Εκ πρώτης όψεως, η παράδοξη τηλεοπτική ανακοίνωση της Ρωσίας ότι θα εγκαταλείψει την πόλη Χερσώνα και τα σημεία δυτικά του ποταμού Ντνίπρο αντιπροσωπεύει μια αξιοσημείωτη νίκη για την Ουκρανία και μια εξελιγμένη στρατιωτική στρατηγική.

Καθώς, όμως, η Ρωσία εξακολουθεί να έχει τον έλεγχο μιας μεγάλης έκτασης κατεχόμενων εδαφών, η Ουκρανία μπορεί να συναντήσει απροσδόκητη αντίσταση καθώς προσπαθεί να πιέσει τα στρατεύματα της Μόσχας στον νότο.

Πράγματι, η υποχώρηση σημαίνει ότι οι ρωσικές δυνάμεις (περίπου 40.000 άνδρες) θα αποχωρήσουν εξ ολοκλήρου από την περιοχή στη δυτική όχθη του ποταμού Ντνίπρο, συνιστώντας ένα σημαντικό πλήγμα για τον πόλεμο του Βλαντίμιρ Πούτιν, που βρίσκεται ήδη στον ένατο μήνα του.

Πώς οι Ουκρανοί πέτυχαν την αποχώρηση των Ρώσων από τη Χερσώνα

Εάν η αποχώρηση όντως οδηγήσει στην ταχεία ανακατάληψη της Χερσώνας, αυτό θα έχει επιτευχθεί με σχετικά μικρές απώλειες στρατιωτών για τους Ουκρανούς και χωρίς έναν δαπανηρό πόλεμο σε αστικό ιστό.

Από τη στιγμή που η ρωσική προέλαση σταμάτησε νότια του Μικολάιβ την άνοιξη, η θέση των εισβολέων στη δυτική όχθη ήταν προφανώς στρατηγικά ευάλωτη. Αλλά χρειάστηκε μια προσεκτική εκστρατεία τριών μηνών για να αναγκαστεί το Κρεμλίνο να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να συνεχίσει. Αυτό ξεκίνησε με τη στόχευση της ρωσικής υλικοτεχνικής υποστήριξης και στις δύο πλευρές του ποταμού με τα συστήματα HIMARS και άλλους πυραύλους μεγαλύτερου βεληνεκούς, στη συνέχεια στράφηκε στη στόχευση στρατηγικών γεφυρών και στη συνέχεια στις γέφυρες που είχαν κατασκευάσει οι Ρώσοι για να ανεφοδιάσουν τις δυνάμεις τους στον θύλακα του ποταμού.

Τι θα πρέπει να περιμένει τώρα η Ουκρανία -Ανασύνταξη και απροσδόκητη αντίσταση
Ένα άμεσο ερώτημα είναι εάν η Ουκρανία θα αντιμετωπίσει τώρα απροσδόκητη αντίσταση, καθώς προσπαθεί να απωθήσει τους Ρώσους στα νότια.

Σύμφωνα με την ανάλυση του Gurdian, με την τεχνολογία αναγνωριστικών drone που διαθέτει θα πρέπει να είναι σε θέση να ανιχνεύσει εάν υπάρχουν σημαντικές δυνάμεις που έχουν απομείνει. Σοβαρές μάχες φαίνονται απίθανες -αν και τα ουκρανικά στρατεύματα θα πρέπει να είναι επιφυλακτικά για τις νάρκες που αφήνουν οι εισβολείς κατά την αποχώρησή τους.

Η Ρωσία προετοιμάζει την έξοδό της εδώ και έναν μήνα, μεταφέροντας τη διοίκηση, τον έλεγχο και τουλάχιστον μερικές από τις έμπειρες δυνάμεις της κατά μήκος του ποταμού.

Η Ουκρανία θα θέλει να διαταράξει τη ρωσική υποχώρηση όσο το δυνατόν περισσότερο, αιχμαλωτίζοντας στρατιώτες και, κυρίως, εξοπλισμό. Αυτό θα μετέτρεπε την απόσυρση σε κάτι σαν αυτό που παραλίγο να συμβεί τον Σεπτέμβριο, όταν η Ρωσία πήρε την παρόμοια απόφαση να αποσυρθεί από το Χάρκοβο και το Ιζιούμ πίσω από τον ποταμό Oskill, σε μια προσπάθεια, μόνο εν μέρει επιτυχημένη, να εδραιώσει τη θέση της για τα τέλη του φθινοπώρου και τις αρχές του χειμώνα.

Η μεγάλη μάχη για το φράγμα Νόβα Κακόβκα και τα τελικά διακυβεύματα

Κρίσιμης σημασίας θα είναι για την Ουκρανία να εξασφαλίσει το φράγμα Νόβα Κακόβκα, κοντά στη Χερσώνα.

Ρώσοι αξιωματούχοι και στρατιωτικοί μπλόγκερ εξακολουθούν να επαναλαμβάνουν την απίθανη απειλή ότι η Ουκρανία σκοπεύει να καταστρέψει το φράγμα, ύψους 30 μέτρων, μια υδροηλεκτρική εγκατάσταση. Η Ρωσία θα μπορούσε να αποκομίσει τα μεγαλύτερα οφέλη από την καταστροφή του φράγματος, αν και πιθανότατα θα ήταν έγκλημα πολέμου, επηρεάζοντας περαιτέρω τα ήδη ταλαιπωρημένα ενεργειακά αποθέματα της Ουκρανίας και διευρύνοντας τον τεράστιο ποταμό σε ένα σχετικά στενό σημείο -παρόλο που θα μπορούσε να διαταράξει και την παροχή νερού στην Κριμαία.

Η στρατηγική της Ρωσίας είναι ξεκάθαρα να προσπαθήσει να εδραιώσει τα εδαφικά της κέρδη, καθώς επιδιώκει να προωθήσει περισσότερους από τους 300.000 επιστρατευμένους για να σταθεροποιήσει τις πρώτες γραμμές και να γυρίσει το φράγμα του Ντνίπρο υπέρ της. Αυτό, ωστόσο, είναι πιθανό να στρέψει την προσοχή σε άλλα μέρη της πρώτης γραμμής, όπως το μέτωπο νοτιοανατολικά της Ζαπορίζια, το οποίο είναι σταθερό εδώ και μήνες. Αυτό που προσελκύει τους Ουκρανούς στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι η επίθεση εδώ θα μπορούσε να κόψει τη γέφυρα στην Κριμαία.

Προς το παρόν, ωστόσο, η Ρωσία διατηρεί τον έλεγχο ενός μεγάλου τμήματος κατεχόμενων εδαφών. Αλλά αυτό που η Ουκρανία έχει δείξει με συνέπεια όλο το φθινόπωρο είναι ότι ο στρατός της είναι σε θέση να ανταποκριθεί ευέλικτα και δημιουργικά, καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη τολμηρή επιδρομή με drone στη ναυτική βάση της Σεβαστούπολης. Ήταν μια προσέγγιση που σηματοδοτήθηκε από τον προεδρικό σύμβουλο της Ουκρανίας Μιχαΐλο Ποντόλιακ τον Αύγουστο, ο οποίος είπε ότι φιλοδοξία του Κιέβου ήταν να δημιουργήσει «χάος εντός των ρωσικών δυνάμεων», χτυπώντας τις γραμμές ανεφοδιασμού της Ρωσίας, καθώς η επίθεση στη Χερσώνα μόλις ετοιμαζόταν.

Αυτή τη στιγμή, η φαινομενική νίκη της Ουκρανίας δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρη, καθώς Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ανησυχούν για το υψηλό ενεργειακό κόστος που προκλήθηκε από τον πόλεμο. Η πρόκληση για το Κίεβο θα είναι να το επαναλάβει ενάντια στους Ρώσους που προσπαθούν απεγνωσμένα να προελάσουν.

Πηγή: iefimerida.gr

Το άρθρο Γιατί αποσύρθηκαν οι Ρώσοι από τη Χερσώνα -Η ανάλυση του Guardian εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Με δηκτικό τρόπο σχολιάζει ο αρθρογράφος του Guardian Simon Tisdall τη στάση της ΕΕ απέναντι στην επιθετική πολιτική του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Αφορμή στάθηκε το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ το οποίο συνεδρίασε εκτάκτως προκειμένου να συζητήσει μεταξύ άλλων την τουρκική προκλητικότητα στην Αν. Μεσόγειο. «Ο Ερντογάν νταής και απειλή», είναι ο τίτλος του άρθρου, προσθέτοντας ότι η Ευρώπη τον αγνοεί με δικό της ρίσκο. «Η επιθετικότητα της Τουρκίας έναντι των αντιπάλων της και των συμμάχων της αποτελεί απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα, ωστόσο κανείς δεν είναι διατεθειμένος να δράσει», συμπληρώνει.

Αρχικά, ο Tisdall σχολιάζει τον Αλεξάντερ Λουκασένκο και τη βίαια προσπάθειά του να εξασφαλίσει έκτη θητεία ως πρόεδρος της Λευκορωσίας. Οπως σημειώνει, ο Ζοζέπ Μπορέλ καταδίκασε τα όσα διαδραματίζονται, χαρακτηρίζοντας την ψηφοφορία «ούτε ελεύθερη, ούτε δίκαιη». «Ωστόσο, η δίκαιη οργή της Ευρώπης και οι απειλές κυρώσεων μοιάζουν λίγο. Κανείς δεν περίμενε πραγματικά τον Λουκασένκο να παίξει δίκαιο», τονίζει.

Στη συνέχεια, ο αρθρογράφος του Guardian εκφράζει τις απόψεις του για την τουρκική προκλητικότητα και επιχειρεί να εξηγήσει την στάση της ΕΕ. «Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, βασικός εμπορικός εταίρος της ΕΕ, φύλακας συνόρων και σημαντικός παράγοντας στη Συρία και την Εγγύς Ανατολή. Σε αντίθεση με τη Λευκορωσία, έχει πραγματική στρατηγική σημασία. Ίσως αυτό να εξηγεί την αμήχανη σιωπή πολλών κυβερνήσεων, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν το δικαιολογεί», αναφέρει.

«Παρόλο αυτά, υπάρχει μια ομοιότητα με την πολιτική της ΕΕ έναντι της Λευκορωσίας: υπάρχει ελάχιστο σημάδι συντονισμένης δράσης για τον περιορισμό των υπερβολών του Ερντογάν. Όποιος αμφιβάλλει για την ετικέτα “δικτάτορας” δεν χρειάζεται να κοιτάζει παρά τον κατασταλτικό νέο νόμο για τα social media, ο οποίος επαναλαμβάνει τον στραγγαλισμό των παραδοσιακών ανεξάρτητων μέσων. Ο νόμος θα αυξήσει σημαντικά τη διαδικτυακή λογοκρισία, δήλωσε ο Tom Porteous της Human Rights Watch. “Ενας αυταρχισμός χτίζεται με τη σιωπή όλων των κρίσιμων φωνών”», επισημαίνει ο Tisdall.

Μακρόν: Η εξαίρεση της ΕΕ -Εξαγριωμένος με τις έρευνες της Τουρκίας
Ο αρθρογράφος του Guardian κάνει ειδική αναφορά στη στάση του Εμανουέλ Μακρόν, χαρακτηρίζοντάς τον «εξαίρεση στον στον ευρωπαϊκό κανόνα» στην προσέγγισή του απέναντι στην Τουρκία. «Ο πρόεδρος της Γαλλίας εξοργίστηκε τον Ιούνιο, όταν τα τουρκικά πολεμικά πλοία, συνοδεύοντας ένα πλοίο που ήταν ύποπτο για λαθρεμπόριο όπλων στη Λιβύη, πήραν θέσεις μάχης όταν προκλήθηκαν από μια μοναχική γαλλική φρεγάτα, υποχρεώνοντας την τελευταία να αποσυρθεί», υπενθυμίζει ο Tisdall και συνεχίζει: «Αυτή δεν ήταν η συμπεριφορά ενός υποτιθέμενου συμμάχου. Επιπλέον, εξαγριωμένος από τις διευρυμένες επιχειρήσεις εξερεύνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου της Τουρκίας στα ελληνικά χωρικά ύδατα, ο Μακρόν έστειλε ναυτικές ενισχύσεις στην ανατολική Μεσόγειο την περασμένη εβδομάδα και κάλεσε τον Ερντογάν να υποχωρήσει».

«Τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία έχουν κινητοποιήσει το ναυτικό και τις αεροπορικές τους δυνάμεις. Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι το ισχύον διεθνές δίκαιο που διέπει τα ενεργειακά αποθέματα στην υφαλοκρηπίδα είναι άδικο. Η Ελλάδα λέει ότι η επικράτειά της δέχεται εισβολή. Και οι δύο ισχυρίζονται ότι προτιμούν τον διάλογο από τη στρατιωτική αντιπαράθεση. Ωστόσο, την Πέμπτη, καθώς η Αγκυρα ορκιζόταν να υπερασπιστεί τα “δικαιώματα και τα συμφέροντά της” και η Αθήνα προειδοποίησε για τον αυξανόμενο κίνδυνο στρατιωτικού “ατυχήματος”, δύο ελληνικά και τουρκικά πλοία συγκρούστηκαν», αναφέρει.

Τι θέλει ο Ερντογάν
«Η κλιμακούμενη κρίση, η οποία αγγίζει επίσης την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, προκάλεσε καθυστερημένη αναταραχή στη διπλωματική δραστηριότητα την περασμένη εβδομάδα. Το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ συνεδρίασε σε έκτακτη σύνοδο. Η καγκελάριος της Γερμανίας, Ανγκελα Μέρκελ, τηλεφώνησε στον Ερντογάν όπως είχε κάνει σε προηγούμενες κρίσεις, προσπαθώντας να τον πείσει να υποχωρήσει. Η Αθήνα έκανε έκκληση στις ΗΠΑ», προσθέτει ο Tisdall και προσπαθεί να εξηγήσει πού αποσκοπεί ο Τούρκος πρόεδρος.

«Οι εντάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας δεν είναι κάτι νέο. Αλλά αυτή η ξαφνική, προκλητική εντατικοποίηση μιας μακροχρόνιας διαμάχης δείχνει σκόπιμο υπολογισμό. Προκάλεσε τον σεβαστό σχολιαστή Yavuz Baydar να ρωτήσει τι προσπαθούσε να πετύχει ο πρόεδρος της Τουρκίας. Η απάντησή του: ένας ανασφαλής Ερντογάν, που πλήττεται από οικονομικές, πανδημικές και νομισματικές κρίσεις, θέλει να ενισχύσει τη δεσπόζουσα φήμη του ως ισχυρού ηγέτη και αρχιστράτηγου που υπερασπίζεται την τιμή και τη νόμιμη θέση της Τουρκίας στον κόσμο. “Πρέπει να αναπαράγει την εικόνα του νταή κάθε μέρα”, έγραψε ο Baydar».

«Δεύτερον, προσθέτει ο αρθρογράφος του Guardian, ο Ερντογάν ελπίζει να ασφαλίσει τη θέση της Τουρκίας στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, τη Συρία και τη Λιβύη μπροστά στο ενδεχόμενο αλλαγής διοίκησης στην Ουάσινγκτον. Ο Ντόναλντ Τραμπ που θέλει να δείχνει ισχυρός ηγέτης ζηλεύει τον Ερντογάν και την εκλεκτική δικτατορία του. Του έδωσε ελεύθερο έλεγχο. Ο Τζο Μπάιντεν θα μπορούσε να “πατήσει τα φρένα”.

«Ωστόσο, το πρόβλημα του Ερντογάν για την Ευρώπη έχει επιδεινωθεί σταθερά από τότε που επέζησε ενός πραξικοπήματος το 2016. Η αδιάκριτη καταστολή στο εσωτερικό της χώρας, στην οποία συγκαταλέγεται η φυλάκιση δεκάδων χιλιάδων πραγματικών και φανταστικών αντιπάλων, ταίριαξε με την αποσταθεροποιητική, νεο-οθωμανική περιπέτεια στο εξωτερικό. Ο Ερντογάν καθοδηγείται από τον εθνικισμό που τροφοδοτείται από πίστη, έχει πολλαπλασιάσει το ρόλο του νταή της γειτονιάς. Την Τρίτη, για παράδειγμα, μια τουρκική επίθεση με drones στο Ιράκ προκάλεσε την οργισμένη απάντηση από τη Βαγδάτη. Το περιστατικό ακολούθησε την έναρξη από την Τουρκία ακόμη μίας απρόσκλητης διασυνοριακής στρατιωτικής επίθεσης εναντίον Κούρδων αυτονομιστών που εδρεύουν στο Ιράκ», αναφέρει ο Tisdall.

Ο Ερντογάν βυθίζει την Τουρκία
«Υπό την καθοδήγηση του Ερντογάν, η Τουρκία έχει βυθιστεί απόλυτα στον πόλεμο δια αντιπροσώπων της Λιβύης, παίρνοντας θέση μαζί με Ισλαμιστές εναντίον της Αιγύπτου, των ΗΑΕ και της Σαουδικής Αραβίας. Εν μέρει πρόκειται για ανταγωνισμό με αντίπαλους ηγέτες Σουνίτες. Εν μέρει αφορά το πετρέλαιο. Δεν πρόκειται σίγουρα για την ευημερία του λαού της Λιβύης.

Ανοίγοντας τα σύνορα της Τουρκίας με την ΕΕ σε εκτοπισμένους Σύριους το Φεβρουάριο, ο Ερντογάν υπενθύμισε δυναμικά στην Ευρώπη ότι ήταν πλήρως προετοιμασμένος να χρησιμοποιήσει πρόσφυγες ως πολιτικό όπλο. Η Τουρκία συνεχίζει να αναπτύσσει χιλιάδες στρατεύματα βαθιά μέσα στη βόρεια Συρία. Φαινομενικά είναι ειρηνευτική δύναμη, στην πραγματικότητα κατακτητές και δεσμοφύλακες.

«Ο Ερντογάν διατηρεί μια σταθερή κατάσταση τριβής με το Ισραήλ, εν μέρει υποστηρίζοντας τη Χαμάς. Καταδίκασε τη διπλωματική συμφωνία της προηγούμενης εβδομάδας με τα ΗΑΕ ως προδοσία των Παλαιστινίων. Περαιτέρω, γυαλίζοντας τα νεο-ισλαμικά διαπιστευτήριά του, προσβάλλει κατά άδικο τρόπο τους Χριστιανούς και τους κοσμικούς, μετατρέποντας την Αγία Σοφία, τον πρώην καθεδρικό ναό και το μουσείο της Κωνσταντινούπολης, σε τζαμί», σημειώνει ο Tisdall.

«Σαν να μην ήταν όλα αυτά αρκετά προβληματικά, η κλίση του Ερντογάν προς τη Ρωσία, που συμβολίζεται από την αγορά αντιαεροπορικών πυραύλων S-400, έχει αφήσει τα μέλη του ΝΑΤΟ να ρωτούν αν μπορεί να είναι φερέγγυος. Το γεγονός ότι ο Τραμπ, ανήσυχος όπως πάντα για να ευχαριστήσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν, απέτυχε να επιμείνει στην Τουρκία να ακυρώσει τη συμφωνία, δεν θα εμποδίσει να γίνει σημαντικό σημείο διαφωνίας σε περίπτωση που κερδίσει ο Μπάιντεν», προσθέτει.

Το πρόβλημα Ερντογάν δεν μπορεί να αγνοηθεί από την ΕΕ
Ο αρθρογράφος του Guardian καταλήγοντας, σχολιάζει: «Οι ηγέτες της Ευρώπης που κρύβουν το κεφάλι στην άμμο πρέπει σίγουρα να συνειδητοποιήσουν ότι το πρόβλημα του Ερντογάν δεν μπορεί να αγνοηθεί, να αποφευχθεί ή να υποτιμηθεί επ ‘αόριστον με την ελπίδα ότι τελικά θα φύγει. Η αλλαγή πορεία της Τουρκίας είναι μια πολύ πραγματική, άμεση και επικίνδυνη προοπτική. Κανείς δεν φαίνεται να έχει σχέδιο περιορισμού του Ερντογάν. Απαιτείται ολοένα και περισσότερο».

Πηγή: iefimerida.gr

Το άρθρο Guardian: Νταής και απειλή ο Ερντογάν εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Περισσότεροι από 370 εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν στις ευρωπαϊκές εκλογές, γράφει η εφημερίδα Guardian.

Όμως, θα έχουν πολύ διαφορετικά ζητήματα στο μυαλό τους όταν ψηφίζουν, όπως αποκαλύπτει η έρευνα για τον τρόπο που θα ψηφίσουν οι έξι μεγαλύτερες χώρες.

Γαλλία – Είμαστε όλοι υπέρ του προστατευτισμού τώρα

Τα γαλλικά κόμματα υιοθετούν ολοένα και περισσότερο την έννοια του προστατευτισμού, ακόμα και αν δεν το λένε πάντα δυνατά. Στα Αριστερά του πολιτικού φάσματος το κόμμα «Aνυπότακτη Γαλλία» του Ζαν-Λικ Μελανσόν υποστηρίζει έναν «προστατευτισμό της αλληλεγγύης» και προτείνει την ιδέα ενός «χιλιομετρικού φόρου άνθρακα»: όσο πιο μακριά αποστέλλεται ένα προϊόν, τόσο περισσότερο να φορολογείται.

Το ακροδεξιό κόμμα της Μαρίν Λεπέν υποστηρίζει έναν «έξυπνο προστατευτισμό» που θα στηρίξει την εθνική οικονομία μέσω της αποκατάστασης των τελωνειακών δασμών. Ακόμα και το κίνημα του Εμανουέλ Μακρόν φαίνεται να μετατοπίζεται, αν και ο όρος «προστατευτισμός» δεν χρησιμοποιείται στο πρόγραμμά του. Αλλά η «προστασία» είναι, μαζί με τις έννοιες της «προόδου» και της «ελευθερίας», τα βασικά λόγια της επικεφαλής του ψηφοδελτίου Ναταλί Λουαζό, το σύνθημα της οποίας είναι: «Μια Ευρώπη που προστατεύει».

Ιταλία – Η διαίρεση βορρά – νότου

Οι φόροι αποτελούν μια βρώμικη λέξη στο βιομηχανικό βόρειο τμήμα της Ιταλίας, που υπερβαίνει κατά πολύ τον Νότο στον πλούτο που παράγει. Οι βόρειες επαρχίες είναι αποφασισμένες να εξασφαλίσουν μεγαλύτερη δημοσιονομική αυτονομία.

«Η αυτονομία θα επιτευχθεί», συνεχίζει ο Σαλβίνι να επαναλαμβάνει στις ομιλίες του, παρόλο που ο συνεργάτης στον κυβερνητικό συνασπισμό , το Κίνημα των Πέντε Αστέρων, είναι λιγότερο ενθουσιώδες.

Ηνωμένο Βασίλειο – Το παράδοξο του Brexit

Μόλις κατέστη σαφές ότι οι Βρετανοί θα έπρεπε να ψηφίσουν στις εκλογές του 2019, παρόλο που ψήφισαν να εγκαταλείψουν την Ευρώπη σχεδόν πριν από τρία χρόνια, η εκστρατεία γρήγορα έγινε ο καθρέφτης του δημοψηφίσματος του 2016, ενός μικρόκοσμου μιας εξαντλητικής μάχης για το Brexit. Εν μέσω αυτής της αναταραχής που αντιμετωπίζουν τα δύο βασικά κόμματα, ποιος θα επωφεληθεί; Η σύντομη απάντηση είναι: το κόμμα του Brexit.

Γερμανία – Τελευταία μάχη για την Μέρκελ

Οι ευρωπαϊκές εκλογές γίνονται αντιληπτές στη Γερμανία κυρίως ως ψηφοφορία για τις εθνικές υποθέσεις. Φέτος είναι ένα τεράστιο τεστ για το αν ο μεγάλος συνασπισμός της Μέρκελ θα μπορέσει να παραμείνει έως το 2021 ή αν ενδέχεται να καταρρεύσει νωρίτερα Οι εκλογές είναι η πρώτη μεγάλη δοκιμή για την Ανεγκρετ Κραμπ Καρενμπάουερ -τη διάδοχό της Μέρκελ ως ηγέτη της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), καθώς αυτή θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να οδηγήσει το κόμμα της στη μάχη. Οι αριθμοί στις δημοσκοπήσεις είναι αδύναμοι και οι Χριστιανοδημοκράτες είναι νευρικοί.

Ισπανία – Πάλι στις κάλπες

Η Ισπανία αρέσκεται να οδηγείται στις κάλπες. Στα τέλη Απριλίου, η χώρα διεξήγαγε τις τρίτες γενικές εκλογές της σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια, στις οποίες είδαμε το κυβερνών Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (PSOE) να κερδίζει τις περισσότερες ψήφους, αλλά να μην έχει πλειοψηφία, το παραδοσιακό Λαϊκό Κόμμα (PP) να ταπεινώνεται και την άνοδο του ακροδεξιού κόμματος Vox. Αυτά τα αποτελέσματα είναι πιθανό να ασκήσουν σημαντική επιρροή σε ό,τι συμβεί στις 26 Μαΐου, όταν οι Ισπανοί θα ψηφίσουν στις ευρωπαϊκές εκλογές, αλλά και στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές.

Πολωνία – Τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και η προστασία των παιδιών

«Τα χέρια μακριά από τα παιδιά μας», δήλωσε ο ηγέτης του κυβερνώντος Κόμματος Νόμου και Δικαιοσύνης (PiS), ο Γιάροσλαβ Κατσίνσκι, όταν ξεκίνησε η εκστρατεία για τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο επιδιωκόμενος στόχος του Κατσίνσκι ήταν η κοινότητα των ΛΟΑΤKI . Ωστόσο – κάτι άβολο για τον Κατσίνσκι – είναι η Καθολική εκκλησία, ένας μεγάλος σύμμαχος του PiS, αυτή που κατηγορήθηκε ότι αποτελεί πολύ μεγαλύτερη απειλή για τα παιδιά από την ομοφυλοφιλική κοινότητα. Από τότε που ανέβηκε στην εξουσία το 2015, το PiS προσπάθησε να συσπειρώσει τη συντηρητική της βάση επιτιθέμενη με μανία στις προσπάθειες εισαγωγής πιο φιλελεύθερης σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στη Βαρσοβία και σε άλλες πόλεις που επικρατεί η αντιπολίτευση. Το κυβερνών κόμμα μοιάζει να καταρρέει, απορρίπτοντας τις κατηγορίες για παιδεραστία κατά ιερέων ως μεμονωμένες περιπτώσεις, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τις ποινές για παιδεραστία έως και 30 χρόνια κάθειρξη. Η αντιπολίτευση από την άλλη πλευρά υποσχέθηκε νέα επιτροπή για τη διερεύνηση της παιδεραστίας στην πολωνική εκκλησία.

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}

Το άρθρο Guardian: Το διακύβευμα των ευρωεκλογών σε έξι χώρες εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Αν και ο αριθμός των τουριστών που θα την επιλέξουν για τις διακοπές τους αναμένεται να αγγίξει τα 2 εκατομμύρια, με τους 850.000 εξ αυτών να φτάνουν με κρουαζιερόπλοια, ο δήμαρχος αλλά και κάτοικοι του νησιού ζητούν βοήθεια για την αντιμετώπιση βασικών προβλημάτων στο νησί.

«Η επιτυχία έχει φέρει και προβλήματα. Όπως και το χρέος που βρίσκεται στη βάση του συνεχιζόμενου ελληνικού δράματος με την πτώχευση, ο τουρισμός έχει μεγεθύνει τις κοινωνικοοικονομικές εντάσεις και έχει ρίξει αφόρητο βάρος στις δομές του νησιού. Πίσω από τις κουρτίνες οι ντόπιοι αγωνιούν» αναφέρεται στο ρεπορτάζ της ανταποκρίτριας του Guardian στην Ελλάδα.

«Κάθε χρόνο στη Σαντορίνη γεννιούνται 150 παιδιά, πιθανότατα πρόκειται για τον υψηλότερο ρυθμό γεννήσεων στην Ελλάδα. Δεν έχουμε, όμως, αρκετές παιδικές χαρές ή τις απαιτούμενες υποδομές για να ακολουθήσουμε μια τέτοια ανάπτυξη» αρχίζει να εξηγεί ο δήμαρχος Σαντορίνης Νίκος Ζώρζος.

Όπως σημειώνει το 11% του νησιού είναι πλέον τσιμέντο, υπάρχουν περισσότερα από 1.000 κρεβάτια ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο – περισσότερο από ό,τι νησιά όπως η Κως και η Ρόδος – και σε μια έκταση 76 τετραγωνικών χιλιομέτρων υπάρχουν περισσότερα από 700 εστιατόρια, καφετέριες, μπαρ και φούρνοι. «Η Σαντορίνη έχει πλέον τα προβλήματα μιας πόλης. Μόνο η κατανάλωση νερού έχει αυξηθεί κατά 46%» προσθέτει ο κ. Ζώρζος.

Τέτοια μεγέθη ήταν αυτά που υποχρέωσαν το δήμο Σαντορίνης να βάλει όριο (8.000 την ημέρα) στους επισκέπτες από κρουαζιερόπλοια καθώς το 2016 υπήρξαν ημέρες που στο νησί αποβιβάστηκαν έως και 18.000 τέτοιας κατηγορίας τουρίστες. Ενδεικτικά τα όσα δηλώνει ο 70χρονος κάτοικος του νησιού, Χριστόφορος Ασίμης. «Δεν περίμενα ποτέ στη ζωή μου ότι θα έβλεπα κυκλοφοριακό κομφούζιο στη Σαντορίνη».

Ο ίδιος σημειώνει το πρόβλημα που υπάρχει με τη στελέχωση δημοσίων υπηρεσιών καθώς οι δάσκαλοι και οι νοσηλευτές με τους μισθούς που λαμβάνουν δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος ζωής στη Σαντορίνη. «Φοβάμαι για το αύριο του νησιού, πού θα φτάσουμε. Ο τουρισμός αποτελεί απειλή για την κοινωνική μας συνοχή» δηλώνει από την πλευρά του ο πρόεδρος της ένωσης ξενοδόχων Σαντορίνης Μανώλης Καραμολέγκος. Αντίθετα ο πρόεδρος του εμπορικού συλλόγου του νησιού, Νίκος Νομικός, δηλώνει εμπιστοσύνη στη δύναμη της αγοράς και προσθέτει ότι το μόνο που τον φοβίζει είναι το ηφαίστειο.

Το άρθρο Guardian: Στο σημείο μηδέν η Σαντορίνη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όπως αναφέρεται στην αρχή του άρθρου ο Αλέξης Τσίπρας, έχει υποσχεθεί να αψηφήσει τους επικριτές του, βγάζοντας τη χώρα από την πιο μακροχρόνια κρίση της στη σύγχρονη εποχή. «Τα χειρότερα είναι σαφώς πίσω μας», είπε ο ίδιος στην αποκλειστική συνέντευξη.

«Μπορούμε τώρα να πούμε με βεβαιότητα ότι η οικονομία ανεβαίνει… Αργά, αργά, αυτό που κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να συμβεί, θα συμβεί. Θα βγάλουμε τη χώρα από την κρίση … και τελικά αυτό θα κριθεί». «Είναι δυόμισι χρόνια από τότε που ο Τσίπρας ανέλαβε την εξουσία. Ένας απίθανος ηγέτης στην αρχή του μεγάλου δράματος χρέους, πρώην κομμουνιστής ακτιβιστής, είναι πλέον ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στα οκτώ χρόνια στα οποία η Ελλάδα αγωνίστηκε να αποφύγει την πτώχευση» γράφει ο αρθρογράφος.

Ωστόσο, συνεχίζει, αυτό έχει γίνει με τεράστιο κόστος, και ενώ η κυβέρνηση αντιμετωπίζει έντονη κριτική, που σαφώς την έχει βλάψει. «Όταν ήρθα σε αυτό το γραφείο, δεν είχα καμία εμπειρία ή αίσθηση πόσο μεγάλες θα ήταν οι καθημερινές δυσκολίες», παραδέχεται ο Έλληνας πρωθυπουργός. «Νομίζω ότι, τώρα, έχω μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτή που είχα αρχικά».

Δύο καλοκαίρια μετά, ο Τσίπρας έχει άλλη διάθεση, συνεχίζει το άρθρο. Στα μόλις 42 του έτη, η ευθύνη και οι πραγματικότητες της διοίκησης ζυγίζουν βαριά. «Έκανα λάθη… μεγάλα λάθη», λέει, προσθέτοντας ότι το μεγαλύτερο λάθος του μπορεί να ήταν «η επιλογή των ανθρώπων σε θέσεις-κλειδιά». Όπως επισημαίνει ο Guardian αυτή του η αναφορά στοχεύει στον πρώην υπουργό Οικονομικών του, τον Γιάνη Βαρουφάκη, του οποίου το εναλλακτικό σχέδιο ο Τσίπρας απορρίπτει ως «τόσο ασαφές, δεν αξίζει καν να μιλάμε».

Ο αρθρογράφος σχολιάζει την «κολοσσιαία τούμπα» του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με όσα εξήγγειλε προεκλογικά, επισημαίνοντας ότι αυτό του έχει κοστίσει δημοσκοπικά. Οπως αναφέρεται, οι δημοσκοπήσεις με τη μεγάλη πτώση του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν ότι ο «χαρισματικός πολιτικός φαίνεται να έχει πει ψέματα».  Γίνεται επίσης αναφορά στην «αφύσικη συνύπαρξη των αριστερών με τους ακροδεξιούς Ανεξάρτητους Έλληνες η οποία προκάλεσε επικρίσεις ότι το πρωταρχικό μέλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πολιτική επιβίωση και η εξουσία», ενώ επισημαίνεται ότι η ελληνική οικονομία απέχει πολύ από το να βγει από το τούνελ.

Ο κ. Τσίπρας δηλώνει στον Guardian ότι με τα νομοθετικά μέτρα που θεσπίστηκαν και έναν ορίζοντα χωρίς εκλογές μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019, «μπορεί να προχωρήσει με τη διακυβέρνηση» και να «εφαρμόσει μια ατζέντα περισσότερο σύμφωνη με τις φιλελεύθερες αξίες του κόμματός του».  «Όλο αυτό τον καιρό βρισκόμαστε σε συνεχή διαπραγμάτευση και συνεχή αναζήτηση συμβιβασμού μεταξύ του προγράμματος μας και του μνημονίου», λέει ο κ. Τσίπρας, επιμένοντας ότι ενώ η εποπτεία θα συνεχιστεί μέχρι τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος διάσωσης, τους επόμενους 12 μήνες θα είναι ευκολότερο. «Η μεγάλη αποκάλυψη θα έρθει τον Αύγουστο του 2018, όταν, μετά από οκτώ χρόνια, θα βγούμε από το πρόγραμμα και τη διεθνή εποπτεία. Στο αρνητικό κλίμα που επικρατεί σήμερα, αυτό είναι κάτι που ο μέσος Έλληνας εξακολουθεί να μην πιστεύει».

Ο αρθρογράφος περιγράφει και το εσωτερικό του γραφείου του πρωθυπουργού. «Αν και έξω έχει 33 βαθμούς Κελσίου και ο ήλιος λάμπει μέσα στο γραφείο, τα φώτα είναι ανοιχτά. Το γραφείο με επένδυση από ξύλο, έχει την αίσθηση ενός κουκουλιού. Όταν μπαίνω μέσα, είναι μόνος, με τα χέρια στις τσέπες του, και μια περισυλλογή στο πρόσωπό του». Μιλάμε λίγο καθώς εκείνος κινείται σε έναν καναπέ κάτω από έναν μεγάλο κίτρινο πίνακα. Ολόκληρη η αίθουσα, όπως λέει, έχει αλλάξει. Το γραφείο του – σχεδόν άδειο εκτός από μερικές σημειώσεις, μια στοίβα από τακτοποιημένα αρχεία και ένα κουτί με κουβανέζικα πούρα- ήταν αρχικά στο παράθυρο, και ήταν αδύνατο να αναπνεύσει κανείς φρέσκο ​​αέρα. Ένα “πολύ βαρύ” έργο τέχνης – επιλογή του Αντώνη Σαμαρά, του συντηρητικού προκάτοχού του – κοσμούσε τον τοίχο. Ένα τραπέζι και μια σειρά από οβάλ καρέκλες ήταν εκεί που το γραφείο του είναι τώρα. «Ήταν τόσο καταθλιπτικό. Τα άλλαξα όλα», λέει.

Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στο άρθρο στις αποκαλύψεις Βαρουφάκη για τον οποίο ο Τσίπρας δεν θέλει να μιλήσει, καθώς ούτε για τον Σόιμπλε.  «Ο Γιάννης προσπαθεί να γράψει ιστορία με διαφορετικό τρόπο», λέει τελικά. «Ίσως να έρθει η στιγμή που θα ειπωθούν κάποιες αλήθειες … όταν φτάσαμε στο σημείο να διαβάζουμε αυτό που παρουσίασε ως σχέδιο Β ήταν τόσο αόριστο, δεν άξιζε να μιλάμε. Ήταν απλά αδύναμο και αναποτελεσματικό». Λέει επίσης για τον Βαρουφάκη και τη σχέση του με τον Σόιμπλε: «Νομίζω ότι ήταν το alter ego του. Τον αγάπησε. Τον σεβάστηκε πάρα πολύ και τον σέβεται ακόμα».

Λέει επίσης ότι ενώ η αρχική στρατηγική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια πολιτική σύγκρουσης – “σύμφωνα με την εντολή που λάβαμε” – η εγκατάλειψη του ευρώ και, κατ επέκταση, της ΕΕ, ουδέποτε αμφισβητήθηκε. «Να αφήσουμε την Ευρώπη και να πάμε πού… σε έναν άλλο γαλαξία;» λέει ο κ. Τσίπρας. «Η Ελλάδα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης. Χωρίς την Ελλάδα, πώς θα μοιάζει η Ευρώπη; Θα χάσει ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας και της κληρονομιάς της. Εκτός αυτού, το Grexit θα είχε καταλήξει στην αποδοχή του «σχεδίου τιμωρίας» του Σόιμπλε».

Ο συμβιβασμός ήταν η μόνη επιλογή, λέει ο Τσίπρας, παρομοιάζοντας τα μέτρα που ήρθαν με τον συμβιβασμό ως ένα φρικτό φάρμακο που παίρνεις όταν απειλείται η ζωή σου. «Κρατάς τη μύτη και το παίρνεις… Ξέρεις ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος … επειδή έχεις δοκιμάσει οτιδήποτε άλλο για να επιβιώσεις, για να μείνεις ζωντανός».

Στη συνέντευξη ο Έλληνας πρωθυπουργός «επιμένει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επιφέρει μια ηθική επανάσταση που θα αλλάξει βαθιά τον τρόπο με τον οποίο κυβερνάται η Ελλάδα»: «Αν βγεις έξω στο δρόμο και ρωτήσεις για αυτή την κυβέρνηση, πολλοί μπορεί να μας πουν ψεύτες αλλά κανείς δεν θα πει ότι είμαστε διεφθαρμένοι ή ανήθικοι ή ότι βάλαμε το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι». Η συνέντευξη κλείνει με τη δήλωση Τσίπρα: «Θα καταφέρω να βγάλω τη χώρα από το βάλτο στο οποίο την οδήγησαν εκείνοι που την έκλεψαν… και να προχωρήσουμε με ένα πρόγραμμα βαθιών μεταρρυθμίσεων». Αυτό, τουλάχιστον, είναι η ελπίδα, γράφει ο αρθρογράφος «γιατί η Ελλάδα έχει γίνει ένα απρόβλεπτο μέρος και, όπως συμβαίνει και με την ίδια την ιστορία, δεν υπάρχουν ευθείες γραμμές. Και συμπληρώνει ο Τσίπρας: «Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι η κρίση δεν θα επιστρέψει».

Το άρθρο Τσίπρας στον Guardian: Έκανα μεγάλα λάθη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι προσφυγικές ροές υποτίθεται ότι θα σταματούσαν με τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας τον Μάρτιο του 2016. Στη Χίο, όπως και σε άλλα νησιά του Αιγαίου, οι νησιώτες αρχικά καλωσόρισαν τη συμφωνία. Αλλά δεν κράτησε για πολύ. Σύντομα, υπήρξε ξανά σταθερή ροή αιτούντων άσυλο, σε μικρές ή μεγάλες ομάδες, σημειώνει το δημοσίευμα.

Στη Χίο, πάνω από 825 άτομα, οι περισσότεροι Σύροι, έφτασαν από την Τουρκία τον Μάρτιο. Αυτόν τον μήνα σχεδόν 600 τους ακολούθησαν. Με τουλάχιστον 3.000, σύμφωνα με τις αρχές, στις δύο υπερπλήρεις δομές, μία αυτοσχέδια, η άλλη με συρματόπλεγμα κέντρο κράτησης, ο θυμός αυξάνεται, γράφει ο Guardian, που σημειώνει ότι τα νησιά του Αιγαίου έχουν γίνει de facto κέντρα κράτησης.

«Οτιδήποτε μπορεί να συμβεί γιατί όλα κρέμονται από μία κλωστή», δήλωσε ο Μάκης Μυλωνάς, σύμβουλος πολιτικής του δήμου Χίου. «Η Χίος, η Σάμος, η Λέσβος, η Κως, η Λέρος θυσιάστηκαν στο όνομα της ευρωπαϊκής εμμονής να κρατήσει εκτός τους πρόσφυγες», πρόσθεσε ο ίδιος, μιλώντας στη βρετανική εφημερίδα. Παρόμοια άποψη έχουν και οι διεθνείς οργανισμοί. «Εννοείται ότι ανησυχούμε», παραδέχθηκε ο Σέιν Ο’ Μπράιαν, εκπρόσωπος του ΟΗΕ. «Είναι προφανές ότι τα πράγματα είναι τεταμένα», πρόσθεσε.

«Οι αξιωματούχοι πασχίζουν να αντιμετωπίσουν τις αυξανόμενες εντάσεις. Ακροδεξιοί έχουν κάνει την εμφάνισή τους και υπήρξαν επιθέσεις σε προσφυγικούς καταυλισμούς. Την προηγούμενη εβδομάδα, νεοφασίστες επιτέθηκαν σε πρόσφυγες που ζουν στον καταυλισμό της Σούδας. Υπάρχει όμως ολοένα και περισσότερη αγανάκτηση και μεταξύ των προσφύγων, που δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο παρά να περιμένουν να εξεταστούν οι αιτήσεις τους από άσυλο, από έναν μηχανισμό που ευρέως επικρίνεται για τους αργούς ρυθμούς με τους οποίους κινείται», σημειώνει ο Guardian.

«Είναι κατάσταση έκτακτης ανάγκης», δήλωσε ο δήμαρχος Χίου, Μανώλης Βουρνούς. «Τα νησιά πρέπει να ανακουφιστούν, αλλά και εμείς πρέπει να πάρουμε μέτρα. Από τη στιγμή που είμαστε εδώ, πρέπει να αντιληφθούμε την πραγματικότητα». Για τον δήμαρχο, τα μέτρα αυτά μπορούν να ξεκινήσουν με ένα δεύτερο κέντρο κράτησης, αλλά οι Χιώτες φοβούνται ότι αυτό πιθανόν να αποτελέσει νέο μαγνήτη και για αυτό αντιδρούν στην πρόταση. Ο τουρισμός έχει πέσει απότομα και στο νησί δεν πηγαίνουν πλέον πτήσεις τσάρτερ.

«Με το βασικό κέντρο κράτησης στη Χίο σε εκρηκτικό σημείο και τις καθημερινές αφίξεις να ξεπερνούν τις απελάσεις ή τις μετεγκαταστάσεις, οι πρόσφυγες είναι αναγκασμένοι να ζουν στη Σούδα, με τις σκηνές να εξαπλώνονται. Σε συνθήκες που καταγγέλλουν οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι περιπτώσεις αυτοτραυματισμού, ψυχικών ασθενειών και αποπειρών αυτοκτονιών έχουν εκτιναχθεί, προκαλώντας αυξανόμενη ανησυχία ότι αν δεν υπάρξει λύση, θα αυξηθεί και ο κίνδυνος ριζοσπαστικοποίησης», τονίζει ο Guardian.

«Οι συνθήκες είναι πολύ άσχημες. Πρόσφατα, όλοι αρρώστησαν εξαιτίας του φαγητού. Υπήρξε ένας μικρός ξεσηκωμός», δήλωσε ο Σάμουελ Ανέκε, Νιγηριανός που πέρασε από την Τουρκία στη Χίο τον περασμένο Ιούνιο. Η αίτησή του για άσυλο έχει απορριφθεί, αλλά θα κάνει δεύτερη. Οι πρόσφυγες έχουν δικαίωμα για δύο αιτήσεις, πριν απελαθούν πίσω στην Τουρκία. Πολλοί θέλουν να περάσουν στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπου οι συνθήκες θεωρούνται καλύτερες. Η μαζική απόρριψη προκαλεί αντιδράσεις από τους πρόσφυγες, που αρνούνται να φύγουν.

«Δεν υπάρχει τρόπος να γίνει ήσυχα μία απέλαση», λέει ο Νικ Μίλετ, ένας Βρετανός εθελοντής. «Η κατάσταση εδώ είναι εντελώς ντροπιαστική. Είναι το βρώμικο μυστικό της Ευρώπης. Γιατί υπάρχει αυτό το μέρος; Γιατί κοιμούνται παιδιά σε παραλία;», πρόσθεσε ο ίδιος.

«Θα είναι δύσκολο να ανταπεξέλθουμε σε άλλο ένα μεγάλο κύμα από την Τουρκία», παραδέχθηκε ο κ. Μυλωνάς. «Δεν μπορεί να συνεχιστεί για πάντα αυτό. Κάποια στιγμή, θα καταρρεύσει», είπε από την πλευρά του ο Νικ Μίλετ.

Το άρθρο Guardian: Καταυλισμοί προσφύγων στη Χίο, το βρώμικο μυστικό της Ευρώπης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Η μετάβαση της Τουρκίας από μια ασθενική δημοκρατία σε μια αναδυόμενη δεσποτεία αποφασίσθηκε με τη θέληση του λαού και θα είναι ένα δώρο για τον άνδρα που το 1996 είχε δηλώσει πως ‘η δημοκρατία δεν είναι ένας στόχος, αλλά ένα εργαλείο»’» γράφει από την Κωνσταντινούπολη ο ανταποκριτής της βρετανικής εφημερίδας «The Guardian» Μάρτιν Τσούλοφ. Ωστόσο, επισημαίνει, το περιθώριο της νίκης ήταν μικρότερο απ’ ό,τι ήλπιζε ο Ερντογάν και παραμένουν ερωτήματα για το αν η αυταρχική διακυβέρνησή του έχει πραγματικά τη λαϊκή εντολή.

Με το νέο σύστημα, οι έλεγχοι και οι ισορροπίες θα εξασθενήσουν και ο διαχωρισμός των εξουσιών θα καταστεί σχεδόν ανύπαρκτος. Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος θα αντικατασταθεί από τη βούληση ενός ανδρός, ο οποίος θα μπορεί να εκλεγεί για δύο πενταετείς θητείες ως πρόεδρος, μη συμπεριλαμβανομένης της τρέχουσας θητείας του. Αν το κοινοβούλιο προκηρύξει πρόωρες εκλογές κατά τη δεύτερη θητεία του, διευκρινίζει ο ανταποκριτής της Guardian, ο Ερντογάν θα μπορεί να θέσει υποψηφιότητα και για τρίτη θητεία, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να παραμείνει στην προεδρία μέχρι το 2034, επιπλέον των 14 ετών που ήδη βρίσκεται στην εξουσία. Όμως οι υποστηρικτές του Ερντογάν φοβούνται πως η σαρωτική νίκη που χρειαζόταν για να εξασφαλισθεί ο νέος ρόλος του δεν επιτεύχθηκε. Μια τόσο σημαντική συνταγματική αλλαγή θα ήταν περισσότερο αξιόπιστη με μια μεγαλύτερη διαφορά ποσοστών.

Χθες το βράδυ δεν επικρατούσε ευφορία στις τάξεις του κυβερνώντος κόμματος AK, σημειώνει ο Μάρτιν Τσούλοφ. Υπήρχε αντίθετα το αίσθημα πως ο Ερντογάν ίσως να μην έκανε αρκετά. Αντί να φέρει τη βεβαιότητα, μια νίκη με μικρή διαφορά μπορεί να διευρύνει ένα ρήγμα μέσα στο κυβερνών κόμμα και στη χώρα, όπου ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ήταν ήδη δυσαρεστημένο ή αμφίθυμο με την ηγεσία. Για πολλούς στην Τουρκία, η ζωή περιορίζεται ακόμη περισσότερο πλέον στην απλή επιβίωση.

Το άρθρο Ο Guardian για την αυταρχική διακυβέρνηση Ερντογάν εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στο αναλυτικό άρθρο της σημειώνει την οργή του Τούρκου προέδρου για την απαγόρευση από Γερμανία και Ολλανδία σε αξιωματούχους του να κάνουν εκστρατεία υπέρ του «Ναι» σε εδάφη τους, την επιμονή του να χαρακτηρίζει «Ναζί» ευρωπαίους πολιτικούς, εφόσον συνεχίζουν να τον αποκαλούν δικτάτορα και ως τελευταίο δείγμα κορύφωσης της έντασης παραθέτει τις απειλές του Ερντογάν ότι προτίθεται να κάνει στην Τουρκία δημοψήφισμα τύπου Brexit για διακοπή των σχέσεων με την Ε.Ε. λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Άμυνας ότι «οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι έτοιμες να απαντήσουν σε κάθε πρόκληση». Και σχολιάζει: «Η εχθρότητα αυξάνεται και στις δύο πλευρές με τον Ελληνοκύπριο ηγέτη Νίκο Αναστασιάδη να εκφράζει πρόσφατα φόβους ότι η Τουρκία θα προκαλέσει “θερμό επεισόδιο” καθ’ οδόν προς το δημοψήφισμα… Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας εμποδίζονται εδώ και καιρό απ’ την Κύπρο και οι συνομιλίες για την επανένωση της ελληνικής και της τουρκικής κοινότητας είναι σε κρίσιμο σημείο, αλλά έχουν κολλήσει κι είναι απίθανο να προχωρήσουν πριν το δημοψήφισμα. Αλλά οι χειρότερες εντάσεις σημειώνονται στο Αιγαίο μαζί μ’ έναν κλιμακούμενο πόλεμο λέξεων. Μετά την ένταση για τους οκτώ στρατιωτικούς που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του Ερντογάν τον περασμένο Ιούλιο – ένα αδιέξοδο που επιτάθηκε όταν το ελληνικό Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα έκδοσής τους- η εχθρότητα μετράται σε σχεδόν καθημερινές αερομαχίες μεταξύ οπλισμένων μαχητικών και εισβολές τουρκικών ερευνητικών σκαφών σε ελληνικά ύδατα.

Η ελληνική πλευρά δεν ανησυχεί τόσο για ένα επεισόδιο εκ προθέσεως αλλά για ένα ατύχημα, που θα ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Διπλωμάτες και ειδικοί σε θέματα άμυνας εκφράζουν φόβους για ένα ατύχημα σε μια περίοδο που έμπειροι αξιωματικοί και πιλότοι τέθηκαν στο περιθώριο στις εκκαθαρίσεις που έγιναν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα [στην Τουρκία]. Στην πίεση συμβάλλει κι η κλυδωνιζόμενη συμφωνία για το προσφυγικό μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας με στόχο την ανάσχεση των προσφυγικών ροών προς τη [Γηραιά] ήπειρο. “Η ελληνική πλευρά δεν ανησυχεί τόσο για ένα επεισόδιο εκ προθέσεως αλλά για ένα ατύχημα, που θα ξεφύγει από κάθε έλεγχο”, δήλωσε στον Guardian ο δρ Θάνος Ντόκος, διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ. «Η εθνικιστική έξαρση στην Τουρκία θα καθιστούσε δύσκολη την αποκλιμάκωση μιας τέτοιας κατάστασης”».

Η βρετανική εφημερίδα σημειώνει ότι ο Ερντογάν γνωρίζοντας ότι θα χρειαστεί τις ψήφους των εθνικιστών αμφισβήτησε την εγκυρότητα της Συνθήκης της Λωζάνης, ενώ ο ηγέτης των εθνικιστών Ντεβλέτ Μπαχτσελί το τράβηξε ακόμη παραπέρα «ισχυριζόμενος ότι αρκετά ελληνικά νησιά είναι υπό κατοχή και αντέδρασε οργισμένα όταν ο Καμμένος επισκέφθηκε τις Οινούσσες». Και το άρθρο καταλήγει: «Έλληνες αξιωματούχοι ανησυχούν ότι μια περαιτέρω απομάκρυνση της Τουρκίας απ’ την Ευρώπη θα προκαλέσει καταστροφή σε περίπτωση κρίσης. Η ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι “αγαπά τους Έλληνες” σε τελετή για την επέτειο της Ελληνικής Ανεξαρτησίας δεν συνεισέφερε και πολλά στον κατευνασμό των φόβων ότι μέσα στη σύγχυση και το χάος που ταλανίζουν την κυβέρνησή του η Αθήνα θα μπορούσε να εξαρτηθεί απ’ την [παρέμβαση της] Ουάσιγκτον. “Η Ελλάδα εξέφρασε τις ανησυχίες της στις ΗΠΑ”, είπε ο κ. Ντόκος. “Αλλά όταν δεν υπάρχει ένας πλήρως λειτουργικός μηχανισμός εθνικής ασφάλειας στην Ουάσιγκτον που συνήθως είναι ο πυροσβέστης σε τέτοιες καταστάσεις, όταν η επιρροή του ΝΑΤΟ είναι περιορισμένη και της ΕΕ ακόμη λιγότερη, το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος θα μπορούσε να διαχειριστεί μια τέτοια κρίση αν συμβεί»…

Το άρθρο Guardian: Διπλωμάτες και ειδικοί φοβούνται ατύχημα στο Αιγαίο εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο Αλέξης Τσίπρας ζύγισε τις επιλογές του αυτό το Σαββατοκύριακο αντιμέτωπος με το δίλημμα «να συμφωνήσει σε επιπλέον μέτρα λιτότητας ή να πάει σε εκλογές» αναφέρει το άρθρο της βρετανικής εφημερίδας.  Το δημοσίευμα κάνει αναφορά στις προβλέψεις του ΔΝΤ, στην απόρρητη έκθεσή του για το χρέος, που εκτιμά ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί πλεόνασμα 3,5% και ότι πρέπει να υπάρξει ελάφρυνση του χρέους. Και ότι το χρέος της Ελλάδας μπορεί να ξαναγίνει εκρηκτικό το 2030. «Είναι σημαντικό να υπάρξει συμβιβασμός», λέει ο Αριστείδης Χατζής, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τονίζοντας πως οι επερχόμενες εκλογές σε κράτη-μέλη της Ευρωζώνης το επόμενο διάστημα μπορούν να κάνουν χειρότερη την κατάσταση στην Ελλάδα. «Αν οι διαπραγματεύσεις δεν καταλήξουν μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου (σ.σ.: στο Eurogroup) μπορεί να βρισκόμαστε μπροστά σε μια καταστροφική πολιτική αναταραχή, που θα επαναφέρει το σενάριο του Grexit», είπε ο καθηγητής.

«Κεντρικό ζήτημα μεταξύ των δανειστών παραμένει η ικανότητα της Αθήνας να πιάσει τους δημοσιονομικούς στόχους, από τη στιγμή που το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί το 2018. Χωρίς νομοθέτηση νέων περικοπών σε συντάξεις και αυξήσεις στη φορολογία, το ΔΝΤ δεν πιστεύει ότι μπορεί να επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%. Στην συνάντηση των υπουργών την περασμένη Πέμπτη, η Αθήνα βρέθηκε απομονωμένη, ενώ ακόμα και η υποστηρικτική Κομισιόν δεν κατάφερε να την υπερασπιστεί.

Ο συνασπισμός του Τσίπρα κλείνει δύο χρόνια στην εξουσία, με τον αριστερό ηγέτη να δηλώνει πως δεν είναι προετοιμασμένος να πάρει μέτρα ούτε ενός ευρώ, πέρα από αυτά που έχει ήδη συμφωνήσει στο πρόγραμμα των 86 δισ. ευρώ. Άλλωστε, η ψήφιση μερικών εκ των σκληρότερων μέτρων από την κυβέρνηση έριξε τη δημοτικότητά της πολύ χαμηλά στις δημοσκοπήσεις. Το να ζητάς νέα μέτρα την ώρα που η απόδοση των συμφωνηθέντων ήταν καλύτερη από ό,τι αναμενόταν δεν είναι μόνο “ακραίο”, αλλά και “παράλογο” λέει το γραφείο του πρωθυπουργού.

Η διαφωνία μεταξύ των δύο πλευρών έχει καθυστερήσει τη δεύτερη αξιολόγηση, που η κυβέρνηση ήλπιζε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Δεκέμβριο. Η κατάληξη της αξιολόγησης είναι ζωτικής σημασίας ώστε να ξεκλειδώσουν οι επόμενες δόσεις του προγράμματος, του τρίτου προγράμματος από τότε που το οικονομικό πρόβλημα της Αθήνας αποκαλύφθηκε το 2009.

Το άρθρο Guardian: Η Ελλάδα έχει τρεις εβδομάδες προθεσμία στις διαπραγματεύσεις εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Τα ποσοστά θνησιμότητας που ανεβαίνουν, οι απειλητικές για τη ζωή νοσοκομειακές λοιμώξεις που αυξάνονται και η έλλειψη προσωπικού και ιατρικού εξοπλισμού αποδυναμώνουν το σύστημα υγείας στην Ελλάδα, καθώς η λιτότητα στη χώρα πλήττει τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες», γράφει στον πρόλογό του ο συντάκτης του άρθρου.

Με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν -συνεχίζει το δημοσίευμα- αλλά και τις μαρτυρίες γιατρών και εκπροσώπων εργαζομένων, η κατάσταση στην Ελλάδα είναι χαοτική και η χώρα βρίσκεται στο μέσον μιας κατάρρευσης της δημόσιας υγείας. «Στο όνομα των σκληρών δημοσιονομικών στόχων, οι άνθρωποι που θα μπορούσαν σε άλλη περίπτωση να επιβιώσουν, πεθαίνουν», δηλώνει στον Guardian ο Μιχάλης Γιαννάκος, ο οποίος ηγείται της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), συμπληρώνοντας ότι «τα νοσοκομεία μας έχουν γίνει επικίνδυνες ζώνες». Και όπως επισημαίνει η εφημερίδα, τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων αποκάλυψαν ότι περίπου το 10% των ασθενών στην Ελλάδα ήταν σε κίνδυνο να αναπτύξουν δυνητικά θανατηφόρες νοσοκομειακές λοιμώξεις, με κατ’ εκτίμηση 3.000 θανάτους που αποδίδονται σε αυτές. Ο ρυθμός εμφάνισης, μάλιστα, ήταν σημαντικά υψηλότερος σε μονάδες εντατικής φροντίδας και θαλάμους νεογνών. Και παρά το γεγονός ότι τα δεδομένα αναφέρονται σε κρούσματα μεταξύ του 2011 και του 2012 -τα τελευταία διαθέσιμα επίσημα στοιχεία- ο κ. Γιαννάκος είπε ότι η κατάσταση έχει χειροτερέψει.

«Για κάθε 40 ασθενείς υπάρχει μόνο μία νοσοκόμα», λέει στην εφημερίδα ο κ. Γιαννάκος, αναφέροντας την περίπτωση μιας γυναίκας που έχασε τη ζωή της τον περασμένο μήνα μετά από μια επέμβαση ρουτίνας στο πόδι σε νοσοκομείο της Ζακύνθου. «Οι περικοπές είναι τέτοιες που ακόμα και στις μονάδες εντατικής θεραπείας έχουμε χάσει 150 κρεβάτια», τονίζει. «Συχνά, οι ασθενείς τοποθετούνται σε κρεβάτια που δεν έχουν απολυμανθεί. Οι εργαζόμενοι είναι τόσο καταπονημένοι που δεν έχουν χρόνο για να πλένουν τα χέρια τους και συχνά δεν υπάρχει αντισηπτικό σαπούνι ούτως ή άλλως», συνεχίζει ο κ. Γιαννάκος.

Και όπως λέει ο Guardian, κανένας άλλος τομέας δεν έχει επηρεαστεί τόσο έντονα από την οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα. Από το 2009, οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία έχουν μειωθεί κατά σχεδόν ένα τρίτο -πάνω από 5 δισ. ευρώ- σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Μέχρι το 2014, οι δημόσιες δαπάνες είχαν μειωθεί στο 4,7% του ΑΕΠ, από ένα προ κρίσης επίπεδο που ήταν στο 9,9%. Μάλιστα, περισσότεροι από 25.000 εργαζόμενοι έχουν απομακρυνθεί και τα νοσοκομεία πολλές φορές ξεμένουν από φάρμακα, γάντια, γάζες, ακόμα και από σεντόνια.

Περισσότεροι από 2,5 εκατομμύρια Έλληνες έχουν μείνει χωρίς κάλυψη υγειονομικής περίθαλψης. Οι ελλείψεις ανταλλακτικών είναι τέτοιες ώστε μηχανήματα σάρωσης και άλλες εξελιγμένες διαγνωστικές συσκευές να έχουν γίνει όλο και πιο ελαττωματικές. Μαλιστα, οι βασικές εξετάσεις αίματος δεν γίνονται πλέον στα περισσότερα νοσοκομεία, αναφέρει ο Guardian. «Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού, γιατί όσοι συνταξιοδοτούνται δεν αντικαθίστανται», λέει στον Guardian ο γιατρός Γιάννης Παπαδάτος, υπεύθυνος μονάδας εντατικής θεραπείας σε ένα από τα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής. «Φυσικά, υπάρχει και το πρόβλημα του εξοπλισμού και, ανά διαστήματα, η έλλειψη σε πράγματα όπως γάντια και καθετήρες». Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, οι συχνές μικρές πράξεις ηρωισμού έχουν καταφέρει να κρατήσουν όρθιο το καταρρέον σύστημα υγείας: οι γιατροί και οι νοσηλευτές εργάζονται υπερωρίες, με τους χορηγούς και τους φιλάνθρωπους να βοηθούν. Και όπως καταλήγει, με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στον τομέα της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα, τα πράγματα μπορούν να πάνε μόνο χειρότερα.

Πηγή: The Guardian

Το άρθρο Άρθρο-καταπέλτης του Guardian – «Ασθενείς που θα έπρεπε να ζουν, πεθαίνουν» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.