Ο Τζον Μέιναρντ Κέινς είχε δηλώσει: «Δεν υπάρχει πιο λεπτό, πιο σίγουρο μέσο για την ανατροπή της υπάρχουσας βάσης της κοινωνίας από το να πληγεί το νόμισμα». Ο Κέινς απέδωσε αυτή τη διορατικότητα στον ηγέτη των Μπολσεβίκων Βλαντίμιρ Λένιν, ο οποίος υποστήριξε ότι η υποτίμηση του νομίσματος ήταν ο «καλύτερος τρόπος για να καταστρέψει το καπιταλιστικό σύστημα».

Πρόσφατα γεγονότα προσφέρουν μια οδυνηρή υπενθύμιση της επίγνωσης του Κέινς. Η άνοδος του πληθωρισμού το 2021-23 στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν αρκετή για να πυροδοτήσει εκτεταμένη απογοήτευση και οργή στους ψηφοφόρους. Τώρα, η δεύτερη κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμη να εισαγάγει ριζικές αλλαγές στην οικονομική πολιτική και πολλοί ψηφοφόροι μπορεί να μη συνειδητοποιούν τι θα γίνει.

Καθώς οι εκλογές έδωσαν στους Ρεπουμπλικανούς ευρεία πολιτική νίκη, οι υποστηρικτές του Τραμπ φαίνονται πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν υψηλότερο πληθωρισμό. Τρεις συνιστώσες της οικονομικής ατζέντας του Τραμπ, ειδικότερα, αποτελούν απειλή για τη σταθερότητα των τιμών των ΗΠΑ: τα όρια στην ανεξαρτησία και στην εξουσία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Οι εκτεταμένες φορολογικές περικοπές παρά τα τεράστια ελλείμματα και το χρέος του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού (και εξάρτηση από τη μαγική σκέψη για τη διατήρηση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας). Και την ενσωμάτωση των κρυπτονομισμάτων με χαλαρή εποπτεία στα χρηματοοικονομικά και δημοσιονομικά συστήματα της Αμερικής.

Αυτές οι πολιτικές αλληλοσυμπληρώνονται. Η προσπάθεια του Τραμπ να αποκτήσει μεγαλύτερη επιρροή στις αποφάσεις της Fed, για παράδειγμα, συνδέεται με το σχέδιό του να χαλαρώσει τους κανονισμούς για τα κρυπτονομίσματα και να διερευνήσει τρόπους εξόφλησης του εθνικού χρέους με ψηφιακά νομίσματα.

Παρά τις αστοχίες, το ιστορικό δεκαετιών των ανεξάρτητων κεντρικών τραπεζών που αντιμετωπίζουν στον πληθωρισμό είναι αναμφισβήτητα εντυπωσιακό. Αυτή η επιτυχία εξηγεί γιατί το μοντέλο έχει γίνει το παγκόσμιο πρότυπο και γιατί χώρες που το αποφεύγουν, όπως η Αργεντινή και η Τουρκία, συνεχίζουν να παλεύουν με υψηλό και επίμονο πληθωρισμό.

Η επερχόμενη κυβέρνηση Τραμπ έχει δεσμευτεί να ακολουθήσει σειρά πληθωριστικών μακροοικονομικών και εμπορικών πολιτικών, συμπεριλαμβανομένων των τεράστιων φορολογικών περικοπών, των δασμών στις εισαγωγές και των μαζικών απελάσεων. Ενόψει τέτοιων δυνητικά αποσταθεροποιητικών ενεργειών, η αξιοπιστία της Fed και η ισχυρή εποπτεία των χρηματοπιστωτικών αγορών είναι πιο κρίσιμες από ποτέ, ωστόσο και οι δύο βρίσκονται τώρα σε σοβαρό κίνδυνο.

Πριν από περισσότερο από έναν αιώνα, ο Κέινς παρατήρησε ότι κατά τη διάρκεια περιόδων υψηλού πληθωρισμού «όλες οι μόνιμες σχέσεις μεταξύ οφειλετών και πιστωτών, που αποτελούν το απόλυτο θεμέλιο του καπιταλισμού, γίνονται τόσο τελείως διαταραγμένες που δεν έχουν νόημα», κάνοντας στοίχημα και λοταρία την προσπάθεια απόκτησης πλούτου. Αυτά τα λόγια δεν ήταν ποτέ πιο εύστοχα.

*Ο Μορίς Ομπστφελντ είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Είναι συνεργάτης του Peterson Institute for International Economics και επίτιμος καθηγητής Οικονομικών στο University of California, Berkeley

Το άρθρο αποτελεί μέρος εκτενέστερης ανάλυσης που δημοσιεύεται στο Project Syndicate

Πηγή: ΈΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΑ ΝΕΑ, ot.gr

Το άρθρο Τριπλή πληθωριστική απειλή του Τραμπ… Του Maurice Obstfeld εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Για μένα η πιο όμορφη λέξη στο λεξικό είναι “δασμοί”», είπε ο Ντόναλντ Τραμπ στην Οικονομική Λέσχη στο Σικάγο την περασμένη εβδομάδα. Κρίνοντας από το βροντερό χειροκρότημα που ακολούθησε, πολλοί στην επιχειρηματική κοινότητα πιστεύουν ότι το σχέδιο του Τραμπ για δασμούς θα βοηθήσει τις εταιρείες τους.

Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ και οι σύμμαχοί του επιμένουν ότι οι δασμοί θα βοηθήσουν τους αμερικανούς εργαζομένους. Αλλά οι δασμοί δεν μπορούν να αυξήσουν τα εισοδήματα των εργαζομένων και τα επιχειρηματικά κέρδη ταυτόχρονα, επειδή υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα της οικονομίας των ΗΠΑ, επιβάλλοντας κόστος στους καταναλωτές και τους παραγωγούς που συμπιέζουν το συνολικό εθνικό εισόδημα. Ενα πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι ότι οι εργαζόμενοι και οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων θα υποστούν πραγματικό οικονομικό πόνο.

Οσοι ευνοούν τους δασμούς θεωρούν το διεθνές εμπόριο την κύρια αιτία απώλειας θέσεων εργασίας στη μεταποίηση στις ΗΠΑ και στασιμότητας των μισθών για τους εργαζομένους που δεν έχουν πτυχία κολεγίου. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, οι φθηνές εισαγωγές από χώρες με χαμηλούς μισθούς όπως η Κίνα έχουν εξαλείψει τις θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ που παράγουν παρόμοια προϊόντα. Την ίδια στιγμή, οι αμερικανικές επιχειρήσεις έχουν μεταφέρει την παραγωγή τους στο εξωτερικό αναζητώντας φθηνότερο εργατικό δυναμικό.

Το κόστος των δασμών είναι σημαντικό. Μια προσεκτική μελέτη υπολόγισε ότι οι δασμοί του Τραμπ το 2018 κόστισαν στους εισαγωγείς 51 δισεκατομμύρια δολάρια, που ισοδυναμούν με περίπου 400 δολάρια ανά νοικοκυριό εκείνο το έτος, και επίσης διέβρωσαν τους πραγματικούς μισθούς.

Οι καθολικοί δασμοί που προτείνονται τώρα θα καλύπτουν τουλάχιστον δέκα φορές περισσότερες εισαγωγές, με αναλογικά υψηλότερο κόστος ανά νοικοκυριό. Εάν ο στόχος είναι η προσέλκυση επενδύσεων στην Αμερική, οι επιδοτήσεις, η καλύτερη υποδομή των ΗΠΑ ή οι επενδύσεις που χρειάζονται για την αναβάθμιση του εργατικού δυναμικού των ΗΠΑ θα το πετύχαιναν χωρίς να αυξήσουν τις τιμές για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις.

Εκτός από όλες αυτές τις αρνητικές συνέπειες, οι δασμοί που προτείνει ο Τραμπ αναμφίβολα θα πυροδοτήσουν τιμωρητικούς δασμούς και θα πυροδοτήσουν έναν καταστροφικό εμπορικό πόλεμο. Εάν ένας διεθνής εμπορικός πόλεμος επαναληφθεί στον σημερινό πολύ πιο διασυνδεδεμένο κόσμο, οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ σίγουρα θα χάσουν.

*Ο Maurice Obstfeld είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Είναι Senior Fellow στο Peterson Institute for International Economics και επίτιμος καθηγητής Οικονομικών στο University of California, Berkeley.

Πηγή:Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ», ot.gr

Το άρθρο Οι δασμοί πλήττουν τους εργαζομένους… Του Maurice Obstfeld εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.