Η Ινδία είναι ίσως η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μεγάλη οικονομία του κόσμου, με πληθυσμό που έχει σχεδόν φτάσει το 1,5 δισ. ανθρώπους. Αποτελεί όμως και τον ανερχόμενο μεγάλο γεωπολιτικό παίκτη που ενδέχεται να διαμορφώσει τις ισορροπίες των επόμενων δεκαετίων, αποκτώντας ρόλο ρυθμιστή στις σχέσεις των τριών μεγάλων μπλοκ. 

Για το λόγο αυτό, η μάχη για μεγάλο μερίδιο στις εισαγωγές της, αποκτά όχι μόνο οικονομικές. αλλά και γεωστρατηγικές διαστάσεις. Τα δεδομένα, όμως, των τελευταίων ετών, φανερώνουν μια εικόνα που δεν αφήνει περιθώρια ευφορίας για τις Βρυξέλλες, ούτε και για την Ουάσιγκτον.

Η Κίνα κυριαρχεί -και το χάσμα διευρύνεται

Τα αριθμητικά στοιχεία είναι ξεκάθαρα. Οι εισαγωγές της Ινδίας από την Κίνα έκλεισαν το 2024/2025 στα 113,45 δισ. δολάρια,  καταγράφοντας ιστορικό ρεκόρ με άνοδο 11,5% σε ετήσια βάση, σύμφωνα τουλάχιστον με τα τελικά στοιχεία του ινδικού υπουργείου Εμπορίου.

Το εμπορικό έλλειμμα Ινδίας–Κίνας διαμορφώθηκε σε 99,2 δισ. δολάρια -επίσης επίπεδο ρεκόρ- καθώς οι ινδικές εξαγωγές προς  την Κίνα υποχώρησαν κατά 14,5%  στα 14,25 δισ. δολάρια.

Η κινεζική κυριαρχία δεν είναι τυχαία. Σε ηλεκτρονικά, μηχανήματα, χημικά, συστατικά φαρμακοβιομηχανίας και ενδιάμεσα βιομηχανικά αγαθά η εικόνα είναι σαφής. Η Κίνα καλύπτει και τις οκτώ βασικές κατηγορίες εισαγωγών της Ινδίας, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Global Trade Research Initiative (GTRI).

Κι ενώ το Νέα Δελχί επιδιώκει να μειώσει την εξάρτηση απο το εξωτερικό, μέσω εγχώριων προγραμμάτων PLI (Production-Linked Incentives), ο ίδιος μηχανισμός τροφοδοτεί τελικά τις κινεζικές εισαγωγές ενδιάμεσων υλικών.

Τα υπάρχοντα στοιχεία για το οικονομικό έτος 2025/26 δείχνουν ότι η ψαλίδα άνοιξε ακόμη περισσότερο: οι ινδικές εισαγωγές από την Κίνα αυξήθηκαν στα περίπου 131,6 δισ. δολάρια, από 113,5 δισ. το προηγούμενο έτος, ενώ το διμερές έλλειμμα Ινδίας-Κίνας ξεπέρασε τα 112 δισ. δολάρια. Η Κίνα δεν διατήρησε απλώς το προβάδισμά της, το ενίσχυσε.

Στη «μητέρα όλων των συμφωνιών» ελπίζει η ΕΕ 

Για την Ευρώπη, τα τελευταία 3-4 χρόνια δίνουν μια εικόνα στασιμότητας. Οι εισαγωγές της Ινδίας από την ΕΕ κυμαίνονται στα 59–61 δισ. δολάρια.

Ωστόσο, τον περασμένο Ιανουάριο, κατά την 16η Σύνοδο Κορυφής ΕΕ-Ινδίας στο Νέα Δελχί, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και  η Ινδία ολοκλήρωσαν τις διαπραγματεύσεις για μια μεγάλή συμφωνία ελεύθερου εμπορίου. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τη χαρακτήρισε «μητέρα όλων των συμφωνιών», ως τη «μεγαλύτερη που έχουν ποτέ συνάψει ΕΕ και Ινδία».

Μεταξύ άλλων, προβλέπει κατάργηση ή μείωση δασμών σε περίπου 95% των ευρωπαϊκών αγαθών (βάσει αξίας, όπως ανέφερε η ΕΕs),  ή σε  περίπου 97,5% της προϊοντικής κάλυψης, όπως αυτή αποτυπώθηκε  σε ινδικά επίσημα έγγραφα.

Ανάμεσα στα σημαντικότερα στοιχεία ειναι ότι το ινδικό δασμολόγιο στα ευρωπαϊκά αυτοκίνητα θα μειωθεί σταδιακά από 110% σε 10%, σε πέντε χρόνια, με ποσόστωση 250.000 οχημάτων ετησίως.  Επίσης, σημαντική θα είναι η θετική επίπτωση και για μηχανολογικό εξοπλισμό, φάρμακα και χημικά.

 Εν τούτοις, η πολιτική κατάληξη των διαπραγματεύσεων δεν σημαίνει ότι θα υπάρξει άμεση εφαρμογή. Η συμφωνία απαιτεί σημαντική νομική προετοιμασία, θετική ψήφο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την έγκριση του Συμβουλίου της ΕΕ, όπως και της ινδικής Βουλής. Μέχρι στιγμής, τίποτε απο αυτά δεν έχει συμβεί. 

Η ίδια η κυβέρνηση της Ινδίας διευκρίνισε ότι το κείμενο «δεν δημιουργεί νομικές υποχρεώσεις» μέχρι την τυπική υπογραφή, ενώ αρκετοί εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι δεν αναμένεται να τεθεί σε ισχύ πριν από το 2027-2028. Κι αυτό, στην πλέον αισιόδοξη εκδοχή.

Καρότο και… μαστίγιο στις σχέσεις Ινδίας-ΗΠΑ

Οι εισαγωγές της Ινδίας από τις ΗΠΑ υποχώρησαν σημαντικά από τα 50,9 δισ. δολάρια του 2022/23 στα 42,2 δισ. του 2023/2024, πριν ανακτήσουν μερικώς έδαφος το επόμενο έτος, φτάνοντας τα 45,3 δισ. δολάρια. Στο τελευταίο οικονομικό έτος 2025/2026, τα στοιχεία δίνουν 53,49 δισ. δολάρια, σημειώνοντας άνοδο 17,24%.

Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η αμερικανική παρουσία στην ινδική αγορά ανακάμπτει αισθητά, ιδίως σε στρατηγικούς κλάδους. Ωστόσο, η ανάκαμψη δεν αρκεί για να αλλάξει την ιεραρχία: Η απόσταση από την Κίνα παραμένει τεράστια. 

Το τελευταίο διάστημα, οι ΗΠΑ και η Ινδία έχουν επιταχύνει τις διαπραγματεύσεις για μια πρώτη φάση διμερούς εμπορικής συμφωνίας, με την ινδική πλευρά να τοποθετεί την πιθανή ολοκλήρωση στα μέσα Ιουλίου 2026.

Δεν πρόκειται ακόμη για συνολική εμπορική συμφωνία, ούτε είναι βέβαιο ότι θα αλλάξει δομικά την ινδική εξάρτηση από κινεζικές εισαγωγές, αποτελεί όμως ένα πρώτο βήμα.

Ωστόσο, οι κινήσεις των ΗΠΑ στο δασμολογικό μέτωπο δημιουργούν ρίσκο. Η απειλή που «τρέχει» παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις, ως… μαστίγιο, για πρόσθετο δασμό 12,5% σε εισαγωγές από την Ινδία, δείχνει ότι η αμερικανική πολιτική παραμένει απρόβλεπτη και έντονα συναλλακτική.

Σε κάθε περίπτωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν ισχυρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε ενέργεια (κυρίως σε LNG και αργό πετρέλαιο), αεροναυπηγική, αμυντικό υλικό και εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας. Εντούτοις, χωρίς μια συνολική εμπορική συμφωνία με την Ινδία και χωρίς ανταγωνιστικότητα κόστους στις ενδιάμεσες ύλες της βιομηχανίας, το πεδίο ανάπτυξης παραμένει δομικά περιορισμένο.

Η κατάσταση ίσως να ήταν διαφορετική, αν μέρος της εξίσωσης δεν ήταν και η Ρωσία, η οποία, θυμίζουμε, αποτελεί στρατηγικό εταίρο της Κίνας.

Η παρουσία των ΗΠΑ σε στρατηγικούς τομείς (ενέργεια, άμυνα) θα μπορούσε να σύρει την Ινδία προς το μέρος της Δύσης, αν δεν υπήρχε το αντίβαρο της Ρωσίας που αποτελεί επί δεκαετίες τον σημαντικότερο προμηθευτή οπλικών συστημάτων της Ινδίας και σοβαρό εμπόδιο στις τοπικές ενεργειακές επιδιώξεις των Αμερικανών. Με άλλα λόγια, η Ινδία έχει εναλλακτικές. 

Τι σημαίνουν τα παραπάνω;

Οτι εκτός κι αν επέλθουν σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις ή αν αλλάξουν τα δεδομένα στις σχέσεις μεταξύ Ινδίας και Κίνας -οι οποίες κατά περιόδους παρουσιάζουν υψηλή ένταση, κυρίως λόγω παραμεθόριων διαφορών-, η Κίνα αναμένεται να διατηρήσει το ισχυρό προβάδισμα που έχει, ίσως στη σημαντικότερη και πολυπληθέστερη νέα αγορά του κόσμου.

Ειδικά για την ΕΕ, πολλά θα κριθούν από την ικανότητα των ευρωπαϊκών κρατών και -το κυριότερο- των εταιρειών τους να εκμεταλλευθούν  το πλεονέκτημα της νέας μεγάλης συμφωνίας, εφόσον αυτή αρχίσει να υλοποιείται έγκαιρα. 

Μεγάλο ρόλο θα παίξει όμως και η θέληση της Ευρώπης να κινειθεί σε αρμονία με τα συμφέροντα της Ινδίας, σε ευρύτερα γεωπολιτικά θέματα, αφήνοντας στην άκρη και την κριτική προς το καθεστώς Ναρέντρα Μόντι, που πολλές φορές στο παρελθόν έχει αποτελέσει τροχοπέδη.

Σημείο-κλειδί: να αντιμετωπίσει την Ινδία όπως της αρμόζει. Ως μια ταχύτατα ανερχόμενη παγκόσμια δύναμη και όχι ως μια χώρα του (πάλαι ποτέ) τρίτου κόσμου, στην οποία μπορεί να παρεμβαίνει πατερναλιστικά, με… σωφρονιστικές διαθέσεις, είτε σε εσωτερικά της θέματα είτε στην εξωτερική πολιτική της.    

Μια πιο αναλυτική επισκόπηση των προοπτικών, με βάση εκτιμήσεις ειδικών και τα τρέχοντα δεδομένα, περιλαμβάνει ο ακόλουθος πίνακας.

Το άρθρο Κίνα vs ΕΕ vs ΗΠΑ: Η μεγάλη (εμπορική) μάχη της Ινδίας… Του Γιώργου Παπανικολάου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Αίσθηση προκάλεσε η απουσία του Κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ στη Σύνοδο Κορυφής της ομάδας G-20 στο Νέο Δελχί. Aντ’ αυτού, έλαβε μέρος ο πρωθυπουργός Λι Τσιανγκ, δεύτερος τη τάξει στην ιεραρχία του κινεζικού κόμματος-κράτους. Είναι η πρώτη φορά που ο Σι Τζινπίνγκ απέχει από σύνοδο κορυφής της G-20 και οι ερμηνείες γι’ αυτήν την απόφασή του ποικίλλουν.

Εικάζεται ότι ο Κινέζος πρόεδρος προτίμησε να αποφύγει την συνάντηση με τον Τζο Μπάιντεν εν μέσω των εντάσεων μεταξύ της Ουάσιγκτον και του Πεκίνου. Τον Νοέμβριο του 2022 οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής της G-20 στην Τζακάρτα της Ινδονησίας και η συνομιλία τους χαρακτηρίστηκε από αρκετά διαλλακτικό τόνο, ενώ συμφωνήθηκε να τοποθετηθούν “προστατευτικές μπάρες” στην σινο-αμερικανική αντιπαράθεση. Ωστόσο, το επεισόδιο με το κινεζικό αερόστατο δύο μήνες αργότερα δηλητηρίασε εκ νέου τις σχέσεις μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων.

Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι ότι ο Σι Τζινπίνγκ δεν θέλησε με την παρουσία του να πιστοποιήσει το αυξανόμενο βάρος της Ινδίας στο διεθνές στερέωμα, κάτι που σχετίζεται με τις ανταγωνιστικές σχέσεις μεταξύ των δύο γιγάντων της Ασίας και πολυπληθέστερων χωρών στον πλανήτη. Αυτήν τη δεύτερη ερμηνεία προτάσσει μια σχολή σκέψης που διαβλέπει στην απουσία του Σι Τζινπίνγκ από το Νέο Δελχί μια ευρύτερη τάση: εντεινόμενο διαγκωνισμό μεταξύ της Κίνας και της Ινδίας για την πρωτοκαθεδρία στον Παγκόσμιο Νότο, όπως έχει επικρατήσει να αποκαλείται ο Τρίτος Κόσμος.

Η ασταθής ισορροπία των σινο-ινδικών σχέσεων

H Κίνα και η Ινδία είναι ιστορικοί αντίπαλοι στην μεταπολεμική περίοδο, με αποκορύφωμα τον πόλεμο του 1962 για διαφιλονικούμενα εδάφη στα Ιμαλάια. Έκτοτε οι δύο χώρες είχαν αρκετές ένοπλες συγκρούσεις μικρότερης κλίμακας και πάντα υποβόσκει ένταση μεταξύ τους. Ο σινο-ινδικός ανταγωνισμός, μάλιστα, δεν εκδηλώνεται μόνο στα κοινά τους σύνορα, αλλά επεκτείνεται πλέον και στον Ινδικό Ωκεανό.

Ταυτόχρονα, και οι δύο πλευρές καταβάλλουν προσπάθειες οι εντάσεις αυτές να παραμένουν ελεγχόμενες. Σημειώνεται ότι, εκτός από την ομάδα G-20, η Κίνα και η Ινδία συνυπάρχουν και σε άλλους δύο σχηματισμούς, τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης (ΟΣΣ) και την ομάδα BRICS. Την ίδια στιγμή, όμως, η Ινδία συμμετέχει – μαζί με τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Αυστραλία – και στον σχηματισμό Quad που αποβλέπει στην αναχαίτιση της κινεζικής επιρροής στην τεράστια περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.

Η Ινδία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος στην Ασιατική Τράπεζα Χρηματοδότησης Υποδομών (AIIB) με έδρα το Πεκίνο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποδέχεται τον νέο Δρόμο του Μεταξιού (Belt and Road Initiative – BRI). Στο Νέο Δελχί παρακολουθούν με μεγάλη ανησυχία την στενή συνεργασία της Κίνας με το Πακιστάν, με το οποίο η Ινδία έχει εμπλακεί σε τρεις πολέμους μετά το 1947. Οι Ινδοί ιθύνοντες θεωρούν ότι η φαραωνικών διαστάσεων – και εν πολλοίς αμφιλεγόμενη – πρωτοβουλία του Σι Τζινπίνγκ απορρέει από καθαρά γεωπολιτικές βλέψεις του Πεκίνου. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην τελευταία σύνοδο κορυφής του ΟΣΣ τον περασμένο Ιούλιο, η Ινδία για πολλοστή φορά απέρριψε την προτροπή της Κίνας να προσχωρήσει στο BRI.

Είναι, πάντως, φανερό ότι, εκτός από τη βαθιά ριζωμένη καχυποψία και τον ανταγωνισμό μεταξύ τους σε περιφερειακή κλίμακα, η Κίνα και η Ινδία διαγκωνίζονται πλέον και για το ποια από τις δύο χώρες μπορεί να θεωρηθεί ως πιο γνήσιος και αποτελεσματικός εκπρόσωπος του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Ακήρυχτος ανταγωνισμός για προβάδισμα στον Παγκόσμιο Νότο

Βραχυπρόθεσμα, το Πεκίνο έχει σημαντικό προβάδισμα έναντι της Ινδίας σε αυτήν την άτυπη κούρσα για την πρωτοκαθεδρία στον Παγκόσμιο Νότο. Η Κίνα έχει αποκτήσει σοβαρά ερείσματα στις αναπτυσσόμενες χώρες χάρη στα έργα υποδομής που χρηματοδοτεί, έστω και με αμφιλεγόμενo δανεισμό που χαρακτηρίζεται από πολλούς ως παγίδα χρέους, αν όχι ως σύμπτωμα κινεζικού “νεοϊμπεριαλισμού”. Την ίδια στιγμή, όμως, η Κίνα αντιμετωπίζει τις δικές της εσωτερικές προκλήσεις και δεν μπορεί επ’ άπειρον να συνεχίσει να χορηγεί επισφαλή δάνεια, τα οποία έχουν αυξηθεί απότομα τα τελευταία χρόνια.

Εχει την σημασία του και το γεγονός ότι η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της πλειοψηφίας των αναπτυσσόμενων χωρών, είτε ως προμηθευτής αγαθών και υπηρεσιών, είτε ως προορισμός για τις εξαγωγές τους, κυρίως πρώτων υλών. Αξιοσημείωτη είναι και η διείσδυση κινεζικών τεχνολογιών που επίσης δημιουργεί εξάρτηση από το Πεκίνο.

Ωστόσο, οι μεσομακροπρόθεσμες προοπτικές της Κίνας και της Ινδίας συνθέτουν μια διαφορετική εικόνα. Παρότι στην παρούσα φάση οι δύο οικονομίες έχουν ανόμοια μεγέθη, με το κινεζικό ΑΕΠ να είναι υπερπενταπλάσιο του ινδικού, οι ρυθμοί ανάπτυξης της Ινδίας ξεπερνούν πλέον τους αντίστοιχους ρυθμούς της Κίνας και ενδέχεται αυτή η τάση να διατηρηθεί για πολλά χρόνια, πιθανώς και δεκαετίες.

Η Ινδία ασφαλώς επωφελείται του “δημογραφικού της μερίσματος”, καθώς από φέτος είναι πλέον η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο και με σχετικά νεανικό πληθυσμό, ενώ η Κίνα γερνάει και συρρικνώνεται.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Ινδία αποτελεί σημαντικό μέρος της αποκαλούμενης “εναλλακτικής Ασίας”, δηλαδή εκείνων των ασιατικών χωρών, οι οποίες ολοένα και περισσότερο προσελκύουν επενδυτικά κεφάλαια που μέχρι πρότινος κατευθύνονταν σχεδόν αποκλειστικά στην Κίνα.

Επιπροσθέτως, εκτός από τις επενδύσεις σε μεταποιητικές δραστηριότητες εντάσεως εργασίας, η Ινδία δικαίως υπερηφανεύεται για την πρόοδο που σημειώνει σε τεχνολογίες αιχμής. Αυξάνονται συνεχώς οι ξένες επενδύσεις σε τομείς σχετικούς με τηλεπικοινωνίες και ψηφιακές υπηρεσίες εξ αποστάσεως. Πριν από λίγες μέρες πραγματοποιήθηκε επιτυχώς η αποστολή ινδικού σκάφους στην Σελήνη και η Ινδία καθίσταται πλέον η τέταρτη διαστημική δύναμη, μαζί με τις ΗΠΑ, την Ρωσία και την Κίνα.

Δύο διαφορετικές προτάσεις

Ενώ το Πεκίνο αρέσκεται να διαφημίζει στον Παγκόσμιο Νότο το κινεζικό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, η Ινδία είναι σε θέση πλέον να διατυπώσει το δικό της αφήγημα. Το κεντρικό επιχείρημα της Κίνας είναι ότι η αλματώδης ανάπτυξή της τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες οφείλεται στο μονοκομματικό της σύστημα, ένα πρότυπο που βολεύει πολλά αυταρχικά καθεστώτα στον Παγκόσμιο Νότο.

Η Ινδία, όμως, αντιπαραβάλλει μια διαφορετική πρόταση – ότι η οικονομική ανάπτυξη είναι εφικτή και με πολυκομματικό σύστημα, παρά τα εντεινόμενα σημάδια αυταρχισμού του κυβερνώντος κόμματος Baratiya Janata Party (BJP) και του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι. Επιπροσθέτως, το δημογραφικό προφίλ της Ινδίας ταιριάζει πολύ καλύτερα στην εκρηκτική πληθυσμιακή αύξηση σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, με προεξάρχουσα την Αφρική, απ’ ό,τι η γηράσκουσα και συρρικνούμενη πλέον κινεζική κοινωνία.

Σε ό,τι δε αφορά την αναδυόμενη νέα τάξη πραγμάτων στην υφήλιο, η Κίνα πιέζει τον Παγκόσμιο Νότο να συμπαραταχθεί μαζί της σ’ ένα αντιδυτικό/αντιαμερικανικό μπλοκ, μια απαίτηση που αφήνει πολλές αναπτυσσόμενες χώρες επιφυλακτικές. Oι απροκάλυπτες προσπάθειες του Πεκίνου, αλλά και της Ρωσίας, να προσδώσουν στον ΟΣΣ και την ομάδα BRICS αντιδυτικό προσανατολισμό προκαλούν αντιδράσεις. Παραδείγματος χάρη, στην πρόσφατη σύνοδο στην Νότια Αφρική τόσο η Ινδία όσο και η Βραζιλία εξέφρασαν την άποψη ότι η διεύρυνση των BRICS δεν πρέπει να υπηρετεί αλλότριους πολιτικούς στόχους εις βάρος της – ούτως ή άλλως περιορισμένης – συνοχής της ομάδας.

Η απουσία του Κινέζου προέδρου στη Σύνοδο Κορυφής της G-20 αντιδιαστέλλεται εμφανώς με την συμμετοχή του στη Σύνοδο Κορυφής των BRICS. Είναι προφανές ότι το Πεκίνο προκρίνει τον ΟΣΣ και τους BRICS ως οχήματα για την προώθηση της αντιδυτικής ατζέντας του.

Αντίθετα, το Νέο Δελχί επένδυσε σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στην εκ περιτροπής προεδρία της στην G-20, όπου τα μισά περίπου μέλη είναι δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ. Ταυτόχρονα, αποτελεί αναμφισβήτητη διπλωματική επιτυχία της Ινδίας η συμπερίληψη της Αφρικανικής Ένωσης σε αυτό το σχήμα, το οποίο αποκτά ακόμη πιο αντιπροσωπευτικό χαρακτήρα.

Αντίθετα με την εμμονή του Πεκίνου να ανταγωνίζεται τις ΗΠΑ, η Ινδία παραδοσιακά ακολουθεί έναν “τρίτο δρόμο” που θυμίζει την παρακαταθήκη των άλλοτε Αδεσμεύτων Χωρών. Το προτέρημα αυτής της αντίληψης για τον Παγκόσμιο Νότο είναι ότι πολλές αναπτυσσόμενες χώρες προτιμούν να εκπροσωπούνται στα διεθνή φόρα, αλλά κρατώντας ίσες αποστάσεις, ώστε να εξασφαλίσουν καλύτερη διαπραγματευτική θέση έναντι των δύο διαμορφούμενων μπλοκ με ηγέτιδες δυνάμεις τις ΗΠΑ και την Κίνα.

*Ο Πλάμεν Τόντσεφ είναι επικεφαλής του Τμήματος Ασιατικών Σπουδών στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ)

Πηγή: kathimerini.gr

Το άρθρο Μπρα ντε φερ Κίνας – Ινδίας στον Παγκόσμιο Νότο… Του Πλάμεν Τόντσεφ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Ινδία έχει φτάσει να θεωρείται το επόμενο παγκόσμιο εργοστάσιο, αυξάνοντας το μερίδιό της στη διεθνή αγορά αξιοποιώντας πλήρως το χαμηλότερο κόστος εργασίας της (το ωρομίσθιο είναι στο 1/3 με το αντίστοιχο της Κίνας) και ειδικευόμενη κυρίως στη βιομηχανία εντάσεως εργασίας αλλά και στην ανάπτυξη λογισμικού. Ως χώρα με δημοκρατικό πολίτευμα χωρίς δημογραφικό πρόβλημα και η μεγαλύτερη των χωρών της «Altasias» (Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, Μαλαισία, Φιλιππίνες) μπορεί να ανταγωνιστεί την Κίνα. Με την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας και την αύξηση του εισοδήματος των κινεζικών νοικοκυριών, το κόστος εργασίας έχει αυξηθεί, μειώνοντας το συγκριτικό πλεονέκτημα της Κίνας στην προσφορά φθηνών αγαθών εντάσεως εργασίας στον κόσμο. Η οικονομία της Κίνας κινείται προς υψηλότερα πεδία προστιθέμενης αξίας με υψηλότερο κόστος. Επιπλέον οι συνεχείς κυρώσεις και περιορισμοί των ΗΠΑ προς την Κίνα, δημιουργούν ευκαιρίες στην Ινδία να προσελκύσει βιομηχανίες που εγκαταλείπουν την Κίνα. Η ταχεία οικονομική μεγέθυνση της Κίνας με δανεικά, φούσκα των ακινήτων, η επιβράδυνση της ανάπτυξης, η άνιση κατανομή του πλούτου, η ανάπτυξη των ακτών και η συρρίκνωση της ενδοχώρας, και τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει, προοιωνίζουν ότι σύντομα θα διαγράψει την πορεία που ακολουθήσε από το 1995 και μετά η Ιαπωνία, όταν αντιμετώπισε τα ίδια προβλήματα.

Η αγορά της Ευρώπης η οποία αποτελεί περίπου το 20% το παγκόσμιου ΑΕΠ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αγορά του κόσμου. Η Ινδία πρόκειται το 2060 να είναι η 2η χώρα σε ΑΕΠ μετά την Κίνα και θα ακολουθούν οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. Για να γίνει η χώρα με το δεύτερο μεγαλύτερο ΑΕΠ, χρειάζεται τον δικό της «Δρόμο του Μεταξιού» για να διοχετεύει τα προϊόντα της στην Κεντρική Ασία, στη Ρωσία και στην πλούσια αγορά της Ευρώπης.

O Διεθνής Διαδρόμος Μεταφορών Βορρά-Νότου ((International North-South Transport Corridor -INSTC)) μεταξύ Ινδίας, Ιράν και Ρωσίας, μεταφέρει εμπορεύματα από τη Βομβάη στην Αγία Πετρούπολη και από εκεί στην μεγάλη αγορά της Ευρώπης. Το φιλόδοξο έργο INSTC σχεδιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2000 και αργότερα τέθηκε σε ισχύ το 2002 αφού επικυρώθηκε από τις τρεις χώρες. Έκτοτε, 11 ακόμη έθνη εντάχθηκαν στο έργο: Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσία, Βουλγαρία (καθεστώς παρατηρητής), Καζακστάν, Κιργιστάν, Ομάν, Συρία, Τατζικιστάν, Τουρκία και Ουκρανία. Το INSTC μειώσε το κόστος μεταφοράς των εμπορευμάτων καθώς και τον χρόνο μεταφοράς. Ενώ πριν χρειαζόταν περισσότερες από 40 ημέρες για να ταξιδέψουν τα εμπορεύματα από την Ινδία στη Ρωσία, με τον INSTC, η μεταφορά ολοκληρώνεται σε λιγότερο από 25 ημέρες, μειώνοντας έτσι τον χρόνο μεταφοράς κατά 30-40%. Υπολογίζεται ότι ο διάδρομος διευκολύνει τη μεταφορά 20-30 εκατομμυρίων τόνων εμπορευμάτων ετησίως.

Στο διάγραμμα με κόκκινη γραμμή είναι ο διάδρομος INSTC. Τα Ινδικά εμπορεύματα δια θαλάσσης από την Mumbai, το οικονομικό κέντρο της Ινδίας, μέσω το λιμανιού Chabahar του Ιράν αποβιβάζονται στην στεριά παρακάμπτοντας το Πακιστάν. Εάν δεν υπήρχε ο INSTC, τα εμπορεύματα θα έπρεπε να ακολουθήσουν την μπλε γραμμή μέσα από την Διώρυγα του Σουέζ από το Γιβραλτάρ τα στενά της Μάγχης και την Βαλτική θάλασσα για να φθάσουν στην Ρωσία.

Με έναν εχθρικό γείτονα όπως το Πακιστάν, που βρίσκεται ανάμεσα στην Ινδία και την περιοχή της Κεντρικής Ασίας, στο παρελθόν η Ινδία δεν μπορούσε να επεκτείνει την εμβέλειά της στην Κεντρική Ασία. Το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον εμπόδιο για την Ινδία από αυτή την άποψη.

Σύμφωνα με την πολιτική της Ινδίας Connect Central Asia, η περιοχή της Κεντρικής Ασίας έχει ήδη αποκτήσει μεγάλη σημασία. Με τη λειτουργία του INSTC, η σχέση Ινδίας-Κεντρικής Ασίας έχει ενισχυθεί. Η περιοχή της Κεντρικής Ασίας είναι μέρος της «διευρυμένης γειτονιάς» της Ινδίας και έχει μεγάλη γεωστρατηγική αξία για την Ινδία, ειδικά καθώς το Νέο Δελχί προσπαθεί να εξισορροπήσει την τεράστια παρουσία της Κίνας στην περιοχή.

Επιπλέον, οι εμπορικές σχέσεις Ινδίας-Ρωσίας απέκτησαν επίσης νέα ενέργεια με τη βοήθεια του INSTC. Αυτός είναι και ο λόγος της ουδετερότητας της Ινδίας στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η Ρωσία ήταν ο μακροχρόνιος σύμμαχος της Ινδίας, αλλά οι πρόσφατες προσεγγίσεις της Μόσχας προς το Πακιστάν έχουν ανησυχήσει τους Ινδούς.

Το INSTC θεωρείται επίσης ως η απάντηση της Ινδίας στον Κινέζικο «Δρόμο του Μεταξιού» το γνωστό Belt and Road Initiative (BRI). Η Κίνα δεν είναι μόνο ο πιο ισχυρός γείτονας της Ινδίας στην περιοχή, αλλά και ο κύριος ανταγωνιστής καθώς ελέγχει μέσω των πολλαπλών δρόμων του Μεταξιού σχεδόν όλα τα κανάλια μεταφοράς εμπορευμάτων γύρω από την Κίνα. Η φιλοδοξία της Ινδίας να εξισορροπήσει την Κίνα υλοποιείται με την λειτουργία του INSTC.

Μετά τις κυρώσεις που υφίσταται η Ρωσία από την Δύση θα στραφεί σε εφοδιασμό μέσω του INSTC πράγμα που θα ωφελήσει κυρίως την παραδοσιακή σύμμαχο της την Ινδία. Ο Διεθνής Διάδρομος Μεταφορών Βορρά-Νότου πρόκειται να αυξήσει τις εμπορικές συναλλαγές με την Ρωσία.

Όμως λόγω των κυρώσεων και του πολέμου στην Ουκρανία ο Ινδικός «Δρόμος του Μεταξιού» θα σταματά μέχρι την Ρωσία.
Δεν θα μπορεί να προσεγγίσει μέσω της Ρωσίας την Ευρωπαϊκή αγορά. Στην περίπτωση αυτή η ενναλακτική προσέγγιση της Ευρώπης είναι η θαλάσσια οδός. Θα μπορούσε και η Τουρκία δια ξηράς να είναι μια ενναλακτική, αλλά οι στενές της σχέσεις με το Πακιστάν (εχθρό της Ινδίας) δεν τις δίνουν την επιλογή.

Η θαλάσσια οδός ευνοεί την Ελλάδα ως πύλη προς την Ευρώπη η οποία μπορεί μέσω των λιμανιών και λοιπών μεταφορικών υποδομών, να προσφέρει υπηρεσίες εφοδιαστικής αλυσίδας στα Ινδικά εμπορεύματα που θα περνούν την διώρυγα του Σουέζ και έτσι να αναπτυχθεί μια σημαντική συνεργασία με την Ινδία. Ελπίζουμε η επίσκεψη του Ινδού Πρωθυπουργού να αξιοποιηθεί σε αυτήν την κατεύθυνση.

*Αναπληρωτής Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης Εργαστήριο Ανάλυσης Δεδομένων και Πρόβλεψης

Το άρθρο H Ινδία στο «Δρόμο του Μεταξιού» και ο ρόλος της Ελλάδα… Του Γιώργου Ατσαλάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Θα μπορούσε αυτό να αποτελεί ένδειξη μιας στροφής στην πολιτική των δύο χωρών ώστε να ευθυγραμμιστούν με τη στάση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, οι οποίοι επιθυμούν το τέλος του καταστροφικού αυτού πολέμου;

Ασάφειες στην ανακοίνωση της G20

Είναι βέβαιο ότι ο κόσμος, εξαντλημένος πλέον από τις διαμάχες, είναι πρόθυμος να δει τις πρόσφατες εξελίξεις στη Σύνοδο των G20 ως μία αλλαγή στην πολιτική των δύο αυτών αναπτυσσόμενων παγκόσμιων δυνάμεων.

Εάν, όμως, εξετάσει κανείς τα δεδομένα πιο προσεκτικά, θα διαπιστώσει ότι τόσο η επίσημη ανακοίνωση των G20 μετά τη Σύνοδο στο Μπαλί της Ινδονησίας όσο και τις ίδιες τις ενέργειες της Κίνας και της Ινδίας, χαρακτηρίζονται από μία ασάφεια, η οποία εγείρει ερωτήματα σχετικά με το εάν όντως υπήρξε μια πραγματική αλλαγή.

Οι θέσεις των δύο χωρών θα γίνουν πιο ξεκάθαρες κατά τις επόμενες εβδομάδες, αλλά μέχρι στιγμής το Πεκίνο και το Νέο Δελχί, που έχουν σημαντικές εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσία, δεν έχουν επικρίνει άμεσα τον πόλεμο στην Ουκρανία, και ίσως προσπαθούν απλώς να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους και ταυτόχρονα να διατηρήσουν ανοιχτές τις προοπτικές τους για το μέλλον.

Στο πλαίσιο αυτό, είναι σημαντικό να αξιολογηθούν οι πρόσφατες εξελίξεις στο Μπαλί, καθώς αυξάνονται οι ανησυχίες ότι χωρίς πολιτικές και διπλωματικές πιέσεις από την Κίνα και την Ινδία, θα είναι πολύ μικρότερες οι πιθανότητες να τερματίσει τον πόλεμο η Ρωσία.

Η Ουκρανία βρέθηκε στο επίκεντρο της διήμερης συνόδου της G20, όπου παρευρέθηκε και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ. Τα ξημερώματα της Τετάρτης, η έκρηξη ενός πυραύλου σε πολωνικό έδαφος οδήγησε τον Αμερικανό πρόεδρο Τζο Μπάιντεν στο να συγκαλέσει έκτακτη συνάντηση των G7 καθώς και των χωρών του ΝΑΤΟ στη σύνοδο.

Η παρασκηνιακή διαμάχη στη G20 σχετικά με το πώς θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία στην κοινή δήλωση των χωρών, ήταν «πάρα πολύ έντονη», αναφέρει ο Ινδονήσιος πρόεδρος Τζόκο Γουιντόντο.

«Οι περισσότερες χώρες καταδίκασαν τον πόλεμο και υπογράμμισαν ότι προκαλεί τεράστιο ανθρώπινο πόνο και επιδεινώνει τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα στην παγκόσμια οικονομία», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Από το παραπάνω απόσπασμα γίνεται φανερό ότι υπήρξαν διαφωνίες, Επιπλέον, γινόταν λόγος για «διαφορετικές απόψεις και αξιολογήσεις» και σημειωνόταν ότι η G20 «δεν είναι το φόρουμ που ασχολείται με την επίλυση ζητημάτων ασφαλείας».

Η στάση του Σι Τζινπίνγκ στην G20

Επιπλέον, κάποιοι διπλωμάτες είναι επιφυλακτικοί στο να θεωρήσουν ότι το Πεκίνο άλλαξε όντως τη στάση του απέναντι στη Ρωσία.

Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ ίσως πήρε απλά την απόφαση να μην είναι ο «παρίας» κατά τη διάρκεια των συναντήσεών του με άλλους ηγέτες στο Μπαλί. Η ανακοίνωση της G20 επιτρέπει επίσης στην Κίνα να αποφύγει την πλήρη συστράτευση με μια Ρωσία που δείχνει όλο και περισσότερο απομονωμένη καθώς αυξάνει τις επιθέσεις της εναντίον πολιτών και σημαντικών υποδομών στην Ουκρανία.

Το Πεκίνο όμως δεν άλλαξε – ούτε καν αμφισβήτησε δημοσίως – τις θεμελιώδεις σχέσεις του με τη Μόσχα.  Η Κίνα έχει ευθυγραμμίσει την εξωτερική πολιτική της με τη Ρωσία τα τελευταία χρόνια, καθώς τα σχέδια κατασκευής αγωγών και οι πωλήσεις φυσικού αερίου, έχουν φέρει πιο κοντά τις οικονομίες τους.

Έχει μάλιστα αρνηθεί να επικρίνει δημόσια την επιθετικότητα της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενώ δεν την έχει χαρακτηρίσει καν ως «εισβολή». Παράλληλα, έχει πάρει θέση εναντίον των κυρώσεων, κατηγορώντας τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ότι προκαλούν τον Πούτιν, παρ’ όλο που το Πεκίνο έχει προειδοποιήσει ενάντια σε μια πυρηνική κλιμάκωση της σύγκρουσης.

Μόλις λίγες εβδομάδες πριν τη ρωσική εισβολή, ο Πούτιν και ο Σι συναντήθηκαν στο Πεκίνο, όπου υπέγραψαν μια κοινή συμφωνία, σύμφωνα με την οποία οι διμερείς σχέσεις τους «δεν έχουν» περιορισμούς.

Παραμένει ασαφές εάν η Κίνα ζήτησε η ανακοίνωση των G20 να είναι σε λιγότερο αυστηρή γλώσσα, αναγνωρίζοντας «άλλες απόψεις και αξιολογήσεις» και ότι το εν λόγω φόρουμ «δεν ασχολείται με την επίλυση ζητημάτων ασφαλείας». Ωστόσο, ο Σι Γινχόνγκ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Renmin του Πεκίνου, δήλωσε ότι η Κίνα έχει παρέμβει σε παρόμοια ζητήματα σε άλλες περιπτώσεις.

Η περίπτωση της Ινδίας

Σε ό,τι αφορά την Ινδία, ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι επίσης απέφυγε να επικρίνει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Ωστόσο, έδειξε για πρώτη φορά τη δυσαρέσκειά του για τον πόλεμο όταν συναντήθηκε με τον Πούτιν τον Σεπτέμβριο.

«Γνωρίζω ότι η σημερινή εποχή δεν είναι εποχή πολέμου», είχε πει στον Ρώσο πρόεδρο.

Αυτό το μήνυμα «αντήχησε σε μεγάλο βαθμό σε όλες τις αντιπροσωπείες και βοήθησε στο να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα σε διαφορετικές πλευρές, συμβάλλοντας στην επιτυχή διαμόρφωση του εγγράφου» της ανακοίνωσης στο Μπαλί, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο υπουργός Εξωτερικών της Ινδίας Βινέι Κουάτρα.

Ο Ναβντέεπ Σούρι, Ινδός πρώην διπλωμάτης, αναφέρει ότι βλέπει μια μικρή στροφή στη στάση της Ινδίας σε ό,τι αφορά τη Ρωσία.

Η Κίνα, ωστόσο, μπορεί να βρίσκεται «σε πολύ πιο δύσκολη θέση από την Ινδία καθώς είναι εκείνη που δεσμεύθηκε για απεριόριστη υποστήριξη στη Ρωσία λίγες ημέρες πριν την εισβολή», εξηγεί ο Σούρι. «Η Κίνα έχει [πλέον] συμβιβαστεί με τη χρήση αρκετά αυστηρής γλώσσας, συμπεριλαμβανομένης [της έκκλησης για] άνευ όρων και πλήρη απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων από την Ουκρανία.

Ο Ντίλιπ Σίνχα, επίσης πρώην διπλωμάτης της Ινδίας, σημείωσε ότι η χώρα εξακολουθεί να αγοράζει πετρέλαιο και να έχει εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσία, ενώ απέχει από ψηφίσματα του ΟΗΕ που είναι επικριτικά προς τη Ρωσία.

«Υπάρχει μια θρασύτητα από την πλευρά της Ινδίας [που θεωρεί] ότι πάντα θα βρίσκει τον τρόπο της. Δεν βλέπω καμία απολύτως αλλαγή στην πολιτική της σε ό,τι αφορά τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία», πρόσθεσε ο Σίνχα.

Πηγή: Associated Press, kathimerini.gr

Το άρθρο Κίνα – Ινδία: Άλλαξαν όντως στάση απέναντι στη Ρωσία; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι επικρίσεις του Ινδού πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι για τον πόλεμο και η αναγνώριση από τον Βλαντίμιρ Πούτιν των ανησυχιών που εξέφρασε ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ την περασμένη εβδομάδα, αποτελούν σημάδια δυσφορίας απέναντι στη Μόσχα, δήλωσαν τρεις δυτικοί αξιωματούχοι, τους οποίους επικαλούνται οι Financial Times.

Τα σχόλια των ηγετών της Ινδίας και της Κίνας ήταν «ένα σαφές μήνυμα» ενόχλησης, ανέφερε ανώτερος Ευρωπαίος αξιωματούχος, προσθέτοντας ότι το Νέο Δελχί και το Πεκίνο θα μπορούσαν να προσαρμόσουν τις ενέργειές τους τόσο προς τη Μόσχα, όσο και προς τη Δύση. Ευρωπαίος υπουργός είπε στους Financial Times ότι τα σχόλια ερμηνεύονται ως «πραγματική κριτική». «Ειδικά από τον Μόντι. Δεν νομίζω ότι του αρέσει αυτό», πρόσθεσε.

Ο Ινδός πρωθυπουργός είπε στον Πούτιν ότι «η σημερινή εποχή, δεν είναι εποχή πολέμου». Ο Ρώσος πρόεδρος απάντησε ότι «θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να το σταματήσουμε αυτό το συντομότερο δυνατό», επικαλούμενος τις «ανησυχίες που εκφράζετε συνεχώς». Νωρίτερα, ο Πούτιν είχε αναγνωρίσει τις «ανησυχίες» του προέδρου της Κίνας για τον πόλεμο.

Η προφανής αποδοκιμασία της Κίνας και της Ινδίας αποτελεί πιθανό εμπόδιο στον στόχο του Πούτιν να εμβαθύνει τους δεσμούς με μη δυτικές χώρες. Μια εβδομάδα πριν από τη συνάντηση στο Ουζμπεκιστάν, ο Πούτιν σε ομιλία του στο Βλαδιβοστόκ είπε ότι χώρες όπως η Κίνα ήταν σε θέση να αναπληρώσουν τις εμπορικές απώλειες μετά τις ευρωπαϊκές κυρώσεις.

Αν και η Κίνα επωφελήθηκε από τις χαμηλότερες τιμές για να αυξήσει τις αγορές ρωσικών αγαθών, ο κίνδυνος δευτερογενών κυρώσεων από τις ΗΠΑ σημαίνει ότι οι εταιρείες της παραμένουν επιφυλακτικές στο να καλύψουν το κενό που άφησαν οι κυρώσεις στον αμυντικό και τεχνολογικό τομέα της Ρωσίας. «Περίμεναν περισσότερα από την Κίνα», είπε δυτικός αξιωματούχος στη Μόσχα και πρόσθεσε ότι οι κινεζικές εταιρείες έχουν λάβει οδηγίες είτε να παραμένουν αδρανείς, είτε να ζητούν άδεια σε ανώτατο επίπεδο.

Το Κρεμλίνο ανέφερε από την πλευρά του ότι η σχέση της Ρωσίας με την Κίνα παραμένει ισχυρή. Την Κυριακή, ο εκπρόσωπος του Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ, είπε στη ρωσική κρατική τηλεόραση ότι η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν «απόλυτη συγγένεια στην προσέγγισή μας σε κάθε είδους προκλητικές ενέργειες που προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες». Ο Πεσκόφ αναγνώρισε ότι οι πιθανές δευτερεύουσες δυτικές κυρώσεις είναι «περίπλοκοι παράγοντες» που έχουν «αρνητική επίδραση» στην εμβάθυνση των εμπορικών σχέσεων της Κίνας με τη Ρωσία, αλλά είπε ότι «δεν είναι σε θέση να έχουν σημαντικό αποτέλεσμα».

Αναλυτές επεσήμαναν ότι ενώ το μήνυμα μπορεί να ήταν σαφές, ούτε ο Σι ούτε ο Μόντι αναφέρθηκαν απευθείας στην Ουκρανία, ούτε εξέφρασαν την υποστήριξή τους στο Κίεβο. Και οι δύο έχουν αυξήσει τις αγορές ρωσικής ενέργειας και συνέχισαν τις συναλλαγές με τη Μόσχα από τότε που ξεκίνησε η εισβολή, πριν από σχεδόν επτά μήνες. «Η δήλωση του Μόντι πέτυχε αυτό που ήθελε να πετύχει: Να σταλεί ένα μήνυμα στη Δύση ότι ο ίδιος δεν στέκεται στο πλευρό του Πούτιν», δήλωσε ο Σουσάντ Σινγκ, ανώτερος συνεργάτης του Κέντρου Ερευνών Πολιτικής στο Νέο Δελχί, προσθέτοντας ότι οι δηλώσεις του Μόντι δεν αναφέρθηκαν σε κανένα «επίμαχο ζήτημα» σχετικά με την κυριαρχία ή την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, αλλά επικεντρώθηκαν σε ζητήματα σχετικά με τις επιπτώσεις του πολέμου σε τομείς όπως η επισιτιστική ασφάλεια, τα καύσιμα και η προμήθεια λιπασμάτων.

Παρόλα αυτά, δυτικοί αξιωματούχοι ερμηνεύουν τις ανησυχίες του Μόντι και του Σι ως δοκιμασία στο αφήγημα του Πούτιν ότι οι κυρώσεις της Δύσης στη Ρωσία είναι αυτές που ευθύνονται για τις οικονομικές επιπτώσεις από τον πόλεμο. Ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Ζοζέπ Μπορέλ, έγραψε στη γαλλική εφημερίδα Journal du Dimanche ότι οι πρόσφατες νίκες της Ουκρανίας στο πεδίο των μαχών εξέθεσαν τις αδυναμίες και την έλλειψη κινήτρου των ρωσικών στρατευμάτων. Αυτά τα γεγονότα «δείχνουν ότι ακόμα κι αν η Ουκρανία δεν έχει κερδίσει ακόμη τον πόλεμο, η Ρωσία χωρίς αμφιβολία τον χάνει», πρόσθεσε. Αν και ο κ. Μπορέλ προειδοποίησε ότι ο πόλεμος απέχει πολύ από το να τελειώσει, σημείωσε ότι είναι καιρός να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε μια ειρηνευτική διαδικασία.

^{Με πληροφορίες από FINANCIAL TIMES}

Πηγή: kathimerini.gr

Το άρθρο FT: Ρωγμές στο αντιδυτικό μέτωπο του Πούτιν – Γιατί Κίνα και Ινδία αλλάζουν τη στάση τους εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Tην περασμένη εβδομάδα, ο ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι είπε στον Τζο Μπάιντεν ότι η χώρα είναι έτοιμη να στείλει τρόφιμα στον υπόλοιπο κόσμο εν μέσω της κρίσης που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Ο Μόντι δήλωσε πως η Ινδία διαθέτει«αρκετά τρόφιμα» για τους 1,4 δισ. κατοίκους της και ότι είναι «έτοιμη να προμηθεύσει αποθέματα τροφίμων στον κόσμο από αύριο» εάν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) το επιτρέψει.

Οι τιμές των εμπορευμάτων άγγιζαν ήδη υψηλά δεκαετίας πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, όμως μετά τη ρωσική εισβολή εκτινάχθηκαν στο υψηλότερο επίπεδο από το 1990, σύμφωνα με τον δείκτη τιμών του Επισιτιστικού Προγράμματος του ΟΗΕ (FAO).

Η Ρωσία και η Ουκρανία είναι δύο από τις μεγαλύτερες χώρες – εξαγωγείς σιταριού στον κόσμο και αντιστοιχούν περίπου στο ένα τρίτο των παγκόσμιων πωλήσεων σιταριού ετησίως. Οι δύο χώρες αντιπροσωπεύουν επίσης το 55% των παγκόσμιων εξαγωγών ηλιελαίου και το 17% των εξαγωγών αραβόσιτου και κριθαριού. Αθροιστικά, αναμενόταν να εξάγουν 14 εκατομμύρια τόνους σιταριού και πάνω από 16 εκατομμύρια τόνους αραβόσιτου το 2022.

«Οι διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα και η απειλή εμπάργκο που αντιμετωπίζει η Ρωσία σημαίνει ότι αυτές οι εξαγωγές πρέπει να αφαιρεθούν από την εξίσωση. Η Ινδία θα μπορούσε να παρέμβει για να εξάγει περισσότερο, ειδικά όταν έχει αρκετά αποθέματα σίτου» δήλωσε στο BBC ο Ουπάλι Γκαλκέτι Αρατσιλάγκε, οικονομολόγος του FAO.

Μεγάλη σοδειά

Η Ινδία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός ρυζιού και σιταριού στον κόσμο. Στις αρχές Απριλίου είχε απόθεμα 74 εκατ. τόνων από τα δύο αυτά προϊόντα. Από την ποσότητα αυτή, 21 εκατομμύρια τόνοι έχουν δεσμευθεί για το στρατηγικό της απόθεμα και το Δημόσιο Σύστημα Διανομής (PDS).

Ορυζώνας στο ινδικό Κασμίρ. Η Ινδία είναο ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός ρυζιού (Reuters)

Η Ινδία εξάγει ήδη ρύζι σε σχεδόν 150 χώρες και σιτάρι σε 68. Εξήγαγε περίπου 7 εκατομμύρια τόνους σίτου την περίοδο 2020-2021. Με φόντο την αυξανόμενη ζήτηση στη διεθνή αγορά, έχουν ήδη συναφθεί συμβόλαια για εξαγωγές άνω των 3 εκατομμυρίων τόνων σιταριού από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο, σύμφωνα με αξιωματούχους.

Σύμφωνα με τον Άσοκ Γκουλάτι, καθηγητή Γεωργίας στο Ινδικό Συμβούλιο Έρευνας για τις Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις, η χώρα έχει τη δυνατότητα να εξαγάγει 22 εκατομμύρια τόνους ρυζιού και 16 εκατομμύρια τόνους σιταριού στο τρέχον οικονομικό έτος.

«Εάν ο ΠΟΕ επιτρέψει να εξάγονται κρατικά αποθέματα, μπορεί να είναι ακόμη υψηλότερα. Αυτό θα μειώσει τις παγκόσμιες τιμές και θα μειώσει το βάρος των χωρών εισαγωγής σε όλο τον κόσμο» σημειώνει.

Προκλήσεις

Υπάρχουν ωστόσο επιφυλάξεις. «Έχουμε αρκετά αποθέματα αυτή τη στιγμή. Αλλά υπάρχουν κάποιες ανησυχίες» λέει ο Χάρις Νταμοντάραν, ανώτερος συνεργάτης δεξαμενής σκέψης με έδρα το Δελχί.

Πρώτον, υπάρχουν φόβοι για μικρότερη από την αναμενόμενη συγκομιδή. Αξιωματούχοι προβλέπουν για φέτος παραγωγή-ρεκόρ 111 εκατομμυρίων τόνων σιταριού. Δεν είναι όμως όλοι οι ειδικοί αισιόδοξοι. Ο Νταμοντάραν πιστεύει ότι η απόδοση θα είναι πολύ χαμηλότερη λόγω των ελλείψεων λιπασμάτων και των ιδιοτροπιών του καιρού. «Υπερεκτιμούμε την παραγωγή. Θα γνωρίζουμε σε άλλες 10 μέρες» αναφέρει.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι τα λιπάσματα, καθώς τα αποθέματα της Ινδίας έχουν μειωθεί μετά τον πόλεμο.

Παρά τη μεγάλη παραγωγή, εκατομμύρια παιδιά στην Ινδία υποσιτίζονται

Η Ρωσία και η Λευκορωσία αντιπροσωπεύουν το 40% των παγκόσμιων εξαγωγών καλίου, σημαντικού συστατικού των λιπασμάτων, και οι τιμές έχουν αυξηθεί παγκοσμίως. Η έλλειψη λιπασμάτων θα μπορούσε εύκολα να πλήξει την παραγωγή την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Ένας τρόπος για να ξεπεραστεί αυτό, σύμφωνα με τον Νταμοντάραν είναι να διερευνήσει η Ινδία τη σύναψη «συμφωνιών σίτου αντί λιπασμάτων» με χώρες όπως η Αίγυπτος.

Επίσης, εάν ο πόλεμος παραταθεί, η Ινδία ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με υλικοτεχνικές προκλήσεις για την ενίσχυση των εξαγωγών της. «Η εξαγωγή τεράστιων όγκων δημητριακών προϋποθέτει τεράστιες υποδομές μεταφοράς, αποθήκευσης» παρατηρεί ο Αρατσιλάγκε. Υπάρχει επίσης το ζήτημα του υψηλότερου κόστους μεταφοράς.

Επιπλέον παραμένουν οι ανησυχίες για τις καλπάζουσες τιμές των τροφίμων στο εσωτερικό της χώρας, καθώς ο πληθωρισμός στα τρόφιμα σκαρφάλωσε σε υψηλό 16 μηνών τον Μάρτιο. Η κεντρική τράπεζα της Ινδίας προειδοποίησε για «αυξημένες παγκόσμιες πιέσεις στις τιμές βασικών ειδών διατροφής» που οδηγεί σε «υψηλή αβεβαιότητα» για τον πληθωρισμό.

Σύμφωνα με τη δεξαμενή σκέψης IFPRI, η ρωσική εισβολή είναι πιθανό να έχει «σοβαρές συνέπειες» για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια. Ο FAO εκτιμά ότι μια παρατεταμένη διακοπή των εξαγωγών σιταριού, λιπασμάτων και άλλων εμπορευμάτων από τη Ρωσία και την Ουκρανία θα μπορούσε να εκτινάξει τον αριθμό των υποσιτισμένων ανθρώπων στον κόσμο από 8 σε 13 εκατομμύρια.

Σύμφωνα με την ινδική κυβέρνηση, περισσότερα από τρία εκατομμύρια παιδιά παραμένουν υποσιτισμένα στην Ινδία παρά τις άφθονες καλλιέργειες και τα αποθέματα τροφίμων.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Επισιτιστική κρίση: Μπορεί η Ινδία να ταΐσει τον πλανήτη; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα «World Leaders on Instagram» της εταιρείας BCW (Burson Cohn & Wolfe) o πρωθυπουργός της Ινδίας Narendra Modi είναι ο ηγέτης κράτους με τους περισσότερους followers στο Instagram οι οποίοι ανέρχονται στους 14,8 εκατομμύρια.

Τον ακολουθεί ο Ινδονήσιος Πρόεδρος Joko Widodo@Jokowi με 12,2 εκατομμύρια followers, οι οποίοι τους τελευταίους 12 μήνες υπερδιπλασιάστηκαν. Στην τρίτη θέση βρίσκεται με 10 εκατομμύρια followers, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Πάπας Φραγκίσκος βρίσκεται στην τέταρτη θέση με 5,7 εκατομμύρια followers, μπροστά από τη Βασίλισσα Ράνια της Ιορδανίας, τον Τούρκο Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον λογαριασμό του Λευκού Οίκου οι οποίοι ακολουθούνται από 4 εκατομμύρια followers αντίστοιχα.

Η βασιλική οικογένεια του Ηνωμένου Βασιλείου έχει σχεδόν τριπλασιάσει τους followers της τους τελευταίους 12 μήνες, σε μεγάλο βαθμό χάρη στον βασιλικό γάμο των πρίγκιπα Χάρι και Μέγκαν που αύξησαν τους followers του λογαριασμού την ημέρα του γάμου -στις 19 Μαΐου 2018- κατά 570.000.

Χρησιμοποιώντας συγκεντρωτικά δεδομένα από το εργαλείο CrowdTangle του Facebook, η μελέτη αναλύει τη δραστηριότητα 426 λογαριασμών αρχηγών κρατών, κυβερνήσεων και υπουργών εξωτερικών στο Instagram, 100 περισσότερους από ό,τι είχε αναλύσει η αντίστοιχη μελέτη του 2017.

Από την 1η Οκτωβρίου 2018, οι λογαριασμοί έχουν συγκεντρωτικά 98,3 εκατομμύρια followers και έχουν δημοσιοποιηθεί 98,372 αναρτήσεις (posts) τους τελευταίους 12 μήνες, οι οποίες έχουν συγκεντρώσει συνολικά 860,4 εκατομμύρια αλληλεπιδράσεις (interactions – σχόλια και κοινοποιήσεις).

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ οδηγεί τη σειρά κατάταξης σε σχέση με τις συνολικές αλληλεπιδράσεις (σχόλια και κοινοποιήσεις). Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών, το @realDonaldTrump έχει συγκεντρώσει πάνω από 218 εκατομμύρια αλληλεπιδράσεις, τρεις φορές περισσότερες από τον πρωθυπουργό της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι που έχει περισσότερους followers, αλλά μόνο 69 εκατομμύρια αλληλεπιδράσεις στις 80 φωτογραφίες και βίντεο που δημοσίευσε.

Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των αλληλεπιδράσεων (σχόλια και κοινοποιήσεις), ο πρωθυπουργός της Ινδίας Narendra Modi είναι ο πιο αποτελεσματικός ηγέτης κράτους στο Instagram, με κάθε μία από τις 80 δημοσιεύσεις του να λαμβάνει κατά μέσο όρο 873.302 αλληλεπιδράσεις.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας βρίσκεται στη δεύτερη θέση με 413.934 αλληλεπιδράσεις και οι δημοσιεύσεις του προέδρου της Ινδονησίας Joko Widodo στο Instagram λαμβάνουν κατά μέσο όρο 411.673 αλληλεπιδράσεις ανά δημοσίευση.

«Το τρίτο μέρος της μελέτης BCW δείχνει ότι το Instagram έχει γίνει το κοινωνικό μέσο δικτύωσης όπου οι παγκόσμιοι ηγέτες συγκεντρώνουν τις περισσότερες αλληλεπιδράσεις», δήλωσε ο Chad Latz, Chief Innovation Officer της BCW».

Το εκπληκτικό είναι ότι ενώ κατά μέσο όρο το μέγεθος των λογαριασμών Instagram των παγκόσμιων ηγετών είναι μικρότερο από το ήμισυ του μεγέθους των επίσημων σελίδων (pages) τους στο Facebook – με 5 φορές λιγότερες δημοσιεύσεις τους τελευταίους 12 μήνες – όλοι οι λογαριασμοί Instagram μαζί συνολικά 860 εκατομμύρια αλληλεπιδράσεις, 162 εκατομμύρια (23%) περισσότερο από τις συνολικές αλληλεπιδράσεις στο Facebook κατά την ίδια περίοδο.»

Η μελέτη World Leaders on Instagram διαπίστωσε επίσης ότι 156 από τα 193 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών διατηρούν έναν επίσημο λογαριασμό Instagram, 16 περισσότερα από τα αποτελέσματα της μελέτης του 2017.

Συνολικά 92 αρχηγοί κρατών, 48 αρχηγοί κυβερνήσεων και 36 υπουργοί Εξωτερικών διατηρούν προσωπικές σελίδες στην πλατφόρμα, οι οποίες τείνουν να έχουν καλύτερες αλληλεπιδράσεις με τους followers σε σχέση με τους θεσμικούς λογαριασμούς.

Το Instagram δεν είναι το κοινωνικό δίκτυο για να κάνει κανείς σαρωτικές πολιτικές δηλώσεις, ωστόσο τα Stories του Instagram έχουν γίνει ένα δευτερεύον κανάλι ψηφιακής διπλωματίας, όπου οι παγκόσμιοι ηγέτες συναντιούνται, χαιρετίζουν και κάνουν tag ο ένας τον άλλον.

Άλλα βασικά ευρήματα της έρευνας:

• Ο πρόεδρος της Γκάνα Nana Akufo-Addo είναι ο ηγέτης με τους περισσότερους followers στην Υποσαχάρια Αφρική μιας και ο λογαριασμός του έχει 431 εκατομμύρια followers. Ο Akufo-Addo είναι μπροστά από τον Paul Kagame της Ρουάντα και τον πρόεδρο της Νιγηρίας Muhammadu Buhari οι οποίοι έχουν περισσότερους από 160.000 followers.
• Στον αραβικό κόσμο, η Βασίλισσα Ράνια της Ιορδανίας έρχεται πρώτη με 4,8 εκατομμύρια followers, ξεπερνώντας τον Σεΐχη Μοχάμεντ, Αντιπρόεδρο και Πρωθυπουργό των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ο οποίος έχει περισσότερους από 3,3 εκατομμύρια followers.
• Ο πρόεδρος της Αργεντινής, Mauricio Macri, είναι ο πιο δημοφιλής ηγέτης της Λατινικής Αμερικής στο Instagram με 880.000 followers ξεπερνώντας τον εξερχόμενο Πρόεδρο του Μεξικού Enrique Peña Nieto και τον Mario Abdo Benítez από την Παραγουάη, μιας και ο καθένας έχει πάνω από μισό εκατομμύριο followers.
• Η βρετανική βασιλική οικογένεια βρίσκεται στην κορυφή της κατάταξης του Instagram στην Ευρωπαϊκή Ένωση με 3,5 εκατομμύρια followers, πολύ πιο μπροστά από τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και την καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, με 1,1 εκατομμύρια και 684,000 followers αντίστοιχα.
• Το Τμήμα Πληροφόρησης της κυβέρνησης του Μπρουνέι είναι ο πιο ενεργός κυβερνητικός λογαριασμός, με κατά μέσο όρο περισσότερες από 17 δημοσιεύσεις την ημέρα. Ο Imran Khan, πρωθυπουργός του Πακιστάν, είναι στη δεύτερη θέση με περισσότερες από 10 δημοσιεύσεις την ημέρα και το Υπουργείο Εξωτερικών του Κουβέιτ έρχεται στην τρίτη θέση με περισσότερες από οκτώ δημοσιεύσεις ημερησίως.
• Από τον Ιούνιο του 2018, το 15% των 426 λογαριασμών δημιούργησε κανάλια Instagram TV (IGTV), στα οποία οι χρήστες να ανεβάζουν μέχρι και βίντεο των 60 λεπτών σε κατακόρυφη μορφή.

Σχετικά με τη Μελέτη:

Οι παγκόσμιοι ηγέτες στο Instagram είναι η πιο πρόσφατη έρευνα της BCW και αφορά το πώς οι παγκόσμιοι ηγέτες, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί επικοινωνούν μέσω των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης.

Η έρευνα βασίζεται στην αναγνωρισμένη ετήσια μελέτη Twiplomacy της BCW, η οποία πλέον διανύει το έκτο έτος της. Το 2016, η μελέτη Twiplomacy επεκτάθηκε για να καλύψει όλες τις βασικές πλατφόρμες κοινωνικών μέσων δικτύωσης και έχει βελτιώσει μαζικά την ψηφιακή φήμη της BCW παγκοσμίως. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφτείτε τη διεύθυνση www.twiplomacy.com.

Το άρθρο Instagram: Το ταχύτερα αναπτυσσόμενο μέσο κοινωνικής δικτύωσης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Εβδομάδα 11η – απομένουν 41 εβδομάδες.

Ένα μήνα ήδη, ακολουθώ τους ρυθμούς της γεμάτης αντιθέσεις ζωής στην Ινδία. Βρίσκομαι στην Δυτική Ινδία και συγκεκριμένα στην Βομβάη, όπου προσπαθώ να βγάλω άκρη με την κινεζική βίζα μου.Η ζέστη αφόρητη, υγρασία  απίστευτη και η γραφειοκρατία στο αποκορύφωμα της.

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010

Ως Ελληνίδα το «έργο» το έχω ξαναδεί, ωστόσο την γραφειοκρατία, όπου και να την συναντάς δεν παύει να είναι ένα αποκρουστικό «τέρας»: Όλα τα απαραίτητα χαρτιά είναι εντάξει, αλλά χρειάζεται μια δακτυλογραφημένη δήλωση στο κομπιούτερ και ένας ταξιδιώτης συνήθως, δεν κουβαλά εκτυπωτή μαζί του!
Με το κεφάλι κατεβασμένο παίρνω τα χαρτιά μου, φεύγω από το Κινέζικο Προξενείο και τριγυρίζω στην Βομβάη για να βρω ιντερνέτ – καφέ με εκτυπωτή.
Αφού έχω την δήλωση όπως την θέλουν τυπωμένη, τρέχω να προλάβω το Προξενείο ανοικτό. Τελευταία στιγμή μπαίνω μέσα για να μου πουν ότι η δήλωση δεν είναι γραμμένη με τον σωστό τρόπο!!
Το ηθικό μου καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.
Βαθιά ανάσα και πάλι από την αρχή: καταφεύγω σε ένα δυτικού τύπου καφέ, για να κατευνάσω τα  σπασμένα νεύρα μου με μια μεγάλη πάστα σοκολάτας και παίρνω τηλέφωνο στο πρακτορείο εθελοντισμού στην Αγγλία, για να μου πούνε πως ακριβώς να γράψω την δήλωση.
Για να μην πάει τελείως χαμένη αυτή η δύσκολη μέρα, κάνω μια βόλτα μέχρι την «Πύλη της Ινδίας», εντυπωσιακό μνημείο από την εποχή της αγγλικής κυριαρχίας στο λιμάνι της Βομβάης και ήρεμη πλέον επιστρέφω στο ξενοδοχείο μου.

Τέταρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Ώρα 10 το πρωί. Ξαναστήνομαι στην ουρά του Κινέζικου Προξενείου για να ξανακαταθέσω τα χαρτιά μου. Δεν ξέρω αν θα γίνει δεκτή η βίζα μου και ομολογώ πως έχω μεγάλο άγχος γιατί δεν υπάρχει καν, πλάνο Β΄, αν τελικά την απορρίψουν.
Για να διασκεδάσω την αγωνία μου περιπλανιέμαι στην Βομβάη, επισκέπτομαι ενδιαφέροντα Μουσεία και θαυμάζω εξαιρετική μοντέρνα τέχνη. Εκεί, ανακάλυψα τις αγορές ανταλλαγής βιβλίων και ολοκληρώνω την μέρα μου δίπλα στην θάλασσα τρώγοντας γευστικά φρέσκα φρούτα από πλανοδίους μικροπωλητές.
Το βράδυ από το στρες δεν μπορώ να κοιμηθώ. Έτσι, αποφασίζω να τελειώσω το βιβλίο που διαβάζω αυτόν τον καιρό.

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010

Προσπαθώ να σκοτώσω τον χρόνο και την αγωνία μου μέχρι να πάω την ορισμένη ώρα στο Κινέζικο Προξενείο, πίνοντας καφέ στο φημισμένο σημείο συνάντησης όσων ταξιδεύουν σ΄ αυτά τα μέρη, το « Λέοπαρντς Καφέ» και  χαλαρώνω ανταλλάσσοντας εμπειρίες και συμβουλές με άλλους ταξιδιώτες.
Ο χρόνος αναμονής μοιάζει ατέλειωτος. Έτσι, επιστρέφω στα γραφικά παζάρια ανταλλαγής βιβλίων που ανακάλυψα χθες. Στοίβες χρησιμοποιημένων, κυρίως αγγλικών βιβλίων, υψώνονται στα πεζοδρόμια και μετά από σκληρή διαπραγμάτευση με τον πωλητή, ανταλλάσσω το βιβλίο μου με ένα παλαιότερο chick lit της κατηγορίας γυναικεία λογοτεχνία. Είναι μια «ένοχη» απόλαυση, για την οποία ντρέπομαι να παραδεχτώ δημοσία πως έχω γίνει πλέον φαν!!
Αμέσως μετά κατευθύνομαι στην ανατολική παραλία της πόλης, όπου μερικά μόλις μέτρα από τα πολυτελέστατα ξενοδοχεία, βλέπεις την ζοφερή εικόνα της φτώχειας και της εξαθλίωσης στις παραγκουπόλεις.
Βρέχω τα πόδια μου στην θάλασσα, παρατηρώντας τις Ινδές να κολυμπούν με πλήρη περιβολή.
Ώρα 2 το μεσημέρι, το ραντεβού μου στο προξενείο. Επιτέλους έχω την ποθητή βίζα στα χέρια μου. Ευχαριστώ το ΣΥΜΠΑΝ που με ευνόησε. Καιρός να φύγω από την Βομβάη !

Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010

Πετάω για Γκόα, την φημισμένη εξωτική παραθαλάσσια περιοχή στην δυτική  ακτή της κεντρικής Ινδίας.
Φτάνω σε μια  καταπράσινη παραδεισένια – εκ πρώτης όψεως – τοποθεσία κατάφυτη από φοίνικες και αφού αφήνω τα πράγματα μου στο ξενοδοχείο κατεβαίνω με λαχτάρα στην παραλία.
Προς μεγάλη μου έκπληξη και απογοήτευση, η παραλία είναι τόσο πηγμένη όσο και οι δρόμοι της Βομβάης, από άπειρους Ινδούς ντυμένους από την κορυφή έως τα νύχια, δεκάδες αγελάδες που ξάπλωναν ανενόχλητες στην άμμο, καθώς και μερικούς τουρίστες.
Σκέπτομαι πως πρέπει επειγόντως να ανακαλύψω άλλη παραλία.
Κάθομαι μαραμένη στην άμμο, προσπαθώντας να απολαύσω το ηλιοβασίλεμα μέσα στον πανικό και την πολυκοσμία – και για προστεθεί ήχος στην υπέροχη αυτή εικόνα – είναι φανερό ότι τα τζετ σκι είναι το αγαπημένο θαλάσσιο σπορ των Ινδών!
Μία πανέξυπνη Ινδή πλανόδια πωλήτρια παρεό, πλησιάζει, κάθεται δίπλα μου και μου πιάνει κουβέντα. Αφού ανταλλάξαμε τις απαραίτητες πληροφορίες για την οικογενειακή μας κατάσταση, με πληροφορεί πως  σήμερα είναι μεγάλη γιορτή για τους Ινδούς και γι αυτό τόσος κόσμος στην παραλία.
Μετά από αρκετή κουβέντα αποφάνθηκε ότι αφού είμαστε «φίλες», ΠΡΕΠΕΙ να αγοράσω ένα παρεό! Απάντησα ότι δεδομένης της «φιλίας» μας το παρεό που θα αγοράσω, θα ΠΡΕΠΕΙ να είναι στο 1/3 της τιμής!! Η συμφωνία έκλεισε. Ήμασταν ευχαριστημένες και οι δύο.

Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010

Μετά το χθεσινό σοκ της παραλίας, νοιώθοντας παράλληλα πολύ κουρασμένη, επέλεξα να περάσω την μέρα μου δίπλα στην ήσυχη πισίνα του ξενοδοχείου. Όταν επέστρεψα στο δωμάτιο, κέντρισε την προσοχή μου μια παλιά μου αγάπη: η τηλεόραση. Χάθηκα για μερικές ώρες βλέποντας αμερικάνικες ταινίες και πραγματικά, είχα ξεχάσει πως είναι να σκορπάς τον χρόνο σου χαζεύοντας στο κουτί.
Το βράδυ θα συναντούσα μια ταξιδιώτισσα από την Αυστρία που γνώρισα στο αεροπλάνο. Τελικά δεν βρεθήκαμε και κατέληξα σε ένα συμπαθητικό χορτοφαγικό εστιατόριο, όπου έφαγα κάρυ και ρύζι μπασμάτι και ήπια μάγκο-λάσι με πάγο. Η πείνα μου μεγάλη, έφαγα λαίμαργα και εκεί ακριβώς, έγινε το λάθος: ξέχασα να βγάλω τον πάγο από το λάσι.
(σημ.: στην Ινδία, δεν πίνεις ποτέ νερό ούτε πάγο, αν δεν είναι εμφιαλωμένα)

Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010

Από τις 5 το ξημέρωμα πληρώνω το χθεσινό λάθος αγκαλιά με την λεκάνη της τουαλέτας.

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010

Ξυπνάω νωρίς το πρωί. Νοιώθω καλά, γεμάτη ενεργεία και αποφασισμένη να μη χάσω άλλο χρόνο.
Επιβιβάζομαι σε ένα από τα κλασσικά ινδικά λεωφορεία με την ξύλινη μπουαζερί, τα πολύχρωμα φωτάκια και τις λουλουδάτες γιρλάντες με προορισμό την Μομπάσα, στην οποία βρίσκεται ο κεντρικός σταθμός λεωφορείων και από εκεί αποφασίζω να επισκεφτώ το Βακανγκόρ. Πρόκειται για όμορφη ήσυχη παραλία με λιγοστούς τουρίστες .
Απλώνω το παρεό μου, ξαπλώνω στον ήλιο φορώντας το μάλλον συντηρητικό μπικίνι μου, βγάζω το βιβλίο μου και αρχίζω να διαβάζω αμέριμνη.
Μετά από μερικές σελίδες, ήταν δύσκολο να μην παρατηρήσω την αυξημένη κίνηση γύρω μου. Διάφοροι νεαροί Ινδοί πόζαραν αρκετά κοντά μου έτσι ώστε να με συμπεριλαμβάνουν στο κάδρο της φωτογράφισης, ενώ οι μεγαλύτεροι, ντυμένοι πάντα από την κορυφή μέχρι τα νύχια, καθόταν σε πολύ κοντινή απόσταση χαζεύοντας το «παράξενο θέαμα», δηλαδή εμένα, όπως έκαναν άλλωστε με όλες τις τουρίστριες της παραλίας!…

Καινούρια λέξη: « Μπας» . Στα ινδικά σημαίνει «αρκετά» και είναι η λέξη -κλειδί που σταματά οποιανδήποτε ενοχλητική παρέμβαση.

Καινούργια γεύση: Ο χυμός φρέσκιας καρύδας, που τον πίνεις με καλαμάκι τοποθετημένο σε μικρή τρύπα στην κορυφή της.

Καινούργιος ήχος: ο μαγευτικός ήχος του σιτάρ από ντόπιους καλλιτέχνες.

1: Το εντυπωσιακό Ταζ στο λιμάνι της Βομβάης (ένα από τα πιο διάσημα και επιβλητικά ξενοδοχεία της Βομβάης).

2: Άποψη από το λιμάνι

3/ 4: Κάτοικοι των παραγκουπόλεων!

5: Περίπατος σε μια από τις πιο κεντρικές παραλίες της Βομβάης

6: παραγκούπολη με πεντάστερο ξενοδοχείο για φόντο

7: Λεπτομέρεια από στιγμές της πόλης

8: Ζωή εν δράσει στην παραγκούπολη

9: Shopping στο κέντρο της πόλης

10/ 11/ 13: Στιγμές ‘χαλάρωσης’ σε μια από τις παραλίες της Γκόα.

12: ‘Παζάρεμα φιλίας’.

14/ 15: Επιτέλους ανακαλύπτω τον παράδεισο στην Γκόα

16: Γεύση από καρύδα και χωρίς κόστος!

17: Που μας πάει το πουλμανάκι;

Το άρθρο Το ημερολόγιο ενός ταξιδευτή (11η εβδομάδα) εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Εβδομάδα 10η – απομένουν 42 εβδομάδες.

Εννέα εβδομάδες συνολικά έχουν περάσει από την Αφρική έως την Ινδία και νοιώθω πως πήρα για τα καλά το «βάπτισμα του πυρός»!

Έχω πλέον την αυτοπεποίθηση του ταξιδευτή και προσμένω με ανυπομονησία να δω, τι άλλο θα προκύψει σ΄ αυτή την μεγάλη περιπέτεια.

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

Κατοικώντας μόνιμα στο Λονδίνο, πίστευα πάντα ότι είμαι αρκετά εξοικειωμένη με την ομίχλη, που είναι κομμάτι της καθημερινότητας μου. Ομολογώ ωστόσο, ότι η ομίχλη στα Ιμαλάια, έτσι όπως την έζησα, είναι μια εντελώς ξεχωριστή εμπειρία:

Εκεί που καθόμασταν στην ταράτσα και αγναντεύαμε τον επιβλητικό όγκο των χιονισμένων βουνών, απολαμβάνοντας ξεπαγιασμένοι νοστιμότατους υδατάνθρακες στο πρωινό, βλέπουμε ξαφνικά να ανεβαίνει προς το μέρος μας, σαν κύμα από την πλαγιά, ένα σύννεφο.

Μέσα σε λίγα λεπτά δεν μπορούσαμε να δούμε ούτε στα δυο μέτρα. Και αφού μας κάλυψε, και μας έθαψε, έτσι απλά, διαλύθηκε και ο ήλιος εμφανίστηκε ξανά… Κάτι σαν σκηνή από ταινία θρίλερ να πω!

Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010

Έπειτα  από τρεις εβδομάδες και πάρα πολλές ώρες γιόγκα και διαλογισμού, έφτασε η στιγμή να κάνω την αυτοκριτική μου, να παραδεχτώ την πραγματικότητα και να πω δυνατά, το ανείπωτο: πως ΔΕΝ μου λέει τίποτα η γιόγκα και ο διαλογισμός, πως ΔΕΝ θα βρω ποτέ την Νιρβάνα, πως ΔΕΝ τα καταλαβαίνω όλα αυτά, πως τα βαριέμαι και πως θέλω να βγω έξω να κάνω ποδηλασία, ορειβασία και καγιάκ!!! Κάπως έτσι, άδοξα τελείωσε η πνευματική μου αφύπνιση…

Τέταρτη 6  Ιανουαρίου 2010

Σήμερα μυηθήκαμε στα μυστικά «στολισμού» χεριών με φυτική βαφή χέννας, η οποία χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην Ινδία, από τις γυναίκες  στους γάμους:

Με ένα μικροσκοπικό χωνί (σαν το κορνέ που έχουμε για την σαντιγί) σχεδιάζουμε πάνω στα χέρια μας, με την πηχτή πρασινωπή ουσία (τη χέννα) που μυρίζει χορτάρι. Στην συνέχεια περιμένουμε να ξεραθεί και όταν πλυθεί μένει ένας όμορφος κοκκινωπός διακοσμητικός «λεκές»!

Πολύ ενδιαφέρον το αποτέλεσμα, το οποίο όμως γρήγορα γίνεται χάλια όταν ξεθωριάσει, γιατί μετατρέπεται σε πραγματικό λεκέ και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να απαλλαγείς από αυτόν. Θέλει τον χρόνο του και μπόλικα σαπουνίσματα μέχρι να εξαφανιστεί.

Επίσκεψη -και πάλι- σε ορφανοτροφείο της περιοχής. Έχω παρατηρήσει το συχνό φαινόμενο να πηγαίνουν οι εθελοντές σε ορφανοτροφεία και ιδρύματα κοινωνικής ωφέλειας και το μόνο που μπορώ να βρω σαν εξήγηση είναι, πως αυτά τα μέρη έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από περισσότερα χέρια βοηθείας και το σημαντικότερο, θετικά χαμόγελα.

Το κτήριο μεγάλο και προσεγμένο. Οι κοιτώνες τον κοριτσιών και των αγοριών μικροί ενώ τα κορίτσια είναι πολύ περισσότερα από τα αγόρια. Η ηλικία τους, κυμαίνεται από 18 μηνών έως 18 χρονών και το σχολειό τους, βρίσκεται μέσα στο χώρο του ορφανοτροφείου.

Στις ελεύθερες ώρες, τα μεγαλύτερα παιδιά φροντίζουν τα μικρότερα, ενώ η επαγγελματική τους εκπαίδευση περιλαμβάνει τέχνες όπως, ραπτική, κατασκευή επίπλων και χειροτεχνία.

Όλα δείχνουν, ότι και τα παιδιά χωρίς γονείς, μπορούν να έχουν δυνατότητες και ευκαιρίες επαγγελματικής επιλογής, σε σχέση με τα παιδιά που μεγαλώνουν με κανονικές οικογένειες. Ιδιαίτερα τα κορίτσια.

Μια ακόμα πτυχή της αυστηρής Ινδικής κοινωνικής κουλτούρας.

Η επίσκεψη μας συνεχίστηκε στον χώρο όπου φιλοξενούνται παιδιά με ειδικές ανάγκες. Φαίνονται χαρούμενα, ιδιαίτερα όταν παίζουν με μερικά αξιολάτρευτα κουταβάκια που υπάρχουν τριγύρω.

Εντυπωσιαστήκαμε από τις προσπάθειες του προσωπικού για επανένταξη των παιδιών, τα οποία μάλιστα έκαναν μαθήματα χειροτεχνίας και κατασκευής κεριών, που τα πουλούσαν στους ναούς.Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010

Το να μάθεις να φοράς σάρι, θέλει γνώση και τέχνη. Ποτέ τόσο πολύ ύφασμα δεν με έκανε να νιώσω, τόσο θηλυκό. Μάθαμε για την τεχνική που διπλώνεις το ύφασμα, γύρω από το σώμα, ώστε να καλύπτει τον ένα ώμο και μετά να πέφτει κομψά στο πάτωμα και πόσο ελάχιστα αποκαλύπτεται λίγη σάρκα αλλά και πόσο σέξι είναι!

(Ανυπομονώ να παντρευτεί μια Ινδή φίλη μου στο Λονδίνο για να έχω την ευκαιρία να φορέσω το σάρι που αγόρασα!).

Σάββατο 9 Ιανουαρίου  2010

Τα μαθήματα τελείωσαν. Το πρόγραμμα μας εδώ, ολοκληρώθηκε. Πακετάρω τον σάκο μου για το ατελείωτο ταξίδι επιστροφής στο Δελχί που αρχίζει σε λίγο…

Τώρα είναι η στιγμή για την μυστική ιεροτελεστία του ταξιδευτή: την ανταλλαγή βιβλίων. Όπου υπάρχουν εθελοντές, υπάρχουν και βιβλία που σε περιμένουν σε κάθε καταυλισμό.

Ξεκινάς το ταξίδι σου με ένα βιβλίο και σε κάθε σταθμό, εφόσον το έχεις διαβάσει, το ανταλλάσεις με ότι βρεις στην βιβλιοθήκη από τα βιβλία που άφησαν εκεί, προηγούμενοι εθελοντές.

Η όλη διαδικασία έχει ενδιαφέρον, αφού δεν ξέρεις ποτέ, τι υπάρχει και τι θα αναγκαστείς να διαβάσεις! Εγώ πάντως με τον τρόπο αυτό μυήθηκα στο chick -lit , λογοτεχνικό είδος με αποκλειστικά γυναικεία θέματα ,που δεν είχα διαβάσει ποτέ μου!!!

Ωστόσο και η μικρή αυτή απόλαυση, χάνεται σιγά – σιγά με την καθιέρωση των ηλεκτρονικών βιβλιοθηκών.

Κυριακή 10  Ιανουαρίου  2010

Μέρα εξερεύνησης στο Νέο  Δελχί. Τριγυρίζουμε με την Σάντρα στην παλιά πόλη, για να δούμε τον τάφο του Χιουμανγιούν, το μεγάλο Τζαμί και να ανακατευτούμε μέσα στο πολύβουο χρωματιστό πλήθος. Καταλήγουμε σε ένα αρκετά πολυτελές εστιατόριο για ένα τελευταίο κάρυ, αφού αύριο οι ταξιδιωτικοί μας προορισμοί με την Σάντρα χωρίζουν.

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου  2010

Να κάτι που πάντα ήθελα να κάνω: παίρνω ταξί για το αεροδρόμιο, ΧΩΡΙΣ εισιτήριο. «Ποια η επόμενη πτήση για Βομβάη;».

«Σε 45 λεπτά;»… Έφυγα!

Προσγειώνομαι στην ζεστή, γεμάτη υγρασία Βομβάη χωρίς πρόγραμμα. Πάω στις πληροφορίες του αεροδρομίου: «Ποιο είναι σχετικά οικονομικό ξενοδοχείο στο κέντρο;».

Και μετά τα απαραίτητα παζάρια συμφωνούμε στην τιμή, παίρνω ταξί και φτάνω στην περιοχή Κολόμπο. Μια σοφίτα το «σπίτι» μου για τις επόμενες τρεις μέρες, με πάνω από 35 βαθμούς Κελσίου αλλά με αιρκοντίσιον!! Μια χαρά!! Και επιτέλους μόνη, μιας και μοιράζομαι διάφορα δωμάτια εδώ και 40 μέρες!

Ζέστη και υγρασία αφόρητες, αλλά δεν με νοιάζει γιατί σήμερα είμαι σχεδόν ευτυχισμένη που έκανα κάτι «διαφορετικό»: έφαγα πίτσα και κάθισα στο δωμάτιο διαβάζοντας το βιβλίο μου!

Αύριο έχω «ειδική» αποστολή, που σημαίνει να βγάλω κινέζικη βίζα στην Ινδία, όντας Ελληνίδα πολίτης, μόνιμος κάτοικος Αγγλίας!! Καλά, έχει να “πέσει” πολύ γέλιο.

Καινούρια λέξη: Ίσως όχι και τόσο, αλλά ο Ανανάς, είναι ίδια λέξη!!

Καινούρια γεύση: Μάνγκο Λάσι, ένα από τα αγαπημένα μου ροφήματα που είναι γιαούρτι χτυπημένο με μάνγκο.

Καινούριος ήχος: Η ηχορρύπανση που φτάνει σε επίπεδα τρέλας, μπροστά στο τζαμί όπου υπάρχουν παζάρια με χιλιάδες κόσμο και οι μικροπωλητές να φωνάζουν με στεντόρειες φωνές προσπαθώντας να διαλαλήσουν την πραμάτεια τους.

1: ομίχλη στα Ιμαλάια

2/ 10: μαθήματα χέννας

3: Ναός με πρόσοψη ένα από τους ζωόμορφους θεούς του Ινδουϊσμού

4/ 5/ 6: Νέο Δελχί, ο τάφος του Χιουμανγιούν, χτισμένος το 1562

7: Τζάμα Μάστζιντ, Δελχί, το τεράστιο και πιο γνωστό τζαμί στην Ινδία

8: Λεπτομέρεια από το Δελχί

9: Αυτό δεν είναι το παραδοσιακό σάρι αλλά κάτι αντίστοιχο

Το άρθρο Το ημερολόγιο ενός ταξιδευτή (10η εβδομάδα) εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Εβδομάδα  9η – απομένουν 43 εβδομάδες.

Μετά την άγρια Αφρική, διανύω ήδη, δυο εβδομάδες στην πολυδιάστατη Ινδία.

Η αλήθεια είναι πως όταν σχεδιάζεις ένα ταξίδι μεγάλης διάρκειας, όσο και να προγραμματίσεις εκ των προτέρων κάθε λεπτομέρεια, τα απρόοπτα πάντα παραμονεύουν και πρέπει να αντιμετωπίζεις διάφορα διαδικαστικά στην πορεία.

Την συγκεκριμένη στιγμή έχω να λύσω τα εξής προβλήματα: έχω ένα μήνα ελεύθερο για ανεξάρτητη περιπλάνηση και ακόμα δεν έχω σχεδιάσει τι θα κάνω.

Το μόνο που ξέρω, είναι ότι λαχταρώ απελπισμένα ήλιο και θάλασσα και πως έχω μπουχτίσει με την παγωνιά. Επιπλέον τον Φεβρουάριο θα πάω στην Κίνα και πρέπει να βγάλω βίζα και να αλλάξω την πτήση μου για το Πεκίνο.

Όλα αυτά πρέπει να γίνουν από ένα μέρος όπου το ηλεκτρικό ρεύμα έρχεται όποτε του καπνίσει, το ιντερνέτ είναι – στην καλύτερη περίπτωση- πολύ αργό, οι ιστοσελίδες δεν έχουν τις σωστές πληροφορίες, τα τηλέφωνα δεν λειτουργούν και όταν λειτουργούν, δεν βρίσκεται κανείς από την άλλη πλευρά να το σηκώσει!…

Με τις παραπάνω δυσκολίες και ταλαιπωρίες, χρειάστηκα δυο ολόκληρες εβδομάδες για να οργανώσω τα επόμενα βήματα μου και δεδομένου ότι η υπομονή δεν είναι μια από τις αρετές μου, τα επίπεδα του στρες είχαν χτυπήσει κόκκινο!

Η εθελοντική εργασία συνεχίζεται κανονικά, ενώ τα απογεύματα κάνουμε μαθήματα μαγειρικής με την συμπαθέστατη Auntie Gi, η οποία έχει δεδομένη την κυριαρχία της στην κουζίνα. Έτσι, συνεχώς μας  κατσαδιάζει όταν κάτι δεν το κάναμε σωστά και γελάει καλόκαρδα με την αδεξιότητα μας!

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου  2009

Η Σάντρα, η οποία είναι από την Σουηδία, μια από τις πιο εξελιγμένες κοινωνικά χώρες, έχει πάρει  πολύ ζεστά τον ρόλο της ενδυνάμωσης για κοινωνική ανάπτυξη των νεαρών γυναικών στην Ινδία.

Αποφάσισε μάλιστα, αντί να κάνουμε επισκέψεις στα σπίτια του χωριού, να οργανώσουμε μια ομάδα που θα διδάσκουμε αγγλικά και παράλληλα θα μιλήσουμε στα κορίτσια για διάφορες επιλογές ζωής, σπουδές και άλλες δραστηριότητες.

Συμφώνησα να τη βοηθήσω, έχοντας όμως τους ενδοιασμούς μου, γιατί πιστεύω ότι σε κάθε χώρα που πάμε, πρέπει είμαστε επισκέπτες. Και το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι, να παρατηρούμε και να μαθαίνουμε τον τρόπο σκέψης των άλλων λαών (όσο και να μην συμφωνούμε μαζί τους) και όχι να τους επιβάλουμε τον δικό μας τρόπο.

Την πρώτη μέρα στην ομάδα είχαμε 23 κορίτσια, γεμάτα ενθουσιασμό να μάθουν για μας και φυσικά το «γνωστό θέμα» ήταν το πρώτο στην ατζέντα τους (και για όποιον δεν το μάντεψε: το αν είμαστε παντρεμένες).

Την δεύτερη μέρα, ωστόσο, κανένα κορίτσι δεν ήθελε να έρθει στο μάθημα και η Σάντρα έφτασε στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού, αφού δεν μπορούσε να καταλάβει πως ήταν δυνατόν να μην ενδιαφέρονται!!!

Οι νεαρές Ινδές έκαναν την Σάντρα να συνειδητοποιήσει πως όχι μόνο δεν θα αλλάξει τον κόσμο, αλλά κάτι ακόμη χειρότερο: ότι ο κόσμος δεν θέλει να αλλάξει.

Τα μαθήματα έληξαν άδοξα!  Όσο για μένα, ήταν η καλύτερη μου, διότι είχα τα δικά μου προβλήματα και έτσι πήγα στην πόλη, να βρω ένα ιντερνέτ καφέ που να λειτουργεί!

Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου  2009

Άλλο ένα παγωμένο βράδυ, παραμονή Πρωτοχρονιάς, στον καταυλισμό και προσπαθώ να βρω άκρη μπροστά στον υπολογιστή (εκμεταλλευόμενη το ότι έχουμε ηλεκτρικό την δεδομένη στιγμή) παλεύοντας με όλες τις διαδικαστικές δυσκολίες που προανέφερα.

Μέσα στο σκοτάδι και την ησυχία του γραφείου, ακούω κάτι που έχω να ακούσω εδώ και μήνες: «Καλησπέρα!». Ελληνικά! Απίστευτο!

Ένας Έλληνας στο πιο απίθανο μέρος! Το όνομα του, Ηρακλής. Ζει στη Φιλανδία με την σύζυγο του, εργάζεται  σε μια εταιρία που οργανώνει εθελοντισμό και ήρθε να δει το μέρος που δουλεύουμε!

Αλλάξαμε Χρόνο όλοι μαζί, στο θεοσκότεινο ύπαιθρο (το ηλεκτρικό έπεσε πάλι) γύρω από την απαραίτητη φωτιά, με μπύρες και παράφωνα Πρωτοχρονιάτικα  τραγούδια από τις χώρες μας!

Σίγουρα αξέχαστη Πρωτοχρονιά και για πρώτη φορά, στην ενήλικη ζωή μου, που δεν παίρνω «μεγάλες αποφάσεις» για τον νέο χρόνο, αφού αν και  ξεπαγιασμένη σε ένα τυχαίο χωριό στο βορρά της Ινδίας, αισθάνομαι  ευτυχισμένη και δεν χρειάζομαι τίποτε άλλο! (Ίσως ένα καλοριφέρ για την επόμενη εβδομάδα!!).

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2010

Το πρωί ξεκινάμε για την ορεινή Νταραμσάλα, όπου βρίσκεται το σπίτι του Δαλάι Λάμα και η εξόριστη κυβέρνηση του Θιβέτ. Αποφασίσαμε με την Σάντρα να κλείσουμε ένα VIP δωμάτιο με την ελπίδα να κάνουμε ντους χωρίς κουβά και να κοιμηθούμε σε θερμοκρασία πάνω από 10 βαθμούς…

Λίγο πριν φύγουμε χαιρετηθήκαμε με τον Ηρακλή, ο οποίος μου έδωσε την κάρτα του. Και τότε, αποκαλύπτεται η σύμπτωση των συμπτώσεων: Σ΄ αυτήν την άκρη του κόσμου, ο Ηρακλής είναι ο γιος του οδοντιάτρου μου, στην Αθήνα! Λένε πως όποια πέτρα και αν σηκώσεις ένα Έλληνα θα βρεις, αλλά όχι και έτσι!

Στον δρόμο για την Νταρμασάλα, περάσαμε από την Νορμπιλίνγκα –  θιβετιανή Σχολή Καλών Τεχνών – και μείναμε άφωνες με την απίστευτη δεξιοτεχνία των καλλιτεχνών αλλά και από την θρησκευτική τους τέχνη.

Όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο, ανεβήκαμε με λαχτάρα δυο – δυο τα σκαλιά για να σκαρφαλώσουμε στον έκτο όροφο που ήταν το δωμάτιο μας. Το VIP δωμάτιο!  Και πραγματικά, ήταν ότι περιμέναμε: δηλαδή, κρεβάτι με στρώμα, θέρμανση, (ο κουβάς σταθερός στο μπάνιο φυσικά!!) ωραίο ρουστίκ ντεκόρ και σαλονάκι στη μέση του οποίου, ένας κορμός δέντρου ερχόταν από τον κάτω όροφο και τέλειωνε στο ταβάνι!!!…

Υποθέσαμε ότι οι Βουδιστές, κάποια δέντρα τα θεωρούν ιερά και δεν επιτρέπεται να τα κόψουν, άρα κτίζουν γύρο από αυτά…

Αφού ταχτοποιηθήκαμε στο «VIP  δωμάτιο μας» αποφάσισα να γνωρίσω καλύτερα την Νταρμασάλα, μια πόλη που σφύζει από μοναχούς με τις πορτοκαλί στολές και τα ξυρισμένα κεφάλια, πήγα στο ναό και στο Μουσείο Θιβετιανής Ιστορίας.

Ήταν γεμάτο εκθέματα και στιγμιότυπα από την χαμένη πατρίδα – ακόμα μια πικρή σελίδα της παγκόσμιας ιστορίας –  και ο χρόνος σταμάτησε μπροστά σε ένα ματωμένο πουκάμισο. Σκούπισα τα μάτια μου και έφυγα γρήγορα.

Περιπλανήθηκα στις αγορές, έπιασα κουβέντα με τους ντόπιους και κατέληξα σε μια ταράτσα να πίνω μπύρα και να τρώω καταπληκτικά θιβετιανά εδέσματα.

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010

Δίωρη πεζοπορία για να δούμε ένα «φημισμένο» καταρράκτη της περιοχής, ο οποίος τελικά ήταν νερό με το σταγονόμετρο, με μια λακκούβα από κάτω!

Επιστρέψαμε απογοητευμένες στη βάση μας και τι ωραία έκπληξη μας περίμενε: μια μικροσκοπική σόμπα στο δωμάτιο!

Καινούρια λέξη: Ρούκο, που σημαίνει «σταμάτα». Λέξη που υπήρξε ιδιαίτερα χρήσιμη για μένα και στο σχολείο, αλλά και για να φρενάρω διάφορους επίμονους μικροπωλητές.

Καινούρια γεύση: Το υπέροχο γλυκό που μας έφτιαξε η Auntie Gi, που είναι τριμμένο φρέσκο καρότο και καρύδα, σοταρισμένα με βούτυρο και ζάχαρη! ΤΕΛΕΙΟ!

Καινούριος ήχος: Τα κάλαντα στα Φιλανδικά, Σουηδικά και Γερμανικά

1: Περήφανοι για την τέχνη τους, η μοδίστρα και ο σύζυγος της, μιας και ράψαμε στο μαγαζί τους μια τυπική ινδική ενδυμασία.

2/ 8: Νορμπιλίνγκα, Θιβετιανή σχολή καλών τεχνών. Εξαιρετικά εντυπωσιακή η Θρησκευτική τέχνη  αλλά και η δεξιοτεχνία των φοιτητών – καλλιτεχνών.

3/ 4/ 5/ 6/ 7: Ζωγραφική, εργόχειρο, ξυλογλυπτική

9: Η Δαραμασάλα σκαρφαλωμένη στα 1.700 μ. πάνω από την θάλασσα

10: Ο κορμός στη μέση του «VIP δωματίου»!

11: Μικρός καταρράκτης

12: Ο καταυλισμός μας

13: Πρωινό με θεά τα Ιμαλάια

14: Ο Μπίμπο, ο μικρότερος μαθητής μας, ενάμιση μόλις χρόνων. Η κόκκινη βούλα στο κέντρο του μετώπου του, σημαίνει « καλή τύχη» διότι είχε τα γενέθλια του εκείνη τη μέρα.

Το άρθρο Το ημερολόγιο ενός ταξιδευτή (9η εβδομάδα) εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.