Το πλαίσιο στηρίζει επίσης τη φιλοδοξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παρέχει υψηλής ποιότητας, χωρίς αποκλεισμούς ψηφιακή εκπαίδευση, προσανατολισμένη στο μέλλον. Μέρος της Ένωσης Δεξιοτήτων, η δέσμη μέτρων για την εκπαίδευση, η οποία θα παρουσιαστεί αργότερα εντός του τρέχοντος έτους, θα στηρίξει περαιτέρω την προσαρμογή των εκπαιδευτικών συστημάτων στον ψηφιακό μετασχηματισμό και τον μετασχηματισμό της ΤΝ. 

Η πρωτοβουλία αναπτύσσεται με την υποστήριξη του CodeAI και της διεθνούς εμπειρογνωσίας.

Η Ροξάνα Μινζάτου, Εκτελεστική Αντιπρόεδρος για τα κοινωνικά δικαιώματα και τις δεξιότητες, τις ποιοτικές θέσεις εργασίας και την ετοιμότητα, δήλωσε: «Ο γραμματισμός στον τομέα της ΤΝ αποτελεί θεμελιώδη ικανότητα για τους νέους μας. Η κατανόηση και η υπεύθυνη χρήση της ΤΝ είναι ουσιαστικής σημασίας για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης, καθώς και για την προστασία της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής μας, και ξεκινά από τις σχολικές μας τάξεις. Με τη δρομολόγηση αυτού του πλαισίου, κάνουμε ένα σημαντικό βήμα για τη στήριξη της εκπαίδευσης στον γραμματισμό στον τομέα της ΤΝ σε ολόκληρη την Ευρώπη.»

Περισσότερες πληροφορίες διατίθενται στον ιστότοπο του πλαισίου για τον γραμματισμό στην ΤΝ και στην ιστοσελίδα της εκδήλωσης του Ευρωπαϊκού Κόμβου Ψηφιακής Εκπαίδευσης (EDEH). 

Πηγή: ec.europa.eu

Το άρθρο Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο ΟΟΣΑ παρουσιάζουν το πλαίσιο γραμματισμού στον τομέα της ΤΝ, με στόχο την προετοιμασία των εκπαιδευόμενων για την εποχή της τεχνητής νοημοσύνη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι εργασίες επικεντρώθηκαν στον τρόπο με τον οποίο η τεχνητή νοημοσύνη μετασχηματίζει τις οικονομίες, τις επιχειρήσεις και την αγορά εργασίας, καθώς και στον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στη διαμόρφωση ενός αποτελεσματικού πλαισίου διακυβέρνησης των νέων τεχνολογιών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης στην παραγωγικότητα των επιχειρήσεων, στις πολιτικές που απαιτούνται για μια συμπεριληπτική ψηφιακή μετάβαση, καθώς και στις διεθνείς προσεγγίσεις που αναπτύσσονται για την ασφαλή, αξιόπιστη και υπεύθυνη αξιοποίηση των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης.

Κατά τις παρεμβάσεις του, ο κ. Σταϊκούρας υπογράμμισε ότι η τεχνητή νοημοσύνη συνιστά τεχνολογία γενικής χρήσης με τη δυνατότητα να ενισχύσει σημαντικά την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα των οικονομιών, υπό την προϋπόθεση ότι τα οφέλη της θα διαχυθούν σε επιχειρήσεις κάθε μεγέθους και ιδιαίτερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τόνισε ότι η πρόσβαση σε υπολογιστικές υποδομές, δεδομένα υψηλής ποιότητας και κατάλληλες ψηφιακές δεξιότητες αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια συμπεριληπτική ψηφιακή μετάβαση.

Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στις σημαντικές επενδύσεις που υλοποιούνται στην Ελλάδα για την ανάπτυξη ενός ισχυρού οικοσυστήματος τεχνητής νοημοσύνης, όπως ο υπερυπολογιστής «Δαίδαλος» και το AI Factory «Φάρος», καθώς και στις πρωτοβουλίες αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης στη δημόσια διοίκηση. Παράλληλα, επισήμανε ότι η εμπιστοσύνη αποτελεί βασική προϋπόθεση για την προσέλκυση επενδύσεων στην τεχνητή νοημοσύνη και ότι η καινοτομία προϋποθέτει σταθερό κανονιστικό περιβάλλον, ισχυρούς θεσμούς και σαφείς κανόνες που ενισχύουν την ασφάλεια δικαίου και περιορίζουν την αβεβαιότητα για επενδυτές και επιχειρήσεις.

Αναφερόμενος στις διεθνείς εξελίξεις γύρω από τη διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης, υποστήριξε ότι η αποτελεσματική ρύθμιση δεν αποτελεί εμπόδιο στην καινοτομία, αλλά προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξή της. Ειδική αναφορά έκανε στην ανάγκη ισορροπίας μεταξύ της προώθησης της καινοτομίας και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων, καθώς και στη σημασία της ενίσχυσης της τεχνογνωσίας των δημόσιων λειτουργών, των επιχειρήσεων και των πολιτών για την ασφαλή και υπεύθυνη αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών.

Ο κ. Σταϊκούρας υπογράμμισε επίσης τον σημαντικό ρόλο του ΟΟΣΑ στη διαμόρφωση διεθνών αρχών και πολιτικών για την τεχνητή νοημοσύνη, επισημαίνοντας ότι οι προκλήσεις που ανακύπτουν από τη ραγδαία ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά από καμία χώρα μεμονωμένα, αλλά απαιτούν διεθνή συνεργασία, ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και κοινές προσεγγίσεις πολιτικής.

Οι εργασίες της Κοινοβουλευτικής Ομάδας για την Τεχνητή Νοημοσύνη του ΟΟΣΑ ανέδειξαν τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων της τεχνητής νοημοσύνης προς όφελος της ανάπτυξης και της κοινωνικής ευημερίας, καθώς και για τη διαμόρφωση πολιτικών που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα των οικονομιών και την ανθεκτικότητα των κοινωνιών απέναντι στις προκλήσεις της νέας ψηφιακής εποχής.

Το άρθρο Συμμετοχή στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΟΟΣΑ για την Τεχνητή Νοημοσύνη στο Παρίσι εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

«Η ανεργία, όταν ανέλαβε η Νέα Δημοκρατία τη διακυβέρνηση της χώρας ήταν περίπου στο 18%. Σήμερα είναι 10 ποσοστιαίες μονάδες κάτω. Είναι στο 8%. Είναι  η μεγαλύτερη μείωση της ανεργίας που έχει συντελεστεί σε κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό πως μεταφράζεται στην πράξη; Αυτό σημαίνει ότι πάνω από 500.000 συμπολίτες μας οι οποίοι δεν δούλευαν το ’19, σήμερα δουλεύουν και η δουλειά σημαίνει ότι μπορείς να σταθείς στα πόδια σου, να δημιουργήσεις, να προσφέρεις στον εαυτό σου, στην οικογένειά σου» δήλωσε η υπουργός.

«Μάλιστα προχθές βγήκαν τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, για την απασχόληση και  η Ελλάδα είναι πρώτη στην αύξηση της απασχόλησης. Πρώτη η Ελλάδα σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, στο πόσο αυξάνεται η απασχόληση» ανέφερε.

Πρόσθεσε δε ότι η τόσο σημαντική μείωση της ανεργίας δεν αποτελεί αφορμή για εφησυχασμό αλλά έναυσμα για μεγαλύτερη και πιο στοχευμένη προσπάθεια, ιδιαίτερα σε κατηγορίες όπως οι γυναίκες και οι νέοι όπου εντοπίζονται σημαντικά περιθώρια βελτίωσης.

«Το 8% μας κάνει να εφησυχάζουμε; Όχι είναι η απάντηση.  Μας κάνει να εστιάζουμε ακόμα περισσότερο πιο στοχευμένα σε αυτό που λέμε σκληρό πυρήνα της ανεργίας. Πάμε και αναλύουμε αυτό το 8% και βλέπουμε που έχουμε ακόμα περιθώρια βελτίωσης;».

Η κα Κεραμέως τόνισε ότι αυτή την περίοδο «τρέχει» το μεγαλύτερο πρόγραμμα επιδοτούμενης απασχόλησης για γυναίκες στην ιστορία της χώρας, το οποίο προβλέπει συνολικά 10.000 θέσεις εργασίας εκ των οποίων οι 5.000 πλήρους απασχόλησης και οι άλλες 5.000 μερικής απασχόλησης.

«Επιδοτούμε τις εταιρίες που επιλέγουν να προσλάβουν γυναίκες» εξήγησε η κα Κεραμέως διευκρινίζοντας ότι το ύψος της επιδότησης φτάνει στο 70% σε περιπτώσεις πρόσληψης άνεργων γυναικών και ανεβαίνει υψηλότερα και συγκεκριμένα στο 80% σε περίπτωση που η πρόσληψη αφορά σε μακροχρόνια άνεργες γυναίκες ή μητέρες παιδιών έως 15 ετών.

Απαντώντας στο ζήτημα ανεύρεσης εργαζομένων από επιχειρήσεις, εξήγγειλε την 50^η Ημέρα Καριέρας που πραγματοποιείται την ερχόμενη Παρασκευή και το Σάββατο στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου με τη συμμετοχή 300 και πλέον επιχειρήσεων που προσφέρουν πάνω από 8.000 θέσεις εργασίας, σημειώνοντας ότι πάνω από 12.000 πολίτες έχουν ήδη προσληφθεί μέχρι σήμερα μέσα από τις «Ημέρες Καριέρας» της ΔΥΠΑ.

«Έρχονται, λοιπόν, από τη μία επιχειρήσεις που έχουν θέσεις εργασίας να καλύψουν, ψάχνουν κόσμο και από την άλλη έρχονται χιλιάδες πολίτες οι οποίοι είτε είναι άνεργοι, προσέξτε, είτε θέλουν να αλλάξουν δουλειά. Και αυτό θεμιτό είναι».

Αναφερόμενη στον κατώτατο μισθό, η κα Κεραμέως υπενθύμισε ότι από το 2019 έχει αυξηθεί κατά 35,5%, φτάνοντας από τα 650€ στα 880€ σήμερα, σημειώνοντας ότι «από 1ης Απριλίου θα έχουμε αύξηση στον κατώτατο μισθό. Η μεγαλύτερη πρόκληση που έχουν σήμερα οι Έλληνες πολίτες είναι πώς ακριβώς θα ανταποκριθούν και στο κύμα της ακρίβειας που υπάρχει και υπάρχει και διεθνώς αλλά υπάρχει και στη χώρα μας. Η προτεραιότητα αυτής της Κυβέρνησης είναι να διευρύνει το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών με δύο τρόπους. Ο ένας είναι με αύξηση μισθών. Βλέπει αύξηση του κατώτατου μισθού, βλέπει συλλογικές συμβάσεις που οδηγούν σε αύξηση μισθών. Και ο δεύτερος τρόπος είναι με μείωση επιβαρύνσεων, φορολογικών βαρών, ασφαλιστικών εισφορών».

Στη συνέχεια, η υπουργός επεσήμανε ότι το νομοσχέδιο για την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία, η οποία υπεγράφη το Νοέμβριο από όλους τους Κοινωνικούς εταίρους, βρίσκεται σε διαβούλευση και «οδεύει αμέσως μετά προς την Βουλή, θα ψηφιστεί μέσα στο Φεβρουάριο και αμέσως μετά θα ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για διάφορες συλλογικές τις οποίες εγώ σήμερα δεν μπορώ να επεκτείνω».

Δήλωσε μάλιστα ότι «οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας ανοίγουν το δρόμο για αύξηση μισθών και αύξηση παροχών» αποσαφηνίζοντας ότι υπάρχει μια σημαντική δικλείδα ασφαλείας: «Να μιλάμε για κλάδους στους οποίους έχουμε μια αύξηση παραγωγικότητας γιατί θέλει πολύ μεγάλη προσοχή να μην υπερβούμε και τις δυνατότητες του κάθε κλάδου. Άρα γιατί έχει σημασία ότι αυτό γίνεται μέσω συλλογικών συμβάσεων; Γιατί έρχονται και συμφωνούν εργαζόμενοι και εργοδότες στο τι είναι το καλύτερο που μπορούν να δώσουν στους εργαζόμενους».

Τέλος, κληθείσα να απαντήσει στις δηλώσεις της κας Καρυστιανού, σχετικά με τις αμβλώσεις, τις χαρακτήρισε θλιβερές.

«Κατ’ αρχάς, όχι ως πολιτικός, ως γυναίκα. Το θεωρώ θλιβερό. Το θεωρώ προκλητικό. Το θεωρώ ασύλληπτο, ασύλληπτη καν τη συζήτηση αυτή που γίνεται. Να συζητάμε για το αν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα θα τεθούν σε διαβούλευση. Να γυρίσουμε δεκαετίες πίσω. Είναι δυνατόν;  Είναι δυνατόν να αμφισβητούμε τέτοια θεμελιώδη δικαιώματα για τα οποία οι γυναίκες και όλη η κοινωνία, ολόκληρη, έδωσε τεράστιους αγώνες; Ασύλληπτο. Και ασύλληπτο να προέρχεται αυτό από μία γυναίκα».

Πρόσθεσε μάλιστα ότι η ίδια, ως πολιτικό πρόσωπο, πρέπει να απαντήσει πλέον σε πάρα πολλά θέματα ουσίας.

«Τι πιστεύει για την φορολογική πολιτική της χώρας; Τι πιστεύει για τη βιομηχανική πολιτική; Τι πιστεύει εν προκειμένω για την εργασία, για την ανεργία;  Για την επιδοτούμενη απασχόληση, για την προσέλκυση Ελλήνων του εξωτερικού; Συνολικά και στην εκπαιδευτική πολιτική. Την ενεργειακή πολιτική. Δηλαδή, πλέον πρέπει να ακούσουμε τις θέσεις της. Είναι άλλη ιδιότητα, άλλο το καπέλο».

Πηγή: ypergasias.gov.gr

Το άρθρο Ν. Κεραμέως στον ANT1: Πρώτη η Ελλάδα στην αύξηση της απασχόλησης στον ΟΟΣΑ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα είχε χαμηλότερο πληθωρισμό από τον μέσο όρο της ΕΕ στους 13 από τους τελευταίους 16 μήνες, ενώ για τρεις συνεχόμενους μήνες τον χειμώνα -Δεκέμβριος 2024, Ιανουάριος και Φεβρουάριος 2025- ο πληθωρισμός στα τρόφιμα στη χώρα μας ήταν αρνητικός, κάτι που είχε να συμβεί από το 2021.

Βεβαίως, το φαινόμενο της ακρίβειας παραμένει διεθνές και πολυδιάστατο. Περιβαλλοντικοί και άλλοι ευρωπαϊκοί περιορισμοί – όπως οι κανόνες για την παραγωγή βοδινού κρέατος – επηρεάζουν το κόστος σε ολόκληρη την αγορά. Και η ακρίβεια, φυσικά, δεν αφορά μόνο τα τρόφιμα – όπου η Ελλάδα τα πάει αισθητά καλύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο – αλλά και άλλους τομείς που αγγίζουν την καθημερινότητα των πολιτών: την ενέργεια, τη στέγη, τις μεταφορές.

Αυτό άλλωστε δείχνουν και τα στοιχεία του ΟΟΣΑ για τον πληθωρισμό σε ετήσια βάση (Σεπτέμβριος 2025 με Σεπτέμβριο 2024) για την Ελλάδα. Σε σύνολο 1,9%, η «συνεισφορά» των τροφίμων είναι στο 0,3%, με την ενέργεια και τα λοιπά αγαθά και υπηρεσίες να συμπληρώνουν την εικόνα.

Κάθε αύξηση τιμών, όμως, μικρή ή μεγάλη, παραμένει επιπλέον επιβάρυνση για το πορτοφόλι του νοικοκυριού. Και η άνοδος του κόστους ζωής, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα όπου τα ενοίκια έχουν σχεδόν διπλασιαστεί, έχει δυσκολέψει την καθημερινότητα πολλών οικογενειών, κυρίως στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.

Η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού είναι αναμφίβολα θετική· ειδικά μέσα σ’ ένα τόσο ρευστό παγκόσμιο περιβάλλον. Αλλά αυτό που μετράει στο τέλος είναι να το νιώσει ο πολίτης στην τσέπη του. Και αυτό κάνει ακόμη πιο αναγκαία τη συνέχιση των πολιτικών που συγκρατούν το κόστος ζωής και ενισχύουν τον υγιή ανταγωνισμό – ώστε το θετικό αποτέλεσμα να περάσει από τους δείκτες στην πραγματική ζωή, στο πορτοφόλι και στην καθημερινότητα κάθε ελληνικού νοικοκυριού.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται και η δημιουργία της νέας Ανεξάρτητης Αρχής Προστασίας του Καταναλωτή και Εποπτείας της Αγοράς από το Υπουργείο Ανάπτυξης, που θα λειτουργεί στα πρότυπα της – πετυχημένης – ΑΑΔΕ. Με 300 νέους ελεγκτές και με σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία, που θα αξιοποιούν και το «υπερόπλο» της τεχνητής νοημοσύνης, θα συγκεντρώσει κάτω από ενιαία δομή όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς με στόχο τον πιο αποτελεσματικό έλεγχο της αγοράς, με διαφάνεια και ταχύτητα.

Μεταρρυθμίσεις, ενημέρωση των πολιτών, έλεγχοι, πρόστιμα, συμφωνίες μείωσης τιμών· όλα μαζί φέρνουν αποτέλεσμα στο να συγκρατείται σε χαμηλά επίπεδα ο πληθωρισμός των τροφίμων, καθώς και των βασικών ειδών διαβίωσης.

Πηγή: ΑΠΕ, euro2day.gr

Το άρθρο Φθηνά βλέπει τα τρόφιμα στην Ελλάδα ο ΟΟΣΑ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι:

– οι επιδόσεις στις εξετάσεις PISA των μαθητών μειώνονται από το 2009, γεγονός που αναδεικνύει υποκείμενα μακροπρόθεσμα ζητήματα στο ελληνικό σχολείο.

– Για την υποχώρηση των επιδόσεων των μαθητών στην Ελλάδα δεν ευθύνεται μόνο η πανδημία COVID και η δημόσια δαπάνη ανά μαθητή. Φέρνει ως παράδειγμα, την Τουρκία και το Βιετνάμ, χώρες με χαμηλότερη δαπάνη ανά μαθητή, οι οποίες όμως αποδίδουν καλύτερα στις εξετάσεις PISA. 

– Πρέπει η ίδια η Ελλάδα να αποφασίσει ποιες μεταρρυθμίσεις πρέπει να κάνει στα σχολεία της και προσθέτει ότι “ο ΟΟΣΑ έχει ήδη συνεργαστεί εκτενώς με την Ελλάδα για λύσεις”. Φέρνει ως παράδειγμα μεταρρύθμισης την παροχή αυτονομίας σε κάθε σχολείο για να επιλέγει το ίδιο τους εκπαιδευτικούς που θα μπουν στην τάξη για να διδάξουν τους μαθητές. Λέει χαρακτηριστικά ότι στην Ελλάδα, “το 1% των μαθητών φοιτά σε σχολείο όπου οι διευθυντές έχουν την κύρια ευθύνη για την πρόσληψη εκπαιδευτικών, έναντι του μέσου όρου του ΟΟΣΑ που είναι 60%”.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του στελέχους του ΟΟΣΑ.

Σχεδιάζοντας την Εκπαιδευτική Απάντηση της Ελλάδας στις Πραγματικότητες του 21ου αιώνα

Του Andreas Schleicher*

Στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία, όπου η τεχνητή νοημοσύνη και η ψηφιοποίηση αναδιαμορφώνουν γρήγορα τον κόσμο, είναι ζωτικής σημασίας η διδασκαλία και η μάθηση να καινοτομούν για να διασφαλιστεί ότι η εκπαίδευση παραμένει σε διαρκή σχέση με τις παραπάνω εξελίξεις. Το Πρόγραμμα Διεθνούς Αξιολόγησης Μαθητών (PISA) χρησιμεύει ως πυξίδα, καθοδηγώντας τις χώρες προς αποτελεσματικές εκπαιδευτικές πολιτικές, επιτρέποντας στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να συγκρίνουν τα εκπαιδευτικά συστήματα 81 χωρών και οικονομιών. Στα τελευταία αποτελέσματα, η Ελλάδα σημείωσε πτώση στη μέση επίδοσή της στα μαθηματικά, την κατανόηση κειμένου και τις θετικές επιστήμες – πέφτοντας στα χαμηλότερα επίπεδα που έχει καταγράψει ποτέ η PISA.

Ενώ η πανδημία COVID-19 είναι ένας παράγοντας που πιθανότατα επηρέασε τα αποτελέσματα, η Ελλάδα έχει δει μαθητές να σημειώνουν χαμηλότερες βαθμολογίες εδώ και αρκετό καιρό. Αυτή η φθίνουσα τάση είναι επίσης εμφανής σε πολλές άλλες χώρες. Στην περίπτωση της Ελλάδας, οι επιδόσεις των μαθητών μειώνονται στην κατανόηση κειμένου και τις θετικές επιστήμες τουλάχιστον από το 2009. Αυτό δείχνει ότι τα υποκείμενα, μακροπρόθεσμα ζητήματα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη για την πτώση στις επιδόσεις. Δεν οφείλεται μόνο στον COVID.

Αυτό φυσικά έχει σημασία γιατί τα σχολεία μας σήμερα διαμορφώνουν τις οικονομίες, τις κοινωνίες και τις δημοκρατίες του αύριο. Τα μαθηματικά, η κατανόηση κειμένου και οι θετικές επιστήμες αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της εκπαίδευσης, παρέχοντας στα παιδιά απαραίτητες δεξιότητες και γνώσεις που είναι καθοριστικές για την προσωπική, ακαδημαϊκή και επαγγελματική ανάπτυξη. Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα μιας βαθμολογίας κάτω από τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ σε αυτά τα βασικά θέματα. Είναι σημαντικό ότι αυτό δεν αφορά μόνο τα αποτελέσματα σε φτωχά σχολεία σε φτωχές γειτονιές. Μάλιστα, οι διαφορές επιδόσεων μεταξύ των ελληνικών σχολείων είναι εντυπωσιακά μικρές. Οι χαμηλές επιδόσεις στην Ελλάδα είναι ένα θέμα για πολλούς μαθητές, σε πολλά σχολεία, σε πολλές γειτονιές.

Δεν είναι ότι οι Έλληνες μαθητές δεν μαθαίνουν τίποτα. Στην πραγματικότητα, οι Έλληνες μαθητές είναι πολύ καλοί στην αναπαραγωγή του περιεχομένου που έχουν μάθει. Αλλά ο σύγχρονος κόσμος δεν μας ανταμείβει πλέον μόνο για αυτά που γνωρίζουμε –η Google ξέρει τα πάντα– αλλά για όσα μπορούμε να κάνουμε με αυτά που γνωρίζουμε. Και οι Έλληνες μαθητές αγωνίζονται όταν πρέπει να προεκτείνουν από αυτά που γνωρίζουν και να εφαρμόσουν δημιουργικά τις γνώσεις τους σε νέες καταστάσεις, ακριβώς, δηλαδή, τα πράγματα που απαιτεί ο σύγχρονος κόσμος από τους ανθρώπους.

H PISA δείχνει ότι παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες. Για παράδειγμα, σημειώθηκε μείωση στο ποσοστό των Ελλήνων μαθητών που ανέφεραν ότι ο δάσκαλος έδειχνε ενδιαφέρον για τη μαθησιακή πορεία κάθε μαθητή και τους παρείχε επιπλέον βοήθεια. Πολλοί μαθητές μελετούν επίσης μαθηματικά σε ένα πειθαρχικό κλίμα που δεν είναι ευνοϊκό για τη μάθηση. Το 2022, περίπου το 35% των μαθητών στην Ελλάδα ανέφεραν ότι δεν μπορούν να αποδώσουν καλά στα περισσότερα ή σε όλα τα μαθήματα. Ένα ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό δεν ακούει τι λέει ο δάσκαλος στην τάξη (43%).

Φυσικά, αυτά είναι απλώς μια μικρογραφία ορισμένων από τα ευρήματα της PISA, και αυτό πρέπει να αναλυθεί μέσα σε ένα οικονομικό πλαίσιο. Μετά την οικονομική κρίση πριν από μια δεκαετία, η Ελλάδα γνώρισε σημαντική συρρίκνωση του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα σημαντικές περικοπές στον τομέα της εκπαίδευσης. Σήμερα, η σωρευτική δαπάνη ανά μαθητή στην Ελλάδα, για μαθητές ηλικίας από 6 έως 15 ετών, είναι πολύ κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.

Αυτές οι μειώσεις χρηματοδότησης είχαν προφανώς συνέπειες για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τη μάθηση των μαθητών, αλλά η έλλειψη δαπανών από μόνη της δεν μπορεί να είναι ο μόνος λόγος που η Ελλάδα να υστερεί. Η Ελλάδα εξακολουθεί να ξεπερνά τις δαπάνες της Τουρκίας και του Βιετνάμ ανά μαθητή, χώρες οι οποίες πέτυχαν υψηλότερα αποτελέσματα στα μαθηματικά, την κατανόηση κειμένου και τις θετικές επιστήμες.

Τι πρέπει λοιπόν να γίνει; Αυτό εναπόκειται σε άλλους να το αποφασίσουν, αλλά ο ΟΟΣΑ έχει ήδη συνεργαστεί εκτενώς με την Ελλάδα για λύσεις. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα θα πρέπει να έχουν περισσότερη πραγματική αυτονομία για να επιτυγχάνουν καλύτερα αποτελέσματα για τους μαθητές. Στην Ελλάδα, το 1% των μαθητών φοιτά σε σχολείο όπου οι διευθυντές έχουν την κύρια ευθύνη για την πρόσληψη εκπαιδευτικών, έναντι του μέσου όρου του ΟΟΣΑ που είναι 60%. Η βελτίωση της ποιότητας της διδασκαλίας θα πρέπει επίσης να αποτελεί προτεραιότητα, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης της κατάρτισης των εκπαιδευτικών και της επαγγελματικής τους εξέλιξης. Αν και δεν υπάρχουν εύκολες και γρήγορες λύσεις, η PISA προσφέρει έναν πολύτιμο πόρο για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής ώστε να αντλούν έμπνευση από άλλα έθνη. Είναι σημαντικό να αναλύονται όλα τα δεδομένα και να διασφαλίζεται ότι οι μεταρρυθμίσεις στοχεύουν στην αντιμετώπιση κομβικών αδυναμιών. Βλέποντας πέρα από τα σύνορά της, η Ελλάδα μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα, την ισότητα και την αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης και να διασφαλίσει ότι όλοι οι νέοι έχουν ένα ευημερούν μέλλον.

* O κ. Andreas Schleicher είναι Διευθυντής Εκπαίδευσης και Δεξιοτήτων του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, ο οποίος ηγείται του Προγράμματος Διεθνούς Αξιολόγησης Μαθητών (PISA), το οποίο αξιολογεί τις δεξιότητες 15χρονων μαθητών στα μαθηματικά, την κατανόηση κειμένου και τις θετικές επιστήμες σε 81 χώρες και οικονομίες.

Πηγή: capital.gr

Το άρθρο ΟΟΣΑ στο Capital.gr: “Μεταρρυθμίστε τα σχολεία – Οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν” εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σημειώνεται ότι οι προηγούμενες εκτιμήσεις του οργανισμού, που είχαν ανακοινωθεί τον περασμένο Νοέμβριο, μιλούσαν για ανάπτυξη 6,7% το 2022 και ρυθμούς 1,6% το 2023 και το 2024.

«Η ισχυρή ανάκαμψη της Ελλάδας από την κρίση του κορωνοϊού, που υποστηρίζεται από συνεχείς μεταρρυθμίσεις, επιβραδύνθηκε από την αύξηση των τιμών της ενέργειας και τη νέα παγκόσμια αβεβαιότητα, παρά τα συνεχιζόμενα δημοσιονομικά μέτρα στήριξης», αναφέρει ο ΟΟΣΑ. «Η πλήρης εφαρμογή του φιλόδοξου Σχέδιου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η διαχείριση των πιέσεων στην προσφορά και το κόστος παράλληλα με τη στήριξη των υγιών δημόσιων οικονομικών και η ολοκλήρωση της εξυγίανσης των τραπεζών είναι το κλειδί για μια βιώσιμη ανάκαμψη», προσθέτει.

Όπως επισημαίνει ο ΟΟΣΑ, τα μέτρα στήριξης έναντι της ενεργειακής κρίσης επιβραδύνουν την επιστροφή στα πλεονάσματα. Το δημόσιο χρέος έχει πέσει στα επίπεδα όπου βρισκόταν πριν από την κρίση (ως ποσοστό του ΑΕΠ) και η προσεκτική διαχείριση του χρέους κρατά υπό έλεγχο το κόστος χρηματοδότησης. Όμως, τα μέτρα στήριξης καθυστερούν την επίτευξη του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα στο 1,5% με 2% του ΑΕΠ, λειτουργώντας ανασταλτικά για τη γρήγορη ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, όπως σημειώνει η έκθεση.

Ειδικότερα, οι προβλέψεις του ΟΟΣΑ μιλούν για δημοσιονομικό έλλειμμα στο 2,6% του ΑΕΠ φέτος (από 4,3% το 2022) και 1,7% το 2024, με το πρωτογενές ισοζύγιο να εμφανίζει έλλειμμα στο 1,6% του ΑΕΠ το 2022, και πλεόνασμα στο 0,5% του ΑΕΠ φέτος και στο 1,5% το 2024.

Στο πλαίσιο αυτό, το χρέος προβλέπεται μειωμένο, από τα επίπεδα του 175,1% το 2022, στο 170,7% φέτος και στο 163,6% για το 2024.

Ο πληθωρισμός

Ο οργανισμός βλέπει τον εναρμονισμένο πληθωρισμό στην Ελλάδα να κλείνει στο 9,5% για το 2022 και να υποχωρεί στο 3,7% για το 2023 και στο 2,3% για το 2024.

«Έπειτα από μία δεκαετία όπου ο πληθωρισμός ήταν ανάμεσα στους χαμηλότερους στις χώρες του ΟΟΣΑ, οι τιμές έχουν επιταχυνθεί, καθώς οι πιέσεις στην προσφορά διευρύνονται», αναφέρει η έκθεση.

Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει την αύξηση των μισθών, έπειτα από 12 χρόνια στασιμότητας, επισημαίνοντας ότι οι αυξήσεις στον κατώτατο μισθό παρέχουν ένα δίκτυ ασφαλείας για τους εργαζόμενους με μικρή διαπραγματευτική ισχύ, όμως έχουν γίνει η βασική πηγή προσαρμογής των μισθών για πολλούς εργαζόμενους που αμείβονται με περισσότερα από τον κατώτατο μισθό. Στο πλαίσιο αυτό, ο οργανισμός τονίζει ότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για τους μισθούς και τις εργασιακές συνθήκες σε κλαδικό επίπεδο θα στήριζαν καλύτερα τα εισοδήματα και την παραγωγικότητα.

Η έκθεση αναφέρεται στην πρόοδο που γίνεται στον τραπεζικό κλάδο, επισημαίνοντας ότι ο τραπεζικός δανεισμός προς τις επιχειρήσεις έχει αρχίσει να αυξάνεται.

Όμως, ο οργανισμός τονίζει ότι η διατηρήσιμη ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας απαιτεί την αντιμετώπιση των μακροχρόνιων προκλήσεών της, όπως για παράδειγμα  το χαμηλότερο σε σχέση με άλλες χώρες ποσοστό των ενηλίκων που συμμετέχουν στο εργατικό δυναμικό (ειδικά ανάμεσα στις γυναίκες και τους νέους), παρά την ανάκαμψη της απασχόλησης μετά την πανδημία. Ελλείψεις σε δεξιότητες εμφανίζονται και η γήρανση του πληθυσμού μειώνει τον πληθυσμό που βρίσκεται σε ηλικία εργασίας.

Την ίδια στιγμή, μια «κληρονομιά» χαμηλών επενδύσεων αποδυναμώνει την παραγωγικότητα και την ικανότητα των επιχειρήσεων να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες της ψηφιοποίησης και της πράσινης μετάβασης.

Οι ιδιωτικές επενδύσεις είναι χαμηλές εδώ και χρόνια και η επέκταση του ρόλου των μεσαίων και  μεγαλύτερων επιχειρήσεων θα βοηθήσει την Ελλάδα να εκμεταλλευτεί αυτές τις ευκαιρίες, αναφέρεται.

Οι συστάσεις του ΟΟΣΑ

Για την δημοσιονομικά βιώσιμη ανάκαμψη

• Επιστροφή σε πρωτογενές πλεόνασμα από το 2023 και διατήρηση του πλεονάσματος στη συνέχεια τουλάχιστον στο 1,5% έως 2% του ΑΕΠ.
• Αποφυγή της αύξησης του συνολικού αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων με την ανακατανομή του προσωπικού σε περιοχές όπου υπάρχει έλλειψη πόρων. Ενοποίηση κατακερματισμένων δραστηριοτήτων, όπως οι προμήθειες του Δημοσίου, σε ειδικούς φορείς.
• Συνέχιση της ψηφιοποίησης και της απλούστευσης των διαδικασιών στον δημόσιο τομέα, με προτεραιότητα στις μεταρρυθμίσεις της εργασίας και στην αύξηση των δεξιοτήτων.
• Εστίαση των μελλοντικών αλλαγών του φορολογικού συντελεστή στη διατήρηση των εσόδων, με την παράλληλη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Τακτική δημοσίευση ολοκληρωμένων εκθέσεων για το κόστους και τα οφέλη όλων των φορολογικών δαπανών και επιδοτήσεων, υπογραμμίζοντας αυτές που ισχύουν για τα ορυκτά καύσιμα.

Για την αύξηση της απασχόλησης και των εισοδημάτων  

• Προώθηση της συμμετοχής των γυναικών στην αμειβόμενη απασχόληση, μέσω, μεταξύ άλλων, της ενθάρρυνσης πιο ευέλικτων μορφών εργασίας. Ενίσχυση των κινήτρων ώστε οι εργοδότες να προσλαμβάνουν νέους εργαζόμενους με μικρή εμπειρία, όπως είναι η άρση των εργοδοτικών εισφορών για τις νέες προσλήψεις. Να εξεταστεί το ενδεχόμενο αντικατάστασης των μη χρηματικών επιδομάτων ανεργίας που παρέχονται σε εγγεγραμμένους ανέργους με στοχευμένη εισοδηματική στήριξη.
• Ενίσχυση της χρήσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων σε κλαδικό επίπεδο, με έμφαση στη στήριξη των κοινωνικών εταίρων ώστε να εφαρμόζουν τις κλαδικές συμβάσεις στους εργασιακούς χώρους.

Για τις επενδύσεις σε μια ανάκαμψη με διάρκεια

• Να ενθαρρυνθούν οι τράπεζες να «χτίσουν» την κεφαλαιακή τους βάση, μέσω της οργανικής αύξησης των κερδών και εξετάζοντας την αύξηση των απαιτούμενων μαξιλαριών κεφαλαίων.
• Χαμηλότερα εμπόδια εισόδου σε κάποια επαγγέλματα, με προτεραιότητα στις επαγγελματικές υπηρεσίες και απλοποίηση των χωροταξικών κανόνων για τη γη.
• Βελτίωση της αποτελεσματικότητας του νομικού συστήματος, με την επανεξέταση και την απλούστευση όλων των διοικητικών διαδικασιών.

Για την πράσινη μετάβαση

• Μεσοπρόθεσμα, αύξηση της τιμής των εκπομπών ρύπων τουλάχιστον στο επίπεδο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ, μαζί με προσωρινά και στοχευμένα μέτρα, ώστε να διευκολυνθούν τα νοικοκυριά να προσαρμοστούν.

• Αύξηση των επενδύσεων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, με βάση αναλύσεις κόστους/ωφέλειας.
• Καθορισμός ενός χρονοδιαγράμματος για αυστηροποίηση των προτύπων ελάχιστης ενεργειακής απόδοσης, που να εφαρμοστούν σε όλα τα υπάρχοντα κτίρια έως το 2050.
• Επισημοποίηση του επιμερισμού του κινδύνου, για παράδειγμα κάνοντας την ασφάλιση περιουσίας για ακραία καιρικά φαινόμενα υποχρεωτική για όλα τα κτίρια.
• Αύξηση της πρόσβασης και της ποιότητας των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας και της κατάρτισης των εργαζομένων σε όλους τους τομείς και τις περιφέρειες που επηρεάζονται από την μετάβαση στην πράσινη οικονομία.

Πηγή: Moneyreview.gr, kathimerini.gr

Το άρθρο ΟΟΣΑ: Βλέπει ανάπτυξη 1,1% φέτος και 1,8% το 2024 – Οι συστάσεις εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η πρόσφατη λήψη απόφασης στον ΟΟΣΑ – μετά από διαφωνίες που διήρκεσαν για μεγάλη περίοδο – για την επιβολή ελάχιστου εταιρικού φόρου 15%, ελπίζω να αποτελεί ειλικρινή πρόθεση των κυβερνήσεων προς την κατεύθυνση αυτή. Δεν αρκεί όμως μία απλή αριθμητική προσέγγιση από τον ΟΟΣΑ στο πρόβλημα του υπερπλουτισμού και της αποφυγής φορολογίας από τις πολυεθνικές και τους πολύ πλούσιους. Δεν αρκεί μία «διεθνής ντιρεκτίβα» για να συνειδητοποιήσουν οι πολιτικοί πως ο πολύ πλούσιος οφείλει να συνεισφέρει στο κοινωνικό σύνολο όχι τόσο για λόγους φορολογικής ισονομίας, αλλά κυρώς γιατί θα πρέπει να αντιμετωπίζεται πλέον ως μέρος του προβλήματος της κοινωνικής στρέβλωσης.

Επί δεκαετίες δομήθηκαν νέες πρακτικές λειτουργίας των οικονομιών με βάση τις αντιδράσεις των αγορών. Τέθηκε κατ΄επέκταση σε δεύτερη μοίρα η επιβεβλημένη προώθηση κοινωνικής ισορροπίας και δικαιότερης κατανομής του πλούτου. Νομοτελειακά οδηγήθηκε σε εξάλειψη – προσωρινή ελπίζω – η προώθηση κάθε έννοιας που σχετίζεται με την ουσιαστική προοδευτικότητα της πολιτικής. Σε τέτοιο βαθμό που επικρατεί σύγχυση πλέον ως προς το τι νοείται ως προοδευτικό. Σύγχυση που στην παρούσα φάση αναδεικνύεται εξαιτίας της αδυναμίας παραγωγής ιδεών από τις προοδευτικές δυνάμεις όχι μόνον στην χώρα μας, αλλά στην Ευρώπη γενικότερα. Δυστυχώς, ο προοδευτικός χώρος είτε ιδρυματοποιήθηκε, είτε ριζοσπαστικοποιήθηκε σε ακραίο βαθμό, χάνοντας και στις δύο περιπτώσεις τον δυναμισμό του παραγωγικού και αναπτυξιακού του ρόλου.

Το γεγονός ότι η έννοια του επιχειρηματικού κέρδους είναι άμεσα συνυφασμένη με την απώτερη στόχευση του καπιταλισμού, προφανώς δεν προκαλεί εντύπωση. Ακόμα δε περισσότερο η ανάλυση του όρου «απόδοση κεφαλαίου». Αυτό όμως που επιβάλλεται να προκαλέσει εντύπωση είναι η εμφάνιση μίας προοδευτικότητας στην ανάγκη επαναφοράς αναδιανεμητικών πολιτικών. Πολιτικών που θα επαναφέρουν τον χαμένο ανταγωνισμό στις αγορές και θα απαλύνουν την αδικία του υπερπλουτισμού.

Το βασικότερο εργαλείο για την «επιβολή» δικαιότερων κανόνων λειτουργίας του συστήματος προς μία προοδευτική στόχευση δεν είναι παρά η φορολογία. Αποτελεί το βασικό εργαλείο που θα επαναφέρει την πολιτική στην σφαίρα της υποστήριξης μίας δίκαιης κατανομής βαρών στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. Όπως είπε δε σε πρόσφατη ομιλία του ο J. Biden, είναι δυνατόν να οδηγήσει προς την κατεύθυνση να «κτισθεί η οικονομία γύρω από τους αδύνατους. Να αρχίσει να προσφέρει η οικονομική πολιτική αξιοπρέπεια και σεβασμό μέσα από την ανάδειξη καλών θέσεων εργασίας».

Η συζήτηση περί της αποτελεσματικότητας της μείωσης της φορολογίας στην ανάπτυξη και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, είναι διαχρονική και μακρά. Ειδικά εάν εντάξουμε στην μελέτη μας τους οικονομικούς κύκλους και τις επακόλουθες εξελίξεις. Δεν αρκεί η φορολογική πολιτική να αναζητά ρόλο ρυθμιστή σε μία ισορροπημένη προσέγγιση συγκέντρωσης πόρων για το κράτος. Ούτε βέβαια πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο εξαγγελιών με προεκλογικό πρόσημο. Μία τέτοια σταθερά επιβεβαιώνει απλά την μέχρι σήμερα πραγματικότητα, πως η μονοδιάστατη χρήση της δεν είναι σε θέση πλέον να προκαλέσει ένα απαιτούμενο σοκ μετασχηματισμού.

Αν υποθέσουμε πως η οικονομία και η διαχείρισή της από κάθε κυβέρνηση είναι σε άμεση συνάρτηση με την Δημοκρατία, οδηγούμαστε αργά αλλά σταθερά σε ένα καθεστώς όπου η φορολογική πολιτική που δεν εξαλείφει την φορολογική αδικία και τον υπερπλουτισμό οδηγεί στην υποβάθμιση της ίδιας της δημοκρατίας.

Στις ΗΠΑ φαίνεται πως ο νέος πρόεδρος J. Biden τολμά μέσω μίας έντονα κοινωνικής πολιτικής να αναδείξει εκ νέου τον ρόλο του υγιούς καπιταλισμού. Πρωτοστάτησε στην επιβολή του ελάχιστου «παγκόσμιου» εταιρικού φόρου, επιβάλλει φόρο υπεραξίας επί κεφαλαιακών κερδών 39,6% για ποσά άνω του 1 εκατομμυρίου κερδών, από 20% που ίσχυε μέχρι σήμερα. Εξαγγέλλει μία πρωτόγνωρη σε εύρος πολιτική ενίσχυσης των οικογενειών ύψους 1,8 τρις δολαρίων. Προωθεί ένα σημαντικό πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και εκπαίδευσης εργαζομένων μέσω ενός δεκαετούς πλάνου.

Είναι καιρός ίσως να δούμε πλέον τον καπιταλισμό με άλλο μάτι. Ειδικά για την χώρα μας όπου η δυναμική μεσαία τάξη τα τελευταία είκοσι χρόνια έχασε την «διαπραγματευτική» της ισχύ προς όφελος των υπερπλούσιων. Είναι ανάγκη να αναδιαταχθεί η συνολική κοινωνική και οικονομική μας θεώρηση στα πλαίσια ενός νέου «ηθικού καπιταλισμού». Για να γίνει όμως αυτό απαιτείται μία νέα προσέγγιση της πολιτικής και ένα κράτος που να αναδεικνύει χαρακτηριστικά ενσυναίσθησης πριν τα αναζητήσουμε στους πολύ πλούσιους προς χάριν της κοινωνικής ισορροπίας.

Η έμφαση που δίνεται μέσω του προϋπολογισμού στην μείωση της φορολογίας μπορεί να έχει λογική εξαιτίας τους μεγάλου κόστους στρεβλοτήτων που επικρατούν στα συστήματα στήριξης της επιχειρηματικότητας εδώ και πολλά χρόνια. Η δε παροχή στήριξης της περίοδο της πανδημίας προσέφερε ένα μικρό μαξιλάρι ηρεμίας. Οι πολιτικές αυτές όμως δεν είναι δυνατόν αν συνεχίσουν να αποτελούν μονοδιάστατη προσέγγιση βραχυπρόθεσμης στήριξης χωρίς ουσιαστικό μακροπρόθεσμο πολιτικό ορίζοντα.

Αν λάβουμε υπόψη πως οι εξαγγελίες του προέδρου Biden αφορούν μία δεκαετία, υπάρχει σημαντικό κενό σήμερα που αναδεικνύεται από την εξέταση του σχεδίου προϋπολογισμού ως προς την πρόθεση της κυβέρνησης να προβάλλει πολιτικές παραγωγικής και κοινωνικά δίκαιης αναδιανομής του εισοδήματος. Προς χάριν της ανάδειξης του ανταγωνισμού αλλά και διατήρησης της δημοκρατίας στην οικονομία. Η προοπτική μίας σχετικά κοινωνικά δίκαιης διαχείρισης των κρατικών εσόδων δεν περνάει μέσα από την διαδικασία μείωσης της φορολογίας ως εργαλείο βραχυπρόθεσμων προσαρμογών.

Απαιτείται προοδευτικότητα σε κάθε έκφανση της πολιτικής. Ειδικά όταν συζητάμε για τον συνδυασμό φορολογίας και σχεδιασμού διαχείρισης του Ταμείου Ανάκαμψης. Δυστυχώς το αποκαλούμενο προοδευτικό στρατόπεδο της πολιτικής έχει αποκοιμηθεί θεωρώντας πως όλα μπορεί να λυθούν με στείρες αντιδράσεις και προγραμματικές διακηρύξεις. Ξέχασε όμως πως ο κόσμος θέλει και το συναίσθημα στην πολιτική, θέλει να πεισθεί. Κάπου θέλει και να καθοδηγηθεί με ειλικρίνεια και ενσυναίσθηση χωρίς τα στοιχεία αυτά να αποτελούν πολιτική ουτοπία.

https://www.protothema.gr/

*Οικονομολόγος

Πηγή: tempo24.news

Το άρθρο Το αναγκαίο σοκ οικονομικού μετασχηματισμού και μία νέα αναδιανεμητική πολιτική… Του Ηρακλή Ρούπα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μετά µια μακρά περίοδο με συνεδριάσεις εξ αποστάσεως, η ετήσια Υπουργική Σύνοδος στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως διεξήχθη διά ζώσης. Περισσότεροι από πενήντα υπουργοί, μεταξύ των οποίων ο Χρήστος Σταϊκούρας, προσήλθαν επί τούτω στην έδρα του Οργανισμού στο Παρίσι. Οι Αμερικανοί προεδρεύσαντες, ο Τζον Κέρι και, κυρίως, ο Τόνι Μπλίνκεν, με την παρουσία και τις ομιλίες τους έδειξαν την επιστροφή της χώρας τους στην πολυμερή διπλωματία και, βεβαίως, στον ΟΟΣΑ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες καθόρισαν, επίσης, το θέμα της συνάντησης: «Κοινές αξίες: ένα πράσινο και συμπεριληπτικό μέλλον»

Είναι αυτονόητο ότι ο ΟΟΣΑ ασχολείται με το περιβάλλον· επίσης, ότι ερευνά την άνοδο των ανισοτήτων και των αποκλεισμών. Επομένως, η εφετινή θεματική εμφαίνει στις «κοινές αξίες»

Τον Μάρτιο 2021, παρά τις διαφορετικές προβλέψεις, επικράτησε ο Αυστραλός Ματίας Κόρμαν ως νέος γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ. Εξι μήνες αργότερα, η Ευρώπη αιφνιδιάστηκε με την αμυντική συμμαχία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Αυστραλία· την AUKUS. Η εκλογή του γενικού γραμματέα και η AUKUS κινούνται εκ παραλλήλου. Εστω και σε διαφορετική κλίμακα, υποδηλώνουν τη στροφή προς τον Ινδικό και Ειρηνικό ωκεανό.

Η Κίνα έχει καταστεί μείζων πρόκληση για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αμερικανική πολιτική, επομένως, προσαρμόζεται και εστιάζεται στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Γι’ αυτό επιστρατεύεται και ο ΟΟΣΑ. Ενας ανάλογος προσανατολισμός, άλλωστε, αποφασίστηκε ήδη κατά την ίδρυσή του, εξήντα χρόνια πριν, όταν η απειλή προερχόταν από τη Σοβιετική Ενωση.

Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η γεωπολιτική διάσταση του ΟΟΣΑ λησμονήθηκε. Επανήλθε προς στιγμήν το 2014, όταν η προσάρτηση της Κριμαίας ανέστειλε οριστικά την προοπτική να ενταχθεί η Ρωσία στον Οργανισμό. Κατόπιν, οι άμεσες παγκόσμιες εξελίξεις, δηλαδή τα οικονομικά, τα περιβαλλοντικά και τα υγειονομικά ζητήματα, επισκίασαν τη γεωπολιτική αφύπνιση. Η σημερινή έμφαση στις «κοινές αξίες»την επαναφέρει.

Η συμφωνία AUKUS ερμηνεύθηκε ως στροφή των Ηνωμένων Πολιτειών προς την περιοχή Ινδικού – Ειρηνικού ωκεανού. Η στρατιωτική της διάσταση υποδηλώνει την αποφασιστικότητα να ξεπεραστούν οι όποιες καθυστερήσεις και εμπλοκές τις οποίες συνεπάγεται το δυτικό ξεπερασμένο αμυντικό σύστημα. Το μήνυμα προς την Κίνα πρέπει να σταλεί σαφώς και πειστικά.

Οσο και αν οι τρέχουσες ενδείξεις μοιάζουν αντιφατικές, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται πάντα τους Ευρωπαίους και τους άλλους συμμάχους τους.

Η αμερικανική πολιτική απέναντι στην Κίνα δεν μπορεί να περιοριστεί στο ινδοειρηνικό πλαίσιο. Οπως στο παρελθόν η Σοβιετική Ενωση, έτσι και η Κίνα προωθεί την επιρροή της σε παγκόσμια κλίμακα. Η Αφρική έχει καταστεί μείζον γεωπολιτικό διακύβευμα. Η πολιτική «δρόμος της μετάξης»belt and road initiative) συσπειρώνει γύρω από την Κίνα πολλές χώρες της Ασίας –και όχι μόνον. Η επιρροή φθάνει ώς τη χώρα μας.

Οσο και αν οι τρέχουσες ενδείξεις μοιάζουν αντιφατικές, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται πάντα τους Ευρωπαίους και τους άλλους συμμάχους τους. Η στροφή προς τον Ινδικό και τον Ειρηνικό δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εις βάρος των άλλων δεσμών· ούτε να περιοριστεί στον στρατιωτικό χώρο. Η συνοχή του «στρατοπέδου»γύρω από τις Ηνωμένες Πολιτείες οφείλει να προστατευθεί.

Σε αυτό το πνεύμα, ο ΟΟΣΑ αποτελεί ένα ιδανικό εργαλείο για τη διατήρηση και την ενίσχυση των δεσμών ανάμεσα στα κράτη τα οποία στηρίζουν την αμερικανική πολιτική έναντι της Κίνας. Τι καθιστά μέλη του ιδίου συνόλου χώρες τόσο απομακρυσμένες όσο η Ισλανδία από την Ελλάδα ή η Γαλλία από τη Νότια Κορέα; Οι «κοινές αξίες» όπως δηλώνει η εφετινή θεματική. Η προεδρία της Υπουργικής επικεντρώνεται στη γεωπολιτική.

Ο ΟΟΣΑ αναδεικνύεται και πάλι δυνάμει σε παράγοντα της παγκόσμιας πολιτικής. Ηδη, παράλληλα με την ισχυρή ευρωπαϊκή συμμετοχή, περιλαμβάνει όλες τις χώρες της συμμαχίας AUKUS, καθώς και τις ιδιαιτέρως υποστηρικτικές χώρες, όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Χιλή. Προβλέπεται να διευρυνθεί, δηλαδή να εντάξει και άλλες χώρες εκτός Ευρώπης. Με τον νεοεκλεγέντα Αυστραλό γενικό γραμματέα, ο ΟΟΣΑ ανοίγεται δυναμικά στην κρίσιμη ινδοειρηνική ζώνη. Από ευρωκεντρικός, μετατρέπεται σε σταυροδρόμι όπου συναντώνται η παλαιά και η νέα εστία των γεωπολιτικών εντάσεων.

Οι πρόσφατες εξελίξεις δεν πρέπει, επομένως, να ερμηνευθούν ως διαζύγιο ανάμεσα στην Ευρώπη και στο αγγλοσαξονικό σύνολο. Αντιθέτως, αναζητείται μια νέα σχέση, με ανανεωμένη κατανομή ρόλων· μια σύμπραξη η οποία θα μπορεί να ανταποκριθεί στην καινούργια πραγματικότητα. Ο ανανεωμένος Παγκόσμιος Οργανισμός, μαζί με τις άλλες σημαντικές αρμοδιότητές του, θα έχει και ένα ρόλο forum για την αναζήτηση συγκλίσεων μεταξύ του ευρωπαϊκού και του ινδοειρηνικού πεδίου. Η Ελλάδα, χώρα με στενούς δεσμούς τόσο με την Ευρώπη όσο και με τον αγγλοσαξονικό κόσμο, όπου ανθεί η ελληνική διασπορά, μπορεί να συμβάλει αποτελεσματικά στην προσπάθεια αυτή.

* Ο κ. Γιώργος Πρεβελάκης είναι ομότιμος καθηγητής Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΟΣΑ.

Πηγή: kathimerini.gr

Το άρθρο AUKUS και ΟΟΣΑ, η σύνθεση της αμερικανικής πολιτικής… Του Γιώργου Πρεβελάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στις 2 Ιουλίου ο Ματίας Κόρμαν, νεοεκλεγείς γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, ήρθε στην Ελλάδα – πρώτη διμερής επίσκεψη σε κράτος-μέλος. Κατά τη διήμερη παραμονή του συναντήθηκε με μια σειρά υπουργών, το αντικείμενο των οποίων συμπεριλαμβάνεται στο ερευνητικό πεδίο του διεθνούς οργανισμού – οικονομία, περιβάλλον, ανάπτυξη, παιδεία, ψηφιακή διακυβέρνηση, εξωτερική και κοινωνική πολιτική. Συναντήθηκε, επίσης, με τον δήμαρχο της Αθήνας, αλλά και με τη συνυποψήφιά του Αννα Διαμαντοπούλου. Εδωσε, τέλος, στον Αλέξη Παπαχελά την πρώτη συνέντευξη από την ανάληψη των καθηκόντων του.

Πρωτεύουσα σημασία είχε η τετ α τετ συνομιλία με τον πρωθυπουργό, έπειτα από την οποία διατυπώθηκε μια ιδιαιτέρως σοβαρή πρόταση. Ο πρωθυπουργός εισηγήθηκε την ίδρυση ενός κέντρου του οργανισμού στην Κρήτη, με αντικείμενο τις αλληλεπιδράσεις οικονομίας και δημογραφίας. Η αύξουσα επιρροή της τεχνολογίας και η προϊούσα φθορά του περιβάλλοντος έχουν υπερκαλύψει τη θεματική, η οποία παλαιότερα απασχολούσε κατά κύριο λόγο τους μελλοντολόγους· τον δημογραφικό παράγοντα. Περιβάλλον, τεχνολογία και δημογραφία αποτελούν όμως ένα σύνολο, τα στοιχεία του οποίου είναι στενά συνδεδεμένα. Ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης· η φύση είναι εξανθρωπισμένη, σφραγισμένη από την ανθρώπινη παρέμβαση· τέλος, η τεχνολογία αποτελεί το μέσον διά του οποίου ο άνθρωπος διαλέγεται, παραγωγικά ή καταστροφικά, με τη φύση. Η υποτίμηση του ενός από τα στοιχεία του τριπτύχου αυτού καθιστά την ανάλυση ελλειμματική και την πρόβλεψη αβέβαιη.

Η σημερινή δημογραφική κατάσταση προδιαγράφει τη μελλοντική. Μόνο δραματικές συνθήκες, όπως οι γενοκτονίες ή το καθεστώς Μάο που επέβαλε μονογονικές οικογένειες, ανατρέπουν την προκαθορισμένη πορεία. Και η Ιστορία διδάσκει το βάρος του πληθυσμιακού παράγοντα στις μεγάλες ιστορικές τάσεις – επί παραδείγματι, πώς οι μεγάλες μεταναστεύσεις τον Μεσαίωνα καθόρισαν τη δημιουργία των ευρωπαϊκών εθνών. Η εποχή μας βιώνει κοσμοϊστορικές αλλαγές στο επίπεδο της γεωγραφίας των πληθυσμών. Εως τα μέσα του 20ού αιώνα ο ευρωπαϊκός πληθυσμός κατείχε την πρώτη θέση ανάμεσα στις άλλες ηπείρους. Σήμερα έχει υποβιβαστεί στην τέταρτη θέση. Αντιθέτως, η Αφρική, τέταρτη έως πρόσφατα, τείνει να καταλάβει την πρώτη θέση. Αλλαγές παρατηρούνται και στα άλλα ηπειρωτικά σύνολα.

Η δημογραφία εξηγεί τη γεωπολιτική. Η Κίνα, καθώς σύντομα θα αντιμετωπίσει γήρανση του πληθυσμού της, προσπαθεί να κατοχυρώσει μιαν ηγεμονική θέση, πριν προκύψει το πρόβλημα – όθεν και η επιθετικότητά της. Η δημογραφική παρακμή οδηγεί σε σοβαρά οικονομικά και πολιτικά προβλήματα, καθώς συνοδεύεται αναπόφευκτα από τη γήρανση του πληθυσμού. Στο άλλο άκρο, η δημογραφική έκρηξη χωρίς αντίστοιχη οικονομική ανάπτυξη προκαλεί κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις, ενίοτε και πολέμους. Ο δημογραφικός παράγων οδηγεί σε σοβαρές αναταράξεις και στον μεσογειακό χώρο. Η νότια όχθη υπερβαίνει πληθυσμιακά τη βόρεια, ανατρέποντας την παλαιά ιεραρχία. Το 1970 η Γαλλία και η Ιταλία κυριαρχούσαν δημογραφικά στον μεσογειακό χώρο· σήμερα υπολείπονται κατά πολύ από χώρες όπως η Αίγυπτος ή η Τουρκία. Οι ποσοτικές εξελίξεις συνοδεύονται από ποιοτικές: γήρανση στον Βορρά, νεολαία άνεργη στον Νότο.

Στη βόρεια όχθη δημιουργείται πληθυσμιακό κενό σε πολλά εδάφη τα οποία ερημοποιούνται· αντιθέτως ο Νότος, με τις περιορισμένες αξιοποιήσιμες εκτάσεις, κινδυνεύει από τον υπερπληθυσμό, ιδιαιτέρως στις παραθαλάσσιες ζώνες. Η κλιματική αλλαγή επιδεινώνει τις καταστάσεις αυτές. Οι διαφορές στο δημογραφικό δυναμικό ανάμεσα στην Ευρώπη και την Αφρική οδηγούν αναπόφευκτα σε μεταναστευτικές πιέσεις, πολλές από τις οποίες διαπερνούν τη Μεσόγειο. Πόσο έτοιμες είναι οι ευρωπαϊκές κοινωνίες να εντάξουν παραγωγικά νέους πληθυσμούς; Πόσο αντέχουν οι μεσογειακές χώρες να λειτουργούν ως μεταναστευτικό ανάχωμα;

Σε αυτά τα πιεστικά ερωτήματα θα αναφέρεται το προτεινόμενο κέντρο του ΟΟΣΑ. Συνδέοντας την οικονομία με τη δημογραφία, θα αξιοποιήσει το συγκριτικό πλεονέκτημα του οργανισμού στην οικονομική ανάλυση για να αντιμετωπιστούν οι δημογραφικές προκλήσεις.

Χάρη στο επιστημονικό δυναμικό και την εμπειρία του ΟΟΣΑ, στο κέντρο αυτό θα εκπονηθούν πρωτοποριακές μελέτες. Θα αφορούν τη γήρανση, την ανάπτυξη, την αλληλεπίδραση ανάμεσα στις διάφορες περιοχές του κόσμου, όπως τη διαμορφώνουν οι μεταναστευτικές ροές – και τα συνεπαγόμενα προβλήματα. Στις θεματικές αυτές προστίθεται και μια άλλη, παραγνωρισμένη διάσταση της γεωγραφίας των πληθυσμών: ο ρόλος των διασπορών στην οικονομική ανάπτυξη και τη μεταφορά τεχνολογίας, ιδεών και αξιών. Γεωγραφική γέφυρα ανάμεσα στην Ευρώπη και την Αφρική, στο επίκεντρο της μεσογειακής Ιστορίας, η Κρήτη συνεισφέρει ένα μοναδικό συμβολικό κεφάλαιο στην αναγνωρισιμότητα και την ελκυστικότητα του κέντρου, το οποίο θα φιλοξενεί συνέδρια και άλλες εκδηλώσεις με πολιτικούς και επιστήμονες από την Αφρική, την Ευρώπη και όλο τον κόσμο.

Η νέα πρωτοβουλία του πρωθυπουργού έρχεται μετά τη σημαντική ελληνική υποψηφιότητα για τη θέση του γενικού γραμματέα και την ανάληψη της προεδρίας του Global Strategy Group από τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Επιβεβαιώνει de facto μια αλλαγή στάσης: η Ελλάδα στον ΟΟΣΑ δεν συμμετέχει απλώς· φιλοδοξεί να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο.

* Ο κ. Γιώργος Πρεβελάκης είναι μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΟΣΑ.

Πηγή: kathimerini.gr

Το άρθρο Ενα κέντρο του ΟΟΣΑ στην Κρήτη… Του Γιώργου Πρεβελάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η εκλογή του Αυστραλού Mathias Cormann στη Γενική Γραμματεία του Ο.Ο.Σ.Α. έπληξε και εξέπληξε τους Ευρωπαίους. Επί μία συναπτή εικοσιπενταετία, όλοι οι χρηματίσαντες Γενικοί Γραμματείς του Οργανισμού προέρχονταν από χώρες εκτός Ευρώπης. Σήμερα, από τα 37 κράτη-μέλη, 26 έρχονται από την ευρωπαϊκή ήπειρο και 22 είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήταν, επομένως, εύλογη η βεβαιότητα ότι ο διάδοχος του επιτυχημένου χαρισματικού Άνχελ Γκουρία θα ήταν Ευρωπαίος. Εντούτοις, το αποτέλεσμα από τη διαδικασία επιλογής, την οποία επικύρωσε το Συμβούλιο του ΟΟΣΑ, διέψευσε τις προβλέψεις.

Πρόκειται για μια σαφή ευρωπαϊκή ήττα. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες και, βεβαίως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχαν επενδύσει στην επιστροφή της Γενικής Γραμματείας σε ευρωπαϊκά χέρια. Πώς, όμως, η πλειοψηφούσα Ευρώπη οδηγήθηκε σε μια τέτοια ήττα; Στον παγκόσμιο τύπο έχουν διατυπωθεί τρεις ερμηνευτικές υποθέσεις: ο Ο.Ο.Σ.Α. θέλησε διά της Αυστραλίας να στραφεί προς την Ασία· ο Αυστραλός υποψήφιος εξασφάλισε υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες· υπήρχαν πολλές ανταγωνιστικές ευρωπαϊκές υποψηφιότητες.

Καμία από τις εξηγήσεις αυτές δεν ευσταθεί. Η ήττα της Ευρώπης οφείλεται σε σφάλμα τακτικής. Με τη διακριτική ενθάρρυνση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα περισσότερα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επέλεξαν ως αντίπαλο του Mathias Cormann τη Cecilia Malmstrom- αντί για την Άννα Διαμαντοπούλου. Η λανθασμένη αυτή κίνηση έγινε κατά τον τρίτο κύκλο διαβουλεύσεων και επιβεβαιώθηκε όταν, από τους 10 αρχικούς υποψηφίους, απέμεναν 3- από την Αυστραλία, τη Σουηδία και την Ελλάδα. Με σημαντικές, αλλά μειοψηφούσες εξαιρέσεις, οι χώρες της Ευρώπης έκριναν τη σουηδική υποψηφιότητα περισσότερο πειστική από την ελληνική.

Όμως, η Cecilia Malmstrom είχε πολλούς αντιτιθεμένους. Ως επίτροπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είχε επικρίνει σκληρά πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Υπήρχαν, επίσης, έντονες φήμες ότι δύο κράτη-μέλη θα ασκούσαν αρνησικυρία σε μια ενδεχόμενη εκλογή της. Επιπλέον, στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε συγκροτηθεί ισχυρό lobby εναντίον της. Συνεπώς, η Cecilia Malmstrom δεν συγκέντρωνε το σύνολο των ευρωπαϊκών ψήφων. Ακόμη και αν εξασφάλιζε πλειοψηφία, θα δυσκολευόταν να επιτύχει ομόφωνη έγκριση του Συμβουλίου. Αντιθέτως, η Άννα Διαμαντοπούλου, όχι μόνον δεν είχε αμφισβητήσεις, αλλά είχε επιτύχει ευρεία αναγνώριση από τα κράτη-μέλη. Σε μια τελική αντιπαράθεση με τον Mathias Cormann, πιθανότατα θα εξασφάλιζε όλες τις ευρωπαϊκές ψήφους.

Ατυχώς για την Ευρώπη, οι υποστηρικτές της Cecilia Malmstrom θεώρησαν ότι, παρά τις αντιστάσεις στην υποψηφιότητά της, θα επικρατούσε έναντι του Mathias Cormann. Προτίμησαν την παρακινδυνευμένη σουηδική υποψηφιότητα από τη βέβαιη ελληνική. Η Cecilia Malmstrom έχασε, έστω και για πολύ λίγο. Αν είχε προωθηθεί η Άννα Διαμαντοπούλου, η μικρή αυτή διαφορά θα είχε άνετα υπερκαλυφθεί. Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέδειξε και πάλι τη δυσκολία της να χαράξει στρατηγική χωρίς υπεροψίες και προκαταλήψεις.

Έστω και αν η Ελλάδα δεν επεκράτησε, απεκόμισε σημαντικά κέρδη. Η Άννα Διαμαντοπούλου έφθασε αξιοκρατικά στην τρίτη θέση, δικαιώνοντας την επιλογή του Πρωθυπουργού. Η κινητοποίηση και ο συντονισμός της διπλωματίας, του Πρωθυπουργού και της μικρής ομάδας η οποία οργάνωσε την εκστρατεία απέδειξαν ότι η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίσει επιτυχώς μηχανισμούς με ασυγκρίτως υπέρτερα μέσα. Πρόκειται για μια παραγωγική άσκηση δημόσιας διπλωματίας, η οποία έφερε την Ελλάδα στο διεθνές στερέωμα, σε διεκδίκηση ηγετικού ρόλου. Προετοιμάστηκε προσεκτικά, με σοβαρότητα και σχεδιασμό και επέτρεψε στη χώρα μας να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και να αντιληφθεί σε ποιους μπορεί να στηρίζεται. Η “γυάλινη οροφή”, η προκατάληψη κατά του Νότου, την ύπαρξη της οποίας υποκριτικά αμφισβητούν αντίπαλοι και σύμμαχοι, έγινε φανερή. Σε αυτήν προσέκρουσε η Άννα Διαμαντοπούλου.

Ο νεοεκλεγείς Γενικός Γραμματέας κατανόησε περισσότερο από τους Ευρωπαίους το βάρος και τη σημασία της ελληνικής υποψηφιότητας η οποία, όπως έγινε αντιληπτό, τον ανησύχησε πολύ περισσότερο από τη σουηδική. Είναι βέβαιο ότι θα επιδιώξει τη συνεργασία της χώρας μας στο δύσκολο έργο το οποίο τον αναμένει. Εξάλλου, η δυναμική ελληνο-αυστραλιανή κοινότητα η οποία συνέβαλε αποφασιστικά στην εκλογή του δεν θα παραλείπει να του το υπενθυμίζει.

*Ομότιμος Καθηγητής στη Σορβόννη
Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Ο.Ο.Σ.Α.

Το άρθρο Το παρασκήνιο μιας εκλογής… Του Γιώργου Πρεβελάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.