Τον κίνδυνο οι τιμές πάνω από 2 ευρώ σε βενζίνες και ντίζελ να μας συνοδεύουν για μεγάλο μέρος του 2027, διαβλέπουν πηγές της αγοράς, με μόνη ελπίδα μια ευρωπαϊκή απάντηση για δημοσιονομική ευελιξία, για την οποία ωστόσο υπάρχουν ισχυρές αντιστάσεις χωρών, όπως διεφάνη στο χθεσινό Eurogroup.

Στην πραγματικότητα, η κρίση προϊόντων πετρελαίου που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, η οποία έχει χάσει τα τελευταία χρόνια το 20% της διυλιστικής της ικανότητας, όχι μόνο δεν έχει αποκλιμακωθεί αλλά και επιδεινώνεται και ενώ ακόμη δεν έχουμε μπει στον χειμώνα, όπου η ζήτηση για πετρέλαιο θέρμανσης θα αυξηθεί.

Τη συντηρούν τόσο η τιμή του αργού που παραμένει σταθερά πάνω από τα 100 δολ. -παρά μια πρόσκαιρη αποκλιμάκωση στα 80-90 δολ. τον περασμένο Αύγουστο- όσο και το ύψος των ναύλων, που δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο από το κόστος των bunkers.

Αν και φαινομενικά παράδοξο, όπως λένε οι συνομιλητές μας, παρ’ ότι οι σαουδαραβικές εξαγωγές μέσω του Ορμούζ καθώς και άλλων διαδρομών έχουν εσχάτως αυξηθεί, γεγονός που σημαίνει ότι στην αγορά “μπαίνουν” όλο και περισσότερα βαρέλια, εντούτοις οι ναύλοι, αντί να αποκλιμακώνονται, παραμένουν σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα.

Από την μια το αυξημένο κόστος ασφάλισης, οι καθυστερήσεις στα θαλάσσια περάσματα και η ανάγκη για μεταφορτώσεις, από την άλλη η αυξημένη διάρκεια των ταξιδιών που προσθέτει ακόμη και 22 ημέρες, όπως αυτή μέσω Σουέζ και στη συνέχεια γύρω από τη νότια Αφρική, συνθέτουν ένα τοξικό κοκτέιλ που κρατά τους ναύλους σταθερά ψηλά, προσθέτοντας ένα ακόμη πρόβλημα στην επιδεινούμενη διυλιστική ικανότητα της Ευρώπης.

Η καθυστερημένη αντίδραση της Κομισιόν

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση και ενώ η παραγωγική δυναμική της Ευρώπης έχει μειωθεί κατά 167 εκατομμύρια μετρητικούς τόνους μεταξύ 2005- 2025, η Κομισιόν δείχνει ότι αντιλήφθηκε επιτέλους τον κίνδυνο, εξ ου και η προ ημερών αναφορά της Προέδρου Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ότι θα ξεκινήσει ένας «στρατηγικός διάλογος με τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια, προκειμένου να μειωθεί το κόστος και να διασφαλιστεί ότι έχουμε τις απαραίτητες προμήθειες», χωρίς να είναι σαφές τι ακριβώς πρόκειται να γίνει.

Αυτός είναι και ο λόγος που η αγορά κρατά μικρό καλάθι, σχολιάζοντας το αυτονόητο, ότι η πρωτοβουλία, παρότι δείχνει ότι οι Βρυξέλλες «βλέπουν» τη διύλιση ως μέρος της λύσης, εντούτοις έρχεται με μεγάλη καθυστέρηση. Ακόμη κι αν η συζήτηση οδηγήσει στην λήψη μέτρων, π.χ. παροχή κινήτρων για νέες υποδομές που θα καλύψουν μέρος από το ευρωπαϊκό έλλειμμα, από τη στιγμή που θα ληφθεί η απόφαση για ένα διυλιστήριο μέχρι την λειτουργία του, χρειάζονται τουλάχιστον τρία χρόνια.

Ποιοι είναι οι 7 λόγοι

Επτά συνολικά παράγοντες, συγκυριακοί αλλά και δομικοί, υποδηλώνουν, σύμφωνα με τους συνομιλητές μας, ότι η κρίση τιμών σε βενζίνη, ντίζελ, πετρέλαιο θέρμανσης -η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για τιμή εκκίνησης κάτω από τα 1,75 ευρώ/ λίτρο- θα έχει μακρά διάρκεια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανάγκη μιας κοινής ευρωπαϊκής παρέμβασης στην κατεύθυνση των αιτημάτων Αθήνας και Ρώμης για περισσότερη δημοσιονομική ευελιξία.

1. Στον Κόλπο, η κατεργασία διυλισμένων προϊόντων παραμένει ακόμη χαμηλή, ενώ οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις (CENTCOM) δίνουν απόλυτη προτεραιότητα στα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν αργό και LNG, και όχι προϊόντα πετρελαίου. Το βάρος πέφτει στις εξαγωγές προς Ασία και Κίνα.

2. Οι συνεχείς επιθέσεις των Χούθι στη Σαουδική Αραβία, όπως το πλήγμα που δέχθηκε χθες το αεροδρόμιο του Ριάντ, συντηρούν το αρνητικό κλίμα στην αγορά. Τον Οκτώβριο η Saudi Aramco δεν παρέδωσε αργό στους ευρωπαίους πελάτες της. Αν και έχει δηλώσει ότι από το Νοέμβριο θα επαναληφθούν οι παραδόσεις στα ευρωπαϊκά διυλιστήρια, μένει να φανεί αν θα το κάνει.

3. Από τα περίπου 40 διυλιστήρια που έχουν μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε στρατιωτικούς στόχους τόσο στον Περσικό όσο και αλλού, ένας πολύ μικρός αριθμός έχει επανακάμψει.

4. Η χθεσινή εξαγγελία Τραμπ ότι εξετάζει επανέναρξη «μεγάλων επιχειρήσεων» στο Ιράν από το Νοέμβριο, έκανε το μπρεντ να ξεπεράσει τα 105 δολάρια.

5. Η Ευρώπη συμφώνησε να αποδεσμεύσει ποσότητες από τα αποθέματά της μετά τις απειλές Τραμπ πώς θα διακόψει τις εξαγωγές αμερικανικού ντίζελ. Το τοπίο ωστόσο είναι θολό. «Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ όπου τα αποθέματα είναι κρατικά, στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες είναι ιδιωτικά. Δεν είναι καθόλου βέβαιο το αποτέλεσμα της παρέμβασης», ανέφεραν χθες πηγές της αγοράς. Σημειωτέον ότι Γαλλία και η Γερμανία ανακοίνωσαν ότι θα διαθέσουν στην αγορά ποσότητες ντίζελ από τα αποθέματα που είχαν ήδη δεσμευτεί τον Μάρτιο, στο πλαίσιο της τότε συμφωνίας του G7 χωρίς να είναι σαφές αν θα «ρίξουν» επιπλέον ποσότητες, όπως ζήτησε προ ημερών ο Ντόναλντ Τραμπ. Τέτοιες πάντως δηλώσεις συντηρούν την αρνητική ψυχολογία και τις υψηλές τιμές.

6. Από την άλλη, το γεγονός ότι τα ουκρανικά drones συνεχίζουν να βομβαρδίζουν τα ρωσικά διυλιστήρια (χθες χτύπησαν το μεγαλύτερο της χώρας στα βάθη της Σιβηρίας), έχει ως αποτέλεσμα η Μόσχα όχι μόνο να έχει διακόψει τις εξαγωγές ντίζελ, αλλά και να εισάγει κιόλας. Οι ρωσικοί βομβαρδισμοί ξανάρχισαν και έτσι η συμφωνία για τις «ενεργειακές υποδομές» κατέρρευσε, παρότι ο Ζελένσκι είχε αποδεχθεί την προτροπή Τραμπ να μην χτυπά διυλιστήρια. Η Ευρώπη παρότι άμεσα πληττόμενη, καθώς επωμίζεται τις επιπτώσεις από τις υψηλές τιμές, δεν έχει πάρει θέση.

7. Οι ναύλοι παραμένουν στα ύψη, παρά την αύξηση των εξαγωγών αργού από τη Σ. Αραβία. Στην πράξη, όπως ανέφερε σε πρόσφατη έκθεση της η Allied QuantumSea, η αγορά έχει περάσει από την εξάρτηση από έναν προβληματικό διάδρομο σε ένα σύστημα πολλών, ταυτόχρονα προβληματικών διαδρομών. Το μεν Ορμούζ απαιτεί ειδικές συνθήκες διέλευσης, το δε, λιμάνι του Γιανμπού όπου καταλήγει ο αγωγός Ανατολής – Δύσης μεταφέρει την έκθεση κινδύνου προς την Ερυθρά και το Bab el-Mandeb, ενώ τα εναλλακτικά βαρέλια από Ατλαντικό δημιουργούν μεγαλύτερα ταξίδια και ανταγωνισμό για όλων των κατηγοριών τα πλοία, VLCC, Suezmax και Aframax.

Τα πράγματα θα ήταν ακόμη χειρότερα αν στα παραπάνω είχε προστεθεί και ο νέος Κανονισμός για το μεθάνιο, που τελικά πήρε παράταση για ένα χρόνο (η αγορά ζητά για μια τριετία) προκειμένου να μην εκτιναχθούν περαιτέρω οι τιμές μέσα στον χειμώνα. Αφορά το 84% των εισαγωγών πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα στην ήπειρο.

Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο, οι ευρωπαίοι εισαγωγείς θα έπρεπε από το 2027 και μετά να αποδεικνύουν ότι οι παραγωγοί εκτός ΕΕ εφαρμόζουν συστήματα παρακολούθησης, μέτρησης και επαλήθευσης των εκπομπών τους αντίστοιχα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Διαφορετικά θα επιβαρύνονταν με πρόστιμα που προφανώς θα μετακυλίονταν στις τελικές τιμές.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Επτά λόγοι θα κρατήσουν για μήνες τα καύσιμα πάνω από €2… Του Γιώργου Φιντικάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στο κλαμπ των χωρών που επιδοτούν απευθείας την τιμή του ρεύματος για τη βιομηχανία μπαίνει και επίσημα η Ελλάδα, με το πακέτο των 95 εκατ. ευρώ που εξήγγειλε χθες ο pρωθυπουργός από το βήμα του ΣΕΒ να αφορά μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις και να καλύπτει πλέον και κλάδους που δεν είχαν καμία στήριξη απέναντι στο ράλι, όπως τσιμέντα, χαρτικά, πλαστικά και τρόφιμα.

Στο ερώτημα που «καίει» τη βιομηχανία, δηλαδή τι τιμή θα πληρώνει για την ηλεκτρική της ενέργεια μετά την επιδότηση, η απάντηση συνδέεται με την κατανάλωση της κάθε επιχείρησης, την κατηγορία στην οποία βρίσκεται (εντός ή εκτός αντιστάθμισης CO2) και το αντίστοιχο ύψος της ενίσχυσης, που με βάση το ισχύον ευρωπαϊκό πλαίσιο διαμορφώνεται από 50% μέχρι και 70%.

Αν και προτού πάρουν τα κομπιουτεράκια οι εγχώριες βιομηχανίες θα πρέπει να αναμένουν την εξειδίκευση του πακέτου που θα γίνει ίσως και σήμερα από τα συναρμόδια υπουργεία ΥΠΕΝ και Οικονομικών, εντούτοις οι πληροφορίες μιλούν για μια μεσοσταθμική επιδότηση γύρω στα 25 ευρώ/MWh, ανάλογη με αυτήν που έχουν εγκρίνει και άλλες χώρες.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το ποσό λέγεται ότι αφορά τις μικρές και μεσαίες βιομηχανίες, καθώς και όσες είναι εντελώς εκτεθειμένες στο ράλι των τιμών, δηλαδή δεν λαμβάνουν αντιστάθμιση του κόστους CO2, καθώς τα νούμερα για τις μεγαλύτερες διαφέρουν. Η επιδότηση θα ισχύσει για το 2026, έχει αναδρομική ισχύ και το χρονικό διάστημα της στήριξης ποικίλλει ανά κατηγορία.

Στο έτερο και εξίσου σημαντικό ερώτημα για τον χρόνο εφαρμογής των μέτρων, η απάντηση συνδέεται με το πότε θα ανάψει το πράσινο φως η Κομισιόν στο ελληνικό σχήμα, ωστόσο έχει τη σημασία του ότι το ΥΠΕΝ βρίσκεται ήδη σε συνομιλίες με τις Βρυξέλλες, επιχειρώντας να επισπεύσει τις διαδικασίες.

Σε αυτή τη φάση και εν αναμονή των επίσημων υπουργικών ανακοινώσεων, αλλά με τις πρώτες αντιδράσεις της βιομηχανίας να είναι θετικές, όπως έκανε σαφές χθες ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος, τα 4 βασικά σημεία της κυβερνητικής παρέμβασης για τη βιομηχανία είναι, σύμφωνα με τις πληροφορίες του euro2day.gr, τα παρακάτω.

Κατώτατο όριο τελικής τιμής και ταβάνι

Το κατώτατο όριο τιμής του βιομηχανικού ρεύματος μετά την επιδότηση, το λεγόμενο “floor price”, καθορίζεται στα 50 ευρώ/MWh, ενώ προβλέπεται και «ταβάνι» ώστε να μην ξεφύγει το μπάτζετ. Ακόμη δηλαδή και αν επιδεινωθεί η ενεργειακή κρίση και οι τιμές χονδρικής φτάσουν σε ακραία επίπεδα, το ποσό που θα μοιραστεί η βιομηχανία παραμένει στα 95 εκατ. ευρώ. Το θέμα άπτεται καθαρά των δημοσιονομικών αντοχών, όπως εξηγούν αρμόδιες πηγές. Τα 50 ευρώ/MWh είναι και το “floor price” με βάση το ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Πώς θα μοιραστούν τα 95 εκατ. ευρώ

Το 30% περίπου του συνολικού ποσού, δηλαδή γύρω στα 30 εκατ. ευρώ, θα μοιραστεί σε όσες βιομηχανίες είναι σήμερα απολύτως εκτεθειμένες στις ακραίες τιμές, χωρίς καμία κάλυψη. Στην ομάδα αυτή δεν ανήκουν μόνο οι μικροί αλλά και κλάδοι όπως τσιμέντα, τρόφιμα, χαρτικά και πλαστικά, σύμφωνα με όσα είπε χθες ο πρωθυπουργός. Συνολικά η κατηγορία αυτή έχει κατανάλωση γύρω στη 1,5 TWh.

Το υπόλοιπο 70% περίπου, δηλαδή γύρω στα 60-65 εκατ. ευρώ, θα κατανεμηθεί σε όσους μεγάλους εισπράττουν ήδη αντιστάθμιση, δηλαδή γύρω στις 70 βιομηχανίες. Συνολικά η κατηγορία αυτή έχει κατανάλωση 6 – 6,5 TWh.

Αναδρομική κάλυψη, διαφορετική ανά κατηγορία

Στην κατηγορία των μικρότερων βιομηχανιών, των «εκτός αντιστάθμισης», οι δικαιούχοι θα επιδοτηθούν αναδρομικά για ολόκληρο το 2026 (Ιανουάριος – Δεκέμβριος).

Στην ομάδα αυτή λέγεται ότι από τον Ιανουάριο μέχρι πιθανότατα και τον Αύγουστο, η επιδότηση θα γίνει μέσω του πλαισίου CISAF (Clean Industrial Deal State Aid Framework), που αξιοποιούν ήδη οι Γερμανία, Βουλγαρία, Σλοβενία, Ιρλανδία, Πολωνία και Αυστρία. Επιτρέπει στις βιομηχανίες να έχουν 50% χαμηλότερη τιμή ρεύματος για μέχρι το 50% της ετήσιας κατανάλωσής τους. Στην ουσία δηλαδή η επιδότηση της τιμής ανέρχεται σε 25%.

Από τον Αύγουστο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2026, οι παραπάνω βιομηχανίες θα επιδοτηθούν με το πιο ενισχυμένο ευρωπαϊκό εργαλείο METSAF (Middle East Crisis Temporary State Aid Framework), που εγκρίθηκε τον περασμένο Απρίλιο λόγω ακριβώς της κρίσης στη Μέση Ανατολή.

Το συγκεκριμένο εργαλείο ανεβάζει το ύψος της επιδότησης μέχρι και στο 70% της τιμής του ρεύματος, πάντα για το 50% της ετήσιας κατανάλωσης του δικαιούχου.

Ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι χθες, η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, μιλώντας στο Ευρωκοινοβούλιο, προανήγγειλε την παράταση του METSAF (που κανονικά λήγει στις 31/12/2026), χωρίς να δώσει λεπτομέρειες.

Τόσο στην περίπτωση του CISAF όσο και σε εκείνη του METSAF, το 50% των επιδοτήσεων πρέπει να μετουσιωθεί από τις βιομηχανίες σε «πράσινες» επενδύσεις.

Σε ό,τι αφορά την κατηγορία των μεγάλων, που βρίσκονται «εντός αντιστάθμισης», οι δικαιούχοι θα επιδοτηθούν αναδρομικά από τον Αύγουστο και μετά, οπότε και ξεκίνησαν οι μεγάλες αυξήσεις στην τιμή της χονδρικής, μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2026. Η επιδότηση θα προέλθει μέσω του METSAF, άρα το ποσοστό μείωσης της τιμής του ρεύματος μπορεί να φτάσει μέχρι και το 70%.

Αλλά επειδή οι επιχειρήσεις αυτές εισπράττουν ήδη αποζημιώσεις για την αντιστάθμιση, η συνολική ενίσχυση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 50% της επιδότησης ρεύματος που θα εισπράξει η πρώτη κατηγορία, των «μικρών».

Κοινοποίηση στις Βρυξέλλες

Σύμφωνα με πηγές του ΥΠΕΝ, έχει ήδη υπάρξει προεργασία. Οι συζητήσεις με τις Βρυξέλλες ξεκίνησαν πριν από δύο εβδομάδες, που σημαίνει ότι οι τελευταίες είναι ενήμερες πως επίκειται η κοινοποίηση του σχήματος από την ελληνική πλευρά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον χρόνο εφαρμογής του.

Αλλωστε, όπως λένε πηγές του υπουργείου, το ελληνικό πακέτο πατά στα δοκιμασμένα σχήματα των χωρών που αξιοποιούν ήδη το CISAF, όπως Γερμανία, Βουλγαρία, Σλοβενία, Ιρλανδία και Αυστρία, επομένως δεν θα χρειαστεί μια χρονοβόρα αξιολόγηση από την Κομισιόν, όπως θα συνέβαινε αν επρόκειτο για κάτι εντελώς καινούργιο. Τα μοντέλα είναι πάνω-κάτω τα ίδια, απλώς κάποιες χώρες υπολογίζουν διαφορετικά την τιμή αναφοράς -άλλες χρησιμοποιούν την τιμή της αγοράς χονδρικής (Day Ahead Market), άλλες την τιμή των futures, κ.λπ.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Πώς θα μοιραστούν τα 95 εκατ. στη βιομηχανία… Του Γιώργου Φιντικάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Με ρυθμούς, που υπερδιπλασιάζουν το μέγεθος της αγοράς, κινούνται τα γυαλιά τεχνητής νοημοσύνης, με τις παγκόσμιες αποστολές AI glasses να φθάνουν στο ιστορικό υψηλό των 4,2 εκατ. συσκευών το 1ο εξάμηνο του 2026. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Omdia, οι αποστολές αυξήθηκαν κατά 127% σε ετήσια βάση, καθώς η δυναμική της Meta και η είσοδος νέων κατασκευαστών, κυρίως από την Κίνα, διευρύνουν μια αγορά που, μέχρι πρόσφατα, βρισκόταν σε πολύ πρώιμο στάδιο.

Η Meta ελέγχει πάνω από το 81% της παγκόσμιας αγοράς – Άνοδος 306% στην Κίνα-Νέος παράγοντας ανταγωνισμού η προστασία της ιδιωτικότητας

Παρά την εκρηκτική ποσοστιαία άνοδο, η Omdia επισημαίνει ότι τα AI glasses εξακολουθούν να αποτελούν αναδυόμενη κατηγορία, η οποία αναπτύσσεται από σχετικά χαμηλή βάση. Η αγορά, ωστόσο, αποκτά μεγαλύτερο βάθος, καθώς οι κατασκευαστές επιχειρούν να πείσουν τους καταναλωτές για την πρακτική αξία των συσκευών, ενσωματώνοντας λειτουργίες, όπως λήψη φωτογραφιών και βίντεο χωρίς τη χρήση χεριών, open-ear audio και υπηρεσίες AI μέσα σε σκελετούς καθημερινής χρήσης.

Η Meta διατήρησε με μεγάλη διαφορά την πρώτη θέση στην παγκόσμια αγορά κατά το 1ο εξάμηνο του έτους. Η εταιρεία διέθεσε 3,4 εκατ. AI glasses, κατακτώντας μερίδιο 81,3% των συνολικών αποστολών.

Την ίδια στιγμή, μικρότεροι κατασκευαστές επιχειρούν να διαφοροποιηθούν, δοκιμάζοντας εναλλακτικά σχέδια και διαφορετικές περιπτώσεις χρήσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Even Realities, η οποία ανέβηκε από την πέμπτη θέση το 2ο εξάμηνο του 2025 στη δεύτερη θέση το 1ο εξάμηνο του 2026. Οι αποστολές της έφθασαν τις 102.000 συσκευές, που αντιστοιχούν σε μερίδιο 2,4%, με τη σειρά G2 να καταγράφει ζήτηση στη Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη.

Η προσέγγισή της διαφοροποιείται αισθητά από μεγάλο μέρος του ανταγωνισμού. Τα γυαλιά της δεν διαθέτουν κάμερα και ηχεία, αλλά βασίζονται σε λεπτότερο σχεδιασμό, μικρή μονόχρωμη οθόνη και λειτουργίες παραγωγικότητας, όπως η μεταγραφή συνομιλιών σε πραγματικό χρόνο.

Άλμα 306% στην Κίνα

Ιδιαίτερη δυναμική αποκτά η Κίνα, η οποία λειτουργεί ταυτόχρονα ως βασικός κόμβος της εφοδιαστικής αλυσίδας και ως πεδίο δοκιμών για νέους συνδυασμούς hardware. Οι αποστολές AI glasses στην κινεζική αγορά αυξήθηκαν κατά 306% σε ετήσια βάση το 1ο εξάμηνο του 2026, καθώς οι τοπικοί κατασκευαστές πειραματίζονται με διαφορετικές διαμορφώσεις οθονών, καμερών και συστημάτων ήχου.

Σε αντίθεση, πάντως, με την ιδιαίτερα συγκεντρωμένη παγκόσμια αγορά, στην Κίνα ο ανταγωνισμός παραμένει κατακερματισμένος. Οι τρεις μεγαλύτεροι παίκτες – Alibaba, INMO και Xiaomi – συγκεντρώνουν από κοινού μόλις το 46,1% των αποστολών.

Κατά την Omdia, η εικόνα της κινεζικής αγοράς αποτελεί μια πρώτη ένδειξη ότι δεν πρόκειται να επικρατήσει μία ενιαία συνταγή στα AI glasses. Διαφορετικά form factors και σύνολα λειτουργιών αναμένεται να συνυπάρξουν, ανάλογα με τις ανάγκες και τις προτιμήσεις των χρηστών.

Στο επίκεντρο η ιδιωτικότητα

Καθοριστικός παράγοντας για την επόμενη φάση ανάπτυξης της αγοράς αναδεικνύεται και η προστασία της ιδιωτικότητας. Όσο αυξάνεται η παρουσία γυαλιών εξοπλισμένων με κάμερες στην καθημερινότητα, τόσο εντείνεται ο προβληματισμός για το τι ακριβώς καταγράφουν οι συσκευές και πώς αξιοποιούνται τα δεδομένα.

Η Omdia εκτιμά ότι αυστηρότερες ρυθμίσεις ιδιωτικότητας και σαφέστερη ενημέρωση των χρηστών δεν θα είναι από μόνες τους αρκετές. Οι κατασκευαστές θα πρέπει να καθιστούν απολύτως σαφές τι καταγράφουν οι κάμερες που μπορούν να λειτουργούν διαρκώς, πώς χρησιμοποιείται το περιεχόμενο και με ποιες εγγυήσεις προστατεύεται από τη διαβίβασή του σε τρίτους.

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο AI glasses: Εκρηκτική άνοδος 127% στις αποστολές – 4,2 εκατ. συσκευές το 1ο εξάμηνο… Της Νατάσας Φραγκούλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου από τον Όμιλο Media2day, με πρωτοβουλία των Iatronet.gr, Euro2day.gr και Mama365.gr, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής.

Εκπρόσωποι της Πολιτείας, της επιστημονικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, της υγείας, της επιχειρηματικής ζωής και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης συζήτησαν τις πραγματικές διαστάσεις της δημογραφικής πρόκλησης, τις επιπτώσεις της στην οικονομία και την κοινωνική συνοχή, αλλά και τις πολιτικές και κοινωνικές παρεμβάσεις που μπορούν να συμβάλουν στην αντιμετώπισή της.

Ο Γιώργος Ζανιάς

Το δημογραφικό απαιτεί εθνική στρατηγική

Στην ανάγκη μιας συνεκτικής εθνικής πολιτικής που θα προκύψει με γενναίες αποφάσεις και συγκεκριμένους μετρήσιμους στόχους αναφέρθηκαν οι συμμετέχοντες στην πρώτη ενότητα της ημερίδας. Η οικογένεια, η στέγαση, η εργασία και η κοινωνική προστασία αναδείχθηκαν ως αλληλένδετοι παράγοντες, ενώ επισημάνθηκε η ανάγκη συντονισμού της Πολιτείας, της Αυτοδιοίκησης, της κοινωνίας και της αγοράς.

Στην ενότητα συμμετείχαν ο Γιώργος Παπανικολάου, CEO της Media2day, η Δόμνα Μιχαηλίδου, Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, ο Νίκος Χαρδαλιάς, Περιφερειάρχης Αττικής, ο Γιώργος Ζανιάς, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Eurobank, και ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης.

Όπως αναδείχθηκε μέσα από τις τοποθετήσεις τους, το δημογραφικό δεν αποτελεί ένα ζήτημα που αφορά μόνο το μέλλον, αλλά επηρεάζει ήδη τη ζωή και την καθημερινότητα των πολιτών, γεγονός που καθιστά αναγκαία την έγκαιρη και συντονισμένη δράση.

Ο Νίκος Χαρδαλιάς

Οι αριθμοί αποτυπώνουν μια Ελλάδα που αλλάζει

Η δεύτερη ενότητα ανέδειξε το μέγεθος των δημογραφικών αλλαγών και τις συνέπειές τους στην αγορά εργασίας και την κοινωνία. Ο Βύρων Κοτζαμάνης, Διευθυντής του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ), παρουσίασε τη δημογραφική πορεία της χώρας έως το 2050, ενώ ο Νίκος Βέττας, Γενικός Διευθυντής του ΙΟΒΕ και Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, αναφέρθηκε στις πολιτικές που μπορούν να επηρεάσουν την Ελλάδα των επόμενων δεκαετιών.

Τις προκλήσεις της αγοράς εργασίας ανέδειξε ο Άρης Αλεξόπουλος, Επικεφαλής του Κέντρου Κρήτης του ΟΟΣΑ, ενώ ο Στράτος Φαναράς, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Metron Analysis, παρουσίασε τα ευρήματα της έρευνας «Το μονοπάτι της ζωής των νέων».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, οι γεννήσεις από περίπου 92.000 το 2015 περιορίστηκαν σε περίπου 60.000 το 2025, ενώ έως το 2030 ενδέχεται να περιοριστούν περαιτέρω. Παράλληλα, αναμένεται σημαντική αύξηση του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω, αλλά και μείωση του πληθυσμού των παραγωγικών ηλικιών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η καταγραφή των αντιλήψεων των νέων: σύμφωνα με την έρευνα που παρουσιάστηκε, το 65% των νέων θεωρεί ότι ζει χειρότερα από τις γενιές των γονιών του, ενώ η οικογένεια εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό δίκτυο προστασίας.

Γήρανση, ανισότητες και στέγαση συνδέονται με το δημογραφικό

Η τρίτη ενότητα ανέδειξε τη χωρική και κοινωνική διάσταση του προβλήματος. Ο Κώστας Ρόντος, Καθηγητής Κοινωνικής Δημογραφίας και Στατιστικής, παρουσίασε στοιχεία για την πορεία των γεννήσεων και τη γονιμότητα, ενώ η Αλεξάνδρα Τραγάκη, Καθηγήτρια Δημογραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, εστίασε στη δημογραφική γήρανση και στις σημαντικές διαφοροποιήσεις που καταγράφονται μεταξύ των περιοχών της χώρας. Τη διάσταση της στεγαστικής πολιτικής ανέδειξε ο Κωνσταντίνος Γλούμης Ατσαλάκης, Γενικός Γραμματέας Δημογραφικής και Στεγαστικής Πολιτικής.

Η μείωση των γεννήσεων, η γήρανση του πληθυσμού και οι ανισότητες μεταξύ των περιοχών της χώρας συνδέονται με την αποδυνάμωση υποδομών και την περιορισμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες.

Παράλληλα, η αύξηση της ηλικίας απόκτησης του πρώτου παιδιού -από 24,2 έτη το 1980 σε περίπου 32 έτη το 2024- αναδεικνύει τη σύνθετη σχέση μεταξύ κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών και οικογενειακού προγραμματισμού.

Στο πλαίσιο αυτό, η στεγαστική κρίση αναδείχθηκε ως ένας ακόμη κρίσιμος παράγοντας, με προτάσεις που περιλαμβάνουν την ανακαίνιση και αξιοποίηση κατοικιών, την ενίσχυση υφιστάμενων προγραμμάτων και τη στήριξη των νέων και των φοιτητών.

Γονιμότητα και υποβοηθούμενη αναπαραγωγή: η διάσταση της υγείας

Η τέταρτη ενότητα εστίασε στη γονιμότητα, την υπογονιμότητα και την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Στη συζήτηση συμμετείχαν ο Στέφανος Χανδακάς, Πρόεδρος και Ιδρυτής της HOPEgenesis, Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ του HHG Group και Αναπληρωτής Καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας, ο Κωνσταντίνος Πάντος, Πρόεδρος της Κλινικής ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος, Ειδικός Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, ο Νικόλαος Δ. Πετρογιάννης, Διευθυντής της Μονάδας Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής του Ν.Ν.Α MD, PhD, MSc, Γυναικολόγος-Μαιευτήρας, Ειδικός Αναπαραγωγής, η Ισμήνη Κριάρη, Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου και Πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ΕΑΙΥΑ), καθώς και η δικηγόρος κ. Ειρήνη Αψοκάρδου.

Οι ομιλητές ανέδειξαν τη σημασία της έγκαιρης ενημέρωσης, της πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, της επιστημονικής έρευνας και της δημιουργίας υποδομών, με ιδιαίτερη έμφαση στις ακριτικές και νησιωτικές περιοχές.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τους ομιλητές στους σύγχρονους τρόπους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, αλλά και στην έλλειψη ενημέρωσης ανδρών και γυναικών για τις ηλικίες από τις οποίες η γονιμότητα αρχίζει να μειώνεται αισθητά, με αποτέλεσμα πολλά ζευγάρια να βρίσκονται προ απροόπτου, όταν ξεκινούν την προσπάθεια τεκνοποίησης.

Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι η οικονομική ενίσχυση από μόνη της δεν αρκεί και ότι απαιτείται ένα ευρύτερο πλέγμα ενημέρωσης, υπηρεσιών και πολιτικών που θα λαμβάνει υπόψη τις κοινωνικές, οικονομικές αλλά και βιολογικές παραμέτρους της γονιμότητας.

Η περιφέρεια και η έμπρακτη στήριξη της οικογένειας

Η πέμπτη ενότητα (φωτ. άνω) ανέδειξε την ιδιαίτερη σημασία της ελληνικής περιφέρειας και των νησιωτικών περιοχών. Στη συζήτηση συμμετείχαν η Έλενα Ράπτη, Υφυπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, η Χριστίνα-Μαρία Κράββαρη, Γενική Γραμματέας Δημόσιας Υγείας, ο Μιχάλης Βλασταράκης, Γενικός Διευθυντής Marketing και Εταιρικής Επικοινωνίας του Ομίλου Eurobank, ο Χάρης Χηνιάδης, Γυναικολόγος Αναπαραγωγής και συνιδρυτής της Be-Live, η Παναγιώτα Διαμαντή, εκπαιδευτικός και Πρόεδρος της ΑΜΚΕ «Νέα Ζωή στο Χωριό», και η Αικατερίνη Πλεξίδα, γενική Γραμματέας του Δήμου Ηρακλείου Αττικής.

Η περιορισμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, οι οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες, αλλά και η ανάγκη διατήρησης ζωντανών τοπικών κοινωνιών καθιστούν απαραίτητες στοχευμένες παρεμβάσεις. Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάστηκαν δράσεις στήριξης της οικογένειας, όπως το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς», ενώ αναδείχθηκε ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης στην ελάφρυνση του οικονομικού και κοινωνικού βάρους που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, η γενική γραμματέας Δημόσιας Υγείας γνωστοποίησε ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες και ότι είναι θέμα χρόνου η αποζημίωση της εξέτασης AMH, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως για την εκτίμηση της ωοθηκικής εφεδρείας.

Από τη διαπίστωση στη δράση

Το βασικό μήνυμα που προέκυψε από τις πέντε θεματικές ενότητες είναι ότι το δημογραφικό δεν αποτελεί ένα μονοδιάστατο ζήτημα ούτε μπορεί να αντιμετωπιστεί με μία μόνο πολιτική.

Η στήριξη της οικογένειας, η πρόσβαση στη στέγαση και στις υπηρεσίες υγείας, η συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, η ενίσχυση της γυναικείας απασχόλησης, η εκπαίδευση και η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, η ενδυνάμωση της περιφέρειας και η αξιοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας αποτελούν αλληλένδετες παραμέτρους μιας συνολικής απάντησης.

Αρκετοί ομιλητές αναφέρθηκαν επίσης στον ρόλο των αντιλήψεων και στην ανάγκη να ενισχυθεί η αξία της μητρότητας και να αναδειχθεί ο ζωτικός ρόλος της οικογένειας τόσο για την ατομική αυτοπραγμάτωση όσο και για το κοινωνικό σύνολο.

Η ημερίδα ανέδειξε, τελικά, την ανάγκη να περάσει η συζήτηση από την καταγραφή του προβλήματος στη διαμόρφωση και εφαρμογή συγκεκριμένων, συντονισμένων και μακροπρόθεσμων λύσεων, με τη συμμετοχή όλων των φορέων της Πολιτείας και της κοινωνίας.

Χορηγοί της ημερίδας ήταν οι Eurobank, ΔΕH, AKTOR και το Υγεία IVF Εμβρυoγένεσις.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Υπογεννητικότητα & Οικογένεια: Συνθέτοντας λύσεις για το Δημογραφικό Πρόβλημα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στο 36% οι απάτες με παραποίηση εταιρικής ταυτότητας-Σχεδόν 1 στους 5 Έλληνες που έχει πέσει θύμα έχει εξαπατηθεί τουλάχιστον τρεις φορές

Στην Ελλάδα, η παραποίηση της ταυτότητας εμπορικών σημάτων αποτελεί, πλέον, έναν από τους τρεις συχνότερους τύπους απάτης μέσω υπηρεσιών ανταλλαγής μηνυμάτων, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 36% των περιστατικών, σύμφωνα με νέα μελέτη της Kaspersky. Παράλληλα, σχεδόν ένας στους πέντε καταναλωτές, που έχει πέσει θύμα απάτης, ποσοστό 19,6%, δηλώνει ότι έχει εξαπατηθεί τρεις ή περισσότερες φορές.

Ιδιαίτερη σημασία για την αγορά έχει η επίπτωση των περιστατικών στην εμπιστοσύνη των καταναλωτών. Σύμφωνα με την έρευνα, το 99% όσων έχουν εξαπατηθεί δηλώνει ότι στη συνέχεια δεν εμπιστεύεται καμία εισερχόμενη ειδοποίηση μέσω υπηρεσιών ανταλλαγής μηνυμάτων. Η εξέλιξη δημιουργεί ένα ευρύτερο πρόβλημα για τις επιχειρήσεις, καθώς τα ίδια κανάλια χρησιμοποιούνται καθημερινά για νόμιμη επικοινωνία, ενημερώσεις και συναλλαγές με τους πελάτες.

Κλονίζεται η εμπιστοσύνη στα ψηφιακά κανάλια

Τα SMS και το iMessage αποτελούν στην Ελλάδα το συχνότερο σημείο εκκίνησης των συγκεκριμένων απατών με ποσοστό 38,8%, ενώ ακολουθούν το WhatsApp με 32% και το Facebook με 30%. Η απειλή αποκτά, μάλιστα, πολυκαναλικό χαρακτήρα: σχεδόν δύο στις τρεις απάτες, ποσοστό 63%, εξελίσσονται σε περισσότερες από μία πλατφόρμες προτού το θύμα αντιληφθεί ότι έχει εξαπατηθεί.

Το γεγονός αυτό αυξάνει την πολυπλοκότητα της αντιμετώπισης, καθώς νόμιμα και κακόβουλα μηνύματα συνυπάρχουν στα ίδια ψηφιακά περιβάλλοντα και μπορούν να εμφανίζουν παρόμοια χαρακτηριστικά.

Η AI πολλαπλασιάζει την απειλή

Καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη του φαινομένου διαδραματίζει η τεχνητή νοημοσύνη, η οποία επιτρέπει στους επιτιθέμενους να δημιουργούν περισσότερο πειστικό περιεχόμενο και να κλιμακώνουν τις εκστρατείες εξαπάτησης.

Στην Ελλάδα, το 37,6% των θυμάτων εκτιμά ότι το μήνυμα, που έλαβε, είχε δημιουργηθεί με τη βοήθεια AI, ενώ το 69,2% θεωρεί ότι χρησιμοποιήθηκαν τεχνητές φωνές ή deepfake εικόνες, σχεδιασμένες ώστε να προσεγγίζουν περισσότερο την πραγματική ανθρώπινη επικοινωνία.

Η ίδια τεχνολογία, που αξιοποιείται από τις επιχειρήσεις για την αυτοματοποίηση και τη βελτίωση της εξυπηρέτησης πελατών, μπορεί, συνεπώς, να χρησιμοποιηθεί και για την αποτελεσματικότερη μίμηση εταιρικών ταυτοτήτων. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο κίνδυνος δεν περιορίζεται, πλέον, στην απώλεια χρημάτων ή προσωπικών δεδομένων, αλλά επεκτείνεται στη φήμη και στην αξιοπιστία των επιχειρήσεων.

Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί, σύμφωνα με τα ευρήματα, περισσότερο προληπτική προσέγγιση: συνεχή ενημέρωση εργαζομένων και πελατών, σαφή καθορισμό των τρόπων με τους οποίους μια επιχείρηση επικοινωνεί και ζητά πληροφορίες, καθώς και ενίσχυση των μηχανισμών εντοπισμού περιπτώσεων πλαστοπροσωπίας.

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο Νέοι κίνδυνοι για τα brands από τις απάτες με χρήση AI στην Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Από τις 117.000 γεννήσεις στις περίπου 65.000

Η πορεία των τελευταίων ετών είναι εντυπωσιακή.Την περίοδο 2008–2009 οι γεννήσεις στην Ελλάδα κινούνταν κοντά στις 117.000–118.000 ετησίως. Το 2025 περιορίστηκαν στις 65.594, σημειώνοντας μάλιστα νέα πτώση 4,2% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.Σε σχέση με τα υψηλά επίπεδα εκείνης της περιόδου, η υποχώρηση προσεγγίζει πλέον το 44%.

Το MoneyPress έχει αναδείξει και στο παρελθόν τις επιπτώσεις της υπογεννητικότητας και της πληθυσμιακής συρρίκνωσης. Η νεότερη εικόνα, όμως, αποκαλύπτει μία ακόμη σημαντική διάσταση: η ηλικία στην οποία αποκτούν παιδί οι Ελληνίδες αλλάζει θεαματικά.

Μεγάλη πτώση στις ηλικίες 25–29 ετών

Η σύγκριση των ηλικιακών ομάδων είναι αποκαλυπτική.Σε σχέση με το 2005, οι γεννήσεις από μητέρες ηλικίας 25 έως 29 ετών μειώθηκαν κατά 20.775.Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες μεταβολές, καθώς η ηλικιακή ομάδα που παλαιότερα αποτελούσε βασικό πυρήνα δημιουργίας οικογένειας έχει χάσει σημαντικό μέρος της συμμετοχής της.Αντίθετα, η τεκνοποίηση μετακινείται προς τα 30 και κυρίως προς τα επόμενα χρόνια της ζωής μιας γυναίκας.Η μέση ηλικία απόκτησης παιδιού έχει αυξηθεί αισθητά και κινείται πλέον πάνω από τα 32 χρόνια, όταν πριν από περίπου δύο δεκαετίες βρισκόταν κοντά στα 30.

Υπερτριπλασιάστηκαν μετά τα 45

Στην άλλη άκρη της ηλικιακής κλίμακας παρατηρείται η ακριβώς αντίθετη εικόνα.Οι γεννήσεις από γυναίκες ηλικίας 40–44 ετών έχουν αυξηθεί σημαντικά, ενώ ακόμη μεγαλύτερη αναλογικά είναι η μεταβολή στις ηλικίες 45–49 ετών.Στη συγκεκριμένη κατηγορία οι γεννήσεις έχουν υπερτριπλασιαστεί σε βάθος 25ετίας, σύμφωνα με την ανάλυση των δημογραφικών στοιχείων.Η εξέλιξη συνδέεται τόσο με την καθυστέρηση δημιουργίας οικογένειας όσο και με τις δυνατότητες που προσφέρει πλέον η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.Πίσω όμως από τους αριθμούς υπάρχει και μια πολύ ισχυρή οικονομική διάσταση.

Στέγη και εισόδημα μεταθέτουν τη δημιουργία οικογένειας

Η απόφαση για ένα πρώτο παιδί λαμβάνεται όλο και συχνότερα αφού προηγηθούν η ολοκλήρωση των σπουδών, η επαγγελματική σταθεροποίηση και η εξασφάλιση κατοικίας.Και τα τρία απαιτούν σήμερα περισσότερο χρόνο.Το στεγαστικό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι αυξημένες τιμές αγοράς και τα υψηλά ενοίκια απορροφούν σημαντικό μέρος του διαθέσιμου εισοδήματος, ιδιαίτερα για τους νεότερους εργαζομένους.Δεν είναι τυχαίο ότι το ζήτημα της στεγαστικής κρίσης και του κόστους κατοικίας έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές προκλήσεις για τα νέα νοικοκυριά.Όταν η ανεξαρτητοποίηση καθυστερεί, μεταφέρεται αργότερα και η δημιουργία οικογένειας.

Πόσο κοστίζει πλέον ένα παιδί

Υπάρχει όμως και ο δεύτερος παράγοντας: το ίδιο το κόστος ανατροφής.Τρόφιμα, κατοικία, ενέργεια, βρεφικά είδη, φύλαξη, εκπαίδευση και δραστηριότητες δημιουργούν μια σημαντική πρόσθετη επιβάρυνση στον οικογενειακό προϋπολογισμό.Η σωρευτική αύξηση των τιμών των τροφίμων αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς το κόστος ζωής επηρεάζει πλέον τις αποφάσεις των νοικοκυριών.Παράλληλα, η διαφορά μεταξύ ονομαστικών μισθών και πραγματικής αγοραστικής δύναμης παραμένει κρίσιμο ζήτημα για τους νέους.

Η οικονομική ανασφάλεια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα ζευγάρι εγκαταλείπει την ιδέα της οικογένειας. Συχνά όμως σημαίνει ότι την αναβάλλει.

Το δημογραφικό μετατρέπεται σε οικονομικό πρόβλημα

Η μείωση των γεννήσεων δεν αποτελεί μόνο κοινωνική ή δημογραφική εξέλιξη.Σε βάθος χρόνου επηρεάζει άμεσα την οικονομία.Λιγότερες γεννήσεις σήμερα σημαίνουν μικρότερο αριθμό εργαζομένων αύριο. Αυτό δημιουργεί μεγαλύτερη πίεση στην αγορά εργασίας και κυρίως στο ασφαλιστικό σύστημα, καθώς λιγότεροι εργαζόμενοι θα καλούνται να χρηματοδοτήσουν τις συντάξεις ενός γηράσκοντος πληθυσμού.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο επειδή η Ελλάδα βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με ελλείψεις προσωπικού σε σημαντικούς κλάδους της οικονομίας.Το δημογραφικό επομένως αρχίζει να συνδέεται άμεσα με την ανάπτυξη, την παραγωγικότητα, το ασφαλιστικό και τη δυνατότητα της χώρας να διατηρήσει επαρκές εργατικό δυναμικό.

Οι πολιτικές στήριξης της οικογένειας

Η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να περιοριστεί σε ένα επίδομα.Τα τελευταία χρόνια έχουν εφαρμοστεί ή διευρυνθεί μέτρα όπως το επίδομα γέννησης, οι φορολογικές ελαφρύνσεις για οικογένειες, τα προγράμματα στέγασης και η ενίσχυση υπηρεσιών φροντίδας παιδιών.Παράλληλα, το στεγαστικό έχει μετατραπεί σε κεντρικό πεδίο κυβερνητικών παρεμβάσεων, με προγράμματα που επιδιώκουν να διευκολύνουν την απόκτηση πρώτης κατοικίας από νεότερα νοικοκυριά.

Ωστόσο, τα δημογραφικά στοιχεία δείχνουν ότι απαιτείται μεγαλύτερη διάρκεια και συνέπεια στις παρεμβάσεις.Για ένα νέο ζευγάρι, η απόφαση δημιουργίας οικογένειας συνδέεται περισσότερο με την προσδοκία οικονομικής ασφάλειας για τα επόμενα χρόνια παρά με μία εφάπαξ οικονομική ενίσχυση.

Η Ελλάδα του 2050

Εάν η τάση δεν αναστραφεί, οι συνέπειες θα γίνουν πολύ πιο εμφανείς τις επόμενες δεκαετίες.Η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους θα πιεστεί, η ανάγκη προσέλκυσης εργατικού δυναμικού από το εξωτερικό θα αυξηθεί και ορισμένες περιοχές της χώρας θα αντιμετωπίσουν ακόμη μεγαλύτερη πληθυσμιακή συρρίκνωση.

Το κρίσιμο μήνυμα των νέων στοιχείων δεν είναι επομένως μόνο ότι γεννιούνται λιγότερα παιδιά.Είναι ότι η δημιουργία οικογένειας μεταφέρεται ολοένα και αργότερα, περιορίζοντας ταυτόχρονα το χρονικό περιθώριο για την απόκτηση δεύτερου ή τρίτου παιδιού.Και κάπως έτσι μια προσωπική απόφαση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων μετατρέπεται σταδιακά σε μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές προκλήσεις της Ελλάδας για τις επόμενες δεκαετίες.

Πηγή: moneypress.gr

Το άρθρο Γεννήσεις: Κατάρρευση 44% – Λιγότερα παιδιά πριν τα 30, υπερτριπλάσιες γεννήσεις μετά τα 45 εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

H Ελλάδα είναι μία από τις χώρες με το μεγαλύτερο δημογραφικό πρόβλημα στην Ευρώπη, στον ΟΟΣΑ και στον κόσμο. 

Ο πληθυσμός είναι κοντά στα 10,3 εκατ. άτομα και φθίνει ενώ ταυτόχρονα ο αριθμός των συνταξιούχων αυξάνεται και πλέον ξεπερνά τα 2,5 εκατομμύρια άτομα.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η μέση κύρια σύνταξη ήταν κοντά στα 847 ευρώ πέρυσι και γύρω στα 794 ευρώ καθαρά. Ομως, υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ του δημόσιου τομέα, όπου η μέση σύνταξη διαμορφώνεται στα 1.300 ευρώ και του ιδιωτικού τομέα που ήταν κοντά στα 770 ευρώ, με βάση τα περσινά στοιχεία (ΗΛΙΟΣ). 

Η μέση επικουρική σύνταξη διαμορφώθηκε κοντά στα 194 ευρώ και καθαρά γύρω στα 184 ευρώ. 

Επειδή οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων δεν φτάνουν, ο κρατικός προϋπολογισμός καλύπτει τη διαφορά, με την επιχορήγηση να φθάνει τα 19 δισ. ευρώ ετησίως. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη κρατική επιχορήγηση στην ΕΕ ως ποσοστό του ΑΕΠ, καθώς φθάνει το 16% του ΑΕΠ.

Ολα αυτά τα στοιχεία είναι γνωστά και ευρέως διαθέσιμα. Εκείνο που δεν είναι τόσο γνωστό είναι πως συγκρίνεται το ποσοστό αναπλήρωσης, δηλαδή το ποσοστό του μισθού που λαμβάνει κάποιος όταν βγαίνει στη σύνταξη στην Ελλάδα, σε σχέση με τις άλλες χώρες του ΟΟΣΑ. 

Ο σχετικός πίνακας του Visual Capitalist, ο οποίος βασίζεται σε στοιχεία του ΟΟΣΑ και παρατίθεται πιο κάτω, είναι αποκαλυπτικός. Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στην Ελλάδα, το ποσοστό αναπλήρωσης προκύπτει από την πρόσθεση του σταθερού ποσού της εθνικής σύνταξης που καλύπτει ο κρατικός προϋπολογισμός και το ποσοστό της ανταποδοτικής σύνταξης. Το τελευταίο βασίζεται στα έτη ασφάλισης και τον μέσο όρο των συντάξιμων αποδοχών από το 2002 μέχρι την ώρα της συνταξιοδότησης. 

Από τη σύγκριση προκύπτει ότι η Ισπανία έχει το υψηλότερο ποσοστό αναπλήρωσης στον ΟΟΣΑ με 80,4% και ακολουθεί η Ελλάδα με 79,6%. Το Λουξεμβούργο βρίσκεται στην 3η θέση με 75,6%. Σημειώνεται ότι η Πορτογαλία και η Ιταλία, δηλ. δύο ακόμη νοτιοευρωπαϊκές χώρες, βρίσκονται στην πρώτη δεκάδα.  

Αντίθετα, πλούσιες χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Αυστραλία, η Ιαπωνία, η Ν. Κορέα βρίσκονται χαμηλά, κάτω από το 40% και η Γερμανία στο 42%. Φτωχές χώρες όπως η Τουρκία και το Μεξικό βρίσκονται υψηλά, κοντά στο 70%.  

Με άλλα λόγια, η οικονομική ευημερία μιας χώρας -χαμηλά ποσοστά φτώχειας κ.λπ.- και το ποσοστό αναπλήρωσης δεν φαίνεται να συνδέονται άμεσα. Το είδος του συνταξιοδοτικού συστήματος ή συστημάτων που έχει κάθε χώρα έχει επίσης σημασία. 

Πάντως, το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα είναι ένα από τα πιο γενναιόδωρα με βάση το υψηλό ποσοστό αναπλήρωσης ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ. Αυτό είναι εντυπωσιακό καθώς η Ελλάδα έχει ένα από τα υψηλότερα δημόσια χρέη ως ποσοστό του ΑΕΠ στον κόσμο.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Η Ελλάδα έχει από τις πιο γενναιόδωρες συντάξεις εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Ελκυστικό» αποδεικνύεται το ελληνικό φορολογικό καθεστώς non-dom, αν κρίνει κανείς από το έντονο ενδιαφέρον που έχουν δείξει μεγάλα hedge funds, κυρίως από το Λονδίνο.

Μάλιστα, αν επιβεβαιωθούν τα πρόσφατα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, hedge funds όπως η Rokos Capital Management και η Millennium Management είναι μεταξύ των εταιρειών που ετοιμάζονται να αποκτήσουν βάση στην Ελλάδα, μεταφέροντας την φορολογική τους έδρα.

Σύμφωνα με τους ανθρώπους της αγοράς, η διάταξη που έβαλε την Ελλάδα στα ραντάρ τους ήταν η ψήφιση ενός νέου καθεστώτος ειδικά προσαρμοσμένο σε private equity και hedge funds.

Τα στελέχη που πληρούν τις προϋποθέσεις και μεταφέρουν τη δραστηριότητά τους στην Ελλάδα θα φορολογούνται με 5% στα bonus και στο carried interest, ένα ποσοστό σημαντικά χαμηλότερο από το σύνηθες 15%.

«Ο βασικός στόχος είναι να έρθουν εδώ και να δημιουργήσουν πραγματικές επιχειρήσεις», δήλωσε στους Financial Times ο Βασίλης Καρατζάς, σύμβουλος του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη και ένας από τους ανθρώπους που σχεδίασαν το φορολογικό πακέτο.

Αποβίβαση Βρετανών στην Ελλάδα

Σε πρόσφατη έκθεσή του, ο οίκος Greece Sotheby’s International Realty επισημαίνει την επιτάχυνση των επενδύσεων σε πολυτελή ακίνητα από τους ενδιαφερόμενους.

Το 2024 οι non-dom επενδυτές ήταν υπεύθυνοι για το 17% των αγορών πολυτελών κατοικιών και το 14% με βάση την όγκο, ενώ το 2025, τα νούμερα αυτά αυξήθηκαν σε 21% και 29% αντίστοιχα, ξεπερνώντας τους επενδυτές του προγράμματος «Golden Visa».

Χαρακτηριστικό είναι το κατώτερο επίπεδο τιμών που αποτυπώνει η έρευνα. Η μικρότερη αγορά non-dom που καταγράφηκε ανήλθε σε 2,33 εκατ. ευρώ, όταν στις συναλλαγές Golden Visa το αντίστοιχο ποσό ήταν 900.000 ευρώ.

Σε αυτό το πλαίσιο, περισσότεροι από τους μισούς αγοραστές προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ ακολουθούν με μερίδιο οι επενδυτές από τις ΗΠΑ.

Τα νέα – πιο αυστηρά – φορολογικά δεδομένα του Ηνωμένου Βασιλείου φαίνεται πως είναι από τους βασικούς λόγους που οι «εύποροι» του Λονδίνου αναζητούν νέους προορισμούς.

Η περίπτωση του Κρίστοφερ Τσαρλς Ρόκος έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η Rokos Capital διαχειρίζεται περίπου 22 δισ. δολάρια. Το fund απασχολεί περισσότερους από 370 εργαζομένους και έχουν παρουσία σε Λονδίνο, Νέα Υόρκη, Άμπου Ντάμπι και Σιγκαπούρη.

Σύμφωνα με το Forbes, η περιουσία του Βρετανού δισεκατομμυριούχου διαχειριστή hedge fund, ιδρυτή και CEO ανέρχεται σε 2,3 δισ. δολάρια.

Το θεσμικό πλαίσιο

Η αρχή για το ειδικό καθεστώς φορολόγησης Non – Dom για τη μεταφορά φορολογικής έδρας στην Ελλάδα έγινε το 2029, ενώ θεσπίστηκε τον Δεκέμβριο του 2020.

Εν συντομία, για τα πρόσωπα που υπάγονται στο καθεστώς αυτό παρέχεται απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος και την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το 50% του ετήσιου εισοδήματός τους από μισθωτή εργασία και επιχειρηματική δραστηριότητα που αποκτούν στην Ελλάδα.

Ο φορολογούμενος που πληροί τις προϋποθέσεις καταβάλλει κατ’ αποκοπή φόρο 100.000 ευρώ ετησίως για το σύνολο του εισοδήματος στο εξωτερικό, ανεξάρτητα από το ύψος του, ενώ το καθεστώς μπορεί να διατηρηθεί για έως 15 φορολογικά έτη.

Στα ανωτέρω ήρθε να προστεθεί το 2021 η θέσπιση κινήτρων για εταιρείες ειδικού σκοπού διαχείρισης οικογενειακής περιουσίας «family offices».

Ενώ, το 2026 η κυβέρνηση διεύρυνε σημαντικά τη φιλοσοφία του πλαισίου και πλέον επεκτείνεται και στη διεθνή βιομηχανία διαχείρισης κεφαλαίων.

Πηγή: cnn.gr

Το άρθρο Γιατί έρχονται οι δισεκατομμυριούχοι στην Ελλάδα – Τι είναι το φορολογικό καθεστώς Non Dom… Της Χρυσάνθης Στέτου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όπως τόνισε ο κ. Καραμούζης, η Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα στην ενεργειακή μετάβαση, με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας να καλύπτουν το 2025 πάνω από το 50% της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και την εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ να ξεπερνά τα 18 GW. Την ίδια ώρα, ο αναθεωρημένος Εθνικός Σχεδιασμός για την Ενέργεια και το Κλίμα θέτει ακόμη υψηλότερα τον πήχη, με στόχο τα 28 GW και συμμετοχή των ΑΠΕ περίπου 80% έως το 2030.

Πίσω, ωστόσο, από την εντυπωσιακή ανάπτυξη αναδύονται σημαντικές διαρθρωτικές προκλήσεις, οι οποίες επηρεάζουν πλέον όχι μόνο την απόδοση των επενδύσεων αλλά και τη δυνατότητα χρηματοδότησης νέων έργων.

Κυριότερη είναι η εκθετική αύξηση των περικοπών παραγωγής ΑΠΕ (curtailments), από 228 GWh το 2023 σε 1.867 GWh το 2025, ή 6,6% της συνολικής παραγωγής ΑΠΕ. Το 2026 εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν το 10%, μετατρέποντας τις περικοπές ΑΠΕ, από τεχνικό ζήτημα, σε ουσιαστικό κίνδυνο για την τραπεζική χρηματοδότηση έργων.

Σύμφωνα με τον κ. Καραμούζη, η αποθήκευση ενέργειας αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης. Οι μπαταρίες και οι λοιπές τεχνολογίες αποθήκευσης μπορούν να απορροφούν την πλεονάζουσα παραγωγή ΑΠΕ, να τη διαθέτουν στο σύστημα όταν υπάρχει αυξημένη ζήτηση και να περιορίζουν τόσο τις περικοπές όσο και τις ώρες μηδενικών ή αρνητικών τιμών.

Παρά τις δημοπρασίες για 900 MW μπαταριών την περίοδο 2023-2025, η εγκατεστημένη ισχύς αναμένεται να φτάσει μόλις τα 700 MW έως το τέλος του 2026, έναντι στόχου 4,3 GW το 2030.

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα είναι ότι το δίκτυο υφίσταται έντονη πίεση, με τα αιτήματα σύνδεσης για έργα ΑΠΕ που εκκρεμούν να είναι ισχύος άνω των 30 GW. Ο ρυθμός επέκτασης του δικτύου εξακολουθεί να υστερεί, παρά το γεγονός ότι ο ΑΔΜΗΕ έχει διευρύνει το δεκαετές πλάνο του στα 7,8 δισ. ευρώ, ενώ ο ΔΕΔΔΗΕ υλοποιεί πρόγραμμα ύψους 3 δισ. ευρώ.

Επιπλέον, το περιβάλλον των τιμών χονδρικής έχει επιδεινωθεί. Αν και η μέση τιμή της αγοράς επόμενης ημέρας (day-ahead) κυμάνθηκε στα επίπεδα των 100-105 ευρώ/MWh κατά την περίοδο 2024-2025, παρατηρείται έντονη ενδοημερήσια μεταβλητότητα.

Μόνο κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026 καταγράφηκαν 240 ώρες με μηδενικές ή αρνητικές τιμές, έναντι μόλις 13 ωρών το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025. Επιπλέον, η αγορά των Διμερών Συμβάσεων Πώλησης Ηλεκτρικής Ενέργειας (PPA) παραμένει περιορισμένη, ενώ μόλις το 35%-40% της εγκατεστημένης ισχύος λειτουργεί βάσει συμβάσεων σταθερής τιμής, με το υπόλοιπο τμήμα να είναι εκτεθειμένο στις διακυμάνσεις της αγοράς.

Όλες αυτές οι διαρθρωτικές προκλήσεις, σημείωσε ο κ. Καραμούζης, δημιουργούν επιπλέον ρίσκο και ενδέχεται τελικά να δημιουργήσουν δυσκολίες τόσο για τους επενδυτές όσο και για τις τράπεζες όσον αφορά τις υφιστάμενες επενδύσεις. Παράλληλα, θα μπορούσαν να περιορίσουν το πεδίο των επενδύσεων που κρίνονται τραπεζικά χρηματοδοτήσιμες καθώς και το επενδυτικό ενδιαφέρον για νέα έργα, εφόσον τα ζητήματα αυτά δεν αντιμετωπιστούν κατάλληλα βραχυπρόθεσμα.

Ταυτόχρονα, κρίσιμη είναι η ανάπτυξη των διεθνών διασυνδέσεων, που μπορούν να αναβαθμίσουν την Ελλάδα σε περιφερειακό ενεργειακό κόμβο. Ο «Κάθετος Διάδρομος» που συνδέει τις υποδομές υποδοχής Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) της Ελλάδας με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Το ίδιο ισχύει και για τις διασυνδέσεις υψηλής τάσης με την Κύπρο και το Ισραήλ μέσω του έργου «Great Sea Interconnector», ενώ η διασύνδεση GREGY μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου θα εντάξει τη χώρα σε ένα ευρύτερο διηπειρωτικό δίκτυο.

Συνολικά, τα έργα αυτά θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε πυλώνα περιφερειακής ενεργειακής ασφάλειας, διαφοροποίησης του εφοδιασμού και οικονομικής ανάπτυξης.

Είναι εξίσου σημαντικό, πρόσθεσε ο κ. Καραμούζης, να συνεχίσουμε να επενδύουμε σε παραδοσιακές πηγές ενέργειας που συμπληρώνουν τις ανανεώσιμες πηγές κατά τη διάρκεια της μετάβασης. Το φυσικό αέριο εξακολουθεί να διαδραματίζει συμπληρωματικό ρόλο, παρέχοντας την απαιτούμενη ευελιξία στο σύστημα. Εμβληματικό έργο αποτελεί η νέα μονάδα συνδυασμένου κύκλου 840 MW στην Αλεξανδρούπολη, επένδυση €400 εκατ. που χρηματοδοτείται από την Εθνική Τράπεζα, σε συνδυασμό με το παρακείμενο FSRU.

Ο ρόλος των τραπεζών

Μέχρι το 2030 αναμένονται στην Ελλάδα επενδύσεις περίπου €20 δισ. σε ΑΠΕ και αποθήκευση, εκ των οποίων €7,5-10 δισ. εκτιμάται ότι θα χρηματοδοτηθούν από τις ελληνικές τράπεζες. Πρόκειται, όμως, για ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον κινδύνου, καθώς η εποχή των πλήρως εξασφαλισμένων εσόδων μέσω σταθερών τιμών υποχωρεί και οι τράπεζες καλούνται να χρηματοδοτούν έργα με μεγαλύτερη έκθεση στις διακυμάνσεις της αγοράς.

Αυτό απαιτεί μεγαλύτερη εξειδίκευση σε νέες κατηγορίες επενδύσεων -από αποθήκευση, υπεράκτια αιολικά και data centers έως υποθαλάσσιες διασυνδέσεις- αλλά και πιο ενεργή συμμετοχή των τραπεζών ήδη από τα πρώτα στάδια σχεδιασμού των έργων.

Παράλληλα, απαιτούνται καινοτόμα εργαλεία διαχείρισης κινδύνου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Energy Baseload Swap της Εθνικής Tράπεζας, το πρώτο του είδους του στην Ελλάδα, που περιορίζει την έκθεση στη μεταβλητότητα των τιμών και συμβάλλει στη σταθεροποίηση των ταμειακών ροών παραγωγών και καταναλωτών.

Η Εθνική Τράπεζα έχει ήδη αναλάβει κομβικό ρόλο σε εμβληματικές συναλλαγές. Το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι συνεπώς σαφές: η ενεργειακή μετάβαση πρέπει να είναι όχι μόνο πράσινη αλλά και χρηματοδοτήσιμη (bankable). Και αυτό προϋποθέτει υποδομές, σωστή κατανομή κινδύνων, καινοτόμα χρηματοδοτικά εργαλεία και στενή συνεργασία τραπεζών, επενδυτών και Πολιτείας.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Καραμούζης: Η ενεργειακή μετάβαση πρέπει να είναι και «bankable» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στην αγορά εργασίας, όμως, η κατάσταση είναι διαφορετική. Εκεί, μια καλή ιστορία για το πώς χρησιμοποίησαν την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει σημαντικό πλεονέκτημα σε μια συνέντευξη.

Τι γίνεται, όμως, όταν ένας υποψήφιος δεν έχει μεγάλη εμπειρία με αυτήν την τεχνολογία ή, ακόμη περισσότερο, όταν δεν είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με αυτή;

Το ερώτημα γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρο, καθώς οι εργοδότες ενσωματώνουν εργαλεία AI στις επιχειρήσεις τους και αναζητούν εργαζόμενους που γνωρίζουν πώς να τα αξιοποιούν.

Η πίεση να δείχνεις ότι «ξέρεις από AI»

Η Felisha Case, πρώην υπεύθυνη προγραμμάτων στο LinkedIn, έχασε τη δουλειά της τον Μάιο και έκτοτε βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα στις συνεντεύξεις εργασίας.

Οι εργοδότες τη ρωτούν συχνά πώς χρησιμοποίησε την τεχνητή νοημοσύνη στην προηγούμενη θέση της.

Το πρόβλημα είναι ότι η εμπειρία της είναι περιορισμένη. Όπως εξηγεί στο Business Insider, το LinkedIn άρχισε να ενθαρρύνει πιο έντονα τους εργαζομένους να υιοθετήσουν την τεχνολογία λίγο πριν αποχωρήσει από την εταιρεία.

«Μπορεί να νιώθουμε σαν να μας ζητούν να γυρίσουμε πίσω και να αποκτήσουμε μια εντελώς νέα εκπαίδευση στην τεχνητή νοημοσύνη», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η περίπτωση της Case δεν είναι μεμονωμένη.

Όσο περισσότερες αγγελίες εργασίας ζητούν δεξιότητες σχετικές με την τεχνητή νοημοσύνη, τόσο περισσότεροι υποψήφιοι αισθάνονται ότι πρέπει να αποδείξουν πως είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία — ακόμη και αν μέχρι πρόσφατα δεν την χρησιμοποιούσαν συστηματικά.

Ορισμένοι μάλιστα μαθαίνουν νέα εργαλεία ειδικά και μόνο για να μπορούν να αναφέρουν συγκεκριμένα παραδείγματα κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης.

Πόσο ενθουσιασμό περιμένουν οι εργοδότες;

Το μεγάλο ερώτημα για πολλούς υποψηφίους είναι πόσο ενθουσιώδεις πρέπει να εμφανίζονται απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη.

Ένας εργαζόμενος μεγάλης τεχνολογικής εταιρείας, ο οποίος αναζητά σήμερα νέα θέση, δήλωσε ότι χρησιμοποιεί εργαλεία AI για μικρές εργασίες προγραμματισμού και για την αναθεώρηση εγγράφων. Παρ’ όλα αυτά, δεν συμμερίζεται τον γενικό ενθουσιασμό που επικρατεί γύρω από την τεχνολογία.

«Αν όλα αυτά εξαφανίζονταν μαγικά αύριο, δεν θα έριχνα ούτε ένα δάκρυ», είπε χαρακτηριστικά.

Ταυτόχρονα, όμως, αναγνωρίζει ότι μεγάλο μέρος της τεχνολογικής αγοράς κινείται προς την τεχνητή νοημοσύνη. Κατά συνέπεια, έχει αρχίσει να υποβάλλει αιτήσεις και για θέσεις που σχετίζονται με τον συγκεκριμένο τομέα.

Ο ίδιος θεωρεί ότι ο σκεπτικισμός του ίσως του κόστισε σε μια συνέντευξη, όταν δεν κατάφερε να κρύψει την αντίθεσή του σε μια εταιρεία που, κατά την άποψή του, είχε υιοθετήσει μια υπερβολική στρατηγική γύρω από την AI.

«Έχω την πολυτέλεια να αναζητώ εργασία ενώ ακόμα εργάζομαι, οπότε δεν αισθάνομαι τόσο συντριπτική πίεση να προσαρμοστώ υπερβολικά», εξήγησε.

Για όσους έχουν ήδη χάσει τη δουλειά τους, όμως, τα περιθώρια είναι συχνά πολύ πιο στενά.

Όταν ο σκεπτικισμός απέναντι στην AI πρέπει να κρυφτεί

Η απολυμένη προγραμματίστρια λογισμικού Cristina Estupiñán έχει περιγράψει στο παρελθόν την πίεση που αισθανόταν να δείχνει ενθουσιασμό για την τεχνητή νοημοσύνη στις συνεντεύξεις.

Η ίδια έχει εκφράσει ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις της τεχνολογίας, αλλά και για τη χρήση της σε συστήματα παρακολούθησης εργαζομένων.

Παρόλα αυτά, γνώριζε ότι οι συγκεκριμένες απόψεις δεν ήταν απαραίτητα αυτό που ήθελαν να ακούσουν οι υποψήφιοι εργοδότες.

«Πρέπει να επινοήσω κάτι για το τι με ενθουσιάζει στην τεχνητή νοημοσύνη, γιατί, ειλικρινά, τίποτα δεν με ενθουσιάζει πραγματικά», είχε δηλώσει.

Η αντίφαση είναι χαρακτηριστική της σημερινής αγοράς εργασίας: ένας υποψήφιος μπορεί να μην πιστεύει ότι η AI αποτελεί λύση για όλα τα προβλήματα, αλλά ταυτόχρονα να χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να εργαστεί αποτελεσματικά μαζί της.

Τι πραγματικά θέλουν να ακούσουν οι recruiters

Ο Karim Osman, αντιπρόεδρος της εταιρείας στελέχωσης Robert Half, έχει εξηγήσει ότι οι υπεύθυνοι προσλήψεων ενδιαφέρονται κυρίως να καταλάβουν πώς έχει χρησιμοποιήσει ένας υποψήφιος την AI.

Δεν αρκεί, δηλαδή, να πει κάποιος ότι χρησιμοποιεί το ChatGPT ή κάποιο άλλο εργαλείο. Οι εργοδότες θέλουν παραδείγματα: Ποιο πρόβλημα έλυσε; Πώς βελτίωσε μια διαδικασία; Πόσο χρόνο εξοικονόμησε; Και, κυρίως, ποιος ήταν ο δικός του ρόλος στη διαδικασία;

Σύμφωνα με τον Osman, πολλές επιχειρήσεις αναζητούν εργαζομένους που μπορούν να αξιοποιούν την AI χωρίς να εξαρτώνται πλήρως από αυτή.

Η προσέγγιση αυτή δείχνει και μια ευρύτερη τάση. Οι εργοδότες δεν αναζητούν απαραίτητα ανθρώπους που «λατρεύουν» την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά εργαζομένους που είναι προσαρμοστικοί και πρόθυμοι να μάθουν νέες τεχνολογίες.

Οι υποψήφιοι μαθαίνουν να «διαβάζουν την ατμόσφαιρα»

Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι κάθε εταιρεία φαίνεται να έχει διαφορετικές προσδοκίες.

Ένας πρώην επαγγελματίας στον χώρο της επικοινωνίας σε μεγάλη τεχνολογική εταιρεία δήλωσε ότι στις περισσότερες συνεντεύξεις του οι εργοδότες θέλουν να γνωρίζουν πώς θα μπορούσε να αξιοποιήσει την AI σε έναν ρόλο δημοσίων σχέσεων.

Για τον λόγο αυτό, έχει αρχίσει να πειραματίζεται με εργαλεία που μπορούν, μεταξύ άλλων, να παρακολουθούν την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης και το κλίμα της κοινής γνώμης.

«Η ηγεσία παντού φαίνεται να πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι η μαγική λύση για τα πάντα», σχολίασε. Όπως λέει, είναι πλέον σημαντικό να μπορεί ένας υποψήφιος να μιλά για την AI με τρόπο που δείχνει ότι κατανοεί τις δυνατότητές της.

Την ίδια στιγμή, όμως, η συζήτηση γύρω από την τεχνολογία αλλάζει. Οι ανησυχίες για το κόστος, την υπερβολική χρήση και τους πραγματικούς περιορισμούς των εργαλείων AI αυξάνονται.

Έτσι, ο ίδιος έχει αρχίσει να προσαρμόζει τη στάση του στις συνεντεύξεις, εστιάζοντας λιγότερο στον ενθουσιασμό και περισσότερο στο πού πραγματικά μπορεί να προσφέρει αξία η τεχνολογία.

Μπορείς να είσαι επιφυλακτικός — αλλά όχι αρνητικός

Το συμπέρασμα για τους υποψηφίους δεν είναι ότι πρέπει να προσποιούνται πως λατρεύουν την τεχνητή νοημοσύνη.

Ειδικοί στις προσλήψεις επισημαίνουν ότι είναι απολύτως θεμιτό ένας εργαζόμενος να εκφράζει επιφυλάξεις, αρκεί να μπορεί να εξηγήσει με ποιον τρόπο είναι διατεθειμένος να αξιοποιήσει την τεχνολογία όταν αυτή προσφέρει πραγματική αξία.

Ο Josh Bersin, αναλυτής και σύμβουλος στον χώρο του ανθρώπινου δυναμικού, έχει επισημάνει ότι πολλές επιχειρήσεις ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αξιοποίησης της AI.

Για έναν υποψήφιο, επομένως, μια ερώτηση σχετικά με τη στρατηγική της εταιρείας για την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να είναι πιο χρήσιμη από μια υπερβολικά ενθουσιώδη δήλωση.

Το μήνυμα είναι σαφές: δεν χρειάζεται να αγαπάς την τεχνητή νοημοσύνη για να εργαστείς μαζί της. Χρειάζεται, όμως, να δείξεις ότι την κατανοείς, ότι μπορείς να αξιολογήσεις τα όριά της και ότι είσαι πρόθυμος να προσαρμοστείς.

Για πολλούς υποψηφίους, αυτή ίσως είναι πλέον η πραγματική δοκιμασία μιας συνέντευξης εργασίας: όχι αν πιστεύουν στην AI, αλλά αν μπορούν να αποδείξουν ότι ξέρουν πότε αξίζει να τη χρησιμοποιούν — και πότε όχι.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Η AI μπαίνει δυναμικά στις συνεντεύξεις εργασίας – Τι περιμένουν να ακούσουν οι εργοδότες εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.