Πριν από μόλις έξι εβδομάδες, ο Joe Biden φαίνονταν αισιόδοξος πως οι 300.000 άνδρες των Αφγανικών Εθνικών Δυνάμενων Άμυνας και Ασφάλειας διέθεταν την εκπαίδευση, τον εξοπλισμό και την ικανότητα να εμποδίσουν μια κατάληψη της χώρας από τους Ταλιμπάν μετά την απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων.

«Το ενδεχόμενο οι Ταλιμπάν να κατακλύσουν τα πάντα και να θέσουν υπό τον έλεγχό τους ολόκληρη τη χώρα είναι εξαιρετικά απίθανο» είχε πει στις αρχές Ιουλίου ο πρόεδρος των ΗΠΑ, καθώς επιβεβαίωνε την αποφασιστικότητά του να ολοκληρώσει την απόσυρση των ΗΠΑ μέχρι τις 31 Αυγούστου. «Παρείχαμε στους Αφγανούς εταίρους μας όλα τα εργαλεία –τονίζω όλα τα εργαλεία, την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό οποιουδήποτε σύγχρονου στρατού».

Όμως, παρά τον ανώτερο εξοπλισμό και την εκπαίδευση των Αφγανικών δυνάμεων, οι μαχητές των Ταλιμπάν εξαπέλυσαν μια επίθεση-αστραπή που τους έδωσε τη δυνατότητα να καταλάβουν περισσότερα από τα δυο τρίτα του εδάφους του Αφγανιστάν και να φτάσουν στην πρωτεύουσα Καμπούλ, συχνά με ελάχιστη αντίσταση.

Οι Αφγανοί στρατιώτες απλώς διαλύθηκαν, αποχώρησαν ή αποσύρθηκαν στις βάσεις τους, παρά τα δισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό τους από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους. Σε ορισμένες περιπτώσεις άφησαν πίσω τους προηγμένο εξοπλισμό, τον οποίον άρπαξαν ισλαμιστές ένοπλοι που επέδραμαν πάνω σε μηχανές και κραδαίνοντας Καλάσνικοφ.

Πρώην δυτικοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι και ανεξάρτητοι ακαδημαϊκοί λένε πως η κατάρρευση των Αφγανικών ενόπλων δυνάμεων αντανακλά την ευρεία δημόσια απογοήτευση με την κυβέρνηση του προέδρου Ashraf Ghani, τη χρόνια διαφθορά και την κακοδιαχείριση εντός των ενόπλων δυνάμεων, και μια έλλειψη εμπιστοσύνης από την πλευρά των στρατιωτών πως θα μπορούσαν να κερδίσουν έναντι των Ταλιμπάν χωρίς στήριξη, στρατιωτική και σε επίπεδο πληροφοριών από τις ΗΠΑ.

«Το πρόβλημα με τον στρατό δεν ήταν η έλλειψη εκπαίδευσης ή όπλων. Το σημαντικότερο πράγμα στον πόλεμο είναι η πολιτική», ανέφερε ο Mike Martin, πρώην Βρετανός στρατιωτικός και συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο «An Intimate War» με θέμα τις συγκρούσεις στο Αφγανιστάν.

Ο Martin ανέφερε πως ο Ghani, ένας τεχνοκράτης της Παγκόσμιας Τράπεζας που έγραψε ένα βιβλίο για την ανασυγκρότηση αποτυχημένων κρατών προτού εκλεγεί στη θέση του προέδρου το 2014, δεν είχε τις πολιτικές δεξιότητες για να διατηρήσει πιστές τις πολλές διαφορετικές εθνοτικές ομάδες στην ιδέα ενός εθνικού αγώνα.

Όταν ήρθαν αντιμέτωποι με την επικείμενη απόσυρση των ΗΠΑ, πολλοί από τους πιο παραδοσιακούς εθνοτικούς, φυλετικούς και ακόμα και οικογενειακούς δεσμούς επισκίασαν την όποια πίστη μπορεί να αισθάνονταν έναντι του νεότοκου αφγανικού στρατού, επιτρέποντας στους περιφερειακούς διοικητές των Ταλιμπάν να διαπραγματευτούν την ουσιαστικά ειρηνική παράδοση πολλών στρατιωτών.

«Το πολιτικό σύστημα των Ταλιμπάν μπόρεσε να «ξεφλουδίσει» κομμάτια της κυβέρνησης επειδή η κυβέρνηση δεν φρόντισε αρκετά τους ψηφοφόρους της –τις φυλές, τις φατρίες, τους ένοπλους μαχητές και τις εθνότητες. Αυτό είναι το θεμελιώδες ζήτημα», σύμφωνα με τον Martin. «Οι στρατιωτικοί διοικητές απλώς παραδόθηκαν με αντάλλαγμα την αμνηστία, την οποία τους χορήγησαν οι Ταλιμπάν και τους άφησαν να επιστρέψουν στο σπίτι τους».

Η συμφωνία που έκλεισε με τους Ταλιμπάν τον Φεβρουάριο του 2020 ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump, σε συνδυασμό με την αποφασιστικότητα του Biden να την τηρήσει χωρίς ένα καλά σχεδιασμένο σχέδιο στρατιωτικής μετάβασης, ενθάρρυναν τους Ταλιμπάν και έπληξαν το ηθικό των Αφγανικών ενόπλων δυνάμεων την ώρα που στη χώρα είχε μόλις αρχίσει η περίοδος των μαχών. Η περίοδος αυτή γενικά είναι από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο, καθώς στη συνέχεια ο χειμώνας καλύπτει με χιόνι το μεγάλο μέρος της χώρας.

Ο Ali Yawar Adili, διευθυντής του Afghanistan Analysts Network, δήλωσε πως οι Αφγανοί στρατιώτες ταράχθηκαν βαθύτατα από τον απότομο τρόπο με τον οποίον αποσύρθηκε η αμερικανική υλικοτεχνική και αεροπορική στήριξη. Πολλοί Αφγανοί- συμπεριλαμβανομένου του Ghani- ποτέ δεν το περίμεναν.

«(οι Αφγανικές δυνάμεις) βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό στην αεροπορική στήριξη που παρείχαν οι δυνάμεις των ΗΠΑ και επίσης στην υλικοτεχνική στήριξη που παρείχαν εργολάβοι των ΗΠΑ, και οι στηρίξεις αυτές δεν υπάρχουν πλέον», είπε.

Η Elizabeth Threlkeld, πρώην αξιωματούχος του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ και τώρα ανώτερη αξιωματούχος του Stimson Centre στην Ουάσινγκτον, είπε ως η ταχεία προέλαση των Ταλιμπάν και η ειρηνική παράδοση ορισμένων στρατιωτικών μονάδων ενθάρρυνε πολλούς ακόμα να κάνουν το ίδιο.

«Προσλαμβάνει έναν αέρα αναπόφευκτου» είπε. «Αν είσαι σε μια από αυτές τις επαρχιακές πρωτεύουσες που παραμένει, πρέπει να διερωτηθείς «για τι πράγμα πολεμάω και ποιες είναι οι πιθανότητές μου να πετύχω; Αυτό που έχουμε δει είναι (Αφγανούς στρατιώτες να) αναγνωρίζουν αυτό που έρχεται και να παίρνουν μέτρα για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους παρά να αντισταθούν».

Ένας πρώην ανώτατος στρατιωτικός αξιωματούχος των ΗΠΑ είπε πως οι Αφγανική Πολεμική Αεροπορία επλήγη ιδιαίτερα σκληρά από την αποχώρηση περισσότερων από 15.000 εργολάβων που κάποτε βοηθούσαν ώστε να πετούν τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα που παρείχαν οι ΗΠΑ.

«Η λειτουργική ετοιμότητα της αεροπορίας υποβαθμίζεται και πάει σε όλη τη χώρα προσπαθώντας να ανταποκριθεί σε διάφορες απελπιστικές καταστάσεις» ανέφερε ο αξιωματούχος. «Όταν οι στρατιώτες αντιληφθούν πως δεν θα έρθει κανένας να τους σώσει, θα λιποτακτήσουν, θα φύγουν ή θα παραδοθούν».

Δεν παραδόθηκαν αμαχητί όλες οι Αφγανικές δυνάμεις. Οι καταδρομείς των ειδικών δυνάμεων πολέμησαν σκληρά και κράτησαν τη γραμμή έναντι των Ταλιμπάν σε κάποιες πόλεις όπως η Lashkar Gah, μέχρι που τους απέσυραν. Αλλά ήταν απλά πολύ λίγοι για να αποσοβήσουν την πανεθνική επέλαση.

Εν τω μεταξύ, οι ένοπλες δυνάμεις μαστίζονταν από τη διαφθορά, όπως για παράδειγμα στο θέμα των «στρατιωτών-φαντασμάτων» που υπάρχουν μόνο στα χαρτιά –επιτρέποντας σε άλλους να συλλέξουν τους μισθούς τους.

Αν και επισήμως υπάρχουν 300.000 Αφγανοί στρατιώτες, η Threlkeld είπε πως «μπορούμε να πούμε πως στην πραγματικότητα είναι πολύ λιγότεροι».

Αυτό, όμως, που επίσης συνέβαλε στην κατάρρευση είναι η άρνηση της κυβέρνησης Ghani να κατανοήσει πως ο Biden πράγματι θα προχωρούσε στην απόσυρση των τελευταίων αμερικανών στρατιωτών και των στρατιωτικών εργολάβων από το Αφγανιστάν φέτος –και η αποτυχία της συνεπώς να προετοιμαστεί κατάλληλα.

«Ο Ghani και αυτοί που βρίσκονται γύρω του απλώς δεν μπορούσαν να πιστέψουν πως οι Αμερικάνοι μόλις τους εγκατέλειψαν κατ’ αυτόν τον τρόπο», ανέφερε ο Πακιστανός αναλυτής Ahmed Rashid, συγγραφέας αρκετών βιβλίων για την κεντρική και νότια Ασία. «Υπήρχε η ελπίδα πως όσο χειροτέρευε η κατάσταση τόσο πιο προφανές θα ήταν πως θα έπρεπε να παραμείνουν».

© The Financial Times Limited 2021. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

 

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Γιατί κατέρρευσε σε 24ωρα ο στρατός του Αφγανιστάν εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Υπό άλλες συνθήκες, ο ελληνισμός θα γιόρταζε φέτος τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821, μέσα σε ένα κύμα ενθουσιασμού, περηφάνειας, εθνικής ανάτασης, αισιοδοξίας και αυτοπεποίθησης.
Τα εκατό χρόνια τα γιορτάσαμε το 1921, στις παραμονές της μεγάλης καταστροφής του 1922, που ξεριζώθηκε ο ελληνισμός από την τρισχιλιόχρονη παρουσία του στην Μικρά Ασία και τον Πόντο.

Και φέτος, δυστυχώς, είμαστε στα πρόθυρα μιας άλλης κατάρρευσης ή κάτι σαν, πριν την άλωση. Η κρίση της πανδημίας με τις επιπτώσεις της σε όλο το φάσμα της κρατικής και κοινωνικής μας υπόστασης, σε συνδυασμό με τις αντοχές της οικονομίας και την διαχείριση των εθνικών θεμάτων δημιουργούν ένα σκηνικό κάθε άλλο αισιόδοξο για το αύριο του τόπου.

Αν ήθελε να κάνει κάποιος μια ακτινογραφία της χώρας θα έβλεπε παντού εστίες σοβαρής νόσου. Σε μια χώρα των 11,5 εκ πληθυσμού, τα τέσσερα εκατομμύρια είναι συνταξιούχοι, 1. 2 εκ άνεργοι, 3,5 εκ. ενεργός πληθυσμός, 1 εκ κάτω των 18 των και σχεδόν 2 εκ, το 10% του πληθυσμού νόμιμοι ή παράνομοι αλλοδαποί, (ούτε η ΕΛΣΤΑΤ ξέρει τον ακριβή αριθμό τους). Το δημόσιο χρέος αναμένεται να αγγίξει τα 400 δις ευρώ, θα πάει πάνω από 235% του ΑΕΠ (νούμερα χρεωκοπίας, αλλά «ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται», εξάλλου είμαστε υποθηκευμένοι για 99 χρόνια). Το ΑΕΠ θα κυμανθεί στα 170 δις, αν έρθει κανένας τουρίστας, και αν λήξει νωρίς η κρίση με τον ιό, αλλιώς «κλάφτα Χαράλαμπε» που λέει κι ο λαός.

Σε πολιτικό επίπεδο, ζούμε το σταδιακό τέλος της μεταπολίτευσης με τα πολιτικά κόμματα και το δυναμικό τους να ζουν στον κόσμο τους απομακρυσμένοι από τις ανάγκες και την επαφή με την κοινωνία. Φθηνοί διαχειριστές της εξουσίας χωρίς όραμα για τον τόπο, χωρίς ιδεολογική προσέγγιση για το αύριο και χωρίς πόνο για τον μέσο πολίτη. Αντιπολίτευση ανύπαρκτη, τα ΜΜΕ από την πολυφωνία κατήντησαν μονοφωνία και ένα πέπλο φόβου, ανασφάλειας και τρομολαγνείας έχει απλωθεί σε όλη τη χώρα. Οικονομικοί ολιγάρχες διαγωνίζονται μεταξύ τους για την επιρροή, η Δικαιοσύνη αμφισβητείται και η Εκκλησία ούτε συσσίτια δεν μπορεί να προσφέρει πλέον.

Η ανεργία και η οικονομική κατάσταση προκαλούν τρόμο στους πολίτες. Οι κοινωνικές σχέσεις διαλύονται, οι οικογένειες είναι στα όριά τους, η κατάθλιψη και οι ψυχοσωματικές ασθένειες χτυπάνε κόκκινο, ενώ η χρήση ηρεμιστικών, αντικαταθλιπτικών και ναρκωτικών ουσιών αυξάνεται ραγδαία, μαζί με εγκληματικές συμπεριφορές.

Η δε ηθική κατάπτωση, παρακμή και σαπίλα σε όλους τους χώρους, που βγαίνει κάθε μέρα στην επιφάνεια, με τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης, έρχονται να υποδηλώσουν τα σημάδια κατάρρευσης.

Δύσκολα πλέον μπορεί κάποιος να σκεφθεί ψύχραιμα και ξεκάθαρα, επικρατεί σύγχυση και θολούρα παντού που δεν θέλει πολύ για μια κοινωνική έκρηξη (αν πάμε ιδίως και για τρίτο κύμα…)

Στα εθνικά θέματα ανήμερα της επετείου της 25ης Μαρτίου, (αν δεν γίνει κάτι απρόβλεπτο, σαν αυτά που αλλάζουν την ιστορία), στις Βρυξέλλες θα επιβεβαιωθεί η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, θα ξεχαστούν οι κυρώσεις, θα έχουν προηγηθεί, η πενταμερής σύνοδος για το Κυπριακό και οι επόμενες διερευνητικές συνομιλίες με την Τουρκία. Η Ελλάδα και η Κύπρος βρίσκονται αντιμέτωπες: α) με την διχοτόμηση της Κύπρου, β) την μοιρασιά της ΑΟΖ στην Αν. Μεσόγειο και την υποχώρηση του κυριαρχικού δικαιώματος, των χωρικών υδάτων των 12 μιλίων, (αφήνοντας το Καστελόριζο με μειωμένη επήρεια χωρικών υδάτων και ΑΟΖ) και γ) τη σταδιακή δορυφοροποίηση/ φιλανδοποίησή τους από την Τουρκία.

Τραγική ειρωνεία όπως λίγο πριν την άλωση του 1453 η βοήθεια της Δύσης δεν έφτασε ποτέ, έτσι και τώρα οι ευρωπαίοι «σύμμαχοί μας» (κυρίως Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Ουγγαρία, Μάλτα), μας οδηγούν στην αγκαλιά της Τουρκίας και εμείς ψάχνουμε συμμαχίες (και καλά κάνουμε) με Αίγυπτο, Εμιράτα, Ισραήλ φτάνοντας μέχρι την Ινδία!!! Κλειδί για την ανατροπή, αν γίνει, θα είναι η θέση της Γαλλίας και των ΗΠΑ σε σχέση με την Τουρκία. Η Γαλλία να ισορροπήσει τη γερμανική ηγεμονία στην ΕΕ (σχεδόν αδύνατο) και η Αμερική να τιμωρήσει την Τουρκία, που όμως τόσο πολύ τη χρειάζεται απέναντι στην Ρωσική αρκούδα. Εκεί κάπου αν είμαστε τυχεροί και μέσα στη σύγκρουση συμφερόντων των Μεγάλων Δυνάμεων και την αναμπουμπούλα που θα προκύψει, να βγούμε αλώβητοι και να ανασυνταχθούμε.

Και τότε η πατρίδα μας δεν θα χρειαστεί επανεκκίνηση, (Reset που λέμε στο χωριό μου) θα χρειαστεί πραγματική αναγέννηση.

*Πολιτικός –Επιστήμων, Διεθνολόγος ΜΑ. Παν/μιου Northeastern Βοστώνης, μέλος Διοικούσας Επιτροπής Ελεύθερης Πατρίδας.

Το άρθρο 200 χρόνια από την Επανάσταση ή λίγο πριν την κατάρρευση;… Του Γιάννη Μήτσιου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Γεωργίου Κ. Στεφανάκη

I. Ό,τι βελτιώνει την επί γης ζωή είναι πολιτισμός. Έχει ποικίλες εκφάνσεις: τεχνολογικός, μεσαιωνικός, αρχαίος, νέος, ιατρικός κ.ο.κ. O Πολιτισμός έχει δύο κύρια γνωρίσματα: διαρκώς εξελίσσεται. Ουδέποτε τελειώνει. Όσο υπάρχουν άνθρωποι θα επιδιώκουν βελτίωση της διαβίωσής τους.

Ακόμη, ο πολιτισμός εξελίσσεται υπό αλληλοδιάδοχες ψευδαισθήσεις.

ΙΙ. Ο κομμουνισμός αποτέλεσε την κορυφαία ψευδαίσθηση του 20ου αιώνα.1 Εκατομμύρια ανθρώπων γοητεύτηκαν από το όραμα μιας κοινωνίας αταξικής, δίκαιης, ευτυχισμένης.

Η υπόσχεση υπήρξε ονειρώδης: Καταργούνται τα αφεντικά, κάθε παιδί που γεννιέται, θα σπουδάζει, αν θέλει, ό,τι θέλει. Θα έχει πλήρη ελευθερία επιλογής του επαγγέλματος που του αρμόζει. Θα εξασφαλίζει άνετη ζωή, ώστε να ιδρύσει οικογένεια. Θα εισπράττει τέλος, αξιοπρεπή σύνταξη. Θα ολοκληρώνει την επίγεια θητεία του υπό συνθήκες αξιοπρεπείς.

Έναντι του παραδείσου, ζητήθηκε από τα μέλη της κοινωνίας όπως παραιτηθούν υπέρ του κράτους, από κάθε περιουσιακό δικαίωμα.

Η παραίτηση υπήρξε καθαρά φαινομενική. Το δικαίωμα ουδέποτε είναι αυτοσκοπός. Μέσο είναι που αντιστοιχεί σε κάποια απόλαυση. Φερ’ειπείν, δεν επιδιώκεται ο τίτλος ιδιοκτησίας. Επιδιώκεται η απόλαυση της ιδιοκτησίας. Και επί κομμουνισμού η απόλαυση είναι υπεσχημένη από το κράτος. Έτσι ο πολίτης από τίποτε δεν παραιτείται.

● Τρεις είναι οι κυρίως θεμελιωτές του συστήματος. Ο Βλαδίμηρος Ίλιτς Ουλιάνωφ: Lenin. Ο Ιωσήφ Τσουγκασβίλι: Stalinκαι ο Κάρολος Marx.

O Lenin γεννήθηκε σε οικογένεια εύπορη της επαρχιακής αριστοκρατίας, που είχε τιμηθεί από τον Τσάρο με τίτλο ευγενείας (!). Εν τούτοις, ο μεγαλύτερος αδελφός του είχε εμπλακεί σε αναρχική οργάνωση. Η τελευταία προετοίμαζε δολοφονία του Τσάρου. Η προετοιμασία απεκαλύφθη, ο αδελφός του Leninκαταδικάσθηκε εις θάνατον. Η ευγενής καταγωγή παρείχε, φαίνεται, βάση συγγνώμης. Εάν εζητείτο χάρις μάλλον θα εχορηγείτο. Αλλά ο τρομοκράτης – αδελφός ήταν σκληρός. Δεν ζήτησε χάρη. Ακολούθησε η εκτέλεση.

Ο Lenin βίωσε οδυνηρά την απώλεια του. Ριζοσπαστικοποιήθηκε εναντίον της κοινωνίας.

Κατά την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου βρέθηκε πολιτικός κρατούμενος στην Αυστροουγγαρία. Φίλοι του αριστεροί κινητοποιήθηκαν αποτελεσματικά για την απελευθέρωσή του. Την πέτυχαν. Έτσι ο Leninκατέφυγε στην ουδέτερη Ελβετία, στην Ζυρίχη. Ήταν ιδιαίτερα μελετηρός. Επικεντρώθηκε, κυρίως, σε δύο συγγραφείς. Στον Πρώσο στρατηγό VonClausewitzκαι στον Marx.

Ο πρώτος έχει δώσει τον χαρακτήρα του πολέμου ως συνέχειας της πολιτικής δια των όπλων.

Έχει αναπτύξει, συναφώς, την “θεωρία των ορίων”, Ότι, δηλαδή, οι ανθρώπινες αντιθέσεις άγουν σε αναμετρήσεις. Όταν εξαντληθούν τα ειρηνικά μέσα, ακολουθούν πολεμικές επιχειρήσεις. Άλλη ανθρώπινη δράση διέπεται από την λογική. Έτσι, μοιραία, κάποια στιγμή ο πόλεμος τελειώνει. Τότε η ειρηνική διαβούλευση διαδέχεται την αιματηρή περίοδο. Και ιδού το κρίσιμο: Όσοι στρατιωτικά πέτυχαν τα περισσότερα και ειρηνικά θα αμειφθούν αναλόγως.

Καθοδηγούμενος από την αντίληψη του Clausewitz, o Lenin, εμπέδωσε πεποίθηση ότι απαιτείται εμφύλια πολεμική αναμέτρηση, ως προϋπόθεση, ώστε να επιβληθεί το κομμουνιστικό καθεστώς.

Για να διαβάσετε όλο το δοκίμιο κάντε κλικ εδώ.

Το άρθρο Κομμουνισμού κατάρρευση, κοινοβουλευτισμού προοπτική… Του Γεωργίου Κ. Στεφανάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Εμπλέκονται με δισ. ευρώ

Πολλά εξ αυτών εξακολουθούν να εμπλέκονται στη χώρα με δισ. ευρώ και η Δύση έχει πολλά να χάσει. Αυτό καθιστά πιο δύσκολη την επιβολή κυρώσεων – και ενισχύει τη θέση του Ερντογάν.

Οπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, υπάρχουν ισχυροί παίκτες που υποστηρίζουν έμμεσα την Τουρκία – γιατί πρέπει να το κάνουν.

Πρόκειται για τις ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες, ακόμη και μετά από τέσσερα χρόνια συνεχιζόμενης τουρκικής κρίσης, εξακολουθούν να εμπλέκονται στην Τουρκία με επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ.

Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Δύσης θα πρέπει να φοβούνται σοβαρές αποσβέσεις, εάν η χώρα εισέλθει πραγματικά σε εκτεταμένη κρίση ισοζυγίου πληρωμών, όπως προειδοποίησε πρόσφατα η Moody`s.

Τα οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας μπορεί να οφείλονται μεν στην ίδια, αλλά θα μπορούσαν να εξαπλωθούν στην Ευρώπη και να καταστούν πρόβλημα της Δύσης.

Στις δικές τους τράπεζες

Ετσι, οι Ευρωπαίοι πιθανότατα θα έχουν την προσοχή τους στις δικές τους τράπεζες, ενόψει των συζητήσεων για πιθανές κυρώσεις κατά της Αγκυρας κατά τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στα τέλη Σεπτεμβρίου, γεγονός που με τη σειρά του ενισχύει τη θέση του Eρντογάν.

Οι αριθμοί ακούγονται απειλητικοί και απολύτως ικανοί να θέσουν σε κίνδυνο τη σταθερότητα του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα.

Ναι μεν η συμμετοχή ξένων χρηματοπιστωτικών ινστιτούτων στην Τουρκία έχει μειωθεί κατά τα τελευταία χρόνια.

Ωστόσο, οι παγκόσμιες τράπεζες είχαν στο τέλος του πρώτου τριμήνου δάνεια προς την Τουρκία ή τις τουρκικές επιχειρήσεις που κυμαίνονταν ακόμα στα 182 δισ. δολάρια, λίγο κάτω από 154 δισ. ευρώ.

Αυτό προκύπτει από στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), η οποία καταγράφει τις παγκόσμιες χρηματοοικονομικές και πιστωτικές ροές.

Τί ποσά διακυβεύονται

Κυρίως τα ισπανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πρέπει να ελπίζουν ότι η κατάσταση στην Τουρκία θα σταθεροποιηθεί.

Για αυτά διακυβεύονται 62 δισ. δολάρια, περίπου 52 δισ. Ευρώ. Οι γαλλικές τράπεζες ενέχονται με 29 δισ. δολάρια (σχεδόν 25 δισ. ευρώ), οι βρετανικές τράπεζες καταγράφουν στους ισολογισμούς τους δάνεια στην Τουρκία άνω των 12 δισ. δολαρίων, ενώ οι γερμανικές τράπεζες εμπλέκονται με περίπου 11 δισ. δολάρια. Οι ιταλικές τράπεζες έχουν επενδύσει περίπου 8,7 δισ. δολάρια.

Η μεγάλη ισπανική τράπεζα BBVA, έχει επενδύσει σημαντικά ποσά στην Τουρκία. Κατέχει σχεδόν το 50% της Garanti Bank, του τρίτου μεγαλύτερου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος στη χώρα.

Η μετοχή έχει από τις αρχές του έτους χάσει το ήμισυ της αξίας της και έπεσε την Τετάρτη στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1995.

Θα φανούν στους ισολογισμούς

Μια άλλη τράπεζα με τουρκικό παράρτημα είναι η γαλλική BNP Paribas. Η τιμή της μετοχής της είναι 30% κάτω από το επίπεδο στις αρχές Ιανουαρίου.

Υπάρχουν ήδη οι πρώτοι επενδυτές οι οποίοι στοιχηματίζουν ανοιχτά ότι οι αναταράξεις στην αγορά της Τουρκίας θα αντικατοπτριστούν σύντομα στους ισολογισμούς των ευρωπαϊκών τραπεζών.

Πηγή: philenews/ΚΥΠΕ, in.gr

Το άρθρο Γιατί η Ευρώπη φοβάται την κατάρρευση της τουρκικής λίρας – Μπούμερανγκ τυχόν κυρώσεις εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.