Σύνοψη

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πακέτο στήριξης 700 εκατ. ευρώ σε βάθος πενταετίας για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, ωστόσο η αγορά κρίνει τα μέτρα ανεπαρκή και καθυστερημένα, καθώς σχεδιάστηκαν πριν τη νέα ενεργειακή κρίση. Ο βασικός κορμός αφορά τον ήδη υφιστάμενο μηχανισμό αντιστάθμισης CO2, ενώ η μόνη νέα παρέμβαση — η μείωση 50% στις ΥΚΩ — εκτιμάται ότι μειώνει το κόστος ρεύματος μόλις 0,2-0,3 λεπτά ανά κιλοβατώρα.

Σε ένα πακέτο μέτρων που απέχει πολύ από τις αρχικές προσδοκίες της βιομηχανίας και τα σχήματα στήριξης άλλων χωρών — και που κυρίως σχεδιάστηκε πριν τη νέα κρίση που πλήττει την Ευρώπη, δηλαδή με διαφορετικές παραδοχές μακριά από τις σημερινές ανάγκες — κατέληξε η κυβέρνηση για τις χιλιάδες ενεργοβόρες επιχειρήσεις της χώρας.

Αν και η αγορά αναγνωρίζει ότι οι δημοσιονομικές αντοχές είναι περιορισμένες, ωστόσο δεν κρύβει την απογοήτευσή της για το γεγονός ότι τα μέτρα είναι ξεπερασμένα από τις εξελίξεις και βρίσκονται «μία φάση πίσω» από τις απαιτήσεις της σημερινής πραγματικότητας. «Too little, too late», όπως λέει χαρακτηριστικά παράγοντας του χώρου.

Στην πραγματικότητα, όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο η βιομηχανία ξεκινούσε να συζητά με την κυβέρνηση για τη μείωση του ενεργειακού της κόστους, οι τιμές του φυσικού αερίου βρίσκονταν στα 30 €/MWh με πτωτική τάση — και όχι στα 50-60 ευρώ όπως σήμερα. Τα futures στο ρεύμα κινούνταν στα 80 ευρώ, όχι στα 94 ευρώ όπως τα τρέχοντα επίπεδα για τον Μάιο, με τις τάσεις να είναι ανοδικές.

Τι αλλάζει τώρα

Τα μέτρα καθυστέρησαν υπερβολικά να ανακοινωθούν, εν μέρει λόγω των ισχυρών αντιδράσεων της Κομισιόν (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκτελεστικό όργανο της ΕΕ) — «50 πέρα δώθε με τις Βρυξέλλες κάναμε», όπως αναφέρει παράγοντας του χώρου —, με την κυβέρνηση να παραπέμπει στη δύσκολη διαπραγμάτευση που διήρκεσε έξι μήνες, όπως ανέφερε ο ΥΠΕΝ Στ. Παπασταύρου.

Σημειωτέον ότι τον περασμένο Οκτώβριο ο πρωθυπουργός, από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ (Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών), διαβεβαίωνε ότι τα μέτρα θα ανακοινωθούν το αμέσως προσεχές διάστημα.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά η συζήτηση εκείνη την περίοδο — χωρίς να υπάρχει ενεργειακή κρίση σε εξέλιξη — αφορούσε ένα πακέτο της τάξης των 300 εκατ. ευρώ για μια τριετία (το λεγόμενο «ιταλικό μοντέλο»), ενώ αυτό που ανακοινώθηκε επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά σε ένα μέτρο που ήδη ισχύει.

Πρόκειται για τον μηχανισμό αντιστάθμισης έναντι του κόστους CO2 (μηχανισμός επιστροφής μέρους του κόστους δικαιωμάτων εκπομπών στην ενεργοβόρο βιομηχανία), ο οποίος βρίσκεται σε εφαρμογή από το 2013 και επιδοτεί περί τις 40-50 επιλέξιμες επιχειρήσεις, οι οποίες το 2024 έλαβαν συνολικά 274 εκατ. ευρώ.

Στην ουσία, ο βασικός κορμός των μέτρων δεν αφορά κάποια νέα παρέμβαση, πολλώ δε μάλλον μια απευθείας επιδότηση στην τιμή της κιλοβατώρας κατά το πρότυπο άλλων χωρών — κάτι που ήταν και το ζητούμενο των πολύμηνων συζητήσεων με την κυβέρνηση.

Η μόνη παρέμβαση που χαμηλώνει κάπως τα κόστη και καλύπτει τις μικρές ενεργοβόρες επιχειρήσεις, όπως φούρνους και βιοτεχνίες στη χαμηλή τάση, είναι η μείωση των χρεώσεων ΥΚΩ κατά 25 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα ωστόσο με πηγές της αγοράς, αυτό αντιστοιχεί σε μείωση κόστους ρεύματος κατά μόλις 0,2-0,3 λεπτά ανά κιλοβατώρα για περίπου 23.000 επιχειρήσεις — «ασπιρίνη» μπροστά σε αυτό που και η ίδια η κυβέρνηση φοβάται ότι έρχεται τους επόμενους μήνες.

Στην πράξη, τα αρμόδια υπουργεία καλούνται να ξαναδούν τα μέτρα, και το θετικό είναι ότι η συζήτηση με τη βιομηχανία συνεχίζεται, όπως αναγνώρισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος, κάνοντας λόγο για νέες προτάσεις που έχει καταθέσει στο ΥΠΕΝ — μεταξύ αυτών η διακοψιμότητα (δυνατότητα μείωσης κατανάλωσης κατά τις ώρες αιχμής με αντάλλαγμα χαμηλότερο τιμολόγιο) αλλά και σκέψεις που δεν επιβαρύνουν απαραίτητα τον κρατικό προϋπολογισμό.

Το βάρος στον μηχανισμό αντιστάθμισης

Στον πυρήνα των 700 εκατ. ευρώ που ανακοίνωσε η κυβέρνηση ως στήριξη για τη βιομηχανία κατά την επόμενη πενταετία βρίσκονται οι αποζημιώσεις που εισπράττουν οι επιλέξιμες επιχειρήσεις ως αντιστάθμιση έναντι του κόστους CO2.

Το όφελος υπολογίζεται σε επιπλέον 75 εκατ. ευρώ ετησίως για την πενταετία 2026-2030 και στηρίζεται στην αύξηση του εθνικού συντελεστή εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Ο συντελεστής αυτός αφορά το ανθρακικό αποτύπωμα κάθε χώρας: όσο υψηλότερος είναι, τόσο περισσότερα τα ποσά που δικαιούται η βιομηχανία μέσω της αντιστάθμισης.

Έως πρότινος, όλα έδειχναν ότι τα αναλογούντα ποσά για τις ελληνικές επιχειρήσεις θα μειώνονταν δραστικά. Το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων και η βελτίωση του ανθρακικού αποτυπώματος της Ελλάδας είχαν οδηγήσει τις νέες κατευθυντήριες γραμμές της Κομισιόν σε δραστική μείωση του εθνικού συντελεστή εκπομπών, από 0,73 τόνους CO2/MWh στο τέλος του 2025 σε περίπου 0,57 τόνους CO2/MWh το 2030.

Τελικά, το ΥΠΕΝ κατάφερε κατόπιν πολύμηνης διαπραγμάτευσης να ανεβάσει τον συντελεστή στο 0,82 CO2/MWh για την περίοδο 2026-2030.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση «πανηγυρίζει» επειδή κατάφερε στο παρά πέντε να αποσοβήσει ένα δικό της λάθος. Η αρχική μείωση του εθνικού συντελεστή CO2 θα μπορούσε πιθανότατα να είχε αποτραπεί αν η διαπραγμάτευση είχε γίνει εξαρχής — εάν δηλαδή η ηγεσία του ΥΠΕΝ είχε σπεύσει εγκαίρως στις Βρυξέλλες με τη δημοσίευση των νέων κατευθυντήριων γραμμών στα τέλη Δεκεμβρίου, αντί να ακολουθήσει η κριτική της βιομηχανίας, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος.

Μείωση κατά 50% στις ΥΚΩ

Στη δεύτερη παρέμβαση, μειώνεται κατά 50% η χρέωση για τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ), με έναρξη εφαρμογής την 1η Ιουλίου 2026. Ωφελημένες θα είναι όλες οι μικρές, μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις υψηλής και μέσης τάσης, με ετήσιο όφελος 26 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τον υφυπουργό Ν. Τσάφο.

Στην τρίτη παρέμβαση, παρέχεται επιχορήγηση ύψους 200 εκατ. ευρώ μέσω του Ταμείου Εκσυγχρονισμού για δράσεις εξοικονόμησης και εξηλεκτρισμού, με δικαίωμα υπαγωγής στο πρόγραμμα που θα εξειδικευτεί τον Ιούνιο, για βιομηχανίες υψηλής, μέσης και χαμηλής τάσης. Ενδεικτικά μπορούν να ενισχυθούν οι τομείς του αλουμινίου, του χαλκού, του σιδήρου, των μεταλλικών κατασκευών, του τσιμέντου, του χαρτιού, της ξυλείας και η χημική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένης της φαρμακευτικής. Κάθε επενδυτικό σχέδιο θα πρέπει να επιτυγχάνει κατ’ ελάχιστον 10% εξοικονόμηση ενέργειας, όπως ανέφερε ο υπ. Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος.

Κοντολέων: Γιατί τα μέτρα δεν επαρκούν

Καλοδεχούμενη αλλά ανεπαρκή χαρακτηρίζει την παρέμβαση ο Αντώνης Κοντολέων, επικεφαλής της ΕΒΙΚΕΝ (Ένωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ελλάδος), σχολιάζοντας ότι η μείωση των ΥΚΩ είναι μικρή και δεν καλύπτει τις βιομηχανίες που δεν επιδοτούνται από τον μηχανισμό αντιστάθμισης CO2 — οι οποίες αποτελούν και την πλειοψηφία.

Ως προς τον κεντρικό άξονα του πακέτου, υπενθυμίζει ότι εκτός του ότι εφαρμόζεται εδώ και πάνω από δεκαετία, το κράτος ουδέποτε ήταν συνεπές στις υποχρεώσεις του. Τα 75 εκατ. ευρώ που ανακοίνωσε η κυβέρνηση προϋποθέτουν ότι τα επόμενα έτη θα διατεθούν στη βιομηχανία τα ποσά που αντιστοιχούν από την πώληση του 25% των δωρεάν δικαιωμάτων CO2. Ωστόσο η πολιτεία χρωστά ήδη ποσά στις επιχειρήσεις: το 2023 διατέθηκε μόλις το 16,2% των συνολικών εσόδων και πέρυσι το 20%.

Ο χώρος ζητά από την κυβέρνηση να συνταχθεί με άλλες ευρωπαϊκές χώρες στην προσπάθεια βελτίωσης του μέτρου CISAF (Carbon Indirect State Aid Framework, ευρωπαϊκό πλαίσιο επιδότησης στην τιμή κιλοβατώρας), ώστε αυτό να εφαρμοστεί παράλληλα με τον μηχανισμό αντιστάθμισης CO2. Το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο, όμως, δεν επιτρέπει την ταυτόχρονη καταβολή και των δύο αλλά απαιτεί τον συμψηφισμό τους — κάτι που δεν συμφέρει την Ελλάδα και αποτέλεσε βασικό εμπόδιο στη διαπραγμάτευση.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Βιομηχανία: «Πολύ λίγα, πολύ αργά» τα μέτρα για το ρεύμα… Του Γιώργου Φιντικάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σαφή μηνύματα ότι η βιομηχανία περιμένει να δει τις κυβερνητικές υποσχέσεις για το ενεργειακό κόστος να μετουσιώνονται σε συγκεκριμένα μέτρα και ότι το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να γίνεται αντικείμενο διαρροών και φημολογίας, στέλνει μέσω του Euro2day.gr ο Πρόεδρος του ΣΕΒ, Σπύρος Θεοδωρόπουλος.

Σε μια συγκυρία όπου τον τόνο δίνουν από τη μια οι συνεχιζόμενες κυβερνητικές δεσμεύσεις ότι «σύντομα θα υπάρξει λύση» και από την άλλη οι διαρροές ότι η Κομισιόν απέρριψε την ελληνική πρόταση, πυρήνας της οποίας είναι το ιταλικό μοντέλο, υποχρεώνοντας το ΥΠΕΝ να ψάξει για άλλες λύσεις, ο ΣΕΒ στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι πρέπει να μπει ένα τέλος στην εκκρεμότητα, καθώς και στις αέναες ζυμώσεις με άγνωστη έκβαση και αβέβαιο χρονοδιάγραμμα.

«Εμείς έχουμε καταθέσει στην κυβέρνηση μια συγκεκριμένη πρόταση για τη μείωση του ενεργειακού κόστους. Επίσημη απάντηση δεν έχουμε ακόμη πάρει από το ΥΠΕΝ. Οταν την πάρουμε, θα τη σχολιάσουμε. Δεν σχολιάζουμε διαρροές», δηλώνει ο Πρόεδρος του ΣΕΒ, μιλώντας στο Εuro2day.gr εν μέσω πληροφοριών για νέα σενάρια μετά το λεγόμενο «όχι» της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού της ΕΕ στο ελληνικό πακέτο προτάσεων και ενώ οι ενεργοβόρες επιχειρήσεις δείχνουν να χάνουν πλέον την υπομονή τους.

Το ιταλικό μοντέλο, που αποτελεί τη βάση της λύσης που υποστηρίζει ο ΣΕΒ και φαίνεται να διχάζει και την ίδια την κυβέρνηση, συνοψίζεται σε ένα είδος ενεργειακού «δανείου», που μεταφράζεται σε σταθερή χαμηλή τιμή μεγαβατώρας για τρία χρόνια. Σε αντάλλαγμα, οι ελληνικές βιομηχανίες θα αναλάβουν τη χρηματοδότηση νέων έργων ΑΠΕ με την προσθήκη μπαταριών, αυτόνομα ή από κοινού με παραγωγούς, επιστρέφοντας σε βάθος χρόνου εν είδει «τόκου» όχι μόνο την ενέργεια που θα λάβουν αλλά και το όφελος που θα αποκομίσουν από τη σταθερή και προβλέψιμη χαμηλή τιμή.

Η θέση της βιομηχανίας είναι ότι το μέτρο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, εφόσον έχει τη μορφή ενεργειακού «δανείου» που επιστρέφεται και μάλιστα με «τόκο», επομένως είναι της άποψης ότι δεν απαιτεί την κοινοποίηση στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της ΕΕ, κάτι που θα σήμαινε αναμονή για μήνες ή και για χρόνια έως ότου αποφανθούν οι Βρυξέλλες.

Κάτι με το οποίο λέγεται ότι δεν συμφωνεί το ΥΠΕΝ και ειδικά η πλευρά του υφυπουργού Νίκου Τσάφου που χειρίζεται το θέμα, με τις επιφυλάξεις να εστιάζουν στο γεγονός ότι αν εφαρμοστεί μονομερώς το ελληνικό μοντέλο, τότε μπορεί η Κομισιόν να προσφύγει κατά της Ελλάδας και μάλιστα να δημιουργηθεί πρόβλημα και με το ιταλικό. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο λέγεται ότι η κυβέρνηση εξετάζει άλλα μέτρα, χωρίς ωστόσο να είναι σαφές αν θα έχουν παρόμοιο οικονομικό αποτύπωμα, τι θα περιλαμβάνουν και πότε θα ανακοινωθούν.

Δύο «οπτικές» στην κυβέρνηση

Στη μέση αυτής της διελκυστίνδας βρίσκεται η βιομηχανία, που συνεχίζει να πληρώνει 20% ακριβότερο ρεύμα από τους ευρωπαίους ανταγωνιστές της, αντιλαμβάνεται ως γράμμα κενό περιεχομένου τη φράση «λύση σύντομα» που ακούγεται εδώ και μήνες από κυβερνητικά χείλη και έχει μεταφέρει τη δυσαρέσκειά της στους συνεργάτες του Πρωθυπουργού.

Δείγμα του ευρύτερου βραχυκυκλώματος που προκαλεί στην κυβέρνηση το βιομηχανικό ρεύμα και είναι σε γνώση του Μαξίμου, το οποίο αντιλαμβάνεται ότι η εκκρεμότητα πρέπει να τελειώνει, είναι και οι διαφορετικές γραμμές σκέψης που εκφράζονται πλέον από κυβερνητικά στελέχη.

Σε άλλη κατεύθυνση για παράδειγμα φαίνεται να κινείται ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, που τάσσεται υπέρ του λεγόμενου ιταλικού μοντέλου, και σε διαφορετική το ΥΠΕΝ που χειρίζεται εδώ και καιρό το θέμα και φέρεται να υποστηρίζει ότι μετά την «κόκκινη κάρτα» που έβγαλε η Κομισιόν στο πακέτο των ελληνικών προτάσεων, πρέπει να αναζητηθούν άλλες λύσεις.

Οι δύο αυτές γραμμές έγιναν ορατές χθες μετά από συνάντηση που είχε ο κ. Θεοδωρικάκος με την ηγεσία του ΣΕΒ και με αντικείμενο μια σειρά θεμάτων, μεταξύ των οποίων και το βιομηχανικό κόστος.

«Το Υπουργείο Ανάπτυξης και ο ΣΕΒ εργάζονται από κοινού προκειμένου η κυβέρνηση να υιοθετήσει τη βέλτιστη και πιο ολοκληρωμένη λύση για τη στήριξη της βιομηχανίας έναντι του ιδιαιτέρως αυξημένου ενεργειακού κόστους, με βάση το ιταλικό μοντέλο. Στόχος να επιλυθεί αυτό το κρίσιμο ζήτημα τις επόμενες εβδομάδες», υποστήριξε ο κ. Θεοδωρικάκος.

«Πέπλο μυστηρίου» ως προς τη λύση

Στα παραπάνω θα πρέπει να συνυπολογίσει κανείς και την προχθεσινή δήλωση Χατζηδάκη, όταν ερωτήθηκε για το θέμα κατά τη συνέντευξη για τον κυβερνητικό απολογισμό του 2025 και τους βασικούς στόχους του 2026.

«Ισχύει στο ακέραιο η υπόσχεσή μας. Είμαστε σε συζητήσεις με την Κομισιόν για να βρεθεί μια δίκαιη λύση που να αντιμετωπίζει το πρόβλημα του υψηλού ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας, αλλά και μια λύση που να είναι συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο. Πιστεύουμε ότι σύντομα θα ανακοινωθούν οι σχετικές πρωτοβουλίες, χωρίς να είμαι σε θέση να προσδιορίσω την ακριβή ημέρα», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Ένα μήνυμα που ως αποδέκτες δεν είχε μόνο την ενεργοβόρο βιομηχανία προκειμένου να κατευναστούν οι αντιδράσεις της, αλλά πιθανότατα να είχε ως παραλήπτη και την πλευρά εκείνη του ΥΠΕΝ που έχει ως αρμοδιότητα την εξειδίκευση των μέτρων.

Σημειωτέον πάντως ότι παρά τις παραπάνω δηλώσεις, ένα «πέπλο μυστηρίου» συνεχίζει να καλύπτει ακόμη την επικείμενη παρέμβαση της κυβέρνησης, χωρίς ουδείς να γνωρίζει και κατά πόσο αυτή θα κινείται τελικά στην κατεύθυνση του ιταλικού μοντέλου, που σύμφωνα με τη βιομηχανία δεν αντιμετωπίζει προβλήματα συμβατότητας με την κοινοτική νομοθεσία και υπερτερεί έναντι άλλων εναλλακτικών ή θα αφορά κάτι διαφορετικό και τι θα είναι αυτό.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Παρέμβαση Θεοδωρόπουλου στο Euro2day.gr για το βιομηχανικό ρεύμα… Του Γιώργου Φιντικάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Τη δήλωση-βόμβα ότι δύο βαριές ελληνικές βιομηχανίες εξετάζουν να βάλουν λουκέτο σε εργοστάσια λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους που αντιμετωπίζουν, έκανε χθες ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος, κρούοντας ένα ακόμη καμπανάκι προς την κυβέρνηση ότι ο χρόνος κυλάει αμείλικτα και πως πρέπει να επισπεύσει τις όποιες αποφάσεις της.

Σε μια συγκυρία όπου το ενεργειακό κόστος αποτελεί για την ελληνική βιομηχανία το νούμερο ένα πρόβλημα, που φτάνει ακόμη και το 60% του συνολικού της κόστους, και που είναι μια από τις βασικές αιτίες για το αυξανόμενο χάσμα ανταγωνιστικότητας όχι μόνο έναντι τρίτων χωρών αλλά και πολλών ευρωπαϊκών, ο πρόεδρος του ΣΕΒ έστειλε χθες το μήνυμα ότι οι επιχειρήσεις δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν για καιρό στο ακουστικό τους τα μέτρα στήριξης που έχει δεσμευτεί να εξετάσει η κυβέρνηση.

«Δεν σας κρύβω ότι στον ΣΕΒ υπάρχουν ήδη δύο εταιρείες, οι οποίες αντιλαμβάνομαι από τον τρόπο με τον οποίο θέτουν τα θέματα ότι μελετούν να κλείσουν δύο μεγάλα εργοστάσια στην Ελλάδα, αν δεν δοθεί σύντομα κάποια λύση», ανέφερε χαρακτηριστικά από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του Συνδέσμου Βιομηχανιών Στερεάς Ελλάδας, όπου κεντρικός ομιλητής ήταν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης. Ερωτηθείς για το τι είδους επιχειρήσεις εννοεί, ο πρόεδρος του ΣΕΒ απάντησε «είναι εταιρείες της βαριάς βιομηχανίας και εταιρείες που θα πονέσει η οικονομία μας αν τις χάσουμε».

Τα παραπάνω έρχονται δύο μέρες μετά τη διυπουργική συνάντηση υπό τον Κ. Χατζηδάκη με την ηγεσία του ΣΕΒ, όπου η κυβέρνηση άναψε ένα πρώτο «πράσινο φως» για φθηνότερο ρεύμα στη βιομηχανία και δεσμεύτηκε να μελετήσει την πρόταση για μεταφορά στην Ελλάδα του λεγόμενου «ιταλικού μοντέλου», χωρίς ωστόσο να καταλήξει σε αποφάσεις.

Στη συνάντηση επιβεβαιώθηκε η βούληση της κυβέρνησης να στηρίξει τη βιομηχανία και μάλιστα ανοίγοντας τη βεντάλια των μέτρων στήριξης πέρα από την ενεργοβόρο σε όσο το δυνατόν περισσότερους παραγωγικούς τομείς, ωστόσο έγινε σαφές ότι τα βήματα, οι διαδικασίες και τα σενάρια για το κόστος της παρέμβασης τελούν υπό εξέταση, με γνώμονα να «κλειδώσουν» το ταχύτερο δυνατόν.

«Τα θέματα είναι πλέον γνωστά και περιμένουμε από την κυβέρνηση να επανέλθει», είπε ο κ. Θεοδωρόπουλος, που άσκησε σκληρή κριτική στις πολιτικές της Κομισιόν, χαρακτηρίζοντας ευχολόγια τα actions που προτείνει στις χώρες το Clean Industrial Deal, λέγοντας ότι δεν υπάρχει ούτε ένα μέτρο άμεσης εφαρμογής παρά είναι όλα μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα και κυρίως ότι απευθύνονται σε χώρες με μεγάλα δημοσιονομικά περιθώρια.

Η «ξεχασμένη» έκθεση Ντράγκι, τα δίκτυα και ο κίνδυνος black out

«Ενα χρόνο μετά τη δημοσίευση της έκθεσης Ντράγκι, έχουμε εφαρμόσει μόλις το 11,2% των προτάσεων που έχει κάνει ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης της ΕΚΤ. Αν διαβάσουμε προσεκτικά την έκθεση, θα δούμε τι πρέπει να κάνουμε, αρκεί να τα εφαρμόσουμε», σημείωσε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, κάνοντας μνεία στα σαθρά θεμέλια της πράσινης μετάβασης και στην αχίλλειο πτέρνα της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, που δεν είναι άλλη από τα δίκτυα.

Στο ερώτημα μάλιστα του ίδιου προς την αντιπρόεδρο της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που συμμετείχε στο πάνελ, σε πόσα χρόνια πιστεύει η ΕΕ ότι θα έχουμε ένα επαρκές δίκτυο, ώστε να μιλάμε για μια ενιαία αγορά ενέργειας, η κα Tsvetelina Penkova παρέπεμψε στις ανακοινώσεις που θα γίνουν από την Κομισιόν τον Νοέμβριο (με εφαρμογή από το 2026), λέγοντας ότι θα περιλαμβάνουν τόσο απλοποίηση των διαδικασιών όσο και χρηματοδοτήσεις για επενδύσεις στα δίκτυα. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, όπως είπε, αντιλαμβάνονται τα προβλήματα των υψηλών τιμών που αντιμετωπίζει η ΝΑ Ευρώπη.

Την ίδια πάντως στιγμή που φωνές όπως του προέδρου του ΣΕΒ πυκνώνουν στην Ευρώπη, χθεσινή έρευνα του οίκου Ember αποκαλύπτει ότι το 55% των ευρωπαϊκών συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας διατρέχει αυξημένο κίνδυνο black out, καθώς οι δυνατότητες εισαγωγών ενέργειας είναι εξαιρετικά περιορισμένες.

Τα βασικά αίτια είναι οι ανεπαρκείς διασυνοριακές διασυνδέσεις και οι χαμηλές επενδύσεις στα δίκτυα, με την έκθεση να θυμίζει το πρόσφατο πάθημα στην Ιβηρική, που άφησε χωρίς ρεύμα και τηλεπικοινωνίες πάνω από 55 εκατομμύρια ανθρώπους και έδειξε πως οι δομικές αδυναμίες ενός απομονωμένου δικτύου από την υπόλοιπη Ευρώπη μπορούν να διογκώσουν μια αλυσίδα από τεχνικές αστοχίες.

«Ενώ ο κόσμος επενδύει σε πράσινες τεχνολογίες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα θεμέλια παραμένουν ασταθή. Στο αποκορύφωμα του καλοκαιριού, έως και το 25% της παραγόμενης ενέργειας από ΑΠΕ χάνεται, καθώς το δίκτυο δεν μπορεί να την απορροφήσει. Χρειάζονται επενδύσεις στις βασικές υποδομές, ώστε να διασφαλίσουμε ότι θα προχωρήσουμε με στρατηγικό τρόπο», αναφέρει και ο πρόεδρος της Eurometaux Ευ. Μυτιληναίος, στο πλαίσιο της νέα έρευνας CEO Study 2025 του UN Global Compact σε συνεργασία με την Accenture.

Η λάθος πορεία και το υπερεκτιμημένο Green Industrial Deal

Τα όσα είπε χθες ο πρόεδρος του ΣΕΒ, και όσα έχουν κατ’ επανάληψη πει οι άνθρωποι του χώρου, έρχονται σε μια στιγμή που στον δημόσιο διάλογο επιμένουμε να μιλάμε για την ανάγκη ενός νέου παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης (με χαμηλότερα ενεργειακά κόστη, λιγότερη γραφειοκρατία, κ.λπ.), αλλά η πραγματικότητα δείχνει ότι το χάσμα ανταγωνιστικότητας που μας χωρίζει, όχι μόνο με τους ανταγωνιστές μας σε τρίτες χώρες αλλά και τους Ευρωπαίους, μεγαλώνει.

Τα παραπάνω δεν αναιρούν τις αυξητικές επιδόσεις της ελληνικής παραγωγής στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Χατζηδάκης, ότι το μερίδιο των βιομηχανικών επενδύσεων στις συνολικές επενδύσεις έχει ανέβει στο 17,2% (από 10% προ κρίσης), ότι οι βιομηχανικές εξαγωγές αποτελούν το 71,4% των συνολικών εξαγωγών και κυρίως ότι οι απασχολούμενοι στη βιομηχανία ανέρχονται πλέον σε 428.000 (υψηλό 14 ετών). Απλώς αναδεικνύουν ότι άλλες χώρες, γειτονικές εντός και εκτός ΕΕ, τρέχουν ταχύτερα από εμάς.

Το gap θα μειωθεί, όπως είπε ο κ. Θεοδωρόπουλος, μόνο αν κάνουμε όλοι αυτό που μας αναλογεί, τόσο η κυβέρνηση που πρέπει να τρέξει γρηγορότερα τις μεταρρυθμίσεις όσο και η βιομηχανία που πρέπει να επενδύσει περισσότερο, αλλά και η Κομισιόν που πρέπει να μειώσει την κοινοτική γραφειοκρατία, κάνοντας ειδική αναφορά στη λάθος πορεία που πήραμε ως Ευρώπη πριν από μια εξαετία.

«Το 2019 πήραμε μια λάθος πορεία, να σώσουμε τον κόσμο μόνοι μας ως Ευρώπη. Αναπτύξαμε μεγάλη ταχύτητα προς την πράσινη μετάβαση και μπροστά σε αυτό τον στόχο ήμασταν έτοιμοι να θυσιάσουμε την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Απέδειξε πως χάσαμε ανταγωνιστικότητα, χάσαμε θέσεις εργασίας, κάναμε μεγάλη εξαγωγή θέσεων εργασίας σε άλλες χώρες και έτσι το 2025 ήρθε το Green Industrial Deal, αλλά και πάλι οι αποφάσεις δεν απαντούν στο πρόβλημα», σημείωσε ο πρόεδρος του ΣΕΒ.

Από την πλευρά του, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είπε ότι η κυβέρνηση μελετά 57 περαιτέρω παρεμβάσεις, βασισμένες σε προτάσεις του ΣΕΒ (που αφορούν κυρίως τα χαρτοφυλάκια του ΥΠΕΝ και του ΥΠΑΝ), προκειμένου να γίνει πιο φιλικό το επενδυτικό περιβάλλον στην Ελλάδα, μίλησε για τη μείωση γραφειοκρατίας και των διοικητικών βαρών κατά 25%, για τον στόχο η απονομή της δικαιοσύνης να φτάσει την επόμενη διετία στις 650 ημέρες (από 1.500 μέρες σήμερα), και θύμισε ότι έρχονται τρία Ειδικά Χωροταξικά που έχουν καθυστερήσει, για τις ΑΠΕ, τη Βιομηχανία και τον Τουρισμό.

Έκλεισε την παρέμβασή του με το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας, λέγοντας ότι τα μέτρα που μελετώνται δεν θα δημιουργήσουν δημοσιονομικό πρόβλημα, ότι θα αξιοποιηθούν πόροι από το Ταμείο Εκσυγχρονισμού -από τη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός είχε μιλήσει για 200 εκατ. ευρώ- και ότι μελετώνται μια σειρά λύσεων λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους όπως το πώς η πολιτεία θα βοηθήσει όσο το δυνατόν περισσότερες επιχειρήσεις (εννοώντας και άλλους παραγωγικούς κλάδους, πέραν της ενεργοβόρου βιομηχανίας), με μια ολιστική ματιά και έμφαση σε όσους πλήττονται περισσότερο.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Θεοδωρόπουλος: Δύο μεγάλα εργοστάσια εξετάζουν λουκέτο… Του Γιώργου Φιντικάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ενδιαφέρον για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε δύο μπλοκ νότια της Κρήτης με τα οποία «φλερτάρει» εδώ και καιρό, εκδήλωσε και επίσημα προς την ελληνική πλευρά ο αμερικανικός κολοσσός της Chevron, προσδίδοντας νέο ενδιαφέρον στο ελληνικό παιχνίδι για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου, κίνηση που έγινε αποδεκτή από το υπουργείο Ενέργειας.

Τα δύο θαλάσσια οικόπεδα «Νότια Κρήτη Ι» και «Νότια Κρήτη ΙΙ» βρίσκονται εντός των ορίων των περιοχών, όπως αυτές δημοσιεύτηκαν από την ελληνική κυβέρνηση με την προκήρυξη του σχετικού διεθνούς διαγωνισμού το 2014, και όπως αναφέρει η ηγεσία του ΥΠΕΝ, θα προχωρήσει άμεσα στην έκδοση τόσο της σχετικής απόφασης αποδοχής του ενδιαφέροντος όσο και αυτών που θα προσδιορίζουν τις ακριβείς συντεταγμένες της περιοχής, τον τύπο της σύμβασης και την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού.

Σημειώνεται ότι οι νέες περιοχές ενδιαφέροντος διαθέτουν ήδη εγκεκριμένη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Η εξέλιξη έρχεται σε συνέχεια αντίστοιχου ενδιαφέροντος που εκδήλωσε πρόσφατα -και επανεπιβεβαίωσε σήμερα- η εταιρεία για τη θαλάσσια περιοχή Νότια της Πελοποννήσου, το οποίο και είχε γίνει αποδεκτό από τον τ. υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Θόδωρο Σκυλακάκη.

Συνυπολογίζοντας και τις τελευταίες νέες παραχωρήσεις, τα νέα μπλοκ «Μπλοκ Α2», «Νότια της Πελοποννήσου», «Νότια της Κρήτης 1» και «Νότια της Κρήτης 2» αθροίζουν μια συνολική έκταση 47 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων, που ουσιαστικά διπλασιάζουν την έκταση των ενεργών θαλάσσιων περιοχών προς έρευνα. Η αύξηση των διαθέσιμων προς εξερεύνηση οικοπέδων ενισχύει και πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες εντοπισμού εμπορικά αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων.

«Το γεγονός αυτό είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης στην Ελλάδα. Αποδεικνύει ότι η χώρα μας συνεχίζει να αποτελεί έναν ελκυστικό επενδυτικό προορισμό, με αξιόπιστη κυβέρνηση που εγγυάται τη σταθερότητα. Ταυτόχρονα, αποτελεί ισχυρή ένδειξη για την ύπαρξη σημαντικών φυσικών ενεργειακών πόρων, κρίσιμων για τη χώρα μας, την Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρώπη, που θα αξιοποιηθούν προς όφελος όλων των Ελλήνων. Θα ακολουθήσουν οι σχετικές υπουργικές αποφάσεις, για τις ακριβείς συντεταγμένες και την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού», αναφέρει στη δήλωσή του ο υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, κάνοντας ειδική μνεία στη συμβολή της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων και του Διευθύνοντος Συμβούλου της, Αριστοφάνη Στεφάτου.

Επισημαίνεται ότι η αμερικανική εταιρεία ανέμενε εδώ και καιρό το πράσινο φως από την κυβέρνηση, όταν εκείνη θα αποφάσιζε ότι το επιτρέπουν οι γεωπολιτικές συνθήκες, με τη σημερινή εξέλιξη να δείχνει ότι έφτασε η κατάλληλη στιγμή.

Είναι γνωστό, για όσους παρακολουθούν την υπόθεση, ότι το μπλοκ νότια της Κρήτης αφορούσε ανέκαθεν τη βασική περιοχή ενδιαφέροντος της Chevron στις ελληνικές θάλασσες, και ακριβώς λόγω του ευαίσθητου γεωπολιτικού χαρακτήρα της συγκεκριμένης περίπτωσης, το προ διμήνου αίτημα του αμερικανικού κολοσσού είχε περιοριστεί στη Νότια Πελοπόννησο.

Σύμφωνα με όσα είχαν γίνει γνωστά κατά το παρελθόν, οι περιοχές που ενδιέφεραν τη Chevron αφορούσαν εκτάσεις που είχαν οριστεί με το νόμο Μανιάτη, βρίσκονταν στα νότια και νοτιοανατολικά της Κρήτης και περνούσαν μέσα από το διεκδικούμενο από τη Λιβύη τμήμα του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Αλλά στον χάρτη με τα 22 θαλάσσια και χερσαία οικόπεδα που έβγαλε πρόσφατα προς παραχώρηση η Λιβύη, κανένα δεν παραβιάζει τη «μέση γραμμή» με την Ελλάδα. Η κυβέρνηση της Τρίπολης, προκειμένου να φέρει πίσω τους αμερικανικούς κολοσσούς που έχουν φύγει από τη χώρα εδώ και χρόνια, επέλεξε να κρατήσει αποστάσεις από το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, γεγονός που πιθανότατα έπαιξε ρόλο στην απόφαση της Αθήνας.

Σημειωτέον ότι η αμερικανική εταιρεία συζητούσε εδώ και καιρό με την ελληνική κυβέρνηση, με την τελευταία να προβαίνει σε άτυπες δεσμεύσεις, όπως είχαν αποτυπωθεί και στην επίσημη ανακοίνωση του ΥΠΕΝ τον Ιανουάριο, κατά την ανακοίνωση για την περιοχή της Πελοποννήσου.

Στην ανακοίνωση εκείνη αναφερόταν ότι «στο αμέσως προσεχές διάστημα θα αξιολογηθεί και η χωρική επέκταση των ερευνών», ενώ λίγες ημέρες μετά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στη Βουλή για το ελληνικό πρόγραμμα υδρογονανθράκων, είχε φωτογραφίσει το ίδιο ακριβώς σενάριο. Συγκεκριμένα είχε επισημάνει ότι «… δύο αμερικανικές εταιρείες, και η ExxonMobil και η Chevron, βρίσκονται ήδη στην Ελλάδα και η Chevron ενδεχομένως με ενδιαφέρον να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές της ελληνικής επικράτειας».

Στην Κρήτη εντοπίζονται οι πλέον ελπιδοφόρες περιοχές σε κοιτάσματα με βάση τις έρευνες αλλά και τα σεισμικά, τα οποία είχαν συλλεχθεί κατά τον πρώτο μεγάλο γύρο παραχωρήσεων της περιόδου 2010-2011, επί υπουργίας Γιάννη Μανιάτη. Από πλευράς της η Chevron έχει προχωρήσει σε διεξοδική μελέτη όλων των σεισμικών δεδομένων που αγόρασε από το 2023.

Εχει επίσης τη σημασία του ότι ακριβώς στα βόρεια του οικοπέδου για το οποίο εκδήλωσε ενδιαφέρον η Chevron βρίσκεται το ελληνικό μπλοκ «Δυτική Κρήτη», καθώς και εκείνο για τη «ΝΔ Κρήτη», τα οποία έχουν παραχωρηθεί στην κοινοπραξία Exxon Mobil – Helleniq Energy. Ο ανταγωνισμός δηλαδή γύρω από τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες οξύνεται.

Το ευρύτερο ενδιαφέρον της Chevron για έρευνες στις ελληνικές θάλασσες, όχι μόνο νότια της Πελοποννήσου, είχε συζητήσει τον Φεβρουάριο ο πρώην υπουργός ΠΕΝ Θ. Σκυλακάκης με τον πρόεδρο της εταιρείας στο Κάιρο.

Στη συνάντηση που είχε γίνει στο περιθώριο του ετήσιου φόρουμ για τους υδρογονάνθρακες Egypes, ο Ελληνας υπουργός είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τον Clay Neff γύρω από το γενικότερο ενδιαφέρον που έχουν οι Αμερικανοί για τα ελληνικά νερά, όπως είχε κάνει σαφές και το ίδιο το ΥΠΕΝ τον Γενάρη.

Πρωτιά Chevron από πλευράς εκτάσεων

Στη πράξη, με τη σημερινή εξέλιξη, το ενδιαφέρον της Chevron εστιάζεται σε συνολικά τρεις περιοχές, μία στα Νότια της Πελοποννήσου που είχε εκδηλωθεί τον Ιανουάριο του 2025 και δύο στα Νότια της Κρήτης, όπου φιλοδοξεί να αναλάβει την διαχείριση των ερευνών σε ένα σύνολο περίπου 46.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το γεγονός αυτό τη φέρνει στην πρώτη θέση από πλευράς έκτασης των υπό διαχείριση οικοπέδων, με την ExxonMobil να την ακολουθεί με 35.655 τετραγωνικά χιλιόμετρα, την Helleniq Energy με 8.564 τετρ. χλμ,. και την Energean με 2.414 τετρ. χλμ. Συνυπολογίζοντας και το μπλοκ «Α2», συνολικά προστίθενται 47.000 τ.χλμ προς εξερεύνηση.

Σίγουρα, η παρουσία και ανταγωνιστική τοποθέτηση των δύο μεγαλύτερων παικτών στο κόσμο (ExxonMobil & Chevron) στις ελληνικές θάλασσες, ενισχύει το βάρος της χώρας στη νέα τάξη πραγμάτων, αλλά και αναμένεται να δρομολογήσει μια σειρά θετικών εξελίξεων: Την περαιτέρω ποιοτική αναβάθμιση των ερευνητικών προγραμμάτων, τη διατήρηση εντατικών ρυθμών εξερεύνησης, και τον εμπλουτισμό των γεωλογικών μοντέλων και σεναρίων εξέλιξης της περιοχής με προοπτική να αυξηθούν οι δυνητικοί στόχοι ενδιαφέροντος. Το ίδιο ισχύει για την αύξηση των διαθέσιμων κεφαλαίων για γεωτρήσεις μεγάλου βάθους και συνεπώς την σημαντική βελτίωση των πιθανοτήτων να εντοπιστούν τα τυχόν αποθέματα υδρογονανθράκων.

Τα παραπάνω συμβαίνουν σε μια συγκυρία όπου η ερευνητική δραστηριότητα στην Αν. Μεσόγειο αυξάνεται διαρκώς, όπως αποδεικνύεται από την πλέον πρόσφατη ανακάλυψη φυσικού αερίου της ExxonMobil στην Αίγυπτο, αλλά και την έναρξη ερευνητικής γεώτρησης στο Οικόπεδο 5 της Κύπρου.

Πρωτιά Chevron από πλευράς εκτάσεων

Στη πράξη, με τη σημερινή εξέλιξη, το ενδιαφέρον της Chevron εστιάζεται σε συνολικά τρεις περιοχές, μία στα Νότια της Πελοποννήσου που είχε εκδηλωθεί τον Ιανουάριο του 2025 και δύο στα Νότια της Κρήτης, όπου φιλοδοξεί να αναλάβει την διαχείριση των ερευνών σε ένα σύνολο περίπου 46.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Το γεγονός αυτό τη φέρνει στη πρώτη θέση από πλευράς έκτασης των υπό διαχείριση οικοπέδων, με την ExxonMobil να την ακολουθεί με 35.655 τετραγωνικά χιλιόμετρα, την Helleniq Energy με 8.564 τετρ. χλμ,. και την Energean με 2.414 τετρ. χλμ. Συνυπολογίζοντας και το μπλοκ «Α2», συνολικά προστίθενται 47.000 τ.χλμ προς εξερεύνηση.

Σίγουρα, η παρουσία και ανταγωνιστική τοποθέτηση των δύο μεγαλύτερων παικτών στο κόσμο (ExxonMobil & Chevron) στις ελληνικές θάλασσες, ενισχύει το βάρος της χώρας στη νέα τάξη πραγμάτων, αλλά και αναμένεται να δρομολογήσει μια σειρά θετικών εξελίξεων: Την περαιτέρω ποιοτική αναβάθμιση των ερευνητικών προγραμμάτων, τη διατήρηση εντατικών ρυθμών εξερεύνησης, και τον εμπλουτισμό των γεωλογικών μοντέλων και σεναρίων εξέλιξης της περιοχής με προοπτική να αυξηθούν οι δυνητικοί στόχοι ενδιαφέροντος.

Το ίδιο ισχύει για την αύξηση των διαθέσιμων κεφαλαίων για γεωτρήσεις μεγάλου βάθους και συνεπώς την σημαντική βελτίωση των πιθανοτήτων να εντοπιστούν τα τυχόν αποθέματα υδρογονανθράκων.

Τα παραπάνω συμβαίνουν σε μια συγκυρία όπου η ερευνητική δραστηριότητα στην Αν. Μεσόγειο αυξάνεται διαρκώς, όπως αποδεικνύεται από την πλέον πρόσφατη ανακάλυψη φυσικού αερίου της ExxonMobil στην Αίγυπτο, αλλά και την έναρξη ερευνητικής γεώτρησης στο Οικόπεδο 5 της Κύπρου.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Πράσινο φως στη Chevron για έρευνες νότια της Κρήτης… Του Γιώργου Φιντικάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το άρθρο Κόσοβο: Το ρωσικό «φυτίλι» απειλεί με έκρηξη τα Δ.Βαλκάνια εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η αντιπολίτευση και ειδικά η αξιωματική αποτελεί πυλώνα της Δημοκρατίας. Σε περιπτώσεις εθνικών κρίσεων ο ρόλος της είναι σημαντικός. Όταν όμως ο πανικός και η αγωνία οδηγούν σε έναν διαρκή πετροπόλεμο σε βάρος της κυβέρνησης, καθίσταται ανίκανη να τον εξυπηρετήσει. Και αυτό αποβαίνει σε βάρος της ίδιας της Δημοκρατίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν επιλέξει το δρόμο της διαμαρτυρίας και του «πεζοδρομίου», με διαρκής επιθέσεις και κατηγορίες που φθάνουν σε πολλές περιπτώσεις τα όρια των ύβρεων. Είτε πρόκειται για την πανδημία, είτε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, προτάσεις δεν υπάρχουν. Είναι χαρακτηριστικό πως για την τελευταία εξέλιξη στη Σύνοδο Κορυφής αναφορικά με τις κυρώσεις στην Τουρκία, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε από την μία πλευρά για διπλωματική ήττα της κυβέρνησης και από την άλλη έκανε λόγο για μια Ευρωπαϊκή Ένωση κατώτερη των περιστάσεων.

Χωρίς φυσικά να προτείνει εναλλακτικές σχετικά με τη στάση που θα μπορούσε να τηρήσει ο πρωθυπουργός και τον τρόπο με τον οποίο θα ήταν εφικτή η λήψη μιας ομόφωνης απόφασης δεδομένου ότι όπως και ο ίδιος υποστήριξε, η ΕΕ στάθηκε κατώτερη των περιστάσεων. Και χωρίς να αναφέρει πως θα μπορούσε ίσως ο ίδιος να πείσει την υπερεκτεθειμένη, τραπεζικά, Ισπανία των Σάντσεθ και Ιγκλέσιας που έχουν και οικονομικές-εξοπλιστικές σχέσεις με την Τουρκία, να υπερψηφίσουν κυρώσεις.

Ίδια η αντιμετώπιση και στην πανδημία. Με προτάσεις που αφορούν μόνο σε προσλήψεις στο ΕΣΥ και μια ακατάσχετη παροχολογία που θα τίναζαν στον αέρα την οικονομία της χώρας επιδιώκει να γίνει αρεστός σε όλους όσοι του γύρισαν τη πλάτη, υποδαυλίζοντας ταυτόχρονα οποιαδήποτε αντίδραση προκειμένου να δημιουργηθεί κύμα «νεοαγανακτισμένων». Επιλέγει δηλαδή να διεκδικήσει μια αρνητική ψήφο σε βάρος της κυβέρνησης.

Είναι δεδομένο ότι η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση για να διεκδικήσει μια επιστροφή στο δρόμο προς την εξουσία έχει τρεις επιλογές:

Η πρώτη επιλογή είναι να προχωρήσει στην κατάθεση προτάσεων συγκεκριμένων. Και ένα σχέδιο που να υιοθετηθεί από τους πολίτες. Όπως δηλαδή έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης που ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή της προθέσεις του αναλύοντας και τον τρόπο με τον οποίο θα πετύχει την ανάκαμψη της χώρας, ασχέτως με την πανδημία που προέκυψε και που άλλαξε άρδην το σκηνικό.

Αυτός ο δρόμος είναι πολυτέλεια για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεκαοκτώ μήνες μετά δεν υπάρχει ούτε μια συγκεκριμένη πρόταση με αποτέλεσμα να παραμένει σταθερά καθηλωμένος στις δημοσκοπήσεις σε ποσοστά που κινούνται πέριξ του 20% και τους πολίτες να μην εμπιστεύονται και κυρίως να μην ακούνε τα όσα καταγγέλλει, πέραν φυσικά αυτών που κινούνται με αντιδεξιά σύνδρομα και προέρχονται κυρίως από το λεγόμενο παλαιό ΠΑΣΟΚ

Άλλωστε ο ίδιος και η ηγετική του ομάδα δεν έχουν πράξει το παραμικρό προς αυτή την κατεύθυνση. Ούτε καν το κόμμα δεν επιχείρησαν να αναμορφώσουν, η δε στροφή προς την σοσιαλδημοκρατία κράτησε όσο χρειάστηκε για να προστεθεί στον τίτλο του κόμματος ο τίτλος Προοδευτική Συμμαχία και να απορροφηθούν ορφανά του ΠΑΣΟΚ και κάποιες λοιπές δυνάμεις. Είναι άλλωστε ορατό πως σήμερα η Κουμουνδούρου κινείται σε ρυθμούς κόμματος διαμαρτυρίας και αντίδρασης όπως όταν βρισκόταν στο 3% αλλά και την περίοδο που το δίλημμα «μνημόνιο – αντιμνημόνιο» αποτέλεσε το κύμα που το οδήγησε στις καρέκλες της εξουσίας.

Η δεύτερη επιλογή είναι να αναμένει η καταστροφολογία να μετατραπεί σε πράξη. Να υπάρξουν δηλαδή χιλιάδες νεκροί από την πανδημία και να διαρραγεί η εμπιστοσύνη των πολιτών προς την κυβέρνηση. Και αυτός ο δρόμος δείχνει κλειστός δεδομένου ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών παραμένει υψηλή εν αντιθέσει με αυτή προς το πρόσωπο και τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η τρίτη επιλογή είναι η συνταγή που έχει επιλέξει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Υψηλοί καταγγελτικοί τόνοι, το λεγόμενο σκληρό ροκ, διανθισμένο με αναφορές που στόχο έχουν να προκαλέσουν εκ νέου διχασμό, ανάλογο με εκείνον της περιόδου 2011 – 2015. Η συνταγή αυτή είχε επιτυχία εκείνη την περίοδο όπου ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας προέρχονταν από πολιτική παρθενογένεση. Πλέον υπάρχει κυβερνητικό παρελθόν, το οποίο οδήγησε τη χώρας σε ένα 3ο μνημόνιο, καθυστέρησε σημαντικά την επαναφορά στην ανάκαμψη και την ανάπτυξη και τίναξε στον αέρα κοινωνικές τάξεις, όπως η μεσαία. Σημαία, ήταν μια ταξική πολιτική που τελικά έβλαψε ολόκληρη την κοινωνία.

Ο ανεύθυνος λαικισμός, η καταστροφολογία, η καπηλοκαπηλεία και η αδιαφορία για τα εθνικά θέματα με καταγγελίες που πλήττουν επί της ουσίας την εικόνα της χώρας την στιγμή που βρίσκεται σε εξέλιξη μια διπλωματική μάχη για έναν πόλεμο που δεν έχει κριθεί, δείχνει πως η αξιωματική αντιπολίτευση αδυνατεί να παίξει το ρόλο που της ανέθεσε σχεδόν το 31% των ψηφοφόρων. Προς το παρόν μάλιστα, ένα μέρος τους δείχνει να στηρίζει τις πρωτοβουλίες και της δράσης της κυβέρνησης.

Η Φώφη Γεννηματά

Την ίδια όμως στιγμή και η Φώφη Γεννηματά δείχνει να κλωτσά την μοναδική ευκαιρία να καταλάβει μια θέση στο κέντρο. Επιχειρεί να πατήσει σε δύο βάρκες και στα εύκολα να κάνει ένα είδος εποικοδομητικής κριτικής, ενώ στα δύσκολα επιλέγει να πλειοδοτήσει σε καταγγελίες σε βάρος της κυβέρνησης.

Και αυτό σε μια προσπάθεια να φανεί… σοσιαλιστικότερη του Αλέξη Τσίπρα και να πείσει χαμένους ψηφοφόρους να εμπιστευθούν ένα κόμμα χωρίς ξεκάθαρη πυξίδα σε ό,τι αφορά το ρόλο του στο πολιτικό σκηνικό.

Η χώρα βρέθηκε σε μια νέα δίνη και οι πολίτες βλέπουν πολιτικούς αρχηγούς να λειτουργούν με γνώμονα το μικροκομματικό συμφέρον και το κλείσιμο του ματιού στους ακραίους τους ψηφοφόρους αντί να καταθέτουν προτάσεις και να ασκούν κριτική στην κυβέρνηση προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι κρίσεις που εξελίσσονται. Και είναι δεδομένο πως αυτό δεν κάνει καλό ούτε στην κυβέρνηση…

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Υπάρχει αντιπολίτευση; … Του Γιώργου Φιντικάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.