Η αποκάλυψη που φαίνεται ότι οδήγησε τον Ντόναλντ Τραμπ, και τον προϊστάμενό της, Μάρκο Ρούμπιο, να ζητήσουν την παραίτησή της ήταν το ρεπορτάζ της εφημερίδας ότι είχε ζητήσει το ποσό των 100.000 δολαρίων από δωρητή του Αμερικανού προέδρου. Αυτό έγινε πριν από περίπου έναν χρόνο και λίγο πριν από την ακρόαση, η οποία επικύρωσε τον διορισμό της Κίμπερλι Γκιλφόιλ στην Αθήνα.

«Η μεγαλύτερη τιμή της ζωής της»

Ανακοινώνοντας ουσιαστικά την απόφασή της να παραιτηθεί, η Κίμπερλι Γκιλφόιλ, σε ανάρτησή της στο Χ δήλωσε ότι η θητεία της στην Ελλάδα «αποτέλεσε τη μεγαλύτερη τιμή της ζωής της». Επίσης, απέρριψε τις κατηγορίες εναντίον της, υποστηρίζοντας ότι «είναι ψευδείς». «Προτίθεμαι να υπερασπιστώ σθεναρά το όνομά μου, τη φήμη μου και την ακεραιότητά μου», έγραψε η απερχόμενη πρέσβης των ΗΠΑ.

Η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα / REUTERS/Louisa Gouliamaki

Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ τόνισε επίσης ότι «αν και η θητεία μου ως Πρέσβη ενδέχεται να φτάνει στο τέλος της, η αφοσίωσή μου στον Πρόεδρο ΤραμπTrump, στο κίνημα “Πρώτα η Αμερική” και στη χώρα που αγαπώ δεν θα σταματήσει ποτέ».

Λίγη ώρα νωρίτερα, η νέα εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Κέιτι Ζακάρια, είχε ανακοινώσει στα ΜΜΕ ότι «ζητήθηκε η παραίτησή της».

.@PressSec @KatieZacharia: “We have asked Ambassador Guilfoyle to resign. She has been a wonderful asset to the team, and we wish her well.” https://t.co/gSZfl1RTQp

— Rapid Response 47 (@RapidResponse47) October 13, 2026

Ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος επιβεβαίωσε την ενόχληση που είχαν προκαλέσει τα δημοσιεύματα εις βάρος της Κίμπερλι Γκιλφόιλ.

«Δεν μου άρεσαν όσα διάβασα», είπε. Και όταν του επισημάνθηκε ότι υπήρξε αρραβωνιαστικιά του γιου του, Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, απάντησε: «Δεν ήταν μέλος της οικογένειάς μου. Υποθέτω ότι έβγαινε με τον γιο μου πριν από πολύ καιρό».

Trump: Kimberly Guilfoyle was not a member of my family. I guess she dated my son a long time ago. I didn’t like what I read. https://t.co/feulQzaM2t

— Acyn (@Acyn) October 13, 2026

Και πρόσθεσε: «Πήγε στην Ελλάδα, έκανε καλή δουλειά, αλλά δεν μας άρεσαν όσα διαβάζαμε».

Το αίτημα για 100.000 δολάρια

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Wall Street Journal, η Κίμπερλι Γκιλφόιλ ζήτησε από τον δωρητή του Ντόναλντ Τραμπ από το Κεντάκι, Έρικ Ντίτερς, την καταβολή ποσού 100.000 δολαρίων στον λογαριασμό της στην American Express. Και από τα γραπτά μηνύματα που αντάλλαξαν μεταξύ τους –και ήρθαν σε γνώση της εφημερίδας- προκύπτει ότι η Κίμπερλι Γκιλφόιλ, για να τον πείσει προέβαλε τις διασυνδέσεις της με την κυβέρνηση Τραμπ. Επίσης ότι είχε προσπαθήσει να ασκήσει πιέσεις υπέρ του στην Υπηρεσία Εσόδων (IRS) και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο Ντίτερς τελικά δεν προχώρησε στην πληρωμή, λέγοντας πως αυτό θα του κόστιζε τον γάμο του.

Με τον Ντόναλντ Τραμπ / REUTERS/Kevin Lamarque

Ο δικηγόρος της Κίμπερλι Γκίλφοιλ αμφισβήτησε τη γνησιότητα των μηνυμάτων, χωρίς να δώσει διευκρινίσεις. Υποστήριξε ότι η πελάτισσά του δικαιούνταν ένα «υπόλοιπο πληρωμής» για εκδηλώσεις στις οποίες είχε παρευρεθεί πριν από τον διορισμό της. Ο Έρικ Ντίτερς υποστήριξε ότι δεν της όφειλε κανένα ποσό.

Ο Έλληνας λομπίστας

Το πρώτο δημοσίευμα για την Κίμπερλι Γκιλφόιλ από τη Wall Street Journal ήταν τον Σεπτέμβριο. Η εφημερίδα ανέφερε τον Σεπτέμβριο ότι η Αμερικανίδα πρέσβης είχε προκαλέσει απορία σε κυβερνητικά στελέχη σε όλη τη νοτιοανατολική Ευρώπη, διότι προωθούσε με επιμονή συγκεκριμένη ελληνική εταιρεία. Αλλά και γιατί ενέπλεκε στις δραστηριότητές της έναν από τους λομπίστες της εταιρείας, ο οποίος συμμετείχε σε συναντήσεις στην κατοικία της πρέσβειρας καθώς και σε επαφές με ξένους αξιωματούχους. Η εφημερίδα ανέφερε ότι κάποιοι συχνά τον περνούσαν λανθασμένα για τον διευθυντή του γραφείου της.

Οι παραπάνω αποκαλύψεις, σύμφωνα με τη WSJ, είχαν προκαλέσει εκνευρισμό στα στελέχη της κυβέρνησης στην Ουάσιγκτον. Και αύξησαν την ήδη υπάρχουσα επιφυλακτικότητα στο πρόσωπό της. Η αιτία, αναφέρει η εφημερίδα, ήταν το γεγονός ότι, από την άφιξή της στην Αθήνα, τον Νοέμβριο του 2025, συνδύαζε τις συναντήσεις με ηγέτες της περιοχής με επισκέψεις σε ευρωπαϊκές επιδείξεις μόδας και εκδηλώσεις τέχνης. Ο στυλίστας της τη συνόδευε συχνά στα ταξίδια της, συμμετέχοντας ακόμη και σε δείπνο με Έλληνες και Βούλγαρους αξιωματούχους στην Ουάσιγκτον.

Η έρευνα του Επιθεωρητή για την Κίμπερλι Γκιλφόιλ

Η αμερικανική εφημερίδα έχει επίσης γράψει ότι ο Γενικός Επιθεωρητής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ διερευνά αν η Κίμπερλι Γκίλφοιλ έλαβε δώρα ή διευκολύνσεις από ιδιώτες επιχειρηματίες.

Το γεγονός έχει προκαλέσει αντιδράσεις από το Δημοκρατικό Κόμμα. Ο βουλευτής Ντον Μπάγιερ (Βιρτζίνια) ζήτησε την απομάκρυνσή. Και, «αν παραβίασε τον νόμο —κάτι που φαίνεται εξαιρετικά πιθανό—, τη δίωξή της». Ο βουλευτής Ρόμπερτ Γκαρσία (Καλιφόρνια), κορυφαίο στέλεχος των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής, απέστειλε επιστολή προς την Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Εκεί ανέφερε ότι η καταγγελλόμενη συμπεριφορά «εγείρει σοβαρές ανησυχίες για διαφθορά και εθνική ασφάλεια». Συνεπώς, ζήτησε την προσκόμιση οικονομικών στοιχείων καθώς και αντιγράφων της επικοινωνίας της με συγκεκριμένα κυβερνητικά στελέχη.

Η ενόχληση Ρούμπιο στην Αθήνα

Τα καταγγελλόμενα φέρεται ότι έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος βρισκόταν στην Αθήνα δημοσιεύθηκε η αποκάλυψη για τα 100.000 δολάρια. Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι συνεργάτες του δήλωσαν ότι αιφνιδιάστηκαν και εκνευρίστηκαν. Διότι, μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Μάρκο Ρούμπιο είχε υπερασπιστεί την Κίμπερλι Γκιλφόιλ, χαρακτηρίζοντάς την «εξαιρετικά αποτελεσματική υποστηρίκτρια» της ατζέντας του Ντόναλντ Τραμπ. «Την εκτιμούμε ιδιαίτερα», πρόσθεσε. Ενώ στην Αθήνα δήλωσε: «Η πρέσβειρά μας υπήρξε μια δυναμική πρέσβειρα».

Με τον Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα / Mark Schiefelbein/Pool via REUTERS

Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ τον συνόδευσε σε πολλές εκδηλώσεις και ανήρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολλές φωτογραφίες της να τον αγκαλιάζει κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο.

Αναχωρώντας από την Αθήνα, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών αρνήθηκε να σχολιάσει τις αποκαλύψεις. «Δεν διαχειριζόμαστε τέτοια ζητήματα σε συνεντεύξεις Τύπου σε διαδρόμους αεροδρομίων ξένων χωρών, επειδή γράφτηκε κάποιο άρθρο από εσάς ή από κάποιον άλλον με βάση πληροφορίες που δόθηκαν από κάποια πηγή», είπε. Η Αμερικανίδα πρέσβης ήταν παρούσα.

Η προσεκτική δήλωση Βανς

Από την πλευρά του, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι. Ντι Βανς, όταν α κλήθηκε να σχολιάσει το δημοσίευμα για τα 100.000 δολάρια, είπε:

«Δεν μου αρέσει η ιδέα να πουλάει κανείς πρόσβαση σε άλλον κυβερνητικό αξιωματούχο, και δη σε κυβερνητικό αξιωματούχο υψηλόβαθμο». Αλλά σημείωσε ότι χρειαζόταν περισσότερες πληροφορίες προτού τοποθετηθεί επί της συγκεκριμένης υπόθεσης.

Ο «κάθετος διάδρομος» και η Κίμπερλι Γκιλφόιλ

Ως πρέσβης των ΗΠΑ, η Κίμπερλι Γκίλφοιλ εστίασε κυρίως στην προσπάθεια ενίσχυσης της προσπάθειας να απεξαρτηθεί η Ευρώπη από τη ρωσική ενέργεια. Αυτό θα γινόταν μέσω ενός «κάθετου διαδρόμου φυσικού αερίου», ο οποίος προοριζόταν για την παραλαβή αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Ελλάδα και τη διοχέτευσή του προς την Ουκρανία.

Αυτό όμως που βρέθηκε στο επίκεντρο των ελέγχων για το πρόσωπό της ήταν οι προσπάθειές της να προωθήσει μια συγκεκριμένη ελληνική εταιρεία. Ο νομικός εκπρόσωπός της έχει υποστηρίξει ότι η Κίμπερλι Γκιλφόιλ δεν εστίαζε σε κάποια συγκεκριμένη εταιρεία. Και οι δικηγόροι της εταιρείας αρνήθηκαν ότι η πρέσβης προωθούσε με αθέμιτο τρόπο τα εμπορικά συμφέροντά της.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο WSJ: Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ φεύγει από την Ελλάδα – Παραιτήθηκε στη σκιά καταγγελιών για μη σύννομη συμπεριφορά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στην αγορά εργασίας, όμως, η κατάσταση είναι διαφορετική. Εκεί, μια καλή ιστορία για το πώς χρησιμοποίησαν την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει σημαντικό πλεονέκτημα σε μια συνέντευξη.

Τι γίνεται, όμως, όταν ένας υποψήφιος δεν έχει μεγάλη εμπειρία με αυτήν την τεχνολογία ή, ακόμη περισσότερο, όταν δεν είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με αυτή;

Το ερώτημα γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρο, καθώς οι εργοδότες ενσωματώνουν εργαλεία AI στις επιχειρήσεις τους και αναζητούν εργαζόμενους που γνωρίζουν πώς να τα αξιοποιούν.

Η πίεση να δείχνεις ότι «ξέρεις από AI»

Η Felisha Case, πρώην υπεύθυνη προγραμμάτων στο LinkedIn, έχασε τη δουλειά της τον Μάιο και έκτοτε βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα στις συνεντεύξεις εργασίας.

Οι εργοδότες τη ρωτούν συχνά πώς χρησιμοποίησε την τεχνητή νοημοσύνη στην προηγούμενη θέση της.

Το πρόβλημα είναι ότι η εμπειρία της είναι περιορισμένη. Όπως εξηγεί στο Business Insider, το LinkedIn άρχισε να ενθαρρύνει πιο έντονα τους εργαζομένους να υιοθετήσουν την τεχνολογία λίγο πριν αποχωρήσει από την εταιρεία.

«Μπορεί να νιώθουμε σαν να μας ζητούν να γυρίσουμε πίσω και να αποκτήσουμε μια εντελώς νέα εκπαίδευση στην τεχνητή νοημοσύνη», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η περίπτωση της Case δεν είναι μεμονωμένη.

Όσο περισσότερες αγγελίες εργασίας ζητούν δεξιότητες σχετικές με την τεχνητή νοημοσύνη, τόσο περισσότεροι υποψήφιοι αισθάνονται ότι πρέπει να αποδείξουν πως είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία — ακόμη και αν μέχρι πρόσφατα δεν την χρησιμοποιούσαν συστηματικά.

Ορισμένοι μάλιστα μαθαίνουν νέα εργαλεία ειδικά και μόνο για να μπορούν να αναφέρουν συγκεκριμένα παραδείγματα κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης.

Πόσο ενθουσιασμό περιμένουν οι εργοδότες;

Το μεγάλο ερώτημα για πολλούς υποψηφίους είναι πόσο ενθουσιώδεις πρέπει να εμφανίζονται απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη.

Ένας εργαζόμενος μεγάλης τεχνολογικής εταιρείας, ο οποίος αναζητά σήμερα νέα θέση, δήλωσε ότι χρησιμοποιεί εργαλεία AI για μικρές εργασίες προγραμματισμού και για την αναθεώρηση εγγράφων. Παρ’ όλα αυτά, δεν συμμερίζεται τον γενικό ενθουσιασμό που επικρατεί γύρω από την τεχνολογία.

«Αν όλα αυτά εξαφανίζονταν μαγικά αύριο, δεν θα έριχνα ούτε ένα δάκρυ», είπε χαρακτηριστικά.

Ταυτόχρονα, όμως, αναγνωρίζει ότι μεγάλο μέρος της τεχνολογικής αγοράς κινείται προς την τεχνητή νοημοσύνη. Κατά συνέπεια, έχει αρχίσει να υποβάλλει αιτήσεις και για θέσεις που σχετίζονται με τον συγκεκριμένο τομέα.

Ο ίδιος θεωρεί ότι ο σκεπτικισμός του ίσως του κόστισε σε μια συνέντευξη, όταν δεν κατάφερε να κρύψει την αντίθεσή του σε μια εταιρεία που, κατά την άποψή του, είχε υιοθετήσει μια υπερβολική στρατηγική γύρω από την AI.

«Έχω την πολυτέλεια να αναζητώ εργασία ενώ ακόμα εργάζομαι, οπότε δεν αισθάνομαι τόσο συντριπτική πίεση να προσαρμοστώ υπερβολικά», εξήγησε.

Για όσους έχουν ήδη χάσει τη δουλειά τους, όμως, τα περιθώρια είναι συχνά πολύ πιο στενά.

Όταν ο σκεπτικισμός απέναντι στην AI πρέπει να κρυφτεί

Η απολυμένη προγραμματίστρια λογισμικού Cristina Estupiñán έχει περιγράψει στο παρελθόν την πίεση που αισθανόταν να δείχνει ενθουσιασμό για την τεχνητή νοημοσύνη στις συνεντεύξεις.

Η ίδια έχει εκφράσει ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις της τεχνολογίας, αλλά και για τη χρήση της σε συστήματα παρακολούθησης εργαζομένων.

Παρόλα αυτά, γνώριζε ότι οι συγκεκριμένες απόψεις δεν ήταν απαραίτητα αυτό που ήθελαν να ακούσουν οι υποψήφιοι εργοδότες.

«Πρέπει να επινοήσω κάτι για το τι με ενθουσιάζει στην τεχνητή νοημοσύνη, γιατί, ειλικρινά, τίποτα δεν με ενθουσιάζει πραγματικά», είχε δηλώσει.

Η αντίφαση είναι χαρακτηριστική της σημερινής αγοράς εργασίας: ένας υποψήφιος μπορεί να μην πιστεύει ότι η AI αποτελεί λύση για όλα τα προβλήματα, αλλά ταυτόχρονα να χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να εργαστεί αποτελεσματικά μαζί της.

Τι πραγματικά θέλουν να ακούσουν οι recruiters

Ο Karim Osman, αντιπρόεδρος της εταιρείας στελέχωσης Robert Half, έχει εξηγήσει ότι οι υπεύθυνοι προσλήψεων ενδιαφέρονται κυρίως να καταλάβουν πώς έχει χρησιμοποιήσει ένας υποψήφιος την AI.

Δεν αρκεί, δηλαδή, να πει κάποιος ότι χρησιμοποιεί το ChatGPT ή κάποιο άλλο εργαλείο. Οι εργοδότες θέλουν παραδείγματα: Ποιο πρόβλημα έλυσε; Πώς βελτίωσε μια διαδικασία; Πόσο χρόνο εξοικονόμησε; Και, κυρίως, ποιος ήταν ο δικός του ρόλος στη διαδικασία;

Σύμφωνα με τον Osman, πολλές επιχειρήσεις αναζητούν εργαζομένους που μπορούν να αξιοποιούν την AI χωρίς να εξαρτώνται πλήρως από αυτή.

Η προσέγγιση αυτή δείχνει και μια ευρύτερη τάση. Οι εργοδότες δεν αναζητούν απαραίτητα ανθρώπους που «λατρεύουν» την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά εργαζομένους που είναι προσαρμοστικοί και πρόθυμοι να μάθουν νέες τεχνολογίες.

Οι υποψήφιοι μαθαίνουν να «διαβάζουν την ατμόσφαιρα»

Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι κάθε εταιρεία φαίνεται να έχει διαφορετικές προσδοκίες.

Ένας πρώην επαγγελματίας στον χώρο της επικοινωνίας σε μεγάλη τεχνολογική εταιρεία δήλωσε ότι στις περισσότερες συνεντεύξεις του οι εργοδότες θέλουν να γνωρίζουν πώς θα μπορούσε να αξιοποιήσει την AI σε έναν ρόλο δημοσίων σχέσεων.

Για τον λόγο αυτό, έχει αρχίσει να πειραματίζεται με εργαλεία που μπορούν, μεταξύ άλλων, να παρακολουθούν την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης και το κλίμα της κοινής γνώμης.

«Η ηγεσία παντού φαίνεται να πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι η μαγική λύση για τα πάντα», σχολίασε. Όπως λέει, είναι πλέον σημαντικό να μπορεί ένας υποψήφιος να μιλά για την AI με τρόπο που δείχνει ότι κατανοεί τις δυνατότητές της.

Την ίδια στιγμή, όμως, η συζήτηση γύρω από την τεχνολογία αλλάζει. Οι ανησυχίες για το κόστος, την υπερβολική χρήση και τους πραγματικούς περιορισμούς των εργαλείων AI αυξάνονται.

Έτσι, ο ίδιος έχει αρχίσει να προσαρμόζει τη στάση του στις συνεντεύξεις, εστιάζοντας λιγότερο στον ενθουσιασμό και περισσότερο στο πού πραγματικά μπορεί να προσφέρει αξία η τεχνολογία.

Μπορείς να είσαι επιφυλακτικός — αλλά όχι αρνητικός

Το συμπέρασμα για τους υποψηφίους δεν είναι ότι πρέπει να προσποιούνται πως λατρεύουν την τεχνητή νοημοσύνη.

Ειδικοί στις προσλήψεις επισημαίνουν ότι είναι απολύτως θεμιτό ένας εργαζόμενος να εκφράζει επιφυλάξεις, αρκεί να μπορεί να εξηγήσει με ποιον τρόπο είναι διατεθειμένος να αξιοποιήσει την τεχνολογία όταν αυτή προσφέρει πραγματική αξία.

Ο Josh Bersin, αναλυτής και σύμβουλος στον χώρο του ανθρώπινου δυναμικού, έχει επισημάνει ότι πολλές επιχειρήσεις ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αξιοποίησης της AI.

Για έναν υποψήφιο, επομένως, μια ερώτηση σχετικά με τη στρατηγική της εταιρείας για την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να είναι πιο χρήσιμη από μια υπερβολικά ενθουσιώδη δήλωση.

Το μήνυμα είναι σαφές: δεν χρειάζεται να αγαπάς την τεχνητή νοημοσύνη για να εργαστείς μαζί της. Χρειάζεται, όμως, να δείξεις ότι την κατανοείς, ότι μπορείς να αξιολογήσεις τα όριά της και ότι είσαι πρόθυμος να προσαρμοστείς.

Για πολλούς υποψηφίους, αυτή ίσως είναι πλέον η πραγματική δοκιμασία μιας συνέντευξης εργασίας: όχι αν πιστεύουν στην AI, αλλά αν μπορούν να αποδείξουν ότι ξέρουν πότε αξίζει να τη χρησιμοποιούν — και πότε όχι.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Η AI μπαίνει δυναμικά στις συνεντεύξεις εργασίας – Τι περιμένουν να ακούσουν οι εργοδότες εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όπως επισημαίνει ο Γιάροσλαβ Τροφίμοφ της Wall Street Journal, η ανησυχία των συμμάχων της Ουάσινγκτον δεν αφορά πλέον μόνο τις προθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και το κατά πόσο οι ΗΠΑ διαθέτουν τα μέσα για να υπερασπιστούν αποτελεσματικά τους συμμάχους τους, εφόσον χρειαστεί.

Ο προβληματισμός γίνεται εντονότερος καθώς ο πόλεμος με το Ιράν έχει οδηγήσει σε σημαντική κατανάλωση κρίσιμων πυρομαχικών, ιδιαίτερα πυραύλων αναχαίτισης. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί ερωτήματα για την ικανότητα των ΗΠΑ να ανταποκριθούν σε μια ταυτόχρονη κρίση στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και την Ασία. Κατά τον Τροφίμοφ, η αποτρεπτική ισχύς μιας χώρας στηρίζεται όχι μόνο στην πολιτική βούληση να χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική της δύναμη, αλλά και στην πραγματική δυνατότητα να το πράξει.

Η αμφισβήτηση αυτή ενισχύεται από μια σειρά αποφάσεων της κυβέρνησης Τραμπ. Η μείωση των στρατιωτικών ασκήσεων με τη Νότια Κορέα, η προσπάθεια προσέγγισης της Βόρειας Κορέας και η παράλληλη μεταφορά αμερικανικών στρατιωτικών μέσων από την Ασία προς τη Μέση Ανατολή δημιουργούν ανησυχίες στους συμμάχους της Ουάσινγκτον. Παράλληλα, η αναστολή σημαντικών πωλήσεων αμερικανικών όπλων στην Ταϊβάν έχει προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με τη δέσμευση των ΗΠΑ απέναντι στην ασφάλεια της νήσου.

Η Ευρώπη ανησυχεί για την προθυμία των ΗΠΑ

Στην Ευρώπη, η ανησυχία είναι ακόμη μεγαλύτερη. Ο Τροφίμοφ σημειώνει ότι αρκετοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αμφιβάλλουν πλέον για το κατά πόσο η Ουάσινγκτον θα ήταν διατεθειμένη να αναλάβει μεγάλο στρατιωτικό ρίσκο για την υπεράσπιση χωρών όπως οι Βαλτικές. Η αβεβαιότητα αυτή, σύμφωνα με αναλυτές που επικαλείται, θα μπορούσε να δημιουργήσει ευκαιρίες για τη Ρωσία, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η Μόσχα συνεχίζει να ενισχύει την πολεμική της παραγωγή.

Το σημαντικότερο πρόβλημα, ωστόσο, εντοπίζεται στα αποθέματα πυραύλων και ιδιαίτερα στα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας. Εκτιμήσεις αμερικανικών ερευνητικών οργανισμών δείχνουν ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη καταναλώσει μεγάλο μέρος των αποθεμάτων πυραύλων αναχαίτισης που διέθεταν πριν από τον πόλεμο, ενώ σημαντικές ποσότητες έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί από την Ουκρανία. Η παραγωγή νέων συστημάτων δεν αυξάνεται αρκετά γρήγορα ώστε να καλύψει την κατανάλωση.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το Patriot PAC-3 MSE, ένα από τα σημαντικότερα συστήματα για την αντιμετώπιση βαλλιστικών πυραύλων. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παραθέτει ο Τροφίμοφ, τα αμερικανικά αποθέματα έχουν περιοριστεί σημαντικά, ενώ η παραγωγή παραμένει πολύ χαμηλότερη από τις ανάγκες που θα δημιουργούσε ένας μεγάλης κλίμακας πόλεμος. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη σοβαρότερο επειδή η αναχαίτιση ενός βαλλιστικού πυραύλου μπορεί να απαιτεί δύο ή και περισσότερους αναχαιτιστικούς πυραύλους.

Την ίδια στιγμή, οι αντίπαλοι των ΗΠΑ κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η Ρωσία έχει αυξήσει σημαντικά την παραγωγή βαλλιστικών και πυραύλων cruise από το 2022, ενώ η Κίνα και η Βόρεια Κορέα διαθέτουν επίσης σημαντικές δυνατότητες. Ο Τροφίμοφ υπογραμμίζει έτσι μια κρίσιμη ασυμμετρία: οι αυταρχικές δυνάμεις έχουν προσαρμόσει την αμυντική τους βιομηχανία σε συνθήκες πολέμου, ενώ η Δύση εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να λειτουργεί με τους κανόνες της ειρηνικής περιόδου.

Πρόβλημα η αντιπυραυλική άμυνα

Η αντιπυραυλική άμυνα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα στρατηγικά προβλήματα του δυτικού κόσμου. Τα σύγχρονα βαλλιστικά όπλα είναι πλέον ακριβέστερα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και από χώρες που δεν διαθέτουν το μέγεθος μιας υπερδύναμης. Ο πόλεμος με το Ιράν έδειξε, σύμφωνα με την ανάλυση του Τροφίμοφ, ότι ακόμη και ένας σχετικά ασθενέστερος αντίπαλος μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ζημιές σε αμερικανικές βάσεις και κρίσιμες υποδομές συμμάχων.

Παρά τα προβλήματα, η εικόνα δεν είναι απαραίτητα αυτή μιας Αμερικής που χάνει τη θέση της ως κορυφαία παγκόσμια δύναμη. Ο Τροφίμοφ αναφέρει την άποψη αναλυτών που θεωρούν ότι οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διαθέτουν τεράστια οικονομική, τεχνολογική και βιομηχανική βάση και μπορούν να αναπληρώσουν τα αποθέματά τους. Το Πεντάγωνο, άλλωστε, έχει ήδη προχωρήσει σε μεγάλα συμβόλαια για την αύξηση της παραγωγής Patriot και THAAD.

Το πραγματικό ζήτημα, επομένως, δεν είναι μόνο η σημερινή διαθεσιμότητα όπλων, αλλά ο χρόνος που απαιτείται για την αναπλήρωσή τους.

Η Ουάσινγκτον μπορεί να διαθέτει τους οικονομικούς πόρους για να αυξήσει την παραγωγή, όμως μια πολεμική κρίση δεν αφήνει πάντα τον απαραίτητο χρόνο. Όπως προκύπτει από την ανάλυση του Τροφίμοφ, ο πόλεμος με το Ιράν λειτουργεί έτσι ως προειδοποίηση: αποκάλυψε αδυναμίες που θα ήταν πολύ πιο επικίνδυνο να εμφανιστούν σε μια σύγκρουση με μια στρατιωτική δύναμη όπως η Κίνα ή η Ρωσία.

Η κρίση, επομένως, μπορεί να αποτελέσει και μια αναγκαστική αφύπνιση για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, ώστε να επενδύσουν εγκαίρως στην παραγωγική ικανότητα που απαιτεί η νέα εποχή των πολέμων υψηλής έντασης.

Πηγή: ΟΤ, in.gr

Το άρθρο Είναι η Αμερική ακόμα ικανή να επιβάλει την Παγκόσμια Τάξη; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο Ντόναλντ Τραμπ απολαμβάνει να αναπαράγει ότι αποτελεί στόχο των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Το Conversation εξετάζει τι συμβαίνει στην πραγματικότητα και παρουσιάζει την τακτική «sanewashing».

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2024, μετά την ομιλία του σχετικά με τα οικονομικά του σχέδια για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Τραμπ ρωτήθηκε τι θα έκανε, σε περίπτωση επανεκλογής του ως προέδρου, για να καταστήσει τη φροντίδα των παιδιών πιο προσιτή.

Ο νυν Αμερικανός πρόεδρος έδωσε μια απάντηση 374 λέων χωρίς νόημα:

«Λοιπόν, θα το έκανα αυτό, και καθόμαστε – ξέρετε, ήμουν κάποιος – είχαμε τον γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο, και η κόρη μου, η Ιβάνκα, είχε τεράστια επίδραση σε αυτό το θέμα. Είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα. Αλλά νομίζω ότι όταν μιλάτε για τα είδη των αριθμών που αναφέρω εγώ – γιατί, κοιτάξτε, η φροντίδα των παιδιών είναι φροντίδα των παιδιών. Είναι κάτι – πρέπει να την έχεις. Σε αυτή τη χώρα, πρέπει να την έχεις. Αλλά όταν μιλάς για αυτά τα ποσά σε σύγκριση με τα ποσά που αναφέρω εγώ, φορολογώντας ξένες χώρες σε επίπεδα στα οποία δεν είναι συνηθισμένες – αλλά θα το συνηθίσουν πολύ γρήγορα. Και αυτό δεν θα τις εμποδίσει να κάνουν επιχειρήσεις μαζί μας, αλλά θα επιβαρύνονται με έναν πολύ σημαντικό φόρο όταν στέλνουν προϊόντα στη χώρα μας…».

Η απάντηση του Τραμπ (ή μάλλον η απουσία απάντησης) έδειξε ότι, κατά πάσα πιθανότητα, δεν είχε σκεφτεί σοβαρά εκ των προτέρων αυτό το σημαντικό θέμα.

Η απάντησή του έδωσε επίσης πολύτιμες ενδείξεις για τη σύγχυση που επικρατεί στο κεφάλι του, όπως σημειώνει το Conversation.

Ωστόσο, πολλά από τα επακόλουθα δημοσιεύματα δεν έδωσαν καμία προσοχή σε αυτή την απάντηση, αλλά αντίθετα αναφέρθηκαν με έμφαση στις πολιτικές ιδέες που παρουσιάστηκαν στα προετοιμασμένα τμήματα της ομιλίας του.

Το άρθρο των «New York Times» σχετικά με την εκδήλωση, για παράδειγμα, είχε τον τίτλο «Ο Τραμπ ζητά τη σύσταση επιτροπής για την αποδοτικότητα, μια ιδέα που προώθησε ο Έλον Μασκ».

Το κείμενο αναφέρεται στη «συγχυσμένη και ασαφή απάντησή» του μόνο μία φορά, και μάλιστα μόνο στην 24η παράγραφο.

Ο Ντόναλντ Τραμπ.

Τι είναι το «sanewashing»

Για πολλούς απογοητευμένους παρατηρητές, τονίζει το Conversation, αυτό αποτέλεσε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού που έχει γίνει γνωστό ως «sanewashing».

Ο όρος «sanewashing» έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει την τάση των δημοσιογράφων – ιδίως όταν αναφέρονται στον Τραμπ – να εστιάζουν την προσοχή τους στα συνεκτικά και φυσιολογικά (ή «λογικά») τμήματα των δηλώσεών του, αγνοώντας παράλληλα τις συχνά παράξενες και ασυνάρτητες φλυαρίες του (για παράδειγμα, σχετικά με τον φανταστικό κινηματογραφικό χαρακτήρα Χάνιμπαλ Λέκτερ).

Δείτε σχετικό βίντεο:

Trump appears to be unraveling live on stage

“When I say insane asylums, and then I say, Doctor Hannibal Lecter, does anybody know? They go crazy. They say, oh, he brings up these names out of— Well, that’s genius. Right. Doctor Hannibal Lecter. There’s nobody worse than him.… pic.twitter.com/Yyi4MuhR3N

— Headquarters (@HQNewsNow) November 2, 2024

Πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι, με αυτόν τον τρόπο, οι δημοσιογράφοι δίνουν στο ευρύ κοινό μια ανακριβή εικόνα για το ποιος είναι ο Τραμπ.

Μπορεί, μάλιστα, να συγκαλύπτουν ακούσια τις πιο ακραίες και επικίνδυνες ιδέες του, καθώς και το κατά πόσον είναι κατάλληλος να κυβερνήσει, σημειώνει το Conversation.

Η σύγκριση με τον Μπάιντεν

Στη συνέχεια, στο άρθρο του Conversation, υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2024, ο Τζο Μπάιντεν είχε δεχθεί έντονη κριτική λόγω της επιδείνωσης των σωματικών και πνευματικών του ικανοτήτων, γεγονός που οδήγησε τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ να αποσυρθεί από την κούρσα τον Αύγουστο του ίδιου έτους.

Πολλοί θεωρούσαν ότι ο Τραμπ ήταν εξίσου (αν όχι περισσότερο) διανοητικά ακατάλληλος για το αξίωμα, αλλά αυτό δεν ήταν σαφές στους ψηφοφόρους, επειδή δημοσιογράφοι τον παρουσίαζαν με ευνοϊκό για τον ίδιο τρόπο και τον έκαναν να φαίνεται πιο φυσιολογικός και «συγκροτημένος» από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα.

Ορισμένοι σχολιαστές έφτασαν μάλιστα στο σημείο να υποστηρίξουν ότι αυτό αποκάλυπτε μια υποκείμενη «μεροληψία» μεταξύ των δημοσιογράφων, η οποία βοηθούσε τον Τραμπ να κερδίσει τις εκλογές.

Η έρευνα του Conversation

«Η πρωτοποριακή μας έρευνα αποκαλύπτει μια πιο περίπλοκη εικόνα», γράφει το Conversation.

«Αποφασίσαμε να διερευνήσουμε αν οι δημοσιογράφοι είχαν πράγματι προβεί σε ‘sanewashing’ του Τραμπ κατά την περίοδο που προηγήθηκε των προεδρικών εκλογών του 2024.

Για τον σκοπό αυτό, εστιάσαμε την ανάλυσή μας σε δύο ομιλίες, η κάλυψη των οποίων είχε προσελκύσει μεγάλη προσοχή λόγω πιθανών περιπτώσεων ‘sanewashing’», προσθέτει το γνωστό μέσο.

Ειδικότερα, το Conversation εστίασε την έρευνά του στην προαναφερόμενη ομιλία για τα οικονομικά σχέδια του Τραμπ και στην τοποθέτησή του σε μια συγκέντρωση στο Λάτρομπ στην Πενσιλβάνια, όπου ο Ρεπουμπλικανός ηγέτης έκανε μια ακατάλληλη παρατήρηση για τον Άρνολντ Πάλμερ, η οποία ερμηνεύτηκε ευρέως ως αναφορά στο μέγεθος των γεννητικών οργάνων του αείμνηστου γκόλφερ.

«Πήραμε τα κείμενα αυτών των δύο ομιλιών, καθώς και εκατοντάδες ειδησεογραφικά άρθρα που τις ανέφεραν τις εβδομάδες που ακολούθησαν (τόσο από παραδοσιακές εφημερίδες όσο και από λιγότερο παραδοσιακά διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης), και τα υποβάλαμε σε μια σειρά υπολογιστικών αναλύσεων», σημειώνει το Conversation.

«Τα αποτελέσματα που δημοσιεύσαμε πρόσφατα δείχνουν ότι υπάρχουν κάποια στοιχεία που υποδηλώνουν ότι γινόταν ‘sanewashing’ τόσο πριν όσο και μετά από αυτές τις δύο ομιλίες», προσθέτει.

«Διαπιστώσαμε ότι οι δημοσιογράφοι, σε γενικές γραμμές, είχαν την τάση να επικεντρώνονται μόνο σε ένα ή δύο βασικά θέματα που ανέφερε ο Τραμπ, και το έκαναν χρησιμοποιώντας γλώσσα ουσιαστικά διαφορετική από αυτή που χρησιμοποίησε ο νυν πρόεδρος.

Ωστόσο, αυτό δεν συνέβαινε συστηματικά», συμπληρώνει.

Διαφορετική αντιμετώπιση

Οι δημοσιογράφοι που κάλυψαν την ομιλία του Τραμπ για την οικονομία έδειξαν την τάση να επικεντρωθούν ακριβώς σε αυτό: σε θέματα φορολογίας και δημόσιων δαπανών, ενώ αγνόησαν σε μεγάλο βαθμό την αποτυχημένη απάντησή του σχετικά με τη φροντίδα των παιδιών.

Από την άλλη πλευρά, κατά την κάλυψη της συγκέντρωσης στο Λάτρομπ, οι δημοσιογράφοι έδειξαν πολύ μεγαλύτερη προθυμία να συζητήσουν τα σχόλια σχετικά με τον Πάλμερ, τονίζει το Conversation.

«Ίσως δεν αποτελεί έκπληξη, ωστόσο, το γεγονός αυτό παρατηρήθηκε συχνότερα στα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης, σε σύγκριση με τις παραδοσιακές εφημερίδες.

Διαπιστώσαμε επίσης ότι, παρά την κριτική των μέσων ενημέρωσης, υπήρχαν σημαντικές αναλύσεις σχετικά με τον ασυνάρτητο τρόπο ομιλίας του Τραμπ», προσθέτει.

Trump’s bizarre, vindictive incoherence has to be heard in full to be believed | Donald Trump | The Guardian https://t.co/A2A6dRBjSn

— Mehdi Hasan (@mehdirhasan) April 7, 2024

Ωστόσο, τα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης έτειναν να χρησιμοποιούν πιο έντονη γλώσσα όταν το έκαναν αυτό (χρησιμοποιώντας λέξεις όπως «παράξενος» και «αλλόκοτος»), ενώ τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης συνήθως επέλεγαν πιο ουδέτερη γλώσσα (όπως «ανακριβής» και «απρόβλεπτος»).

Σύμφωνα με το Conversation, αυτό υποδηλώνει ότι οι δημοσιογράφοι που εργάζονται για μέσα όπως οι New York Times ενδέχεται να αισθάνονται μεγαλύτερη ανάγκη να τηρούν τις αρχές της αμεροληψίας και, ως εκ τούτου, να αισθάνονται λιγότερο ελεύθεροι να επισημάνουν τις ασυνήθιστες πτυχές της ρητορικής του Τραμπ.

Το ερώτημα που προκύπτει

Ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο εν μέσω όλων αυτών είναι αν το «sanewashing» αποτελεί εξ αρχής ένα θεμελιώδες πρόβλημα, σημειώνει το Conversation.

«Είναι προφανές ότι είναι σημαντικό οι δημοσιογράφοι να αποτυπώνουν με ακρίβεια την πραγματικότητα στα ρεπορτάζ τους. Ωστόσο, δεν θέλουμε ούτε να περιορίζονται σε μια απλή στενογραφία, αναπαράγοντας απλώς κατά λέξη ό,τι λέει ένας πολιτικός», τονίζει.

«Στην πράξη, η ‘εξωραϊσμένη παρουσίαση’ μπορεί απλώς να αποτελεί ένα αναπόφευκτο παραπροϊόν της ίδιας της δημοσιογραφίας· της φυσικής διαδικασίας απομάκρυνσης των πληροφοριών που θεωρούνται λιγότερο σχετικές και εστίασης, αντίθετα, σε ό,τι είναι πιο σημαντικό», συμπληρώνει.

Και, πολύ συχνά, οι δημοσιογράφοι κάνουν τις σωστές επιλογές, γράφει το Conversation.

«Για να τεκμηριώσουμε αυτό το σημείο, ας επιστρέψουμε στο άρθρο που αναφέραμε νωρίτερα: ‘Ο Τραμπ ζητά τη σύσταση επιτροπής για την αποδοτικότητα, μια ιδέα που προωθεί ο Έλον Μασκ’. Η επιτροπή στην οποία αναφέρεται ο τίτλος αυτός ήταν ο οργανισμός που αργότερα θα γινόταν γνωστός ως Υπουργείο Κυβερνητικής Αποδοτικότητας (DOGE) και ο οποίος θα ήταν υπεύθυνος, μεταξύ άλλων, για τη διάλυση της Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (USAID)», σημειώνει το Conversation.

«Μόνο αυτή η πράξη προβλέπεται να οδηγήσει σε έως και 14 εκατομμύρια επιπλέον θανάτους παγκοσμίως, κάτι που είναι προφανώς πολύ πιο σημαντικό από μια ανεπαρκή απάντηση σχετικά με τη φροντίδα των παιδιών.

Επομένως, οι δημοσιογράφοι πρέπει να φροντίζουν να συνεχίσουν να εφιστούν την προσοχή στις παράξενες παρεκκλίσεις του Τραμπ, χωρίς όμως να επιτρέψουν σε αυτές να αποσπάσουν την προσοχή από τις πιο σοβαρές ιδέες που κρύβονται από πίσω», καταλήγει το Conversation.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι τον χτυπούν τα ΜΜΕ – Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα, η τακτική «sanewashing» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η πολυμελής εγκληματική οργάνωση φαίνεται ότι χρησιμοποιούσε ως «ορμητήριο» το συγκεκριμένο κέντρο απ’ όπου διακινούσε μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών τόσο εντός του καταστήματος  όσο και πέριξ αυτού.

Χαρακτηριστικό της οργάνωσης που εξαρθρώθηκε στην Κρήτη, είναι ότι λειτουργούσε με δομή και είχε μοιράσει τις περιοχές στις οποίες δρούσε. Σε κάθε περιοχή έκανε κουμάντο κι’ άλλος αρχηγός. Όλοι μαζί φρόντιζαν για το «καλό» της οργάνωσης.

Οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση κατηγορούνται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, που προχωρούσε σε εκβιασμούς, απειλές, εμπόριο ναρκωτικών και όπλων.

Να σημειωθεί ότι οι συλληφθέντες θα απολογηθούν στον ανακριτή σε δύο ομάδες σήμερα Πέμπτη και αύριο Παρασκευή για τις βαριές ποινικές διώξεις που τους άσκησε ο εισαγγελέας.

Οι αρχηγοί και η δομή της κρητικής μαφίας

Ο Αυστραλός, ο μικρός, ο Στρατηγός και η Άντζελα, ήταν κάποια από τα ψευδώνυμα εκείνων που έκαναν κουμάντο.

Αρχηγός της μαφίας των Χανίων ήταν ο Α.Ψ 36 ετών, δεξί του χέρι ήταν η γυναίκα του «ΑΤΖΕΛΑ» 36ετών και ο αποκαλούμενος «μικρός» 24ετών.

Στα αρχηγικά μέλη της οργάνωσης ήταν και ο Σ.Α 42 ετών φυγόποινος για καταδικαστική απόφαση 11ετούς κάθειρξης ο οποίος στην ομάδα του είχε 13 μέλη της οικογένειάς του.

Ο αποκαλούμενος Μιχάλης 49 ετών, ο οποίος ήταν ο προμηθευτής των ναρκωτικών ουσιών και σεσημασμένος για διακίνηση ναρκωτικών, ήταν επίσης από τα αρχηγικά μέλη της οργάνωσης.

Τέλος, το τέταρτο αρχηγικό μέλος άκουγε στο όνομα «Μάρκος». Είναι 60 ετών, ο οποίος είχε διασυνδέσεις με τον αστυνομικό που εμπλέκεται στην οργάνωση για να ενημερώνεται, ενώ πάντα επικοινωνούσε με κωδικούς.

Οι «street dealers»

«Υποομάδα της οργάνωσης, οι λεγόμενοι «street dealers», οι οποίοι αποτελούνταν κυρίως από αλλοδαπούς.  Λειτουργούσαν υπό την καθοδήγηση και για λογαριασμό των ηγετικών και διαβαθμισμένων μελών της σε διακίνηση ναρκωτικών ουσιών.

Οι «street dealers» 38 άτομα στο σύνολό τους, ήταν υπεύθυνοι για τη μεταφορά των ναρκωτικών στα βασικά σημεία διακίνησης. Οι «πιάτσες» στις οποίες δραστηριοποιούνταν οι διακινητές ήταν το Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας, το Ενετικό Λιμάνι και την Πλατεία 1866, περιοχές με υψηλή τουριστική κίνηση.

Η «γκόμενα» και ο «μάγειρας»

Η οργάνωση φαίνεται πως είχε πρόσβαση και σε άτομα εντός των ενόπλων δυνάμεων και της αστυνομίας, που είχαν αναλάβει να παράσχουν πληροφορίες και προστασία.

Ενδεικτικά, ένας αστυνομικός, με το παρατσούκλι «Γκόμενα», φέρεται, σύμφωνα με τον ΣΚΑΙ να ενημέρωνε την οργάνωση για αστυνομικές επιχειρήσεις, ενώ υπάλληλοι της Πολεμικής Αεροπορίας συμμετείχαν ενεργά στη διακίνηση ναρκωτικών.

Ο «μάγειρας» φέρεται να είχε στενή συνεργασία με τον επονομαζόμενο «Πατομπούκαλο», καθώς σε προγενέστερο χρονικό διάστημα επισκεπτόταν την οικία του, πραγματοποιώντας συναλλαγές εκ μέρους του.

Ο ρόλος του ως «μάγειρας» αφορούσε την παρασκευή της λεγόμενης «φρίμπας» — μορφή κοκαΐνης. Η έρευνα αποκάλυψε στη συνέχεια ότι το ίδιο άτομο λειτουργούσε και ως σταθερός «αγοραστής» ναρκωτικών ουσιών, κυρίως κοκαΐνης και ηρωίνης, από μέλος εγκληματικής ομάδας που απαρτιζόταν από 12 μέλη της ίδιας οικογένειας.

Οι πληροφορίες από ενόρκες καταθέσεις αποκαλύπτουν την παρουσία τους σε κρίσιμα σημεία, με συνεργασία και καθοδήγηση από ηγετικά μέλη της οργάνωσης.

Ένας ακόμη υπάλληλος της Πολεμικής Αεροπορίας φέρεται να εμπλέκεται ενεργά στη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, με έμφαση στην κοκαΐνη, λειτουργώντας υπό τις εντολές και για λογαριασμό του φερόμενου αρχηγού της οργάνωσης και του συνεργάτη του, γνωστού ως «Κούλης».

Κωδικές ονομασίες για τα ναρκωτικά και τα όπλα

Τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης έκρυβαν έναν ολόκληρο οπλοστάσιο. Οι αστυνομικοί μεταξύ άλλων εντόπισαν, πυροβόλα όπλα, καλάσνικοφ και πολεμικά τυφέκια, τα οποία έχουν σταλεί στα εγκληματολογικά εργαστήρια για το εάν έχουν χρησιμοποιηθεί ή όχι στο παρελθόν.

Φυσικά, χρησιμοποιούσαν κωδικές ονομασίες και για τα όπλα.

«Κοντό-κοντό» αποκαλούσαν το Καλάσνικοφ.

«Εργαλείο» το  πυροβόλο όπλο, «Κούτα κλοκς» τα πιστόλια Glock

«Κλειδιά», Βαράκια, Παπούτσια, Πλακάκια, Προσκλήσεις. Αυτές είναι ορισμένες μόνο από τις κωδικές λέξεις που χρησιμοποιούσαν για τα ναρκωτικά.

Τα μέλη του κυκλώματος συνελήφθησαν ενώ προετοιμάζονταν να κάνουν νέο χτύπημα με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού σε βάρος δικηγόρου του νησιού. Οι εξελίξεις όμως τους πρόλαβαν.

Παράνομες πωλήσεις… νόμιμες πληρωμές

Τα μέλη του κυκλώματος πωλούσαν ναρκωτικά και όπλα, ζητώντας να γίνεται η πληρωμή τους είτε μέσω IRIS, είτε ακόμη και με POS, για κάποια υποτιθέμενη παροχή εργασίας από τις επιχειρήσεις που διατηρούσαν, για να νομιμοποιούν τα χρήματα.

Τα μέλη της μαφίας της Κρήτης άλλοτε επέλεγαν συναντήσεις σε απομονωμένα σημεία του νομού Χανίων για να ολοκληρώσουν τις συναλλαγές τους, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, έκλειναν ραντεβού σε πάρκινγκ και σε πλατείες, τις οποίες είχαν μετατρέψει σε πιάτσες διακίνησης ναρκωτικών.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Κρητική μαφία: Η οργάνωση και η δομή της οργάνωσης – Αρχηγοί, υπαρχηγοί, «street dealers» και… ένστολοι εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η εν λόγω έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Applied Psychology: Health and Well-Being και αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η επιδίωξη της ευτυχίας είναι λίγο σαν το φαινόμενο του «χιονοστιβάδας».

Τι εννοούμε με αυτό; Ότι όταν αποφασίζουμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε τον εαυτό μας ευτυχισμένο ή πιο ευτυχισμένο από ό,τι ήταν προηγουμένως, κάνοντας τα πάντα για αυτό και έχοντάς το διαρκώς στο μυαλό μας ως αυτοσκοπό, το αποτέλεσμα είναι να εξαντλείται η ικανότητά μας να καταπιανόμαστε με πράγματα που μας προκαλούν ουσιαστική ευτυχία.

Με τη συνεχιζόμενη προσπάθεια να βελτιώσουμε τη διάθεσή μας και να νιώσουμε ευχάριστα, εξαντλούμε τους ψυχικούς μας πόρους και μειώνουμε την αυτοεκτίμησή μας.

Οι ερευνητές, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσο πιο ψυχικά εξαντλημένοι είμαστε, τόσο πιο ευάλωτοι γινόμαστε στους πιθανούς πειρασμούς και πιθανόν και την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Αυτό ενισχύει τα δυσάρεστα συναισθήματα που αισθανόμαστε και τα οποία προσπαθούμε να αποφύγουμε.

Το «παράδοξο της ευτυχίας»

Επίσης, όταν παλεύουμε για την ευτυχία, γινόμαστε πιο επιρρεπείς σε κακές αποφάσεις που μας κάνουν να αισθανόμαστε ακόμα χειρότερα. Το πρόβλημα αυτό ονομάζεται «παράδοξο της ευτυχίας» και έχει παρατηρηθεί εδώ και χρόνια από τους επιστήμονες, ωστόσο η νέα αυτή μελέτη έρχεται να φωτίσει περισσότερο τα πράγματα.

Για παράδειγμα, είναι σαν να γυρίζουμε σπίτι μετά από μία κουραστική ημέρα στη δουλειά. Τότε είναι η στιγμή που νιώθουμε ψυχική εξάντληση και ως εκ τούτου αναγκαζόμαστε να εγκαταλείπουμε κάποιες ευθύνες μας, που μας φαίνονται «βουνό», όπως το πλύσιμο των πιάτων ή το συμμάζεμα των ρούχων μας και γενικότερα οι δουλειές του σπιτιού.

Αντ’ αυτού, προτιμάμε να ασχολούμαστε με λιγότερο παραγωγικές δραστηριότητες, όπως είναι το να σκρολάρουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή να βλέπουμε την αγαπημένη μας σειρά ξαπλωμένοι στον καναπέ μας.

Αυτό δείχνει ότι δεν έχουμε το κουράγιο να φέρουμε εις πέρας κάτι σημαντικό, επειδή χρειαζόμαστε ξεκούραση, γεγονός που είναι λογικό να μειώνει τα επίπεδα παραγωγικότητάς μας.

Η υπερπροσπάθεια για ευτυχία εξαντλεί

Σε ένα πείραμα που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της έρευνας, οι συμμετέχοντες που είδαν διαφημίσεις που περιείχαν τη λέξη «ευτυχία» ήταν πιο πιθανό να υποκύψουν σε ανθυγιεινές συμπεριφορές, όπως, για παράδειγμα, στο να φάνε περισσότερη σοκολάτα, σε σχέση με εκείνους που δεν εκτέθηκαν σε τέτοιου είδους υποδείξεις.

Σε ένα άλλο πείραμα που έγινε, οι συμμετέχοντες εκτέθηκαν σε μια ψυχική άσκηση, η οποία στόχευε στο να αξιολογηθεί η ικανότητα που είχαν για αυτοέλεγχο.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, η ομάδα που επιδίωκε την ευτυχία, τα παράτησε νωρίτερα από την άλλη ομάδα, υποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι τα μέλη της είχαν στη διάθεσή τους λιγότερους ψυχικούς πόρους, μετά από τις προσπάθειες για βελτίωση της διάθεσής τους.

Το μυστικό για να καταφέρουμε να ανεβάσουμε τη διάθεσή μας, να έχουμε περισσότερα ευχάριστα συναισθήματα και να καλωσορίσουμε στην καθημερινότητά μας την ευτυχία είναι απλώς να χαλαρώσουμε και να μην αγχωνόμαστε αν θα μπορέσουμε ή όχι να είμαστε ευτυχισμένοι!

* Πηγή: Vita, in.gr

Το άρθρο Μην το πιέζεις: Ευτυχία με το ζόρι δεν γίνεται εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Κι ο χάρτης της Μέσης Ανατολής ίσως χαραχτεί ξανά απ’ την αρχή. Η πτώση ακολούθησε ακόμη δυο κατακλυσμικά γεγονότα, που οδήγησαν στην —κατά ορισμένους αναλυτές— κατάρρευση του στρατοπέδου που πρόσκειται στο Ιράν.

Ο πρόεδρος Άσαντ έμοιαζε αμετακίνητος, αλλά η ισχύς κρούσης των κυριότερων συμμάχων του, του Ιράν, της Ρωσίας, αλλά και της Χεζμπολάχ, έμοιαζε να μειώνεται, αν όχι να συντρίβεται

Το πρώτο ήταν ο αποκεφαλισμός από το Ισραήλ του στρατιωτικού επιτελείου του λιβανικού κινήματος Χεζμπολάχ. Το δεύτερο η δολοφονία στο Ιράν του ηγέτη του παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος Χαμάς, του Ισμαήλ Χανίγια, αποδοθείσα επίσης στο Ισραήλ.

Επρόκειτο για δυο καίριας σημασίας συμμάχους του πλέον έκπτωτου σύρου προέδρου.

Η αστραπιαία προέλαση των τζιχαντιστών

Η αστραπιαία προέλαση των ριζοσπαστών ισλαμιστών της Χαγιάτ Ταχρίρ ας Σαμ (ΧΤΣ, ο πρώην συριακός βραχίονας της Αλ Κάιντα, που διαβεβαιώνει πως διέκοψε κάθε σχέση μαζί της) κι οργανώσεων ανταρτών προσκείμενων στην Τουρκία κατέλαβε τον κόσμο όλο εξαπίνης. Οι ίδιοι οι Σύροι, φιλικές όσο και εχθρικές χώρες, ειδικοί, δημοσιογράφοι — κανένας δεν κοίταζε στη Δαμασκό, το επίκεντρο της προσοχής βρισκόταν στη Λωρίδα της Γάζας και στον Λίβανο για πάνω από έναν χρόνο.

Ο πρόεδρος Άσαντ έμοιαζε αμετακίνητος, αλλά η ισχύς κρούσης των κυριότερων συμμάχων του, του Ιράν, της Ρωσίας, αλλά και της Χεζμπολάχ, έμοιαζε να μειώνεται, αν όχι να συντρίβεται.

Άρχισε μάλιστα διαδικασίες εξομάλυνσης των σχέσεων με άλλες αραβικές χώρες.

Όλ’ αυτά εξανεμίστηκαν σε μερικά 24ωρα. Σύροι ποδοπατούν αγάλματα του Χάφεζ αλ Άσαντ. Ο γιος του, ο Μπασάρ, τράπηκε σε φυγή.

«Δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η νέα κοινωνικοπολιτική τάξη στη Δαμασκό θα επιτρέψει στους Ρώσους να παραμείνουν, έπειτα απ’ όλα όσα έκαναν για το καθεστώς Άσαντ»

Ο Μπασάρ αλ Άσαντ τράπηκε σε φυγή

Χαμένοι και κερδισμένοι

Μετά την άνευ προηγουμένου έφοδο της Χαμάς εναντίον νότιων τομέων του Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου 2023, το Ιράν και ο «άξονας της αντίστασης» ενεπλάκησαν σ’ έναν πόλεμο ο οποίος, λένε αναλυτές, ξεγύμνωσε τις αδυναμίες της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Η Χεζμπολάχ υπέστη βαριά πλήγματα στον πόλεμο εναντίον του Ισραήλ: η ηγεσία της αποδεκατίστηκε. Πάνω απ’ όλους, έχασε τον εμβληματικό ηγέτη της Χασάν Νασράλα.

Οι οδοί ανεφοδιασμού της με οπλισμό και χρήμα από την Τεχεράνη, που σφυροκοπήθηκαν από το Ισραήλ στο ιρανικό έδαφος, πλέον απειλούνται από τους νέους κυρίαρχους στη Δαμασκό — που ασφαλώς δεν ξέχασαν τον καθοριστικό ρόλο της στη συντριβή της εξέγερσης.

Άλλες δυνάμεις προσκείμενες στην Ισλαμική Δημοκρατία, στην Υεμένη και στο Ιράν, σημαντικά πιόνια για την παρενόχληση συμμάχων των ΗΠΑ ή σουνιτικών περιφερειακών δυνάμεων, διατηρούν τη δυνατότητά τους να αποτελούν ενόχληση — χωρίς όμως να θεωρείται πως θα μπορούσαν ποτέ να ανατρέψουν το status quo.

Για τον Αντρέας Κριγκ του King’s College του Λονδίνου, «ο άξονας της αντίστασης χάνει τη διεθνή διάστασή του και το περιφερειακό στρατηγικό βάθος του».

Όσο για τη Ρωσία, παραμένει καθηλωμένη στον πόλεμο με την Ουκρανία και προσεχώς κινδυνεύει να υποστεί μεγάλη απώλεια: αυτήν της μεγαλύτερης ναυτικής βάσης της στη Μέση Ανατολή, στην Ταρτούς, στα συριακά παράλια στη Μεσόγειο. «Δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η νέα κοινωνικοπολιτική τάξη στη Δαμασκό θα επιτρέψει στους Ρώσους να παραμείνουν, έπειτα απ’ όλα όσα έκαναν για το καθεστώς Άσαντ», προεξοφλεί ο κ. Κριγκ.

Από την άλλη η Τουρκία, προστάτιδα δύναμη οργανώσεων ανταρτών που συμμετείχαν στην επίθεση, είναι «ο μεγάλος κερδισμένος», θεωρεί ο ίδιος. Ωστόσο, μπορεί να «έχει επιρροή», αλλά όχι «τον έλεγχο», επισημαίνει.

Πόσο μάλλον που η Μέση Ανατολή βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο να ξεσπάσει «πόλεμος παντού» με την προοπτική «της επιστροφής του Ντόναλντ Τραμπ», συμπληρώνει ο Άρον Λουντ του κέντρου μελετών Century International.

Περιφερειακές συνέπειες

Μετά «την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, τίθενται ερωτήματα για την αντικατάστασή του» και το πόσος καιρός «θα χρειαστεί» για να διαμορφωθεί νέα κατάσταση. «Θα δούμε περιφερειακές συνέπειες κάθε λογής», προειδοποίησε.

Στη Συρία, από το 2011 η επιρροή συχνά μετριόταν με πετροδολάρια, που μοιράζονταν στις διάφορες παρατάξεις αντικαθεστωτικών.

Ώσπου οι χώρες του Κόλπου —ως ακόμη και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα— αναγκάστηκαν από τα πράγματα να συζητήσουν ξανά με τον άλλοτε παρία Άσαντ, σύμμαχο του μαύρου προβάτου τους, του Ιράν.

Πλέον, βρίσκονται αντιμέτωπες με κάτι ακόμα χειρότερο: «αυτοί που πανικοβάλλονταν από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους βλέπουν στη Δαμασκό τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στη χιλιοστή δύναμη, πολύ πιο μαχητικούς κι εχθρικούς απέναντι τους», κατά την άποψη του κ. Λουντ.

Και ο Τράμπ

Στο μεταξύ το Ισραήλ, όπως κι άλλες χώρες στην περιοχή, περιμένει το χαρτί που όταν ξαναμοιραστεί τον Ιανουάριο ίσως αλλάξει εντελώς το παιγνίδι.

Από τη Ραμπάτ ως το Ριάντ, περνώντας από την Τεχεράνη και το Χαρτούμ, ηγέτες και αντίπαλοί τους ελπίζουν να εξασφαλίσουν χάρες από τον Ντόναλντ Τραμπ, γνωστό για τη διπλωματία έναντι ανταλλαγμάτων στην οποία αρέσκεται.

Έχει ήδη πει, με τη χαρακτηριστική του αθυροστομία, ότι το «μπορντέλο» της Συρίας δεν ήταν «η μάχη» της Ουάσιγκτον.

Σε κάθε περίπτωση, ο Ρεπουμπλικάνος θα βρει μπροστά του άλλη Μέση Ανατολή.

Ο κ. Κριγκ μιλά περί «τέλους του μύθου της σταθερότητας των αυταρχικών καθεστώτων», και μια «προειδοποίηση στους Χαφτάρ, στους Σίσι και στους Σάγεντ αυτού του κόσμου».

Αναφέρεται αντίστοιχα στον πολιτικοστρατιωτικό ηγέτη της Λιβύης Χαλίφα Χαφτάρ, στον πρόεδρο της Αιγύπτου Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι και στον πρόεδρο της Τυνησίας Καΐς Σάγεντ.

Το 2011, κατά τη διάρκεια της λεγόμενης Αραβικής Άνοιξης, και στις τρεις χώρες αυτές ανατρέπονταν αυταρχικά καθεστώτα που κυβερνούσαν δεκαετίες.

Πηγή: ΑΠΕ, AFP, in.gr

Το άρθρο Συρία: Ο χάρτης της Μέσης Ανατολής χαράσσεται ξανά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Για αυτό, πριν πάρεις οποιαδήποτε απόφαση πάνω στη δεύτερη εφηβεία σου που μπορεί να μετανιώσεις, δες πώς να αγκαλιάσεις τις αλλαγές που συνοδεύουν τη νέα φάση της ζωής σου:

Πώς θα αναγνωρίσεις την κρίση μέσης ηλικίας

Τα κυριότερα σημάδια ότι το πέρασμα του χρόνου σου έχει προκαλέσει συναισθηματική αναταραχή είναι τα εξής:

– Αισθάνεσαι δυσαρέσκεια ή απογοήτευση σε κάποιους τομείς της ζωής σου π.χ. στα επαγγελματικά ή τα προσωπικά.
– Περνάς μια κρίση ταυτότητας. Νιώθεις χαμένος/η ή αβέβαιος/η για το ποιος/α είσαι πραγματικά, τις πεποιθήσεις και τα θέλω σου.
– Αμφισβητείς τις επιλογές σου. Αναρωτιέσαι αν ήταν σωστές για εσένα και αναλογίζεσαι τις ευκαιρίες που έχασες. Σκέφτεσαι πώς θα είχε εξελιχθεί η ζωή σου αν έκανες τα πράγματα διαφορετικά.
– Φοβάσαι να μεγαλώσεις. Σε απασχολεί η κατάσταση της υγείας σου και σε αγχώνει η σκέψη ότι γερνάς.
– Θέλεις να ξεφύγεις. Θες να αλλάξεις τρόπο ζωής, εμφάνιση ή το περιβάλλον σου και κάνεις απερίσκεπτες ενέργειες.
– Αναπολείς τα νιάτα σου. Θυμάσαι τα παλιά με νοσταλγία και έχεις εξιδανικεύσει το παρελθόν. Οι αναμνήσεις μπορεί να σου δημιουργούν θλίψη για το παρόν.
– Έχεις συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα και εναλλαγές τις διάθεσης. Είσαι ευερέθιστος/η και στρεσαρισμένος/η. Όλα σου φαίνονται μάταια και βλέπεις το ποτήρι μισοάδειο.
– Έχεις την τάση να απομονώνεσαι και να απομακρύνεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Έρχεσαι συχνά σε σύγκρουση μαζί τους.
– Βιώνεις σωματικές αλλαγές στην όρεξη, τον ύπνο ή τα επίπεδα ενέργειας. Παραμελείς τον εαυτό σου και πέφτεις σε ανθυγιεινές συνήθειες.

Πώς θα βρεις ξανά τη σπίθα σου

Η τήρηση μιας θετικής στάσης είναι το κλειδί για την αντιμετώπιση των συναισθημάτων ανασφάλειας και αβεβαιότητας της κρίσης μέσης ηλικίας.

@readwithsyll things take time #booktok #agentlereminder #biancasparacino #bookquotes #quotes #midlifecrisis #books #selfhelpbooks #booktokindonesia #thoughtcatalog #serunyamembaca #bookrecs #bookrecommendations ♬ Barça – .

«Εμπιστεύσου το timing της ζωής σου. Δεν χρειάζεται να τα έχεις ξεκαθαρίσει όλα μέχρι κάποια συγκεκριμένη ηλικία. Δεν χρειάζεται να κυνηγάς μια εκδοχή του εαυτού σου που δεν σε εμπνέει. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να τον μάθεις καλύτερα. Γι’ αυτόν τον σκοπό πρέπει να καταβάλλεις δουλειά – σωματική και συναισθηματική. Πρέπει να ανακαλύψεις ποιος/α είσαι σε ένα βαθύτερο επίπεδο, να καταλάβεις τι πραγματικά έχει αξία για εσένα, τι γαληνεύει την ψυχή σου, τι σε κάνει να σηκώνεσαι από το κρεβάτι το πρωί. Όταν το βρεις πρέπει να το διεκδικήσεις. Να το υπερασπιστείς. Να το επιλέγεις κάθε μέρα. Πρέπει να κάνεις ένα άλμα στην ελπίδα, ακόμη κι όταν η απόσταση σε τρομάζει, ακόμη και όταν δεν πηγαίνει κανείς άλλος προς αυτήν την κατεύθυνση. Γιατί δεν υπάρχει λόγος να βιάζεσαι να πας κάπου που δεν θέλεις να είσαι. Δεν έχει νόημα να τα κάνεις όλα με τον σωστό τρόπο αν αυτό σε κάνει δυστυχισμένο/η. Το ότι προοδεύεις με διαφορετικό ρυθμό από τους γύρω σου δεν σημαίνει ότι έχεις αποτύχει. Δεν είσαι ούτε παράξενος/η ούτε τρελός/η αν τα όνειρά σου δεν μοιάζουν με αυτά που σου είπε η κοινωνία να κυνηγήσεις όταν ήσουν μικρός/η. Φτιάχνεις μια ζωή για τον εαυτό σου. Ωριμάζεις και μαζί σου εξελίσσεται το μέλλον σου. Μην ντρέπεσαι γι’ αυτό».

Η αισιόδοξη νοοτροπία μπορεί να σε βοηθήσει να:

– Αποδεχτείς την αλλαγή: Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι η αλλαγή είναι ένα φυσικό μέρος της ζωής.
– Εξασκηθείς στην ευγνωμοσύνη. Γιόρτασε όλα τα επιτεύγματα, τα δώρα, τις εμπειρίες και τις σχέσεις σου. Μην τα θεωρείς δεδομένα.
– Μείνεις ευέλικτος. Κράτα το μυαλό και τους ορίζοντές σου ανοιχτούς όταν δοκιμάζεις νέα πράγματα και εξερευνάς διαφορετικά μονοπάτια.
– Βρεις το σκοπό σου. Εξερεύνησε δραστηριότητες ή χόμπι που δίνουν νόημα στη ζωή σου.
– Μην πέφτεις στην παγίδα της σύγκρισης. Μην ξεχνάς: Γεννήθηκες για να ξεχωρίζεις, όχι να μοιάζεις!

* Πηγή: Vita, in.gr

Το άρθρο Τι κάνεις όταν εμφανίζεται η κρίση μέσης ηλικίας; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι σήμερα πιο εύθραυστο από ό,τι την εποχή της χρεοκοπίας της Lehman Brothers, προειδοποιεί στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ, τονίζοντας ότι δεν είναι ώρα για εφησυχασμό.

«Δεν θα ήταν έκπληξη αν η ΕΚΤ μείωνε τα επιτόκια πριν από τη Fed των ΗΠΑ» λέει ο Τρισέ

Ο πρώτος πρόεδρος της ΕΚΤ δηλώνει ότι έχει εμπιστοσύνη στην Ελλάδα, επισημαίνοντας παράλληλα ότι απομένουν πολλά να γίνουν για να ενισχυθούν το αναπτυξιακό δυναμικό και η ευημερία μέσω κατάλληλων μεταρρυθμίσεων.

Πρόσφατα προειδοποιήσατε για τον κίνδυνο εκτίναξης του χρέους. Τι σας ανησυχεί, ειδικά για την Ευρώπη, και πώς μπορούν οι κυβερνήσεις να αντιμετωπίσουν αυτό το ζήτημα, δεδομένων των τεράστιων επενδυτικών αναγκών της διπλής μετάβασης και των αυξημένων αμυντικών δαπανών;

Τόνισα πρόσφατα ότι, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι δημοσιονομικοί και χρηματοοικονομικοί κίνδυνοι ήταν αυξημένοι. Λέω «σε παγκόσμιο επίπεδο», όχι ιδιαίτερα όσον αφορά την Ευρώπη.

Τα στοιχεία είναι πολύ ενδεικτικά. Το 2008, την εποχή της κρίσης της Lehman Brothers, το ακαθάριστο χρέος της γενικής κυβέρνησης των προηγμένων οικονομιών ήταν περίπου 75% του ΑΕΠ. Το 2023, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν περίπου 117%.

Οσον αφορά τις αναδυόμενες οικονομίες, τα αντίστοιχα στοιχεία ήταν περίπου 36% το 2008 και περίπου 75% το 2023. Εάν το ανεξόφλητο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θεωρείται σημαντικός δείκτης μεταξύ των πολλών παραγόντων ευπάθειας, φαίνεται ότι το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι σήμερα πιο εύθραυστο από ό,τι την περίοδο της χρεοκοπίας της Lehman Brothers.

Μερικοί παρατηρητές υποστηρίζουν ότι αυτή η ευθραυστότητα είναι λιγότερο έντονη από ό,τι φαίνεται επειδή το σημερινό νομισματικό και χρηματοοικονομικό περιβάλλον είναι πιο ευνοϊκό. Δεν είμαι τόσο σίγουρος.

Τα πραγματικά επιτόκια μπορεί να είναι υψηλότερα μεσοπρόθεσμα από ό,τι ήταν το 2008 και το επίπεδο δυνητικής ανάπτυξης μπορεί να είναι χαμηλότερο στο μέλλον σε σύγκριση με το 2008.

Δεν θέλω να δραματοποιήσω την παρούσα παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάσταση, αλλά βλέπω πολλούς λόγους να είμαστε συνετοί και επιφυλακτικοί σε όλα τα επίπεδα, παγκόσμιο, ηπειρωτικό και εθνικό. Δεν είναι ώρα για εφησυχασμό.

Χρειάζεται η Ευρώπη ένα ακόμη ταμείο που να βασίζεται στο κοινό χρέος για τη χρηματοδότηση αμυντικών αναγκών αλλά και για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της;

Προσωπικά είμαι υπέρ μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης. Υποστηρίζω την πολιτική Ενωση. Πιστεύω ότι στον παρόντα εξαιρετικά επικίνδυνο και αβέβαιο κόσμο είναι ένας εύλογος μακροπρόθεσμος στόχος.

Από αυτή την άποψη, μια ιδέα όπως το NextGenerationEU είναι ένα βήμα προς την καλή κατεύθυνση. Υπάρχουν καλά επιχειρήματα για τη χρηματοδότηση δημόσιων αγαθών, συμπεριλαμβανομένης της άμυνας, μέσω χρηματοδότησης από την ΕΕ.

Αλλά δεν πιστεύω απαραίτητα ότι θα πρέπει να οδηγήσει την ΕΕ στο σύνολό της να αυξήσει σημαντικά τις δημόσιες δαπάνες της. Η ανακατανομή των πόρων αναμένεται να συμβάλει σημαντικά στη χρηματοδότηση των νέων αναγκαίων δημόσιων δαπανών.

Ας μην ξεχνάμε ότι, με αμετάβλητα τα υπόλοιπα δεδομένα, εάν η ΕΕ και οι ΗΠΑ αυξάνουν τις δημόσιες δαπάνες τους πέρα από την αύξηση των αποταμιεύσεών τους, ζητούν από τις λιγότερο πλούσιες και τις φτωχότερες χώρες να τις χρηματοδοτήσουν.

Ποιους κινδύνους αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή οικονομία; Ανησυχείτε για τη γεωπολιτική ανασφάλεια και το πώς θα επηρεάσει την ευρωπαϊκή οικονομία;

Με ανησυχούν εξαιρετικά οι γεωπολιτικές εντάσεις. Ο πόλεμος στην Ευρώπη είναι δραματικός. Ο πόλεμος στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη είναι δραματικός. Η κατάσταση ασφάλειας και η στρατιωτική κατάσταση στην Αφρική είναι απειλητικές. Οι γεωστρατηγικές εντάσεις στην Ασία είναι ανησυχητικές.

Ολες οι οικονομίες παρεμποδίζονται από αυτούς τους πολέμους ή τις απειλές νέων πολέμων. Η Ευρώπη επηρεάζεται ιδιαίτερα από τον πόλεμο της Ουκρανίας σε σύγκριση με τις ΗΠΑ.

Είναι ένας επιπλέον λόγος για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες να είναι σε εγρήγορση και να κάνουν ό,τι μπορούν για να εξασφαλίσουν τη δική τους ασφάλεια και άμυνα και να αυξήσουν τη δυναμική της οικονομικής τους ανάπτυξης μέσω κατάλληλων μεταρρυθμίσεων.

Σχετικά με τα επιτόκια και το επίπεδο του πληθωρισμού ποια είναι η εκτίμησή σας;

Θεωρώ ότι η ΕΚΤ, η πρόεδρός της και το Διοικητικό της Συμβούλιο έκαναν καλή δουλειά από τότε που ξεκίνησε ο πληθωρισμός στα μέσα του 2021. Δικαίως αποφεύχθηκε η παθητικότητα που επέδειξαν οι κεντρικές τράπεζες μετά το πρώτο πετρελαϊκό σοκ του 1973 που οδήγησε σε τεράστιο πληθωρισμό.

Τόσο η ΕΚΤ όσο και η Fed αντέδρασαν καλά και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που ο πληθωρισμός στην Ευρώπη φαίνεται να είναι σήμερα υπό έλεγχο, επιτρέποντας κάποια μείωση των επιτοκίων στο μέλλον, εάν τα στοιχεία επιβεβαιώνουν την παρούσα κρίση μου.

Μία επιπλέον παρατήρηση: μετά την κρίση της Lehman Brothers, όλες οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες των προηγμένων οικονομιών έχουν υιοθετήσει τον ίδιο ορισμό της σταθερότητας των τιμών, δηλαδή περίπου 2% μεσοπρόθεσμα. Αυτή η σύγκλιση βοηθά σημαντικά τη δράση των κεντρικών τραπεζών στο παρόν πληθωριστικό επεισόδιο.

Φαίνεται ότι η ΕΚΤ είναι διατεθειμένη να μειώσει τα επιτόκια τον Ιούνιο, ενώ η Fed φαίνεται να τα διατηρεί αμετάβλητα προς το παρόν. Πρέπει η ΕΚΤ να προχωρήσει σε περαιτέρω περικοπές;

Η ΕΚΤ και η Fed δεν «αποσυνδέουν» τις νομισματικές τους πολιτικές. Εχουν τον ίδιο στόχο, τη σταθερότητα, σύμφωνα με τον ίδιο ορισμό.

Είναι φυσιολογικό να προσαρμόζουν τις αποφάσεις τους για τη νομισματική πολιτική σε συνάρτηση με την αντίστοιχη κατάσταση των οικονομιών τους.

Δεν θα ήταν έκπληξη αν η ΕΚΤ μείωνε τα επιτόκια πριν από τη Fed των ΗΠΑ, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές που παρατηρούνται στον ονομαστικό και τον δομικό πληθωρισμό και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Ποια είναι η άποψή σας για την ελληνική οικονομία και πώς αξιολογείτε τις προσπάθειες που έχει κάνει η Ελλάδα για να ξεπεράσει την κρίση; Τι επιπλέον πρέπει να γίνει;

Εχω μια πολύ ζωντανή ανάμνηση της ελληνικής κατάστασης στα χρόνια μου στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η ΕΚΤ ανέλαβε τις ευθύνες της και έκανε ό,τι μπορούσε για να αντιμετωπίσει την κερδοσκοπία που εξαπολύθηκε.

Εκτοτε, οι προσπάθειες της Ελλάδας να ξεπεράσει τις δυσκολίες της, να αντιμετωπίσει τα σημαντικά εσωτερικά και εξωτερικά της ελλείμματα, με τη βοήθεια των φίλων της στην Ευρώπη και στον κόσμο ήταν επιτυχείς.

Είναι ορατό και αναγνωρισμένο πλέον, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο. Φυσικά, απομένουν πολλά να γίνουν όσον αφορά την αύξηση του αναπτυξιακού δυναμικού της χώρας και την ενίσχυση της ευημερίας μέσω κατάλληλων μεταρρυθμίσεων. Εχω εμπιστοσύνη στην Ελλάδα. Δεν έχασα ποτέ την εμπιστοσύνη μου.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Ζαν-Κλοντ Τρισέ: Με ανησυχεί η εκτίναξη του χρέους… Της Μαρίας Βασιλείου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Αν ναι, θέλουμε πραγματικά την αιώνια ζωή; Στο νέο του βιβλίο με τίτλο «Γιατί πεθαίνουμε: Η νέα επιστήμη της γήρανσης και η αναζήτηση της αθανασίας», ο βραβευμένος με Νόμπελ μοριακός βιολόγος Venki Ramakrishnan ξεσκονίζει το παρελθόν και τις έρευνες αιχμής για να αποκαλύψει τις φιλόδοξες θεωρίες και τους πρακτικούς περιορισμούς της μακροζωίας.

Στην πορεία, θέτει κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με το κοινωνικό, πολιτικό και ηθικό κόστος των προσπαθειών να ζήσουμε για πάντα.

Οι βιολόγοι δεν πιστεύουν ότι η γήρανση και ο θάνατος είναι προγραμματισμένοι με την έννοια που ένα γονιμοποιημένο ωάριο είναι προγραμματισμένο να εξελιχθεί σε ανθρώπινο ον

Ήδη, οι άνθρωποι ζουν δύο φορές περισσότερο απ’ ό,τι ζούσαμε πριν από 150 χρόνια λόγω της αυξημένης γνώσης για τις ασθένειες και την εξάπλωσή τους. Αυτό υποδηλώνει ότι οι παρεμβάσεις για τον τριπλασιασμό ή τετραπλασιασμό της διάρκειας ζωής μας βρίσκονται προ των πυλών; Ο Ramakrishnan μοιράζεται τις απόψεις του για την πραγματικότητα της γήρανσης, του θανάτου και της αθανασίας.

Η γήρανση είναι μια συσσώρευση χημικών βλαβών στα μόρια στο εσωτερικό των κυττάρων μας, η οποία βλάπτει τα ίδια τα κύτταρα, και επομένως τον ιστό, και στη συνέχεια τελικά εμάς ως οργανισμό.

Γιατί γερνάμε και γιατί πεθαίνουμε; Η γήρανση ως εκφυλισμός των μορίων

Venki Ramakrishnan: Η γήρανση είναι μια συσσώρευση χημικών βλαβών στα μόρια στο εσωτερικό των κυττάρων μας, η οποία βλάπτει τα ίδια τα κύτταρα, και επομένως τον ιστό, και στη συνέχεια τελικά εμάς ως οργανισμό.

Παραδόξως, αρχίζουμε να γερνάμε όταν είμαστε στη μήτρα, αν και σε εκείνο το σημείο, αναπτυσσόμαστε ταχύτερα από ό,τι συσσωρεύουμε βλάβες. Η γήρανση συμβαίνει καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας, από την αρχή.

Το σώμα έχει αναπτύξει πολλούς μηχανισμούς για να διορθώνει τις βλάβες που σχετίζονται με την ηλικία στο DNA μας και σε τυχόν κακής ποιότητας πρωτεΐνες που παράγουμε. Χωρίς τρόπους διόρθωσης τέτοιου είδους προβλημάτων, δεν θα ζούσαμε ποτέ τόσο πολύ όσο ζούμε. Παρόλα αυτά, με την πάροδο του χρόνου, οι βλάβες αρχίζουν να ξεπερνούν την ικανότητά μας να τις επιδιορθώνουμε.

Σκεφτείτε το σώμα σαν μια πόλη που περιέχει πολλά συστήματα τα οποία πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους. Μόλις ένα σύστημα οργάνου που είναι κρίσιμο για την επιβίωσή μας αποτύχει, πεθαίνουμε. Για παράδειγμα, αν οι μύες μας γίνουν τόσο εύθραυστοι που η καρδιά μας σταματά να χτυπάει, δεν μπορεί να αντλήσει το αίμα που περιέχει το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται τα όργανά μας και πεθαίνουμε.

Όταν λέμε ότι κάποιος πεθαίνει, εννοούμε τον θάνατό του ως άτομο. Στην πραγματικότητα, όταν πεθαίνουμε, το μεγαλύτερο μέρος του εαυτού μας, όπως τα όργανά μας, είναι ζωντανό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα όργανα των θυμάτων ατυχημάτων μπορούν να δωριστούν σε λήπτες μεταμοσχεύσεων.

Η διάρκεια ζωής όλων των οργανισμών κυμαίνεται από λίγες ώρες ή ημέρες για τα έντομα έως εκατοντάδες χρόνια για ορισμένες φάλαινες, καρχαρίες και γιγάντιες χελώνες. Ένας απλός άνθρωπος θα μπορούσε να υποθέσει ότι όλες οι μορφές ζωής είναι προκαθορισμένες να πεθάνουν μόλις φτάσουν σε μια ορισμένη ηλικία.

CNN: Έχει η ανθρώπινη διάρκεια ζωής ένα σταθερό όριο;

Ramakrishnan: Η διάρκεια ζωής όλων των οργανισμών κυμαίνεται από λίγες ώρες ή ημέρες για τα έντομα έως εκατοντάδες χρόνια για ορισμένες φάλαινες, καρχαρίες και γιγάντιες χελώνες. Ένας απλός άνθρωπος θα μπορούσε να υποθέσει ότι όλες οι μορφές ζωής είναι προκαθορισμένες να πεθάνουν μόλις φτάσουν σε μια ορισμένη ηλικία. Αλλά οι βιολόγοι δεν πιστεύουν ότι η γήρανση και ο θάνατος είναι προγραμματισμένοι με την έννοια που ένα γονιμοποιημένο ωάριο είναι προγραμματισμένο να εξελιχθεί σε ανθρώπινο ον.

Αντίθετα, η εξέλιξη έχει βελτιστοποιήσει μια εξίσωση κατανομής πόρων για τη διάρκεια ζωής που είναι βελτιστοποιημένη για κάθε είδος. Τα μεγαλύτερα ζώα τείνουν να ζουν περισσότερο. Αν είστε μικρόσωμο ζώο – και επομένως πιο πιθανό να σας φάει κάποιο αρπακτικό, να λιμοκτονήσετε ή να πεθάνετε σε μια πλημμύρα – δεν έχει νόημα για την εξέλιξη να σπαταλήσει πόρους για την αποκατάσταση των ζημιών που είναι απαραίτητες για να σας κρατήσει στη ζωή περισσότερο.

Αντ’ αυτού, η εξέλιξη επιλέγει να μεγαλώνεις γρήγορα και να ωριμάζεις γρήγορα, ώστε να μπορείς να αναπαραχθείς και να μεταβιβάσεις τα γονίδιά σου.

Αν είστε μεγαλύτερο ζώο, η παραμονή σας στη ζωή θα σας δώσει περισσότερες πιθανότητες να βρείτε έναν σύντροφο με τον οποίο θα μπορέσετε να αποκτήσετε περισσότερους απογόνους κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης διάρκειας της ζωής σας. Η διάρκεια ζωής έχει να κάνει με την εξέλιξη που μεγιστοποιεί τις πιθανότητες να μεταβιβάσετε τα γονίδιά σας. Στους ανθρώπους, αυτή η καλά ρυθμισμένη ισορροπία πόρων μας εξασφαλίζει μέγιστη διάρκεια ζωής περίπου 120 ετών.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη βιολογία και να παρέμβουμε σε αυτές τις διαδικασίες γήρανσης και ίσως να παρατείνουμε τη ζωή μας. Όπως πολλοί επιστήμονες που ασχολούνται με τη γήρανση, πιστεύω ότι αυτό είναι εφικτό. Δεν συμμερίζομαι, ωστόσο, την αισιοδοξία τους για το πόσο εφικτές θα είναι τέτοιες παρεμβάσεις.

«H Jeanne Clament έζησε μέχρι τα 120 και κάπνιζε, δεν θα συνιστούσα το κάπνισμα», λέει ο Ramakrishnan.

CNN: Ποιος έχει ζήσει περισσότερο μέχρι στιγμής;

Ramakrishnan: Το γηραιότερο άτομο για το οποίο έχουμε αξιόπιστα αρχεία ήταν μια Γαλλίδα με το όνομα Jeanne Calment, η οποία πέθανε το 1997 σε ηλικία 122 ετών. Κάπνιζε για όλα, εκτός από τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής της και έτρωγε περισσότερα από δύο κιλά σοκολάτας κάθε εβδομάδα. Αλλά δεν θα συνιστούσα αυτές τις συγκεκριμένες στρατηγικές για μακροζωία, εκτός ίσως από τη σοκολάτα.

CNN: Μπορεί το ρολόι της γήρανσης να γυρίσει ποτέ προς τα πίσω;

Ramakrishnan:: Το ρολόι της γήρανσης γυρίζει προς τα πίσω, σε κάθε γενιά. Παρόλο που ένα παιδί γεννιέται από τα κύτταρα ενήλικων γονέων, το παιδί εξακολουθεί να ξεκινά από την ηλικία μηδέν. Ένα παιδί που γεννιέται από μια γυναίκα 40 ετών δεν είναι 20 χρόνια μεγαλύτερο από ένα παιδί που γεννιέται από μια 20χρονη- και οι δύο ξεκινούν από το μηδέν. Έτσι, σε κάποιο επίπεδο, το ρολόι της γήρανσης μπορεί να αντιστραφεί.

Υπάρχει επίσης η κλωνοποίηση. Ενώ η Dolly, ίσως το πιο διάσημο κλωνοποιημένο πρόβατο, ήταν άρρωστη και πέθανε στη μισή περίπου από τη φυσιολογική ηλικία, άλλα κλωνοποιημένα πρόβατα έχουν ζήσει φυσιολογικά. Αυτό έχει πείσει ορισμένους ότι η επαναφορά του ρολογιού της γήρανσης πρέπει να είναι δυνατή σε ευρύτερη κλίμακα.

Αν και η εξαπάτηση των ενήλικων κυττάρων ώστε να γίνουν εμβρυϊκά και να αρχίσουν να αναπτύσσονται ξανά ήταν επιτυχής, οι πρακτικές δυσκολίες καθιστούν την κλωνοποίηση πολύ αναποτελεσματική. Πολλά κύτταρα έχουν συσσωρεύσει πάρα πολλές βλάβες για να πάρουν, γεγονός που απαιτεί έναν τεράστιο αριθμό πειραμάτων για να αναπτυχθεί ένα μόνο ζώο.

Πειράματα σε ποντίκια, εν τω μεταξύ, έχουν χρησιμοποιήσει τον κυτταρικό επαναπρογραμματισμό έτσι ώστε τα κύτταρα να μπορούν να επανέλθουν αναπτυξιακά, εν μέρει, ώστε να έχουν την ικανότητα να αναγεννούν ιστούς. Μετατρέποντας τα κύτταρα σε μια ελαφρώς προγενέστερη κατάσταση, οι επιστήμονες έχουν δημιουργήσει ποντίκια με καλύτερους δείκτες αίματος και βελτιωμένη γούνα, δέρμα και μυϊκό τόνο. Παρά τις έρευνες σε αυτόν τον τομέα, δεν είμαι σίγουρος πόσο εύκολο θα είναι να μεταφραστούν σε κάτι χρήσιμο για τον άνθρωπο.

Τα ίδια γονίδια μπορεί να έχουν διαφορετικά αποτελέσματα με την πάροδο του χρόνου, βοηθώντας μας να αναπτυχθούμε όταν είμαστε νέοι, αλλά αυξάνοντας τον κίνδυνο άνοιας και καρκίνου όταν είμαστε μεγαλύτεροι.

CNN: Ο πατέρας σας μόλις έκλεισε τα 98 του χρόνια. Τι αντίκτυπο θα έχει η καλή υγεία και η ανεξαρτησία του πιθανώς στη δική σας ζωή; Πόσο η γήρανση και η μακροζωία επηρεάζονται από τη γενετική;

Ramakrishnan: Υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ των ηλικιών των γονέων και των παιδιών τους, αλλά δεν είναι τέλεια. Μια μελέτη σε 2.700 Δανούς διδύμους έδειξε ότι η κληρονομικότητα – πόσο μεγάλο μέρος της μακροζωίας μας οφείλεται στα γονίδιά μας – αντιπροσώπευε μόνο το 25% περίπου της διάρκειας ζωής.

Παρόλα αυτά, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μετάλλαξη σε ένα μόνο γονίδιο μπορεί να διπλασιάσει τη διάρκεια ζωής ενός συγκεκριμένου τύπου σκουληκιού. Είναι σαφές ότι υπάρχει μια γενετική συνιστώσα, αλλά τα αποτελέσματα και οι επιπτώσεις είναι πολύπλοκα.

Το κυνήγι της νεότητας δεν έχει ηλικία, πλέον ολοένα νεότεροι άνθρωποι ανησυχούν για το γήρας.

CNN: Τι αποκαλύπτει η επιστήμη του καρκίνου για την έρευνα κατά της γήρανσης;

Ramakrishnan: Η σχέση μεταξύ καρκίνου και γήρανσης είναι περίπλοκη. Τα ίδια γονίδια μπορεί να έχουν διαφορετικά αποτελέσματα με την πάροδο του χρόνου, βοηθώντας μας να αναπτυχθούμε όταν είμαστε νέοι, αλλά αυξάνοντας τον κίνδυνο άνοιας και καρκίνου όταν είμαστε μεγαλύτεροι.

Ο κίνδυνος καρκίνου αυξάνεται με την ηλικία, επειδή συσσωρεύουμε ελαττώματα στο DNA και το γονιδίωμά μας, τα οποία μερικές φορές προκαλούν γονιδιακές δυσλειτουργίες που οδηγούν σε καρκίνο. Αλλά πολλά από τα κυτταρικά μας συστήματα επιδιόρθωσης που φαίνεται να έχουν σχεδιαστεί για να αποφεύγουν τον καρκίνο νωρίς στη ζωή, προκαλούν επίσης γήρανση αργότερα.

Για παράδειγμα, τα κύτταρα μπορούν να αντιληφθούν σπασίματα στο DNA μας που μπορεί να επιτρέψουν στα χρωμοσώματα να ενωθούν με μη φυσιολογικό τρόπο, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καρκίνο. Για να αποφευχθεί αυτή η ένωση, ένα κύτταρο είτε αυτοκτονεί είτε εισέρχεται σε μια κατάσταση που ονομάζεται γήρανση, όπου δεν μπορεί πλέον να διαιρείται.

Από τη σκοπιά ενός οργανισμού όπως εμείς, που έχει τρισεκατομμύρια κύτταρα, αυτό είναι λογικό. Ακόμη και αν εκατομμύρια κύτταρα καταστρέφονται με αυτόν τον τρόπο, οι ενέργειες αυτές προστατεύουν ολόκληρο τον οργανισμό. Αλλά η συσσώρευση γερασμένων κυττάρων είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους γερνάμε.

Είναι ενδιαφέρον ότι όλες οι τεκμηριωμένες συστάσεις για το τι μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε μια μακρά, υγιή ζωή αντικατοπτρίζουν τις συμβουλές κοινής λογικής που έχουν περάσει από αιώνες σε αιώνες.

CNN: Έχει επηρεάσει η έρευνά σας σχετικά με το γιατί πεθαίνουμε τον τρόπο που ζείτε τη ζωή σας;

Ramakrishnan: Είναι ενδιαφέρον ότι όλες οι τεκμηριωμένες συστάσεις για το τι μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε μια μακρά, υγιή ζωή αντικατοπτρίζουν τις συμβουλές κοινής λογικής που έχουν περάσει από αιώνες σε αιώνες. Τις πήραμε από τις γιαγιάδες μας: Μην είστε λαίμαργοι. Ασκηθείτε. Αποφύγετε το στρες, το οποίο δημιουργεί ορμονικές επιδράσεις που αλλάζουν το μεταβολισμό μας και μπορεί να επιταχύνουν τη γήρανση. Κοιμηθείτε αρκετά.

Η έρευνα για τη γήρανση μάς βοηθά να κατανοήσουμε τις βαθιές βιολογικές επιπτώσεις αυτής της συμβουλής. Η κατανάλωση μιας ποικιλίας υγιεινών τροφών με μέτρο μπορεί να αποτρέψει τους κινδύνους για την υγεία από την παχυσαρκία.

Η άσκηση μάς βοηθά να αναγεννήσουμε νέα μιτοχόνδρια – τις ατμομηχανές των κυττάρων μας που παρέχουν ενέργεια. Ο ύπνος επιτρέπει στο σώμα μας να κάνει επισκευές σε μοριακό επίπεδο. Η εκμάθηση της βιολογίας πίσω από αυτές τις πανάρχαιες, ακλόνητες συμβουλές μπορεί να μας ενθαρρύνει να προβούμε και σε άλλες ενέργειες που θα συμβάλουν στην προώθηση μιας μακράς και υγιούς ζωής.

Προσωπικά, συχνά λέω ότι έχω περάσει κατά πολύ την ημερομηνία λήξης μου, αλλά ως άνθρωπος, εξακολουθώ να αισθάνομαι ότι είμαι ζωντανός και ότι έχω πράγματα να συνεισφέρω.

CNN: Ποιο είναι το κοινωνικό κόστος της προσπάθειας να ξεγελάσουμε τη γήρανση και τον θάνατο, ιδίως οι ανισότητες;

Ramakrishnan: Το 10% των εισοδηματιών με το υψηλότερο εισόδημα τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο ζουν περισσότερο από μια δεκαετία περισσότερο από το 10% των κατώτερων εισοδημάτων. Εάν εξετάσετε το εύρος της υγείας – τον αριθμό των ετών υγιούς ζωής – η ανισότητα αυτή είναι ακόμη μεγαλύτερη. Οι φτωχότεροι άνθρωποι ζουν μικρότερη και λιγότερο υγιή ζωή.

Πολλοί πολύ πλούσιοι άνθρωποι διοχετεύουν τεράστια χρηματικά ποσά στην έρευνα, ελπίζοντας να αναπτύξουν εξελιγμένες τεχνολογίες για την πρόληψη της γήρανσης. Αν αυτές οι προσπάθειες πετύχουν, θα επωφεληθούν αρχικά οι πολύ πλούσιοι, ακολουθούμενοι από ανθρώπους με πολύ καλή ασφάλιση, και ούτω καθεξής.

Οι πλούσιες χώρες θα έχουν πιθανότατα πρόσβαση πριν από τις φτωχότερες χώρες. Έτσι, τόσο εντός των χωρών όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, τέτοιες εξελίξεις έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν τις ανισότητες.

Νομίζω ότι αυτή η αναζήτηση της αθανασίας είναι μια οφθαλμαπάτη. Εκατόν πενήντα χρόνια πριν, μπορούσες να περιμένεις να ζήσεις μέχρι τα 40. Σήμερα, το προσδόκιμο ζωής είναι περίπου 80, το οποίο, όπως έχει πει ο συγγραφέας Steven Johnson, είναι σχεδόν σαν να προσθέτουμε μια ολόκληρη επιπλέον ζωή.

CNN: Η εξερεύνηση αυτού του θέματος άλλαξε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας σχετικά με τη γήρανση και τον θάνατο;

Ramakrishnan: Οι περισσότεροι από εμάς δεν θέλουμε να γεράσουμε ή να φύγουμε από αυτή τη ζωή. Δεν θέλουμε να φύγουμε ενώ το πάρτι συνεχίζεται. Όμως, ακόμη και καθώς τα κύτταρα του σώματός μας δημιουργούνται και πεθαίνουν συνεχώς, εμείς συνεχίζουμε να υπάρχουμε.

Παρομοίως, η ζωή στη Γη θα συνεχιστεί καθώς τα άτομα έρχονται και φεύγουν. Σε κάποιο επίπεδο, πρέπει να αποδεχτούμε ότι αυτό είναι μέρος του συστήματος των πραγμάτων.

Νομίζω ότι αυτή η αναζήτηση της αθανασίας είναι μια οφθαλμαπάτη. Εκατόν πενήντα χρόνια πριν, μπορούσες να περιμένεις να ζήσεις μέχρι τα 40. Σήμερα, το προσδόκιμο ζωής είναι περίπου 80, το οποίο, όπως έχει πει ο συγγραφέας Steven Johnson, είναι σχεδόν σαν να προσθέτουμε μια ολόκληρη επιπλέον ζωή.

Αλλά εξακολουθούμε να έχουμε εμμονή με τον θάνατο. Νομίζω ότι αν ζούσαμε μέχρι τα 150, θα ανησυχούσαμε γιατί δεν ζούμε μέχρι τα 200 ή τα 300. Είναι φαύλος κύκλος.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Είναι η γήρανση μονόδρομος ή απλά δεν έχουμε ακόμα θεραπεία; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.