Iδίως κατά την τελευταία δεκαετία, περισσότερο από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Γαλλία έχει δεχθεί απανωτά χτυπήματα από τους ριζοσπάστες ισλαμιστές  ̶ τζιχαντιστές (Charlie Hebdo, 7.1.2015, Bataclan, 13.11.2015, Νίκαια, 14.7.2016, όπου φορτηγό επέπεσε ηθελημένως σε πλήθος με 86 νεκρούς και 400 τραυματίες,  o αποκεφαλισμός του καθηγητή Paty, Οκτώβριος 2020 κτλ.), για τους οποίους όμως η ανορθολογική γαλλική αριστερά φαίνεται να εκφράζεται με συμπάθεια, όπως διαπίστωσε και η Γαλλίδα Vidal  ̶  Υπουργός ανώτατης εκπαίδευσης στην Κυβέρνηση Macron  ̶  κατόπιν έρευνας που έκανε στα Πανεπιστήμια και διαπίστωσε (14.2.2021) ότι μέσα σ ’αυτά έχει διαμορφωθεί ένα κλίμα ιδεοληπτικού «islamo-gauchisme».

Για την αντιμετώπιση των παραπάνω έκνομων ενεργειών, η Γαλλία θέσπισε πρόσφατα ειδικούς νόμους, όπως, μεταξύ άλλων, ο νόμος που προβλέπει το αδίκημα της συμμετοχής σε τρομοκρατική ομάδα (2010), ο νόμος που απαγορεύει την έξοδο από τη Χώρα Γάλλων υπηκόων που θέλουν να ενταχθούν σε ομάδες τζιχαντιστών (2014), ο νόμος «κατά των ταραχοποιών» (2019) για να αντιμετωπισθούν οι πολυπληθείς ομάδες των «κίτρινων γιλέκων» που συντάραξαν την κοινωνικοοικονομική ζωή της Γαλλίας για περισσότερο από ένα χρόνο και όπου μετείχαν και πολλοί μουσουλμάνοι.

Ενόψει όμως του γεγονότος ότι κάθε χρόνο πολλές χιλιάδες μουσουλμάνοι εγκαθίστανται νομίμως στη Γαλλία και μετά πενταετία αποκτούν τη γαλλική ιθαγένεια (Zanaz, Islamisme, 2013), η γαλλική κοινωνία αντιδρά και ήδη κυριαρχείται από την ισλαμοφοβία, την οποία οι πολιτικοί οφείλουν άμεσα να αντιμετωπίσουν για να μη φθάσουμε και σε «εμφύλιο πόλεμο», όπως μερικοί διαβλέπουν (πρβλ. και την «επιστολή απόστρατων Γάλλων στρατηγών» της 21.4.2021), δοθέντος ότι είναι πλέον εμφανείς οι ισλαμιστικές αποσχιστικές τάσεις, αφού το δυναμικό γαλλικό ισλάμ θέλει να εφαρμόσει τις αρχές του «κοινοτισμού» (communautarisme), για τη δημιουργία, εντεύθεν, ενός «ισλαμικού αυτονομισμού», δηλαδή δύο «παράλληλων κοινωνιών» (sociétés parallèles)! με όλους του εντεύθεν  κινδύνους για το γαλλικό έθνος. Αναφέρεται ότι, αν εξελιχθούν έτσι τα πράγματα, η Γαλλία θα καταντήσει «une France libanisée». Ο δημοφιλής αλλά αμφιλεγόμενος Zemmour συμπληρώνει εδώ:« όχι λαός μέσα στο λαό».

Όμως, ο  «αυτονομισμός» αυτός στρέφεται κατά του γαλλικού έθνους, των δικαιωμάτων του ανθρώπου (ΕΣΔΑ), των «νόμων της Δημοκρατίας» (lois républicaines), αλλά υπέρ της «σαρία» ή Νόμου του Ισλάμ. Εύλογη, λοιπόν, η απόφαση της γαλλικής Κυβέρνησης να προετοιμάζει ειδικό νόμο (2020-2021) για να επιβάλει τον σεβασμό από όλους τους Γάλλους, δηλαδή και τους μουσουλμάνους, « των νόμων της Δημοκρατίας». Ο νόμος δε αυτός δεν δέχεται τις αρχές του κοινοτισμού, τον οποίο ευθέως απορρίπτει, σε ειδικό λόγο του που εκφώνησε στην πόλη Muhlouse (18.2.2020) ο πρόεδρος Macron, ο οποίος σωστά έχει χαρακτηριστεί ως «antiséparatiste», μη δεχόμενος το, αμερικανικό κυρίως, ιδεολόγημα του κοινοτισμού, όπως είχαν πράξει προγενέστερα και οι Jacques Chirac και N.Sarkozy. Οι Γάλλοι πρόεδροι διακατέχονται, έτσι, από έναν ιδιότυπο «συνταγματικό πατριωτισμό», όπως άλλωστε και ο de Gaulle.

Πρόσφατη δε δημοσκόπηση έδειξε ότι οι Γάλλοι που διάκεινται θετικά προς τον ως άνω «κοινοτισμό» είναι μόλις το 8,6%, δηλαδή όσο είναι περίπου το σύνολο του μουσουλμανικού πληθυσμού εντός Γαλλίας. Ομοίως και το Συνταγματικό Συμβούλιο έχει δεχθεί ότι το αδιαίρετο και η αρχή της ενότητας του γαλλικού λαού απορρίπτουν την διεκδίκηση συλλογικών δικαιωμάτων από κοινότητες που θέλουν να αυτονομηθούν (απόφ. no 99-412 DC. 15.6.1999). Υποστηρίζεται, λοιπόν, ότι η παραπάνω θέση του Macron ενδέχεται να είναι ένα ισχυρό πολιτικό όπλο για τις προεδρικές εκλογές του 2022.

Αναγνωρίζει όμως ο πρόεδρος Macron, στον παραπάνω λόγο του, ότι υπάρχουν στη Χώρα και διάφορες άλλες μειονότητες-κοινότητες που έχουν μεν δικά τους πολιτισμικά χαρακτηριστικά (θρησκεία, γλώσσα κλπ.), αλλά δεν αντιτίθενται διόλου στους «νόμους της Δημοκρατίας». Έμμεσα  έτσι αναγνωρίζει ότι η Γαλλία είναι όντως πολυπολιτισμική χώρα (multiculturalisme), ο δε γνωστός ιστορικός Noiriel θεωρεί ότι η Γαλλία είναι από τις πλέον πολυπολιτισμικές χώρες του κόσμου και γι’ αυτό την αποκαλεί « L’Amérique de l’Europe» (Le Monde, 4.12.2009, πρβλ. και Π. Παραρά, Οικονομική Ελευθερία, 2019, σελ. 147 επ., Μ. Σταθόπουλος, Μελέτες IV, 2021, σελ. 1616).

Με τις σκέψεις αυτές, και η μουσουλμανική μειονότητα Ελλήνων της Θράκης δεν μπορεί να διεκδικήσει «αυτονομισμό», όπως ορισμένοι εισηγούνται, ενόψει της πρόδηλης υπεροχής του Συντάγματος έναντι της σαρία, ενώ, παράλληλα, οι μειονοτικοί σέβονται και τα δικαιώματα του ανθρώπου και την ΕΣΔΑ, στο δικαστήριο της οποίας συχνά προσφεύγουν και δικαιώνονται.

*Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου
Επίτιμος Αντιπρόεδρος ΣτΕ

Το άρθρο Ο Macron απορρίπτει τον ισλαμικό κοινοτισμό… Του Πέτρου Ι. Παραρά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η αδυναμία και συμπάθεια που δείχνουν οι κινήσεις και τα κόμματα της Αριστεράς προς τους ισλαμιστές. Ακόμα κι όταν αυτοί επικαλούνται την τζιχάντ για τις πράξεις τους ή υπάγονται στην κατηγορία των σαλαφιστών. Το πιο εξοργιστικό όμως ανάμεσα στα επιχειρήματά τους είναι πως οι πράξεις βίας που οι ισλαμιστές πραγματοποιούν «δεν έχουν καμία σχέση με το Ισλάμ»!

Κεντρικές ιδέες για τις περισσότερες εκδοχές του Ισλάμ, αλλά ζωτικές για τα πιστεύω των σαλαφιστών-τζιχαντιστών, είναι (σύμφωνα με τα λόγια ενός από τους εγκυρότερους εκπροσώπους τους, του Ανγουόρ αλ Αουλάκι, στο «Constants on the Path to Jihad», Birmingham, 2005):

• H Τζιχάντ αποτελεί φυσική εμπλοκή σε σύγκρουση ή υλική υποστήριξη της σύγκρουσης αυτής. Εχει καθορισθεί αυτό από τον Θεό μέχρι την ημέρα της Κρίσης, εφόσον έχουμε πάρει εντολή να εξαφανίσουμε τους «κουφρ» (άπιστους) από τον κόσμο.
• Η Τζιχάντ αποτελεί υποχρέωση για κάθε αρτιμελή και ικανό μουσουλμάνο (σ.σ. Επάνω σε αυτήν ακριβώς τη διδασκαλία του Προφήτη στηρίζεται ο ισχυρισμός του Ερντογάν, πως «δεν υπάρχει μετριοπαθές κι ακραίο Ισλάμ, παρά μόνο Ισλάμ»).
• Η Τζιχάντ είναι παγκόσμια. Δεν αποτελεί τοπικό φαινόμενο. Κι αυτό επειδή ο εχθρός, οι άπιστοι δηλαδή, βρίσκονται παντού στον κόσμο.
• Η επιθετική Τζιχάντ, για τη διάδοση των διδασκαλιών του Προφήτη (σε αντιδιαστολή με την αμυντική Τζιχάντ, για την υποστήριξη διωκομένων μουσουλμάνων) είναι υποχρεωτική για κάθε πιστό. Οφείλει αυτός να κάνει κάτι προς αυτή την κατεύθυνση τουλάχιστον μια φορά τον μήνα.
• Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ εξόντωσης αμάχων κι ενόπλων
• Η Τζιχάντ δεν έχει σχέση με αγώνες εθνικής απελευθέρωσης. Διότι το μόνο που έχει σημασία είναι η θρησκεία και η εφαρμογή των επιταγών του Αλλάχ, κι όχι το όποιο έθνος.
• Ο επιδιωκόμενος στόχος της Τζιχάντ είναι η εγκαθίδρυση της «Ούμμα» (ισλαμικής κοινότητας) σαν παγκόσμιου χαλιφάτου, όπου οι άπιστοι είτε θα εξολοθρευθούν εντελώς είτε θα ζουν κάτω από τη Σαρία (ιερός νόμος) σαν θρησκευτικές μειονότητες.

Η κουλτούρα μας του μαρτυρίου, τονίζει ο Αουλάκι, πρέπει να αναβιώσει, διότι «τίποτα δεν τρομοκρατεί περισσότερο τους άπιστους από την αγάπη μας για τον θάνατο» (σελ. 53).

Ολα αυτά όμως δείχνουν να τα αγνοούν οι σύγχρονοι δυτικοί «προοδευτικοί» διανοούμενοι, στον δρόμο αναζήτησης συμμάχων κατά των επιτευγμάτων των καπιταλιστικών κοινωνιών της Δύσης. Αυτών ακριβώς που τους επιτρέπουν να ξεχωρίζουν και να δημιουργούν (βλ. και David Horowitz, «Unholy Alliance: Radical Islam And the American Left», 2003).

ΥΓ: Η αθώωση του Β. Μαρινάκη και των άλλων κατηγορουμένων για «σύσταση συμμορίας» δείχνει την πλάνη που μπορούν να οδηγηθούν και παράγοντες της δικαιοσύνης από καλοστημένες πλεκτάνες. Πώς όμως θα αποκατασταθούν δεκάδες άνθρωποι που έζησαν οικογενειακούς και κοινωνικούς εφιάλτες από δημοσιεύματα και καταγγελίες;

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Αριστερά και ισλαμιστές… Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Βασίλη Λαμπρόπουλου

Τουλάχιστον 20 τζιχαντιστές ή φανατικοί ισλαμιστές που δίνουν το «παρών» στα άτυπα τζαμιά της Αττικής, σε ΚΥΤ ή κρύβονται και σε διάφορα σημεία της Ελλάδας – έχοντας επιστρέψει από τις σφαγές στη Μέση Ανατολή – βρίσκονται στο «μικροσκόπιο» της ΕΛ.ΑΣ. και της ΕΥΠ. Για τους περισσότερους από αυτούς, όταν εισήλθαν στη χώρα μας, κυρίως την περίοδο 2016-2018, δεν υπήρχαν σήματα ξένων διωκτικών Αρχών και είχαν ξεφύγει από τα «ραντάρ» της Europol.

Ωστόσο, νεότερες πληροφορίες από συμπατριώτες τους (εντός και εκτός Ελλάδας) που τους αναγνώρισαν στα hotspots ή από συλληφθέντες τζιχαντιστές που ανακρίθηκαν τους τελευταίους μήνες σε Βρετανία, Γερμανία και άλλες χώρες κατέστησαν εφικτό τον εντοπισμό των… συντεταγμένων τους. Κάπως έτσι ξεκίνησε ένας κύκλος διαρκούς επιτήρησής τους που μπορεί να οδηγήσει σε συλλήψεις, με το μεγάλο ζητούμενο ωστόσο να παραμένει ένα: τι έχουν απογίνει τουλάχιστον 10 ισλαμιστές οι οποίοι φέρεται ότι είχαν αναχωρήσει από την Ελλάδα την περίοδο 2012-2016 προκειμένου να ενταχθούν στο Ισλαμικό Κράτος και των οποίων τα ίχνη έχουν χαθεί.

Επιπλέον, εξετάζεται αν υπάρχει οποιοδήποτε σύστημα υποδοχής ή προώθησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαχητών του ISIS από Σύρους που βρίσκονται στην Ελλάδα. Ομως ο βασικός προβληματισμός αφορά το κατά πόσο μπορεί τελικώς να υπάρξει «χρήση» μελών του ISIS με αποστολές θανάτου στη χώρα μας από το καθεστώς Ερντογάν, όπως είχε προειδοποιήσει την ελληνική κυβέρνηση ο αιγύπτιος πρόεδρος Αλ Σίσι.

Σφαγές

Η σύλληψη προ ημερών του 27χρονου τζιχαντιστή από τη Συρία στο κέντρο φιλοξενίας του Ελαιώνα, ο οποίος φέρεται ότι είχε εμπλακεί στη μεγάλη σφαγή περίπου 1.500 μελών της φυλής Shaitat τον Αύγουστο του 2014 από το Ισλαμικό Κράτος, όπως και η προγενέστερη σύλληψη ενός επίσης 27χρονου υπηκόου Τατζικιστάν (καταγράφεται ως «ηγετικό μέλος του ISIS») στην Τρίπολη αποκαλύπτουν το παρασκήνιο των ερευνών για τους αφανείς-αδρανείς μαχητές του ISIS και στη χώρα μας.

Αφορμή των συλλήψεων υπήρξε ο νέος κύκλος αιματηρών επιθέσεων στη Νίκαια και στη Βιέννη. Είναι ενδεικτικό ότι η σύλληψη του 27χρονου τζιχαντιστή στον Ελαιώνα (είχε εισέλθει στη χώρα το 2018 χωρίς να υπάρχει διεθνές σήμα γι’ αυτόν) έγινε ύστερα από υποδείξεις ομοεθνών του στην Ελλάδα. Σύμφωνα με αυτές, ο νεαρός απεικονιζόταν σε βίντεο που είχε αναρτηθεί στο Διαδίκτυο να ξυλοκοπά μέλη της φυλής Shaitat πριν εκτελεστούν.

Η πληροφορία, ωστόσο, διασταυρώθηκε και από ξένες υπηρεσίες που είχαν συλλάβει άλλα μέλη του ISIS που συμμετείχαν στην ίδια σφαγή και φαίνονταν στο βίντεο. Τα παραπάνω οδήγησαν τους επιτελείς της Κατεχάκη στη διαπίστωση ότι στη χώρα μας υπάρχει ένας όχι ευκαταφρόνητος αριθμός τζιχαντιστών που έχει φύγει από τη Μέση Ανατολή μετά την ήττα του Ισλαμικού Κράτους και οι οποίοι προσπαθούν να μετακινηθούν σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα άτομα αυτά φέρεται ότι θεωρούν την Ελλάδα «ασφαλές πεδίο», δεν έχουν εχθρότητα με τη χώρα, ενώ δεν φαίνεται να σχεδιάζουν αιματηρή επίθεση στη χώρα μας.

Επιστροφή στην Ευρώπη

Την περίοδο 2012-2016 περισσότεροι από 42.000 ξένοι μαχητές εντάχθηκαν στον ISIS. Από αυτούς, περίπου 5.000 πιστεύεται ότι προέρχονται από την Ευρώπη. Σύμφωνα με προγενέστερη έκθεση της Europol, o καταγραφόμενος ρυθμός επιστροφής των ευρωπαίων μαχητών του ISIS στις χώρες τους τα προηγούμενα χρόνια ήταν της τάξης του 25%-40%. Όμως, σε νεότερα έγγραφα επισημαίνεται ότι συντελείται μια παράλληλη… αόρατη επιστροφή με πλαστά έγγραφα, με τις ευρωπαϊκές Αρχές να ανησυχούν κυρίως για την εμπειρία ορισμένων εκ των επαναπατρισθέντων στον χειρισμό όπλων και εκρηκτικών.

Ακόμη, έχει διαπιστωθεί ότι στις οκτώ φυλακές επί συριακού εδάφους (που ελέγχονται κυρίως από Κούρδους) κρατούνταν περίπου 11.000 μέλη του ISIS, εκ των οποίων περίπου 9.000 είναι από τη Συρία και το Ιράκ και άλλοι 2.000 προέρχονται από 50 κράτη. Ανάμεσα σε αυτούς είναι και 850 που προέρχονται από τις χώρες της Ευρώπης. Αντίστοιχα, πριν από δύο χρόνια ο τούρκος πρόεδρος είχε αναφέρει ότι στις τουρκικές φυλακές κρατούνται 1.201 μέλη του Ισλαμικού Κράτους, ενώ 287 ένοπλοι είχαν συλληφθεί από τουρκικές δυνάμεις στη Συρία.

Το 2019, σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Αστυνομίας, συνελήφθησαν στην Ευρώπη συνολικά 436 ύποπτοι τζιχαντιστές για προεργασία επιθέσεων, προπαγάνδα υπέρ του ISIS και άλλους λόγους. Μεταξύ αυτών, 202 συνελήφθησαν στη Γαλλία, 56 στην Ισπανία, 43 στην Αυστρία και 3στην Ελλάδα. Η πιο σοβαρή περίπτωση ήταν αυτή 26χρονου που εντοπίστηκε τον Ιούνιο του 2019 από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία στην Κω. Ο 26χρονος, που ομολόγησε ότι ήταν ιμάμης, συμμετείχε στην εκπαίδευση του Ισλαμικού Κράτους και έφυγε από τη Μέση Ανατολή το 2017. Τον περασμένο Σεπτέμβριο καταδικάστηκε σε 12 χρόνια κάθειρξη και πλέον είναι κρατούμενος στις φυλακές Δομοκού.

Συλλήψεις

Μια άλλη σημαντική σύλληψη ήταν αυτή του 29χρονου Μιρσάντ Μπεκτάσεβιτς – γνωστός και ως «Μάξιμος» – που είχε συλληφθεί στα τέλη Ιανουαρίου 2016 στα ΚΤΕΛ της Αλεξανδρούπολης, μαζί με έναν 20χρονο από την Υεμένη, ο οποίος φέρεται ότι είχε παρουσία στο αιματοκύλισμα στη Συρία. Ακόμη, τον Σεπτέμβριο του 2016 συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη ύστερα από καταδίωξη ένας 49χρονος Γάλλος που είχε επίσης καταγραφεί ως ύποπτος για συμμετοχή στον ISIS. Επιπλέον, είχε διαπιστωθεί ότι εκπαιδευμένα μέλη της ομάδας του ISIS που αιματοκύλησαν την περίοδο 2015-2016 το Παρίσι και τις Βρυξέλλες είχαν εισέλθει στη χώρα μας από τη Λέρο και είχαν διαμείνει σε διαμερίσματα στα Σεπόλια, καθώς και ότι στο Αιγάλεω διέμεναν μέλη διεθνούς δικτύου ισλαμιστών που προχωρούσαν σε διαδικτυακή στρατολόγηση «τζιχαντιστών».

Σημειώνεται, τέλος, ότι κάθε χρόνο πραγματοποιούνται από την ΕΛ.ΑΣ περί τις 700-950 παρακολουθήσεις υπόπτων ύστερα από υποδείξεις ξένων διωκτικών υπηρεσιών, από τις οποίες οι περισσότερες αφορούσαν ενδεχόμενη συμμετοχή στον ISIS.

Το άρθρο Στο κυνήγι τζιχαντιστών η Ελληνική Αστυνομία … Του Βασίλη Λαμπρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο Θάνος Τζήμερος, Πρόεδρος της Δημιουργίας ξανά, μιλάει στον Α. Παπανδρόπουλο και Τ. Παπαδόπουλο για το ισλάμ και την διείσδυσή του στην Ευρώπη, την Τουρκία και απαντά σε όσους τον κατηγορούν ότι μετακινήθηκε από τις φιλελεύθερες του θέσεις.

Το άρθρο Το ισλάμ, οι ισλαμιστές και η αντιμετώπιση τους εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο φανατισμός των Ισλαμιστών διώχνει τον κόσμο από τη θρησκεία. Πολύ λιγότεροι οι πιστοί ανάμεσα στους νέους κάτω των 30. Μεγάλη δημοσκόπηση σε 10 χώρες.

Ολοένα και λιγότεροι Αραβες δηλώνουν μουσουλμάνοι τα τελευταία έξι χρόνια, σύμφωνα με γκάλοπ που διενήργησε το Αραβικό Βαρόμετρο, ερευνητικό δίκτυο στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, για λογαριασμό του BBC.

Οι πόλεμοι, οι εμφύλιες συγκρούσεις και η γενικότερη αναταραχή στην περιοχή φαίνεται πως έχουν αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση του ποσοστού των μουσουλμάνων, ιδίως στις ηλικίες κάτω των 30 ετών.

Οι ερευνητές ρώτησαν τους κατοίκους 10 χωρών και των παλαιστινιακών εδαφών αν δηλώνουν μη-θρησκευόμενοι. Στο προηγούμενο γκάλοπ, το 2012-13, το ποσοστό ήταν 8%. Φέτος, ήταν 13% στον γενικό πληθυσμό και 18% στις ηλικίες κάτω των 30. Οι ερωτώμενοι δήλωσαν επίσης ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους σε θρησκευτικούς αρχηγούς και πολιτικά κόμματα.

Το ποσοστό είναι μεγαλύτερο στις χώρες της «Αραβικής Ανοιξης» και η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται σε Αίγυπτο, Λιβύη και Τυνησία, σύμφωνα με τους Times. Οι αναλυτές το αποδίδουν στην άνοδο των ακραίων ισλαμιστικών κομμάτων, γεγονός που έστρεψε κόσμο μακριά από τη θρησκεία.

Στην Τυνησία, το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 30%, (και φτάνει το 50% για τις ηλικίες 18-29 ετών), ενώ στη Λιβύη το 25%. Ακολουθούν Αλγερία, Λίβανος και Μαρόκο με το μεγαλύτερο ποσοστό άθρησκων. Αντίθετα, η Υεμένη είναι η μοναδική χώρα, όπου το ποσοστό των μουσουλμάνων έχει αυξηθεί σε σχέση με το 2012.

Στην Αίγυπτο, η Μουσουλμανική Αδελφότητα του προέδρου Μόρσι εκδιώχθηκε από τον στρατό μετά από έναν χρόνο στην εξουσία, το 2013. Η Λιβύη βυθίστηκε σε εμφύλιο ανάμεσα σε τζιχαντιστές προσκείμενους στην Αδελφότητα και αντίπαλες παρατάξεις.

Η Τυνησία κατάφερε να εδραιώσει δημοκρατικό καθεστώς, αλλά οι μετριοπαθείς Ισλαμιστές έχασαν γρήγορα την εξουσία.

Η έρευνα δεν συμπεριέλαβε τη Συρία για λόγους ασφαλείας, ούτε τις περισσότερες χώρες του Περσικού Κόλπου επειδή αρνήθηκαν πλήρη και ανενόχλητη πρόσβαση στους ερευνητές.

Οσον αφορά τους ξένους ηγέτες, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ελάχιστα αρεστός στον αραβικό κόσμο, με ποσοστό μόλις 12%, ενώ ο Ερντογάν θεωρείται ιδιαίτερα δημοφιλής με 51% κατά μέσο όρο. Στην Ιορδανία, φτάνει το 75% ενώ στην Αίγυπτο, όπου ο Τύπος είναι ιδιαίτερα εχθρικός εναντίον του λόγω της υποστήριξής του στην Αδελφότητα, πέφτει στο 20%.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι πιο δημοφιλής από τον Τραμπ σε όλες τις χώρες, ακόμα και σε αυτές που οι κυβερνήσεις τους συνεργάζονται με τις ΗΠΑ.

Ενδιαφέρον έχει και η απάντηση «ποιον θεωρείτε τον μεγαλύτερο εχθρό της χώρας σας». Στο Ιράκ, το 30% απάντησε «η Αμερική», το 31% «το Ιράν» και το 21% «το Ισραήλ». Στον Λίβανο, το Ισραήλ το φοβάται το 79% του πληθυσμού.

Το άρθρο Ολο και περισσότεροι Άραβες απομακρύνονται από το Ισλάμ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.