Κι αν η συμφωνία με τον Λίβανο έχει σαφώς θετικές πτυχές και για τις δύο χώρες, παρά τις όποιες παγίδες μπορεί να υπάρχουν, το άνοιγμα της Τουρκίας προκαλεί πολλές επιφυλάξεις την ώρα που ο πολύπειρος κ. Νετανιάχου εμφανίζεται προσηλωμένος στη συνεργασία με την Ελλάδα και την Κύπρο, αναφέρει το άρθρο που υπογράφει ο μόνιμος αναλυτής της εφημερίδας, Σεθ Φράντζμαν.

Το Ισραήλ και η Τουρκία ανανέωσαν διπλωματικούς δεσμούς κατά τη διάρκεια της θητείας της απερχόμενης κυβέρνησης και τον τελευταίο χρόνο υπήρξαν πολλές επισκέψεις υψηλού προφίλ. Ήταν ένας πρωτοφανής αριθμός επισκέψεων για τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Ο Πρόεδρος του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ πήγε στην Τουρκία και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου στο Ισραήλ, ενώ πρόσφατα ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ πήγε στην Τουρκία. Αυτές οι επισκέψεις σηματοδοτούσαν την πρώτη φορά που πολλές από αυτού του είδους τις συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν για μια δεκαετία ή περισσότερο, επισημαίνει το άρθρο.

Η Τουρκία ήταν μια από τις πιο εχθρικές χώρες προς το Ισραήλ την τελευταία δεκαετία. Το κυβερνών κόμμα AKP της Άγκυρας συνέκρινε το Ισραήλ με τη ναζιστική Γερμανία πολλές φορές το 2018 και το 2019. Η Άγκυρα φιλοξένησε ηγέτες τρομοκρατών της Χαμάς και δημοσιεύματα σε ξένα ΜΜΕ ανέφεραν ότι η Χαμάς σχεδίαζε επιθέσεις από την Τουρκία. Επιπλέον, ο στολίσκος με το πλοιάριο Mavi Marmara, με προορισμό τη Γάζα, οργανώθηκε από ακροδεξιούς εξτρεμιστές στην Τουρκία.

Όταν ανακοινώθηκαν οι συμφωνίες εξομάλυνσης σχέσεων του Ισραήλ με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν, η Άγκυρα προσπάθησε να τις σαμποτάρει απειλώντας να διακόψει τις σχέσεις με τα ΗΑΕ. Η Τουρκία προσπάθησε επίσης να ανακατευτεί στις σχέσεις Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, υπενθυμίζει η Jerusalem Post.

Ωστόσο, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, η Άγκυρα ένιωσε ότι έχει λίγους φίλους στη Δύση και στην Ουάσιγκτον. Έχει στραφεί και επιδιώξει να συμφιλιωθεί με πολλές χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των ΗΑΕ, της Αιγύπτου, της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ.

Η απερχόμενη κυβέρνηση του Ισραήλ ήταν πρόθυμη να ανανεώσει τους δεσμούς της με την Άγκυρα. Ωστόσο, έκανε τόση συμφιλίωση που δεν είναι σαφές εάν ακολούθησε το αξίωμα «εμπιστεύσου, αλλά επαλήθευσε», τονίζει το άρθρο.

«Χρησιμοποίησε η Άγκυρα το Ισραήλ απλώς για να προσπαθήσει να αποκτήσει επιρροή στην Ουάσιγκτον, προβάλλοντας φιλο-ισραηλινές φωνές στις ΗΠΑ για να κερδίσει πόντους στην αμερικανική πρωτεύουσα; Και, τέλος πάντων, τι έχει κάνει η Άγκυρα για το Ισραήλ;», διερωτάται ο αρθρογράφος.

Αμφιβολίες

Η Τουρκία όντως κρατούσε Ισραηλινούς τουρίστες με πλαστές κατηγορίες, κάτι που κάνει συχνά η Άγκυρα με χώρες, απειλώντας τις και προσποιούμενη ότι μετά υποχωρεί ώστε να φαίνεται ότι η Τουρκία έκανε κάτι θετικό. Επιπλέον, η Τουρκία είπε ότι απέτρεψε επιθέσεις εναντίον Ισραηλινών. Αλλά θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί γιατί Ιρανοί ή άλλοι που απειλούν τους Ισραηλινούς μπορούν να δραστηριοποιηθούν στην Τουρκία εξ αρχής;

Ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: όταν ο κ. Νετανιάχου ήταν πρωθυπουργός, το σύνθημά του ήταν «δύναμη» και ποτέ δεν επέτρεψε στην Τουρκία να απειλήσει το Ισραήλ χωρίς να απαντήσει με τον ίδιο τρόπο. Ο κ. Νετανιάχου ήταν ένθερμος υποστηρικτής των Κούρδων και ήταν πάντα πρόθυμος να αντισταθεί στις συκοφαντίες από την Άγκυρα. Αυτό οδήγησε σε πολύ κακές σχέσεις, αλλά για αυτές τις κακές σχέσεις δεν έφταιγε το Ισραήλ, ισχυρίζεται το άρθρο. Τώρα υπάρχουν νέοι δεσμοί, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο αν η Άγκυρα θα μπορέσει να αλλάξει τις παλιές συνήθειές της να επιτίθεται στο Ισραήλ τώρα που η Δεξιά προφανώς επανέρχεται στην εξουσία στο Ισραήλ.

Θα χρησιμοποιήσει η Άγκυρα τις επερχόμενες εκλογές [το 2023] για να στραφεί ξανά κατά του Ισραήλ και θα απαντήσει ο κ. Νετανιάχου ή θα επικρατήσει προσοχή και από τις δύο πλευρές; Αυτά είναι βασικά ερωτήματα.

Την ίδια στιγμή, η Τουρκία πιθανότατα παρακολούθησε την απόφαση του Ισραήλ να συνάψει συμφωνία θαλάσσιων συνόρων με τον Λίβανο και αναρωτιέται τι σημαίνει αυτό.

Η Τουρκία συνεργάζεται με τη Λιβύη για θαλάσσιες και αμυντικές συμφωνίες που θα οδηγούσαν σε νέα κρίση μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας, τονίζει το άρθρο. «Η Άγκυρα απειλεί την Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο και αυτό έχει οδηγήσει σε ανησυχίες για πιθανή σύγκρουση. Αν και αυτό δεν φαίνεται πολύ πιθανό, είναι εύλογο ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να δημιουργήσει κρίση. Το Ισραήλ έχει στενούς δεσμούς με την Ελλάδα και την Κύπρο και ενώ το Ισραήλ δεν θέλει να βρίσκεται στη μέση μιας σύγκρουσης στην Ανατολική Μεσόγειο, ο κ. Νετανιάχου ήταν πρόθυμος για τους δεσμούς Ελλάδας-Ισραήλ. Αυτό σημαίνει ότι τα θαλάσσια σύνορα έχουν σημασία» συμπληρώνει με νόημα.

Πηγή: Jerusalem Post, kathimerini.gr

Το άρθρο Jerusalem Post: Τι στάση θα κρατήσει ο Μπ. Νετανιάχου έναντι της Άγκυρας; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μόνο λίγες χώρες έχουν πυρηνικά όπλα και καμία από αυτές δεν απειλεί να τα χρησιμοποιήσει. Οι απειλές της Ρωσίας, επομένως, είναι άνευ προηγουμένου. Η συχνή αναφορά της πιθανότητας πυρηνικού πολέμου είναι κάτι που έχουμε ακούσει μόνο σε σχέση με την Ουκρανία, επομένως η κίνηση της Μόσχας φαίνεται καλά υπολογισμένη.

Επιπλέον, η συζήτηση για το πυρηνικό ζήτημα δεν προωθείται συνήθως απευθείας από τη Μόσχα, αλλά μάλλον από σχολιαστές στη Δύση, που συχνά αυτοπροσδιορίζονται ως «πραγματιστές» ή «ρεαλιστές» και θέλουν να εξηγήσουν τη θέση της Μόσχας. Αυτοί οι σχολιαστές, που μερικές φορές είναι ακαδημαϊκοί ή παρουσιάζονται ως ειδικοί στην εξωτερική πολιτική, αναφέρουν γενικά το πυρηνικό ζήτημα ως παράδειγμα γιατί η Δύση δεν πρέπει να «κλιμακώσει» την εμπλοκή της στην Ουκρανία.

Ο συνδυασμός της πυρηνικής απειλής που εκδηλώνεται κυρίως από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης που επιζητούν πρωτοσέλιδα και από ανθρώπους που τείνουν να κατευνάσουν τη Ρωσία – καθώς και το γεγονός ότι εμφανίζεται μόνο σε ορισμένες κρίσιμες στιγμές του πολέμου – μπορεί να υποδηλώνει ότι είναι σε μεγάλο βαθμό μια μπλόφα από τη Μόσχα.

Έχει επενδύσει η Ρωσία πολλά στον εκσυγχρονισμό τακτικών πυρηνικών όπλων και στην εξάσκηση με αυτά; Δεν φαίνεται να έχει εκπαιδευτεί για τη χρήση πυρηνικών όπλων με αυτόν τον τρόπο. Δεν είναι επίσης σαφές τι θα πετύχαινε η Μόσχα κάνοντας κάτι τέτοιο.

Η Ρωσία έχει προχωρήσει στον πόλεμό της στην Ουκρανία, ελπίζοντας ότι οι χώρες εκτός της Δύσης θα παραμείνουν ουδέτερες. Μέχρι στιγμής η Μόσχα είχε δίκιο, αφού κράτη όπως η Ινδία δε θέλουν να συμπαραταχθούν πλήρως με τη Δύση. Ούτε η Βραζιλία ούτε άλλοι. Αλλά η χρήση πυρηνικών όπλων πιθανότατα θα οδηγούσε στο δυτικό στρατόπεδο χώρες που τώρα είναι ουδέτερες.

Η Κίνα θα ήταν επίσης πιθανότατα αγανακτισμένη, επειδή οι περισσότερες άλλες χώρες που διαθέτουν πυρηνικά όπλα είναι υποχρεωμένες να επιδεικνύουν υπευθυνότητα. Ο λόγος που οι χώρες προσπάθησαν να αποτρέψουν το Ιράν από το να αποκτήσει μια βόμβα είναι λόγω των ανησυχιών ότι θα συμπεριφερθεί όπως κάνει τώρα η Ρωσία.

Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία κινδυνεύει να απομονωθεί ακόμη περισσότερο εάν συνεχίσει να ακολουθεί αυτόν τον δρόμο. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει στόχο στην Ουκρανία, είναι ένα παιχνίδι που παίζει μακροπρόθεσμα και έχει τις ρίζες του στην πεποίθηση ότι η Δύση παρακμάζει. Αλλά ακόμη και η ρωσική θεωρία της Δυτικής παρακμής θα αμφισβητηθεί εάν η Μόσχα κατέφευγε σε πυρηνικά όπλα.

Χωρίς στρατηγικό νόημα

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο CBS, ο Ρολφ Μόουατ-Λάρσεν – πρώην επικεφαλής σταθμού της CIA στη Μόσχα – μίλησε για την πυρηνική απειλή, λέγοντας ότι οι δυτικοί ηγέτες πρέπει να εξετάσουν σοβαρά τις απειλές Πούτιν: «Δεν υπάρχει στρατιωτικός λόγος για τον Βλαντιμίρ Πούτιν να το κάνει αυτό. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά όπλα στο πεδίο της μάχης για να κερδίσει έναν πόλεμο που δεν μπορεί να κερδίσει με έναν στρατό. Τα πυρηνικά όπλα δεν καταλαμβάνουν εδάφη. Δεν κατέχουν εδάφη. Είναι ένας τρόπος να προσπαθήσεις να αντεπιτεθείς σε έναν εχθρό που δεν μπορείς να σταματήσεις με ένα ασύμμετρο όπλο μαζικής καταστροφής. Αυτός είναι ο κίνδυνος».

Σε βίντεο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, ο απόστρατος στρατηγός των ΗΠΑ Μπεν Χότζες είπε κάτι παρόμοιο μιλώντας στο CNBC. Είπε ότι αυτή ήταν μια αξιόπιστη απειλή, αλλά πρόσθεσε ότι είναι απίθανο να πραγματοποιηθεί επειδή δεν υπάρχει πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης στη χρήση πυρηνικών όπλων.

Πρακτικά η πυρηνική απειλή φαίνεται να εμφανίζεται κάθε φορά που η Ρωσία θέλει να αλλάξει ταχύτητα στην Ουκρανία. Όταν επιτέθηκε για πρώτη φορά, αναφέρθηκε επίσης στο πυρηνικό ζήτημα, ελπίζοντας ότι η Δύση δεν θα παρέμβει. Όταν η Δύση αποκάλυψε την μπλόφα της Μόσχας, οι Ρώσοι έπρεπε να αλλάξουν την τακτική τους. Τώρα η Ρωσία έχει προσαρτήσει τμήματα της Ουκρανίας και η Ρωσία θέλει να προειδοποιήσει τους Ουκρανούς να μην συνεχίσουν την επιτυχημένη προέλασή τους, εκτιμά η Jerusalem Post.

Φαίνεται λοιπόν ότι η Μόσχα θέλει τους ανθρώπους να φοβούνται τον πυρηνικό πόλεμο επειδή πιστεύει ότι τότε μπορεί να μπορέσει να εδραιώσει τον έλεγχό της στις περιοχές που προσάρτησε παράνομα, και όχι να κάνει χρήση τέτοιου οπλισμού στην πραγματικότητα, καταλήγει η ανάλυση της ισραηλινής εφημερίδας.

Πηγή: Jerusalem Post, kathimerini.gr

Το άρθρο Ανάλυση Jerusalem Post: Γιατί ο Πούτιν μπλοφάρει με τα πυρηνικά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.