Νομικός; Συγγραφέας; Καθηγητής; Δημοσιογράφος; Ιστορικός; Sui Generis εστέτ; Όλα αυτά. Ο Νίκος Μπακουνάκης στο νέο του βιβλίο Γκούτλαντ, Ο Γουσταύος Κλάους και η χώρα του κρασιού (εκδ. Πόλις), συνθέτει ένα εξαίσιο, πλούσιο υφαντό. Ένα πατσγουόρκ οικονομικής ιστορίας που βέβαια προκύπτει από την προσεκτική και ευαίσθητη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Εν προκειμένω γύρω από τον βαυαρικής καταγωγής Γουσταύο Κλάους και τη δημιουργία στην Πάτρα της οινοποιίας Achaia Clauss, στη χώρα του κρασιού. Ιχνηλατώντας τις περίπλοκες ποτυχώσεις της οικογένειάς του και το σύνολο των επαγγελματικών και φιλικών του σχέσεων (στη βαθιά Γερμανία, Ευρώπη και Ελλάδα), αναβιώνει τελικά μία δυναμική στιγμή της ευρωπαϊκής ιστορίας από το 1833 έως το 1949.

Δημιούργησε διάχυση και μίμηση

Γράφει ο Νίκος Μπακουνάκης στην εκπνοή του πρώτου κεφαλαίου: «Ο Γουσταύος Κλάους και η Αχαΐα δημιούργησαν διάχυση και μίμηση, καθώς και ένα δίκτυο τεχνολογίας, οινογνωσίας, πληροφορίας και επιχειρηματικής κουλτούρας που παρέμεινε ισχυρό σε όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα -πράγμα σπάνιο σε όλο τον ευρωπαϊκό Νότο, τόσο στην Πελοπόννησο και τα Επτάνησα όσο και στο ιταλικό Mezzogiorno, εκεί όπου έδρασαν όπως θα δούμε στη συνέχεια, Ελβετοί, Γερμανοί και Άγγλοι επιχειρηματίες».

Γκούτλαντ

Και βέβαια η ιστορία του οίκου αντανακλά και την ευρύτερη ιστορία της Πάτρας, με επίκεντρο την Γκούτλαντ και τον οίνο.

«Η τέλεια διάταξη των αμπελώνων του Κλάους {…} αναδεικνύει την Gutland, αυτό το “γερμανικό βουνό” της Πάτρας (“der deutsche Berg”), όπως το χαρακτήριζαν γερμανικοί οδηγοί, σε εντυπωσικό χώρο. Με τους πύργους και τις επαύλεις, τόσο τη δική του, τη σημερινή “Βίλα Κωστάντσα”, όσο και των στελεχών του -των Άμβουργερ, των Κλίπφελ, των Ρίδελ, των Κέλερ-, ο Κλάους εισήγαγε στην Ελλάδα την οικονομική και πολιτισμική έννοια και λειτουργία του “οινικού πύργου” (château), έτσι όπως καλλιεργήθηκε και υλοποιήθηκε στην περιοχή του Μπορντώ».

Από το ειδικό στο γενικό

Στην Γκούτλαντ, ο Νίκος Μπακουνάκης ζουμάρει επίμονα σε λεπτομέρειες της ανθρώπινης ζωής. Πραγματοποίησε ασύλληπτη ιστορική έρευνα -σε ποιότητα, βάθος και εύρος. Με τη μεθοδικότητα του επιστήμονα εντομολόγου αξιοποιεί αποδείξεις αγορών, τιμολόγια, μετοχολόγια, εμπορικά, νομικά αρχεία, φορολογικές δηλώσεις, ενοικιαστήρια, προφορικούς μύθους, απογραφές, εισιτήρια, διαθήκες, νεκρολογίες, φωτογραφικά ενσταντανέ -ό,τι ίχνος μπορεί να αφήσει πίσω του ένας ανθρώπινος βίος.

Με αυτόν τον τρόπο, ο συγγραφέας ανασταίνει όχι μόνο τη μεγάλη οικογένεια την οποία ακολουθεί μέχρι τη σύγχρονη ιστορία αλλά και όλη τη σκηνογραφία της τότε Ελλάδας, αλλά και της Βαυαρίας. Η μικροϊστορία ενυφαίνεται με την ευρύτερη Ιστορία. Αποδεικνύει άριστα ένα αξίωμα της αισθητικής: Ότι μόνο μέσα από το ειδικό, το συγκεκριμένο ανθρώπινο, μπορεί κανείς να εκφράσει τα μεγάλα μεγέθη, τα υπαρξιακά, τις ουμανιστικές αλήθειες -και όχι vice versa.

Οι διακλαδώσεις της οικογένειας στον τόπο και το χρόνο

Ο Νίκος Μπακουνάκης πιάνεται από ένα πραγματολογικό στοιχείο για να ακολουθήσει τις διακλαδώσεις της οικογένειας σε ένα συγκεκριμένο τόπο και χρόνο. Ως συναρπαστικός αφηγητής, αφήνει την αφήγησή του με άνω τελεία για να ξεκλειδώσει άλλες πόρτες στην ιστορία ενός προσώπου, να ταξιδέψει στα απόνερα της ιστορίας του.

Πριν φτάσει το γάμο του Γουσταύου Κλάους με τη Θωμαΐδα, το γένος Καρπούνη, ακολουθεί την οικογένεια της μέλλουσας νύφης, που συνδέεται στενά με τους Βαυαρούς της Αθήνας, τον Όθωνα και την Αμαλία. Όπως άλλωστε όλοι οι Γερμανοί της πρωτεύουσας, κυρίως στρατιωτικοί, διπλωμάτες ή τεχνοκράτες. Ενώ οι Γερμανοί της Πάτρας, έμποροι και επιχειρηματίες, στρέφονταν προς τη Δύση «και στην περίπτωση του Γουσταύου, προς την Ινδία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική».

Σε τι φάση βρίσκονταν τα μέλη της οικογένειάς της τη δεκαετία του 1850, λίγο πριν το γάμο το 1857; Ο αναγνώστης θα γνωρίσει μερικά από τα αδέλφια της, τον Αιμίλιο Καρπούνη της Στρατιωτικής Ακαδημίας του Μονάχου, που τελικά προσεδαφίστηκε σε ένα σπίτι στη Μηλιώνη και έζησε ως bon vivant. Τον Θεόδωρο Καρπούνη παρασημοφορημένο αξιωματικό της Λεγεώνας της Τιμής, κοντινό του Γεώργιου της αγγλικής αυλής, «αυτού του μυθιστορηματικού πρίγκιπα που παντρεύτηκε τη Μαρία Βοναπάρτη αλλά και υπήρξε, μέχρι το θάνατό του, εραστής του θείου του Βαλντεμάρ, πρίγκιπα της Δανίας και αδελφού του πατέρα του». Σε πολλά σημεία θα βρει αφορμές για να φωτίσει καίριες στιγμές της ευρύτερης οικογένειας.

Σαν Σέρλοκ Χολμς

Ο συγγραφέας περνάει από έναν ιστορικό κρίκο στον άλλον με την πλαστικότητα χορευτή. Σαν Σέρλοκ Χολμς αφήνεται να στοχαστεί πάνω σε κάθε τεκμήριο, να συλλάβει την ερμηνεία του, με μεγάλες ανάσες. Αφήνει σε κοινή θέα τα γρανάζια της εργασίας του. Για παράδειγμα: «Η ταφή της Θωμαΐδας Κλάους στο Μόναχο γεννά πολλές απορίες. Γιατί δεν τάφηκε στην Ελλάδα; Το θέμα δεν ήταν, προφανώς, τεχνικό {…} Δεν ξέρουμε αν ο Γουσταύος Κλάους ταξίδεψε στο Μόναχο για την κηδεία. Η απορία για τον τόπο όπου τάφηκε η Θωμαΐδα μεγαλώνει από τη στιγμή που, όπως θα δούμε, ο Γουσταύος Κλάους φαίνεται ότι είχε αποφασίσει να ταφεί ο ίδιος στην Πάτρα».

Και έτσι ενώ πρόκειται για εξαιρετικά πυκνογραμμένο κείμενο, δεν μπουκώνει, δεν καθιζάνει υπό το βάρος των ιστορικών στοιχείων. Ο Νίκος Μπακουνάκης βυθίζεται εκεί όπου υπάρχει ποίηση, στην ανεξιχνίαστη ψυχή των ανθρώπων και των πραγμάτων. Και ο αναγνώστης δεν διαβάζει στεγνή ιστορία αλλά παρακολουθεί την ανασύσταση ανθρώπινων πλασμάτων για τα οποία δεν υπάρχει ποτέ οριστική αλήθεια.

Αθήνα Πάτρα: Έξι μέρες δια ξηράς

Ωστόσο, ακόμη και εκεί που παραθέτει σκέτα δεδομένα, υπάρχει η αίσθηση της προοπτικής.

«Είναι σίγουρο ότι μέχρι το 1858 ο Γουσταύος Κλάους δεν είχε ταξιδέψει ποτέ στην Αθήνα. Η Ελλάδα δεν αποτελούσε ακόμα ενοποιημένο εθνικό χώρο, καθώς δεν υπήρχαν ενοποιητικά δίκτυα, κυρίως δρόμοι και σιδηρόδρομοι. Πέντε ώρες -ή, στην καλύτερη περίπτωση, τέσσερις- διαρκούσε η διαδρομή από την Πάτρα ώς το χωριό Αχαγιά, στο νοτιοδυτικό άκρο της πατραϊκής πεδιάδας, μια απόσταση 25 χιλιομέτρων. Οκτώ ώρες διαρκούσε η διαδρομή μέχρι το Αίγιο, στα βορειοανατολικά -δηλαδή στην σιτορική πόλη της Βοστίτσας, που οι αμπελώνες της έδιναν την καλύτερη ποιότητα σταφίδας. Η διαδρομή ώς τον Πύργο, τη σημαντικότερη πόλη της Ήλιδας, στα νοτιοδυτικά, διαρκούσε παραπάνω από είκοσι μία ώρες. Το ταξίδι από την Πάτρα μέχρι την Αθήνα, δια ξηράς, διαρκούσε πέντε ώς έξι μέρες, με τις απαραίτητες στάσεις και διανυκτερεύσεις».

Σαινσιμονική ευαισθησία

Η δημοσιογραφική του κουλτούρα εμπλουτίζει το κείμενο με σαφήνεια και δομή ενώ παράλληλα εμπλουτίζεται από τη φιλολογική του εμβρίθεια.

Γράφει για τον τάφο όπου κείται ο Γουσταύος Κλάους στην Αχαΐα, μέσα στην κατοικία του, για ένα ποίημα του Φέρντιναντ Φράιλιγκρατ (1810-1876). «Το γεγονός ότι ο Κλάους επέλεξε τους στίχους ενός τόσο “πολιτικού” ποιητή ίσως να σχετιζόταν με μια δική του ιδέα περί σοσιαλισμού, με μια κάποια σαινσιμονική ευαισθησία, όπως άλλωστε δείχνει η δημιουργία της κοινότητας της “Αχαΐας” μέσα στους χώρους του οινοποιείου -με τις κατοικίες των εργαζομένων, το σχολείο για τα παιδιά και τις εκκλησίες-, αλλά και ορισμένες, σπάνιες, πολιτικές παρεμβάσεις του, που θα τις δούμε στις επόμενες σελίδες. Ενδεχομένως, όμως, η επιλογή των συγκεκριμένων στίχων να σχετιζόταν απλώς με το συναισθηματικό τους φορτίο. Έτσι κι αλλιώς, το εν λόγω ποίημα είχε κερδίσει, εκείνο τον καιρό, πολλές καρδιές, που δεν δίσταζαν να ριχτούν και να καούν στη φωτιά του έρωτα ή στη φωτιά ενός ιερού καθήκοντος, μιας υψηλής αποστολής».

Ο γενέθλιος τόπος

Εν τέλει, ο Νίκος Μπακουνάκης συμπυκνώνει όλες τις αρετές που τον καθιέρωσαν στα υψίπεδα των ελληνικών γραμμάτων. Μια ιδιότυπη επιμειξία: Στιλ, γνώση, επιστημονικότητα. Καθηγητής στο πανεπιστήμιο, γαλλομαθής και ευρωπαίος, με νομικές σπουδές και δημοσιογράφος, σύγχρονος άνθρωπος, δημιουργός του σημαντικότερου ενθέτου βιβλίων, στο Βήμα της Κυριακής. Αλλά και κάτι ακόμη.

Ο Νίκος Μπακουνάκης γεννήθηκε στην Πάτρα. Η νοσταλγία του γενέθλιου τόπου εμποτίζει γλυκά αυτό το εξαιρετικό βιβλίο.

Πληροφορίες

Νίκος Μπακουνάκης

Γκούτλαντ, Ο Γουσταύος Κλάους και η χώρα του κρασιού

Εκδόσεις Πόλις, Μάρτιος 2024

Σελ. 391

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Νίκος Μπακουνάκης: Η σάγκα μιας οικογένειας από την Πάτρα… Της Κατερίνας Δαφέρμου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Τα κρυπτονομίσματα εδώ και λίγα χρόνια αποτελούν σημαντικό τμήμα του διεθνούς επενδυτικού περιβάλλοντος. Η διευρυμένη έννοια των ψηφιακών νομισμάτων ακολούθησε. Βασική παράμετρος ανάδειξης του μηχανισμού των κρυπτονομισμάτων το «blockchain», ως ιδιαίτερη προγραμματική βάση μέγιστης ασφάλειας.

Μέσα από την πρώτη εξοικείωση με το γνωστότερο όλων, το Bitcoin, άρχισε χρόνο με τον χρόνο να ξετυλίγεται η νέα προσέγγιση της λειτουργίας των αγορών χρήματος.

Στην αρχή τα κρυπτονομίσματα θεωρήθηκαν ως «εξωτικής» μορφής επένδυση. Αν και πολλοί ακόμα αμφισβητούν ότι είναι επένδυση. Δεν ήταν εύκολο σε όσους δεν καταλάβαιναν τον μηχανισμό δημιουργίας –«εξόρυξης» για τους γνωρίζοντες – να αναδείξουν την πραγματική διάσταση του τι πρεσβεύουν πλέον τα κρυπτονομίσματα.

Κατά συνέπεια, απέτυχαν να τους προσδώσουν την βαρύτητα που αποκτούν έχοντας εισχωρήσει δυναμικά στον πυρήνα μίας αντιπαράθεσης που αρχίζει να εκκολάπτεται χρόνο με τον χρόνο.

Αντιπαράθεσης σε μικροεπίπεδο, μεταξύ εκείνων που να επενδύουν στην εξόρυξη και σε μακροεπίπεδο μεταξύ κρατών που ψηφιοποιώντας την λειτουργία των αγορών χρήματος επιδιώκουν την σταδιακή αποδολαριοποίηση τους.

Αποτελεί οξύμωρο στην ιστορία των αγορών – ιδιαίτερα του συναλλάγματος – το γεγονός ότι πρώτα δημιουργήθηκε η αγορά των κρυπτονομισμάτων και μετά ακολούθησαν οι κανονικές αγορές ως προς την αντίληψη της στρατηγικής σημασίας που σταδιακά θα ελάμβαναν τα νομίσματα αυτά.

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την περίοδο που ο Noam Chomsky και το κίνημα occupy Wall Street, τα θεωρούσε ως «επαναστατική» επένδυση που θα επέτρεπε την ευκολότερη και ανέλεγκτη διακίνηση, ως σήμερα που με αφορμή τον πόλεμο της Ουκρανίας η διευρυμένη ομάδα των χωρών BRICS προσπαθούν να δημιουργήσουν μία εκτός Fiat αγορά συναλλάγματος.

Η διείσδυση της δυναμικής του block chain και ο τρόπος που θα αντιμετωπισθεί από εδώ και στο εξής η χρήση των ψηφιακών νομισμάτων, θα αποτελέσει την βασική πολιτική συνισταμένη των αγορών στο άμεσο μέλλον.

Από το 2017 όπου ο επικεφαλής της JP Morgan, Jamie Dimon, είχε χαρακτηρίσει απάτη το Bitcoin, μέχρι την διοργάνωση forum από την Goldman Sachs για ενημέρωση στελεχών και πελατών για τα κρυπτονομίσματα και την δημιουργία του πρώτου ETF γίνεται αντιληπτό πως η ανάδειξη ως εκ των πρωταγωνιστών του ρόλου των νέων αυτών νομισμάτων γίνεται με ραγδαίο ρυθμό.

Σε τέτοιο βαθμό που ενεργοποιεί πλέον τις Κεντρικές Τράπεζες, οι οποίες προκειμένου να μην χάσουν τον έλεγχο των αγορών συζητούν για την δημιουργία ψηφιακών νομισμάτων ως ανταγωνιστικά των κρυπτονομισμάτων.

Τα CBDC’s (Central Bank Digital Currencies) απασχολούν πλέον το 80% των κεντρικών τραπεζών, ενώ σύμφωνα με δημοσιεύσεις οι μισές από αυτές έχουν περάσει από την έρευνα στον πειραματισμό.

Η αγορά – αν μπορούμε να αποκαλέσουμε αγορά το πεδίο εκείνο όπου η «εξόρυξη» επί της ουσίας δημιουργεί το νόμισμα – έχει αποκτήσει πλέον την δική της αυτόνομη δυναμική.

Σε τέτοιοι βαθμό που είναι δύσκολο να ελεγχθεί. Αν λάβουμε υπόψη ως βάση ανάλυσης των κρυπτονομισμάτων την ανάδειξη της ασφάλειας του blockchain, γίνεται εμφανές πως ο τεράστιος όγκος συναλλαγών στα “cryptos” είναι δυνατόν να αναδειχθεί ως άμεσος ανταγωνιστής των νομισμάτων Fiat.

Άλλωστε, η τεχνολογία Blockchain θεωρείται από πολλούς ως ιδιαίτερα ελκυστική λύση για τον εκδημοκρατισμό των πληροφοριών και την ανατροπή των παλαιών μοντέλων.

Εξαιτίας δε αυτής της παραμέτρου η ασφάλεια δημιουργίας των, τα αναδεικνύει ως ασφαλές «επενδυτικό» εργαλείο, παράλληλα με τον χρυσό.

Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να αντιδράσουν στην αναπτυσσόμενη δυναμική, τόσο οι επενδυτικές τράπεζες μέσω της δημιουργίας ETF, όσο και οι κεντρικές τράπεζες μέσω της δημιουργίας ψηφιακών νομισμάτων, σε μία προσπάθεια να μην χαθεί ο έλεγχος των συναλλαγών μέσω κρυπτονομισμάτων.

Πολύ φοβάμαι όμως, πως το τραπεζικό σύστημα των FIAT χωρών αντιμετωπίζει αμφισβήτηση εξαιτίας του γεγονότος ότι οι περισσότερες κεντρικές τράπεζες είναι εκτεθειμένες σε υπερβολικό ρίσκο (hypercollateralized).

Η υπερβολική έκθεση σε μη παραγωγικό δανεισμό μειώνει σημαντικά το ποσοστό παραγωγικών ενεργητικών ακόμα και σήμερα. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η κρίση του 2008 δημιούργησε την ανάγκη στρατηγικών διεξόδων.

Στο σημείο αυτό μπαίνει έντονα στην εξίσωση η ενεργοποίηση των χωρών BRICS για την δημιουργία μίας εκτός FIAT αγοράς συναλλάγματος υποστηριζόμενης από προϊόντα (commodities) όπως τον ορυκτό πλούτο τους, πετρέλαιο, χρυσό κλπ.

Η προεργασία δημιουργίας ψηφιακών νομισμάτων επιφανειακά δίνει την εντύπωση στόχευσης για τον έλεγχο του πεδίου των κρυπτονομισμάτων.

Ίσως όμως, η έννοια του ελέγχου να υπερβαίνει τα στενά όρια των συναλλαγματικών αγορών.

Οι διαφοροποιήσεις αναδεικνύουν το ουσιαστικό διακύβευμα ως προς του νέο διεθνές πεδίο αντιπαράθεσης αναφορικά με την υπό διαμόρφωση νέα «παγκόσμια τάξη». Ειδικά μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία.

Η προσέγγιση αυτή εύλογα αναδεικνύει το ερώτημα του πως είναι δυνατόν μέσα από τα «cryptos” να μεθοδεύεται ένα τέτοιου εύρους και στρατηγικής ανταγωνιστικό πεδίο.

Η απάντηση σε πρώτο βαθμό προκύπτει από τις εξελίξεις που αναδεικνύουν μία ποιο συντονισμένη κινητικότητα από τις BRICS για την «παράκαμψη» της ελεγχόμενης από τις ΗΠΑ FIAT αγοράς συναλλάγματος.

Στόχος η σταδιακή απεξάρτηση από το δολάριο και η έμμεση αποδολλαριοποίηση με την στήριξη της Ρωσίας.

Με το ίδιο σκεπτικό χώρες πλούσιες σε ορυκτά όπως της υποσαχάριας Αφρικής, καθώς και κάποιες της Λατινικής Αμερικής, αναζητούν προστασία των νομισμάτων τους από πιθανές διολισθήσεις δολαρίου και Ευρώ μέσω σύνδεσης τους με τα αποθέματα ορυκτού πλούτου που διαθέτουν (commodity driven economies).

Η κρίση στην Ουκρανία επιταχύνει αυτή ακριβώς την δημιουργία ενός νέου συστήματος εκτός FIAT με βασικούς παίκτες την Ρωσία και Κίνα.

Επιπρόσθετα, οι οικονομίες της Ασίας που αντιπροσωπεύουν το 57% του πληθυσμού και η Σαουδική Αραβία βρίσκονται σε φάση έντονης βιομηχανοποίησης και αναζητούν διεξόδους «απελευθέρωσης» από τις υφιστάμενες νόρμες.

Πολλές δε χώρες του Αραβικού κόσμου, με αφορμή και την πρόσφατη κρίση στην Μ. Ανατολή, θεωρούν πως το μέλλον τους βρίσκεται με την Ασία, ενώ οι πολιτικές απανθρακοποίησης, στέλνουν μήνυμα στις πετρελαιοπαραγωγές χώρες για το αυξημένο ειδικό τους βάρος.

Άλλωστε, η επενδυτική τράπεζα Goldman Sachs ήταν εκείνη που προειδοποίησε πως η εργαλειοποίηση του δολαρίου ως όπλο απέναντι στην Ρωσία, είναι δυνατόν να αποτελέσει κίνητρο που θα ενθαρρύνει αρκετές χώρες να επιδιώξουν να κινηθούν εκτός πεδίου του δολαρίου.

Στο ίδιο μήκος κύματος το IMF ισχυρίζεται πως η ανάδειξη μίας νέας παγκόσμιας τάξης που θα επαναπροσδιορίσει τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς, είναι δυνατόν να προκαλέσει αναδιάταξη του παγκοσμίου πλαισίου πληρωμών.

Οι προσεγγίσεις αυτές αναδεικνύουν την μετατροπή του διεθνούς περιβάλλοντος του χρήματος, σε αρένα γεωπολιτικών ανταγωνισμών.

Αρκεί δε να συνειδητοποιήσουμε πως το γεγονός ότι παγκόσμιο χρέος βρίσκεται το 2023 στα επίπεδα ρεκόρ των 313 τρις δολαρίων, δημιουργεί προβληματικό περιβάλλον των FIAT συναλλαγμάτων.

Μετά την κατάργηση της συνθήκης του Bretton Woods το 1971, αυτά δέχονται σημαντικούς κλυδωνισμούς μετά από κάθε κρίση.

Στην παρούσα φάση δε αναμένεται η αλλαγή της πολιτικής επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες για να δώσει μία αναγκαία αναπτυξιακή δυναμική.

Αν αυτή όμως δεν καταστεί δυνατόν να καλύψει τις στρεβλότητες κάθε κρίσης, τότε η περίοδος όπου οι ρυθμοί ανάπτυξης δεν θα είναι δυνατόν να εξαλείψουν τις στρεβλότητες λόγω διόγκωσης του παγκόσμιου χρέους δεν είναι μακριά.

Όταν σύμφωνα με το Διεθνές Χρηματοοικονομικό Ινστιτούτο (IFF) το 55% της αύξησης του παγκόσμιου χρέους το 2023 προήλθε από τις «ώριμες» αγορές κυρίως ΗΠΑ, Γαλλία και Γερμανία

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που οι χώρες των BRICS αναζητούν εκτός FIAT διεξόδους μέσω διαμόρφωσης δικών τους ψηφιακών νομισμάτων.

Η τεράστια αγορά των κρυπτονομισμάτων που ενέτεινε την κινητικότητά της τη περίοδο των πρόσφατων κρίσεων, πρόλαβε τις κεντρικές τράπεζες αφυπνίζοντάς της μάλλον καθυστερημένα από ένα ιδιότυπο λήθαργο.

Οι αγορές φαίνεται ότι έχουν αποκτήσει όμως μία αυτονομία ως προς την λειτουργία των νέων νομισμάτων αλλά και της συνολικής φιλοσοφίας χρήσης του blockchain.

Είμαι σίγουρος πως η πορεία αυτή δεν θα μπορέσει να αντιστραφεί με νομοθετικές παρεμβάσεις που κυοφορούνται στις ΗΠΑ και την Ε.Ε..

Στις ΗΠΑ το SEC (επιτροπή κεφαλαιαγοράς) προσπαθεί να ελέγξει τα χρηματιστήρια “cryptos” μέσω της πρόσφατης υπόθεσης Ethereum.

Η δε δικαστική νίκη της Grayscale ανοίγει τον δρόμο για spot Bitcoin ETF.

Στον αντίποδα, οι προσπάθειες της ΕΕ για ανάδειξη νομοθετικού πλαισίου ελέγχου των αγορών κρυπτονομισμάτων, επί του παρόντος χαρακτηρίζεται από ασάφεια και αδυναμία σηματοδοτώντας την μη αναστρέψιμη δυναμική πλέον που αναπτύσσεται.

Οι εξελίξεις και ο διεθνής στρατηγικός ανταγωνισμός στο πεδίο των κρυπτονομισμάτων, δημιουργεί την ανάγκη άμεσων και δυναμικών νέων στρατηγικών.

Η τεχνητή νοημοσύνη τρέχει με ταχύτερους ρυθμούς από τους νομοθέτες που δείχνουν καθυστερημένη αντίληψη και αντανακλαστικά στο υπό συνεχή αναδιαμόρφωση περιβάλλον κεφαλαιαγορών και αγορών συναλλάγματος.

Παρουσιάζεται δε το ιστορικό οξύμωρο τα δημιουργήματα της τεχνητής νοημοσύνης να «τρέχουν» ταχύτερα από τις ίδιες τις αγορές.

Παρ΄ολ΄αυτά, η νέα πραγματικότητα στον κόσμο των ψηφιακών νομισμάτων δεν θα μπορέσει να αλλάξει τον πρωτεύοντα ρόλο του δολαρίου.

Ίσως όμως διαμορφώσει αμεσότερα αντανακλαστικά στις αγορές – άρα και τους νομοθέτες – με αποτέλεσμα τον έμμεσο «εκδημοκρατισμό» των αγορών.

Η πρόσφατη πρόβλεψη όμως, του Jamie Dimon της JP Morgan ότι η παγκόσμια ηγεσία της Αμερικής αμφισβητείται από τις αναπτυσσόμενες χώρες όπως το μπλοκ SCO ο όμιλος ASEAN και οι BRICS, θέτει τον κίνδυνο αποδολαριοποίησης στην διάσταση συναγερμού.

Μία τέτοια εξέλιξη είναι δυνατόν να επηρεάσει τις αγορές των ΗΠΑ καθιερώνοντας το 2024 την οικονομική συμμαχία των BRICS ως παγκόσμια δύναμη, ενώ η προώθηση εγγενούς νομίσματος έχει ενισχύσει την πολυπλοκότητα της παγκόσμιας οικονομίας.

*Οικονομολόγος

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Η αποδολαριοποίηση των αγορών μέσω κρυπτονομισμάτων και ψηφιακών νομισμάτων, παγίδα ή εφικτός στόχος διεθνούς γεωστρατηγικής αντιπαράθεσης;… Του Ηρακλή Ρούπα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σε ένα διεθνές περιβάλλον που συνεχώς μεταλλάσσετε μέσα από τις κρίσεις, η έννοια του «εκδημοκρατισμού» των Κεντρικών Τραπεζών δεν σηματοδοτεί πολιτική διάσταση, αλλά τον σταδιακό και αναγκαίο μετασχηματισμό ως προς την αναδιάταξη του ρόλου χάραξης πολιτικών διευρυμένων προσεγγίσεων. Ίσως δεν είναι μακριά η χρόνος κατά τον οποίο οι Κεντρικές Τράπεζες θα κληθούν να διαδραματίσουν ρόλο-κλειδί στους τομείς της οικολογικής μετάβασης, της διαχείρισης δημοσίου χρέους και της εισαγωγής ενός νέου τύπου ψηφιακού νομίσματος.

Ο βαθμός που η νομισματική πολιτική αγγίζει τον πυρήνα της συλλογικής διάστασης μίας δημοκρατικής κοινωνίας, διαμορφώνει και τα επίπεδα ανεξάρτητης λειτουργίας των Κεντρικών Τραπεζών αλλά και τα όρια αποτελεσματικότητας ως προς την επίλυση οικονομικών αλλά και κοινωνικών προβλημάτων. Ήδη μετά από αρκετές δεκαετίες, φαίνεται πως ως η ΕΚΤ αρχίζει να θέτει βάσεις για την σταδιακή αποσύνδεση των κινήσεών της από την FED, αναφορικά με τον καθορισμό της πολιτικής επιτοκίων.

Ταυτόχρονα όμως, διαμορφώνεται η ανάγκη ανάδειξης της «ηθικής» διάστασης του νομισματικού συστήματος. Ειδικά σε μία Ευρώπη όπου η πολυμορφικότητα των οικονομιών της οποίας δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα προώθησης του αναγκαίου διευρυμένου ρόλου της ΕΚΤ. Το πρόγραμμα TLTRO (στοχευμένες πράξεις μακροπρόθεσμης αναχρηματοδότησης) της ΕΚΤ, αποτέλεσε την πρώτη στόχευση μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο προσανατολισμού των πιστώσεων από την Κεντρική Τράπεζα. Μία προσέγγιση που ενώ για τους λεγόμενους «φιλελεύθερους» αποτελεί ταμπού, είναι η πρώτη προσαρμογή προς την κατεύθυνση της κατευθυνόμενης χρηματοδότησης σε Πανευρωπαϊκή κλίμακα, ανάλογα με την στόχευση ως προς την επίλυση προβλημάτων και του αναπτυξιακού μετασχηματισμού.

Ίσως η ταυτόχρονη ανάδειξη των κρίσεων στην Μέση Ανατολή με τις συζητήσεις για την πολιτική επιτοκίων από την ΕΚΤ και το Fed να αποτελεί το έναυσμα για μία ευρύτερη συζήτηση ως προς τον νέο ρόλο των Κεντρικών Τραπεζών. Οι πρόσφατες δηλώσεις του πρώην Προέδρου της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι για την ανάγκη παρεμβατικών πολιτικών στην ανάδειξη οικονομικών κλίμακας, την παροχή δημόσιων αγαθών και την παροχή βασικών πόρων και εισροών, αναδεικνύουν αυτήν ακριβώς την ανάγκη.

Άλλωστε, η διαχείριση της τελευταίας μεγάλης κρίσης χρέους από την Ε.Ε. και την ΕΚΤ ανάδειξε όχι μόνον παθογένειες και αδυναμίες άμεσου συντονισμού σε περίοδο κρίσεων, αλλά κυρίως το γεγονός ότι η ΕΚΤ σε αντίθεση με την Fed έχει άλλον ποιο σύνθετο ρόλο να επιτελέσει πέρα από την διαμόρφωση της πολιτικής επιτοκίων.

Μετά την περίοδο συνεχών αυξήσεων των επιτοκίων, έχουμε εισέλθει στην δυναμική της συζήτησης για την περίοδο έναρξης της σταδιακής μείωσης, καθώς και το εύρος αυτών των μειώσεων. Το γεγονός ότι η συζήτηση αυτή, μετά την νέα κρίση στην Μέση Ανατολή και τις πιθανές επιπτώσεις της, αρχίζει να λαμβάνει την οπτική γενικότερων αναλύσεων ως προς έναν νέο ρόλο των Κεντρικών τραπεζών, σηματοδοτεί την έστω και καθυστερημένη αποδοχή από τους κεντρικούς τραπεζίτες της ανάγκης επαναπροσδιορισμού της στόχευσης.

Ας μην διαφεύγει της προσοχής μας πως η διαμόρφωση νέων παγκόσμιων ισορροπιών δημιουργεί πεδία παρεμβάσεων πέρα από την θεωρητικά απλή προσέγγιση ελέγχου των πληθωριστικών πιέσεων. Άλλωστε, η νομισματική πολιτική οφείλει να περιορίζει την αβεβαιότητα και να στηρίζει τις υπόλοιπες οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές με στόχο τον συντονισμό και όχι την υποκατάσταση.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του διοικητή της ΤτΕ κυρίου Στουρνάρα κατά την 9η Ετήσια Τακτική ΓΣ ότι «το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης προϋποθέτει ένα σύνθετο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό σχεδιασμό» εμπερικλείει αυτήν ακριβώς την ανάγκη διεύρυνσης της παρεμβατικής φιλοσοφίας τόσο των τραπεζών γενικά, όσο και της ΕΚΤ ως φορέα συντονισμού των αλλαγών. Αλλαγών, που όμως δεν εμφανίζονται.

Στοχευμένα κατά συνέπεια, ο γνωστός Mohamed El Erian προσδιορίζοντας τις διαφορές μεταξύ Fed και ΕΚΤ αναφέρθηκε στον Αμερικανικό «εξαιρετισμό», ως κυριαρχία του έναντι της ευρωπαϊκής οικονομικής στασιμότητας η οποία ¨φαίνεται πιο χτυπητά όταν συγκρίνουμε την κατά 4% του ΑΕΠ στις ΗΠΑ και της ύφεσης στην Γερμανία κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2023.

Εκτός των γενικών διαφορών όμως, αλλαγές στην φιλοσοφία προσέγγισης, είναι δυνατόν να περνάνε αναγκαστικά μέσα από την υιοθέτηση της καινοτομίας στις συναλλαγές και την ανάδειξη νέων εργαλείων. Εύλογα αρχίζει να αναδεικνύεται το ερώτημα του κατά πόσο η ομαλότητα αλλά και η αναπτυξιακή δικαιοσύνη είναι διασφαλισμένη μέσω της πεπατημένης οδού μιας καθαρά νομισματικής θεώρησης στην πολιτική ανάπτυξης.

Την περίοδο που διανύουμε οι BRICS διεκδικούν δική τους διαδικασία συναλλαγματικών συναλλαγών εκτός SWIFT, τα κρυπτονομίσματα αποκτούν επενδυτική υπόσταση μέσα από την αδειοδότηση στις ΗΠΑ Bitcoin ETF με την εμπλοκή επενδυτικών οίκων όπως η Morgan Stanley και η BlackRock, ενώ οι Κεντρικές Τράπεζες συζητούν την εισαγωγή ψηφιακών νομισμάτων ως καινοτομία – καθυστερημένη ίσως – στην αντιμετώπιση του κυοφορούμενου διεθνούς ανταγωνισμού στο πεδίο αυτό.

Το «δημοκρατικό» πλαίσιο εντός του οποίου πρέπει να συνεχίσουν να εξελίσσονται οι Κεντρικές Τράπεζες, πρέπει να αναπροσαρμόζεται προκειμένου όχι μόνον να ανταποκρίνεται στην χρηματοπιστωτική και πολιτική βαρύτητα που έχουν, αλλά κυρίως στις νέες μορφές παρέμβασης που πρέπει να αναδειχθούν στο συνεχώς μεταλλασσόμενο διεθνές οικοσύστημα.

Η κυοφορούμενη διαπάλη μεταξύ της παραδοσιακής λειτουργίας της νομισματικής πολιτικής και νέων προσεγγίσεων, θα πρέπει άμεσα να οδηγήσει σε νέους ρόλους που να καταστήσουν δυνατή την αποτελεσματική αντιμετώπιση των επερχόμενων οικονομικών και κοινωνικών κρίσεων. Όταν καταστεί δυνατή η διαμόρφωση της ισορροπίας αυτής, τότε θα έχουμε λόγο να αναδείξουμε την διαδικασία «εκδημοκρατισμού» των Κεντρικών Τραπεζών.

* Οικονομολόγος

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Ο αναγκαίος «εκδημοκρατισμός» των Κεντρικών Τραπεζών μέσα από την οικολογική μετάβαση και την εισαγωγή νέων ψηφιακών νομισμάτων ως βάση αντιμετώπισης των επερχόμενων κρίσεων… Του Ηρακλή Ρούπα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Τα κοινά σημεία των αλυσίδων σούπερ μάρκετ είναι πολλά. Ένα εξ αυτών είναι το «καλάθι του νοικοκυριού» που κάνει σήμερα πρεμιέρα.

Όμως η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτης και ο Όμιλος Μετρό ΑΕΒΕ της οικογένειας Παντελιάδη έχουν ένα ακόμη κοινό.

Όσοι παρακολουθούν τα τεκταινόμενα πέριξ των οικονομικών και ιδιαίτερα του Ταμείου Ανάκαμψης ενημερώθηκαν ότι ήδη έχουν υπογραφεί 41 δανειακές συμβάσεις για επενδυτικά σχέδια συνολικού προϋπολογισμού 1,8 δισ. ευρώ.

Μια πιο ενδελεχής ανάγνωση της λίστας που κατέθεσε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Θεόδωρος Σκυλακάκης στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής αποκαλύπτει ότι οι δύο αλυσίδες σούπερ μάρκετ είναι μεταξύ των επιχειρήσεων που έχουν καταθέσει επενδυτικά σχέδια και τα οποία έχουν συμβασιοποιηθεί.

Αφορούν στους πυλώνες «πράσινης μετάβασης» και «ψηφιακού μετασχηματισμού» Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0».

Ειδικότερα, για την Ελληνικές Υπεραγορές Σκλαβενίτης τα επενδυτικά σχέδια που έχουν υπογραφεί οι δανειακές συμβάσεις για δύο επενδυτικά σχέδια. Το ένα ύψους 41 εκατ. ευρώ αφορά στον ψηφιακό μετασχηματισμό, εξοπλισμό και υπηρεσίες πληροφορικής στο Περιστέρι, όπου και εδρεύουν τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας. Τα 8,2 εκατ. ευρώ είναι ίδια συμμετοχή τα 12,3 δάνειο από την Eurobank και τα 20,5 εκατ. δάνειο από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Η δεύτερη δανειακή σύμβαση αφορά επένδυση σε μέτρα ενεργειακής απόδοσης και εξοικονόμησης ενέργειας όπως αντικατάσταση ψυκτικού εξοπλισμού, συμβατικού φωτισμού και αναβάθμιση κλιματιστικών μονάδων. Είναι συνολικού προϋπολογισμού 34,8 εκατ. ευρώ με την ίδια συμμετοχή στο 20% (6,96 εκατ. ευρώ), με τραπεζικό δανεισμό 10,4 εκατ. ευρώ και με 17,4 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης. Η διάρκεια των δανείων είναι στα δέκα έτη.

Επιπλέον έχουν συμβασιοποιηθεί τα επενδυτικά σχέδια της The Mart της εταιρεία χονδρικού εμπορίου του Ομίλου Σκλαβενίτη. Όπως προκύπτει από τη σχετική λίστα υπογράφηκαν οι δανειακές συμβάσεις για δύο επενδυτικά προγράμματα συνολικού ύψους 17,3 εκατ. ευρώ (9,35 εκατ. ευρώ και 8 εκατ. ευρώ το καθένα), που αφορούν στην ενεργειακή αναβάθμιση της επιχείρησης μέσω της προμήθειας νέου ψυκτικού εξοπλισμού σε εννέα καταστήματα σε Θεσσαλονίκη, Ξάνθη, Βόλο, Τρίπολη, Καλαμάτα, Πάτρα, Ηράκλειο και Λάρισα.

Η ίδια συμμετοχή ανέρχεται στο 20% (συνολικά και για τα δύο επενδυτικά σχέδια 3,47 εκατ. ευρώ), το 30% προέρχεται από τραπεζικό δανεισμό και το 50% από το Ταμείο Ανάκαμψης με τη διάρκεια των δανείων στα δέκα έτη.

Πάνω από 58 εκατ. ευρώ τα επενδυτικά σχέδια του Ομίλου Μετρό

Ο Όμιλος Μετρό ΑΕΒΕ υπό τη διοίκηση του Αριστοτέλη Παντελιάδη έχει δύο επενδυτικά σχέδια, για τα οποία έχουν υπογραφεί οι συμβάσεις.

Το πρώτο επενδυτικό σχέδιο είναι ύψους 32,1 εκατ. ευρώ με την ίδια συμμετοχή στα 6,4 εκατ. ευρώ, 9,6 εκατ. ευρώ δάνειο από την Alpha Bank και 16 εκατ. ευρώ δάνειο από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Η επένδυση σχετίζεται με την ανάπτυξη φωτοβολταϊκών συστημάτων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε 20 καταστήματα, ψυκτικών εγκαταστάσεων σε 30 καταστήματα και αναβάθμιση του μηχανογραφικού εξοπλισμού της εταιρίας σε εύρος καταστημάτων της πανελλαδικά. Η διάρκεια του δανεισμού ανέρχεται σε 12 έτη.

Η δεύτερη επένδυση είναι συνολικού ύψους 12,6 εκατ. ευρώ με τα ίδια κεφάλαια στα 2,5 εκατ. ευρώ, τον τραπεζικό δανεισμό (Alpha Bank) στα 3,7 εκατ. ευρώ και τα 6,3 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης. Αφορά στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στα κεντρικά γραφεία, στα κέντρα αποθήκευσης & διανομής και σε καταστήματα του δικτύου της εταιρείας στον νομό Αττικής. Η διάρκεια του δανείου είναι στα 12 έτη.

Τέλος, στη λίστα περιλαμβάνεται και μια τρίτη δανειακή σύμβαση συνολικού προϋπολογισμού 4,4 εκατ. ευρώ για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στα κεντρικά γραφεία, στα κέντρα αποθήκευσης & διανομής και σε καταστήματα του δικτύου της εταιρίας στην Αττική.
Με βάση τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών το μεσοσταθμικό επιτόκιο των δανειακών συμβάσεων που έχουν υπογραφεί διαμορφώνεται σε 1,1%.

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Τι συνδέει τον Σκλαβενίτη με τον Παντελιάδη… Της Άννας Διανά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μέχρι το τέλος του 2022 αναμένεται να ολοκληρωθεί η διαδικασία ένταξης των ΑΠΕ της Ελλάκτωρ στο δυναμικό της MORE (Motor Oil Renewable Energy), της θυγατρικής του ομίλου Motor Oil στις ΑΠΕ που παρουσιάστηκε χθες επισήμως.

Όπως εξήγησε ο κ. Βίκτωρ Παπακωνσταντίνου, Γενικός Διευθυντής της MORE, θα δημιουργηθεί ξανά ο παλιός Anemos του οποίου τις μετοχές έχει αποκτήσει η Motor Oil και τότε η εγκατεστημένη ισχύς της MORE σε ΑΠΕ θα είναι 1 GW, ενώ θα έχει επίσης 2,2 GW σε διάφορα στάδια ανάπτυξης. Σήμερα η MORE διαθέτει 280 ΜW σε λειτουργία και επιπλέον 84 υπό κατασκευή.

Όπως είπε η MORE είναι ένας από τους μεγαλύτερους ΦΟΣΕ στην Ελλάδα, εκπροσωπώντας περίπου 0,5 GW. Συνολικά η MORE θα είναι μία εταιρία με περίπου €130 εκατ. EBITDA και επενδεδυμένα κεφάλαια €1,6 δισεκατ. Τα πλάνα της εταιρείας περιλαμβάνουν: Τη διεύρυνση του χαρτοφυλακίου πηγών ενέργειας από ΑΠΕ, την ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης και την εστιασμένη ενασχόληση με υπεράκτια αιολικά.

Η MORE, με όραμα  να γίνει η ηγέτιδα δύναμη στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, θέτει την παραγωγή  καθαρής ενέργειας στο επίκεντρο της επιχειρηματικής δραστηριότητάς της. H MORE αναπτύσσεται δυναμικά, με επενδύσεις και έργα μεγάλης αξίας και κομβικής σημασίας. Ταυτόχρονα, προχωρά στρατηγικά και επεκτείνει τις μονάδες παραγωγής και τις υπηρεσίες της για ένα καλύτερο και πιο βιώσιμο μέλλον.

Ο Πέτρος Τζαννετάκης, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Motor Oil, στην τοποθέτησή του, κατά την έναρξη της εκδήλωσης δήλωσε: «Προτεραιότητά μας είναι να διασφαλίσουμε την ενεργειακή επάρκεια και σταθερή απεξάρτηση της χώρας από τα ορυκτά καύσιμα. Και αυτό γιατί η τρέχουσα ενεργειακή κρίση καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη εναλλακτικών πηγών ενέργειας και πράσινων καύσιμων. Ενσωματώνουμε τη βιωσιμότητα στη στρατηγική μας, αξιοποιούμε τις ευκαιρίες και βάζουμε φιλόδοξους στόχους εφαρμόζοντα ένα τολμηρό αλλά προσεκτικά σχεδιασμένο επενδυτικό πλάνο που θα διασφαλίσει μια βιώσιμη και δίκαιη ενεργειακή μετάβαση.

Ο Όμιλος Μotor Oil έκλεισε πρόσφατα 50 χρόνια λειτουργίας, εξέλιξης, προσφοράς και εμπειρίας. Με την ίδρυση της ΜΟRE κάνουμε το επόμενο βήμα μας και προχωράμε στην μετεξέλιξη της Motor Oil σε μια ολοκληρωμένη ενεργειακή εταιρεία του παρόντος αλλά και τους μέλλοντος.  Ο Όμιλος Μotor Oil απαντά έμπρακτα, με λύσεις, στην ανάγκη των ημερών μας για εναλλακτικές πηγές ενέργειας, σημαντικές για την ενεργειακή αυτονομία της χώρας μας. Το στρατηγικό μας σχέδιο εστιάζει στην ενεργειακή απόδοση, την απανθρακοποίηση, τη δέσμευση άνθρακα, την ψηφιοποίηση, συνεχίζουμε να επενδύουμε στην ηλεκτροκίνηση υλοποιούμε το πρατήριο του μέλλοντος με χιλιάδες σημεία φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων και στο μέλλον εναλλακτικά καύσιμα. Προχωρούμε μέσω της Διώρυγα GAS στην κατασκευή μιας πλωτής μονάδας του FSRU που θα μπορεί αύριο να φιλοξενήσει και υδρογόνο.».

Ο Βίκτωρ Παπακωνσταντίνου, Γενικός Διευθυντής της MORE, δήλωσε σχετικά: «Σήμερα εγκαινιάζουμε μια κομβική επιχειρηματική κίνηση του Oμίλου Motor Oil, που για εμάς είναι κάτι περισσότερο από μια επένδυση. Προχωράμε με στόχο τη δημιουργία περισσότερων προοπτικών, περισσότερων λύσεων, περισσότερων εναλλακτικών με στόχο τη δημιουργία μακροπρόθεσμης αξίας για όλους. Ταυτόχρονα, με την αξιοπιστία και την εμπιστοσύνη που εμπνέει ο Όμιλος Motor Oil, καθώς και με την καινοτομία και την πρωτοπορία ως βασικούς πυλώνες της λειτουργίας μας, στη MORE τολμάμε και επενδύουμε για τη διαμόρφωση μιας νέας κουλτούρας βιωσιμότητας που θα αφήσουμε παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές.».

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους κυβερνητικά στελέχη, βουλευτές, θεσμικοί φορείς από τον κλάδο της ενέργειας, εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης και της επιχειρηματικής σκηνής της χώρας μας.

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο MORE (Motor Oil): Εγκατεστημένη ισχύς 1GW ΑΠΕ μέχρι το τέλος του χρόνου- Σχέδια επέκτασης στο εξωτερικό… Της Μαρίνας Πρωτονοταρίου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο όμιλος Αγγελικούση, της Μαρίας Ι. Αγγελικούση δώρισε το ποσό των 2 εκατομμυρίων δολαρίων στους εργαζόμενους της DSME στη μνήμη του πατέρα της Ιωάννη Αγγελικούση.

Πρόκειται για μια χειρονομία καλής θέλησης από την ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία. Η δωρεά ήταν επίσης μέσα στη λογική της υποστήριξης του ενθουσιασμού και της συνέπειας των εργαζομένων της DSME στην ναυπήγηση των πλοίων της εταιρείας.

Η τελετή δωρεάς πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα, στην οποία συμμετείχαν εργαζόμενοι και από τις δύο εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της Μαρίας Αγγελικούση – διευθύνουσας συμβούλου του Ομίλου Αγγελικούση και του προέδρου της DSME Du Seon Park.

Η Μαρία Αγγελικούση δήλωσε ότι η δωρεά ήταν επίσης μια έκφραση ευγνωμοσύνης προς όλους τους εργαζομένους της DSME που κατέβαλαν τις καλύτερες προσπάθειές τους για την αποκατάσταση των καθυστερήσεων των ναυπηγικών προγραμμάτων και την έγκαιρη παράδοση των πλοίων.

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Μαρία Αγγελικούση: Δωρεά 2 εκατ. δολαρίων στους εργαζόμενους των Ναυπηγείων Daewoo Shipbuilding… Του Σάββα Αθανασίου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Υπάρχουν διεθνείς πρωτοβουλίες στα πεδία περιβαλλοντικής πολιτικής, πράσινης ανάπτυξης, αλλά και προσέγγισης της διακυβέρνησης των μεγάλων εταιριών στη βάση βιώσιμων δραστηριοτήτων (ESG), που μέχρι πρότινος είχαν λάβει πρωτεύουσα θέση στη διεθνή αναπτυξιακή και περιβαλλοντική ατζέντα.

Προγράμματα προοδευτικά και «όμορφα», για έναν κόσμο χωρίς αντιξοότητες σε μία διεθνή πολιτική σκηνή που εμφανώς θα επεδίωκε μία δίκαιη ανάπτυξη με πλουραλισμό και κατανομή των υποστηρικτικών πηγών (χρηματοδοτήσεις, επιδοτήσεις κλπ) με γνώμονα ένα διευρυμένο αναπτυξιακό μοντέλο.

Δυστυχώς, η ορθά διατυπωμένη ως «οικολογική» συνείδηση και στόχευση της «βιώσιμης ανάπτυξης εταιριών» έχει αποτύχει ως προς την παράμετρο ανάδειξης ή πρόβλεψης μεταβατικών προγραμμάτων και ενδιάμεσων στοχεύσεων, προκειμένου η όμορφη αυτή θεωρητική εικόνα του μέλλοντος να είναι όμορφη για όλους. Ο κόσμος άλλωστε δεν είναι αγγελικά πλασμένος, όπως μας υπενθυμίζει η πρόσφατη ενεργειακή κρίση και το Ουκρανικό.

Ενώ όμως η πράσινη μετάβαση αποτελεί το μέλλον- κατά μάλλον αφελή τρόπο- η βιαιότητα της μετάβασης που επιδιώχθηκε, αναδύθηκε από την Κομισιόν ως «μόδα». Οι ισχυρές παραινέσεις όμως, δεν έφθασαν για να προετοιμάσουν την Ευρώπη για τη λαίλαπα της ενεργειακής κρίσης που βιώνουμε. Η Ε.Ε. επί της ουσίας ήταν πλήρως απροετοίμαστη για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, ενώ η «βιώσιμη ανάπτυξη» αποτελούσε κακώς σχεδιασμένο ευγενή πόθο.

Μία φιλοσοφία αναπτυξιακής στόχευσης που δεν αντιμετωπίζεται μόνον στην Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας. Το αδύναμο σκέλος της οικονομίας όμως, δεν αντέχει και αντιδρά. Για παράδειγμα, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε τις κινητοποιήσεις των αγροτών στην Ολλανδία που υποστηρίζουν πως πίσω από το σχέδιο της κυβέρνησης για μείωση εκπομπών αμμωνίας και οξειδίων του αζώτου «κρύβεται» σχέδιο αφανισμού του γεωργικού και κτηνοτροφικού κλάδου με στόχο την πλήρη ανάληψη της παραγωγής τροφίμων από τις μεγάλες πολυεθνικές.

Με το κόστος κεφαλαίου σταδιακά να εκτινάσσεται, τα προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα να προκαλούν ελλείψεις και τον χρόνο να τρέχει εις βάρος της επανάκαμψης στον πολιτικό και σχεδιαστικό ορθολογισμό, γίνεται αντιληπτός ο λόγος που απαιτείται μία δίκαιη προσέγγιση στις πολιτικές μετάβασης. Ειδικά στο περιβάλλον εκείνο της χρηματοδότησης το οποίο κάθε μέρα γίνεται και σκληρότερο. Για τον σκοπό αυτό είναι αναγκαίο να επανασχεδιάσουμε τον τρόπο με τον οποίο θα δίνεται νέο κεφάλαιο για το «πρασίνισμα» του κόσμου. Άλλωστε, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν προκύπτει ότι υφίσταται ουσιαστική χρηματοδότηση για την σταδιακή μετάβαση, ούτε βέβαια είναι εμφανής ο τρόπος με τον οποίο κυβερνητικές πολιτικές και τράπεζες προέβλεψαν την «μεταβατική» χρηματοδότηση.

Η βιαιότητα με την οποία επιχειρήθηκε η μετάβαση προ της κρίσης δεν είναι ούτε δίκαιη, ούτε ισορροπημένη. Τουλάχιστον αυτό γίνεται εμφανές από την αντίδραση εντατικοποίησης της εξόρυξης λιγνίτη σήμερα, σε αντιδιαστολή με την προ κρίσης πρόθεση κλεισίματος των «κοστοβόρων» λιγνιτωρυχείων. Κίνηση που αποδεικνύει περίτρανα το λάθος της μέχρι πρότινος στρατηγικής στόχευσης αποεπένδυσης από τους υδρογονάνθρακες. Απέτυχε η Ευρώπη να «προκαλέσει» τη μετάβαση. Παρασύρθηκε η Γερμανία, η Ε.Ε. και η χώρα μας. Την ίδια στιγμή που στις ΗΠΑ προωθείται νομοσχέδιο «Climate Change” 369 δις δολαρίων που θα χρηματοδοτήσει την εντός δεκαετίας ενεργειακή μετάβαση.

Το 2021 οι τράπεζες ανταγωνίζονταν η μία την άλλη για το ποια θα χρηματοδοτήσει περισσότερες πράσινες επενδύσεις. Την ίδια περίοδο που στην Ε.Ε. η έννοια των «βιώσιμων δραστηριοτήτων» (ESG) εκ παραλλήλου αποκτούσαν ένα προωθητικό momentum που θα μπορούσε κάτω από άλλες συνθήκες βάσιμα να χαρακτηρισθεί ως προοδευτικό και δίκαιο. Ειδικά το τμήμα που αναδεικνύει την κοινωνική ευθύνη. Επί της ουσίας όμως, κινδυνεύει να διαμορφώσει ένα περιβάλλον απομονωτισμού για ένα μεγάλο τμήμα του επιχειρείν με το «πρόσχημα» των τριπλών ευαισθησιών. «Ευαισθησίες» που «υιοθέτησαν» με ταχείς ρυθμούς οι τράπεζες.

Σε αυτό το πνεύμα η Ευρωπαϊκή Κεντρική τράπεζα αναμένεται να ενσωματώσει τους κλιματικούς και περιβαλλοντικούς κινδύνους στην ποιοτική καθοδήγηση, καθώς οι κίνδυνοι αυτοί σύμφωνα με την νέα θεώρηση θα επηρεάσουν το ύψος των κεφαλαιακών απαιτήσεων των τραπεζών. Θέτει όμως ταυτόχρονα μία παράμετρο «bonus» στην τιμολόγηση δανείων επιχειρήσεων που στρέφονται σε καθαρές μορφές ενέργειας, και επιβαρύνσεις για εκείνες που είναι ενεργοβόρες. Μία οπτική που με το πρόσχημα της ισχυροποίησης της «φιλοσοφίας» της κεφαλαιακής βάσης των τραπεζών κινδυνεύει άμεσα να οδηγήσει σε συρρίκνωση της ανταγωνιστικότητας. Κατά οξύμωρο τρόπο, ή όλη προσέγγιση των νέων πολιτικών «μηδενικού αποτυπώματος άνθρακα» και «βιώσιμων δραστηριοτήτων» οδηγούν σε στρέβλωση τον ανταγωνισμό. Ειδικά αν λάβουμε υπόψη την παρούσα κρίση.

Για να αναδείξουμε το μέγεθος της κυοφορούμενης στρεβλότητας, αρκεί να λάβουμε υπόψη το γεγονός πως την ίδια στιγμή που θα χρηματοδοτείται η περιβαλλοντική ευαισθησία, θα υπάρχουν χώρες που θα εξακολουθούν να χρηματοδοτούν τον παραγωγικό τους πυρήνα ανεξαρτήτως του πόσο πράσινος είναι. Θα διαμορφώνεται κατά τον τρόπο αυτό διεθνώς, ένα πεδίο δραστηριοτήτων για τις επιχειρήσεις των χωρών εκείνων που επιβραβεύουν τη στροφή σε καθαρές μορφές ενέργειες που θα λειτουργεί μειονεκτικά έναντι των «άλλων» μη πράσινων επιχειρήσεων.

Η πρόσφατη κρίση σε συνδυασμό με την αδυναμία της Ε.Ε. να αντιμετωπίσει ουσιαστικά και όχι επικοινωνιακά την πράσινη μετάβαση υποχρεώνει σε αναδίπλωση και εκ νέου σχεδιασμού μίας πολιτικής που ενώ αποτελεί το μέλλον, σχεδιάσθηκε βίαια, χωρίς πρόβλεψη για ένα δίκαιο αναπτυξιακό αποτύπωμα. Το ουσιαστικό πρόβλημα που έχουμε μπροστά μας όμως είναι η αναμενόμενη απόσυρση 5 τρις ρευστότητας από τις κεντρικές τράπεζες και η κρίση της αγοράς ομολόγων.

*Οικονομολόγος

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Μηδενικό αποτύπωμα άνθρακα και οι πολιτικές «βιώσιμων δραστηριοτήτων» ως παράμετροι συρρίκνωσης της ανταγωνιστικότητας… Του Ηρακλή Ρούπα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το Project Delfini με την κατασκευή μεγάλου φωτοβολταϊκού πάρκου 100MW στην περιοχή της Δράμας παρουσίασε σήμερα η Cero Generation (θυγατρική της Macquarie), παρουσία του Υπουργού Ενέργειας, Κώστα Σκρέκα, καθώς και του Υπουργού Ανάπτυξης, Άδωνι Γεωργιάδη.

Την κατασκευή του πάρκου, επένδυσης που σύμφωνα με πληροφορίες υπολογίζεται στα 80 εκατ. ευρώ, έχει αναλάβει η κοινοπραξία Amaresco Energy Hellas και Sunel Group με τη χρηματοδότηση της Τράπεζας Πειραιώς.

Για την επένδυση αυτή, η Cero θα συμβληθεί με τον ελβετικό κολοσσό ενέργειας Axpo, η οποία εκμεταλλεύεται πάνω από 100 σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής από υδροηλεκτρική ενέργεια, βιομάζα και πυρηνική ενέργεια.

Κώστας Σκρέκας: Στόχος το 2030 το 70% της ηλεκτρικής ενέργειας να παράγεται από ΑΠΕ

Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστας Σκρέκας, ανεβαίνοντας στο βήμα, τόνισε ότι το Project Delfini εκφράζει την ταχύτητα της ελληνικής κυβέρνησης στη διείσδυση των ΑΠΕ.

«Κάθε φορά που κατασκευάζουμε ένα φωτοβολταϊκό, κάθε φορά που κατασκευάζουμε μια ανεμογεννήτρια, κλείνουμε ένα φουγάρο, βοηθώντας την χώρα μας να πετύχει την ενεργειακή της ανεξαρτησία, την ενεργειακή της κυριαρχία και ταυτόχρονα την εθνική της κυριαρχία, καθώς δεν είμαστε εξαρτημένοι από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα» τόνισε ο υπουργός Ενέργειας. Στόχος της κυβέρνησης είναι το 2026, το 60% της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας να προέρχεται από ΑΠΕ, με τον στόχο για το 2030, να μετακυλίεται στο 70%.

«Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω του έργου θα δώσει τη δυνατότητα σε πολλούς καταναλωτές  να έχουν προβλεψιμότητα στις τιμές καθώς η ηλεκτρική ενέργεια θα είναι σταθερή, πράγμα πολύ σημαντικό στις μέρες μας λόγω της μεταβλητότητας στις αγορές ενέργειας» τόνισε ο κ. Σκρέκας.

Γεωργιάδης: Η Ελλάδα μπορεί να γίνει στο μέλλον εξαγωγέας καθαρής ενέργειας

Στην εκδήλωση παρευρέθηκε και ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος έθιξε τη σπουδαιότητα της παρουσίας της Cero στην Ελλάδα ενώ τόνισε τον σπουδαίο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Ελλάδα στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

Marta Martinez Queimadelos: Το κλίμα και η γεωγραφία της Ελλάδας προωθούν τις ΑΠΕ

Όπως τόνισε η CEO της Cero Generation Marta Martinez Queimadelos, η επένδυση είναι πολύ σημαντική τόσο για την ίδια την εταιρεία όσο και για την Ελλάδα. Κατά την ομιλία της η Διευθύνουσα Σύμβουλος της Cero έθιξε την πολύ δύσκολη κατάσταση που βιώνει αυτή την περίοδο ο πλανήτης με την ενεργειακή κρίση που βιώνουμε όλοι αλλά και τις μεγάλες αλλαγές που συντελούνται στην αγορά ενέργειας. Η εποχή λοιπόν καθιστά αναγκαία την «αλλαγή σελίδας» στα ορυκτά καύσιμα και την στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, προκειμένου όχι μόνο να προστατέψουμε τους πολίτες αλλά και το περιβάλλον. Αναφερόμενη συγκεκριμένα στην Ελλάδα, η κ. Martinez εξήρε τον σπουδαίο ρόλο που μπορεί να παίξει η Ελλάδα σε αυτή την μετάβαση. Λόγω της εξαιρετικής γεωγραφικής της θέσης και του κλίματος της η χώρα μας μπορεί να προωθήσει τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και η κυβέρνηση έχει ήδη βάλει γερές βάσεις προς αυτή την κατεύθυνση.

Μιλώντας για το Project Delfini τόνισε ότι το φωτοβολταϊκό πάρκο των 100GW είναι ένα από τα μεγαλύτερα στην Ελλάδα και μπορεί να καλύψει με καθαρή πράσινη ενέργεια πάνω από 50.000 νοικοκυριά. «Αυτό το έργο είναι ένα σημαντικό βήμα για την επέκταση του ελληνικού χαρτοφυλακίου της Cero που είναι άνω των 3GW και ένα από τα έργα που βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα των προτεραιοτήτων μας» επεσήμανε η CEO της Cero.

Χρήστος Μεγάλου: Επενδύσεις άνω του 1 δισ. τα επόμενα 2 χρόνια

Τη χρηματοδότηση του project Delfini ανακοίνωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς, Χρήστος Μεγάλου, τονίζοντας παράλληλα ότι η Πειραιώς αναμένεται να επενδύσει πάνω από 1 δισ. ευρώ τα επόμενα δύο χρόνια σε ΑΠΕ.

«To Delfini Project είναι η πρώτη επένδυση που συνδυάζει την πώληση της παραγόμενης ενέργειας σε ανεξάρτητο ιδιώτη αγοραστή (μέσω Corporate PowerPurchase Agreement) και τη συγχρηματοδότηση μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Είναι στρατηγική μας επιλογή η στήριξη βιώσιμων επενδύσεων μεγάλης κλίμακος από εγχώριους και διεθνείς επενδυτές στην ελληνική αγορά ενέργειας, οι οποίες ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας και προωθούν τη μετάβαση στην πράσινη οικονομία», τόνισε.

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Cero Project Delfini: Φθηνή ενέργεια από ΑΠΕ – Σκρέκας: Στο 70% η συμμετοχή των Ανανεώσιμων μέχρι το 2030… Του Χάρη Μπιτζανάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο κύβος ερρίφθη και ο Βαγγέλης Μαρινάκης, που είναι μια σημαίνουσα δύναμη στη διεθνή ναυτιλιακή σκηνή, «καταπλέει» για δεύτερη φορά μέσα σε εννέα μήνες, στην ελληνική αγορά των εταιρικών ομολόγων.

Οι διαδικασίες της δημόσιας προσφοράς για το νέο ομόλογο των 100 εκατ. ευρώ, ξεκινούν την ερχόμενη Τετάρτη 20 Ιουλίου και ολοκληρώνονται την Παρασκευή ,22 του μηνός.

Η καινούργια έκδοση θα έχει 7ετή διάρκεια, με δικαίωμα πρόωρης αποπληρωμής, έπειτα από την παρέλευση δύο ετών και με κλιμακούμενη πριμοδότηση επί της ονομαστικής αξίας (από1,5 έως μισή ποσοστιαία μονάδα) εφ’ όσον συμβεί αυτό.

Εκδότρια εταιρεία του ομολόγου είναι η κυπριακή CPLP Shipping, εξ’ ολοκλήρου θυγατρική της Capital Product Partners, η οποία διαδραματίζει ρόλο εγγυήτριας ( χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις) είναι εισηγμένη εδώ και 15 χρόνια στη Wall Street και σε αυτήν, η οικογένεια Μαρινάκη κατέχει το 26,2% .

Τα κεφάλαια της νέας έκδοσης θα φτάσουν στην εισηγμένη στην αγορά του Nasdaq ναυτιλιακή εταιρεία, μέσω της πώλησης στην κυπριακή θυγατρική, της δικής της εταιρείας Atropos Gas, που έχει το πλοίο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου Aristidis 1.

Ο  υψηλών προδιαγραφών στόλος  της ναυτιλιακής Capital Product, απαρτίζεται από 19 πλοία και με την υλοποίηση του αναπτυξιακού προγράμματος ύψους 597,5 εκατ. δολαρίων μεταξύ Οκτωβρίου 2022 και Μαΐου 2023, αναμένεται να διαμορφωθεί στα 23 πλοία. Αποτελούμενος από 7 πλοία τελευταίας γενιάς μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), 15 πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων (Containers) και 1 πλοίο ξηρού φορτίου.

Το επενδυτικό πρόγραμμα του Ομίλου της εγγυήτριας  του ομολόγου, έχει στόχο την συνεχή ανανέωση και ενίσχυση του στόλου , καθώς και την καθιέρωσή του στη διεθνή αγορά θαλάσσιας μεταφοράς LNG. Μία αγορά υψηλής ανάπτυξης με θετικά μακροπρόθεσμα θεμελιώδη μεγέθη, καθώς το υγροποιημένο φυσικό αέριο αναμένεται να διαδραματίσει καίριο ρόλο στην ενεργειακή μετάβαση του πλανήτη, σε καθαρές μηδενικές εκπομπές ρύπου (net zero) και στην ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης. Τα πλοία τελευταίας γενιάς LNG του Ομίλου της Capital Product Partners  διανέμουν υγροποιημένο φυσικό αέριο σε 26 χώρες σε όλο τον κόσμο.

Άνοδος 76,1% στα ναύλα μεταφοράς LNG, στη διετία

Τα νέα ενεργειακά δεδομένα στον απόηχο της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, έχουν φέρει σε πρώτο πλάνο τα πλοία LNG. Όπως καταγράφεται στο ενημερωτικό δελτίο του νέου ομολόγου τα χρονοναυλοσύμφωνα για πλοία χωρητικότητας 160.000 CBM υγροποιημένου αερίου ήταν το περασμένο Μάιο στα 99.050 δολάρια την ημέρα. Αυξημένα κατά 39,2% σε σχέση με τα αντίστοιχα ναύλα του 2020 (71.171 δολάρια την ημέρα) και κατά 76,1% συγκριτικά με το 2020 όταν τα ναύλα ήταν στα επίπεδα των 56.250 δολαρίων ανά ημέρα.

Την ίδια στιγμή τα κόστη για ένα νεότευκτο πλοίο μεταφοράς LNG από τα 202 εκατ. δολάρια έχουν ανέβει εφέτος στα 231 εκατ.

Από την άλλη πλευρά τα μεσοσταθμικά έσοδα για ένα πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων κινούνται κι αυτά ανοδικά. Αφού από τα 50.802 δολάρια είναι τώρα στα 85.740 δολάρια ανά ημέρα ( +68,8%).

Πόλος έλξης για τους επενδυτές, η οικονομική εμβέλεια

Αν μη τι άλλο, όλα αυτά έρχονται να πιστοποιήσουν την πλήρως αναβαθμισμένη, οικονομική εμβέλεια του ναυτιλιακού ομίλου Μαρινάκη. Που μέσω της  Capital maritime και διασυνδεδεμένων εταιρειών διαχειρίζεται έναν στόλο από περίπου 110 βαπόρια…

Αναμφίβολα, ως δικλείδα ασφαλείας για τους δυνητικούς επενδυτές του νέου ομολόγου, λειτουργούν τα συμβολαιοποιημένα έσοδα  των 2,1 δις δολαρίων  που έχει η εγγυήτρια εταιρεία Capital Partners. Σε εναπομείναντα διάστημα χρονοναυλώσεων μέχρι και 10,1 έτη.

Όπως όλα δείχνουν, το οικονομικό υπόβαθρο της ναυτιλιακής σε συνδυασμό με το όνομα Μαρινάκης, θα αποτελέσουν πόλο έλξης για τους επενδυτές. Ειδικά στις τωρινές συνθήκες της «έκρηξης» του πληθωρισμού, όπου ένα τέτοιο ομόλογο μπορεί να προσφέρει ελκυστικές αποδόσεις. Ακόμη και σε μικροαποταμιευτές, αφού η συμμετοχή ξεκινά από διαθέσιμα κεφάλαια 1.000 ευρώ.

Μια μέρα πριν από την έναρξη της δημόσιας προσφοράς θα δημοσιοποιηθεί το  εύρος του επιτοκίου, που ασφαλώς θα έχει το δικό του, σημαντικό ειδικό βάρος, για τη έκδοση.

Το πρώτο ναυτιλιακό ομόλογο του Βαγγέλη Μαρινάκη βγήκε τον περσινό Οκτώβριο, με 5ετή διάρκεια και επιτόκιο στο 2,65%. Τα κεφάλαια που ζητήθηκαν ήταν 150 εκατ. ευρώ, αλλά οι προσφορές εκτινάχτηκαν τότε στα 801,37 εκατ. ευρώ. Με τη ζήτηση να είναι 5,34 φορές μεγαλύτερη από την προσφορά. Η συγκεκριμένη έκδοση είχε ευρεία απήχηση, αφού συμμετείχαν 8.234 επενδυτές.

Χθες, στο χρηματιστήριο της Αθήνας, όπου και διαπραγματεύεται, το ομόλογο της SPLP Sipping  έκλεισε  στο 94,2(%) της ονομαστικής του αξίας. Με την ετησιοποιημένη απόδοση στη λήξη του ( 25/10/2026) να έχει ανέβει στο 4,147%.

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Τα «μυστικά» για το νέο ομόλογο Μαρινάκη και από πού πηγάζει το μεγάλο επενδυτικό ενδιαφέρον- Η «έκρηξη» στα ναύλα των LNG… Του Δημήτρη Κόκκορη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι διεργασίες και αποφάσεις κατά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης εν μέσω κρίσης, δημιούργησαν ένα περιβάλλον διπλής ανάγνωσης.

Η αποδοχή λειτουργίας κοινής πολιτικής προμηθειών ενέργειας, σε συνδυασμό με την εξαιρετικής γεωπολιτικής σημασίας συμφωνία με τις ΗΠΑ για την κάλυψη ικανού τμήματος των ενεργειακών αναγκών της ΕΕ με υγροποιημένο LNG, αναδεικνύουν τη θετική διάσταση των πεπραγμένων της Συνόδου. Υπάρχει όμως και η αρνητική. Αυτή της αδυναμίας συμφωνίας ως προς τη γενικότερη αντιμετώπιση τόσο των κερδοσκοπικών πιέσεων, όσο και των αρνητικών αποτελεσμάτων της νέας κρίσης.

Εν μέσω της νέας υπαρξιακής αναζήτησης της ΕΕ και του παρατεταμένου διαχωρισμού Βορρά–Νότου, η επαναπροσέγγιση της αξιοποίησης των δυνητικών ενεργειακών αποθεμάτων της χώρας, μετά από την πρόσφατη αναφορά του Πρωθυπουργού φαίνεται πως αναδεικνύει τάσεις γρήγορων αντανακλαστικών ρεαλισμού ως προς το μείζον πρόβλημα της κάλυψης των ενεργειακών αναγκών και όχι μόνον. Σίγουρα εν μέσω κρίσης επιδεικνύεται μία σωστή αναδίπλωση που όμως πρέπει να συνοδεύεται από σειρά μέτρων επαναπροσδιορισμού της αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας.

Η αποδοχή των κρατικών ομολόγων (waiver) από την ΕΚΤ μέχρι το 24, αναμφίβολα αποτελεί δικλείδα ασφαλείας, με βάση της εκτιμήσεις ότι εν μέσω της κρίσης, της εκτίναξης του πληθωρισμού και της μείωσης των προβλέψεων για την ανάπτυξη, δύσκολα θα λάβουμε επενδυτική βαθμίδα νωρίτερα από το δεύτερο εξάμηνο του 23. Οι παραπάνω εξελίξεις δε θα αφήσουν το αρνητικό τους οικονομικό αποτύπωμα για αρκετά χρόνια. Ανεξάρτητα από το πότε θα τελειώσει ο πόλεμος.

Η σωστή επανεκτίμηση των δεδομένων από πλευράς Κυβέρνησης, ως προς την αναγκαιότητα ταχύτατης αξιοποίησης των δυνητικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου, δημιουργεί την ανάγκη ενός συνολικού επανασχεδιασμού της αναπτυξιακής πολιτικής σε μεσοπρόθεσμη βάση. Άλλωστε, η προ των πυλών κρίση στον πρωτογενή τομέα, σε συνδυασμό με την εκτίναξη του κόστους υλοποίησης των μεγάλων έργων του Ταμείου Ανάπτυξης, καθιστά επιτακτική την ανάγκη προώθησης ενός νέου παράλληλου μοντέλου μεσοπρόθεσμης βάσης.

Η ΕΕ έκανε λάθος με την σχεδόν εμμονική προσέγγιση της πράσινης ενεργειακής μετάβασης χωρίς να επιλέξει εναλλακτικές ενεργειακές πηγές προμήθειας φυσικού αερίου. Αντίστοιχη υπερβολή ως προς τον χρόνο μετάβασης έγινε από την κυβέρνηση. Η σηματοδοτούμενη αλλαγή όμως – με βάση τα πρόσφατα σχόλια του Πρωθυπουργού – και η πιθανότητα εντός τριών ή τεσσάρων ετών να βρεθούμε στην φάση εκμετάλλευσης εγχώριων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, μας επιτρέπει να χαράξουμε μία νέα μεσοπρόθεσμη και στοχευμένη αναπτυξιακή στρατηγική. Ας μην ξεχνάμε πως το «Κρατικό Ταμείο Συντάξεων» της Νορβηγίας στηρίζεται από το «ενεργειακό πλεόνασμα» της χώρας. Στην ίδια βάση θα μπορούσε να στηριχθεί ένα Ταμείο Υποστήριξης της Περιφερειακής Ανάπτυξης. Ειδικά των «φθινουσών» περιοχών.

Αν υποθέσουμε πως η κρίση ωθεί την κυβέρνηση στην παραδοχή της ύπαρξης αναπτυξιακού ελλείματος και επακόλουθα την οδηγεί στην αναθεώρηση των βασικών αρχών του σχεδίου Πισσαρίδη – άρα της φιλοσοφίας του Αναπτυξιακού Ταμείου- τότε δεν είναι αργά να δομήσουμε ένα «συμπληρωματικό» μοντέλο στην βάση της «αυτοανάπτυξης» των Περιφερειών. Στην λογική ότι εφόσον η παραγωγική διάρθρωση της χώρας δεν είναι δυνατόν να προσομοιασθεί με άλλης χώρας της Ευρωζώνης, θα πρέπει να επιλεγεί ένα σύνθετό αναπτυξιακό μείγμα καθώς η, «νεοκευνσιανή» προσέγγιση της διοχέτευσης πόρων μόνον σε μεγάλα έργα και σχήματα, ενώ επί της αρχής προσδίδει ουσιαστική υποστηρικτική βάση, χαρακτηρίζεται από αδυναμία όταν συζητάμε για την αναπτυξιακή γεωγραφία του συνόλου των Περιφερειών της χώρας.

Η Ουκρανική κρίση ανέδειξε αδυναμία ως προς το γεγονός ότι η μέχρι σήμερα ακολουθούμενη στόχευση δεν καλύπτεται από εναλλακτικό αμυντικό σενάριο (hedge). Όμως, με το κόστος των πρώτον υλών έχει εκτιναχθεί σε απαγορευτικά επίπεδα, με αποτέλεσμα ο χρόνος υλοποίησης των μεγάλων έργων -άρα και η θετική επίπτωσή τους στο ΑΕΠ- να τίθεται υπό αμφισβήτηση. Όταν δε εκτός από ενεργειακή κρίση, διαφαίνεται η πιθανότητα να προκύψει παγκόσμια κρίση ρευστότητας (global liquidity crisis), τότε γίνεται αντιληπτό πως σε κάθε ευκαιρία πρέπει να σχεδιάσουμε στρατηγική μικροανάπτυξης με ανάδειξη των θετικών αναπτυξιακών ιδιαιτεροτήτων κάθε Περιφέρειας.

Κάθε περιφέρεια έχει τις δικές της αναπτυξιακές και επιχειρηματικές ιδιαιτερότητες. Αν εξαιρέσουμε τα όποια έργα ή επιχειρηματικές πρωτοβουλίες εντάσσονται σε μία μερικώς αναποτελεσματική κατανομή του ΕΣΠΑ και των αναπτυξιακών νόμων, προκύπτει ένα μεγάλο κενό στρατηγικής ανάπτυξης αλλά και επιβίωσης.

Επιπρόσθετα επιβαρυντικό είναι το γεγονός ότι η πλειοψηφία των επιχειρήσεων των Περιφερειών έχουν αποκλεισθεί εκ προοιμίου από την τραπεζική χρηματοδότηση. Η παραπάνω διαπίστωση επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών βάσει των οποίων μόνο το 5% εκ των εγγεγραμμένων επιχειρήσεων στο σχετικό μητρώο έχουν δυνατότητα τραπεζικής σχέσης.

Ο αναπτυξιακός σχεδιασμός των Περιφερειών δεν ακολουθεί συγκεκριμένη στρατηγική στόχευση που να εντάσσεται σε ένα γενικό αναπτυξιακό πλαίσιο. Ειδικά μετά την κρίση χρέους. Αν ανατρέξουμε δε στην περίοδο αυτή όπου τα υπό διάθεση κονδύλια «δεσμεύθηκαν» από την κεντρική Κυβέρνηση, ή ακόμα και πρόσφατα όπου το όριο ανά επιχείρηση χρηματοδότησης μέσω ΕΣΠΑ μειώθηκε από 3εκ ευρώ σε 1 εκ. ευρώ, γίνεται αντιληπτός ο λόγος που οι Περιφέρειες πρέπει να αναλάβουν συνολικά την διαχείριση της ανάπτυξής τους.

Το τμήμα εκείνο της ανάπτυξης που προσδιορίζεται από την εξειδικευμένη παραγωγική διαδικασία κάθε Περιφέρειας – ειδικά στις περιπτώσεις των φτωχών Περιφερειών- στους τομείς του σχεδιασμού, την επιλογή στρατηγικής μέχρι την απευθείας χρηματοδότηση επιχειρήσεων και επιχειρηματικών προτάσεων μέσω αυτόνομων Περιφερειακών φορέων -εκτός του τραπεζικού συστήματος- πρέπει να αποτελεί βασικό πυλώνα της προτεινόμενης αναβαθμισμένης αυτονομίας των Περιφερειών.

Η κρίση της Ουκρανίας ανέδειξε με μεγάλη ένταση τις διαχρονικές αναπτυξιακές παθογένειες αλλά και την επίσης διαχρονική έλλειψη στρατηγικής των κυβερνήσεων ως προς το να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα. Δυστυχώς πάσχουμε από έλλειψη καινοτομίας, μιμητισμό, άγονο ανταγωνισμό και κακό σχεδιασμό.

Ίσως η έμφαση στην αυτόνομη ανάπτυξη των περιφερειών δημιουργήσει όχι μόνον την βάση στοχευμένης ανάπτυξης, αλλά και ένα υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των Περιφερειών που είναι δυνατόν να ενισχυθεί από την θετική «εμπλοκή» ειδικού τύπου χρηματοδοτικών σχημάτων. Είπαμε όμως…απαιτείται σχεδιασμός και «καινοτόμος» σκέψη.

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Αυτοανάπτυξη Περιφερειών ως παράλληλος μηχανισμός σε ένα ανεπαρκές αναπτυξιακό μοντέλο… Του Ηρακλή Ρούπα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.