Οι δαπάνες για την τεχνολογία προφανώς δεν θα μείνουν αλώβητες από την υγειονομική κρίση κατά το τρέχον έτος. Ωστόσο, οι ΤΠΕ θα επιβεβαιώσουν τον ρόλο τους ως επιταχυντής της ανάπτυξης από το 2021, με την αγορά να κερδίζει έδαφος σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.

Στην περιοχή της Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Αφρικής (ΕΜΕΑ), οι συνολικές δαπάνες για την τεχνολογία θα διαμορφωθούν το 2021 σε $1,075 τρισ., καταγράφοντας αύξηση 2,8% έναντι του 2020. Ωστόσο, η αγορά θα είναι πτωτική το τρέχον έτος, με τις δαπάνες για τεχνολογία να περιορίζονται ποσοστιαία κατά 6,5%. Οι αναλυτές της Gartner αποδίδουν την προβλεπόμενη για το τρέχον έτος πτώση της αγοράς ΙΤ στην ΕΜΕΑ, στη συνδυασμένη επίδραση του Brexit και φυσικά του COVID-19.

Ως αποτέλεσμα, οι δαπάνες σε όλα τα επιμέρους τμήματα της αγοράς Πληροφορικής αναμένεται να μειωθούν το 2020. Ωστόσο, το 2021, οι δαπάνες θα αυξηθούν εκ νέου, αν και θα κατευθυνθούν σε ένα νέο μίγμα προτεραιοτήτων. Σύμφωνα με τους αναλυτές, τις ψηφιακές επενδύσεις θα τροφοδοτήσουν οι προσπάθειες εταιρειών και οργανισμών να αναδιαμορφώνουν τα λειτουργικά τους μοντέλα, ώστε να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα.

Πτώση στις συσκευές

Το 2020, οι δαπάνες για την αγορά συσκευών στην περιοχή της EMEA θα κινηθούν πτωτικά κατά 15,1%, πριν επανέλθουν σε θετικό έδαφος 1,7% το 2021. Η αξία της αγοράς των συσκευών στην περιοχή θα κινηθεί στα επίπεδα των $168 δισ. το 2020, ενώ για την επόμενη χρονιά αναμένεται να αυξηθούν σε $171 δισ.

Οι ανάγκες της εξ αποστάσεως εργασίας είναι αυτές που, κατά κύριο λόγο, λειτουργούν ως αντίβαρο στην συνολικά πτωτική πορεία της αγοράς των συσκευών και σώζουν την κατηγορία από μεγαλύτερη πτώση. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, οι εξ αποστάσεως εργαζόμενοι στο Ηνωμένο Βασίλειο θα αντιπροσωπεύουν το 48% του εργατικού δυναμικού το 2021, ενώ στη Γερμανία και τη Γαλλία το 38% και το 34%, αντίστοιχα.

Data Centers και Υπηρεσίες

Σε καθοδικό σπιράλ θα βρεθούν οι δαπάνες για Data Centers Systems και Υπηρεσίες ΙΤ στην ΕΜΕΑ το 2020, καθώς και οι δύο τομείς πιέζονται από τους σφικτούς εταιρικούς προϋπολογισμούς. Και οι δύο κατηγορίες δαπανών, πάντως, θα επιστρέψουν σε θετικό έδαφος το 2021.

Ειδικότερα, οι δαπάνες για Data Centers Systems στην περιοχή της ΕΜΕΑ θα υποχωρήσουν κατά 7,7% φέτος στα $49,8 δισ., ενώ το 2021 αναμένεται αύξηση κατά 4,1%, με την αξία της αγοράς να διαμορφώνεται σε $51,8 δισ. Στο μεταξύ, οι δαπάνες για υπηρεσίες Πληροφορικής θα μειωθούν κατά 7% το τρέχον έτος, για να περάσουν σε αύξηση κατά 2,5% το επόμενο, που σε απόλυτους αριθμούς μεταφράζεται σε $284,7 δισ. και $291,9 δισ., αντίστοιχα.

Τέλος, στον τομέα του επιχειρηματικού λογισμικού το πρόσημο θα είναι αρνητικό κατά το τρέχον έτος κατά 4,1%, ενώ για το 2021 αναμένεται αύξηση κατά 6,1%, με τις σχετικές δαπάνες να διαμορφώνονται σε $123,3 δισ. και $130,8 δισ. αντίστοιχα.

Πηγή: euractiv.gr

 

Το άρθρο Οι δαπάνες για την τεχνολογία στην Ευρώπη θα υπερβούν το $1 τρισ. το 2021 εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Καθηγητής Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης, Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών, Βασιλική Ευρωπαϊκή Ακαδημία των Διδακτόρων, Πολυτεχνείο Κρήτης & Audencia Business School, France

Οι νέες τεχνολογίες προκαλούσαν πάντοτε πανικό στους εργαζόμενους, μήπως και αντικατασταθούν από μηχανές. Τέτοιοι φόβοι έχουν τοποθετηθεί λανθασμένα στο παρελθόν και πολλοί οικονομικοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι παραμένουν έτσι και σήμερα. Ο Daniel Susskind δείχνει γιατί αυτή τη φορά είναι πραγματικά διαφορετική. Η πρόοδος στην τεχνητή νοημοσύνη σημαίνει ότι όλα τα είδη θέσεων εργασίας διατρέχουν όλο και μεγαλύτερο κίνδυνο. Η ερώτηση που τίθεται είναι: στα επόμενα είκοσι ή τριάντα χρόνια, θα δούμε αν όχι μια πλήρη εξαφάνιση, τουλάχιστον μια ξαφνική μείωση της εργασίας λόγω της εξέλιξης των τεχνολογιών;

Αυτή η ερώτηση πυροδότησε έντονες συζητήσεις για αρκετά χρόνια, βάζοντας σε αντίθεση απόψεις ριζικά διαφορετικές, αυτή των αισιόδοξων (η τεχνολογία καταστρέφει θέσεις εργασίας αλλά δημιουργεί πολλές άλλες), και αυτή των απαισιόδοξων (οι μηχανές θα στερήσουν τους ανθρώπους από δουλειές περισσότερο ή λιγότερο βραχυπρόθεσμα). Ο Daniel Susskind, νέος καθηγητής οικονομικών στην Οξφόρδη, σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης, πρότεινε ένα τρίτο δρόμο: η τεχνολογία θα απομακρύνει όλο και περισσότερους ανθρώπους από τη δουλειά τους, αλλά σύμφωνα με ένα πολύ προοδευτικό σενάριο που δεν θα επηρεάσει όλες τις μορφές εργασίας.

Διαχρονική εξέλιξη

Ο συγγραφέας ξεκινά με ένα εύρημα: από τη δεκαετία του 1930, οι μελλοντολόγοι είχαν προβλέψει το τέλος της εργασίας. Μέχρι σήμερα, διαψεύσθηκαν ολικώς. Σίγουρα ο Keynes ήταν από τους πρώτους οικονομολόγους που μελέτησαν το φαινόμενο της «τεχνολογικής ανεργίας» και είχε δίκιο θεωρητικά. Αλλά η εξέλιξη της οικονομίας από το τέλος του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δεν επιβεβαίωσε την ορθότητα της διαίσθησής του.

Wassily Leontief, βραβείο Νόμπελ Οικονομίας το 1973, ανέπτυξε μια μοναδική θεωρία του ίδιου είδους, βασισμένη στη διάσημη «κρίση της κοπριάς». Αυτή η απελευθέρωση παθών στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η έλξη των αλόγων, απειλούσε να κατακλύσει μεγάλες πόλεις από σωρούς κοπριάς αλόγων και τροφοδοτούσε καταστροφικές προβλέψεις: με τον αυξανόμενο αριθμό αλόγων στη Νέα Υόρκη, τα απόβλητά τους  θα φθάσουν στον τρίτο όροφο των κτιρίων. Στη συνέχεια ήρθε ο κινητήρας εσωτερικής καύσης και η εξαφάνιση του αλόγου. Μια ανακούφιση για όλους, αλλά όχι για τον Leontief. Αντί να επαινεί τα οφέλη της τεχνολογίας αντλεί από αυτό το επεισόδιο την πεποίθηση ότι η τεχνολογία είχε αφαιρέσει από το τοπίο ένα ζώο που μας είχε υπηρετήσει για χιλιάδες χρόνια και ότι το ίδιο θα συνέβαινε με την εργασία των ανθρώπων.

Οι μηχανές δεν θα κάνουν τα πάντα, αλλά θα κάνουν περισσότερα

Ο Daniel Susskind δεν πηγαίνει τόσο μακριά. Ωστόσο, είναι πεπεισμένος ότι η ανάπτυξη τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης και αυτοματισμού θα έχει εκθετική επίδραση στην εργασία, επειδή δεν έχουν πλέον καμιά σχέση με την πρόοδο των προηγούμενων δεκαετιών. Είναι πιο ριζοσπαστικές, πιο έξυπνες, πιο αποτελεσματικές, πιο ικανές. Θα αναλάβουν όλο και περισσότερα καθήκοντα και οι άνθρωποι θα αναγκαστούν να περιοριστούν σε ένα ορισμένο αριθμό δραστηριοτήτων. Δεν θα υπάρχει δουλειά για όλους και η εργασία που θα ξεφύγει από τις μηχανές, δεν θα μπορέσει να εκτελεστεί από άτομα που θεωρούνται ανεκπαίδευτα για να την πραγματοποιήσουν.

Συμπερασματικά, ο συγγραφέας πιστεύει ότι η απειλή της τεχνολογικής ανεργίας είναι πραγματική. Πώς μπορούμε λοιπόν να ευδοκιμήσουμε σε ένα κόσμο με λιγότερη δουλειά. Η πρόκληση θα είναι η δίκαιη κατανομή αυτής της ευημερίας, που μας προσφέρει η τεχνολογική πρόοδος, ο περιορισμός της αυξανόμενης δύναμης των Big Tech και η παροχή νοήματος σε ένα κόσμο όπου η εργασία δεν είναι πλέον το κέντρο της ζωής μας. Σε αυτό το οραματιστικό, ρεαλιστικό και τελικά ελπιδοφόρο βιβλίο, ο συγγραφέας μας δείχνει το δρόμο. Αυτό το βιβλίο βρίσκεται επίσης υπό εξέταση για το βραβείο καλύτερου οικονομικού δοκιμίου της χρονιάς, που απονέμεται από τη συμβουλευτική εταιρεία McKinsey και τους Financial Times.

Πηγή: naftemporiki.gr

Το άρθρο Ένας κόσμος χωρίς εργασία εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.