Πισσαρίδης Αρχεία - NewIdeas | Το κανάλι με άποψη

Η άθλια κατάσταση στην εκπαίδευση … Του Γιάννη Μαρίνου

admin — Mon, 14 Dec 2020 16:40:53 +0000

Ήδη η επιτροπή Πισσαρίδη εισηγείται προς την κυβέρνηση τον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες, χωρίς όμως να φαίνεται ή να δείχνει ότι έχει συνειδητοποιήσει τις προαναφερθείσες αδυναμίες, τις οποίες άλλως θα όφειλε να καταγράψει με ωμότητα, ώστε να υποχρεώσει την πολιτική ηγεσία στη ριζική αντιμετώπισή τους.

Του Γιάννη Μαρίνου

Οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης γνωρίζουν ότι για τον συντάκτη της το μέγιστο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι η ανεπάρκεια και οι χαμηλές έως άθλιες επιδόσεις του εκπαιδευτικού μας συστήματος σε όλες σχεδόν τις βαθμίδες. Για τη μέση εκπαίδευση αρκεί να αναφερθούν οι κάτω από τον μέσο όρο επιδόσεις των μαθητών μας, που αποδεικνύονται λειτουργικά αναλφάβητοι και με ανεπαρκείς γνώσεις μαθηματικών και φυσικής, όπως προκύπτει από τις τακτικές μετρήσεις του διεθνούς προγράμματος Pisa που καλύπτει 70 χώρες. Περίτρανη άλλωστε επιβεβαίωση της θλιβερής αυτής διαπίστωσης είναι η ανάγκη προσφυγής των μαθητών στα φροντιστήρια, ένα φαινόμενο μοναδικό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και διεθνώς. Αυτής της ανεπάρκειας συνέπεια είναι η παρατηρούμενη αθρόα προσέλευση υποψηφίων φοιτητών στις πανελλήνιες εξετάσεις, των οποίων οι επιδόσεις στα εξεταζόμενα μαθήματα πολύ συχνά κυμαίνονται κάτω από τη βάση και περί το μηδέν. Το δε τραγικότερο είναι ότι πολλοί από αυτούς τους αναλφάβητους γίνονται δεκτοί στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα χάρις στη φαύλη πρόβλεψη της υποχρεωτικής κάλυψης του αποδεκτού αριθμού εισαγομένων στις διάφορες σχολές, ανεξαρτήτως της επάρκειας γνώσεων και στοιχειώδους κλίσεως των υποψηφίων φοιτητών.

Το άθλιο αυτό σύστημα, του οποίου η διόρθωση προσδοκάται να επιδιωχθεί με σειρά μεταρρυθμιστικών πρωτοβουλιών του υπουργείου Παιδείας, δεν πρόκειται δυστυχώς να βελτιωθεί ριζικά, όπως απαιτείται, αν δεν υπάρξει επιτέλους πραγματική αξιολόγηση του διδακτικού προσωπικού, ιδιαίτερα στη μέση εκπαίδευση.

Δυστυχώς δεν έχει επαρκώς συνειδητοποιηθεί και από τους πολιτικούς που μας κυβερνούν και από τους γονείς που αδιαμαρτύρητα το αποδέχονται ότι το ισχύον φαύλο σύστημα αποδέχεται να υπάρχουν και να παραμένουν σ’ αυτό διδάσκοντες, οι οποίοι μπορεί να μη γνωρίζουν το αντικείμενο το οποίο καλούνται να διδάξουν και εν τούτοις να παραμένουν αμετακίνητοι στο εκπαιδευτικό διδακτικό προσωπικό. Δηλαδή μπορεί ένας καθηγητής των μαθηματικών να μη γνωρίζει μαθηματικά ή ένας φιλόλογος να αγνοεί την ορθή γραφή και σύνταξη της ελληνικής γλώσσας και εν τούτοις να διδάσκουν την αμάθειά τους στους δυστυχείς μαθητές. Και ο άθλιος λόγος: ότι οι εκπαιδευτικοί είναι οι μόνοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι όχι μόνο δεν αξιολογούνται ποτέ και από κανένα όργανο της πολιτείας, αλλά και απαγορεύεται η αξιολόγησή τους. Μία απαγόρευση την οποία υπερασπίζονται με πάθος οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι και σιγοντάρουν λίγο ως πολύ όλα τα κόμματα, και ιδιαίτερα τα αριστερά. Αναπόφευκτες συνεπώς και οι χαμηλές έως ντροπιαστικές επιδόσεις των ελλήνων μαθητών στην κατανόηση κειμένου, στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες, κατάσταση που προσκαίρως ξεπερνούν με την παπαγαλία, η οποία όμως λησμονείται γρήγορα χωρίς να αφήνει γνώσεις. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Πίζα και στα τρία αντικείμενα μέτρησης οι επιδόσεις των Ελλήνων είναι κάτω από τον μέσο όρο και είναι οι έσχατοι μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το άρθρο Η άθλια κατάσταση στην εκπαίδευση … Του Γιάννη Μαρίνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το σχέδιο Πισσαρίδη είναι ένα λεξικό, το σχέδιο ανόρθωσης είναι το βιβλίο … Του Κωνσταντίνου Γάτσιου

admin — Wed, 09 Dec 2020 16:17:09 +0000

Του Κωνσταντίνου Γάτσιου*

Τα γλωσσολογικά λεξικά αποτυπώνουν και οργανώνουν τον πλούτο μιας γλώσσας. Η χρησιμότητά τους είναι αναμφίβολη. Πλην, όμως, εκεί που αποτυπώνεται ο πνευματικός πλούτος ενός λαού και ενός έθνους είναι στις πνευματικές δημιουργίες της γλώσσας του, όπως είναι τα παντός είδους βιβλία.

Η σχέση του σχεδίου Πισσαρίδη με την προσπάθεια της χώρας μας όχι μόνο να εξέλθει από την κρίση αλλά, ταυτόχρονα, να αναμορφώσει την οικονομία και την κοινωνία μας είναι ανάλογη εκείνης που έχει ένα γλωσσολογικό λεξικό με ένα βιβλίο.

Το σχέδιο Πισσαρίδη οργανώνει, τακτοποιεί και συναρμολογεί κείμενα που έχουν περιγράψει, διαχρονικά, τις δυσλειτουργίες και τα δομικά προβλήματα της οικονομίας μας και παρουσιάζει προτάσεις – που, επίσης, διαχρονικά – έχουν κατατεθεί για την επίλυση αυτών των δυσλειτουργιών και αυτών των προβλημάτων. Ως τέτοιο έχει ασφαλώς χρησιμότητα. Αλλά απέχει πολύ από το να συνιστά ένα κείμενο στρατηγικής. Να θέτει, δηλαδή, προτεραιότητες, να καθορίζει το εύρος της χρηματοδότησής τους και να τις συναρθρώνει με το Σχέδιο Ανάκαμψης. Αυτά είναι ζητήματα της πολιτικής. Αυτό, κατ’ ουσία, υποστηρίζει και ο κ. Πισσαρίδης (Βήμα της Κυριακής, 29 Νοεμβρίου).

Βέβαια, όπως με ένα λεξικό μπορεί κάποιος να συζητά εάν είναι πλήρες ή όχι, εάν αποδίδει όλες τις έννοιες των λέξεων και των εκφράσεων μιας γλώσσας κατά τρόπο ορθό ή όχι, έτσι και με το σχέδιο Πισσαρίδη μπορεί κάποιος να συζητά εάν είναι πλήρες ή όχι, εάν στο τάδε ή δείνα θέμα κάνει σωστές διαπιστώσεις ή όχι. Έχει και αυτή η άσκηση χρησιμότητα. Όπως, όμως, ένα λεξικό και η συζήτηση περί αυτού δεν κρίνει την ποιότητα των βιβλίων που θα γραφούν,έτσι και το σχέδιο Πισσαρίδη δε θα κρίνει την ποιότητα του πολιτικού σχεδίου για την έξοδο από την κρίση και την ανάταξη της οικονομίας και της κοινωνίας.

Η ουσία, λοιπόν, βρίσκεται στο «βιβλίο» και όχι στο «λεξικό». Και το βιβλίο – ή, ορθότερα ίσως, η πρώτη του γραφή – είναι το Σχέδιο Ανάκαμψης που κατέθεσε η κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δεν το γνωρίζουμε – γιατί δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα – αλλά έχουμε μία πρώτη γεύση του από τη σχετική παρουσίαση του κ. Σκυλακάκη την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου. Φαντάζομαι, θα δοθεί στη δημοσιότητα στη«δεύτερη γραφή» τουκατά τις αρχές του επόμενου χρόνου, αφού έχει «επιστρέψει» με τις παρατηρήσεις της Επιτροπής. Σε εκείνο το χρονικό σημείο αξίζει πράγματι να γίνει μία ουσιώδης δημόσια συζήτηση – που έως σήμερα δεν έγινε, με ευθύνη της κυβέρνησης. Και πάλι, όμως, μία τέτοια συζήτηση θα αφορά κυρίως στη δομή του βιβλίου – σημαντικό –, αλλά όχι στα περιεχόμενα των κεφαλαίων του που θεωρώ ως το κύριο και το βασικό στοιχείο για την αξιολόγηση της ποιότητάς του.

Τα περιεχόμενα των κεφαλαίων του βιβλίου, η ουσία του βιβλίου δηλαδή, αφορούν στην άσκηση της πολιτικής. Η γραφή τους θα εξελίσσεται εντός του πολιτικού χρόνου. Ποιες προτάσεις θα χρηματοδοτηθούν; Ποια θα είναι η προστιθέμενη αξία τους στην οικονομία; Πώς τα οφέλη των επενδυτικών και αναπτυξιακών σχεδίων θα διαχυθούν στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας; Με ποιον τρόπο θα υποστηριχτεί ο κόσμος της παραγωγής και της εργασίας; Με ποιον τρόπο θα εκπαιδευτούν εργαζόμενοι σε νέες τεχνικές και δεξιότητες, ώστε να μπορούν να προσληφθούν σε νέες θέσεις εργασίας, όταν αυτές που μέχρι σήμερα κατείχαν εξαφανίζονται; Θα υπάρξει περιφερειακή σύγκλιση ή θα ενδυναμωθεί το ήδη υπάρχον αθηνοκεντρικό μοντέλο (μη) ανάπτυξης; Πώς θα «κουμπώσουν» στο πλαίσιο του Σχεδίου Ανάκαμψης οι αμυντικές ανάγκες της χώρας;

Στον τρόπο απάντησης τέτοιων ερωτημάτων θα κριθεί η επιτυχία ή η αποτυχία, όχι απλά του «βιβλίου», αλλά της χώρας. Γιατί το κεντρικό διακύβευμα τα επόμενα έξι χρόνια είναι το πώς θα καθοριστεί η θέση της χώρας μας στον νέο διεθνή καταμερισμό εργασίας που εδώ και περίπουμία δεκαετία μορφοποιείται με τη λεγόμενη «τέταρτη βιομηχανική επανάσταση» και τα νέα χαρακτηριστικά που της προσδίδει ή/και επιταχύνει η πανδημία. Στο πώς θα συνεχίσει ο λαός και το έθνος μας την πορεία του μέσα στον χρόνο σε συνθήκες ευημερίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και ασφάλειας.
Τελικά, το «βιβλίο» θα είναι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ένα βιβλίο συλλογικής γραφής. Θα το γράψουμε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όλες οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις και εκπροσωπήσεις της χώρας. Και η ευθύνη μας θα είναι κοινή. Όπως, άλλωστε, κοινή είναι και η μοίρα μας ως λαού και ως έθνους.

*τέως πρύτανης Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Το άρθρο Το σχέδιο Πισσαρίδη είναι ένα λεξικό, το σχέδιο ανόρθωσης είναι το βιβλίο … Του Κωνσταντίνου Γάτσιου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Για τις “φθίνουσες” περιοχές δεν αρκούν οι επισημάνσεις “Πισσαρίδη” … Του Ηρακλή Ρούπα

admin — Tue, 08 Dec 2020 14:49:06 +0000

Του Ηρακλή Ρούπα*

Πολλά ακούγονται την τελευταία περίοδο για την “έκθεση Πισσαρίδη” και τον βασικό ρόλο της μείωσης των φόρων ως αναπτυξιακού εργαλείου. Ακόμα περισσότερα για την ανάγκη προώθησης μίας νέας κουλτούρας λειτουργίας της οικονομίας. Βέβαια, τα ίδια έχουν λεχθεί κατά το παρελθόν ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Όμως, όσο δυναμικά οι πολιτικοί τα αναδείκνυαν, άλλο τόσο δυναμικά τοποθετούντο στις “καλένδες” της αδράνειας. Μία επαναλαμβανόμενη ιστορία που μέχρι σήμερα έχει καταστήσει εμάς τους οικονομολόγους ως γραφικούς “Δονκιχότες” μίας ατέρμονης συζήτησης.

Κατά έναν ειρωνικό τρόπο όμως, η πανδημία και η ανάγκη άμεσης αντιμετώπισης των επιπτώσεών της, μπορεί να σηματοδοτεί μία πραγματική διάθεση για προώθηση αλλαγών. Αρκεί η φιλοσοφία ανάδειξης των πολιτικών αυτών σε κεντρικό επίπεδο να λαμβάνει υπόψη το γεγονός πως η οικονομία της χώρας μας έχει ιδιαιτερότητες που δεν ξεπερνιούνται με γενικά οικονομικά αφηγήματα.

Στα κίνητρα φορολογικά και επενδυτικά στηρίζεται το βασικό πλαίσιο προτάσεων της επιτροπής Πισσαρίδη. Όταν συντάχθηκε όμως η πρόταση, δεν υπήρχε εικόνα ως προς τον αντίκτυπο της πανδημίας στην οικονομία. Σίγουρα δε δεν υπήρχε εκτίμηση για το γεγονός ότι το δεύτερο “απαγορευτικό” κινδυνεύει να απαξιώσει σημαντικές δραστηριότητες του παραγωγικού ιστού. Σε σημαντικό βαθμό δε τις ικανότητες και δεξιότητες εργαζομένων και μικρών επιχειρήσεων. Ειδικά σε “φθίνουσες” περιοχές όπως η Αχαΐα. Σε μία περιοχή με ιστορική διαδρομή αποβιομηχάνισης και υπερβολική βαρύτητα στον τουρισμό και στην εστίαση.

Όταν το 30% του ΑΕΠ της χώρας βασίζεται στον τουρισμό και τα περιφερειακά επαγγέλματα, ενώ εξίσου μεγάλο ποσοστό βασίζεται στη δραστηριότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, η βραχυπρόθεσμη υλοποίηση κάθε προγράμματος και σχεδιασμού που στοχεύει μονοδιάστατα στη διαμόρφωση πεδίου παραγωγής των “μεγάλων” αποτελεί εγχείρημα ανάδειξης μίας νέας στρεβλότητας. Τουλάχιστον στην πρώτη φάση. Ειδικά δε όταν η κρίση της πανδημίας έχει κυριολεκτικά διαλύσει τις βασικές παραμέτρους του –στρεβλά δομημένου – παραγωγικού ιστού των “μικρομεσαίων” της χώρας.

Αναδεικνύεται κατά συνέπεια άμεσα η αναγκαιότητα μίας κεντρικά σχεδιασμένης αναπτυξιακής πολιτικής με στόχευση στη δημιουργία υποστηρικτικού “μαξιλαριού” για τον μέχρι σήμερα πυρήνα του υφιστάμενου παραγωγικού ιστού. Στόχος να κερδηθεί χρόνος για να υπάρξει μία υγιής αναδιάταξη και όχι να βρουν ευκαιρία τα μεγάλα σχήματα να εξαφανίζουν τις “μικρές” δραστηριότητες που πολλοί χαρακτηρίζουν ως αντιπαραγωγικές.

Οι προσπάθειες των Περιφερειών να λειτουργήσουν προς την κατεύθυνση αυτή –καλύπτοντας παλαιότερες αδυναμίες –σίγουρα αναδεικνύουν μία βασική υποστηρικτική δομή. Αν όμως η κατεύθυνση, καθώς και οι παράμετροι διευκολύνσεων δεν δοθούν με κεντρική “εντολή”, οι προσπάθειες δεν θα αποδώσουν. Λαμβάνοντας δε υπόψη πως το 2021 θα είναι εξίσου δύσκολο με το 2020 –παρά τις κάπως αισιόδοξες προβλέψεις της Τράπεζας της Ελλάδος και του Προϋπολογισμού– επί της ουσίας η έμφαση πρέπει να δοθεί σε εξειδικευμένη πολιτική για τις “φθίνουσες” περιοχές.

Για τις περιοχές αυτές, η ανάπτυξη αναδεικνύεται μέσα από τη διάθεση να καινοτομήσουμε τόσο στις προσεγγίσεις και την ανάδειξη λύσεων για τα μεγάλα προβλήματα των “φτωχών Νομών” όπως της Αχαΐας, όσο και να ξεφύγουμε από την εύκολη πεπατημένη ότι ανάπτυξη είναι δρόμοι, τουρισμός και αγροτοδιατροφή. Να καινοτομήσουμε στο πώς υλοποιούμε νέες ιδέες. Να καινοτομήσουμε στο πώς να ξεπερνάμε παθογένειες του παρελθόντος μέσα από υπερβάσεις προσωπικές αλλά και πολιτικές εν γένει. Να καινοτομήσουμε στο πώς αναζητούμε χρηματοδότηση για το επιχειρείν και πώς την χρησιμοποιούμε παραγωγικά.

Σε ιδιαίτερες ορεινές περιοχές, οι πολιτικοί πρέπει να αναζητήσουν λύσεις έξω από την πεπατημένη, καθώς αυτής της μορφής οι προσεγγίσεις δεν αναδεικνύουν τίποτα περισσότερο από συνεχή ανάδειξη των υφισταμένων στρεβλοτήτων. Αντίθετα, θα έπρεπε να αναδεικνύονται οι ιδιαιτερότητες κάθε περιφέρειας γενικώς αλλά και κάθε περιοχής των Νομών ειδικότερα.

Αυτό που δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής όλων όμως, είναι το γεγονός ότι η ουσιαστική “κοινωνική στήριξη” των πολιτών πριν και μετά την πανδημία αποτελεί τη βάση της αναπτυξιακής προσπάθειας της επόμενης ημέρας με αξιακά κριτήρια. Ας μην ξεχνάμε πως χώρες με μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές στρεβλότητες όπως η Ελλάδα, δύσκολα ανακάμπτουν από κρίσεις. Αν δε τα αναμενόμενα κονδύλια από την Ε.Ε. χρησιμοποιηθούν με ευκαιριακή στόχευση, το όποιο θετικό αποτύπωμα θα είναι μόνον βραχυπρόθεσμο.

*οικονομολόγος

Πηγή: tempo24.news

Το άρθρο Για τις “φθίνουσες” περιοχές δεν αρκούν οι επισημάνσεις “Πισσαρίδη” … Του Ηρακλή Ρούπα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Κριτική στην Έκθεση Πισσαρίδη για την Οικονομία

admin — Wed, 16 Sep 2020 06:27:51 +0000

Της Μιράντας Ξαφά*

Η ενδιάμεση έκθεση Πισσαρίδη για την ελληνική οικονομία προβλέπεται να αποτελέσει τη βάση του Εθνικού Σχεδίου Ανάπτυξης που θα υποβληθεί στις Βρυξέλλες τον Οκτώβριο, ως προϋπόθεση για την άντληση χρηματοδότησης 32 δισ. ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης. Η έκθεση προσφέρει ένα όραμα για μία ανοικτή, σύγχρονη και σταθερά αναπτυσσόμενη ελληνική οικονομία,όπου τα οφέλη της ανάπτυξης μοιράζονται δίκαια στην κοινωνία. Τονίζει την ανάγκη μιας κρίσιμης μάζας μεταρρυθμίσεων σε πολλά μέτωπα: συντάξεις, φορολογία, εκπαίδευση, δικαιοσύνη, δημόσια διοίκηση, χρηματοπιστωτικό σύστημα, υποδομές και καινοτομία, λαμβάνοντας υπόψη τους τομείς στους οποίους η Ελλάδα υστερεί σε σχέση με τις χώρες με τις οποίες ανταγωνίζεται.

Η κριτική της αντιπολίτευσης βασίζεται σε αριστερές ιδεολογικές εμμονές χωρίς να μπαίνει στην ουσία των προτάσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι «το σχέδιο Πισσαρίδη βρίθει νεοφιλελεύθερων εμμονών» και ότι προσφέρει «φοροελαφρύνσεις για τους λίγους και καμία ουσιαστική ενίσχυση του κοινωνικού κράτους». Το ΚΙΝΑΛ χαρακτηρίζει «βαθιά συντηρητικές» τις προτάσεις της Επιτροπής Πισσαρίδη, που «συνιστούν σημαντική υποβάθμιση βασικών πτυχών του κοινωνικού κράτους» κατά την άποψή του. Η κριτική αυτή στερείται σοβαρότητας και εναλλακτικών προτάσεων.

Κάποιες δηλώσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης ακούγονται σχεδόν ως ανέκδοτο, π.χ. η δήλωση του κ. Παππά ότι η «ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος θα αυξήσει την ανασφάλεια και τις ανισότητες». Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μεγαλύτερη ανασφάλεια και ανισότητα από αυτή που παρήγαγε το σημερινό αμιγώς κρατικό ασφαλιστικό σύστημα, όπου οι σχετικά υψηλές συντάξεις έχουν περικοπεί πάνω από 60% την περασμένη δεκαετία, ενώ η ανισότητα μεταξύ «παλαιών» και «νέων» (μετά το 2016) συνταξιούχων παραμένει άθικτη και οι εισφορές έχουν ελάχιστη σχέση με τις συντάξεις. Ο κ. Σταθάκης τονίζει την άρση της προοδευτικότητας και την κατάργηση της αναλογικότητας που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ στο φορολογικό σύστημα, και ασκεί κριτική στην πρόταση της έκθεσης Πισσαρίδη για ενιαίο φορολογικό συντελεστή ανεξαρτήτως πηγής εσόδων.

Με τη σημερινή κλίμακα φορολογίας εισοδήματος και φόρου αλληλεγγύης, ένας μισθωτός με μεικτές αποδοχές 120.000 ευρώ τον χρόνο πληρώνει 70 φορές περισσότερο φόρο απ’ ό,τι ένας μισθωτός με μεικτές αποδοχές 12.000 τον χρόνο (52.077 έναντι 742 ευρώ). Αυτή είναι η «αναλογικότητα» την οποία αναπολεί ο κ. Σταθάκης; Η αδικία της υπερφορολόγησης των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα λειτουργεί σαν τροχοπέδη στην ανάπτυξη, συντείνει στη φυγή των ικανότερων στο εξωτερικό, και αποτελεί ισχυρό κίνητρο για εισφοροδιαφυγή και αδήλωτη εργασία. Ο συνδυασμός υπερ-προοδευτικής φορολογίας και υπερβολικών, μη ανταποδοτικών, ασφαλιστικών εισφορών αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στην προσέλκυση υψηλά αμειβόμενων στελεχών σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Αυτό που λείπει από την έκθεση Πισσαρίδη, κατά τη γνώμη μου, είναι προτάσεις για τη μείωση των δαπανών του Δημοσίου, με μείωση υπερβάλλοντος προσωπικού και κλείσιμο ή ιδιωτικοποίηση ζημιογόνων επιχειρήσεων του Δημοσίου. Η προστασία θέσεων εργασίας ασχέτως συμβολής στην παραγωγική διαδικασία κοστίζει ακριβά και αντιβαίνει στον στόχο αύξησης της παραγωγικότητας της οικονομίας. Εχω πολλές φορές επισημάνει το τεράστιο κόστος επιδότησης ζημιογόνων κρατικών επιχειρήσεων, που το ΔΝΤ υπολογίζει στα 18 δισ. ευρώ στην επταετία 2012-18, δηλαδή 2,6 δισ. ευρώ τον χρόνο, όσο το σύνολο των εσόδων από τον ΕΝΦΙΑ. Η έκθεση Πισσαρίδη επισημαίνει ότι η Ελλάδα ξοδεύει μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ σε μισθούς και συντάξεις απ’ ό,τι οι άλλες χώρες της ευρωζώνης (28,4% έναντι 23,1%), αλλά δεν προτείνει μέτρα για να συρρικνωθεί αυτό το ποσοστό. Αυτό το θέμα θα πρέπει να απασχολήσει την κυβέρνηση αν θέλει να εξασφαλίσει δημοσιονομικό χώρο για τη μείωση της φορολογίας και των εισφορών και για τη μετάβαση σε ασφαλιστικό σύστημα τριών πυλώνων.

*senior scholar, Centre for International Governance Innovation (CIGI) και μέλος επιστημονικού συμβουλίου Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦίΜ)

Το άρθρο Η Κριτική στην Έκθεση Πισσαρίδη για την Οικονομία εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ορθολογική αισιοδοξία για την ελληνική οικονομία

admin — Mon, 17 Aug 2020 19:49:46 +0000

Του Κώστα Χριστίδη*

Με αφορμή τη δημοσίευση της (ενδιάμεσης) έκθεσης της Επιτροπής Πισσαρίδη για τον μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας, σπεύδω να εκφράσω αισιοδοξία ως προς την θετική συμβολή που αυτή μπορεί να έχει στο τελικώς ζητούμενο, την οικονομική αναγέννηση της χώρας. Η αισιοδοξία στηρίζεται όχι μόνο στο υψηλό κύρος των μελών της επιτροπής και στην ποιότητα του περιεχομένου της έκθεσης αλλά και στην ύπαρξη σειράς άλλων θετικών παραγόντων (εφόσον, βεβαίως, δεν υπάρξει νέο κύμα πανδημίας ή επικίνδυνη εμπλοκή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις).

Χρήσιμες διευκρινήσεις έδωσαν ο πρόεδρος της επιτροπής Χριστόφορος Πισσαρίδης και ο αν. πρόεδρος Νίκος Βέττας σε πρόσφατη συνέντευξή τους (Καθημερινή 09.08.20). Τονίζουν, εκεί, μεταξύ άλλων, ότι : ‘’Κέντρο της πρότασής μας είναι η μείωση της επιβάρυνσης της εργασίας που, ιδίως για τη μισθωτή μορφή της, είναι σήμερα υπερβολική […] Οι συντελεστές επιβάρυνσης και το ύψος ασφαλιστέου εισοδήματος είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, αλλά οι εισφορές που συλλέγονται τελικά είναι χαμηλές λόγω των αντικινήτρων που δημιουργούνται […] Γενικά η πρότασή μας σκοπεύει όχι σε διανεμητικές αλλαγές αλλά στην ενίσχυση των κινήτρων για εργασία και επιχειρηματικότητα’’. Την ενίσχυση της μισθωτής εργασίας μέσω μείωσης φόρων και εισφορών έχουν προτείνει επανειλημμένα ο ΣΕΒ και άλλοι ‘’ανάλγητοι νεοφιλελεύθεροι’’, συνάντησαν, όμως, την πείσμονα αντίσταση της … Αριστεράς !

Η σταδιακή μεγέθυνση της μέσης επιχείρησης ώστε να υπάρξουν περισσότερες μεσαίου μεγέθους που να μπορούν ευκολότερα να έχουν και εξαγωγικό προσανατολισμό, θα βελτιώσει τη θέση όλων […] Συνολικά, δεν προτείνουμε μέτρα εναντίον των μικρών επιχειρήσεων […] τονίζουμε όμως την ανάγκη άρσης των αντικινήτρων που υπάρχουν για τη μεγέθυνση, τυπικών και κυρίως άτυπων’’. Αυτήν, ακριβώς, την ανάγκη αύξησης του μέσου μεγέθους των πολυάριθμων μικρών ελληνικών επιχειρήσεων για ενίσχυση της παραγωγικότητας, της εξωστρέφειας και της δυνατότητας εφαρμογής καινοτομιών τονίζαμε στο προ μηνών άρθρο μας ‘’Το μεγάλο είναι όμορφο’’.

Περαιτέρω, υπογραμμίζουν ότι ‘’η συναίνεση πάνω στις γενικές γραμμές της πορείας της οικονομίας είναι σημαντική’’. Βέβαια, οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, και ιδίως της αξιωματικής, είναι χαρακτηριστικές της μιζέριας και της διαστρεβλωμένης προσέγγισης της πραγματικότητας. Ο Σύριζα ομιλεί για ‘’σχέδια Πινοσέτ’’, ‘’για συνταγή καταπάτησης των εργασιακών δικαιωμάτων’’ και απειλεί να προσκομίσει αντιπρόταση-σχέδιο από την … Λούκα Κατσέλη. Ευτυχώς, όμως, η απήχηση της αντιπολίτευσης στον λαό, σε σχέση με το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου 2019, μειώνεται αντί να αυξάνεται (χωρίς ο Σύριζα και το ΚΙΝ-ΑΛ να μπορούν να συνειδητοποιήσουν τους λόγους).

Επιπλέον παράγοντες που αναμένεται να λειτουργήσουν θετικά, είναι : Πρώτον και κυριότερο, η ύπαρξη πακέτου 72 δισ. ευρώ από την ΕΕ, δυνάμενου να αυξηθεί με κατάλληλη μόχλευση. Δεύτερον, η υποβολή σε σύντομο χρόνο (μέχρι 15.10.20), συγκεκριμένων προτάσεων αξιοποίησης του ποσού αυτού από πενταμελή, υψηλού επιπέδου, ομάδα εργασίας υπό τον Θόδωρο Σκυλακάκη (τις ικανότητες του οποίου γνωρίζω προσωπικά προ δεκαετιών). Τρίτον, η μεθοδικότητα και η ευθυκρισία του πρωθυπουργού, των στενών συνεργατών του και πολλών υπουργών (αν και όχι όλων …), που αγωνίζονται για να καταστήσουν εφικτό το επιθυμητό. Συμπέρασμα : χωρίς να υποτιμώνται οι κίνδυνοι και οι δυσκολίες, δικαιολογείται αυτή τη φορά ορθολογική αισιοδοξία για την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας.

Νομικός – Οικονομολόγος *

Το άρθρο Ορθολογική αισιοδοξία για την ελληνική οικονομία εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Αφθονία σοφών και ψυχραιμίας!

admin — Mon, 17 Aug 2020 19:45:19 +0000

ου ΠΑΥΛΟΥ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ

Αν κατάλαβα καλά, η επιτροπή σοφών -Πισσαρίδη δημιουργήθηκε για να μας υποδείξει πώς θα επενδύσουμε τα κονδύλια που θα δοθούν στη χώρα μας από την Ε.Ε. λόγω κορωνοϊού. Το βασικό, όμως, πρόβλημα της χώρας μας είναι να γίνουν οι δέουσες θεσμικές αλλαγές, ώστε να είναι πολλαπλάσιες οι επενδύσεις των ιδιωτών.

Διότι στην αντίθετη περίπτωση τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. Αν περιμένουμε, όμως, να μας πει μία επιτροπή σοφών τι είδους αλλαγές πρέπει να κάνουμε στην εκπαίδευση, στη Δικαιοσύνη, στο ασφαλιστικό, στην ενέργεια, και γενικότερα στο Δημόσιο και η κυβέρνηση δεν τις βλέπει από μόνη της, τότε έχουμε πολύ μεγάλο πρόβλημα.

Ο ρόλος π.χ. του Δημοσίου σήμερα όχι μόνο δεν έχει μειωθεί, αλλά έχει αυξηθεί κιόλας. Ενώ άπαντες επηρεάστηκαν αρνητικά από την κρίση του κορωνοϊού, στο Δημόσιο δεν μάτωσε ρουθούνι. Τα τελευταία έξι χρόνια της κρίσης, αντί να μειώσουμε κατά εκατό χιλιάδες τους υπαλλήλους του Δημοσίου, τους αυξήσαμε και κατά εκατό χιλιάδες, που μαζί με τις ΔΕΚΟ, τους δήμους και άλλους κρατικούς οργανισμούς φθάνουν το ένα εκατομμύριο.

Ποιος τους πληρώνει; Ο πτωχευμένος ιδιωτικός τομέας και τα δανεικά. Ακόμη και σήμερα, που καθημερινά οι Τούρκοι διασύρουν την εθνική μας αξιοπρέπεια, εμείς παραμένουμε ψύχραιμοι θεατές και πλήρως ικανοποιημένοι από τα λόγια παρηγοριάς των δήθεν φίλων και συμμάχων. Είμαστε, όμως, έτοιμοι να μοιράσουμε 2,5 δισ. ευρώ αναδρομικά σε συνταξιούχους και όχι να τα επενδύσουμε έστω σε κάποια καλύτερη μελλοντική μας αμυντική προστασία.

Αλλά θα μου πείτε, ποιος να ενδιαφερθεί για τις επόμενες γενεές… Οι επόμενες εκλογές πάντα προηγούνται. Δεν είμαστε ειλικρινείς. Δεν είμαστε ρεαλιστές. Δεν ήταν η πανδημία που ανέκοψε τη δήθεν ανύπαρκτη δυναμική ανάπτυξη που είχαμε. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση δεν κληρονόμησε μόνο ένα διαλυμένο κράτος από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ένα διαλυμένο κράτος πολλών δεκαετιών.

Προς τι, λοιπόν, η αποφυγή του ρεαλισμού, αφού το μόνο που μπορούσε να κάνει είναι να μαζέψει τα ασυμμάζευτα; Τα τελευταία σαράντα χρόνια ο μέσος όρος ανάπτυξης της χώρας μας ήταν μόλις 1% και ως φαίνεται, με τα μυαλά που κουβαλάμε, έτσι θα συνεχίσει να είναι. Δυστυχώς, με επιδόματα και πριμοδοτήσεις θα βουλιάζουμε ακόμη περισσότερο. Λείπει ο ενθουσιασμός, λείπει η σιγουριά, λείπει το επενδυτικό κλίμα, αλλά έχουμε αφθονία σοφών και ψυχραιμίας!

Σημείωση

Έχω την εντύπωση ότι δεν υπάρχει ούτε μία ευρωπαϊκή χώρα, συμπεριλαμβανομένων και των δήθεν συμμαχικών χωρών, πρωτίστως Αιγύπτου και Ισραήλ, που να μην επιθυμεί μία πολεμική σύγκρουση Τουρκίας – Ελλάδας. Και αυτό ελπίζοντας μήπως τυχόν και ο Ερντογάν υποστεί ένα πλήγμα. (Όσο για τους Ρώσσους χαράς Ευαγγέλια. Το ΝΑΤΟ να δουν το ΝΑΤΟ να αρχίσει να διαλύεται και τι…Αλλά και οι φίλοι μας οι Γάλλοι μάχονται την Τουρκία γιατί δεν θέλουν να την δουν να ελέγχει τη Μεσόγειο…)

Το άρθρο Αφθονία σοφών και ψυχραιμίας! εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μια κριτική ματιά στην έκθεση Πισσαρίδη

admin — Fri, 07 Aug 2020 12:34:55 +0000

Οποιαδήποτε συζήτηση, για την ελληνική οικονομία δεν μπορεί να παρακάμψει ορισμένες αντικειμενικές αλήθειες, που κυριαρχούν στη χώρα μας.

«Στο πολίτευμα της δημοκρατίας, ο κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να εκφράζει αβίαστα και άνευ οποιασδήποτε λογοκρισίας, τη γνώμη του, για κάθε θέμα, που αφορά την κοινωνία και το λαό.»

Του Θεόδωρου Αυγερινού

Ως πανεπιστημιακός, σέβομαι και εκτιμώ την επιστήμη. Γι’ αυτό τιμώ ιδιαίτερα τον καθηγητή της οικονομίας κ. Χριστόφορο Πισσαρίδη, για την απονομή του βραβείου Nobel της Οικονομίας το 2010. Επίσης όλη η ομάδα που συνέταξε την έκθεση, αποτελείται από αξιόλογους επιστήμονες, τους οποίους εκτιμούμε ιδιαίτερα.

Όμως στην πολιτική και την οικονομία για ένα θέμα υπάρχουν πολλές απόψεις. Πέραν τούτου το «αλάθητο» κατέχει μόνο ο Πάπας του Βατικανού. Ακόμη στο πολίτευμα της δημοκρατίας, ο κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να εκφράζει αβίαστα και άνευ οποιασδήποτε λογοκρισίας, τη γνώμη του, για κάθε θέμα, που αφορά την κοινωνία και το λαό. Ως εκ τούτου καταθέτω κι εγώ τη δική μου άποψη , στο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας:

Οποιαδήποτε συζήτηση, για την ελληνική οικονομία δεν μπορεί να παρακάμψει ορισμένες αντικειμενικές αλήθειες, που κυριαρχούν στη χώρα μας, όπως :

• Την ύπαρξη του μεγάλου δημοσιονομικού χρέους που κυμαίνεται στα 356 δις Ευρώ και για το οποίο πρέπει να πληρώνουμε τοκοχρεολύσια , τουλάχιστον για ένα αιώνα.
• Η Ελλάδα είναι μια αναπτυσσόμενη κοινωνία, από την οποία λείπει η βιομηχανία.
• Στην Ελλάδα κυκλοφορούν περίπου 8 εκατομμύρια αυτοκίνητα και 2 εκατομμύρια μοτοσικλέτες, που φορούν 40 εκατομμύρια ελαστικά. Όλα αυτά βέβαια είναι εισαγόμενα. Πέρα τούτων όμως υπάρχει μια συνεχής ροή εισαγομένων ανταλλακτικών, που κοστίζουν τα μαλλιά της κεφαλής μας.
• Η γεωργική παραγωγή μας δν φτάνει για να καλύψει τις ανάγκες του ελληνικού λαού, ώστε συχνά – πυκνά κάνουμε εισαγωγές γεωργικών προϊόντων. Άσχετα, αν και εμείς εξάγουμε κάποια λίγα αγροτικά προϊόντα.
• Ο τομέας της κτηνοτροφικής παραγωγής είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση. Για να καλύψουμε τις ανάγκες μας εισάγουμε από κάθε γωνιά της γης. Ακόμη κι από τη μακρινή Νέα Ζηλανδία.
• Όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων παρακαλούν τους ξένους να έρθουν να επενδύσουν. Αλλά επενδυτές δεν βλέπουμε.
• Στο θέμα της σύγχρονης τεχνολογίας είμαστε παρασάγγες πίσω. Θα καταφέρουμε άραγε να προλάβουμε το τρένο; Ιδού η απορία….
• Και ενώ έχουμε δημοσιονομικές δυσκολίες εξαγγέλλουμε αύξηση μισθών και συντάξεων με παράλληλη μείωση των φόρων. Εάν δεν συμβάλλει σύσσωμος ο ελληνικός λαός δεν υπάρχει περίπτωση να ανασάνουμε.
• Το ότι οι ξένοι επενδυτές δεν θέλουν φόρους, που μικραίνουν τα κέρδη τους, είναι αυτονόητο. Γι’ αυτό θα μπορούσε η μείωση της φορολογίας να παρέχεται μόνο στους ξένους επενδυτές , για να προσελκυσθούν στη χώρα μας. Αντίθετα, με τη διατήρηση της ισχύουσα φορολογίας, θα μπορούσε να δημιουργηθεί κάθε λίγο ένα σύγχρονο βιομηχανικό εργοστάσιο. Αλλιώς φέξε «Μάη να φας τριφύλλι», που λένε.
• Τέλος, οι τουρκικές προκλητικότητες, ρίχνουν βαριά τη σκιά τους στα οικονομικά της χώρας. Οι Γάλλοι για τις δυο φρεγάτες, μας ζητούν 4 δις Ε., που αδυνατούμε να καταβάλουμε. Ένας τομέας, για τον οποίο δεν μπορούμε να αδιαφορούμε. Πέραν τούτου η Τουρκία έχει παραγγείλει στη Γερμανία 7 υπερσύγχρονα επιθετικά υποβρύχια. Εμείς τι κάνουμε; Αδιαφορούμε;

Ειδικότερα επί των προτάσεων

Το σχέδιο ανάπτυξης της Ελληνικής κοινωνίας, στις 151 σελίδες, ακουμπά όλες τις πτυχές της ελληνικής οικονομίας, με συγκεκριμένες προτάσεις. Ενδεικτικά αναφέρονται οι εξής:

1. Να βοηθηθούν οι άνεργοι στην προσπάθειά τους να ξαναμπούν στην αγορά εργασίας με την ενσωμάτωση της κατάρτισης. Πού όμως θα εργασθεί ο άνεργος Θα υπάρχουν δουλειές ;

2. Να επεκταθεί το σύστημα μητρικής άδειας και στους πατέρες που θα είναι υπόχρεοι κάποιας πατρικής άδειας. Με αυτό το μέτρο δεν φτιάχνει η οικονομία.

3. Να δοθούν φορολογικά κίνητρα σε νοικοκυριά που επενδύουν μακροπρόθεσμα σε ελληνικές εταιρείες που εισάγονται στο Χρηματιστήριο Αθηνών, όπως γίνεται σε άλλες σε χώρες . Επειδή οι Έλληνες έχουν κακιές εμπειρίες από το χρηματιστήριο του 1999 είναι αμφίβολο πόσοι θα βάλουν τα ωραία τους λεφτά εκεί.

4. Να δοθούν κίνητρα για συγχωνεύσεις και εξαγορές εταιρειών με στόχο την μεγέθυνση της μέσης ελληνικής επιχείρησης, στις οικονομίες κλίμακος και την προώθηση της συνεργασίας. Μπορεί η σκέψη να είναι καλή, αλλά θέλει και θάρρος. Ο χρόνος θα δείξει, αν κάποιοι μικροί επιχειρηματίες θα τολμήσουν το άλμα.

5. Να δημιουργηθούν εξειδικευμένα τμήματα στα δικαστήρια για υποθέσεις σημαντικού οικονομικού ενδιαφέροντος με ανώτατο όριο 12 μηνών έως την απόφαση, στο πρότυπο και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Είθε να εφαρμοστεί.

Προτεραιότητες

Οι οικονομικές προτεραιότητες του σχεδίου περιλαμβάνουν:

*την άνοδο των επενδύσεων και των εξαγωγών ως ποσοστό του ΑΕΠ. Οι επενδύσεις χρειάζονται κεφάλαια. Υπάρχουν; Οι εξαγωγές απαιτούν παραγωγή προϊόντων. Τι θα εξάγονται; Ραδίκια;

? την ενίσχυση της μισθωτής εργασίας και τη μείωση της παραοικονομίας, Αυτή η πρόταση είναι μάλλον μια ευχή, παρά μια πρακτική ενέργεια
? την επένδυση στην εκπαίδευση και τη γνώση, Σωστή μεν πρόταση, αλλά θέλει μακρύ χρόνο για να φανεί η αποδοτικότητά της. Επίσης θα πρέπει να συνοδεύεται και από τη ριζοσπαστική βελτίωση της οικονομίας
? την αύξηση του μεγέθους των ελληνικών επιχειρήσεων Ερωτάται : πώς μεγαλώνει μια επιχείρηση, χωρίς κεφάλαια;
? την προώθηση της τεχνολογίας αιχμής, της καινοτομίας και της ψηφιοποίησης, Μακάρι η προσπάθεια να αποδώσει
? την επίτευξη φιλόδοξων περιβαλλοντικών στόχων. Για να δούμε τι προτάσεις θα κατεβούν;
? την υποστήριξη των αδύναμων νοικοκυριών. Με τι θα υποστηριχθούν τα αδύναμα νοικοκυριά; Με την καλή πρόθεση ;

Άξονες αναπτυξιακής πολιτικής Η ομάδα προτείνει 15 άξονες αναπτυξιακής πολιτικής:

1. Μείωση του φορολογικού βάρους στη μισθωτή εργασία. Αυτό τα θέμα χρειάζεται συζήτηση
2. Επιταχυνόμενες αποσβέσεις και μείωση κόστους ενέργειας στη μεταποίηση. Είθε η πρόταση να είναι εφαρμόσιμη
3. Ενίσχυση βασικής έρευνας μέσω άρσης αγκυλώσεων στα πανεπιστήμια. Μακάρι να μπορεί να γίνει έτσι. Τέτοιες προτάσεις έγιναν και στο παρελθόν, αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Κίνητρα για ενίσχυση της καινοτομίας.
4. Ριζική αναβάθμιση του συστήματος κατάρτισης για ανέργους και εργαζόμενους. Αυτήν την πρόταση την απαντήσαμε
5. Υποστήριξη των γυναικών ώστε να διευκολυνθεί η συμμετοχή τους στην αγορά εργασίας. Είθε
6. Εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος στο δεύτερο πυλώνα κοινωνικής ασφάλισης. Θα πρέπει πρώτα να αποδειχθεί, πόσο εφαρμόσιμη είναι η πρόταση
7. Συνέχιση και εμβάθυνση της ψηφιακής μεταρρύθμισης στη δημόσια διοίκηση. Ναι.
8. Εκσυγχρονισμός του συστήματος χρηματοπιστωτικής εποπτείας στον τομέα της προστασίας των επενδυτών. Είθε, ευπρόσδεκτη πρόταση
9. Εκσυγχρονισμός της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Είθε.
10. Αναδιάρθρωση του συστήματος υγείας με προτεραιότητα στην ψηφιοποίηση. Είθε
11. Σταδιακή μεταφορά πόρων του φόρου ακίνητης περιουσίας σε τοπικό επίπεδο. Είθε
12. Ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων. Είθε
13. Στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με άμβλυνση του κόστους μετάβασης και στήριξη των τοπικών κοινωνιών κατά την απολιγνιτοποίηση. Είθε
14. Ανάπτυξη υποδομών. Εύκολα λέγεται δύσκολα γίνεται, γιατί χρειάζονται πρόσθετα κεφάλαια.

Συμπέρασμα

Οι προτάσεις είναι μεν θετικές, αλλά κατά τη δική μας γνώμη όχι ισχυρές , για να ορθοποδήσουν την Ελλάδα , να την εκβιομηχανίσουν και να την ανεβάσουν στο επίπεδο των αναπτυγμένων χωρών. Κι αν ακόμη υποθέσουμε ότι οι προτάσεις αυτές είναι θετικές, πόσο χρόνο χρειάζονται, για να αλλάξουν την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας;

Άλλες δραστηριότητες

Αυτόν τον καιρό τρέχει το έργο του Ελληνικού. Το έχουν βαπτίσει ως πολύ σημαντικό. Ίσως . Όμως είναι ένα project, που εντάσσεται κύρια στα τουριστικά. Κατά συνέπεια η απόδοσή του θα περιορίζεται στη θερινή σαιζόν.

Πρόσφατα σε συνεργασία με τον συνάδελφο Λεωνίδα Γρηγοράκο, καθηγητή του ΕΚΠΑ, πρώην αναπληρωτή υπουργό και χρόνια βουλευτή, εκδώσαμε ένα βιβλίο με τίτλο «Για μια Ελλάδα νέα». Εκεί ο συνάδελφος κάνει την πρόταση της υλοποίησης του μεγάλου έργου της σύνδεσης του Αξιού με τον Δούναβη και μέσω του Ρήνου με τον Ατλαντικό.

Τα πλοία από το Σουέζ, θα μπαίνουν στον Αξιό και θα παρακάμπτουν το Γιβλαρτάρ. Μεγαλειώδες έργο, που θα μπορούσε να αλλάξει την Ελλάδα ριζικά. Το ξεκίνημα αυτού του έργου σε πρώτη φάση, δεν απαιτεί κεφάλαια, αλλά καπατσοσύνη και τρέξιμο, γατί μπορεί να καλυφθεί εξ ολοκλήρου από την Ε.Ε. Κύριε πρωθυπουργέ πάρτε μια απόφαση και ξεκινήσετε το έργο, που θα είναι μεγαλειώδες και θα φέρει το όνομά σας.

Πηγή : tovima.gr

Το άρθρο Μια κριτική ματιά στην έκθεση Πισσαρίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πρόταση Πισσαρίδη: Οι 42 αναπτυξιακές παρεμβάσεις σε 11 τομείς

admin — Sun, 19 Jul 2020 18:23:52 +0000

Τι προτείνει η «επιτροπή των σοφών» για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Η «υστέρηση στην παραγωγικότητα» και η «χαμηλή συμμετοχή των παραγωγικών συντελεστών». Τα τρία «δομικά προβλήματα» και τα εμπόδια για την «φυγή προς τα εμπρός».

Του Φίλιππου Πανταζή

Μπορεί η μάχη στις Βρυξέλλες για το Ταμείο Ανάκαμψης να βρίσκεται στο αποκορύφωμά της και το σκληρό παζάρι καλά να κρατεί, ωστόσο στην κυβέρνηση ήδη επεξεργάζονται το πλάνο για την αξιοποίηση των χρημάτων που έχουν λαμβάνειν για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας. Και ναι μεν το ποσό που θα αντλήσει η χώρα μας δεν είναι ακόμα γνωστό, όπως άλλωστε και η αναλογία επιχορηγήσεων και δανείων, αλλά και οι όροι αυτών, όμως στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούν ότι η ταχύτητα και η άμεση αντίδραση αμέσως μετά την προσδοκώμενη συμφωνία θα είναι καθοριστική για την πορεία της ελληνικής οικονομίας την επόμενη μέρα. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και οι υψηλοί ρυθμοί που κινείται η Επιτροπή υπό τον καθηγητή Χριστόφορο Πισσαρίδη και η οποία παρουσίασε μέσα στην εβδομάδα στον πρωθυπουργό την ενδιάμεση έκθεση του Σχεδίου Ανάπτυξης της οικονομίας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το έχει χαρακτηρίσει «φιλόδοξο, μακροπρόθεσμο και ρεαλιστικό» και κατόπιν και της ανταλλαγής απόψεων με τους κοινωνικούς εταίρους, προβλέπεται να οριστικοποιηθεί το κείμενο που θα αποτελεί σχέδιο αναφοράς για την περαιτέρω κυβερνητική πολιτική. Κεντρικοί στόχοι, κατά τον πρωθυπουργό, «είναι η ενίσχυση της παραγωγικότητας, η συστηματική αύξηση των εξαγωγών, η στενότερη διασύνδεση της παραγωγής με την τεχνολογία και την καινοτομία και η ενίσχυση της εργασίας».

Σύμφωνα με πληροφορίες, η έκθεση της Επιτροπής διαπιστώνει ότι «παρά την ευθυγράμμιση του τυπικού θεσμικού πλαισίου με αυτό της Ε.Ε., η ελληνική οικονομία χαρακτηρίζεται από υστέρηση στην παραγωγικότητα και από χαμηλή συμμετοχή των παραγωγικών συντελεστών».

Παράλληλα, παρατηρεί τρία «δομικά προβλήματα»: τον κλειστό χαρακτήρα των αγορών σε συνδυασμό με τη χαμηλή ένταση ανταγωνισμού και καινοτομίας, ένα υπέρμετρα μεγάλο τμήμα των επιχειρήσεων και της απασχόλησης που κινείται στον χώρο χαμηλής τεχνολογίας και των μη διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και επιχειρήσεις που τείνουν να λειτουργούν σε πολύ μικρό μέγεθος και χωρίς οργάνωση, ενώ υψηλό είναι και το ποσοστό της αυτοαπασχόλησης και της άτυπης οικονομίας.

Η Επιτροπή των «σοφών» υποστηρίζει πως δύο παράγοντες συνείσφεραν σε αυτές τις αντιθέσεις. Αφενός οι κυβερνήσεις, οι κοινωνικοί εταίροι και η κοινωνία που «δεν ανέλαβαν ‘’ιδιοκτησία’’ των μεταρρυθμίσεων» και αφετέρου οι όποιες μεταρρυθμίσεις «έγιναν αποσπασματικά και χωρίς συνοχή». Προσδιορίζει δε ως την κυριότερη επιδίωξη να αυξηθεί η παραγωγικότητα του εργαζόμενου Έλληνα στα επίπεδα των άλλων μικρών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι προτάσεις

Ο κ. Πισσαρίδης και οι συνεργάτες του εστιάζουν τη μελέτη τους σε 11 τομείς και προτείνουν σε αυτούς 42 αναπτυξιακές παρεμβάσεις:

1. Φορολογία: Μείωση του βάρους στη μισθωτή εργασία

Μείωση συντελεστών μετά τα πρώτα κλιμάκια (ενδεικτικά, απάλειψη «εισφοράς αλληλεγγύης»), ενίσχυση διαφάνειας στις συναλλαγές με θετικά στοχευμένα κίνητρα για χρήση ηλεκτρονικών πληρωμών, ενοποίηση και μετακίνηση φόρων ακινήτων σε τοπικό επίπεδο και επιταχυνόμενες αποσβέσεις για επενδύσεις σε εξοπλισμό επιχειρήσεων.

2. Ασφαλιστικό σύστημα: Κίνητρα για εργασία και αποταμίευση νοικοκυριών

Μείωση ασφαλιστικών εισφορών (ενδεικτικά, μέσω flat εισφορών υγείας) και ανώτατου ορίου ασφαλιστέου εισοδήματος, ενίσχυση αναλογικότητας δημόσιου διανεμητικού πυλώνα ασφάλισης. Ανάπτυξη δεύτερου και τρίτου πυλώνα με κίνητρα με ιδιωτικές αποφάσεις, μετάβαση από διανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό σύστημα επικουρικής σύνταξης, με άμεση εφαρμογή για όσους εισέρχονται στην αγορά εργασίας και εθελοντικά για όσους άλλους εργαζόμενους το επιθυμούν, καθώς και πλαίσιο εποπτείας για ασφαλιστικά ταμεία, συμπεριλαμβανομένου και ενός δημόσιου ταμείου.

3. Χρηματοδότηση: Ανάπτυξη της κεφαλαιαγοράς

Εκσυγχρονισμός συστήματος χρηματοπιστωτικής εποπτείας στον τομέα της προστασίας των επενδυτών, εκσυχρονισμός του συστήματος εταιρικής διακυβέρνησης, φορολογικά κίνητρα για εισαγωγή επιχειρήσεων στο Χρηματιστήριο και για μακροχρόνια αποταμίευση μέσω αυτού και στοχοθεσία για ταχύτερη μείωση των προβληματικών δανείων από τις τράπεζες.

4. Δικαιοσύνη: Μείωση χρόνου έκδοσης αποφάσεων και επίλυσης διαφορών

Δημιουργία εξειδικευμένων τμημάτων στα δικαστήρια για υποθέσεις σημαντικού οικονομικού ενδιαφέροντος, με ανώτατο όριο 12 μηνών έως την απόφαση, διεύρυνση και υποστήριξη του συστήματος ενδικοφανών διαδικασιών σε όλους τους τομείς της Διοίκησης για υποθέσεις διαφορών μεταξύ του Δημοσίου και ιδιωτών, καθώς και ενίσχυση των διαδικασιών αξιολόγησης, κωδικοποίησης και απλοποίησης της νομοθεσίας.

5. Δημόσια διοίκηση: Βελτίωση της διακυβέρνησης

Θεσμική ενίσχυση των ανώτερων διοικητικών θέσεων, μέσω αύξησης της θητείας και εφαρμογής μηχανισμού κινητικότητας, αναβάθμιση του ΑΣΕΠ σε διεύθυνση διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, μείωση του φορμαλισμού στις διαδικασίες προσλήψεων και καθολική εφαρμογή αξιολόγησης, συνέχιση και εμβάθυνση της ψηφιοποίησης, καθώς και της αξιολόγησης και κωδικοποίησης της νομοθεσίας.

6. Εργασία: ενθάρρυνση συμμετοχής, υποστήριξη κατάρτισης και κινητικότητας

Ριζική αναβάθμιση συστήματος κατάρτισης για ανέργους και εργαζόμενους, αναδιάρθρωση ΟΑΕΔ, με στροφή προς ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, υποστήριξη γυναικών, για αύξηση συμμετοχής στην αγορά εργασίας και αμοιβών, βελτίωση στόχευσης κοινωνικών επιδομάτων, ώστε να μην λειτουργούν και ως αντικίνητρο για εργασία και προγράμματα κατάρτισης μεταναστών.

7. Εκπαίδευση: εκσυγχρονισμός δομής του συστήματος σε όλες τις βαθμίδες

Ανάπτυξη συστήματος προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης με καθολική πρόσβαση, αύξηση του μέσου μεγέθους σχολικών μονάδων, προετοιμασία ενόψει δημογραφικών πιέσεων, ουσιαστική αυτονομία και αξιολόγηση, ψηφιακές υποδομές και περιεχόμενο, εκσυγχρονισμός συστήματος διακυβέρνησης στην ανώτατη εκπαίδευση, διασύνδεση με οικονομία, διασπορά και Ιδρύματα της αλλοδαπής και ευρύτερη κοινωνία.

8. Έρευνα και καινοτομία: συστηματική βασική έρευνα, διασύνδεση με παραγωγή

Εκσυγχρονισμός και κίνητρα σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, συντονισμός από ανεξάρτητο Ίδρυμα με πόρους και μακροπρόθεσμη ερευνητική στρατηγική, κίνητρα για έρευνα στις επιχειρήσεις, υποστήριξη για συστήματα ερευνών που θα αναπτύσσουν λύσεις (για δημόσιο τομέα και επιχειρήσεις) και διασύνδεση με την επιστημονική κοινότητα της διασποράς.

9. Υγεία: Αναδιάρθρωση του συστήματος υγείας

Ανάπτυξη ενιαίου συστήματος ψηφιακού φακέλου ασθενούς για διαφάνεια και αποτελεσματικότητα, ενίσχυση πρωτοβάθμιας φροντίδας και πρόληψης, εξορθολογισμός δαπάνης προμηθειών, με αύξηση όγκου γενόσημων φαρμάκων και διασύνδεση των επιστροφών με δράσεις καινοτομίας και επενδύσεων.

10. Πράσινη ανάπτυξη

Ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων και υποστήριξη εμβληματικών δράσεων πράσινης ανάπτυξης και πιο συγκεκριμένα στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, άμβλυνση κόστους μετάβασης κατά τη διαδικασία απολιγνιτοποίησης και ανάπτυξη συστημάτων κυκλικής οικονομίας.

11. Υποδομές: Δημόσιες επενδύσεις και κινητοποίηση ιδιωτικών

Ψηφιακές τεχνολογίες και συστήματα, πράσινη ανάπτυξη και περιβαλλοντική αναβάθμιση, διαχείριση αποβλήτων και αναβάθμιση υποδομών για τον εισερχόμενο τουρισμό.

Πηγή : euro2day.gr

Το άρθρο Πρόταση Πισσαρίδη: Οι 42 αναπτυξιακές παρεμβάσεις σε 11 τομείς εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.