Η Capital Economics χαρακτηρίζει την Ελλάδα σαν ένα από τα «αστέρια» της Ευρώπης, με βάση τις επιδόσεις των τελευταίων ετών, σημειώνοντας ότι οι υπεραποδόσεις αυτές στηρίζονται από μια μεγάλη αύξηση της απασχόλησης (κατά 8% από το τέταρτο τρίμηνο του 2019 έως το τρίτο τρίμηνο του 2023).

Όμως, η αύξηση της απασχόλησης οφείλεται στη μείωση της ανεργίας και όχι στην αύξηση του εργατικού δυναμικού. Μάλιστα, η ανεργία έχει σχεδόν μειωθεί στο μισό, από το 17% τον Δεκέμβριο του 2019 στο 9,4% τον Δεκέμβριο του 2024, αλλά στο ίδιο διάστημα, το εργατικό δυναμικό έχει παραμείνει στο ίδιο μέγεθος.

Η Capital Economics σημειώνει ότι η αγορά εργασίας είναι τώρα πολύ «σφικτή»  και δεν αναμένει αύξηση της απασχόλησης τα επόμενα χρόνια, για τρεις λόγους:

–          Το φυσικό ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα είναι περίπου 8-9%, άρα δεν έχει πολλά περιθώρια περαιτέρω πτώσης. H μοναδική φορά που η ανεργία στην Ελλάδα έπεσε κάτω από το 9% ήταν το 2006 – 2008, εν μέσω της φούσκας. Και παρότι στη χώρα έχουν γίνει σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας έκτοτε, δεν είναι σαφές ότι έχουν μειώσει ουσιαστικά το φυσικό ποσοστό ανεργίας.

–          Η χώρα έχει πολύ αδύναμες δημογραφικές προοπτικές, με τον πληθυσμό σε ηλικία εργασίας να μειώνεται με γρήγορους ρυθμούς. Ο πληθυσμός 15-64 ετών στην Ελλάδα έχει συρρικνωθεί κατά μέσο όρο 0,7% ετησίως τα τελευταία πέντε χρόνια και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει ότι θα μειωθεί έως και 0,9% ετησίως τα επόμενα χρόνια, σε μια από τις χειρότερες επιδόσεις στην Ευρωζώνη.

–          Σε αντίθεση με άλλες χώρες (όπως π.χ. Ισπανία και Πορτογαλία), η Ελλάδα έχει δει μείωση των μεταναστών στην αγορά εργασίας τα τελευταία χρόνια και η τάση αυτή δεν αναμένεται να αντιστραφεί αρκετά ώστε να αντισταθμίσει τη μείωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας.

Αν και η συμμετοχή στην αγορά εργασίας έχει αυξηθεί τα τελευταία πέντε χρόνια (κυρίως λόγω της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού), στην καλύτερη περίπτωση, απλά αντισταθμίζει τη μείωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας.

Κατόπιν τούτων, η Capital Economics σημειώνει ότι η προσφορά εργασίας αποτελεί ένα σημαντικό βαρίδι για την ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια και δημιουργεί κινδύνους για την πρόβλεψή της, που μιλά για ρυθμούς 2% το 2025 και το 2026.

Παρόλα αυτά, ο οίκος εξακολουθεί να προβλέπει ότι η ελληνική οικονομία θα συνεχίσει να αναπτύσσεται λόγω της αυξανόμενης παραγωγικότητας, η οποία στηρίζεται από τη μεγάλη αύξηση των επενδύσεων και τις μεταρρυθμίσεις που σχετίζονται με το Ταμείο Ανάκαμψης.

Μάλιστα, η Capital Economics δηλώνει βέβαιη ότι η Ελλάδα θα ξεπεράσει την Ευρωζώνη, όπου αναμένονται ρυθμοί ανάπτυξης μόλις 0,8% ετησίως κατά μέσο όρο τα επόμενα δύο χρόνια.

Επίσης, σε αντίθεση με χώρες όπως η Ιταλία και η Γαλλία, οι προοπτικές για τα δημόσια οικονομικά στην Ελλάδα είναι αρκετά ευοίωνες για το άμεσο μέλλον, καταλήγει ο οίκος.

Πηγή: moneypress.gr

Το άρθρο Capital Economics: Η έλλειψη εργατικού δυναμικού σκιάζει την ελληνική ανάκαμψη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Stephen R. Covey

Μία από τις πολύ σημαντικές συνήθειες που θα έπρεπε να έχει κάθε άνθρωπος ο οποίος θέλει να επιτύχει, είναι αυτή της ηγεσίας. Ιδιαιτέρως δε στον χώρο των επιχειρήσεων, στον οποίο η ηγεσία σαφώς προηγείται του μάνατζμεντ. οι λόγοι είναι προφανείς.

Το μάνατζμεντ δίνει έμφαση στο ζητούμενο: πώς μπορώ να εκτελέσω με τον καλύτερο τρόπο ορισμένα πράγματα; Η ηγεσία ασχολείται με το προαπαιτούμενο: ποια πράγματα θέλω να εκτελέσω; Όπως το διατύπωσαν, τόσον ο Πήτερ Ντράκερ όσο και ο Γουώρεν Μπέννις, «μάνατζμεντ σημαίνει να κάνεις τα πράγματα σωστά• ηγεσία σημαίνει να κάνεις τα σωστά πράγματα». Μάνατζμεντ είναι η αποτελεσματικότητα στο ανέβασμα της σκάλας της επιτυχίας. Η ηγεσία καθορίζει αν έχεις στηρίξει την σκάλα σου στον σωστό τοίχο.

Μπορείτε εύκολα να συλλάβετε την σημαντική διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δύο, αν φανταστείτε μία ομάδα παραγωγών οι οποίοι ανοίγουν δρόμο μέσα από την ζούγκλα με τα ειδικά μαχαίρια, τα ματσέτε. Αυτοί είναι οι παραγωγοί, οι επιλυτές των προβλημάτων. Ανοίγουν δρόμο κόβοντας τα χαμόκλαδα και την άλλη βλάστηση με τα ματσέτε τους. Οι μάνατζερς βρίσκονται από πίσω τους. Ακονίζουν τα ματσέτε, συντάσσουν εγχειρίδια πολιτικής και διαδικασιών, εφαρμόζουν προγράμματα μυικής ανάπτυξης, λανσάρουν βελτιωμένες τεχνολογίες, κανονίζουν τα προγράμματα εργασίας και αποδοχών για τους χειριστές των ματσέτε. Ο ηγέτης είναι εκείνος που σκαρφαλώνει στο ψηλότερο δέντρο, επιθεωρεί την όλη κατάσταση και φωνάζει: «Λάθος ζούγκλα!». Όμως, συχνά, πώς αντιδρούν οι αποτελεσματικοί παραγωγοί και μάνατζερς; «Βούλωστο! Προχωρούμε μια χαρά».

Συχνά, ως άτομα, ομάδες και επιχειρήσεις είμαστε τόσο απασχολημένοι με το να κόβουμε τα χαμόκλαδα, ώστε ούτε καν συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε στην λάθος ζούγκλα. Το ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον στο οποίο ζούμε κάνει την αποτελεσματική ηγεσία περισσότερο καθοριστική παρά ποτέ, σε κάθε πτυχή της ανεξάρτητης και της αλληλεξαρτημένης ζωής.

Αυτό που περισσότερο χρειαζόμαστε είναι ένα όραμα, ένας προορισμός και μία πυξίδα —ένα σύνολο αρχών και κατευθύνσεων— και λιγότερο ένας χάρτης. Συχνά δεν ξέρουμε πώς θα είναι το έδαφος μπροστά μας ή τί θα χρειαστούμε για να το περάσουμε. Πολλά θα εξαρτηθούν από την κρίση μας την στιγμή εκείνη. Αλλά η εσωτερική μας πυξίδα πάντα θα μας βοηθά να βρούμε την κατεύθυνση. Η αποτελεσματικότητα —συχνά, μάλιστα, και η ίδια η επιβίωση— δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το πόση προσπάθεια καταβάλλουμε, αλλά από το αν η προστΜθεια που καταβάλλουμε διοχετεύεται στην σωστή ζούγκλα. Και η μεταμόρφωση που συντελείται σχεδόν σε κάθε κλάδο και επάγγελμα, απαιτεί να δοθεί πρώτος ρόλος στην ηγεσία και δεύτερος στο μάνατζμεντ.

Στον κόσμο των επιχειρήσεων, η αγορά αλλάζει με τόσο ταχείς ρυθμούς ώστε, πολλά προϊόντα και υπηρεσίες που ικανοποιούσαν επιτυχώς τις ανάγκες και τα γούστα των καταναλωτών πριν λίγα χρόνια, σήμερα έχουν γίνει παρωχημένα. Η επιδραστική ισχυρή ηγεσία πρέπει να παρακολουθεί διαρκώς τις αλλαγές του περιβάλλοντος, ιδιαιτέρως δε τις αγοραστικές συνήθειες και τα κίνητρα των καταναλωτών, και να προσφέρει την δύναμη που απαιτείται για την οργάνωση των πόρων προς την σωστή κατεύθυνση.

Αλλαγές όπως η χαλάρωση των ρυθμίσεων στις αεροπορικές μεταφορές, η θεαματική εκτόξευση του κόστους της ιατρικής περίθαλψης και η μεγαλύτερη ποιότητα και ποσότητα εισαγομένων αυτοκινήτων, επηρεάζουν καθοριστικά τον περίγυρο. Αν οι επιχειρήσεις δεν παρακολουθούν τον περίγυρο, συμπεριλαμβανομένων και των δικών τους εργασιακών ομάδων, αν δεν ασκούν την δημιουργική ηγεσία που θα τις κρατήσει σταθερά στην σωστή κατεύθυνση, μοιραία θα αποτύχουν, όσο καλό και αν είναι το μάνατζμεντ.

Το αποτελεσματικό μάνατζμεντ χωρίς αποτελεσματική ηγεσία είναι, όπως το διατύπωσε κάποιος, «σαν να στερεώνεις καλύτερα τις καρέκλες του καταστρώματος στον Τιτανικό>). Όσο μεγάλες και αν είναι οι επιτυχίες του μάνατζμεντ, δεν μπορούν να αντισταθμίσουν την αποτυχία της ηγεσίας. Αλλά η ηγεσία είναι δύσκολη υπόθεση, γιατί συχνά βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι σε παραδείγματα εμπνεόμενα από το μάνατζμεντ.

Με άλλα λόγια, πολλά στελέχη επιχειρήσεων και επιχειρηματίες παγιδεύονται σε θέσεις του μάνατζμεντ, δίνοντας προσοχή στον έλεγχο και την αποτελεσματικότητα ή ακόμα και σε κανόνες, και παραβλέπουν ότι πρέπει να κατευθύνουν και να προσδίδουν σκοπό στο επιχειρηματικό όραμα. Κάτι τέτοιο, όμως, απαιτεί να ξεκαθαρίσουν ποιες είναι οι αξίες τους.

Πηγή: moneypress.gr

Το άρθρο Ηγεσία και μάνατζμεντ, οι δύο δημιουργίες… Του Stephen R. Covey εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η κ. Μπουζάλη υπογράμμισε ότι τις τελευταίες δύο δεκαετίες η Ευρώπη έχει πολλά προβλήματα, τόσο οικονομικά όσο και γεωπολιτικά. «Αυτή τη στιγμή έχουμε δύο πολέμους στη γειτονιά μας και μέσα σε όλα αυτά, η Ευρώπη αποφάσισε να περάσει ένα πολύ καλό πλαίσιο μετάβασης στον τομέα της ενέργειας και της καθαρής ενέργειας που δεν είχε σκεφτεί αρκετά. Και αυτή είναι η αλήθεια. Δεν ήξεραν πόσο χρόνο θα πάρει, πόσο θα κοστίσει, πώς θα επηρεαστεί ο κλάδος. Όλοι μας θέλουμε να μιλήσουμε για την πράσινη μετάβαση και να φτάσουμε στην καθαρή ενέργεια, αλλά πρέπει να το κάνουμε αυτό με συστηματικό τρόπο και χωρίς να βλάψουμε τις χώρες και τις βιομηχανίες μας», ανέφερε προσθέτοντας ότι η Ευρώπη αποβιομηχανοποιείται με τις περισσότερες βιομηχανίες να κλείνουν ή μετακομίζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η κ. Μπουζάλη ανέφερε πως η Mytilineos, μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Ευρώπη, είναι πραγματικά μια εταιρεία ενεργειακής μετάβασης. «Ό,τι συζητείται μέσα σε συνέδρια, σε φόρουμ και σε υψηλό επίπεδο πολιτικής ή σε κυβερνήσεις, εμείς το κάνουμε, το κάνουμε στην πράξη», ανέφερε προσθέτοντας ως παράδειγμα έργα υποθαλάσσιας διασύνδεσης μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Σκωτίας για τη διασφάλιση ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που κατασκευάστηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που κατασκευάστηκαν στη Σκωτία μπορούν να ενσωματωθούν και να δώσουν πράσινη ενέργεια στα νοικοκυριά. «Γι’ αυτό βλέπετε ότι στην Ευρώπη υπήρχαν τόσα δισεκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεις για τα νοικοκυριά για να μείνουν ζωντανά τα νοικοκυριά. Λόγω της ενέργειας», ανέφερε.

Ο πρέσβης Viorel Ursu μίλησε για την πράσινη μετάβαση της Μολδαβίας. Σημείωσε ότι αυτό που παρατηρείται στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην περιοχή μας είναι αλλαγές στα ενεργειακά δίκτυα, με τις χώρες να αναζητούν νέες λύσεις στη προμήθεια παραγωγής και μεταφοράς ενέργειας και παρέθεσε τρεις βασικούς λόγους γι’αυτό: τα μεσογειακά ενεργειακά αποθέματα, την ώθηση για πράσινη μετάβαση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που θα μπουν στο δίκτυο και τρίτον, ο αντίκτυπος του ρωσικού πολέμου στην Ουκρανία. Μάλιστα τόνισε πως η Μολδαβία είχε σχεδόν 100% εξάρτηση από το ρωσικό αέριο και μακροπρόθεσμο συμβόλαιο σε ισχύ, όταν διεκόπη η παροχή τον Δεκέμβριο του ‘22, αλλά σχεδόν συγχρόνως είχαν ολοκληρώσει τη διασύνδεση Ρουμανίας Μολδαβίας και έλαβαν αέριο από ευρωπαϊκές πηγές συμπεριλαμβανομένου του κάθετου διαδρόμου που είχε υπογραφεί από Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία και Ουγγαρία, πρωτοβουλία στην οποία προσχώρησαν Μολδαβία, Ουκρανία, Σλοβακία.”Η Ελλάδα είναι στη μέση του κόσμου όχι στην άκρη της Ευρώπης, είναι στην πραγματικότητα στο επίκεντρο και ο πάροχος ενέργειας, όχι μόνο προμηθειών, αλλά η σταθερότητα, η ενεργειακή σταθερότητα για ολόκληρο το δίκτυο”, ανέφερε.

Ο Vladimir Malinov τόνισε πως εκτός από το Three Seas Initiative θέλουμε να έχουμε και το Three C- σχετικά με τη διασύνδεση και τη συνεργασία.

Ακόμα, είπε πως το FSRU είναι σχεδόν εδώ, και σε λίγες εβδομάδες, θα είναι λειτουργικό. “Σχεδιάζουμε να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για καλύτερη ενοποίηση και να δώσουμε πολύ περισσότερη ασφάλεια στην αγορά. Αλλά από αυτή την προοπτική, και έχοντας κατά νου ενδεχόμενη πλήρη διακοπή του ρωσικού φυσικού αερίου εργαζόμαστε πράγματι για μια δεύτερη επένδυση στην Ελλάδα. Θα το κάνουμε σε ανταγωνιστική βάση από οικονομικής πλευράς και θεωρούμε ότι είναι ένα έργο που θα ωφελήσει όχι μόνο από εμπορική άποψη την εταιρεία μας, αλλά και ολόκληρη την περιοχή”, σημείωσε. Πρόσθεσε δε ότι σίγουρα δεν πρέπει να ξεχνάμε την κοινωνία του σήμερα και ότι πρέπει να εξασφαλίσουμε οικονομικά προσιτή, βιώσιμη ενεργειακή ασφάλεια και προμήθειες, φυσικά, αλλά θα πρέπει επίσης να προετοιμαστούμε και για το μέλλον.

Το άρθρο Βίβιαν Μπουζάλη (Mytilineos): Πράσινη μετάβαση αλλά χωρίς να βλάψουμε τη βιομηχανία εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η πόλη της Σιγκαπούρης, η οποία βρισκόταν στην πέμπτη θέση το 2022, προσπέρασε τη Σαγκάη και το Χονγκ Κονγκ, που βρέθηκαν στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα, σύμφωνα με έκθεση της ελβετικής εταιρείας διαχείρισης περιουσίας Julius Baer Group, την οποία δημοσιεύει το Bloomberg.

Η ελκυστικότητα της Σιγκαπούρης για υψηλά εισοδήματα αντανακλάται στην αύξηση των τιμών με την οποία έρχονται αντιμέτωποι πλέον οι ντόπιοι.

Μέχρι το τέλος του 2022, η Σιγκαπούρη φιλοξενούσε περίπου 1.500 από τις πλουσιότερες οικογένειες στον πλανήτη, διπλάσια από ό, τι το προηγούμενο έτος, ενώ είναι η πιο ακριβή πόλη παγκοσμίως στις τιμές των αυτοκινήτων. «Το υψηλό βιοτικό επίπεδο και οι αυξημένες απαιτήσεις σε τοπικές υποδομές σημαίνουν ότι η ζωή εδώ δεν κοστίζει φτηνά», σύμφωνα με την έκθεση.

«Τα κατοικίες έχουν εξαιρετικά υψηλή ζήτηση και τα αυτοκίνητα, παρά τον υψηλό φόρο, καθώς και η βασική ασφάλιση υγείας είναι 133% και 109% αντίστοιχα ακριβότερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο».

Με βάση τον δείκτη Lifestyle της Julius Baer καταρτίζεται η κατάταξη των 25 πιο ακριβών πόλεων του κόσμου, λαμβάνοντςα υπόψη τιμές κατοικιών, αυτοκινήτων, πτήσεις business class, business school, δείπνα γευσιγνωσίας και άλλες πολυτέλειες.

Συνολικά η Ασία παρέμεινε η πιο ακριβή περιοχή για πολυτελή διαβίωση για τέταρτη συνεχή χρονιά. Η Νέα Υόρκη είναι από τις πόλεις με τη μεγαλύτερη άνοδο στη λίστα, που βρέθηκε στην 5η από την 11η θέση πέρυσι, μετά την ενίσχυση του δολαρίου και την ανάκαμψη από την πανδημία. 

Από την άλλη, το Λονδίνο υποχώρησε στην τέταρτη θέση από τη δεύτερη.

Το Brexit και η επακόλουθη αναταραχή του συνεχίζουν να βλάπτουν τη φήμη της Βρετανίας, και η πρωτεύουσά της  αντιμετωπίζει πλέον ισχυρό ανταγωνισμό από αναπτυσσόμενα οικονομικά κέντρα όπως το Ντουμπάι και η Σιγκαπούρη.

Αξιοσημείωτο είναι ότι για πρώτη φορά, η Ευρώπη, η Μέση Ανατολή και η Αφρική είναι οι πιο οικονομικά προσιτές περιοχές του πλανήτη για μια καλή ζωή, με τις ευρωπαϊκές πόλεις να πέφτουν στην κατάταξη της ακρίβειας.

Επίσης, για πρώτη φορά το Ντουμπάι μπήκε στο top 10 και έγινε η έβδομη πιο ακριβή πόλη, καθώς η Ζυρίχη υποχώρησε στη 14η θέση.

Το Ντουμπάι είναι «πρωταγωνιστής» στον φετινό δείκτη και η μετεγκατάσταση μεγάλου αριθμού πλούσιων ατόμων έχει επηρεάσει τις τιμές και τη ζήτηση των ακινήτων. 

Οι συντάκτες της έρευνας διαπίστωσαν αυξανόμενη ζήτηση για ταξίδια και ψυχαγωγία, καθώς οι περιορισμοί της πανδημίας έχουν αρθεί πλήρως.

Το κόστος των ειδών πολυτελείας, όπως το κρασί, που συγκρίνεται με ένα μπουκάλι Château Lafite Rothschild 2018 vintage, και το ουίσκι, αυξήθηκαν παγκοσμίως κατά 17,2% και 16,2%, αντίστοιχα.

Άλλοι μεγάλοι κερδισμένοι ήταν οι σουίτες ξενοδοχείων και οι πτήσεις business class.

Υπήρχαν όμως κάποιες εξαιρέσεις. Οι τιμές των ποδηλάτων, που εκτοξεύτηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας, μειώθηκαν ελαφρώς κατά 1,8%.

Η έρευνα έλαβε υπόψη άτομα υψηλής καθαρής αξίας με τραπεζικά περιουσιακά στοιχεία ύψους 1 εκατομμυρίου δολαρίων και πάνω τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2023.

Πηγή: moneypress.gr

Το άρθρο Προορισμοί για υψηλά εισοδήματα: Σε ποιες πόλεις πληρώνουν ακριβότερα την πολυτέλεια εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, η αγορά των wearables αναμένεται να μεγαλώσει κατά 12,9% από το 2023 έως το 2030, με το σημερινό μέγεθός της να ανέρχεται ήδη στα 71,91 δισεκατομμύρια δολάρια.

Όπως τονίζουν οι ειδικοί της εταιρείας ψηφιακής ασφάλειας ESET:

«Μπορεί η συνεργασία τεχνολογίας με τη μόδα να είναι αυτό που ελκύει κάποιους ανθρώπους σε αυτές τις συσκευές, όμως όλοι πρέπει να κατανοήσουμε τους κινδύνους που συνεπάγεται η χρήση μίας τέτοιας συσκευής».

Τα wearables περιλαμβάνουν δαχτυλίδια ή ζώνες γυμναστικής που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση των σφυγμών ή των επιπέδων οξυγόνου, γυαλιά που μπορούν να επαυξήσουν την πραγματικότητα με τεχνητά μέσα κ.ά.

Τα προϊόντα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις αφορούν συσκευές που φοριούνται στο χέρι, στο κεφάλι και στα μάτια.

«Αυτές οι συσκευές παρουσιάζουν ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους ασφαλείας από τα έξυπνα τηλέφωνα, όχι μόνο για τους καταναλωτές, αλλά και για τις επιχειρήσεις», λένε οι ειδικοί από την ESET, καθώς οι κυβερνοεγκληματίες προσπαθούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε προσωπικές πληροφορίες σε αυτές ή μέσω αυτών των συσκευών.

Το γεγονός ότι αυτές οι συσκευές μπορούν να παρακολουθούν και να αναφέρουν τις μετρήσεις υγείας των χρηστών, αποτελεί μόνο μία από τις πολλές ανησυχίες.

Προηγουμένως, τα εν λόγω δεδομένα ήταν χρήσιμα μόνο στους ίδιους τους χρήστες ή στους γιατρούς τους.
Σήμερα, όμως, μπορεί να καταλήξουν στα χέρια τρίτων, οι οποίοι πιθανώς θα πουλήσουν τις πληροφορίες ή θα τις αξιοποιήσουν για τη δημιουργία εξατομικευμένων διαφημίσεων.

Κίνδυνοι ασφάλειας ακόμα και στις εταιρείες που εργάζονται οι χρήστες των wearables

Ταυτόχρονα, η δυνητική σύνδεση των συσκευών wearables στα δίκτυα της εταιρείας μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους για την ασφάλεια των επιχειρήσεων, καθώς οι εν λόγω συσκευές συχνά μοιράζονται τις συνδέσεις τους με τα τηλέφωνα, δημιουργώντας έτσι έναν πιθανό φορέα για κυβερνοεπίθεση.

Πολλοί ειδικοί σε θέματα ασφάλειας προειδοποιούν ότι τα «έξυπνα ρολόγια» πολύ συχνά δεν διαθέτουν επαρκείς μεθόδους ελέγχου ταυτότητας του χρήστη, καθώς δεν προτρέπουν τους χρήστες να δημιουργήσουν ισχυρούς κωδικούς PIN ή κωδικούς πρόσβασης για να ξεκλειδώσουν τις συσκευές τους.

Αλλά ακόμη και αν το κάνουν, αυτά τα μέτρα είναι συχνά αδύναμα, καθώς οι εν λόγω συσκευές δεν προσφέρουν το ίδιο σύνολο επεξεργαστικής ισχύος για την παροχή σύνθετων μέτρων ελέγχου ταυτότητας, όπως τα τηλέφωνα.

Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και ένας απλός κωδικός πρόσβασης είναι καλύτερος από το να μην έχετε κανέναν κωδικό πρόσβασης.

Τα δεδομένα που αποθηκεύονται σε αυτά συχνά δεν διαθέτουν κρυπτογράφηση ή, ακόμη χειρότερα, χρησιμοποιούν λύσεις «νέφους» (cloud) για τη μεταφορά των εν λόγω δεδομένων, τα οποία θα μπορούσαν να παραβιαστούν σχετικά εύκολα από μία κυβερνοεπίθεση.

Κάτι τέτοιο ισχύει και για τη σύνδεση Bluetooth μεταξύ του ρολογιού και του τηλεφώνου, καθώς απλοί ανιχνευτές δεδομένων είναι σε θέση να υποκλέψουν τη μεταφορά δεδομένων από το ρολόι στο τηλέφωνο ή αντίστροφα.

Πέντε τρόποι για να προστατευτείτε σύμφωνα με τους ειδικούς της ESET

Πέντε βήματα προτείνουν

1. Ελέγχετε τακτικά για ενημερώσεις λογισμικού και ασφαλείας στο ρολόι σας.
2. Ελέγξτε τα δικαιώματα των εφαρμογών σας.
3. Δημιουργήστε έναν κωδικό PIN ή έναν κωδικό πρόσβασης.
4. Προσέξτε τι αποθηκεύετε στη συσκευή σας.
5. Έχετε κατά νου ορισμένα βασικά μέτρα κυβερνοασφάλειας.

Συνολικά, αυτά τα πέντε βήματα προσφέρουν έναν «οδικό χάρτη» για τη βελτίωση της ασφάλειας, ωστόσο, εξακολουθεί να συνιστάται προσοχή κατά τη χρήση οποιασδήποτε «wearable» συσκευής.

Οι χρήστες συσκευών Android θα πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στη χρήση κάποιας αξιόπιστης κινητής εφαρμογής κυβερνοασφάλειας και να παραμένουν σε εγρήγορση κατά τη λήψη εφαρμογών από τρίτους.

Πηγή: moneypress.gr

Το άρθρο Smartwatches: Σοβαροί κίνδυνοι από κενά ασφαλείας – Πώς θα προστατευτείτε εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Την άποψη αυτή τελικά ο Χάρης δεν την απέρριπτε τελείως τα τελευταία χρόνια, αλλά προβληματιζόταν. Όταν ξαφνικά, πριν δύο χρόνια, συναντηθήκαμε στη «Ράμπα» στο Νέο Ψυχικό, μετά από ένα ταξίδι του στην Αμερική. Αντί, λοιπόν, να μου αναπτύσσει τις θεωρίες του «γκρεμίσματος» άρχισε να μου λέει κάτι παράξενα. Μου έκανε λόγο για τον «έμφυλο αυτοπροσδιορισμό», μια διατύπωση που είχα δυσκολία να καταλάβω.

Πιο ενήμερος όμως από μένα, ο φίλος απολαμβάνοντας πάντα το Chivas του, μου είπε ότι για να «γκρεμιστεί ο καπιταλισμός» πρέπει να υπονομευθεί στη βαθύτερη λογική του, που θεωρητικά είναι η ελευθερία. Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτό, η ιδέα είναι οι άνθρωποι να μην ταξινομούνται σύμφωνα με το βιολογικό τους φύλο αλλά με βάση το αν οι ίδιοι δηλώνουν ότι αισθάνονται περισσότερο άνδρες ή γυναίκες ή κάτι ενδιάμεσο.

«Δηλαδή, του λέω, κάθε φορά που θα συναντιόμαστε θα πρέπει αν σε ρωτάω αν αισθάνεσαι φίλος ή φίλη μου ή κάτι μεταξύ των δύο; Και στην ταυτότητα σου τι θα γράφει; Ότι είσαι ο Χάρης ή η Χάρις; «Αυτό είναι το κόλπο φίλε. Τις καπιτάλες θα τις μπερδέψουμε και θα αρχίσουν να πλακώνονται μεταξύ τους. Όπως αυτό συμβαίνει σήμερα στην Αμερική, στην Αγγλία, στην Αυστραλία και τον Καναδά. Στις χώρες αυτές, στα πανεπιστήμιά τους, η νεολαία ανατρέπει τα ταμπού και αυτή είναι μια καλή αρχή. Οι περισσότεροι φοιτητές φορούν ταμπελάκια που δηλώνουν αν είναι «αυτός» ή «αυτή». Την ίδια στιγμή,στην Αμερική, στις πολιτείες και τις πόλεις που ελέγχονται από τους Δημοκρατικούς ο έμφυλος αυτοπροσδιορισμός περνάει γρήγορα στη νομοθεσία. Αυτό σημαίνει ότι η πρόσβαση σε εγκαταστάσεις διαχωρισμένες ως προς το φύλο, όπως οι τουαλέτες, τα αποδυτήρια, ακόμη και οι δομές φιλοξενίας για θύματα ενδοοικογενειακής βίας και τα κέντρα για θύματα βιασμού, ακολουθεί τον αυτοπροσδιορισμό».

Μετά την παραπάνω συζήτηση, διαπίστωσα ψάχνοντας ότι ο Χάρης είχε δίκιο. Ο «έμφυλος αυτοπροσδιορισμός» είναι πραγματικότητα στον αγγλοσαξονικό κόσμο, που υπήρξε και η μήτρα του καπιταλισμού.

Έτσι, από το 2017, με πληροφόρησε ο «Economist», ισχύει και στον Καναδά όπου η Κυβέρνηση έδωσε στην έμφυλη ταυτότητα και την έκφραση φύλου την ίδια θέση στο δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα με το φύλο, τη φυλή και τη θρησκεία. Στη Βρετανία, όπου οι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν το επίσημο φύλο τους αν δύο γιατροί συμφωνούν σε διάγνωση δυσφορίας φύλου -τη δυσφορία που προκαλείται από την αίσθηση ότι ζουν σε ένα σώμα με λάθος φύλο-, ο αυτοπροσδιορισμός καθίσταται ο κανόνας στην πράξη και γίνεται νόμος. Στη Νέα Ζηλανδία εξετάζεται να προταθεί νόμος που θα επιτρέπει την αλλαγή του φύλου στο πιστοποιητικό γέννησης με μια απλή δήλωση. Ορισμένες πολιτείες της Αυστραλίας σκέφτονται να παραλείψουν το φύλο από όλα τα επίσημα έγγραφα. Οι πληροφορίες θα τηρούνται σε μια ιδιωτική βάση δεδομένων της κυβέρνησης. Οι πολίτες θα μπορούν να αλλάξουν το καταχωρισμένο φύλο τους έως και τρεις φορές.

Ο σκοπός του αυτοπροσδιορισμού είναι να είμαστε δίκαιοι με τα διαφυλικά άτομα -με όσους θεωρούν το φύλο που οι γιατροί παρατήρησαν κατά τη γέννησή τους ως ανεπαρκές για τον τρόπο που αισθάνονται ή που επιθυμούν να γίνονται αντιληπτοί. Η φιλελεύθερη προσέγγιση είναι να τους αφήσουμε να παρουσιάζονται όπως επιθυμούν. Αλλά ο αυτοπροσδιορισμός πηγαίνει ακόμα πιο μακριά. Επιβάλλει σε όλους τους άλλους να δεχθούν ένα υποκειμενικό συναίσθημα ως πραγματικότητα, και όλα όσα απορρέουν από αυτό, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε χώρους και εγκαταστάσεις που προορίζονται για το αντίθετο φύλο. Αυτό είναι και μη φιλελεύθερο και επικίνδυνο.

Διότι τελικά ανοίγει την πόρτα σε απίθανες καταχρήσεις δικαιωμάτων, οι οποίες εν τέλει, αυτές θα υπονομεύουν και θα διαβρώνουν τις φιλελεύθερες δημοκρατίες. Αυτό δεν είναι όμως και το μέγα ζητούμενο από τους δυνητικούς εχθρούς τους;

Πηγή: moneypress.gr

Το άρθρο Περί «έμφυλου αυτοπροσδιορισμού» και πολιτισμικών πολέμων… Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.