Tην περασμένη εβδομάδα, ο ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι είπε στον Τζο Μπάιντεν ότι η χώρα είναι έτοιμη να στείλει τρόφιμα στον υπόλοιπο κόσμο εν μέσω της κρίσης που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Ο Μόντι δήλωσε πως η Ινδία διαθέτει«αρκετά τρόφιμα» για τους 1,4 δισ. κατοίκους της και ότι είναι «έτοιμη να προμηθεύσει αποθέματα τροφίμων στον κόσμο από αύριο» εάν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) το επιτρέψει.

Οι τιμές των εμπορευμάτων άγγιζαν ήδη υψηλά δεκαετίας πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, όμως μετά τη ρωσική εισβολή εκτινάχθηκαν στο υψηλότερο επίπεδο από το 1990, σύμφωνα με τον δείκτη τιμών του Επισιτιστικού Προγράμματος του ΟΗΕ (FAO).

Η Ρωσία και η Ουκρανία είναι δύο από τις μεγαλύτερες χώρες – εξαγωγείς σιταριού στον κόσμο και αντιστοιχούν περίπου στο ένα τρίτο των παγκόσμιων πωλήσεων σιταριού ετησίως. Οι δύο χώρες αντιπροσωπεύουν επίσης το 55% των παγκόσμιων εξαγωγών ηλιελαίου και το 17% των εξαγωγών αραβόσιτου και κριθαριού. Αθροιστικά, αναμενόταν να εξάγουν 14 εκατομμύρια τόνους σιταριού και πάνω από 16 εκατομμύρια τόνους αραβόσιτου το 2022.

«Οι διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα και η απειλή εμπάργκο που αντιμετωπίζει η Ρωσία σημαίνει ότι αυτές οι εξαγωγές πρέπει να αφαιρεθούν από την εξίσωση. Η Ινδία θα μπορούσε να παρέμβει για να εξάγει περισσότερο, ειδικά όταν έχει αρκετά αποθέματα σίτου» δήλωσε στο BBC ο Ουπάλι Γκαλκέτι Αρατσιλάγκε, οικονομολόγος του FAO.

Μεγάλη σοδειά

Η Ινδία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός ρυζιού και σιταριού στον κόσμο. Στις αρχές Απριλίου είχε απόθεμα 74 εκατ. τόνων από τα δύο αυτά προϊόντα. Από την ποσότητα αυτή, 21 εκατομμύρια τόνοι έχουν δεσμευθεί για το στρατηγικό της απόθεμα και το Δημόσιο Σύστημα Διανομής (PDS).

Ορυζώνας στο ινδικό Κασμίρ. Η Ινδία είναο ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός ρυζιού (Reuters)

Η Ινδία εξάγει ήδη ρύζι σε σχεδόν 150 χώρες και σιτάρι σε 68. Εξήγαγε περίπου 7 εκατομμύρια τόνους σίτου την περίοδο 2020-2021. Με φόντο την αυξανόμενη ζήτηση στη διεθνή αγορά, έχουν ήδη συναφθεί συμβόλαια για εξαγωγές άνω των 3 εκατομμυρίων τόνων σιταριού από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο, σύμφωνα με αξιωματούχους.

Σύμφωνα με τον Άσοκ Γκουλάτι, καθηγητή Γεωργίας στο Ινδικό Συμβούλιο Έρευνας για τις Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις, η χώρα έχει τη δυνατότητα να εξαγάγει 22 εκατομμύρια τόνους ρυζιού και 16 εκατομμύρια τόνους σιταριού στο τρέχον οικονομικό έτος.

«Εάν ο ΠΟΕ επιτρέψει να εξάγονται κρατικά αποθέματα, μπορεί να είναι ακόμη υψηλότερα. Αυτό θα μειώσει τις παγκόσμιες τιμές και θα μειώσει το βάρος των χωρών εισαγωγής σε όλο τον κόσμο» σημειώνει.

Προκλήσεις

Υπάρχουν ωστόσο επιφυλάξεις. «Έχουμε αρκετά αποθέματα αυτή τη στιγμή. Αλλά υπάρχουν κάποιες ανησυχίες» λέει ο Χάρις Νταμοντάραν, ανώτερος συνεργάτης δεξαμενής σκέψης με έδρα το Δελχί.

Πρώτον, υπάρχουν φόβοι για μικρότερη από την αναμενόμενη συγκομιδή. Αξιωματούχοι προβλέπουν για φέτος παραγωγή-ρεκόρ 111 εκατομμυρίων τόνων σιταριού. Δεν είναι όμως όλοι οι ειδικοί αισιόδοξοι. Ο Νταμοντάραν πιστεύει ότι η απόδοση θα είναι πολύ χαμηλότερη λόγω των ελλείψεων λιπασμάτων και των ιδιοτροπιών του καιρού. «Υπερεκτιμούμε την παραγωγή. Θα γνωρίζουμε σε άλλες 10 μέρες» αναφέρει.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι τα λιπάσματα, καθώς τα αποθέματα της Ινδίας έχουν μειωθεί μετά τον πόλεμο.

Παρά τη μεγάλη παραγωγή, εκατομμύρια παιδιά στην Ινδία υποσιτίζονται

Η Ρωσία και η Λευκορωσία αντιπροσωπεύουν το 40% των παγκόσμιων εξαγωγών καλίου, σημαντικού συστατικού των λιπασμάτων, και οι τιμές έχουν αυξηθεί παγκοσμίως. Η έλλειψη λιπασμάτων θα μπορούσε εύκολα να πλήξει την παραγωγή την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Ένας τρόπος για να ξεπεραστεί αυτό, σύμφωνα με τον Νταμοντάραν είναι να διερευνήσει η Ινδία τη σύναψη «συμφωνιών σίτου αντί λιπασμάτων» με χώρες όπως η Αίγυπτος.

Επίσης, εάν ο πόλεμος παραταθεί, η Ινδία ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με υλικοτεχνικές προκλήσεις για την ενίσχυση των εξαγωγών της. «Η εξαγωγή τεράστιων όγκων δημητριακών προϋποθέτει τεράστιες υποδομές μεταφοράς, αποθήκευσης» παρατηρεί ο Αρατσιλάγκε. Υπάρχει επίσης το ζήτημα του υψηλότερου κόστους μεταφοράς.

Επιπλέον παραμένουν οι ανησυχίες για τις καλπάζουσες τιμές των τροφίμων στο εσωτερικό της χώρας, καθώς ο πληθωρισμός στα τρόφιμα σκαρφάλωσε σε υψηλό 16 μηνών τον Μάρτιο. Η κεντρική τράπεζα της Ινδίας προειδοποίησε για «αυξημένες παγκόσμιες πιέσεις στις τιμές βασικών ειδών διατροφής» που οδηγεί σε «υψηλή αβεβαιότητα» για τον πληθωρισμό.

Σύμφωνα με τη δεξαμενή σκέψης IFPRI, η ρωσική εισβολή είναι πιθανό να έχει «σοβαρές συνέπειες» για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια. Ο FAO εκτιμά ότι μια παρατεταμένη διακοπή των εξαγωγών σιταριού, λιπασμάτων και άλλων εμπορευμάτων από τη Ρωσία και την Ουκρανία θα μπορούσε να εκτινάξει τον αριθμό των υποσιτισμένων ανθρώπων στον κόσμο από 8 σε 13 εκατομμύρια.

Σύμφωνα με την ινδική κυβέρνηση, περισσότερα από τρία εκατομμύρια παιδιά παραμένουν υποσιτισμένα στην Ινδία παρά τις άφθονες καλλιέργειες και τα αποθέματα τροφίμων.

Πηγή: in.gr

Το άρθρο Επισιτιστική κρίση: Μπορεί η Ινδία να ταΐσει τον πλανήτη; εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όσον αφορά την απάντηση σε επίπεδο πολιτικής, εννέα στους δέκα Ευρωπαίους (90 %) συμφωνούν ότι οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου θα πρέπει να μειωθούν στο ελάχιστο, αντισταθμίζοντας παράλληλα τις εναπομένουσες εκπομπές ώστε να καταστεί η ΕΕ κλιματικά ουδέτερη έως το 2050. Σχεδόν εννέα στους δέκα Ευρωπαίους (87 %) πιστεύουν ότι είναι σημαντικό να θέσει η ΕΕ φιλόδοξους στόχους για την αύξηση της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ενώ το ίδιο ποσοστό πιστεύει ότι είναι σημαντικό η ΕΕ να παράσχει στήριξη για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης.

Ο Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος για την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, κ. Φρανς Τίμερμανς, δήλωσε: «Παρά την πανδημία και τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Ευρωπαίοι, η στήριξη της δράσης για το κλίμα παραμένει υψηλή. Οι Ευρωπαίοι αναγνωρίζουν τους μακροπρόθεσμους κινδύνους που θέτουν οι κρίσεις του κλίματος και της βιοποικιλότητας, και αναμένουν από τη βιομηχανία, τις κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβουν δράση. Οι αριθμοί αυτής της έρευνας του Ευρωβαρόμετρου χρησιμεύουν ως έκκληση κινητοποίησης για πολιτικούς και επιχειρήσεις. Για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέχουν πρόσθετα κίνητρα για την οριστικοποίηση της νομοθεσίας «Fit for 55» που θα παρουσιάσουμε αργότερα αυτόν τον μήνα για να διασφαλίσουμε ότι θα επιτύχουμε τους στόχους μας για το κλίμα.»

Η πλειονότητα (64 %) των πολιτών της ΕΕ έχουν αναλάβει ήδη σε ατομικό επίπεδο δράση για το κλίμα και προβαίνουν συνειδητά σε βιώσιμες επιλογές στην καθημερινή τους ζωή. Όταν ρωτήθηκαν ποιον θεωρούν αρμόδιο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, οι πολίτες υπογράμμισαν την ανάγκη για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα συνοδεύουν την ατομική δράση, υποδεικνύοντας τις εθνικές κυβερνήσεις (63 %), τις επιχειρήσεις και τη βιομηχανία (58 %) και την ΕΕ (57 %). Περισσότεροι από οκτώ στους δέκα Ευρωπαίους που συμμετείχαν στην έρευνα (81 %) συμφωνούν ότι οι καθαρές μορφές ενέργειας θα πρέπει να λαμβάνουν μεγαλύτερη δημόσια χρηματοδοτική στήριξη, ακόμη και αν αυτό οδηγήσει σε μείωση των επιδοτήσεων για τα ορυκτά καύσιμα. Τρία τέταρτα των Ευρωπαίων (75 %) πιστεύουν ότι οι επενδύσεις στην οικονομική ανάκαμψη θα πρέπει να στοχεύουν κυρίως στη νέα πράσινη οικονομία.

Αναγνωρίζεται σαφώς ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής προσφέρει ευκαιρίες στους πολίτες της ΕΕ και στην ευρωπαϊκή οικονομία. Σχεδόν οκτώ στους δέκα Ευρωπαίους (78 %) συμφωνούν ότι η ανάληψη δράσης για το κλίμα θα οδηγήσει σε καινοτομία που θα καταστήσει τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις πιο ανταγωνιστικές. Σχεδόν οκτώ στους δέκα (78 %) συμφωνούν ότι η προώθηση της εμπειρογνωσίας της ΕΕ στον τομέα των καθαρών τεχνολογιών σε χώρες εκτός ΕΕ μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στην ΕΕ. Επτά στους δέκα Ευρωπαίους (70 %) πιστεύουν ότι η μείωση των εισαγωγών ορυκτών καυσίμων μπορεί να ωφελήσει οικονομικά την ΕΕ. Περισσότεροι από επτά στους δέκα Ευρωπαίους (74 %) συμφωνούν ότι το κόστος των ζημιών που οφείλονται στην κλιματική αλλαγή είναι πολύ υψηλότερο από τις επενδύσεις που απαιτούνται για την πράσινη μετάβαση.

Ιστορικό

Το ειδικό Ευρωβαρόμετρο 513 για την κλιματική αλλαγή πραγματοποίησε έρευνα σε 26.669 πολίτες από διαφορετικές κοινωνικές και δημογραφικές ομάδες στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τις 15 Μαρτίου έως τις 14 Απριλίου 2021. Όπου ήταν δυνατόν διεξήχθησαν προσωπικές συνεντεύξεις, αλλά ορισμένοι συμμετέχοντες απάντησαν στην έρευνα διαδικτυακά, σύμφωνα με τους περιορισμούς της πανδημίας COVID-19.

Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία αποτελεί την υπ’ αριθμόν ένα πολιτική προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Με βάση τις προτάσεις που υπέβαλε η Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη έχουν δεσμευτεί να καταστήσουν την ΕΕ κλιματικά ουδέτερη έως το 2050 και να μειώσουν τις καθαρές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 55 % έως το 2030, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Οι δεσμεύσεις αυτές κατοχυρώνονται πλέον στον ευρωπαϊκό νόμο για το κλίμα, ο οποίος υπογράφηκε επίσημα στις 30 Ιουνίου 2021. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, η Επιτροπή θα παρουσιάσει στις 14 Ιουλίου 2021 τη δέσμη νομοθετικών προτάσεων «Fit for 55». Αυτή η συνολική μεταρρύθμιση της εργαλειοθήκης της ΕΕ για την πολιτική για το κλίμα και την ενέργεια θα περιλαμβάνει αναθεωρήσεις της ισχύουσας νομοθεσίας και σειρά νέων μέσων.

Για περισσότερες πληροφορίες

Ειδικό Ευρωβαρόμετρο για την κλιματική αλλαγή

Ενημερωτικά δελτία των κρατών μελών

Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία

Ο ευρωπαϊκός νόμος για το κλίμα

Το άρθρο Έρευνα του Ευρωβαρόμετρου: οι Ευρωπαίοι θεωρούν την κλιματική αλλαγή ως το πιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η σύγχρονη πραγματικότητα, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, για να είναι σχεδιάσιμη και διαχειρίσιμη στα διάφορα κοινωνικά συστήματα (π.χ. πολιτικό, οικονομικό, εκπαιδευτικό, υγείας, πολιτισμικό κ.λ.π.), χωρίς να προκαλούνται ανισορροπίες και προβλήματα στους πολίτες ως άτομα και ως κοινωνικά μορφώματα, προϋποθέτει την συνειδητοποίηση της ανάγκης πρόσδωσης πλανητικής εμβέλειας οπτικής στον τρόπο σκέψης και την οικοδόμηση ενός πιο λειτουργικού  μοντέλου οργάνωσης των κοινωνιών της παγκόσμιας κοινότητας.

Ειδάλλως η δυναμική της εξέλιξης δεν θα είναι ελεγχόμενη, ούτε και θα στηρίζεται σε ευρεία κοινωνική συναίνεση. Παράλληλα η διαχείριση του χρόνου δεν θα είναι παραγωγική και αποτελεσματική σε σχέση με την κάλυψη των κοινωνικών και των ατομικών αναγκών, που δημιουργούνται σε πλανητικό επίπεδο.

Για παράδειγμα, οι συνεχώς διευρυνόμενες δυνατότητες αξιοποίησης της ψηφιακής τεχνολογίας (π.χ. τηλεδιασκέψεις, ενημέρωση σε πραγματικό χρόνο κ.λ.π.) διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για την οικοδόμηση συνθηκών άμεσης συνεργασίας των μελών της παγκόσμιας κοινότητας και κατ’ επέκταση διεύρυνσης των ορίων του διαθέσιμου χρόνου, ενώ ταυτοχρόνως μεγιστοποιούν τις δυνατότητες λειτουργικής αντιμετώπισης των πλανητικής εμβέλειας προβλημάτων, όπως είναι η πανδημία του κορωνοϊού (Covid-19) και οι παρενέργειες της στα διάφορα κοινωνικά συστήματα (π.χ. οικονομικό, εργασιακό, εκπαιδευτικό κ.λ.π.).

Αυτές οι τεχνολογικές δυνατότητες όμως δεν είναι αποτελεσματικές, ούτε υπηρετούν το ανθρώπινο συμφέρον, εάν δεν αποκτήσει πλανητική οπτική ο τρόπος σκέψης, ώστε να είναι προσεγγίσιμη η σύνθετη παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα και παράλληλα να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την συνεργασία των κοινωνιών στην αντιμετώπιση των παγκόσμιας εμβέλειας προβλημάτων και την ανάληψη των ευθυνών, που αναλογούν σε κάθε μια από αυτές.

Η διαχείριση της εξέλιξης μόνο με υπερεθνική λογική και συνεργασία είναι σχεδιάσιμη και πραγματοποιήσιμη. Η αλληλεξάρτηση και αλληλεπίδραση των κοινωνιών αποτελούν βασικές παραμέτρους των ισορροπιών μεταξύ τους αλλά και της δυναμικής, που αναπτύσσεται στο εσωτερικό τους.

Παραδείγματα καταγράφονται σε όλους τους τομείς κοινωνικής δραστηριοποίησης. Όταν η οικονομία μιας χώρας, όπως είναι η Ελλάδα, βασίζεται στον τουριστικό τομέα, η ευημερία της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την δυνατότητα των πολιτών άλλων χωρών να την επιλέξουν ως προορισμό.

Το ίδιο ισχύει και σε άλλους τομείς. Στον τομέα της εκπαίδευσης βασική παράμετρος λειτουργικότητας του σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος, ιδιαιτέρως σε συνθήκες πανδημίας (Covid-19), είναι η συνεργασία με χώρες, στις οποίες είναι ανεπτυγμένη η online διδασκαλία, για την εκπόνηση και υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, τα οποία θα συμβάλλουν στην δρομολόγηση της κατάλληλης δυναμικής ως προς την μαθησιακή διαδικασία και την αξιοποίηση των γνωστικών της αποτελεσμάτων στην εργασιακή και οικονομική ενεργοποίηση των μαθητών-«αυριανών» πολιτών.

Η σκέψη με πλανητική οπτική είναι επίσης βασική προϋπόθεση για την ουσιαστική λειτουργία των πολιτών στο πλαίσιο του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η διαμόρφωση γνώμης και πολιτικής στάσης καθώς και οι επιλογές των πολιτών σε σχέση με την διακυβέρνηση μιας χώρας θα είναι προϊόν μεθοδευμένης ενημέρωσης, η οποία υπηρετεί πολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες με εθνική και εσωστρεφή περιχαράκωση, εάν το προωθούμενο από τους πολίτες κοινωνικό συμφέρον δεν είναι αποτέλεσμα ανάλυσης και της πολύπλοκης παγκοσμιοποιημένης πραγματικότητας. Αυτό σημαίνει, ότι ανάλογων διαστάσεων πρέπει να είναι και ο τρόπος σκέψης.

Εάν μάλιστα συνυπολογισθούν οι επιπτώσεις του ταχύτατου μετασχηματισμού της πραγματικότητας, που συνεπάγεται η δυναμική της εξέλιξης, σε συνδυασμό με τις παρενέργειες στον τομέα της πληροφόρησης στο πλαίσιο της πολύ γρήγορης ψηφιακής ενημέρωσης με αποτέλεσμα την συσσώρευση δεδομένων από όλο τον πλανήτη προς επεξεργασία, τότε η νοητική τους προσέγγιση και ανάλυση είναι εφικτή μόνο, εάν ο προσανατολισμός της σκέψης κινείται σε πλανητικό επίπεδο.

Αυτό βέβαια σημαίνει, ότι ο πολίτης ως ατομικό και συλλογικό υποκείμενο (στο πλαίσιο της κοινωνίας πολιτών) αλλά και το πολιτικό σύστημα πρέπει να υπερβαίνουν την εθνική εσωστρέφεια και να προσανατολίζονται στην διαμόρφωση ταυτότητας με υπερεθνική οπτική. Προς το παρόν αυτό φαίνεται ανέφικτο.

Τα πλανητικής εμβέλειας προβλήματα όμως, όπως είναι η κλιματική αλλαγή, οι μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών, η μείωση των υδάτινων αποθεμάτων και άλλα, θα οδηγήσουν σε απότομη και με μεγάλο κόστος «προσγείωση», εάν δεν γίνει αλλαγή κατεύθυνσης στον τρόπο σκέψης και διαβίωσης.

Η σταδιακή μετάβαση σε μια μορφή παγκοσμιοποίησης του τρόπου ζωής έχει ήδη δρομολογηθεί με την προώθηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών της κοινωνίας του θεάματος, η οποία κυριαρχείται από την εργαλειοποίηση των πολιτών στο πλαίσιο των διαφόρων κοινωνικών συστημάτων και τον μονοδιάστατο καταναλωτισμό.

Αυτός ο τρόπος όμως δεν οδηγεί στην διαπολιτισμική προσέγγιση και όσμωση, αλλά στην ισοπέδωση των πολιτισμικών ταυτοτήτων των κοινωνιών. Ταυτοχρόνως διαμορφώνονται συνθήκες, οι οποίες δεν συμβάλλουν στην οικοδόμηση και πραγμάτωση της ελεύθερης βούλησης των πολιτών και στην μορφοποίηση του κοινωνικού συμφέροντος με ρεαλισμό και συνυπολογισμό των πλανητικών παραμέτρων για την οριοθέτηση και λειτουργία του ως δομικού στοιχείου της εξέλιξης.

Γι? αυτό ευδοκιμούν οι κοινωνικές ανισότητες και οι αναπτυξιακές ανισορροπίες, με ό,τι αυτά συνεπάγονται για την γενίκευση της μαζικής μετακίνησης πληθυσμών και την πρόκληση επώδυνων κοινωνικών αναταράξεων (π.χ. συρρίκνωση της κοινωνικής συνοχής, ξενοφοβία, ρατσισμός, περιφερειακές συγκρούσεις κ.λ.π.) ακόμη και στις ανεπτυγμένες χώρες του πλούσιου Βορρά.

Τα αδιέξοδα, που συνεχώς πληθαίνουν, είναι πλέον ορατά όχι μόνο ως προς τις επιπτώσεις τους αλλά και ως προς τις πλανητικές τους διαστάσεις. Εκείνα, που δεν συνειδητοποιούνται, είναι ο πολύ μικρός χρονικός ορίζοντας για την αντιμετώπιση τους και οι πολυδιάστατες αλλαγές, που πρέπει να γίνουν, ως προς την οπτική του τρόπου σκέψης και ως προς το μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών είναι η αύξηση του βαθμού διακινδύνευσης και ανασφάλειας. Και αυτά δεν αντιμετωπίζονται με την διόγκωση των εξοπλισμών (με προτεραιότητα τα πυρηνικά όπλα) και την αναπαραγωγή ενός παγκόσμιου συστήματος ασφαλείας, το οποίο στηρίζεται στις ανισότητες (οικονομικές, εξοπλιστικές κ.λ.π.).

Αυτή η κατεύθυνση ουσιαστικά υποσκάπτει το παγκοσμιοποιημένο μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης και την βιωσιμότητα του ανθρώπου και της βιοποικιλότητας, διότι από το ένα μέρος γενικεύει τις επιπτώσεις των προβλημάτων σε πλανητικό επίπεδο (π.χ. κλιματική αλλαγή, ρύπανση του περιβάλλοντος κ.λ.π.) και από το άλλο περιορίζει τις δυνατότητες λειτουργικής διαχείρισης της πορείας της παγκόσμιας κοινότητας  προς ένα μέλλον ασφαλές και χωρίς επικίνδυνες κοινωνικές ανισορροπίες

Το άρθρο Σκέψη με πλανητική οπτική εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Υπερθέρμανση του πλανήτη

Την αλλαγή του κλίματος δείχνει η διαφοροποίηση της θερμοκρασίας στο πέρασμα του χρόνου. Όσο πιο σκούρο το χρώμα, τόσο πιο ανησυχητική είναι η κατάσταση. Σε σύγκριση με το ανοιχτό μπλε και το αχνό κίτρινο στα τέλη του 19ου αιώνα, τα στοιχεία για το 2017 δείχνουν τεράστιες κόκκινες περιοχές που παραπέμπουν σε  διακυμάνσεις δέκα μοιρών ή και περισσότερο.

Προσφυγικές ροές

Ο όλεθρος στη Συρία ευθύνεται για τη μεγαλύτερη από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο προσφυγική κρίση. Μόνο στην Ευρώπη έχουν περάσει περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι.

Τρομοκρατία

Όσο μεγαλύτερος είναι ο κόκκινος κύκλος τόσο μεγαλύτερη είναι η έκταση της τρομοκρατικής δραστηριότητας σε μια συγκεκριμένη περιοχή.

Το 2015, για παράδειγμα, οι αναταραχές στη Νιγηρία και το Καμερούν οδήγησαν σε χιλιάδες θανάτους με ευθύνη των τζιχαντιστών της Boko Haram. Επίσης, οι βομβιστικές επιθέσεις σε Τουρκία και Υεμένη προκάλεσαν εκατοντάδες θύματα.

Φωτιές

Τα στοιχεία δείχνουν τις υποσαχάρια Αφρική, Νότια Αμερική και νότια Ασία να φλέγονται.Κατά περίπτωση ευθύνονται διυλιστήρια πετρελαίου, εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, πυρκαγιές -για εκείνες μάλιστα στην υποσαχάρια Αφρική ευθύνεται η υλοτομία.

Ιός HIV

Τα δεδομένα στο χάρτη αποτυπώνουν το πόσοι άνθρωποι έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV από το 2015 και μετά. Το πιο αχνό ροζ ισοδυναμεί με περίπου 1.000 νέα κρούσματα. Το πιο σκούρο με 100.000. Για την ιστορία, χειρότερη χρονιά ήταν το 1997. 3,47 εκατομμύρια είχαν μολυνθεί. Το 2014, ο αριθμός είχε μειωθεί σε περίπου 2,1 εκατομμύρια. Σήμερα, 37 εκατομμύρια παγκοσμίως είναι πάσχοντες και φορείς

«Εύθραυστες πόλεις»

Ως «Εύθραυστες» πόλεις περιγράφονται όσες βρίσκονται αντιμέτωπες με ραγδαία αστικοποίηση, υψηλή ανεργία, κίνδυνο φυσικών καταστροφών, βία. Το 2015, το Ινστιτούτο Igarapé  έδωσε σχετική βαθμολογία σε κάθε πόλη, από 1,0 έως 3,1. Όσο μεγαλύτερος ο βαθμός τόσο μεγαλύτερη η απειλή. Οι πιο «εύθραυστες» πόλεις τοποθετούνται κυρίως στην Αφρική, τη Μέση και ευρύτερη Ανατολή -συγκεκριμένα σε χώρες όπως η Σομαλία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ.

Παχυσαρκία

Η παχυσαρκία ευθύνεται μεταξύ άλλων για καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικά επεισόδια. Σε όλο τον κόσμο, τα στοιχεία για το 2013 δείχνουν ότι οι χώρες τείνουν προς τον ανθυγιεινό τρόπο ζωής. Τα πιο υψηλά ποσοστά (30%) καταγράφονται σε ΗΠΑ, περιοχές της Αφρικής και στην Αυστραλίας. Πριν από τρεις δεκαετίες αυτό το ποσοστό αφορούσε μόνο μία χώρα. Το μέσο ποσοστό είναι 15%.

Το άρθρο Οκτώ χάρτες για τους μεγαλύτερους κινδύνους της ανθρωπότητας (φώτο) εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.