Τι είπε στην Αριστερά ο Γ. Φλωρίδης πριν από λίγες μέρες στη Βουλή; Πως όταν δεν αποδοκιμάζουν τις αθλιότητες κάποιων θλιβερών μειοψηφιών σε βάρος Ισραηλινών τουριστών, παίζουν το παιχνίδι της Τουρκίας που επιζητεί την πάση θυσία υπονόμευση της στρατηγικής συνεργασίας μας με το Ισραήλ. Μια Τουρκία που είναι χορηγός, σε όλα τα επίπεδα, της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς και στρατηγικά αντίπαλος με το Ισραήλ.

Είναι ξεκάθαρο-και έχει επισημανθεί από διεθνείς αναλυτές-ότι η Γάζα και η Χαμάς αποτελούν πλέον έναν από τους βραχίονες της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης που κάνει για μια σειρά από άλλα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης και της Συρίας. Η αποδυνάμωση της θέσης του Ισραήλ, βασικού ανταγωνιστή της στην περιοχή, είναι κεντρική της επιλογή. Μέσα σε αυτό το πολυδύναμο σκηνικό εντάσσονται και οι στενές σχέσεις συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ που θέλει να υπονομεύσει η εγχώρια Αριστερά σε όλες τις εκφράσεις της. Απλώς ανόητη ή απλώς ιδεοληπτική, δεν έχει σημασία. Το αποτέλεσμα μετρά. 

Οι αριστερές ψυχούλες και η «προοδευτική» ιντελιγκέντσια έπεσαν να φάνε τον Γ. Φλωρίδη διότι προσέβαλε το εθνικό τους φιλότιμο. Σιγά τα ωά! Πριν περάσουν λίγες μέρες από τα όσα τους είπε ο υπουργός στη Βουλή, ήρθε το ρεπορτάζ της γερμανικής εφημερίδας Suddeutsche Zeitung, που αναδημοσίευσε η Bild, στο οποίο φαίνεται πως όλες οι φωτογραφίες με τους αναξιοπαθούντες της Γάζας είναι σκηνοθετημένες από τον φωτογράφο Ζαγιέντ Φτέιχα, συνεργάτη του τουρκικού κρατικού πρακτορείου Anadolu (Βλ. Liberal.Gr εδώ). 

Και σαν να μην έφτανε αυτό έρχεται και η ανταπόκριση από τη Γερμανία του κ. Παντελή Βαλασσόπουλου πως, σύμφωνα με την Ένωση Γερμανών Δημοσιογράφων, η Χαμάς ελέγχει το 100% των φωτογραφιών που έρχονται από τη Γάζα, ενώ ο συγκεκριμένος φωτογράφος θεωρείται αναξιόπιστος. Είχαν προηγηθεί οι ΝΥΤ και το BBC που παραδέχθηκαν ότι δημοσίευσαν στημένη, παραπλανητική φωτογραφία και αναξιόπιστο ρεπορτάζ, αντίστοιχα, για τα παιδιά στη Γάζα.

Εδώ δεν έχουμε έναν ακόμα πόλεμο προπαγάνδας. Έχουμε μια πολιτική παρέμβαση υπέρ των τρομοκρατών από ποικίλα κέντρα τόσο στον χώρο των μεγάλων ΜΜΕ όσο και στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέσω συγκεκριμένων ΜΚΟ διακινούνται εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να πλήξουν το Ισραήλ και για να υπονομεύσουν τον νέο τρόπο διανομής της ανθρωπιστικής βοήθειας-τρόπο που αφήνει απέξω το δίκτυο ΟΗΕ-Χαμάς. 

Είναι πλέον κοινός τόπος πως ένα σημαντικό μέρος της διεθνούς βοήθειας προς τη Γάζα, που διακινούνταν μέσω του ΟΗΕ, περνούσε στα χέρια της Χαμάς που το πουλούσε στους κατοίκους της Γάζας. Και δεν είναι η πρώτη φορά που οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ εμπλέκονται σε παρόμοιες καταστάσεις. 

Η επισιτιστική κρίση υπάρχει-αυτό ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει-σηκώνει όμως πολλή συζήτηση πώς κατανέμονται οι ευθύνες. Οι στημένες-σκηνοθετημένες φωτογραφίες του Φτέιχα επιχειρούν να καταστήσουν αποκλειστικά υπεύθυνο το Ισραήλ. Άλλωστε, έχουν τη σφραγίδα του δίδυμου Χαμάς-Τουρκία.

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις, δικαιώθηκε ο Γ. Φλωρίδης… Του Σάκη Μουμτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Γνωρίζω ότι η εν λόγω θεωρία προκαλεί την οργή της Αριστεράς. Ελα όμως που η ζωή την επιβεβαιώνει! Διότι εμείς μπορούμε να λέμε ό,τι θέλουμε.

Η αξιοπιστία των επιχειρημάτων μας δοκιμάζεται επί του πεδίου. Εκεί όλοι κρινόμαστε. Και στο συγκεκριμένο ζήτημα το πεδίο είναι και οι δρόμοι της Αθήνας.

Η θεωρία των δύο άκρων δεν ταυτίζει τον μαρξισμό με τον ναζισμό. Ομολογουμένως έχουν πολλές διαφορές, όμως υπάρχουν και πολλά κοινά σημεία στον πυρήνα των δύο θεωριών.

Δεν είναι ο χώρος για θεωρητική ανάλυση, όμως ενδεικτικά αναφέρω πως και οι δύο θεωρίες έχουν ως ιστορικό τους υποκείμενο όχι τον άνθρωπο, αλλά μια συλλογικότητα, το προλεταριάτο ο μαρξισμός, την αρία φυλή ο ναζισμός.

Αυτά τα ιστορικά υποκείμενα θα απελευθερώσουν τις κοινωνίες από τα δεσμά τους και θα είναι οι δημιουργοί του επίγειου παραδείσου.

Ο μεσσιανισμός που χαρακτηρίζει αυτές τις δύο θεωρίες εξηγεί και την αγριότητα των μέσων που χρησιμοποίησαν για την επικράτησή τους.

Οταν ένα ιστορικό υποκείμενο, από τη θεωρία που το καθοδηγεί, πιστεύει ότι είναι ο φορέας της μιας και μοναδικής αλήθειας που θα φέρει την ευτυχία στον κόσμο, είναι απολύτως λογικό όσους διαφωνούν με αυτό το, θεολογικής μορφής, κήρυγμα να τους θεωρεί ότι αντιστρατεύονται την έλευση του απόλυτου καλού.

Ετσι, είναι έτοιμο το επόμενο βήμα. Η οικονομική, η κοινωνική, η ηθική και η βιολογική εξόντωσή τους. Η εμφάνιση ενός κοινωνικού και πολιτικού ευγονισμού.

Ο μεσσιανισμός που χαρακτηρίζει μαρξισμό και ναζισμό εξηγεί και την αγριότητα των μέσων που χρησιμοποίησαν για την επικράτησή τους. Ετσι, είναι έτοιμο το επόμενο βήμα.

Διά ταύτα: Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι ναζί έστειλαν στη δεκαετία του 1930 μια αντιπροσωπεία στη Σοβιετική Ενωση για να μελετήσει πώς ήταν οργανωμένα τα γκουλάγκ.

Οταν οι μήτρες των δύο ολοκληρωτικών θεωριών έχουν κοινά σημεία, είναι επόμενο και στην πράξη να υπάρξουν κοινές εφαρμογές.

Και αν το πάρουμε με αντίστροφη φορά το θέμα μας, η πράξη επιβεβαιώνει τη θεωρία μας. Και ας θυμώνουν οι αριστεροί.

Προχθές στους δρόμους της Αθήνας είδαμε τα «παλαιστινιακά περίπολα» του «Ρουβίκωνα» να εισβάλουν σε κατάστημα με ισραηλιτική κουζίνα και να το βανδαλίζουν.

Την άλλη μέρα, την επιδρομή χαιρέτισε ιστορικό στέλεχος του νεοναζιστικού χώρου, ενώ τη δικαιολόγησε, είτε διά της σιωπής είτε λόγω, το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς.

Και όσοι διαφώνησαν δεν το έκαναν για λόγους αρχής, αλλά υποστήριξαν ότι με τέτοιες συμπεριφορές γίνεται ζημία στον παλαιστινιακό αγώνα.

Αλλοι, του ιδίου χώρου, έμειναν ικανοποιημένοι από το γεγονός ότι οι «Ρουβίκωνες» διαπράττουν μόνον πλημμελήματα, λες και ο τραμπουκισμός υπόκειται σε ποινική αξιολόγηση.

Είναι πολιτικό φαινόμενο και ως τέτοιο θα πρέπει να καταδικάζεται αδιαπραγμάτευτα.

Να υπενθυμίσω, τέλος, πως η θεωρία των δύο άκρων επιδοκιμάστηκε με συντριπτική πλειοψηφία από το Ευρωκοινοβούλιο. Ομως οφείλω επίσης να υπενθυμίσω, για την Ιστορία, ότι από την ψηφοφορία απείχαν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, πλην της κ. Μισέλ Ασημακοπούλου.

Το άρθρο Η θεωρία των δύο άκρων καλά κρατεί… Του Σάκη Μουμτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το καλοκαίρι του 1964 ήταν εκρηκτικό για την Κύπρο. Είχαμε πρωτίστως την αυστηρή επιστολή Λίντον Τζόνσον προς Ισμέτ Ινονού (5.6.1964) με την οποία αποτράπηκε τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο. Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου επισκέφθηκε την Ουάσιγκτον, όπου και ετέθησαν οι βάσεις των συνομιλιών της Γενεύης για την επίλυση του Κυπριακού, που ξεκίνησαν αμέσως μετά υπό την επιστασία του ΟΗΕ, με ουσιαστικό διαπραγματευτή τον Ντιν Ατσεσον. Ενώ διεξάγονταν οι συνομιλίες, ξέσπασαν στην Κύπρο άγριες μάχες μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων στην περιοχή της Μανσούρας, που είχαν αποτέλεσμα τον βομβαρδισμό της Τηλλυρίας από τουρκικά αεροπλάνα (4-8.8.1964). Και η κορύφωση όλων αυτών των γεγονότων ήρθε με την επίσημη και με κάθε τυπικότητα υποβολή των προτάσεων Ατσεσον προς την ελληνική κυβέρνηση στις 20 Αυγούστου.

Επειδή πολλά είχαν γραφτεί για το σχέδιο Ατσεσον και την αντιμετώπισή του από τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο επίσημος διαπραγματευτής της Ελλάδας στη Γενεύη και στενός συνεργάτης του Ελληνα πρωθυπουργού, ο Τζων Σωσσίδης, απέστειλε επιστολή στην εφημερίδα «Το Βήμα» στις 23 Ιανουαρίου 2002 στην οποία ξεκαθάριζε κάποια πράγματα. Πρώτον, δεν υπήρχαν δύο σχέδια Ατσεσον. Υπήρχε ένα, αυτό που υποβλήθηκε στην ελληνική κυβέρνηση. Δεύτερον, το υποβληθέν σχέδιο δεν προσέφερε στην Τουρκία βάση υπό μορφή κυριαρχίας, αλλά επ’ ενοικίω. Ολα τα υπόλοιπα που γράφονταν στον Τύπο για παραχώρηση Καστελλόριζου ή άλλων νησιών, ήταν ανακρίβειες. Τρίτον, η αμερικανική πλευρά ζητούσε από την ελληνική κυβέρνηση να αποδεχθεί το σχέδιο Ατσεσον και στη συνέχεια οι Αμερικανοί θα αναλάμβαναν να πείσουν την Τουρκία. Τέταρτον, την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα θα την ανακήρυσσαν τα δύο κοινοβούλια και εν συνεχεία, αφού θα είχε προσαρτηθεί η Κύπρος, η ελληνική κυβέρνηση θα διαπραγματευόταν με την τουρκική, υπό την καθοδήγηση των Αμερικανών, τα ανταλλάγματα. Πέμπτον και σημαντικό, που συστηματικά δεν αναφέρεται. Το σχέδιο Ατσεσον προέβλεπε επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη των εκδιωχθέντων Ελλήνων, με φροντίδα για την οικονομική τους αποζημίωση και επαναφορά του ειδικού καθεστώτος της Ιμβρου και της Τενέδου.

Σύμφωνα με τον Τζων Σωσσίδη, ο Γεώργιος Παπανδρέου το πρωί της 21ης Αυγούστου 1964 αποδέχθηκε το σχέδιο, για να το απορρίψει έπειτα από λίγες ώρες. Πολλά λέγονται για τα αίτια αυτής της μεταστροφής. Ο Τζων Σωσσίδης, στην προαναφερθείσα επιστολή, κατονομάζει ως υπευθύνους της απόρριψης του σχεδίου Ατσεσον τους δύο στενούς φίλους και συνεργάτες του πρωθυπουργού, τον Λουκή Ακρίτα και τον Πέτρο Γαρουφαλιά, χωρίς να εξηγεί το γιατί. Και ο Μακάριος; Ηταν προφανές πως η ένωση ακύρωνε τη φιλοδοξία του να πρωταγωνιστήσει στη διεθνή σκηνή. Τον έθετε στο περιθώριο. Με υπόγειους τρόπους υπονόμευσε το «αμερικανικής εμπνεύσεως διχοτομικό σχέδιο», όπως το χαρακτήριζαν τα φερέφωνά του, με αποτέλεσμα ο Γεώργιος Παπανδρέου να πει οργισμένος: «Δεν θα γίνω εγώ προδότης και ήρωας ο παπάς».

Πηγή: kathimerini.gr

Το άρθρο Το σχέδιο Ατσεσον διά χειρός Σωσσίδη… Του Σάκη Μουμτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Έκαναν πρόταση δυσπιστίας και έχασαν και στην ψηφοφορία και στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή. Επιτέθηκαν στον Ανδρουλάκη και διέρρηξαν τις σχέσεις τους με τον μελλοντικό κυβερνητικό εταίρο. Δήλωσαν πως δε θα συμμετάσχουν στις ψηφοφορίες που θα διεξαχθούν στο Κοινοβούλιο και γέλασε ο κάθε πικραμένος. Έστησαν ένα ολόκληρο σκηνικό, με πολλούς πρωταγωνιστές, για να πείσουν τους πολίτες πως κινδυνεύουν οι ελευθερίες τους και ήρθε η έκθεση του Economist για την ποιότητα της Δημοκρατίας και η Ελλάδα το 2022 από την 39η  θέση που βρισκόταν το 2019, επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ανέβηκε στην 25η, επί 167 κρατών. 

Ό,τι πιάνουν, το χαντακώνουν. 

Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι ζουν στον δικό τους κόσμο και μετρούν τον κανονικό κόσμο με τα δικά τους μέτρα. Έχουν παντελή αδυναμία να αναλύσουν την πραγματικότητα, γιατί αυτοί έχουν κατασκευάσει μια άλλη πραγματικότητα. Και ο αληθινός κόσμος τους εκδικείται. 

Ισχυρίζονται με επιμονή πως η Ελλάδα βαδίζει στα χνάρια της Ουγγαρίας του Όρμπαν, αν και οι πολίτες δεν αντιλαμβάνονται κάτι τέτοιο. Υπάρχει πλήρης ελευθερία έκφρασης, ο αντιπολιτευόμενος Τύπος αριθμητικά υπερτερεί του φιλοκυβερνητικού, δέκα πικραμένοι κάνουν ελεύθερα πορείες χωρίς να τους ενοχλήσει κανένας, ακόμα και οι μυστικοί πράκτορες συνδικαλίζονται. 

Ο Ecomomist, για την Ριζοσπαστική Αριστερά, προφανώς έχει μικρότερο κύρος από κάποια αριστερόστροφα «παρατηρητήρια», από κάποιες αγνώστου προελεύσεως ΜΚΟ και από κάποιες γραφικές περσόνες ενός ακτιβισμού της δεκαετίας του 1980. Οι χθεσινές διαπιστώσεις του τούς πίκραναν πολύ. Στην πατρίδα μας υπάρχει άψογη εκλογική διαδικασία, υπάρχει πλουραλισμός, η κυβέρνηση χειρίστηκε υποδειγματικά το θέμα των εμβολιασμών και με την πολιτική της δεν επέτρεψε να διαλυθεί η κοινωνία, ενώ όπως σημειώνει ο Economist η κρίση στην Ουκρανία δεν έθιξε τα μεγέθη της Εθνικής Οικονομίας. Όλα αυτά συνεκτιμήθηκαν και η Ελλάδα ανέβηκε βαθμίδες. 

Αυτά δεν τα λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά η ετήσια έκθεση του Economist Intelligence Unit. Και τώρα τι γίνεται που η ορμπανοποίηση της Ελλάδας πήγε άκλαυτη από ένα τόσο έγκυρο περιοδικό; Πώς θα στηθεί το νέο αντιδικτατορικό μέτωπο ενάντια στη «χούντα του Κούλη;» πώς θα δικαιολογηθεί ο νέος ανένδοτος και η πορεία προς τον λαό; Δύσκολες οι απαντήσεις. Σε αδιέξοδο οι σύγχρονοι αντιστασιακοί. 

Αυτά βλέπει ο Μητσοτάκης και σχεδιάζει από τώρα το νέο υπουργικό συμβούλιο της νέας τετραετίας. Γιατί όσο ο Α. Τσίπρας εξακολουθεί να χαράσσει την πολιτική του με βάση μια εικονική πραγματικότητα, τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αυξάνει τα ποσοστά της δημοτικότητάς του. 

Προφανώς, εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καταλάβει ακόμα πως ο γιαλός ποτέ δεν είναι στραβός.

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Σύντροφοι, ο γιαλός ποτέ δεν είναι στραβός… Του Σάκη Μουμτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Με τη δημόσια παραδοχή εκ μέρους του περιοδικού «Σπίγκελ» πως η είδηση για την ύπαρξη της νεκρής Μαρίας δεν έχει επιβεβαιωθεί από τα γεγονότα, έκλεισε ένας κύκλος που ταλαιπώρησε την πολιτική ζωή του τόπου και αποτέλεσε την αφορμή για ομηρικές μάχες στο Διαδίκτυο. Δικαιωθήκαμε όσοι από την πρώτη στιγμή – και ήμασταν ελάχιστοι – αντιληφθήκαμε πως επρόκειτο περί απάτης. 

Χθες, η κυρία Ακρίτα – οποία είχε ασπασθεί την είδηση πως υπάρχει το νεκρό, άταφο κοριτσάκι – με γενναιότητα παραδέχθηκε την πλάνη της και ζήτησε δημόσια συγγνώμη. Όταν σε ακολουθούν εκατοντάδες χιλιάδες φίλοι η δημόσια συγγνώμη απαιτεί σθένος και γι΄αυτό έχει και διαπαιδαγωγική αξία. Συγχρόνως, κερδίζεις ένα ακροατήριο πολύ ευρύτερο γιατί σου αναγνωρίζει την εντιμότητα της δημόσιας παραδοχής του λάθους. 

Συνεπώς, η συγγνώμη της κυρίας Ακρίτα έχει βαρύνουσα σημασία. 

Ελπίζω να πράξει το ίδιο και ο Α. Τσίπρας ευθύς ως επιστρέψει από τη Βραζιλία. Να ζητήσει και αυτός συγγνώμη πρωτίστως από τον πρωθυπουργό, γιατί στις 26 Αυγούστου 2022, σε ομιλία του στην Βουλή τον εγκάλεσε, με το γνωστό επιθετικό ύφος του, επειδή αρνήθηκε την ύπαρξη της νεκρής Μαρίας. Ας βρει και ο Α. Τσίπρας το ηθικό ανάστημα – όπως η κυρία Ακρίτα – να παραδεχτεί το λάθος του να πιστέψει πληροφορίες που διακινούσαν πρόσωπα αγνώστου τότε προελεύσεως. 

Σήμερα πληροφορηθήκαμε από την πάντα έγκυρη δημοσιογράφο κυρία Βασιλική Σιούτη, πως η επικεφαλής της ομάδα των 38 προσφύγων, η Μπάιντα Αλσάλεχ, η οποία διαμένει στην Γερμανία, από τον τόπο διαμονής της, ξαφνικά βρέθηκε σε μια νησίδα στον Έβρο να καθοδηγεί τις κινήσεις των προσφύγων και να κρατά αυτή την επαφή τους μέσω ενός κινητού τηλεφώνου, με συγκεκριμένο δημοσιογράφο – συνεργάτη του «Σπίγκελ» – και μια δικηγόρο που εκπροσωπεί μια ΜΚΟ. 

Η Μπάιντα, όταν οι 38 πρόσφυγες πέρασαν στην Ελλάδα, τους ακολούθησε και μετέβη μαζί τους στο κέντρο φιλοξενίας της Δράμας. Όπως ξαφνικά εμφανίσθηκε, το ίδιο ξαφνικά εξαφανίσθηκε πριν από δύο περίπου μήνες. Σήμερα βρίσκεται στη Γερμανία, αλλά την ακολουθούν πολλά ερωτήματα.

Με τι έγγραφα ταξίδεψε από την Ελλάδα στην Γερμανία; Η ΕΥΠ είχε πληροφορίες για το πρόσωπό της; Αν ναι, πώς την άφησε να φύγει; Αν όχι, «ζήτω που καήκαμε». Σε αυτή την περίπτωση μιλούμε για κράτος – οπερέτα. 

Υποθέτω, πως οι εισαγγελικές αρχές που διερευνούν την όλη υπόθεση θα έχουν στα χέρια τους το κινητό της Μπάιντα. Όπως υποθέτω θα εξετάζουν και τα κινητά και των άλλων εμπλεκομένων στην υπόθεση των 38. Γιατί επιμένω; 

Διότι αυτή η υπόθεση στήθηκε για να πληγεί η εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό, σε ένα ζήτημα για το οποίο έχει πολλάκις κατηγορηθεί από συγκεκριμένα κέντρα συγκεκριμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δηλαδή, δεν επρόκειτο απλώς για μια ακόμα απόπειρα παράνομης εισόδου στην Ελλάδα εξαθλιωμένων ανθρώπων. Ήταν ένα καλοδουλεμένο σχέδιο το οποίο στην τελική του φάση το πήρε στα χέρια της, με το άψογο μανικιούρ, η Μπάιντα. 

Συμπερασματικά: αναμένουμε τη συγγνώμη του Α. Τσίπρα και την ποινική εξέλιξη της υπόθεσης για να καταλάβουμε όλοι τι ακριβώς έγινε το 15αύγουστο στον Έβρο.

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Η νεκρή Μαρία και η οφειλόμενη συγγνώμη του Τσίπρα… Του Σάκη Μουμπτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Θα μπορούσε ο Νίκος Ανδρουλάκης με μια λιτή ανακοίνωση να διαγράψει την Εύα Καϊλή. Αυτόν τον ταλαιπωρημένο από τους αυταρχικούς ηγέτες Δούρειο Ιππο τι τον ήθελε; Ηθελε να απαξιώσει και άλλο την πρώην στενή συνεργάτιδά του; Αν αυτό ήθελε, ήταν περιττό. Μεγαλύτερη απαξίωση από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και τον εγκλεισμό της στη φυλακή δεν υπάρχει. Μια δραστήρια και γοητευτική νέα γυναίκα τίναξε στον αέρα όλη την πολιτική της σταδιοδρομία από απληστία. Μήπως ήθελε να «φορτώσει» την Εύα Καϊλή στη Νέα Δημοκρατία; Βλακώδης σκέψη. Η κυρία είναι γέννημα-θρέμμα ΠΑΣΟΚ, γεγονός αναμφισβήτητο. Μήπως ήθελε να οξύνει και άλλο τις σχέσεις του με την κυβερνώσα παράταξη; Αυτή η εκδοχή έχει μια λογικοφανή εξήγηση, αλλά είναι τόσο κραυγαλέα που τελικά μόνο ζημία τού προκαλεί.

Τείνω να πιστέψω πως όλη αυτή η υπόθεση θα γίνει η αφορμή για να εκκαθαρίσει ο Νίκος Ανδρουλάκης όλους αυτούς που θεωρεί εσωκομματικούς αντιπάλους του. Θα αναπαραγάγει τις χειρότερες στιγμές των κομμουνιστικών κομμάτων, όταν με αφορμή ένα γεγονός ξεσήκωναν πογκρόμ κατά των αντιπάλων τους. Πάντα προηγείτο η ηθική εξόντωση και ακολουθούσε η πολιτική. Ενα ηθικά απαξιωμένο στέλεχος είναι πολύ πιο εύκολος πολιτικός στόχος. Ηδη έχουν αρχίσει και στοχοποιούνται κάποια στελέχη του ΠΑΣΟΚ επειδή ηγούνταν του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου. Αν τελικά ο ηγέτης της Κεντροαριστεράς στοχεύει στην «προοδευτική» κυβέρνηση με ΣΥΡΙΖΑ και ΜέΡΑ 25, τότε θα πρέπει να έχει μια συμπαγή κοινοβουλευτική ομάδα, που θα τον ακολουθήσει σύσσωμη σε αυτό το εγχείρημα-ολίσθημά του. Επειδή σε αυτή την περίπτωση το «151» θα είναι οριακό, κάθε απώλεια βουλευτή θα μπορεί να αποβεί καταστροφική για τον σχηματισμό της λεγόμενης προοδευτικής κυβέρνησης.

Κάθε κρίση –και το ΠΑΣΟΚ με την υπόθεση Καϊλή περνάει κρίση– μπορεί να αποβεί δημιουργική ή καταστροφική για ένα κόμμα ανάλογα με το πώς θα τη χειριστεί ο ηγέτης του. Αν, δηλαδή, θα επιδιώξει την ανασύνταξη των δυνάμεών του με τη συστράτευση όλων ανεξαιρέτως των στελεχών ή αν θα βρει αφορμή για εσωκομματικές εκκαθαρίσεις. Αν, δηλαδή, επικρατήσει η λογική του εσωτερικού εχθρού, γιατί αυτό ακριβώς σημαίνει η έκφραση «Δούρειος Ιππος».

Πηγή: kathimerini.gr

Το άρθρο Τι κρύβει ο Δούρειος Ιππος;… Του Σάκη Μουμτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ήταν κατάκτηση της Μεταπολίτευσης ότι τα δύο μεγάλα κόμματα, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, μαζί με την ανανεωτική Αριστερά είχαν διαμορφώσει μια συναντίληψη για τα εθνικά θέματα -κυρίως την στάση μας απέναντι στις διεκδικήσεις της Τουρκίας και το Κυπριακό- κάτι που σε τελική ανάλυση αποτυπωνόταν στη διακομματική ψήφιση των αμυντικών δαπανών, πλην βεβαίως του ΚΚΕ. Αυτό το κόμμα, δεμένο ιδεολογικά στο άρμα του σοβιετικού μαρξισμού, ταύτιζε το εθνικό συμφέρον με την πρόσδεση της Ελλάδας στο άρμα της ΕΣΣΔ. 

Σήμερα, αυτή η εθνική ενότητα έχει διαρραγεί. Ποιος ευθύνεται γι΄αυτό; Χωρίς κραυγές για εθνικές μειοδοσίες και προδοσίες, ας δούμε τα γεγονότα και από αυτά θα προκύψει το συμπέρασμα. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπερψήφισε τις αμυντικές δαπάνες του προϋπολογισμού των ετών 2020, 2021 και 2022. Ψήφισε παρών, σπάζοντας μια παράδοση δεκαετιών όσον αφορά στη στάση της εκάστοτε αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

Στην απόπειρα παράνομης μαζικής εισβολής στον Έβρο, με διάφορα προσχήματα, δεν συντάχθηκε με τις προσπάθειες που κατέβαλλαν οι ένοπλες δυνάμεις και οι συνοριοφύλακες για να αποτρέψουν την εισβολή χιλιάδων μεταναστών. Απεναντίας, θα έλεγα πως έβλεπε με συμπάθεια -αποτέλεσμα ιδεολογικών αγκυλώσεων- την προσπάθεια αυτών των εξαθλιωμένων ανθρώπων που είχαν γίνει υποχείριο της Τουρκίας.

Δεν συναίνεσε στα εξοπλιστικά προγράμματα της κυβέρνησης και καταψήφισε τις αμυντικές συμφωνίες με Γαλλία και ΗΠΑ. Προχθές ακόμα ο Α. Τσίπρας επισκεπτόμενος τον Γάλλο πρεσβευτή απείλησε πως θα επαναδιαπραγματευτεί τη συμφωνία της αγοράς οπλικών συστημάτων από την Γαλλία, επικαλούμενος το άλλοθι της συμπαραγωγής, ενώ γνωρίζει πως αυτό ουσιαστικά σημαίνει ακύρωση της παράδοσης των Ραφάλ και των Μπελαρά. Κάτι που στερεί από την Ελλάδα το στρατηγικό πλεονέκτημα της υπεροπλίας στον αέρα απέναντι στην Τουρκία, την στιγμή που ο Ερντογάν διαρκώς απειλεί πως θα εισβάλλει νύχτα στην πατρίδα μας. 

Χωρίς να θέλω να ξύσω παλιές πληγές αναφέρομαι και στη συμφωνία των Πρεσπών. Ένα τόσο κρίσιμο εθνικό ζήτημα επεδίωξε ο ΣΥΡΙΖΑ να το εντάξει στην εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση, προσδοκώντας τη διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας, ενώ κάλλιστα, μέσα από μια διαδικασία εθνικού διαλόγου, θα μπορούσε να επιτύχει και μια επωφελέστερη για την Ελλάδα συμφωνία και να διατηρήσει συγχρόνως το κλίμα εθνικής ομοψυχίας. Το γεγονός ότι έπεσε ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην παγίδα που έστησε στη Νέα Δημοκρατία, γι΄αυτό δεν ευθύνεται η Νέα Δημοκρατία. 

Αν συνυπολογίσουμε και τις αντιλήψεις που επικρατούν μέσα στον ιστορικό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ για την έννοια της πατρίδας, της σημαίας, των συνόρων, όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Ουδεμία σχέση έχουν με αυτά που πρέσβευε ο Ηλίας Ηλιού, ο Ανδρέας Λεντάκης και σύμπασα η ηγεσία του ΚΚΕ εσωτερικού. 

( Δε θέλω να αναφερθώ για μια ακόμα φορά στο πρώτο εξάμηνο του 2015 όταν διακυβευόταν ο γεωπολιτικός προσανατολισμός της πατρίδας μας.) 

Συνεπώς για το γεγονός πως η εθνική ενότητα έχει διαρραγεί οι ευθύνες ας αναζητηθούν στην ιστορική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως αυτό συνέβη όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε πρώτα κυβέρνηση και μετά αξιωματική αντιπολίτευση. Δηλαδή όταν απέκτησε πρωταγωνιστικό θεσμικό ρόλο.

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Ποιος διέσπασε το μέτωπο της εθνικής ενότητας;… Του Σάκη Μουμτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Προχθές ο Α. Τσίπρας στη συνέντευξή του στην κυρία Κοσιώνη, στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ, αναφερόμενος στον φράκτη στον Έβρο, δήλωσε πως είναι αναποτελεσματικός. Εξ όσων γνωρίζω στην ελληνική γλώσσα «αναποτελεσματικός» σημαίνει αυτός που δε φέρνει αποτέλεσμα. Δεν ανταποκρίνεται στο έργο που πρέπει να επιτελέσει και για το οποίο προορίζεται. Στη συριζαϊκή ιδιόλεκτο μπορεί να σημαίνει κάτι άλλο, όμως στην καθομιλουμένη δεν υπάρχει άλλη σημασία.

Όντως ο φράκτης στον Έβρο αποδείχθηκε αναποτελεσματικός; Από όποια πλευρά του φράκτη και αν βρισκόσουν τον Μάρτιο του 2020, για να θυμηθούμε τι έλεγε ο Τσίπρας για τις μολότοφ, στην προκειμένη περίπτωση το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Αυτούς που ήθελαν παρανόμως να εισβάλουν στο ελληνικό έδαφος δεν τους το επέτρεπε και διευκόλυνε, στο μέτρο της έκτασης του, αυτούς που τους απωθούσαν. Υπάρχουν οι εικόνες που το μαρτυρούν.

Εννοείται πως αν δεν υπήρχε ο φράκτης, που τότε δεν είχε ακόμα τις σημερινές αντοχές, οι παράνομοι μετανάστες είτε θα εισέρχονταν στην Ελλάδα είτε οι συνοριακές δυνάμεις για να τους αντιμετωπίσουν σε μάχες εκ του συστάδην, θα έπρεπε να καταφύγουν σε άλλα μέσα που θα είχαν τραγικά αποτελέσματα. Συνεπώς ο φράκτης στον Έβρο αποδείχθηκε όχι απλώς αποτελεσματικός, αλλά στον υπερθετικό βαθμό, αποτελεσματικότατος.

Τότε γιατί ο Α. Τσίπρας είπε δημοσίως αυτή την ανακρίβεια; Την απάντηση την έδωσε στην ίδια τη συνέντευξη, αμέσως μετά, ο ίδιος. Είπε πως «για κάποιους το τείχος είναι φετίχ». Προφανώς αναφερόταν στον ίδιο και στους συντρόφους του που οτιδήποτε εμποδίζει την παράνομη είσοδο των μεταναστών το καταγγέλλουν όπου βρουν.

Ακόμα και σε διεθνή fora, αν και γνωρίζουν πως με τη στάση τους βλάπτουν την πατρίδα τους. Η στάση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ είναι χαρακτηριστική αυτής της αντίληψης. Θα έλεγα πως πρόκειται για κατάντια! Έφτασαν στο σημείο να καταγγείλουν τη FRONTEX γιατί φυλάσσει τα σύνορα της Ελλάδας που είναι και ευρωπαϊκά σύνορα.

Για κακή τύχη του Α. Τσίπρα την ώρα που έδινε τη συνέντευξη στον ΣΚΑΙ, την ίδια ώρα, άλλος τηλεοπτικός σταθμός, ο Αντένα, πρόβαλε δημοσκόπηση στην οποία το 64% των ερωτηθέντων ζητούσε ακόμα πιο αυστηρά μέτρα φύλαξης των συνόρων, ενώ η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ (61,7%) συντασσόταν με αυτήν την άποψη, απέχοντας ελάχιστα από τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας που ζητούσαν ακόμα πιο αυστηρά μέτρα σε ποσοστό 62,9%.

Ας σημειωθεί πως οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ που ζητούσαν λιγότερο αυστηρά μέτρα ήταν μόνον 11,4%. Είναι εμφανής η απόσταση που χωρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ του 4% από τα αιτήματα της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων του, κάτι που καθιστά τη σχέση τους χαλαρή. Με την πρώτη ευκαιρία μπορεί να σπάσει. Να σημειωθεί πως πρώτοι στη λήψη ακόμα πιο αυστηρών μέτρων ήταν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, με ποσοστό 65,3%.

Λες και αυτή η δημοσκόπηση ήταν αφιερωμένη στον Αλέξη Τσίπρα και στους ευρωβουλευτές του. Υποθέτω πως όλα αυτά την κατάλληλη στιγμή θα τεθούν ενώπιον των Ελλήνων πολιτών που θα πρέπει να αποφασίσουν, πέραν όλων των άλλων, και τι είδους φύλαξη συνόρων θέλουν.

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Ο φράχτης στον Έβρο και τα συμπλέγματα της Αριστεράς… Του Σάκη Μουμτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Λόγω της παρουσίας του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ δε δόθηκε η πρέπουσα δημοσιότητα στο φεστιβάλ «Σπούτνικ» της αποκαλούμενης νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Λέω «αποκαλούμενης» γιατί από τις φωτογραφίες της εκδήλωσης προκύπτει πως ελάχιστοι ήταν οι νέοι. Κυριαρχούσαν τα γκρίζα μαλλιά. Εξάλλου είναι γνωστό πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμιά οργανωτική δύναμη στη νεολαία και γι’ αυτό ακολουθεί ασθμαίνων όλες τις πορείες και τις εκδηλώσεις των ακροαριστερών οργανώσεων. Στις εκλογές των ΑΕΙ η παράταξη που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ έλαβε κάτω από το 3%.

Αυτό που χαρακτήρισε το φεστιβάλ είναι το υβρεολόγιο ενός γνωστού για τη χυδαιότητα του τσολιά, με φόντο την εικόνα του Πούτιν, κάτω από την οποία υπήρχε σε κυριλλική γραφή το γνωστό υβριστικό σύνθημα για τον πρωθυπουργό. Θα μου πείτε «γιατί εκπλήσσεσαι». Το κόμμα που εκτσογλάνισε την πολιτική ζωή του τόπου είναι πολύ λογικό να έχει και μια ανάλογη νεολαία.

Γι΄αυτό και δεν προκάλεσε έκπληξη σε κανένα το γεγονός πως ο ΣΥΡΙΖΑ δε διαχώρισε τη θέση του από αυτή τη ντροπή. Συνηθίζεται οι νεολαίες να έχουν πιο προχωρημένα, πιο προκλητικά συνθήματα, αλλά υπάρχει η κομματική καθοδήγηση που επεμβαίνει, επιβάλλοντας την τάξη όταν ξεφεύγουν. Στον ΣΥΡΙΖΑ δε συνέβη αυτό.

Απεναντίας η νεολαία του φτιάχτηκε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του κόμματος.

Στον βαθμό που στην ανανεωτική Αριστερά υπήρχε ένας Μπάμπης Δρακόπουλος, ένας Λεωνίδας Κύρκος, ένας Ηλίας Ηλιού ήταν επόμενο από τα φεστιβάλ της ΑΥΓΗΣ και του ΘΟΥΡΙΟΥ να παρελαύνουν ο Μάνος Χατζηδάκις, ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Μανόλης Αναγνωστάκης, ο Τίτος Πατρίκιος και δεκάδες άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών.

Σήμερα είναι απολύτως φυσιολογικό να δίνουν παράσταση γελοίοι τσολιάδες που το μόνο που ξέρουν είναι να βρίζουν. Και ήρθε και ο Α. Τσίπρας και ζήτησε «να μετατρέψουμε τα γηπεδικά συνθήματα σε πολιτικά συνθήματα, που θα τρομάζουν το καθεστώς». Όπου καθεστώς είναι η εκλεγμένη από τον ελληνικό λαό κυβέρνηση. Αν έχουν τέτοιον ηγέτη, με τέτοιες αντιλήψεις τι να περιμένεις από τους νέους που τον ακολουθούν;

Το σκηνικό της ντροπής συμπλήρωσε η φωτογραφία του Πούτιν. Ένας απόβλητος του πολιτισμένου κόσμου, φιγουράριζε σε μια μεγάλη οθόνη του φεστιβάλ. Θα μου πείτε πως σχεδόν όλοι εκεί μέσα είναι πουτινόφιλοι. Είναι «υπέρ της ειρήνης και κατά του πολέμου». Και ως γνωστόν ο Πούτιν δεν κάνει πόλεμο, αλλά «ειδική επιχείρηση». Βέβαια, από τη στιγμή που έχουν ως πρότυπο τον Μαδούρο και τον Κάστρο, η απόσταση από τον Πούτιν είναι ελάχιστη.

Είναι τελικά τόσο ανόητοι, γιατί λόγω ενός προκλητικού, υβριστικού και χυδαίου show ουδείς ασχολήθηκε με την ομιλία του Τσίπρα, που υποτίθεται θα αντιστάθμιζε την παρουσία του Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη. Όλοι σχολίαζαν στο διαδίκτυο και στον Τύπο τα καμώματα του τσολιά. Άλλο ένα επικοινωνιακό αυτογκόλ. Τα αυτογκόλ τα έχουν στο αίμα τους.

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Το φεστιβάλ της ντροπής… Του Σάκη Μουμτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο πρωθυπουργός έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας στη ΔΕΘ πως θεωρητικά υπάρχει η πιθανότητα να σχηματιστεί κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και ΜέΡΑ 25 με ψήφο ανοχής του ΚΚΕ. Αν το ΚΚΕ εκλέξει περίπου 20 βουλευτές, απαιτούνται για τον σχηματισμό κυβέρνησης 141 ψήφοι οι οποίοι θα υπάρξουν. Το ερώτημα αν αυτή η λύση συμφέρει στο ΠΑΣΟΚ, είναι άλλο θέμα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως όφειλε, προειδοποίησε τους πολίτες πως πίσω από την απλή αναλογική κρύβεται μια τερατογένεση.

Τι επεδίωκε με αυτήν την προειδοποίηση; Το είπε και ο ίδιος. Να αποτρέψει τη χαλαρότητα της ψήφου των πρώτων εκλογών. Η βεβαιότητα ύπαρξης και δεύτερων εκλογών μπορεί να οδηγήσει έναν κρίσιμο αριθμό πολιτών είτε να απόσχουν είτε να προκρίνουν την ψήφο διαμαρτυρίας, επανορθώνοντας στις εκλογές με ενισχυμένη αναλογική. Σε όλους αυτούς ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε πως μπορεί να μην υπάρξουν δεύτερες εκλογές. Μπορεί να σχηματιστεί αυτή η κυβέρνηση-έκτρωμα των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Ο πρωθυπουργός ουσιαστικά έθεσε από τώρα το κεντρικό δίλημμα των εκλογών. Με αυτό θα πορευθεί, στοχεύοντας κυρίως στους ψηφοφόρους που κινούνται στον χώρο της Κεντροαριστεράς και έχουν σαφή αντι-ΣΥΡΙΖΑ στάση. Ήταν από τους πρωτεργάτες του κινήματος «Μένουμε Ευρώπη» και δεν μπορούν να λησμονήσουν τα έργα και τις ημέρες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αποτελούν αυτή τη στιγμή κοντά στο 60% της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ και σίγουρα θα πιέσουν την ηγεσία τους να ξεκαθαρίσει τη θέση των συνεργασιών. Όσο θα αρνείται, τόσο θα δίνει το δικαίωμα στον Μητσοτάκη να κρούει συνεχώς τον κώδωνα του κινδύνου για τον κίνδυνο να σχηματιστεί μια κυβέρνηση-τέρας.

Στον βαθμό μάλιστα που ο Α. Τσίπρας και οι συνεργάτες του θα προβάλουν την «προοδευτική» κυβέρνηση τόσο θα επιβεβαιώνεται ο φόβος του Μητσοτάκη.

Συνεπώς, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται, εκ πρώτης όψεως, στο στόχαστρο της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα ο πρωθυπουργός «κλείδωσε» τον στόχο όταν ανέφερε πως ο Ν. Ανδρουλάκης δύο φορές αρνήθηκε να συναντηθεί μαζί του εθιμοτυπικά.

Ας δούμε όμως τα πράγματα και από μια άλλη οπτική. Μήπως τελικά η όξυνση των σχέσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κάνει καλό σε αμφότερους; Μήπως αυτή η αντιδεξιά ρητορεία, όχι μόνον του Ν.Ανδρουλάκη αλλά και στενών συνεργατών του, ανοίγει τον δρόμο για έναν μερικό έστω επαναπατρισμό ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ; Διευκολύνει όσους, με αντιδεξιά σύνδρομα, θέλουν να επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη;

Γιατί ας μην ξεχνάμε, αυτή τη στιγμή στρατηγικός αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Τη δική του δύναμη θέλει να καθηλώσει και σε αυτό αναμφίβολα βοηθά η παρουσία ενός ισχυρού ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη μεριά, επισείοντας το φάντασμα της κυβέρνησης-τέρας, η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει να ταρακουνήσει τη δεξιά πτέρυγα της Κεντροαριστεράς ανοίγοντας έναν δίαυλο επικοινωνίας μαζί της πάνω στην αντι-ΣΥΡΙΖΑ βάση.

Στην πολιτική μερικές φορές μια δήλωση, μια θέση, φέρνει στην επιφάνεια αντιθέσεις που ήταν κρυμμένες μέσα στα γεγονότα, απελευθερώνει δυνάμεις προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, χωρίς να έχει υπάρξει σχεδιασμός προς τούτο. Πάντως από εδώ και μπρος θα πορευθούμε με το φάντασμα της κυβέρνησης-τέρας.

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Η κυβέρνηση-τέρας και η επιστροφή στο 2015… Του Σάκη Μουμτζή εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.