Η ανάπτυξη στη Γηραιά Ηπειρο επιβραδύνεται εδώ και δεκαετίες και έχει διευρυνθεί το χάσμα στο ΑΕΠ μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αμερικής, γράφει ο ίδιος σε άρθρο του στον Εcοnοmist. Τα νοικοκυριά στην Ευρώπη έχουν πληρώσει το τίμημα της υποχώρησης του βιοτικού επιπέδου. Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα ανά άτομο έχει αυξηθεί σχεδόν σε διπλάσιο ρυθμό στην Αμερική απ’ ό,τι στην ΕΕ μετά το 2000, σημειώνει.

Η ανάγκη της Ευρώπης για ανάπτυξη αυξάνεται, με δεδομένη και τη μείωση του πληθυσμού της. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις, το μερίδιο των επενδύσεων θα πρέπει να αυξηθεί κατά περίπου πέντε ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, σε επίπεδα που παρατηρήθηκαν για τελευταία φορά στις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Συγκριτικά αναφέρεται ότι οι πρόσθετες επενδύσεις που προέβλεπε το Σχέδιο Μάρσαλ μεταξύ 1948 και 1951 ανέρχονταν σε 1-2% του ΑΕΠ ετησίως.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, η έκθεση Ντράγκι προσδιορίζει τρεις κύριους τομείς δράσης:

Ο πρώτος είναι να κλείσει το χάσμα με τις ΗΠΑ στην καινοτομία. Η Ευρώπη δεν στερείται ιδεών ή φιλοδοξιών. Αλλά η καινοτομία μπλοκάρεται σε επόμενο στάδιο: δεν εμπορευματοποιείται, ενώ οι καινοτόμες εταιρείες παρεμποδίζονται από περιοριστικούς και συχνά αντιφατικούς κανονισμούς. Πολλοί Ευρωπαίοι επιχειρηματίες προτιμούν να αναζητήσουν χρηματοδότηση από αμερικανικά venture capitals και να επεκταθούν στην εκεί αγορά, αναφέρει στο ίδιο άρθρο ο Ιταλός τεχνοκράτης.

Η έκθεσή του προτείνει μια θεμελιώδη μεταρρύθμιση του κύκλου ζωής της καινοτομίας στην Ευρώπη: από τη διευκόλυνση των ερευνητών για την εμπορευματοποίηση των ιδεών, έως κοινές δημόσιες επενδύσεις σε πρωτοποριακές τεχνολογίες, άρση φραγμών στην ανάπτυξη καινοτόμων εταιρειών, επενδύσεις σε υποδομές υπολογιστών και συνδεσιμότητας, με στόχο τη μείωση του κόστους για την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης.

Ο δεύτερος τομέας δράσης είναι ο συνδυασμός της απανθρακοποίησης με την ανταγωνιστικότητα, βάσει συνεκτικού σχεδίου.

Οι ευρωπαϊκές εταιρείες αντιμετωπίζουν έως και τριπλάσιες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας σε σχέση με τις αμερικανικές. Εάν η Ευρώπη δεν μεταφέρει καλύτερα τα οφέλη της καθαρής ενέργειας στους τελικούς χρήστες, οι τιμές ενέργειας θα συνεχίσουν να περιορίζουν την ανάπτυξη, σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η έκθεση προτείνει ένα σχέδιο για το πάντρεμα της απανθρακοποίησης με την ανταγωνιστικότητα. Ξεκινά με τη μεταρρύθμιση της ενεργειακής αγοράς, έτσι ώστε οι τελικοί χρήστες να δουν τα οφέλη της καθαρής ενέργειας στους λογαριασμούς τους. Οι βιομηχανίες που διευκολύνουν την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, όπως τα ηλεκτρικά οχήματα, θα χρειαστούν περισσότερη υποστήριξη για την προώθηση της καινοτομίας και την εξισορρόπηση του ανταγωνισμού απέναντι σε βιομηχανικές πολιτικές μεγάλης κλίμακας από άλλες πλευρές. Η Ευρώπη θα χρειαστεί να δράσει υπέρ πράσινων βιομηχανιών που είναι ενεργοβόρες, αλλά βρίσκονται σε μειονεκτική θέση εξαιτίας ασύμμετρων κανονισμών, επισημαίνει ο Ντράγκι.

Ο τρίτος τομέας δράσης είναι η ενίσχυση της ασφάλειας και η μείωση των εξαρτήσεων. Η έκθεση καλεί την Ευρώπη να ενισχύσει την αμυντικοβιομηχανική της ικανότητα, στο πλαίσιο μιας γνήσιας «εξωτερικής οικονομικής πολιτικής». Η αμυντική βιομηχανία της ΕΕ είναι υπερβολικά κατακερματισμένη και πάσχει από έλλειψη τυποποίησης και διαλειτουργικότητας του εξοπλισμού. Ως εκ τούτου, η Ευρώπη πρέπει να συγκεντρώσει και να προτεραιοποιήσει τις δαπάνες της. 

Παράλληλα, ζητούμενο είναι οι αποφάσεις σχετικά με τον τρόπο χρηματοδότησης των επενδυτικών αναγκών της Ευρώπης. Η ενοποίηση των κεφαλαιαγορών της έχει ζωτική σημασία. Η Ευρώπη πρέπει να πιστέψει στον στόχο, ακόμη κι αν η πρόκληση αγγίζει πρωτοφανή επίπεδα σε σχέση με το μέγεθος των οικονομιών της, υποστηρίζει ο Μάριο Ντράγκι.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Ο Ντράγκι και οι κινήσεις που θα σώσουν την Ευρώπη από την παρακμή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όπως σημειώνει, επικαλούμενο άτομο με γνώση των περιεχομένων της έκθεσης Ντράγκι, ο Ιταλός θα ζητήσει ολοκληρωμένα εργαλεία πολιτικής για την επιτάχυνση της καινοτομίας.

«Άλλες περιοχές δεν παίζουν πλέον με τους κανόνες και σχεδιάζουν ενεργά πολιτικές για να ενισχύσουν την ανταγωνιστική τους θέση», δήλωσε ο Ντράγκι σε ομιλία του προς τους Ευρωπαίους συναδέλφους του πρόσφατα.

Η ΕΕ πρέπει να ακολουθήσει μια δική της βιομηχανική πολιτική, υποστήριξε, η οποία θα μπορούσε να σημαίνει περισσότερες επιδοτήσεις και περισσότερους δασμούς, περισσότερες συγχωνεύσεις σε ορισμένους τομείς για να προκύψουν μεγαλύτερες, πιο ανταγωνιστικές σε παγκόσμιο επίπεδο επιχειρήσεις και καλύτερο συντονισμό των πολιτικών μεταξύ των χωρών που απαρτίζουν το μπλοκ.

Η έκθεση Ντράγκι

Ο «Σούπερ Μάριο», ο οποίος πιστώνεται με τη διάσωση του ευρώ ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και στη συνέχεια με τη συμβολή του στην αναζωογόνηση της οικονομίας της Ιταλίας ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός μετά την πανδημία, είναι μια προσωπικότητα που χαίρει ασυνήθιστα μεγάλου σεβασμού στην Ευρώπη και ένας σπάνιος ηγέτης που έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να υπερβεί την πολιτική των παρατάξεων καθώς δεν ανήκει σε κάποιο κόμμα, επισημαίνει το Politico.

Ο λόγος: τέτοιες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να ξεπεράσουν μια σειρά από γραφειοκρατικά, πολιτικά και οικονομικά εμπόδια για να πραγματοποιηθούν. Χωρίς ένα σπρώξιμο από κάποιον σαν τον Ντράγκι, οποιεσδήποτε εκτεταμένες οικονομικές μεταρρυθμίσεις θα μπορούσαν να αποτύχουν πριν καν ξεκινήσουν.

«Θα πρέπει να πείσει τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της Ευρώπης με τη δύναμη των επιχειρημάτων», δήλωσε ο Σάντερ Τορντουάρ, ο οποίος είναι επικεφαλής οικονομολόγος στο Κέντρο για την Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση και στο παρελθόν εργάστηκε στην ΕΚΤ κατά τη διάρκεια της θητείας του Ντράγκι ως επικεφαλής της. «Νομίζω ότι αυτός είναι κατά βάση ο λόγος για τον οποίο του ζητήθηκε (σ.σ. η συγγραφή της έκθεσης).

Το άτομο με γνώση της έκθεσης που επικαλείται το Politico, δήλωσε ότι θα αξιολογήσει τις αδυναμίες της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης με στόχο τον καλύτερο συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, μια εμπορική πολιτική που θα μειώνει τους γεωπολιτικούς κινδύνους για το μπλοκ και την ανάπτυξη μιας αμυντικής βιομηχανίας, μεταξύ άλλων.

Εάν η προσπάθεια του Ντράγκι είναι επιτυχής, τέτοιες πολιτικές θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν περαιτέρω τις διατλαντικές σχέσεις σε μια εποχή που οι ΗΠΑ προσπαθούν να δημιουργήσουν πιο ασφαλείς αλυσίδες εφοδιασμού, να προσελκύσουν επενδύσεις και να καταπολεμήσουν την κλιματική αλλαγή.

Υπάρχει βέβαια και ο παράγοντας Κίνα, με το Πεκίνο να αυξάνει τις επιδοτήσεις για κάθε είδους αγαθό (ίσως ως απάντηση στην υψηλή ανεργία των νέων) και να κατακλύζει τις παγκόσμιες αγορές με την παραγωγή που προκύπτει. Οι ΗΠΑ και οι χώρες της ΕΕ συμφώνησαν την περασμένη εβδομάδα στο G7 να αντιμετωπίσουν από κοινού την Κίνα για την πλεονάζουσα αυτή παραγωγική ικανότητα.

Τι περιμένουν οι ΗΠΑ

Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπάιντεν δήλωσαν στο Politico ότι οι προτάσεις του Ντράγκι θα μπορούσαν να έχει σημαντικά οφέλη για τους Αμερικανούς.

Παρουσίασαν την ώθηση της ΕΕ να ενισχύσει την ευρωπαϊκή παραγωγικότητα και να επενδύσει περισσότερο στην πράσινη τεχνολογία ως θετικά τόσο για τις ΗΠΑ όσο και τον πλανήτη. Για παράδειγμα, οι αλυσίδες εφοδιασμού που κατασκευάζονται από συμμαχικές χώρες θα μπορούσαν να είναι ένα χρήσιμες, δεδομένου ότι η Ουάσινγκτον επιδιώκει τόσο την αξιοπιστία όσο και την ασφάλεια.

«Κάθε κράτος αξίζει τη δυνατότητα να οικοδομήσει μια καθαρή ενεργειακή οικονομία που θα προστατεύει τους πολίτες του και θα υποστηρίζει τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη”, δήλωσε ο Τζον Ποντέστα, κορυφαίος σύμβουλος του προέδρου Τζο Μπάιντεν, σε ομιλία του την ίδια ημέρα με τον Ντράγκι.

Και οι ΗΠΑ έχουν λόγους να πιστεύουν ότι η Ευρώπη δεν θα αποτελέσει τόσο μεγάλη απειλή για την οικονομική τους θέση, σημειώνει το Politico. Κάθε κράτος μέλος της ΕΕ έχει τη δική του φορολογική πολιτική και τις δικές του πολιτικές δαπανών, γεγονός που καθιστά πιο δύσκολο να γίνουν συντονισμένες φορολογικές πιστώσεις και επιδοτήσεις καθαρής ενέργειας, όπως αυτές που επιδιώκουν οι ΗΠΑ. Η ΕΕ δεν έχει επίσης την ίδια δυνατότητα με τις ΗΠΑ να δανείζεται από κοινού χρήματα.

Παρ’ όλα αυτά, θα ήταν χρήσιμο για τις ΗΠΑ να σκεφτούν προληπτικά για το πώς να συντονιστούν με την ΕΕ με τρόπο που να ενισχύει τους δικούς της εγχώριους στόχους, προσθέτει το Politico. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει την επιδίωξη ενός εγχειριδίου κανόνων που θα διέπει τον τρόπο χρήσης των επιδοτήσεων. Θα μπορούσε επίσης να σημαίνει ότι θα πρέπει να διαβαθμίσει τις εμπορικές πολιτικές ώστε να λειτουργούν πιο ομαλά με τις ευρωπαϊκές και να έχει κατά νου τις δευτερογενείς επιπτώσεις για τις μικρότερες, φτωχότερες χώρες.

Πηγή: ot.gr

Το άρθρο Politico: Ο Ντράγκι ετοιμάζει το οικονομικό του «μανιφέστο» για το μέλλον της Ευρώπης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πιο αναλυτικά, η εφημερίδα του Τορίνου γράφει σήμερα ότι στα τέλη Μαΐου ο Αντόνιο Καπουάνο, σύμβουλος διεθνών σχέσεων του γραμματέα της Λέγκα, Ματέο Σαλβίνι, συναντήθηκε με τον διπλωμάτη της ρωσικής πρεσβείας στην Ιταλία, Όλεγκ Κοστιούκοβ.

Η La Stampa αναφέρεται σε στοιχεία και έγγραφα που, όπως γράφει, προέρχονται από τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες και προσθέτει ότι ο Κοστιούκοβ, σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, «ρώτησε τον Καπουάνο αν η Λέγκα σκοπεύει να αποσύρει τους υπουργούς της από την κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι».

Ο επικεφαλής του ιταλικού κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος, Ενρίκο Λέτα, ζήτησε άμεσα να δοθούν όλες οι πρέπουσες εξηγήσεις «για να εξακριβωθεί αν η Ρωσία έριξε την κυβέρνηση Ντράγκι».

Ο γραμματέας της Λέγκα, Ματέο Σαλβίνι, από την μεριά του, απάντησε ότι «πρόκειται για ανοησίες» και ότι «είναι το γνωστό, φανταστικό σενάριο, με κύρια στοιχεία τον Πούτιν, τον φασισμό, τον ρατσισμό και τον εθνικισμό».

Ο Φράνκο Γκαμπριέλι, τέλος, υφυπουργός παρά την προεδρία της ιταλικής κυβέρνησης, από τον οποίο εξαρτώνται οι υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας, τόνισε ότι «τα όσα αναφέρονται στο άρθρο της La Stampa, σχετικά με στοιχεία που μπορεί να έχουν ως πηγή τις υπηρεσίες πληροφοριών -όπως αποσαφηνίσθηκε και στο παρελθόν- στερούνται κάθε βάσης».

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο «Bόμβα» La Stampa: Ρωσικός δάκτυλος πίσω από την παραίτηση Ντράγκι! εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οικοδεσπότης στη Villa Grande την Τρίτη 19 Ιουλίου ήταν ο 85χρονος Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο δισεκατομμυριούχος πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας που ηγείται του κεντροδεξιού κόμματος Forza Italia. Δίπλα του ήταν ο Ματέο Σαλβίνι της ακροδεξιάς Λέγκας, ενώ παρούσα στη συνάντηση ήταν και η 32χρονη νέα σύντροφος του Μπερλουσκόνι και βουλευτής του κόμματος Forza Italia Μάρτα Φασίνα.

Ο Μπερλουσκόνι ως οικοδεσπότης

Σύμφωνα με όσα αναφέρει στο δημοσίευμά του το Politico, εκείνο το απόγευμα είχε ενοχλητικά πολύ ζέστη. Ο Μπερλουσκόνι ως οικοδεσπότης και οι λοιποί επισκέπτες κάθονταν στη βεράντα της βίλας, ενοχλημένοι από την στάση του Κινήματος 5 Αστέρων αλλά και από τον Ντράγκι που το πρωί της ίδιας ημέρας είχε επιλέξει να συναντηθεί με τον Ενρίκο Λέτα του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος και όχι με κάποιον από τους πολιτικούς της ιταλικής δεξιάς.

Μπερλουσκόνι και Σαλβίνι εξέφρασαν την άποψη πως η χώρα πρέπει να πάει πρόωρα στις κάλπες. Ο Μπερλουσκόνι φέρεται να είχε μάλιστα έτοιμο, υπό μορφή σημειώσεων, και ένα προεκλογικό πρόγραμμα 20 σημείων.

Έπειτα από έξι ώρες συνομιλιών, οι συμμετέχοντες αποφάσισαν να ενημερώσουν τον ίδιο τον Ντράγκι για τις διαθέσεις τους. Αυτό που θα του ζητούσαν ήταν να αλλάξει κατεύθυνση πολιτικής, να προχωρήσει σε ανασχηματισμό και να γυρίσει την πλάτη στο Κίνημα 5 Αστέρων το οποίο θα πρέπει να μείνει εκτός κυβερνητικού συνασπισμού.

Ο στενός συνεργάτης του Μπερλουσκόνι, Αντόνιο Ταγιάνι, και ο Ματέο Σαλβίνι μετέβησαν στην οικία του Ντράγκι, με τον οποίο όμως δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν. Εν συνεχεία, επέστρεψαν στη βίλα του Μπερλουσκόνι όπου οι συνομιλίες συνεχίστηκαν ως τις 12:30 μετά τα μεσάνυχτα.

Η 45χρονη Τζόρτζια Μελόνι, ηγέτιδα της παράταξης «Αδέλφια της Ιταλίας» που προηγείται στις δημοσκοπήσεις, παρότρυνε τηλεφωνικά τους συμμετέχοντες στις συνομιλίες καθώς εκείνες συνεχίζονταν.

Η μοίρα του Ντράγκι είχε σφραγιστεί

Κάπως έτσι, μέσα σε 24 ώρες, η μοίρα του Ντράγκι είχε σφραγιστεί. Οι «συνωμότες» απέσυραν την υποστήριξή τους προς τον μεγάλο συνασπισμό του 74χρονου τεχνοκράτη πρωθυπουργού που δεν είχε πια άλλη επιλογή από το να πάει στο προεδρικό μέγαρο και να ανακοινώσει την παραίτησή του, όπως και έκανε το πρωί της Πέμπτης.

Η κρίση, βέβαια, για τον Ντράγκι είχε ξεκινήσει μια εβδομάδα νωρίτερα, όταν, μετά από μήνες αυξανόμενης έντασης εντός του κυβερνητικού συνασπισμού, το λαϊκιστικό Κίνημα 5 Αστέρων αρνήθηκε να υπερψηφίσει το πακέτο των 26 δισεκατομμυρίων ευρώ που προωθούσε ο Ιταλός πρωθυπουργός ως δέσμη μέτρων υπέρ των νοικοκυριών που δυσκολεύονται πλέον να τα βγάλουν πέρα λόγω της ακρίβειας.

Πλέον, η Ιταλία οδεύει προς πρόωρες εκλογές στις 25 Σεπτεμβρίου, και όχι το 2023 όπως ήταν κανονικά προγραμματισμένο.

Επί της ουσίας ωστόσο, η χώρα θα έχει τώρα μπροστά της αρκετούς μήνες αναταραχής. Άλλωστε, «το πιο πιθανό είναι πως θα χρειαστούν αρκετές εβδομάδες μετά τις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου για να μπορέσει να συγκροτηθεί ένας νέος κυβερνητικός συνασπισμός», όπως σημειώνει στην ανάλυσή του το Politico.

Πηγή: Politico, kathimerini.gr

Το άρθρο Politico: Το «μυστικό δείπνο» στη βίλα του Μπερλουσκόνι με… μενού τον Ντράγκι εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στην αρχαιότητα, οι γερουσιαστές στη Ρώμη παρακαλούσαν τον Κιγκιννάτο να επανέλθει από την αποστρατεία και να σώσει το κράτος. Η αποστολή του ολοκληρώθηκε, επέστρεψε στο αγρόκτημά του και έγινε ένα σεβαστό σύμβολο ανιδιοτέλειας και αρετής για τους επόμενους αιώνες.

Όπως ο Κιγκιννάτος, έτσι και ο Μάριο Ντράγκι κλήθηκε να γίνει ο σωτήρας της Ιταλίας σε μια στιγμή εθνικού κινδύνου, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, πριν από περίπου 18 μήνες. Ως πρωθυπουργός, στάθηκε κι αυτός στο ύψος των περιστάσεων. Αλλά η ανταμοιβή του είναι να χάσει τα γκέμια της εξουσίας ακριβώς τη στιγμή που ξεδιπλώνονται νέες, ακόμη πιο σοβαρές συνθήκες έκτακτης ανάγκης στην Ιταλία και σε όλη την Ευρώπη.

Πολλοί Ιταλοί μετά βίας συγκρατούν την απελπισία τους για τις μηχανορραφίες των επαγγελματιών πολιτικών που συνέβαλαν στην έξοδο του ήρωά τους. «Και τώρα δεν μας μένει παρά να κλάψουμε: φτωχή Ιταλία, φτωχοί εμείς», έγραψε στο Twitter ένας οπαδός του Ντράγκι.

Ωστόσο, από την αρχή της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, τον Φεβρουάριο του 2021, όλοι στην ιταλική πολιτική κατάλαβαν ότι η διοίκηση του 74χρονου πρωθυπουργού θα ήταν μια προσωρινή συμφωνία. Η τελική προθεσμία θα ήταν ούτως ή άλλως οι επόμενες βουλευτικές εκλογές, που ήταν προγραμματισμένες για την 1η Ιουνίου 2023.

Προς απογοήτευση των συμμάχων της Ιταλίας σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, για τους οποίους τα λόγια και τα έργα του Ντράγκι ενέπνεαν μεγαλύτερη αξιοπιστία από εκείνα σχεδόν όλων των Ιταλών πρωθυπουργών μετά το 1945, το τέλος ήρθε πολύ νωρίς. Γι’ αυτούς, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία, η ευρωπαϊκή ενεργειακή κρίση, ο πληθωρισμός και η ανάγκη λεπτών χειρισμών για τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών της Ιταλίας σε μια περίοδο αυξανόμενης πίεσης στις αγορές ομολόγων έκαναν τον Ντράγκι τον κατάλληλο άνθρωπο την κατάλληλη στιγμή.

Δεν είναι απόλυτα σωστό, ωστόσο, να υπονοηθεί ότι η Ιταλία βρίσκεται τώρα ακυβέρνητη στο χάος. Ακόμα κι αν ο Σέρτζιο Ματαρέλα, ο αρχηγός του κράτους, αποφασίσει ότι πρέπει να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, δεν υπάρχει κανένας λόγος το ιταλικό κοινοβούλιο -εφόσον υπάρχει η απαραίτητη πολιτική βούληση- να μην εγκρίνει τον προϋπολογισμό της επόμενης χρονιάς πριν από τα τέλη Δεκεμβρίου, όπως γίνεται συνήθως.

Ίσως θα είναι πιο δύσκολο για οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση να εφαρμόσει τα μέτρα που απαιτούνται ώστε να διασφαλιστεί ότι θα συνεχίσουν να ρέουν στην Ιταλία τα κονδύλια της ΕΕ για την ανάκαμψη μετά την πανδημία. Ο Ντράγκι δήλωσε την Τετάρτη ότι η Ιταλία έπρεπε να εκπληρώσει 55 στόχους οικονομικών και διοικητικών μεταρρυθμίσεων πριν από το τέλος του έτους, προκειμένου να λάβει την επόμενη δόση της ΕΕ, αξίας 19 δισ. ευρώ.

Σε όλη την περίοδο Ντράγκι, ωστόσο, κεντρικό ερώτημα της ιταλικής πολιτικής ήταν πώς, μόλις αποχωρήσει από τα δημόσια πράγματα ο ίδιος, θα διατηρηθεί η μεταρρυθμιστική προσπάθεια που ενσάρκωσε. Αυτό το ερώτημα τίθεται τώρα νωρίτερα απ’ ό,τι ήθελαν οι περισσότεροι άνθρωποι κάθε κοινωνικής τάξης -βέβαια, δεν εξαφανίστηκε ποτέ.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερά ότι ο πιο πιθανός νικητής των επόμενων εκλογών -όποτε κι αν διεξαχθούν- θα είναι ένας δεξιός συνασπισμός που θα αποτελείται από τους Αδελφούς της Ιταλίας, τη Λέγκα και το Φόρτσα Ιτάλια.

Ακόμη κι αν παραμερίσουμε το σημαντικό και ακόμα αναπάντητο ερώτημα ποιος θα ηγηθεί αυτού του συνασπισμού, υπάρχουν λόγοι να αμφιβάλλουμε εάν θα ακολουθήσει ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, με την ικανότητα και την αποφασιστικότητα του Ντράγκι. Η Λέγκα, για παράδειγμα, έχει αντιταχθεί σε ανταγωνιστικά μέτρα που αφορούν άδειες ταξί και παραχωρήσεις παράκτιων περιοχών.

Μπορεί, λοιπόν, να αποδειχθεί ότι η αίσθηση κρίσης οξύνεται τόσο, που κάποια στιγμή στο μέλλον η Ιταλία θα καλέσει μια ακόμη αξιοσέβαστη ακομμάτιστη προσωπικότητα να τη βοηθήσει να ξεπεράσει τα προβλήματά της. Πάνω από 2.000 χρόνια μετά, το πνεύμα του Κιγκιννάτου ζει στη χερσόνησο.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Τι αλλάζει στην Ιταλία μετά την έξοδο Ντράγκι… Του Tony Barber εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μάριο Ντράγκι, 73 ετών, μέχρι πέρυσι εμβληματικός πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για οκτώ χρόνια. Όσοι είχαμε την τύχη να τον δούμε κατά την ομιλία στην Ακαδημία Αθηνών, την 1η Οκτωβρίου 2019, συνειδητοποιήσαμε το μέγεθος της προσωπικότητάς του. Ναι, δεν είπε τυχαία το what ever it takes (με κάθε τίμημα!) τον Ιούλιο του 2012, σώζοντας το ευρώ από την τότε υποτιμητική κερδοσκοπία που νομοτελειακά θα οδηγούσε στη διάλυση της Ευρωζώνης, καθώς ελέω της γερμανικής κυρίως ακαμψίας δεν είχε δημοσιονομικά εργαλεία για την αντιμετώπιση κρίσεων.

Ναι, ο Μάριο ήταν βαθύς γνώστης των νομισματικών και είχε ασφαλώς μελετήσει τους τρόπους με τους οποίους άλλες χώρες είχαν αντιμετωπίσει τις κρίσεις. Διέθετε μεγάλη εμπειρία σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας των γραφειοκρατών. Είχε ευφυΐα, ευελιξία και αποφασιστικότητα που ασφαλώς θα τον καθιστούσαν κορυφαίο διπλωμάτη αν είχε ακολουθήσει τέτοια καριέρα. Αντιλαμβανόταν τον τρόπο λειτουργίας των αγορών και ήξερε πώς με λίγα λόγια να εννοεί πολλά και βαρυσήμαντα, προσόν που διέθετε και ο Άλαν Γκρίνσπαν, που ωστόσο αναγκάστηκε κάποια στιγμή να μιλήσει για τα λάθη των αποφάσεών του. Είχε οξύ πολιτικό αισθητήριο και ο ήρεμος και εμπεριστατωμένος λόγος του μετέδιδε πάντα την εικόνα ήρεμης δύναμης, με συνέπεια την κατάλληλη καθοδήγηση των αγορών και ως ένα βαθμό και της οικονομίας.

Αυτόν τον άνδρα λοιπόν ακούσαμε, τότε, να τονίζει στην ιστορική ομιλία του στην Ακαδημία Αθηνών, ότι όλοι πρέπει να πάρουμε μαθήματα από αυτά που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια στην Ευρωζώνη. Ζητώντας τη δημιουργία δημοσιονομικής και τραπεζικής ένωσης το συντομότερο, με τον ίδιο να εξαγγέλλει ένα ακόμη πακέτο μέτρων ποσοτικής χαλάρωσης για να μπορούμε να ξαναμιλήσουμε για στόχους σύγκλισης στα βιοτικά επίπεδα των πολιτών των διαφόρων χωρών και τελικά για μια Ευρώπη με περισσότερη συνοχή από τη σημερινή. Με τεχνοκρατικό και τεκμηριωμένο λόγο όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα των ερευνών των οικονομολόγων της ΕΚΤ και όχι μόνο. Χωρίς αμφιβολία αισθανθήκαμε ότι ο Μάριο Ντράγκι και ο τρόπος που λειτούργησε ως επικεφαλής της ΕΚΤ θα μείνει χαραγμένος βαθιά στη σκέψη μας. Και ίσως εκείνη η ομιλία του να σηματοδοτούσε την απαρχή της αλλαγής της γερμανικής ακαμψίας σε σχέση με την ευλαβική τήρηση της δημοσιονομικής ορθοδοξίας.

Και να που η πανουργία της ιστορίας μέσα από τις καταιγιστικές εξελίξεις στον πλανήτη, εξαιτίας της υγειονομικής κρίσης λόγω του Covid 19 και των επιπτώσεών της στην παγκόσμια οικονομία, οδηγεί το πολιτικό σύστημα μιας μεγάλης δυτικής οικονομίας, όπως είναι η Ιταλία, να καλεί τον Μάριο Ντράγκι να την καθοδηγήσει. Από το υψηλότερο αξίωμα της εκτελεστικής εξουσίας, εκείνο του πρωθυπουργού!

Με το δημόσιο χρέος λοιπόν της ιταλικής οικονομίας, χώρα που συμμετέχει ακόμη στο G7, να αναρριχάται στο 170% στο τέλος του 2020, καθώς το δημοσιονομικό έλλειμμα εκτοξεύθηκε αγνοώντας τους στόχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ την ίδια ώρα η Ιταλία ζητούσε από την ΕΚΤ διαγραφή του κορονοχρέους! Με την Ιταλία να λαμβάνει το ιλιγγιώδες ποσό των 209 δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης , 6,5 φορές περισσότερο από την Ελλάδα, προκειμένου να πετύχει να χρηματοδοτήσει επενδυτικά προγράμματα που θα συμβάλουν στη γρήγορη επανεκκίνηση της οικονομίας όταν η υποχώρηση της υγειονομικής κρίσης θα επιτρέψει την άρση των αυστηρών περιοριστικών μέτρων στην οικονομία, των lockdowns. Και με την εντεινόμενη φτωχοποίηση των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων να συνιστά μείζονα απειλή για την κοινωνική συνοχή της Ιταλίας, χώρας που ποτέ δεν ξεπέρασε το χάσμα ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο και που το 1978 βίωσε τα δραματικά γεγονότα της δολοφονίας του Άλντο Μόρο από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες.

Ο Μάριο Ντράγκι, λοιπόν, καλείται άμεσα να εδραιώσει την εμπιστοσύνη των κατόχων ιταλικών ομολόγων, ότι δηλαδή το ιταλικό δημόσιο χρέος είναι μεσομακροπρόθεσμα διατηρήσιμο, αναγγέλλοντας τρόπους διαχείρισής του που δεν θα περιλαμβάνουν το κούρεμα. Με μέτρα που θα διατηρήσουν την αξιοπιστία της ιταλικής οικονομίας και δεν θα οδηγήσουν σε μείωση της πιστοληπτικής της ικανότητας. Να διαμορφώσει ένα πολυετές εθνικό σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης το οποίο θα πετύχει την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και άλλων. Να πείσει την Ευρώπη ότι η συνέχιση της επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής είναι πλέον αναγκαία, τόσο για να ξεπεραστεί η βαθιά ύφεση που βιώνει η ευρωπαϊκή οικονομία όσο και για να αντιμετωπιστούν οι πρωτόγνωρες ανισότητες που έχουν συντελεστεί και τείνουν να διαμορφώσουν σκηνικό ανάλογο εκείνου της περιόδου του μεσοπολέμου, με τις γνωστές σε όλους μας συνέπειες.

Αφήνοντας πίσω το Σύμφωνο Σταθερότητας που είχε συνομολογηθεί το 1991 στο Μάαστριχτ και συνομολογώντας σε θεσμούς που θα επαναφέρουν τις εκτεταμένες δημόσιες δράσεις επενδυτικού και κοινωνικού χαρακτήρα για όσο χρειαστεί. Καλείται να είναι ο άνθρωπος που θα αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού για να παραμείνουν όρθιοι ο καπιταλισμός και η αστική δημοκρατία και να μην αντικατασταθούν από δυστοπικά μορφώματα υπό την καθοδήγηση προέδρων όπως ο Τραμπ. Να τα αλλάξει όλα για να μείνουν όλα ίδια τελικά, όπως έλεγε ο Γατόπαρδος στο εμβληματικό έργο του Λαμπεντούζα!

*Οικονομολόγος

Πηγή: naftemporiki.gr

Το άρθρο O Nτράγκι έρχεται με ψηλά τον πήχη των προσδοκιών… Του Δημήτρη Τζάνα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.