτός εάν ο φορολογούμενος αποδείξει την πραγματική πηγή αυτής, καθώς επίσης και ότι αυτή είτε έχει υπαχθεί σε νόμιμη φορολογία είτε απαλλάσσεται από το φόρο σύμφωνα με ειδικές διατάξεις.

 2. Εφαρμογή

Ο τρόπος με τον οποίο θα προσδιορισθεί το ακαθάριστο και καθαρό εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα, σύμφωνα με το άρθρο 28 του Κ.Φ.Ε. από τον φορολογικό έλεγχο, συνίσταται στη χρήση κάθε διαθέσιμου στοιχείου καθώς και στην εφαρμογή των προβλεπόμενων στο άρθρο 27 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας μεθόδων έμμεσου προσδιορισμού της φορολογητέας ύλης. Σε περίπτωση κατά την οποία δεν συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις, το εισόδημα των φυσικών προσώπων των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων προσδιορίζεται σύμφωνα με τις λοιπές διατάξεις του Κ.Φ.Ε., ήτοι με λογιστικό τρόπο. 

 Στα διαθέσιμα στοιχεία, για τον προσδιορισμό του εισοδήματος συμπεριλαμβάνονται, ενδεικτικά, στοιχεία και πληροφορίες που διαθέτει η Φορολογική Διοίκηση για την έκταση της συναλλακτικής δράσης και τις συνθήκες λειτουργίας αυτού που ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα (φυσικού προσώπου, νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας). Τέτοια στοιχεία μπορούν να είναι οι αγορές, οι πωλήσεις και το μικτό κέρδος που, το ύψος των αμοιβών που εισπράττονται κατά περίπτωση, η πελατεία, το μικτό κέρδος που προκύπτει από ομοειδείς επιχειρηματικές ή επαγγελματικές δραστηριότητες, οι οποίες προσδιορίζονται με βάση ιδίως το χρόνο, τον τρόπο, τον τόπο και τα μέσα άσκησης της δραστηριότητας, καθώς και την ειδικότητα και τον επιστημονικό τίτλο κατά περίπτωση, το απασχολούμενο προσωπικό, το ύψος των κεφαλαίων που έχουν επενδυθεί, καθώς και των ίδιων κεφαλαίων κίνησης, το ποσό των δανείων και των πιστώσεων, το ποσό των εξόδων παραγωγής και διάθεσης των εμπορευμάτων, των εξόδων διαχείρισης, κάθε επιχειρηματική δαπάνη και γενικά κάθε άλλο στοιχείο που προσδιορίζει την επιχειρηματική δραστηριότητα. Επισημαίνεται ότι, διαθέσιμα στοιχεία επίσης θεωρούνται και τα στοιχεία ή/και οι πληροφορίες που μπορούν να αντληθούν από τρίτες πηγές, τα οποία αφορούν τα πρόσωπα αυτά.

 Λοιπές επισημάνσεις

 i) Ο προσδιορισμός του εισοδήματος (ακαθαρίστου και καθαρού) με βάση κάθε διαθέσιμο στοιχείο ή με έμμεσες μεθόδους ελέγχου αφορά τα φορολογικά έτη που ξεκίνησαν από την 1.1.2014.

 ii) Η εφαρμογή κάθε διαθέσιμου στοιχείου ή των μεθόδων έμμεσου προσδιορισμού φορολογητέας ύλης εφαρμόζεται σε οποιοδήποτε στάδιο του ελέγχου διαπιστωθεί η πλήρωση των προαναφερόμενων προϋποθέσεων.

 iii) Στοιχεία που διαθέτει η Φορολογική Διοίκηση ή μπορούν να αντληθούν από τρίτες πηγές για τον φορολογούμενο δύναται να χρησιμοποιηθούν συνδυαστικά με στοιχεία από ομοειδείς επιχειρηματικές ή επαγγελματικές δραστηριότητες, εφόσον το φορολογητέο εισόδημα προσδιορίζεται με τη χρήση κάθε διαθέσιμου στοιχείου ή με τις έμμεσες μεθόδους προσδιορισμού της φορολογητέας ύλης.

*Ο Γιώργος Α. Κορομηλάς είναι Φορολογικός σύμβουλος – Συγγραφέας φορολογικών βιβλίων, Διευθυντής Φορολογικού τμήματος Tax Advisors I.K.E. και Πρόεδρος Ινστιτούτου Οικονομικών και Φορολογικών Μελετών

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Οι έμμεσες μέθοδοι ελέγχου στην επιχειρηματική δραστηριότητα – Α’ μέρος… Του Γιώργου Α. Κορομηλά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μετά τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, είναι κοινός τόπος ότι βρισκόμαστε σε μία πολύ καλή στιγμή για την ελληνική οικονομία. Έχουν γίνει σημαντικά βήματα για να εξαλείψουμε τους παράγοντες που μας κάνουν λιγότερο ανταγωνιστικούς και για πρώτη φορά έπειτα από πάρα πολλά χρόνια βλέπουμε μία προσπάθεια και στη φορολογία να στηριχθούν στρατηγικές επιλογές οι οποίες αναδεικνύουν τα μεγάλα πλεονεκτήματα της Ελλάδας. Αυτό επιβεβαιώνεται από το ενδιαφέρον που βλέπουμε από το εξωτερικό για το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων που έχει ήδη ξεκινήσει και που όλοι ελπίζουμε να τρέξει ακόμη πιο γρήγορα μέσα στο 2022.

Δύο σημαντικές αλλαγές που έχουν γίνει την τελευταία διετία αναιρούν σημαντικά ανταγωνιστικά μειονεκτήματα που είχε η ελληνική οικονομία σε σχέση με τις οικονομίες άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Η πρώτη είναι τα ειδικά φορολογικά καθεστώτα για φυσικά πρόσωπα τα οποία επιλέγουν να υιοθετήσουν την Ελλάδα ως τόπο φορολογικής κατοικίας. Εδώ συμπεριλαμβάνονται τα φυσικά πρόσωπα υψηλού πλούτου με διατάξεις που ψηφίστηκαν τον Δεκέμβριο 2019, συνταξιούχοι με διατάξεις που ψηφίστηκαν το καλοκαίρι του 2020 αλλά και το ειδικό καθεστώς για την προσέλκυση στελεχών από το εξωτερικό που ψηφίστηκε στο τέλος του 2020 και που αναμένεται να αποτελέσει το μεγάλο όπλο στη φαρέτρα της ελληνικής κυβέρνησης στον πόλεμο του Brain Gain.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα πολύ όμορφη, γεμάτη φως και ιστορία, ασφαλής, με πολύ λογικό κόστος ζωής και με πολλές επιλογές για ποιότητα ζωής. Δεν υστερεί σε τίποτα από τη Μάλτα, την Ιταλία και την Πορτογαλία. Και με τα νέα αυτά καθεστώτα είναι και πάρα πολύ ανταγωνιστική όσον αφορά το φορολογικό κόστος για τα εισοδήματα αλλοδαπής, καθώς προβλέπεται ένα κατ’ αποκοπή ποσό φόρου της τάξεως των 100.000 ευρώ για την περίπτωση των φυσικών προσώπων υψηλού πλούτου, ενιαίος χαμηλός φορολογικός συντελεστής 7% για την περίπτωση των συνταξιούχων και σημαντικές εκπτώσεις εισοδήματος της τάξεως του 50% για το εισόδημα από μισθωτές εργασίες για τα στελέχη που έρχονται ή επιστρέφουν για να εργαστούν στη χώρα. Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που είναι εντυπωσιακός ο αριθμός των ενδιαφερομένων παρά την πανδημία για να έρθουν και να ζήσουν, να ξοδέψουν και να επενδύσουν στην Ελλάδα με σημαντικά, πολλαπλασιαστικά θετικά αποτελέσματα στην οικονομία μας.

Η δεύτερη σημαντική αλλαγή είναι η απαλλαγή των νομικών προσώπων από τον φόρο κεφαλαιακών κερδών για την πώληση συμμετοχών, το περίφημο «participation exemption», που ψηφίστηκε και αυτό τον Δεκέμβριο του 2019. Μια απαλλαγή που τη συναντήσαμε στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και που τις προηγούμενες δεκαετίες έκανε θαύματα για τις οικονομίες της Ολλανδίας, του Λουξεμβούργου και της Κύπρου. Αυτή η αλλαγή στον ελληνικό φορολογικό νόμο ανέτρεψε το ανταγωνιστικό μας μειονέκτημα και μας έδωσε τη δυνατότητα να συζητάμε με τους ξένους επενδυτές την έννοια της ελληνικής Holding. Αυτό σε συνδυασμό με την υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών που μπορεί να βρει ένας επενδυτής αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα θεωρούμε ότι θα μπορέσει να λειτουργήσει σαν ένα πολύ δυνατό χαρτί για την προσέλκυση κεφαλαίων ειδικά από τρίτες χώρες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα ως την πύλη εισόδου τους στην Ευρώπη.

*γενική διευθύντρια, επικεφαλής Φορολογικών και Νομικών Υπηρεσιών, KPM

Το άρθρο Δύο κομβικές αλλαγές στη φορολογία… Της Γεωργίας Σταματέλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι συζητήσεις εστιάστηκαν σε δυο κεντρικές αλλαγές: Την ανακατεύθυνση των δικαιωμάτων φορολόγησης προς τις χώρες όπου πραγματικά συμβαίνει η οικονομική δραστηριότητα και όχι σε εκείνες που επιλέγει η εκάστοτε εταιρεία να κατευθύνει τα κέρδη της και ο ορισμός ενός ελάχιστου συντελεστή παγκόσμιας φορολογίας.

Οι υπουργοί οικονομικών των χωρών των G7 έδωσαν σημαντική ώθηση στις διαπραγματεύσεις στη συνάντησή τους στις 4-5 Ιουνίου, υποστηρίζοντας έναν ελάχιστο συντελεστή της τάξης «τουλάχιστον του 15%» και μια αναδιανομή των δικαιωμάτων φορολόγησης που θα διασφαλίζει ότι οι χώρες-«αγορές», δηλαδή εκείνες όπου οι εταιρείες διοχετεύουν τα προϊόντα τους, θα λάβουν μεγαλύτερη μερίδα αυτών των δικαιωμάτων. Τουλάχιστον «το 20% των κερδών που ξεπερνούν ένα όριο του 10% στο περιθώριο κέρδους, για τις μεγαλύτερες και πιο κερδοφόρες πολυεθνικές εταιρείες».

Επιπλέον, εξέφρασαν την επιθυμία να αποσυμπιέσουν μια υπερατλαντική διαμάχη για τη φορολόγηση των (κυρίως αμερικανικών) τεχνολογικών κολοσσών, υποσχόμενοι να «παρέχουν τον απαραίτητο συντονισμό» για την εφαρμογή των νέων, διεθνών φορολογικών κανόνων και να απομακρύνουν την τιμωρητική φορολόγηση για τις ψηφιακές υπηρεσίες που έχουν επιβάλει ευρωπαϊκές και άλλες χώρες επί των πωλήσεων των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών.

Αυτό δίνει στο ευρύτερο G20, το βασικό forum για τις διεθνείς συζητήσεις για τη φορολογία, και το οποίο περιλαμβάνει χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία, την αφορμή για εξαιρετικά εκτεταμένες συζητήσεις. Στόχος είναι να συμφωνηθούν συγκεκριμένοι όροι ήδη από τον Ιούλιο, οδηγώντας και τις υπόλοιπες 120 περίπου χώρες και περιοχές να εμπλακούν στις συζητήσεις και να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις των «μεγάλων».

Ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας έχει προβλέψει μια «επανάσταση» στους παγκόσμιους κανόνες της φορολόγησης «μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες».

Όλες οι επαναστάσεις, όμως, έχουν νικητές και ηττημένους. Στην προκειμένη περίπτωση, οι πιο ξεκάθαροι νικητές θα είναι οι μεγάλες οικονομίες, εντός των οποίων οι πολυεθνικές πραγματοποιούν μεγάλο όγκο των πωλήσεών τους αλλά δηλώνουν στην επικράτειά τους σχετικά περιορισμένα φορολογήσιμα κέρδη, χάρη στον φορολογικό προγραμματισμό που τους επιτρέπει να διοχετεύσουν τα έσοδά τους σε περιοχές με χαμηλή εταιρική φορολογία.

Αυτή η ασυμμετρία μεγεθύνεται σε ευθεία αναλογία με την άνοδο των ψηφιακών γιγάντων, όπως είναι η Apple και η Google, τα περιουσιακά στοιχεία των οποίων είναι κατά κύριο λόγο άυλα. Τα φτωχότερα κράτη, όπου οι παγκόσμιες εταιρείες εδράζουν τα εργοστάσιά τους και άλλα τμήματά τους επωφελούνται επίσης από το γεγονός αυτό – αν και όχι στον βαθμό που πιστεύουν ότι θα έπρεπε να επωφελούνται.

Οι πιο προφανείς χαμένοι της επανάστασης θα είναι οι φορολογικοί παράδεισοι που τα τελευταία πενήντα χρόνια και περισσότερο άρχισαν να εκμεταλλεύονται την ελευθερία που παρείχε η παγκοσμιοποίηση στο μεγάλο κεφάλαιο, προσφέροντας ανταγωνισμό για τη φορολόγηση, τον οποίο θεώρησαν αναγκαίο. Πολλά άλλα κράτη, όμως, αντιμετώπισαν τις κινήσεις αυτές ως «οικονομικά της επαιτείας».

Μελέτη του 2018 διαπίστωσε ότι το 40% των κερδών των πολυεθνικών εταιρειών μεταφέρονται τεχνηέντως σε κράτη με χαμηλή φορολογία. Ένας αξιωματούχος που εμπλέκεται άμεσα στις τρέχουσες συζητήσεις πιστεύει ότι η συμφωνία που σταδιακά παίρνει τη μορφή της «ουσιαστικά θα σκοτώσει τους φορολογικούς παραδείσους». Ωστόσο, οι παράδεισοι δεν έχουν μια μόνο μορφή: Εκτός από τα κράτη μηδενικής φορολογίας στην Καραϊβική, υπάρχουν και οι κόμβοι χαμηλής φορολογίας στην Ευρώπη και την Ασία. Και κάποιοι εξ αυτών έχουν περισσότερα να χάσουν σε σχέση με τον ιδιότυπο «ανταγωνισμό» τους.

Χαμένοι παράδεισοι

Τα πράγματα φαντάζουν δυσοίωνα για τους γεμάτους φοίνικες και άδειους από φόρους τόπους, όπως οι Βερμούδες, οι Βρετανικές Παρθένες Νήσοι και οι Νήσοι Κεϊμάν. Αν και έχουν μηδενικά έσοδα από εταιρικούς φόρους, έχουν καταλήξει στον έναν ή τον άλλο βαθμό να εξαρτώνται από τις πληρωμές των θυγατρικών των μεγάλων εταιριών, αλλά και την βιομηχανία των… εξοχικών των λογιστών, των δικηγόρων και άλλων παρόχων εταιρικών υπηρεσιών που έχουν μετακομίσει στις περιοχές για να εξυπηρετούν τους διάφορους κολοσσούς.

Τα έσοδά τους είναι, φυσικά, ψίχουλα σε σχέση με εκείνα που εξοικονομούν οι επιχειρήσεις, παραμένουν όμως πολύ μεγάλα ποσά για τόσο μικρές οικονομίες. Οι εταιρικές και οικονομικές υπηρεσίες αντιπροσωπεύουν πάνω από το 60% των κυβερνητικών εσόδων των Βρετανικών Παρθένων Νήσων για το 2018.

Ο τύπος συμφωνίας που προωθεί η κυβέρνηση Μπάιντεν και έχει λάβει την υποστήριξη των G7, και ο οποίος θα επέβαλε έναν ελάχιστο συντελεστή φορολόγησης στη βάση των επιμέρους χωρών και όχι αθροιστικά, θα μπορούσε να καταστρέψει το επιχειρηματικό μοντέλο αυτών των κρατών.

Φυσικά, εκφράζουν την οργή τους, όμως δεν μπορούν να κάνουν και πολλά. Ένας διπλωμάτης ανέφερε στον Economist ότι έχουν κινηθεί διαδικασίες για την «εξουδετέρωσή» τους και ότι είναι «αδιάφορες» για τη συζήτηση. «Κανείς δεν θέλει να ακούσει τι έχουν να πουν». Ορισμένες εξ αυτών διαθέτουν, τουλάχιστον, και άλλες πηγές εσόδων. Τα Κεϊμάν είναι η έδρα των χετζ φαντς, ενώ οι Βερμούδες των ασφαλιστικών εταιρειών.

Οι καλύτερα διασυνδεδεμένες οικονομίες που παραδοσιακά ήταν… φιλικές προς τον φορολογικό προγραμματισμό των εταιρειών, όμως, δεν μπορούν να περάσουν εξίσου αδιάφορες. Σε αυτές περιλαμβάνονται και αρκετές χώρες της ΕΕ, όπως η Ιρλανδία και η Κύπρος, που έχουν προσελκύσει επενδύσεις μέσω χαμηλών συντελεστών φορολόγησης (και οι δύο κινούνται στο 12,5%) ή, όπως έχουν κάνει το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία, έχοντας ορίσει νομοθεσία που τις μετατρέπει σε ελκυστικούς διαύλους φορολογικού προγραμματισμού, βοηθώντας τις εταιρείες να αποφύγουν τη φορολόγηση στις χώρες τους.

Έρευνα του ΔΝΤ που πραγματοποιήθηκε το 2019 διαπίστωσε ότι τέτοιου είδους επενδύσεις-«φαντάσματα» ώθησε τις άμεσες ξένες επενδύσεις στη χώρα στα $4 τρισ., δηλαδή στο – απίθανο – ένα δέκατο του παγκόσμιου συνόλου. Αντίστοιχες στρατηγικές ακολουθούν το Χονγκ Κονγκ και η Σιγκαπούρη.

Ορισμένα από τα πιο εντυπωσιακά παραθυράκια που επέτρεπαν τέτοιου είδους ροές, έκλεισαν στη διάρκεια των τελευταίων ετών, μετά από μια συμφωνία που επιτεύχθηκε το 2015 με την υποστήριξη του ΟΟΣΑ. Μεταξύ άλλων, περιόρισε το λεγόμενο Double Irish, μέσω των οποίων τα κέρδη δηλώνονταν σε θυγατρικές με έδρα την Ιρλανδία, αλλά με φορολογική έδρα τις Βερμούδες ή τις Νήσους Κεϊμάν. Με αυτόν τον τρόπο η Google ενδέχεται να έχει εξοικονομήσει δισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε μια δεκαετία.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η Ιρλανδία δεν έχει ακόμη πολλά να χάσει, καθώς στηρίζεται στο φορολογικό της συντελεστή για να προσελκύσει επενδύσεις που σε πολλές περιπτώσεις περιλαμβάνουν πραγματικούς ανθρώπους, με πραγματικά γραφεία και εργοστάσια.

Πλέον, οι εταιρικοί φόροι αντιπροσωπεύουν το εντυπωσιακό 20% του συνόλου των φορολογικών εσόδων της χώρας. Η Ιρλανδία ασκεί πιέσεις στις ΗΠΑ, που είναι η πηγή του μεγαλύτερου μέρους των επενδύσεών της, να αποσύρουν τη ριζική ανακατεύθυνση των φορολογικών δικαιωμάτων και να μην ορίσει τον ελάχιστο συντελεστή πάνω από το 12,5%. Ο υπουργός οικονομικών της χώρας, Πασκάλ Ντόνοχοου, έχει υποστηρίξει ότι τα μικρότερα κράτη θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα να αξιοποιήσουν τη φορολογική τους πολιτική για να αντισταθμίσουν τα πλεονεκτήματα του μεγέθους, της τοποθεσίας και των πόρων που απολαμβάνουν τα μεγαλύτερα.

Ακόμη και αν ο ελάχιστος συντελεστής οριζόταν στο 12,5% ή λίγο πάνω από αυτό, η Ιρλανδία θα δεχόταν σημαντικό πλήγμα, αν λάβουμε υπόψη μας και τις φοροελαφρύνσεις. Πολλές μεγάλες επιχειρήσεις καταλήγουν μέσα από αυτές να πληρώνουν φόρους με… μονοψήφιο συντελεστή.

Η χώρα διαθέτει ένα σχέδιο φορολόγησης των κερδών από καινοτομίες, το λεγόμενο «patent box» που ορίζει τον συντελεστή μόλις στο 6.25%. Μια εταιρεία που καταβάλλει μόνο αυτό, ενδέχεται να σταματήσει να βρίσκει ελκυστική την Ιρλανδία, αν ο συντελεστής διπλασιαστεί. Η κυβέρνηση έχει εκτιμήσει τα έσοδα που θα χαθούν σε περίπτωση παγκόσμιας φορολογίας στα €2 δισ., δηλαδή περίπου στο 2,4% του συνόλου των δημοσίων εσόδων.

Εκτός από την Ιρλανδία, η Ουγγαρία, η Κύπρος, η Μάλτα, η Σιγκαπούρη και η Ελβετία έχουν ήδη ξεκαθαρίσει πως θεωρούν το 15% υπερβολικά υψηλό.

Το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία, ωστόσο, δεν θέλουν πια να περιλαμβάνονται στη λίστα των φορολογικών παραδείσων, έχοντας δεχθεί σημαντικές επικρίσεις από τους πληθυσμούς τους για τα φορολογικά κόλπα μέσω των οποίων επέτρεπαν στις πολυεθνικές να αποφεύγουν… τα μεγάλα έξοδα.

Η Ιρλανδία και οι άλλες χώρες της ΕΕ, θα μπορούσαν να ασκήσουν βέτο, από τη στιγμή που οι φορολογικές αποφάσεις της ένωσης απαιτούν ομοφωνία. Όμως κάτι τέτοιο δεν μοιάζει πολύ πιθανό από τη στιγμή που η παγκόσμια φορολογία έχει τη στήριξη των μεγάλων μελών της ΕΕ και των ΗΠΑ – ενώ και οι λαοί αντιμετωπίζουν την μεγαλύτερη φορολόγηση των κολοσσών ως επιβεβλημένη, όπως αναφέρει ο Economist.

Ταυτόχρονα, η Αμερική και άλλα κράτη θα μπορούσαν να επιβάλουν ελάχιστη φορολόγηση στις εταιρείες εντός των κρατών τους ακόμη και χωρίς παγκόσμια συμφωνία. Και πράγματι, οι ΗΠΑ ήδη διαθέτουν μια τέτοια πρόβλεψη για τα άυλα έσοδα, αν και ο συντελεστής έχει οριστεί μόλις στο 10,5%.

Η επανάσταση έρχεται, εκτός αν συμβεί κάτι απολύτως απρόβλεπτο. Και μαζί της, ίσως τελειώνει η χρυσή εποχή των φορολογικών παραδείσων του πλανήτη.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Παγκόσμια φορολογία: Θα «εκπέσουν» οι κολοσσοί από τους φορολογικούς παραδείσους; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το πλέγμα των θεμάτων τα οποία αναφέρονται στη φορολογία των επιχειρήσεων αναμένεται να εξελιχθεί τα αμέσως επόμενα χρόνια, στον απόηχο της συνεχιζόμενης μέχρι σήμερα υγειονομικής κρίσης, η οποία διαδέχθηκε την δεκαετή οικονομική κρίση.

Οι αναμενόμενες φορολογικές εξελίξεις συμπίπτουν και θα πραγματοποιούνται χρονικά την περίοδο της υλοποίησης του Ευρωπακέτου των 72 δισεκατομμυρίων ευρώ με ιδιαίτερη έμφαση και βαρύτητα στα 32 δισεκατομμύρια ευρώ του ταμείου ανάκαμψης και ανθεκτικότητας (RRF). Έχει προηγηθεί λίγο πριν την πανδημία η ψήφιση φορολογικών νόμων οι οποίοι θεσμοθέτησαν εξαιρετικά σημαντικές αποφάσεις συμβάλλοντας αποτελεσματικά στη δημιουργία ευνοϊκότερου επιχειρηματικού και κατ’ επέκταση επενδυτικού φορολογικού περιβάλλοντος.

Ακολουθεί αμέσως μετά, καλύπτοντας σχεδόν ολόκληρο το 2020, η περίοδος της πανδημίας στη διάρκεια της οποίας συνεχίστηκε η ψήφιση φορολογικών νόμων και η έκδοση εγκυκλίων. Εστιάζοντας στην εξασφάλιση της ρευστότητας των επιχειρήσεων, ο στόχος όλης αυτής της περιόδου μέχρι σήμερα είναι η διασφάλιση των θέσεων εργασίας και η επιβίωση όσων επιχειρήσεων έφτασαν στην αρχή της πανδημίας με σωρευμένα προβλήματα από την προηγηθείσα δεκαετή οικονομική κρίση, τα οποία όπως ήταν αναμενόμενο επιδεινώθηκαν από την επελθούσα υγειονομική κρίση.

Οι εξελίξεις που αναμένονται στο φορολογικό Πλαίσιο των επιχειρήσεων, πάντα στον βαθμό που θα επιτρέψει η εν τω μεταξύ διαμόρφωση των δημοσιονομικών δεδομένων της χώρας, θα επικεντρωθούν κατά τις εκτιμήσεις μας στις τρεις παρακάτω κατηγορίες:

1.Στη συνέχιση και ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων στην εταιρική φορολογία, όπως έχει αρχίσει να πραγματοποιείται από το 2019 με τις ήδη θεσμοθετημένες σημαντικές αποφάσεις. Αναφερόμαστε, όχι περιοριστικά, στα θέματα των συντελεστών φορολογίας, στο σημαντικό θέμα των σωρευμένων ζημιών που έχουν εγκλωβιστεί στα πλαίσια της ισχύουσας πενταετίας, στο μη μισθολογικό κόστος, στη φορολογική αντιμετώπιση των ζημιών της περιόδου της πανδημίας και σταδιακά στη μελέτη εφαρμογής της Ομιλικής φορολόγησης (group taxation).
2.Στην προσαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας με στόχο την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και των δομών της οικονομίας ιδιαίτερα στον χώρο των 700 χιλιάδων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων- νοικοκυριών, οι οποίες στο μέγα μέρος τους μετά και τα πλήγματα που έχουν δεχθεί στη διάρκεια της συνεχιζόμενης περιόδου της πανδημίας, αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης. Σημειώνουμε την ιδιαίτερη αναφορά για το θέμα αυτό στη διάθεση των κονδυλίων του ταμείου ανάκαμψης και ανθεκτικότητας.
3.Στη συνέχιση της θεσμοθέτησης περαιτέρω επενδυτικών φορολογικών κινήτρων οριζόντιας εφαρμογής σε όλη την επικράτεια για την κάλυψη της αποεπένδυσης των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετούς οικονομικής κρίσης.

Η καθεμία από τις τρεις παραπάνω κατηγορίες περιέχει πλήθος φορολογικών θεμάτων, τα οποία γνωρίζουν στη λεπτομέρεια τους και αντιμετωπίζουν καθημερινά οι άνθρωποι των επιχειρήσεων. Διαθέτοντας παράλληλα και την απαιτούμενη δημοσιονομική γνώση, θα πρέπει να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των κέντρων αποφάσεων, τα οποία σχεδιάζουν τις μεθόδους και τις τεχνικές στην εφαρμογή της επιχειρηματικής φορολογικής πολιτικής των αμέσως επόμενων ετών.

*σύμβουλος διοίκησης στον ΣΕΒ

Το άρθρο Τι να περιμένουμε στη φορολογία των επιχειρήσεων… Του Κώστα Σφακάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η ανακοίνωση των επιτυχών δοκιμών του εμβολίου της Pfizer αλλά και της Moderna σίγουρα αποτελούν παγκοσμίως μία καλή είδηση μετά από πολύ καιρό. Η δε αναβάθμιση της χώρας από τη Moody’s και η συνεχιζόμενη θετική πορεία των ομολόγων λειτουργεί σαν ένα σημαντικό μαξιλάρι στην προσπάθεια οικονομικής σταθεροποίησης.

Τα καλά νέα όμως αυτά δεν έχουν τροποποιήσει την προβλεπόμενη δύσβατη πορεία της οικονομίας για τουλάχιστον μία διετία.  Κατά συνέπεια οι όποιες αρχικές εξαγγελίες και προγραμματισμός πρέπει να αναθεωρηθούν. Η πολιτική στόχευση πρέπει να διαμορφώσει ένα νέο μείγμα πολιτικής διαφορετικό από αυτό που μέχρι σήμερα έχει εξαγγελθεί.

Πολλές φορές, σωστές πολιτικές αποφάσεις ανατρέπονται από απρόβλεπτες συνθήκες. Το ζητούμενο είναι πάντα οι ανατροπές να συνοδεύονται από μέτρα διαφοροποίησης που ενισχύουν την οικονομία στην φάση της κρίσης. Ταυτόχρονα δε να θέτουν τις βάσεις για τη δημιουργία υγιούς νέας προοπτικής την επόμενη της πανδημίας. Για να μπορέσουμε όμως να αναδείξουμε ένα βιώσιμο αφήγημα χωρίς πολιτικές αγκυλώσεις, είναι ανάγκη να συμφωνήσουμε πως στην παρούσα φάση δεν υπάρχει σχέδιο να αντιμετωπισθεί η αρνητική επίπτωση της πανδημίας στην οικονομία για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είναι δυνατόν να εκπονηθεί σχέδιο για μία προοπτική που ουδείς είναι δυνατόν να γνωρίζει. Ούτε βέβαια έχει εκπονηθεί πολιτική της μεταβατικής περιόδου.

Στόχος θα πρέπει να είναι η διατήρηση του ενεργού πυρήνα του παραγωγικού ιστού, ώστε με τη λήξη της κρίσης να είναι δυνατός ο επανασχεδιασμός και η ανασύνταξη. Οι στρεβλώσεις που έχουν δημιουργηθεί είναι μεγάλες. Η αποξένωση μεγάλων κοινωνικών και επαγγελματικών ομάδων –ειδικά της μεσαίας τάξης–  από τη βασική λειτουργική δομή της οικονομίας είναι ακόμα μεγαλύτερη. Δυστυχώς, η διαχρονική αδυναμία προγραμματισμού ως κράτος συνεχίζει να μην μας επιτρέπει να προσαρμόζουμε τις στοχεύσεις μας με ευελιξία και αποτελεσματικότητα.

Σε χώρες όπου τόσο οι παραγωγικές δομές, όσο και ο τρόπος κρατικής λειτουργίας εμφανίζουν προγραμματισμό και ιστορική συνέχεια, η χρήση των εργαλείων δημοσιονομικής πολιτικής – όπως οι μεταβολές της φορολογικής πολιτικής –  αποκτούν νόημα και αναδεικνύουν αποτέλεσμα. Σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου η στρεβλότητα του συστήματος εντείνεται σε περιόδους κρίσεων, τα εργαλεία αυτά χάνουν τον ρόλο τους. Κατά συνέπεια, ενώ προ της κρίσης η προώθηση της μείωσης της φορολογίας ως βασικού οικονομικού εργαλείου ανάπτυξης αναδεικνυόταν με βάση τις προεκλογικές εξαγγελίες της Κυβέρνησης ως πρωτεύουσα στρατηγική επιλογή, σήμερα απλά θα μπορούσε να αποτελέσει μόνον ένα υποστηρικτικό εργαλείο.

Η εξάρτηση της ανάπτυξης από την τουριστική βιομηχανία αφήνει τη χώρα με ένα σημαντικό αναπτυξιακό, δημοσιονομικό και ταμειακό κενό. Οι χώρες με μεγαλύτερη έμφαση στη βιομηχανική παραγωγή και πολυεπίπεδη οικονομική δραστηριότητα μπορεί να βίωσαν την ύφεση κατά το πρώτο “απαγορευτικό”, τα στατιστικά δεδομένα όμως του τρίτου τριμήνου έδειξαν προοπτική ταχείας ανάπτυξης. Στη χώρα μας αυτό δεν παρατηρήθηκε. Ούτε βέβαια θα καταστεί δυνατόν, παρά μόνον όταν επανέλθει η τουριστική δραστηριότητα στα επίπεδα του 2019. Κατά συνέπεια, είναι αδύνατον να αλλάξει το αναπτυξιακό και παραγωγικό προφίλ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Το Ταμείο Ανάκαμψης αναμένεται να αποτελέσει το στήριγμα για τη λήψη δομικών μέτρων αρκετών πληττόμενων οικονομιών. Για τη χώρα μας είναι δυνατόν να αποτελέσει το εφαλτήριο μίας τέτοιας ριζικής αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου. Υπό προϋποθέσεις όμως. Η αντίληψη της κυβέρνησης πως θα ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν τα κονδύλια του Ταμείου προς την κατεύθυνση μείωσης της φορολογίας είναι λανθασμένη. Πρέπει να γίνει σαφές πως παρεμβάσεις σε αυτή τη διάσταση έχουν ουσία και αποτέλεσμα μόνον όταν υφίσταται δομημένος παραγωγικός ιστός, με προοπτική θετικής μεσοπρόθεσμης μετάλλαξης και ανάπτυξης. Τέτοιος ιστός σήμερα δεν υφίσταται στην οικονομία. Κατά συνέπεια, οι όποιες παρεμβάσεις όπως οι προαναφερόμενες δεν αναμένεται να έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο. Το αντίθετο μάλιστα. Είναι δυνατόν να εντείνουν τη στρεβλότητα σε ένα πλαίσιο δημοσιονομικής “ψευδαίσθησης”.

Σε κίνητρα φορολογικά και επενδυτικά στηρίζεται το βασικό πλαίσιο προτάσεων της επιτροπής Πισσαρίδη. Όταν συντάχθηκε όμως η πρόταση δεν υπήρχε εικόνα ως προς τον αντίκτυπο της πανδημίας στην οικονομία. Σίγουρα δε δεν υπάρχει εκτίμηση για το γεγονός ότι το δεύτερο “απαγορευτικό” κινδυνεύει να απαξιώσει σημαντικές δραστηριότητες του παραγωγικού ιστού, καθώς και σε σημαντικό βαθμό τις ικανότητες και δεξιότητες εργαζομένων και μικρών επιχειρήσεων.

Με δεδομένο ότι η επιστροφή στην οικονομική ομαλότητα δεν αναμένεται νωρίτερα από το 2022, προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στη διαμόρφωση ενός παραγωγικού μοντέλου που να ανατάσσει πρωτίστως την παραγωγική βάση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Είναι λανθασμένη η εκτίμηση ότι η απώλεια ενός παραδοσιακά δυναμικού παραγωγικού πυρήνα μπορεί να υποκατασταθεί από τον δυναμισμό και την προσαρμοστικότητα των μεγάλων επιχειρήσεων και την αναπτυξιακή υποστήριξη των μεγάλων έργων.

Η θεώρηση αυτή αγνοεί κατά κύριο λόγο τον κοινωνικό αντίκτυπο μίας τέτοιας εξέλιξης. Κατά δεύτερο παραβλέπει το γεγονός ότι ούτε σημαντική βιομηχανική παραγωγή διαθέτει η χώρα, ούτε μεγάλες βιομηχανίες. Το ζητούμενο κατά συνέπεια, είναι ο δημιουργικός επαναπροσδιορισμός μίας νέας βάσης μικρομεσαίων σε αντικείμενα σύγχρονα. Εκτός της βασικής λογικής της επιτροπής Πισσαρίδη, καθώς ως προς το ζητούμενο αυτό ίσως παρουσιάζει έλλειψη οράματος.

Η στήριξη των μεγάλων επιχειρήσεων πρέπει να λειτουργήσει ως φορέας διάχυσης της άμεσης αναπτυξιακής τους αντίδρασης προς μετασχηματιζόμενες μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Όταν ολοκληρωθεί ο μετασχηματισμός του πεδίου των μικρομεσαίων, θα δοθεί εκ των πραγμάτων μία πιο ισορροπημένη αναπτυξιακή διάσταση.

Η μείωση της φορολογίας ως βασική αναπτυξιακή πλατφόρμα της κυβέρνησης, δυστυχώς για το 2021 και το 2022 παρουσιάζεται ως ουτοπική ως προς την αποτελεσματικότητά της. Θα υπήρχε αυτό ως ενδεχόμενο αν την μετά κρίση περίοδο η ανάκαμψη θα ήταν δυναμική και άμεση για τη χώρα μας. Τύπου V. Αυτό όμως δεν προβλέπεται να συμβεί. Κατά συνέπεια, απαιτείται επανασχεδιασμός όχι μόνον του προϋπολογισμού, αλλά της συνολικής φιλοσοφίας ανάπτυξης και λειτουργίας της οικονομίας μετά τη λήξη του “συναγερμού”.

Κυρίως πρέπει να γίνει αντιληπτό πως η έμφαση στην ισορροπημένη ανάπτυξη δεν δίνεται από τη μείωση της φορολογίας αλλά από την εξάλειψη των στρεβλοτήτων του συστήματος. Ο χειρισμός των φόρων είναι απλώς ένα εργαλείο διορθωτικών κινήσεων.

*Οικονομολόγος

Πηγή: tempo24.news

Το άρθρο Η μείωση της φορολογίας δεν πρέπει να είναι πλέον το πρωτεύον πολιτικό αφήγημα … Του Ηρακλή Ρούπα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι το κίνητρο απόκτησης περιουσίας μέσω της εργασίας ή της αξιοποίησης ήδη υπαρχόντων περιουσιακών στοιχείων αποτελεί μονόδρομο για τη συλλογική πρόοδο και ευημερία. Πράγματι, η προοπτική βελτίωσης της οικονομικής κατάστασης απελευθερώνει τις δυνατότητες και την παραγωγικότητα του ατόμου. Τούτο μεταφράζεται σε συλλογικό επίπεδο ως κοινωνική πρόοδος. Αυτό άλλωστε υπαινίσσεται το Σύνταγμά μας όταν στο άρθρο 25 παρ. 2 ορίζει ότι «η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη».

Έτσι, το κράτος όχι μόνον οφείλει να απέχει από οποιαδήποτε ενέργεια που θα περιόριζε την ατομική ελευθερία και πρωτοβουλία, αλλά επιπλέον έχει υποχρέωση να δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες προκειμένου να αναπτυχθεί ελεύθερα η προσωπικότητα του ατόμου, υπό την αυτονόητη βέβαια προϋπόθεση να μην παραβιάζει την ελευθερία των υπολοίπων. Επίσης, το κράτος έχει την πολιτική και συνταγματική υποχρέωση να διασφαλίζει την κοινωνική συνοχή, δημιουργώντας ένα «δίχτυ ασφαλείας» για τους οικονομικά αδύναμους, παρέχοντας σε αυτούς ένα ελάχιστο «εγγυημένο» εισόδημα, καθώς και πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά, όπως η παιδεία και η υγεία, όχι ασφαλώς υπό τη μορφή «κινήτρου απραξίας», αλλά ως στήριγμα για βελτίωση της δημιουργικότητάς τους.

Για να επιτελέσει τα καθήκοντα που του επιβάλλονται από το κοινωνικό κράτος, αλλά και για να καλύψει τις δαπάνες των άλλων λειτουργιών του (δικαστικό σύστημα, άμυνα, εκπροσώπηση της χώρας στο εξωτερικό), το κράτος βασίζεται στη φορολόγηση της περιουσίας (κινητής- ακίνητης). Είναι βέβαιο ότι όσο αυξάνεται η φορολογική επιβάρυνση, το ζωογόνο κίνητρο απόκτησης περιουσίας αποδυναμώνεται, είτε διοχετεύεται στην παραοικονομία. Έτσι, η υπέρμετρη φορολόγηση οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια, στην αντιστροφή της πορείας κοινωνικής προόδου και όχι αργά στην οικονομική, κοινωνική, πολιτική και ηθική κατάρρευση. Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι οι σκέψεις αυτές, οι οποίες δεν οδηγούν ασφαλώς στην «ανακάλυψη της πυρίτιδας», αγνοούνται συχνά από ευρύ φάσμα της πολιτικής.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση την τελευταία δεκαετία έπληξε τη χώρα μας με πρωτόγνωρη ένταση, κυρίως λόγω χρόνιων διαρθρωτικών αδυναμιών της που κρυβόταν μετ’ επιμελείας «κάτω από το χαλί», πρόδηλων σφαλμάτων των κυβερνήσεων στην έναρξη ιδίως της κρίσεως αλλά και λαϊκιστικών αυταπατών που γεννούν συχνά οι κρίσεις αυτές σε μεγάλη κατηγορία των πάσης φύσεως «καθοδηγητών της κοινωνίας», οι οποίοι ανακάλυψαν αίφνης το «διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης», που κατά κανόνα έως τότε υπηρετούσαν, αλλά και το «κακό ευρώ», που έως τότε συσσώρευαν. Η υποταγή της χώρας και της κοινωνίας στις μνημονιακές συνθήκες προέκυψε έτσι, δυστυχώς, ως μονόδρομος, εάν αφαιρέσει βέβαια κανείς ακραίες προτάσεις που όλες κατέληγαν επί της ουσίας «στην ατομική καλλιέργεια της γης» προς επιβίωση ή στην εξαθλίωση που γνώρισαν και, δυστυχώς, εξακολουθούν να γνωρίζουν χώρες- «ινδάλματα» των ακραίων αυτών απόψεων.

Στο επίκεντρο των μνημονιακών μέτρων εντάχθηκαν οι δραστικές αυξήσεις στη φορολογία, που γρήγορα γονάτισαν την κοινωνία και οδήγησαν σε αδιέξοδο την οικονομία. Η «εισφορά αλληλεγγύης» και ο «συμπληρωματικός» (!) ΕΝΦΙΑ αποτελούν τα πλέον απτά δείγματα ενός τέτοιου αδιεξόδου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας «αναγκάστηκε» έως το έτος 2015 να αναγνωρίζει τη συνταγματικότητα παρόμοιων μέτρων, ενόψει του άμεσου κινδύνου «δημοσιονομικού εκτροχιασμού» της χώρας. Και εάν τούτο φαινόταν «αναγκαίο» από το Δικαστήριο την περίοδο εκείνη, η διατήρηση τέτοιων φορολογικών μέτρων επί σειρά ετών άγει σε ευθεία καταστρατήγηση του Συντάγματος, δεδομένου ότι τα όρια αντοχής του έχουν πλέον εξαντληθεί. Πάνω και πέρα όμως από την προφανή αντισυνταγματικότητα τέτοιων κατάλοιπων των μνημονίων και του λαϊκισμού, είναι σαφές ότι η διαιώνισή τους αποτελεί βαρίδιο για την ατομική, άρα και την κοινωνική, πρόοδο.

*βασικός έταιρος της δικηγορικής εταιρείας Απ. Παπακωνσταντίνου- Ν. Κ. Χλέπας& Συνεργάτες

Το άρθρο Περιουσία και φορολογία εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.