Πέρασαν οι μέρες που ο καθηγητής Serge Renaud εξηγούσε σε εκατομμύρια Αμερικανούς θεατές ότι η μέτρια κατανάλωση κρασιού σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή τους επιτρέπει να παρατείνουν το προσδόκιμο ζωής και να ζήσουν με καλή υγεία, επισημαίνει η ΚΕΟΣΟΕ σε ανάρτησή της. Τις δεκαετίες από τότε που προβλήθηκε η διάσημη εκπομπή στο CBS το 1991, η αμερικανική κατανάλωση κρασιού συνέχισε να αυξάνεται. Μέχρι το 2021 που έφτασε στο επίπεδο ρεκόρ του –διπλάσιο από αυτό του 1991– και στη συνέχεια υποχώρησε.

Οι εξηγήσεις για αυτήν την αντιστροφή της τάσης είναι σίγουρα πολλαπλές, αλλά οι ολοένα και πιο έντονες κατηγορίες που διατυπώνονται σε σχέση με το αλκοόλ και το κρασί, δεν είναι άσχετες. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Gallup, που δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο, το 45% των Αμερικανών υποστηρίζει ότι η κατανάλωση ενός ή δύο αλκοολούχων ποτών την ημέρα είναι επιβλαβής για την υγεία, ποσοστό αυξημένο κατά 6 μονάδες σε σύγκριση με το 2023 και 17 μονάδες σε σύγκριση με το 2018.

Σε αντίθεση με άλλες διαφημιστικές καμπάνιες, δεν υπάρχει προκαθορισμένο σχέδιο μάρκετινγκ ή αντίστοιχος προϋπολογισμός

Ένας μήνας ευνοϊκός για τη γιορτή του κρασιού

«Πραγματικά ένιωθα ότι το κρασί απειλείται από ισχυρά κινήματα κατά του αλκοόλ, από την παραπληροφόρηση και από ένα γενικό αίσθημα αρνητικότητας σχετικά με το αλκοόλ και το κρασί ειδικότερα», αναφέρει ο Gino Colangelo, ιδρυτής της ομώνυμης εταιρείας μάρκετινγκ με έδρα τη Νέα Υόρκη.

Την ίδια περίοδο, η Αμερικανίδα συγγραφέας και σύμβουλος Karen MacNeil («The Wine Bible») προκάλεσε την οργή των χρηστών του Διαδικτύου επικρίνοντας την αντιαλκοολική λογική του «Ξηρού Ιανουαρίου». Έτσι, σκέφτηκαν να «γιορτάσουν όλες τις θετικές πτυχές του κρασιού, είτε ιστορικές, πολιτιστικές, μαγειρικές ή κοινωνικές» μέσω μιας καμπάνιας που ονόμασαν «Come Over October» («Let’s get together in October»).

Αν κάποιοι επέκριναν το χρονοδιάγραμμα και τον τίτλο της εκστρατείας ενημέρωσης –που συμπίπτει με το «Sober October» ή τον μήνα Οκτώβριο χωρίς αλκοόλ– ο Gino Colangelo υπερασπίζεται τον εαυτό του: «Είναι μια καλή στιγμή για να γιορτάσουμε το κρασί, κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά τη συγκομιδή. Έχει αρχίσει να δροσίζει και η σεζόν προσφέρεται για γιορτές με την οικογένεια ή τους φίλους».

Σε αντίθεση με άλλες διαφημιστικές καμπάνιες, δεν υπάρχει προκαθορισμένο σχέδιο μάρκετινγκ ή αντίστοιχος προϋπολογισμός. «Ζητάμε υποστήριξη από ολόκληρη την αλυσίδα αξίας κρασιού, εμπόρους λιανικής, παραγωγούς, διανομείς και επαγγελματικές οργανώσεις. Αλλά η επιτυχία της εκστρατείας δεν εξαρτάται τόσο από τις οικονομικές συνεισφορές όσο από την ανάπτυξη των μέσων που έχουμε δημιουργήσει δωρεάν, όπως το λογισμικό ανοιχτής πρόσβασης», εξηγεί ο ειδικός μάρκετινγκ που υποστηρίζεται επίσης από την Kimberly Charles, ιδρύτρια και πρόεδρο του πρακτορείου Charles Communications Associates στο Σαν Φρανσίσκο.

Μέχρι σήμερα, κορυφαίοι λιανοπωλητές όπως η Total Wine, ένα εθνικό δίκτυο με περισσότερα από 300 καταστήματα, εξειδικευμένα μέσα όπως το Wine Enthusiast και το VinePair, οργανισμοί γενικής προώθησης όπως τα Wines of South Africa και Wines of New Zealand και οινοποιεία μεγάλες μάρκες όπως η Jackson Family Wines και η Freixenet/Mionetto USA, έχουν δεσμευτεί να υποστηρίξουν την πρωτοβουλία. Από τη Γαλλία, εμπλέκονται επίσης η Επιτροπή Σαμπάνιας και η Maison Boisset.

Αναζητώντας θετικά μηνύματα

«Η αντίδραση της βιομηχανίας είναι πολύ ενθουσιώδης και υποστηρικτική», αναφέρει ο Gino Colangelo.

«Στις Ηνωμένες Πολιτείες και ίσως στην Ευρώπη, το κρασί είναι ένα πολύ ιδιαίτερο προϊόν: υποφέρουμε από τον αντίκτυπο λανθασμένων ή μερικών πληροφοριών χωρίς να μπορούμε να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας από φόβο μήπως υποστούμε νομικά αντίποινα. Αυτή η καμπάνια συζητά μόνο τις θετικές πτυχές του κρασιού και έτσι δημιουργεί μια κοινή πλατφόρμα στην υπηρεσία όλων όσων θέλουν να το γιορτάσουν. Δεν μιλάμε για οφέλη για την υγεία και υποστηρίζουμε το μέτρο και την ένταξη – μπορείτε να γίνετε μέλος μιας ομάδας χωρίς να πίνετε αλκοόλ. Η κεντρική εστίαση είναι στο κρασί ως κοινωνικό λιπαντικό σε μια εποχή που η μοναξιά έχει γίνει πρόβλημα δημόσιας υγείας. Σκοπεύουμε να προσεγγίσουμε αρκετά εκατομμύρια ανθρώπους», προσθέτοντας ότι «το κρασί ως κατηγορία πρέπει να προωθηθεί όπως κάθε άλλο προϊόν σήμερα. Τίποτα δεν συμβαίνει παθητικά, η δράση είναι απαραίτητη».

Μια αίσθηση του επείγοντος

Ξεκάθαρα και απλά μηνύματα, προσβάσιμα σε όλους, κάτω από ένα ενιαίο banner αλλά προσαρμόσιμα για να σέβονται το πνεύμα κάθε εταιρείας και συμμετέχοντος: αυτοί είναι οι στόχοι της καμπάνιας. Η συνάφειά της είναι ακόμη μεγαλύτερη, καθώς έρχεται πριν από την αναθεώρηση των «Διατροφικών Οδηγιών» στις Ηνωμένες Πολιτείες: κάθε πέντε χρόνια από το 1980, τα Υπουργεία Υγείας και Γεωργίας επανεξετάζουν τις διατροφικές τους συστάσεις προς προσοχή του αμερικανικού κοινού.

Για τριάντα χρόνια, έχουν αναγνωρίσει ορισμένες ευεργετικές επιπτώσεις στην υγεία από τη μέτρια κατανάλωση, συγκεκριμένα δύο ποτήρια (148 ml/ποτήρι) κρασί την ημέρα για τους άνδρες και ένα για τις γυναίκες. Αλλά όλο και περισσότερες φωνές υψώνονται για να αμφισβητήσουν τη μετριοπαθή κατανάλωση, υπέρ μιας πολιτικής που αρνείται οποιαδήποτε οφέλη για την υγεία από το αλκοόλ και το κρασί.

«Από τη στιγμή που το αλκοόλ εξομοιώνεται με τον καπνό, η βιομηχανία κρασιού βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο», επιμένει ο Gino Colangelo. Η άποψή του μοιράζεται ευρέως στον αμερικανικό τομέα: πολυάριθμες εκστρατείες έχουν ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες από βαρέων βαρών φορείς, όπως το Wine Institute στην Καλιφόρνια, η Napa Valley Vintners, η Wine America και το Wine Market Council, με στόχο την αντιμετώπιση αρνητικών μηνυμάτων που μπορούν να επηρεάσουν οιi διατροφικές συστάσεις. «Έχουμε την εντύπωση ότι αυτές οι διαφορετικές καμπάνιες οργανώθηκαν και ενορχηστρώθηκαν από κοινού, κάτι που δεν ισχύει. Αλλά στο τέλος, μπορούμε να μιλήσουμε για μια ευτυχή σύμπτωση, ότι όλοι καταλήξαμε στο ίδιο συμπέρασμα επειδή μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες γύρω από το κρασί».

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Κρασί: Απειλείται από κινήματα κατά του αλκοόλ και στις Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, περισσότερες από 70 κάβες και εστιατόρια (αναλυτικός κατάλογος παρέχεται κατόπιν αιτήματος στο Σύνδεσμο) συμμετέχουν στην καμπάνια Greek Wine Month που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου με στόχο την βελτίωση της αναγνωρισιμότητας και την αύξηση των πωλήσεων του ελληνικού κρασιού. Τα σημεία λιανικής που συμμετέχουν στην καμπάνια προσφέρουν για τον μήνα Ιούνιο γευστικές δοκιμές, food & wine pairing menus, προγράμματα by the glass και ειδικές προσφορές ελληνικών κρασιών. Τα σημεία που θα εξασφαλίσουν την μεγαλύτερη δραστηριότητα θα κερδίσουν ένα ταξίδι στις οινοπαραγωγικές περιοχές της χώρας μας.

Στο πλαίσιο της έναρξης του μήνα ελληνικού κρασιού, στις 30 Μαΐου παρατέθηκε πάρτι για καβίστες, εστιάτορες και influencers στο εστιατόριο Kima στο Marylebone, με γευστικές δημιουργίες του βραβευμένου με δύο αστέρια Michelin chef Νίκου Ρούσσου ενώ στις 29 Μαΐου διοργανώθηκε σεμινάριο για το ελληνικό κρασί από την Σοφία Πέρπερα, Χημικό-Οινολόγο & Σύμβουλο του ΣΕΟ, για 65 μέλη του The Red Herring Wine Club, ενός από τα παλαιότερα στο Λονδίνο.

«Το ελληνικό κρασί έχει υπερδιπλασιάσει την αξία των εξαγωγών του την τελευταία 5ετία στην αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου που αυτή τη στιγμή αποτελεί την 4η σημαντικότερη. Για το λόγο αυτό εδώ και δύο χρόνια ο Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου δίνει έμφαση στο Ηνωμένο Βασίλειο με στοχευμένες ενέργειες για επαγγελματίες και καταναλωτές. Πρέπει να ομολογήσω ότι η ανταπόκριση περισσότερων από 70 σημείων λιανικής τα οποία δήλωσαν συμμετοχή στον μήνα Ελληνικού Κρασιού που για πρώτη φορά διοργανώνει ο ΣΕΟ στο Ηνωμένο Βασίλειο ξεπέρασε τις πιο μεγάλες μας προσδοκίες, μας γεμίζει αισιοδοξία και μας ωθεί να συνεχίσουμε στο ίδιο μήκος κύματος!» δήλωσε ο Δρ. Γιάννης Βογιατζής, Πρόεδρος του ΣΕΟ.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, από 25 έως 27 Μαΐου ο Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου διοργάνωσε την Ελληνική αποστολή στη Βιέννη, στην υψηλότερου ποιοτικού δυναμικού έκθεση οίνων παγκοσμίως, την VieVinum όπου η Ελλάδα ήταν τιμώμενη χώρα. Η έκθεση VieVinum συνδιοργανώνεται από το Austrian Wine Marketing Board το οποίο φέτος προσκάλεσε περισσότερους από 1200 διακεκριμένους επαγγελματίες της παγκόσμιας οινικής αγοράς.
Πολλοί από τους προσκεκλημένους επαγγελματίες από ΗΠΑ, Καναδά, Ιαπωνία, Γερμανία, Σουηδία, Ουγγαρία, Πολωνία, Εσθονία, Σερβία, Ιταλία, Ισπανία, Αυστραλία κλπ και φυσικά την Αυστρία, ανάμεσά τους αρκετοί Masters of Wine, Master Sommeliers, δημοσιογράφοι, εισαγωγείς, χονδρέμποροι, οινοχόοι, καβίστες κλπ είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν ελληνικά κρασιά από τα 22 οινοποιεία-μέλη του ΣΕΟ που συμμετείχαν στη διοργάνωση.

Η ελληνική συμμετοχή περιλάμβανε επίσης ένα master class για τις οινοπαραγωγικές περιοχές της Ελλάδας με ομιλήτρια την Σοφία Πέρπερα και ένα wine bar με επιλογή ελληνικών οίνων.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η αξιοσημείωτη επισκεψιμότητα του ελληνικού περιπτέρου στη VieVinum και το γεγονός ότι το master class για το ελληνικό κρασί έγινε sold out σε λιγότερο από 10 ημέρες αποτελούν επιπλέον αποδείξεις της καταλληλότατης χρονικής συγκυρίας για την βελτίωση της παρουσίας του ελληνικού κρασιού διεθνώς. Το γεγονός αυτό έχει επισημανθεί από το Σύνδεσμο Ελληνικού Οίνου ο οποίος θα συνεχίσει τη διοργάνωση υψηλού επιπέδου ενεργειών προβολής στις κυριότερες χώρες στόχους του εξωτερικού, πάντα σε συνάφεια με το επικαιροποιημένο στρατηγικό σχέδιο marketing του κλάδου.

Το άρθρο ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΣΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ! εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

“Η μελέτη απέδειξε ξεκάθαρα τον πρωταγωνιστικό ρόλο που διαδραματίζει ο αμπελοοινικός κλάδος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην κοινωνικοοικονομική βιωσιμότητα των αγροτικών περιοχών της ΕΕ συνεισφέροντας 130 δισεκατομμύρια ευρώ στο ΑΕΠ της ΕΕ το 2022 το οποίο αντιστοιχεί στο 0,8% του συνολικού ΑΕΠ της ΕΕ” και σχεδόν 3 εκ θέσεις εργασίας.” ανέφερε ο Πρόεδρος του ΣΕΟ, Δρ Γιάννης Βογιατζής και πρόσθεσε ότι “Οι αμπελοοινικές περιοχές της ΕΕ όπως και της Ελλάδας στηρίζουν την ανάπτυξη της υπαίθρου και αποτελούν μέρος της άυλης πολιτιστικής κληρομονιάς και Ευρωπαϊκού τρόπου ζωής”

Στόχος της έκθεσης ήταν να ποσοτικοποιηθεί η οικονομική συνεισφορά του αμπελοοινικού τομέα στην ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη κάθε στάδιο της αλυσίδας παραγωγής και εμπορικής διακίνησης και αναγνωρίζοντας τον αντίκτυπό του σε Έρευνα & Καινοτομία, Κοινωνία, Πολιτισμό και Περιβάλλον.

Η έκθεση δείχνει ξεκάθαρα πώς ο αμπελοοινικός τομέας της ΕΕ κατέχει ηγετική θέση σε διάφορους τομείς:

• Σε διεθνές επίπεδο, ηγείται της παγκόσμιας αγοράς κρασιού, αντιπροσωπεύοντας το 62% της παγκόσμιας παραγωγής και εμπορίου κρασιού. Με εξαγωγές ύψους 17,9 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2022 και θετικό εμπορικό ισοζύγιο 15,9 δισεκατομμυρίων ευρώ, το κρασί διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη μείωση του εμπορικού ελλείμματος της ΕΕ κατά 3,7%.
• Ο αμπελοοινικός τομέας συνεισφέρει σημαντικά στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της περιφέρειας. Σε κοινωνικό επίπεδο, οι αμπελοοινικές περιοχές τείνουν να παρουσιάζουν μικρότερη δημογραφική κάμψη και σε οικονομικό επίπεδο, οι αμπελώνες είναι 37% πιο κερδοφόροι από άλλες μόνιμες καλλιέργειες.
• Ο αμπελοοινικός τομέας της ΕΕ αποτελεί αξιοσημείωτη πηγή θέσεων εργασίας, κυρίως σε αγροτικές περιοχές, αντιπροσωπεύοντας το 1,4% της συνολικής απασχόλησης στην ΕΕ.
• Η συμβολή του αμπελοοινικού τομέα σε φορολογικά έσοδα ανήλθε σχεδόν σε 52 δισεκατομμύρια ευρώ το 2022, που αντιστοιχεί στο 0,7% των κρατικών δαπανών της ΕΕ
• Το κρασί έχει αναδειχθεί σε μεγάλο πόλο έλξης τουριστών, αποτελώντας, ως εκ τούτου, βασικό οικονομικό καταλύτη σε πολλές αγροτικές περιοχές της ΕΕ και δημιουργώντας έσοδα 15 δισεκατομμυρίων ευρώ από τον Οινοτουρισμό
• Από περιβαλλοντικής πλευράς, η έκθεση δείχνει πώς τα περισσότερα από 3,2 εκατομμύρια εκτάρια αμπελώνων της ΕΕ συμβάλλουν στην περιβαλλοντική βιωσιμότητα της ΕΕ με πολλούς τρόπους, όπως η διατήρηση της βιοποικιλότητας, ο περιορισμός της διάβρωσης του εδάφους, η βελτίωση της διαχείρισης των υδάτων και η παροχή πυροπροστασίας 

“Η συνολική επίδραση του κρασιού στην Ευρωπαϊκή κοινωνία είναι εντυπωσιακή και σαφώς θετική», δήλωσε ο Ignacio Sánchez Recarte, Γενικός Γραμματέας του CEEV. “Αυτό όμως το εντυπωσιακό παράδειγμα επιτυχίας παραμένει ευάλωτο και χρειάζεται υποστήριξη με την περαιτέρω προσαρμογή του περίπλοκου νομικού πλαισίου που ισχύει για το κρασί, ώστε να ανταποκριθεί στις επιθέσεις εκείνων που προσπαθούν να το δαιμονοποιήσουν. Μία επίθεση στο κρασί της ΕΕ είναι επίθεση στον πολιτισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Κοινωνία και στην Οικονομία της ΕΕ” πρόσθεσε
Και την τοποθέτηση αυτή,από πολλές πλευρές την έχουμε στηρίξει από το βήμα αυτό, αποδεικνύοντας και τη στενή σχέση της ελληνικής φιλοσοφίας με τον οινικό πολιτισμό.

Το άρθρο Το Κρασί πρωταγωνιστής στην κοινωνικοοικονομική και αγροτική ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μετά από μια συνεχή μείωση από το 2018, η παγκόσμια κατανάλωση κρασιού άρχισε να αυξάνεται ξανά (+0,7%) το 2021, αλλά το 2022 επιβεβαιώνει τελικά την υφέρπουσα τάση σημειώνοντας μείωση (232 εκατομμύρια hl), κατά -1% της κατανάλωσης κρασιού.

«Η συνολική μείωση οφείλεται στη μείωση της κατανάλωσης στην Κίνα, η οποία, από το 2018, έχει χάσει κατά μέσο όρο 2 Mhl/έτος, που ενισχύθηκε το 2020 από την πανδημία. Η άρση των περιορισμών και η επανέναρξη των δραστηριοτήτων της Horeca το 2021, από την άλλη πλευρά, οδήγησε σε ανοδική ανάκαμψη της κατανάλωσης», επισημαίνει ο Pau Roca.

Περισσότερο από την επιστροφή στην κανονικότητα, όπως επισημαίνει η ΚΕΟΣΟΕ σε σχετική ανάρτηση της, ο γενικός διευθυντής του OIV αποδίδει πάνω από όλα τη μείωση της κατανάλωσης το 2022 «στη σημαντική αύξηση των τιμών του κρασιού, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και στην αύξηση του κόστους ενέργειας που, σε συνδυασμό με τις δυσκολίες της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας, έχουν οδηγήσει σε εκτίναξη του κόστους παραγωγής και διανομής των κρασιών».

Αφού επέστρεψε στον μέσο όρο της δεκαετίας το 2021, η κατανάλωση στην ΕΕ μειώθηκε τελικά κατά 2% το 2022 (111 Mhl). Από το 2000, όταν το 59% της παγκόσμιας κατανάλωσης πραγματοποιήθηκε εντός της ΕΕ, η υποκατανάλωση κρασιών και η εμφάνιση νέων αγορών, μείωσε την ευρωπαϊκή κατανάλωση κρασιού στο 48% της παγκόσμιας κατανάλωσης. Η Γαλλία παραμένει ο μεγαλύτερος καταναλωτής στην Ένωση (25,3 Mhl) και η 2η στον κόσμο, πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες που συνεχίζουν να κυριαρχούν στην παγκόσμια κατανάλωση (34 Mhl) «αφού επέστρεψαν στα επίπεδα κατανάλωσης πριν από την πανδημία, αποδεικνύοντας για τρία χρόνια την ικανότητά τους για ανθεκτικότητα», σημειώνει ο Pau Roca.

Ρεκόρ αξίας εξαγωγών

Το 2020, ο κοροναϊός είχε σηματοδοτήσει ένα οριακό σημείο στη συνεχή αύξηση του όγκου των παγκόσμιων εξαγωγών κρασιού από το 2000. Και εδώ, ο OIV εκτιμά ότι οι πληθωριστικές επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία και της ενεργειακής κρίσης, καθώς και η υλικοτεχνική επιβράδυνση στη θαλάσσια μεταφορά εμπορευμάτων έχουν επηρεάσει σοβαρά τις εξαγωγές κρασιού. Ως αποτέλεσμα, «λιγότερο κρασί εξήχθη το 2022, αλλά με μέση τιμή μονάδας +15%, σε σύγκριση με το 2021», αναλύει ο Pau Roca. Το 2022 εξήχθησαν 107 Mhl, φτάνοντας την αξία ρεκόρ των 37,6 δισ. ευρώ, 9% περισσότερο από το 2021. Αυξάνοντας περαιτέρω τις εξαγωγές κρασιού της κατά 1,2 δισ. ευρώ, η Γαλλία διατηρεί σε μεγάλο βαθμό τη θέση της ως ο κορυφαίος εξαγωγέας στον κόσμο, φτάνοντας τα 12,3 δισ. ευρώ , σχεδόν το ένα τρίτο της αξίας των παγκόσμιων εξαγωγών.

«Τα αφρώδη κρασιά είναι η μόνη κατηγορία που έχει προχωρήσει τόσο σε όγκο όσο και σε αξία το 2022», τονίζει ο Pau Roca. Αν και αντιπροσωπεύουν μόνο το 11% των συναλλαγών, παράγουν το 23% της αξίας των καταγεγραμμένων εξαγωγών, κυρίως για τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία, τις 3 κορυφαίες χώρες αυτής της κατηγορίας. Οι ήσυχοι οίνοι, οι ασκοί και οι χύμα οίνοι σημείωσαν πτώση στις εξαγωγές τους σε όγκο αλλά και σε αξία.

Σε συσχετισμό με την κατανάλωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν η πρώτη χώρα εισαγωγής κρασιού (14,4 Mhl, +3%), δημιουργώντας μια ροή 7 δισεκατομμυρίων ευρώ σε αγορές (+7%), μια αύξηση που παρατηρείται σε όλες τις κατηγορίες, με εξαίρεση τα ΒΙΒ.

Μικρή πτώση στην παραγωγή

Η παγκόσμια παραγωγή κρασιού (εξαιρουμένων των χυμών σταφυλής και του γλεύκους) σημειώνει περαιτέρω πτώση 1% το 2022, φτάνοντας τα 258 εκατομμύρια hl. Ο γενικός διευθυντής του OIV υπογραμμίζει ωστόσο ότι «για 4η συνεχή χρονιά, η παγκόσμια παραγωγή κρασιού σταθεροποιείται γύρω στα 260 Mhl, ελαφρώς κάτω από τον μέσο όρο των τελευταίων 20 ετών».

Φέτος, ωστόσο, η παραγωγή της ΕΕ αυξήθηκε κατά 4% για να επιστρέψει στα επίπεδα των 161,1 Mhl «στον μέσο όρο της πενταετίας, παρά τη σειρά κλιματικών φαινομένων που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια του 2022». Η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία παρήγαγαν μαζί το 51% της παγκόσμιας παραγωγής το 2022, για την ευρωπαϊκή παραγωγή που ήταν τελικά υψηλότερη από την αναμενόμενη. Την ίδια στιγμή, η παραγωγή στο νότιο ημισφαίριο παρέμεινε στο μέσο όρο, παρά τις ανισότητες μεταξύ των χωρών.

Σταθερή η έκταση του αμπελώνα

Όπως και το προηγούμενο έτος, η επιφάνεια των παγκόσμιων αμπελώνων παρουσιάζει μικρή μείωση που περιγράφεται ως «οριακή» από τον OIV (-0,4%), και εξακολουθεί να βρίσκεται στα 7,3 εκατομμύρια εκτάρια (Mha). Από το 2017, η σταθερότητα των επιφανειών παραμένει γενικά σε έλεγχο, ακόμη και αν σημειωθεί ετερογενής εξέλιξη μεταξύ των κύριων παραγωγών.

Πολύ μικρές διακυμάνσεις εμφανίζονται μεταξύ των τριών μεγάλων παραγωγών, Ισπανίας, Γαλλίας και Ιταλίας, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν την μειούμενη τάση που βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2014.

Η σταθεροποίηση του ευρωπαϊκού ενδοκοινοτικού αμπελώνα καταγράφεται στα 3,3 Mha για αρκετά χρόνια «χάρη στην ενοποιημένη διαχείριση του παραγωγικού της δυναμικού», σημειώνει ο Pau Roca. Η Ισπανία παραμένει στην κορυφή της παγκόσμιας επιφάνειας (955.000 εκτάρια), αλλά η Γαλλία συνεχίζει να πλησιάζει (812.000 εκτάρια). Παρά τη συνεχή πτώση της παραγωγής της, η Κίνα παραμένει ωστόσο 3η όσον αφορά την έκταση των αμπελώνων μπροστά από την Ιταλία.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Κρασί: Η ακτινογραφία του παγκόσμιου τομέα οίνου – Τι δείχνούν τα στοιχεία της ΚΕΟΣΟΕ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Περίπτωση 1η

Τη δεκαετία του ’80 οι οικονομολόγοι της Ευρώπης απεφάνθησαν πως το πρόβλημα του κρασιού ήταν το μέγεθος των επιχειρήσεων: ήταν πολύ μικρές. «Πού πάτε ξυπόλητοι μες στ’ αγκάθια; Η επερχόμενη παγκοσμιοποίηση θα σας φάει λάχανο. Το μέλλον είναι στις συγχωνεύσεις και στη δημιουργία μεγάλων και στιβαρών εταιρειών». Στα αγγλικά: concentration. Και να τα προγράμματα «cluster» της Ευρωπαϊκής Ένωσης με απώτερο στόχο συγχωνεύσεις οινοποιείων ―που δεν έγιναν ποτέ.

Το ότι υπάρχουν πολλά οινοποιεία και ότι τα μισά πρέπει να κλείσουν είναι κάτι που λέγεται εδώ και χρόνια, αλλά με εξαίρεση το Μπορντό, να ανοίγουν βλέπω οινοποιεία και όχι να κλείνουν. Και αυτά που κλείνουν από κάποιους αγοράζονται. Μάλιστα, εάν υπάρχει ένα σταθερό, διαχρονικό, αίτημα του αμπελοοινικού κλάδου προς την Ε.Ε., αυτό είναι να δοθούν περισσότερες άδειες φύτευσης, οι οποίες τη στιγμή αυτή είναι εξαιρετικά περιορισμένες.

Η μικρή, καθετοποιημένη, οικογενειακή αμπελοοινική εκμετάλλευση ενοχλεί. Ενοχλεί τους οικονομολόγους, τους διεθνολόγους, τους μελλοντολόγους και δεν ξέρω ποιους άλλους ειδικούς γιατί δεν κολλά στις προβλέψεις τους και στα μοντέλα τους. Τη στιγμή που, πράγματι, οι μικρές αγροτικές εκμεταλλεύσεις σε όλη τη Δύση οδηγούνται εγκληματικά στον αφανισμό (τα τελευταία 30 χρόνια η Γαλλία έχει χάσει το 57% των εκμεταλλεύσεών της και οι αυτοκτονίες των αγροτών αντιστοιχούν σε μία κάθε μέρα), οι αμπελοοινικές εκμεταλλεύσεις, αντιθέτως, αντέχουν. Προφανώς όχι όλες, αλλά οι περισσότερες.

Ο λόγος είναι απλός: το κρασί δεν είναι σαν πολλά άλλα προϊόντα, αγροτικά και μη. Το οικονομικό και επιχειρηματικό του μοντέλο, ακόμα και σε χώρες με πολύ πιο φιλελεύθερα συστήματα από τα ευρωπαϊκά, δεν βασίζεται στη συνεχή ανάπτυξη, στην αέναη αύξηση του όγκου παραγωγής, αλλά αντιθέτως στον έλεγχο της παραγωγής και στη δημιουργία σπανιότητας για το προϊόν (εξ ου και τα όρια στις αποδόσεις των φυτών και τον γεωγραφικό περιορισμό των οινοπαραγωγικών περιοχών σε «ζώνες»). Είναι η πεμπτουσία του αξεπέραστου γαλλικού μοντέλου της ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης το οποίο, θέλοντας και μη, έχουν υιοθετήσει όσες χώρες και περιοχές ανά την υφήλιο προσβλέπουν στην παραγωγή οίνων υψηλής ποιότητας. «Λίγο και ακριβό»: Μία φιλοσοφία που ταιριάζει γάντι με την έννοια του «κτήματος» που είναι ο κανόνας στο καλό κρασί.

Περίπτωση 2^η

Τη δεκαετία του ΄90, oι από άλλους κλάδους προερχόμενοι ειδικοί στο μάρκετινγκ, αποφάσισαν πως για όλα τα δεινά του ευρωπαϊκού αμπελώνα υπήρχε ένας μεγάλος υπεύθυνος: το σύστημα της ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης. «Είναι αχρείαστα πολύπλοκο, κανείς δεν το καταλαβαίνει, ποιος μπορεί να θυμάται τόσα ονόματα περιοχών και εξάλλου τι νόημα έχει; Γιατί να μην υιοθετήσουμε το παράδειγμα του Νέου Κόσμου, με την ποικιλιακή προσέγγιση;». Μόλις που είχαν εμφανιστεί στην Ευρώπη τα κρασιά της Αυστραλίας, της Νοτίου Αφρικής, της Καλιφόρνιας, της Χιλής… Ήταν καινούργια και συναρπαστικά και πωλούνταν με το όνομα ποικιλιών αμπέλου: Chardonnay, Merlot, Sauvignon Blanc, Cabernet Sauvignon… Θυμάμαι την πρώτη φορά που η Νέα Ζηλανδία συμμετείχε με επίσημο περίπτερο στην έκθεση Vinexpo στο Μπορντό: είχε δεχθεί τόσους πολλούς αναπάντεχους επισκέπτες που οι καημένοι οι οινοπαραγωγοί τα είχαν χάσει. Δύο χρόνια αργότερα (η έκθεση είναι διετής) η Νέα Ζηλανδία ήρθε στο Μπορντό με ένα περίπτερο που έμοιαζε με… οχυρό: όλοι οι παραγωγοί ταμπουρωμένοι μέσα και οι επισκέπτες έξω.

Η χρήση της ποικιλίας αμπέλου ως κυρίαρχο εμπορικό σήμα, πιο βαρύ και από την περιοχή ή το όνομα του παραγωγού, διαδόθηκε και στην Ευρώπη και αναμφίβολα πιστώνεται στην επιρροή των κρασιών του Νέου Κόσμου· επ’ ουδενί, όμως, τα κρασιά αυτά δεν εκτόπισαν εκείνα με τις γεωγραφικές ενδείξεις παραγωγής, τα ελεγχόμενης (ή «προστατευόμενης», όπως λέγονται πλέον) ονομασίας προέλευσης. Αντιθέτως, βλέπουμε τους πιο παθιασμένους και προχωρημένους οινοπαραγωγούς του Νέου Κόσμου, εκείνους που παράγουν κρασιά που εκφράζουν τον τόπο τους, τη γεωγραφική τους προέλευση, να διεκδικούν τη δημιουργία οριοθετημένων «ζωνών παραγωγής» γιατί μόνον έτσι αποκτά νόημα και διαχρονική προστασία η δουλειά τους.

Με άλλα λόγια, ξανά και ξανά, αποδεικνύεται με το πέρασμα του χρόνου πως η δύναμη του κρασιού, το τεράστιο συγκριτικό πλεονέκτημά του (που γελοιωδώς προσπαθούν να αντιγράψουν όλοι οι άλλοι κλάδοι τροφίμων και ποτών, με πρώτο και καλύτερο το ουίσκι), είναι ακριβώς η πολυπλοκότητα και ο μύθος που το περιβάλλει (ανάμεσα στα οποία και η ιδιαίτερη γλώσσα του κρασιού την οποία κάθε λίγο και λιγάκι μειώνουν και κοροϊδεύουν, σε αναζήτηση δημοσιότητας φαρισαίοι, προερχόμενοι μέσα από τον ίδιο το χώρο του κρασιού) τα οποία, κόντρα στο ρεύμα του εκχυδαϊσμού, διατηρούν ζωντανά οι άνθρωποί του, οι οινοποιοί, οι οινολόγοι, οι απλοί αγρότες και οι το μικρόβιο του οίνου έχοντες.

Περίπτωση 3^η

Τα κρασιά από κάπου και όχι από παντού, τα terroir-driven wines, τα κρασιά που μιλάνε τη γλώσσα της γης στην οποία γεννήθηκαν και μαία των οποίων είναι ο οινοποιός, είναι στη γλώσσα των επαγγελματιών τα λεγόμενα «κρασιά-προσφοράς», σε αντιδιαστολή με τα «κρασιά-ζήτησης».

Κρασιά του οινοποιού και όχι του καταναλωτή. Τα κρασιά-προσφοράς δεν είναι κρασιά που σχεδιάστηκαν από πριν για να καλύψουν μία «προϋπάρχουσα ανάγκη», αλλά είναι βασικά «ό,τι δίνει η γη». Τα κρασιά του χωριάτη. Και εδώ είναι που κάνει την εμφάνισή του το άλλο μεγάλο «μάθημα», που χρόνια τώρα επί ματαίω προσπαθούν να δώσουν στους οινοποιούς οι κάθε λογής ειδικοί, το οποίο είναι το εξής: «μη φτιάχνετε τα κρασιά που θέλετε εσείς αλλά εκείνα που ζητά η αγορά». Συμβουλή απόλυτα λογική, αλλά εκτός οινικού κλάδου. (Δεν είναι εξάλλου διόλου τυχαίο πως αυτού του τύπου οι παραινέσεις πηγάζουν κατά κύριο λόγο από χώρες που δεν παράγουν, παρά μόνο καταναλώνουν κρασί, όπως η Μεγάλη Βρετανία και η Ολλανδία, οι καταναλωτές των οποίων σκοτίστηκαν αν αύριο εξαφανιστούν περιοχές ολόκληρες της Ευρώπης που παράγουν μέτριας ίσως ποιότητας αλλά ιστορικά κρασιά, γιατί το μόνο που τους νοιάζει είναι να πληρώσουν για ένα μπουκάλι κρασί λιγότερο απ’ όσο υπολόγιζαν).

Δεν ακυρώνω εδώ την ύπαρξη χιλιάδων, απόλυτα εμπορικών κρασιών, εν γένει αδιάφορων όσο και οινολογικά άμεμπτων, που δεν ανταποκρίνονται ωστόσο στο όραμα, στις φιλοδοξίες, στην εσωτερική ανάγκη οποιουδήποτε ξέρει μέσα του τι θα πει κρασί, είτε αυτός το παράγει είτε το καταναλώνει. (Όσοι ενδιαφέρονται μόνο για τα χρήματα είναι έξω από αυτή τη συζήτηση· μιλάμε για όλους τους άλλους). Ποια είναι, λοιπόν, αυτή τη στιγμή τα πιο περιζήτητα κρασιά ανάμεσα σε όσους ξέρουν από κρασί; Δεν είναι εκείνα που είναι περίεργα, διαφορετικά, μοναδικά, αλλιώτικα, αρτιστίκ και προσωποποιημένα; Κρασιά που τραγουδούν; Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή, από εκείνα που παράγονται για να καλύψουν μία (υποτιθέμενη) προ-υπάρχουσα ζήτηση; Κρασιά «καλλιτεχνικά», με την έννοια της δημιουργίας, κρασιά που εκφράζουν τον οινοποιό τους, ο οποίος έχει κάτι να πει; Κρασιά γήινα και ζωντανά, που εξελίσσονται στο χρόνο και ανταμείβουν όσους μπαίνουν στον κόπο να τα δοκιμάσουν ενσυναίσθητα; Στη δε Ελλάδα, που είναι πάντα μερικές φάσεις πίσω απ’ ό,τι συμβαίνει έξω, εκείνοι που έσπασαν τα μούτρα τους ως επιχειρηματίες στο κρασί, δεν είναι όσοι μπήκαν στο χώρο σαν οδοστρωτήρες, ξοδεύοντας αλόγιστα σε διαφήμιση, χωρίς να έχει το κρασί τους την παραμικρή γευστική αξία; Από την άλλη, ποιος παθιασμένος με το κρασί οινοποιός έχει αποτύχει στη χώρα μας ―κι ας περάσαμε 10 χρόνια σκληρής ύφεσης;

Και ερχόμαστε στο σήμερα, μετά από ένα χρόνο πανδημίας· οι ορέξεις έχουν ανοίξει: οι ακραίοι οικολόγοι θα ήθελαν να δουν τα αεροπλάνα προσγειωμένα επ’ άπειρον, οι υποχόνδριοι να μην βγάλουμε τις μάσκες ποτέ, οι θιασώτες της εικονικής πραγματικότητας να αλλάξουμε τρόπο ζωής, ώστε όλα όσα υποχρεωτικά μάθαμε να κάνουμε εξ αποστάσεως να συνεχίσουμε να τα κάνουμε έτσι, γιατί «έτσι είναι καλύτερα». Εκθέσεις, συνέδρια, γευσιγνωσίες έχουν τελειώσει, υπάρχει, βλέπετε το Zoom. Οι κάβες, τα wine bar και τα εστιατόρια, γιατί να υπάρχουν; Μια χαρά δεν έχουν αντικατασταθεί από τα ντελίβερι και τα e-shop; Πόσα άρθρα δεν έχουν δημοσιευθεί το τελευταίο διάστημα, με βασικό συμπέρασμα ότι «ο κόσμος μας άλλαξε για πάντα» και ότι η πανδημία είναι «μία ευκαιρία να αλλάξουμε τρόπο ζωής». Τι ακριβώς εννοούν; Μήπως εννοούν νέες απαγορεύσεις και νέους περιορισμούς της ατομικής μας ελευθερίας, τώρα που είδαν πόσο εύκολα αυτές επιβάλλονται; Τα εστιατόρια είναι ουσιαστικά κλειστά εδώ και ένα χρόνο και δεν έχει ανοίξει μύτη.

Eλοιπόν, έχω νέα για τους απαισιόδοξους, τους καταστροφολόγους, τους υγιεινιστές, τους πολιτικώς ορθούς και όλους όσοι, με την ευκαιρία της πανδημίας, θέλουν να μας επιβάλλουν το δικό τους, αποστειρωμένο, τρόπο ζωής για να σωθεί ο πλανήτης και τα όποια συμπλέγματά τους: το κρασί, όπως το ξέρουμε, είναι μαζί μας πάνω από 2500 χρόνια και σε αυτό το διάστημα ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος το απολαμβάνει, δεν έχει αλλάξει και ούτε πρόκειται να αλλάξει.

Ο συγχρωτισμός, τεράστιος και διονυσιακός στην περίπτωσή μας, θα επιστρέψει δριμύτερος από ποτέ, γιατί ο άνθρωπος είναι ζώο κοινωνικό. Γυαλίστε τα ποτήρια σας και αφυπνίστε τα συκώτια σας. Wine vs  Covid: σημειώσατε 1.

* Φωτογραφία παρουσίασης άρθρου: Παρεάκι Γάλλων τα κουτσοπίνει στο υπόγειο της θρυλικής κάβας Legrand του Παρισιού (φωτογραφία του Robert Doisneau)

* Φωτογραφία μέσα:

Ο Jean-Louis Girardon, αμπελουργός στο Μποζολέ, σερβίρει κρασί στην οκτάχρονη κόρη του Christine, στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Από το βιβλίο Wines & Spirits του Alec Waugh (1969).

Πηγή: fnl-guide.com

Το άρθρο Πόσο (δεν) θα αλλάξει ο κόσμος του κρασιού από την πανδημία εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Υπάρχει μία σύγχυση ως προς τον ορισμό του wine bar. Για εσάς, τι σημαίνει wine bar και ποια η διαφορά του, αν υπάρχει, από το wine restaurant, ενός εστιατορίου δηλαδή που είναι προορισμός για τη λίστα των κρασιών του;

Σε χώρες που υπάρχει οινική κουλτούρα πολλών γενεών ―για παράδειγμα στη Γαλλία και στην Ιταλία― τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: τα wine bar είναι μπαρ που υπάρχουν διάσπαρτα σε κάθε συνοικία των μεγάλων πόλεων, συχνά και σε χωριά οινοπαραγωγικών περιοχών, που προσφέρουν μεγάλη ποικιλία κρασιών τα οποία προτείνονται στον πελάτη και σε ποτήρι. Ο πελάτης κατά κανόνα μπορεί να παραγγείλει τυριά και αλλαντικά. Σε ό,τι αφορά τα ζεστά πιάτα πιθανόν να προσφέρονται συνοδευτικά 3 με 4 ημερησίως, ανάλογα με την εποχή. Αυτονόητο είναι ότι σε τέτοια μαγαζιά η μπάρα είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος για τους πελάτες. Σημείο συζήτησης, φλερτ, αντιπαράθεσης, ό,τι τέλος πάντων απασχολεί ή αναζητά ένας άνθρωπος εκτός σπιτιού, ανεξάρτητα της ευχαρίστησης που προσφέρει το κρασί. Με λίγα λόγια, στη χώρα που παραδοσιακά έχει το πιο «βαρύ» σέρβις στο εστιατόριο, τη Γαλλία, το «bar à vin» προσφέρει απίστευτη χαλαρότητα και ελευθερία στο πώς σερβίρονται και δοκιμάζονται τα κρασιά.

Ο όρος «wine restaurant» εκτιμώ πως είναι άστοχος, αφού ένα εστιατόριο επιβάλλεται να έχει πλούσια και ενημερωμένη λίστα κρασιών ούτως ή άλλως. Ειδικά δε για όσα σερβίρουν μεσογειακή κουζίνα, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το κρασί, μια δυνατή λίστα είναι μονόδρομος. Επιπλέον, τα περισσότερα εστιατόρια δίνουν πια τη δυνατότητα στους πελάτες να φέρουν τη δική τους φιάλη (συνήθως παλαιές εσοδείες ή σπάνια κρασιά), χρεώνοντας μία μικρή επιβάρυνση ανά μπουκάλι.

Στην Ελλάδα όλα είναι ασαφή (τρανταχτό παράδειγμα οι τάχα περιορισμοί στις μετακινήσεις που ισχύουν αυτήν την εποχή λόγω της πανδημίας). Έτσι, λοιπόν, έχουμε κουραστεί να διαβάζουμε μαρκίζες καταστημάτων που αυτοπροσδιορίζονται ως wine bar ή wine restaurant, απλώς γιατί είναι μόδα. Ας μην ξεχνάμε τη ρήση «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις». Το Heteroclito στήθηκε εξαρχής στο πρότυπο ενός τυπικού παριζιάνικου bar à vin και κατά τη διάρκεια της πολύχρονης λειτουργίας του δεν παρέκκλινε ποτέ σερβίροντας φαγητό, κοκτέιλ, σκληρό ποτό ή καφέ. Το κρασί είναι πάντα στο επίκεντρο, τολμώ να πω, σχεδόν εμμονικά.

Για να προσεγγίσετε αποτελεσματικά το ελληνικό κοινό, εκτιμάτε πως χρειάστηκε να κάνετε πολλές παραχωρήσεις σε σχέση με τα αρχικά σας σχέδια ή μπορέσατε να υλοποιήσετε το όραμά σας όπως ακριβώς θέλατε;

Βελτιώσεις ή διορθώσεις γίνονται συνεχώς, παραχωρήσεις ποτέ και για κανέναν. Για του λόγου το αληθές θυμίζω τρία πράγματα που ισχύουν απαρέγκλιτα στο Heteroclito από την πρώτη ημέρα της λειτουργίας του:

– Δεν γίνονται κρατήσεις (ισχύει το «first come first served),

– δεν επιτρέπεται το κάπνισμα στον εσωτερικό χώρο (ούτε τις περασμένες ώρες…) και

– το ωράριο λειτουργίας τηρείται ευλαβικά (διότι όλοι όσοι εργάζονται στις υπηρεσίες πρέπει την επόμενη ημέρα να «φορούν» και πάλι το καλύτερο χαμόγελο και αυτό προϋποθέτει να είναι ξεκούραστοι).

Κυρίως, όμως, το κρασί πρωταγωνιστεί και γι’ αυτό μας γνωρίζει ο κόσμος.

Πώς συγκρίνετε τα ελληνικά wine bar και, γενικότερα, το wine bar scene της Αθήνας με ότι συμβαίνει σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία κλ.π; Υπάρχει, εκτιμάτε, κρίσιμη μάζα ελλήνων οινόφιλων που μπορεί να συντηρήσει ικανό αριθμό wine bar, ώστε αυτά να αποτελούν διακριτή κατηγορία διασκέδασης; Πόσο εξαρτάστε από τον τουρισμό;

Όπως τοποθετήθηκα και στην πρώτη σας ερώτηση, η κουλτούρα του αντικειμένου είναι η αρχή των πάντων. Όταν στις περισσότερες οινοπαραγωγικές περιοχές της χώρας (εξαιρουμένων, ευτυχώς, Νάουσας και Σαντορίνης), οι καταναλωτές δυσκολεύονται να βρουν ποικιλία τοπικών εμφιαλωμένων κρασιών υπάρχει σοβαρό θέμα.

Αυτές τις ημέρες διαβάζω και δεν χορταίνω το βιβλίο του Γιάννη Μπουτάρη «60 χρόνια τρύγος» και αναρωτιέμαι συνεχώς τι υπομονή και επιμονή είχε αυτός ο άνθρωπος να μεταδώσει στις τοπικές κοινωνίες όραμα γύρω από το κρασί, μέσω συνεργασιών και άμιλλας; Παρότι βρισκόμαστε έτη φωτός μακριά από τις χώρες που αναφέρετε, έχουμε κάνει άλματα, με μπροστάρηδες λίγους αλλά άξιους ανθρώπους, από το αμπέλι έως τις διεθνείς εκθέσεις κρασιού. Από την ενασχόληση μου, πάντως, στο Heteroclito ευχάριστη διαπίστωση αποτελεί ότι οι σημερινοί 25άρηδες έχουν πραγματική διάθεση να μάθουν να πίνουν σωστά κρασί με περισσότερες ερωτήσεις γύρω από αυτό που πίνουν και λιγότερο φιγουρατζίδικο κούνημα του ποτηριού.

Μιας και βρισκόμαστε στην καρδιά της πρωτεύουσας οι αλλοδαποί πελάτες μας αυξάνουν αναλογικά με την έκρηξη του τουρισμού. Σε πρώτη ανάγνωση αυτό φαίνεται θετικό, όμως μην ξεχνάμε ότι οι μόνιμοι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής μειώνονται δραματικά. Άρα, ο όρος «θαμώνας» σιγά-σιγά εκλείπει. Το συντριπτικό ποσοστό των αλλοδαπών προέρχονται από χώρες που παράγεται ή καταναλώνεται ευρέως κρασί, άρα σε εμάς έρχονται στοχευμένα για να βρουν ό,τι δεν θα συναντήσουν εύκολα αλλού.

Πώς διαχειρίζεστε τη σχέση ελληνικού και ξένου αμπελώνα στο κατάστημά σας;

Το Ηeteroclito ήταν και παραμένει οινικός προορισμός για επώνυμο ελληνικό κρασί. Εξαρχής δώσαμε έμφαση σε γηγενείς ποικιλίες, κρασιά με ελάχιστες παρεμβάσεις όπου ακολουθήθηκαν ήπιες μέθοδοι καλλιέργειας και οινοποίησης και αυτό γίνεται, πάνω απ’ όλα, με αγάπη και σεβασμό στο προϊόν. Διότι πιστεύουμε ότι η ποιότητα καθορίζεται πρωτίστως από το αμπέλι. Τα συνεχή και επαναλαμβανόμενα ταξίδια σε οινοπαραγωγικές ζώνες και εκθέσεις του εξωτερικού ήταν η αφορμή να εξελίξουμε ή, αν προτιμάτε, να εμπλουτίσουμε τη λίστα μας αποκλειστικά με κρασιά ήπιας φυσικής οινοποίησης, προερχόμενα από τον Παλαιό κόσμο, σε ένα νέο χώρο που γειτνιάζει με το γνώριμο. Πρόκειται για 80 περίπου ετικέτες από γηγενείς ανά περιοχή ποικιλίες, οι περισσότερες των οποίων δεν εισάγονται στην Ελλάδα. Το εγχείρημα αυτό έγινε κυρίως για να γνωρίσει το ελληνικό οινόφιλο κοινό τάσεις που σε ώριμες αγορές ξεκίνησαν από τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Τονίζω ότι πρόκειται για το πρώτο και μοναδικό μαγαζί στην Ελλάδα όπου όλες οι ετικέτες που περιλαμβάνονται στη λίστα του αφορούν βιολογικά, βιοδυναμικά ή άλλων ήπιων μεθόδων οινοποίησης κρασιά. Όποιος έχει επισκεφθεί το Le Baratin στο υποχθόνιο 20^ο διαμέρισμα του Παρισιού μπορεί να καταλάβει την επιρροή των Rachel και Philippe για περισσότερο από 30 χρόνια.

Υπάρχει αντίληψη στον καταναλωτή ως προς την έννοια της εσοδείας; Υπάρχουν κάποιες χρονιές οι οποίες θα λέγατε από την πείρα σας ότι έχουν περάσει ως καλύτερες από κάποιες άλλες;

Λυπάμαι, αλλά ο μέσος Έλληνας καταναλωτής εμφιαλωμένου κρασιού είναι ζήτημα εάν ξέρει τι ποικιλία πίνει. Ο κανόνας είναι ότι έμαθε τον εμπορικό τίτλο ή το Κτήμα που του αρέσει κι έχει «κολλήσει» χρόνια σε αυτά, είτε βγει έξω να διασκεδάσει είτε να ψωνίσει κρασιά για το σπίτι. Αν τα λόγια μου ακούγονται υπερβολικά αναρωτηθείτε κυρίως από πού αγοράζει ο κόσμος εμφιαλωμένο κρασί. Η απάντηση είναι από τα σούπερ μάρκετ, μαζί με απορρυπαντικά, χαρτοπετσέτες και σαμπουάν. Πόσοι θα προτιμήσουν την ενημερωμένη κάβα της γειτονιάς τους; Πόσοι θα εμπιστευτούν τον άνθρωπο που έχει γνώση τού αντικειμένου; Δυστυχώς ελάχιστοι. Στη Γαλλία, καθ’ όλη τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων, οι κάβες και τα bar à vin (για πώληση λιανικής) είχαν καθημερινά ουρές. Ο λαός που έχει κουλτούρα και βαθιά γνώση, ανεξάρτητα με την αγοραστική δύναμη τού καθενός, επιλέγει το εξειδικευμένο σημείο για τις αγορές του. Εδώ στην Ελλάδα κυνηγάμε την προσφορά: στις δύο φιάλες η μία δώρο. Απαντώντας όμως στο ερώτημα σας και σε σχέση με την πρωτοβουλία της Vinetum «Save Vintage 2019», όχι απλά υπάρχουν εσοδείες που προσωπικά ξεχωρίζω, αλλά έχω δακρύσει με κρασιά που έχω πιει από καλές χρονιές. Το 2019 είναι μία από αυτές, αν και τα περισσότερα κρασιά είναι ακόμα πολύ νέα.

Heteroclito Cave & Bar à Vin
Έτος ίδρυσης: Αύγουστος 2012
Φωκίωνος 2, Αθήνα
Τ: 210 323 9406

Πηγή: savevintage2019.gr

Το άρθρο Συνέντευξη του Δημήτρη Κούμανη (Heteroclito Cave & Bar à Vin) εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Χρόνια Πολλά. Ευτυχισμένο το 2021. Ελπίζω να κατορθώσατε να ντύσετε τις γιορτινές μέρες με όση χαρά, άνεση και διασκέδαση επέτρεψε η κοινωνική απομόνωση. Εμείς αναζητήσαμε το πνεύμα των Χριστουγέννων στις μικρές χαρές, την ηρεμία και την ξεκούραση που προσφέρουν τα γιορτινά-τραπέζια-για-δύο. Το αίσθημα πως δεν είχαμε πουθενά να πάμε και τίποτα να κάνουμε ήταν ταυτόχρονα καταθλιπτικό και ανακουφιστικό. Στην αισιόδοξη προσέγγιση βοήθησαν και οι εξαιρετικές φιάλες που ανοίξαμε.

Ώρες, ώρες νοιώθω πως -σχεδόν- έχουμε πάψει να την ονειρευόμαστε, αυτή τη μυστηριώδη, υπέροχη ελεύθερη ζωή χωρίς μάσκες και αποστάσεις, με φανερά χαμόγελα, αγάπες, αγκαλιές και φιλιά, ταξίδια, γευστικές δοκιμές και χαρούμενα τραπεζώματα… Μα όλα αυτά είναι πάντα εδώ και περιμένουν την επάνοδό μας.

Μέχρι τότε, σας προτείνω να ενεργοποιήσετε τις αισθήσεις και να εμπλουτίσετε τις γνώσεις σας διαβάζοντας από την ύλη του www.wineplus.gr:

Wine Plus podcast | Τα πορτοκαλί κρασιά | Στο πρώτο podcast της χρονιάς ασχολούμαστε με τα πορτοκαλί κρασιά, γνωστά ως orange wines ή αλλιώς, κρασιά skin contact. Μια πολύ ξεχωριστή κατηγορία, στην οποία βρίσκουμε κρασιά με ιδιαίτερη προσωπικότητα. Μια κατηγορία στην οποία οι Έλληνες οινοποιοί πειραματίζονται και εμείς με ενδιαφέρον την εξερευνούμε.

Συνεντεύξεις | Οι άνθρωποι πίσω από τις ετικέτες | Μέγας Οίνος – Γιώργος Σκούρας | Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε η 30η σοδειά ενός εμβληματικού ελληνικού κρασιού. Το γνωρίζουμε μέσα από τα λόγια του δημιουργού του.

Wine Plus wine school | Αμπελουργικές περιοχές | Το Bordeaux με αριθμούς | Η ποικιλιακή σύνθεση του αμπελώνα του Bordeaux, στα ερυθρά είναι: 66% Merlot, 22% Cabernet Sauvignon, 9% Cabernet Franc, 3% άλλα. Για τα λευκά αντίστοιχα: 46% Semillon, 46% Sauvignon Blanc, 5% Muscadelle, 3% άλλα. Διαβάστε ακόμη: εξέλιξη της έκτασης των αμπελώνων, οινοποιοί και οινέμποροι, εσωτερική κατανάλωση και εξαγωγές.

Γευστικές δοκιμές | Λημνιώνα 2017, Κτήμα Ζαφειράκη | Τη Λημνιώνα, μας τη σύστησε ο Χρήστος Ζαφειράκης, οινολόγος και τέταρτης γενιάς οινοποιός στην περιοχή του Τυρνάβου. Και η αλήθεια είναι πως στα χέρια του, η σπάνια ποικιλία μετατρέπεται σε ερυθρό κρασί που γοητεύει με την έκφραση κομψότητας που αποπνέει.

Ειδήσεις & Τάσεις | Heard it through the grapevine | Top -10 ποικιλίες οινοποίησης παγκοσμίως | Ξέρετε ποιες είναι οι πιο διαδεδομένες ποικιλίες οινοποίησης, παγκοσμίως;

Αγαπητές μου, αγαπητοί μου,
Καλή χρονιά. Εύχομαι το 2021 να είναι ολόφωτο!
Με τη χαρά των γιορτών ας πορευτούμε μέχρι να πετάξουμε τις μάσκες μας.

Μαρία Νέτσικα

Υ.Γ.: Οι εκδηλώσεις μας, τα κρασιά που δοκιμάσαμε, τα events που σας ενδιαφέρουν, όλα τα νέα στο αγαπημένο σας site www.wineplus.gr και, φυσικά, στο facebook και το twitter. Ακολουθήστε μας…

Το άρθρο In vino veritas … Της Μαρίας Νέτσικα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου 2021 και κάθε εβδομάδα το Wines of Crete θα δίνει μετά από κλήρωση 2 φιάλες επώνυμο κρητικό κρασί από τα μέλη του στο Facebook και 2 ακόμα στο Instagram.

Για να τα διεκδικήσετε βρείτε όλες τις πληροφορίες στην επίσημη σελίδα www.winesofcrete.gr.

Τα οινοποιεία που συμμετέχουν:

Πηγή: winesofcrete.gr

Το άρθρο 44 φιάλες κρασί δώρο από τα μέλη του Δικτύου Οινοποιών Κρήτης μέσω των Social Media εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

ΑΠΟ ΤΟ INSTABOOK.GR

Το 2020 για να γιορτάσουμε αυτή την ιδιαίτερη ημέρα προτείνουμε το «Κτήμα Άλφα Ροζέ». Ένα κρασί 100% Ξινόμαυρο, σε χρώμα απαλό ροζέ με ανταύγειες saumon. Μύτη φρουτώδη με πλούσια αρωματική έκφραση. Με ιδιαίτερα ισορροπημένο στόμα, γεμάτο, λιπαρό και δροσερό, με εκφραστική και μακρά επίγευση. Συνδυάζεται αρμονικά με παραδοσιακές Ελληνικές γεύσεις. Αναδεικνύει πιάτα που έχουν ως βάση τους τη ντομάτα και τις πιπεριές Φλωρίνης όπως κοκκινιστά λαδερά, ζυμαρικά σε ελαφρές κόκκινες σάλτσες, ντομάτες γεμιστές και σούπα γκασπάτσο. Επίσης είναι ιδανική επιλογή για πίτσα, αλλά και εξωτικές κουζίνες. Ιδανική απόλαυση στους 12-14ο.

Πηγή: kourdistoportocali.com

Το άρθρο Παγκόσμια Ημέρα Ξινόμαυρου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η πρώτη δημόσια παρουσίαση των κρασιών του La Tour Melas έγινε μόλις πριν από οκτώ χρόνια, στο Οινόραμα του 2012. Εν τω μεταξύ, τα κρασιά του απέκτησαν πρωτόγνωρη δημοφιλία, με το ερυθρό μάλιστα να γίνεται cult wine. Ο οινοποιός Κύρος Μελάς εξηγεί πώς δημιούργησε τον αμπελώνα και πώς το κτήμα έγινε επισκέψιμο.

Το άρθρο La Tour Melas – ΒΙΝΤΕΟ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.