Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αυτό που με εντυπωσίαζε και εκτιμούσα στο Στέφανο Μάνο, ήταν η ειλικρίνεια του λόγου του και η τεράστια σημασία που απέδιδε στην ατομική ευθύνη. Μπορώ έτσι να πω ότι υπήρξε ένας από τους ελάχιστους πολιτικούς που έχω γνωρίσει και που δεν θεωρούσε ότι ο περίφημος «λαός» δεν είναι μια «ακατέργαστη μάζα όχλου», την οποίαν, κατά Γουστάβο Λεμπόν, μέγα θεωρητικό και συγγραφέα της «Ψυχολογίας του όχλου», οι πολιτικοί μπορούν να χειραγωγούν και να κατευθύνουν όπως θέλουν.

Αρκεί να διαβάσει κανείς και να αναλύσει γιατί οι Μαρξ και Λένιν, για διαφορετικούς λόγους στην αρχή, απεχθάνονταν την ατομική ευθύνη, την οποίαν εντελώς παραπλανητικά συνταύτιζαν με τον εγωϊσμό και θα καταλάβει ποια είναι η ουσία του φιλελευθερισμού.

Θυμάμαι σε μια συνάντησή μας σε φιλικό σπίτι, να κουβεντιάζουμε με τον Στέφανο Μάνο για την ευθύνη και να του λέει ότι «ελευθερία και υπευθυνότητα είναι ένα ενάρετο δίδυμο».

Ίσως η πίστη μου στο δίδυμο αυτό να έκανε τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζακ Ντελόρ το 1992, να δηλώσει στον υπογράφοντα, αλλά και σε άλλους δημοσιογράφους, ότι ο Στέφανος Μάνος ήταν τότε, «ο καλύτερος Έλληνας υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών που είχε ποτέ συμμετάσχεις το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της τότε νεοσύστατης Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αναλάμβανε και την ευθύνη για την μετέπειτα δημιουργία της ευρωζώνης».

«Ο Έλληνας υπουργός, είχε προσθέσει ο πρόεδρος της Επιτροπής, είναι πάντα καλά μελετημένος και γνώστης της των θεμάτων κυρίως δε ως προς την ευρωπαϊκή διάστασή τους….».

Αυτά τα κολακευτικά λόγια ο Στέφανος Μάνος, όταν του τα έκανα γνωστά, δεν θέλησε να τα αξιοποιήσει, λέγοντάς μου ότι «έκανε πολύ απλά αυτά που έπρεπε να κάνει ως εκπρόσωπος του Ελληνικού λαού στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα».

Στη συνέχεια όμως με ρώτησε πως γινόταν και είχα καλές σχέσεις με τον αείμνηστο Ντελόρ. «Το ποδόσφαιρο υπουργέ μου, Αγαπάμε αμφότεροι τη μπάλα. Και όταν λάχει κουβεντιάζουμε για τη γαλλική Λίλ ο πρώτος και τον Παναθηναϊκό ο υποφαινόμενος».

Χαμογελώντας ο τότε υπουργός με ρωτάει: «Μήπως είναι και κρυπτοφιλελεύθερος ο πρόεδρος της Επιτροπής;». «Όχι υπουργέ μου», του απάντησα, φωτισμένος σοσιαλδημοκράτης είναι, γι’ αυτό ο Γάλλος πρόεδρος  Μιττεράν τον προώθησε στη θέση που είναι.»…

«Πολύ ενδιαφέρον», μονολόγησε ο Στέφανος Μάνος. Και σε μια δεύτερη συνάντησή μας, στο αεροπλάνο προς Βρυξέλλες αυτή τη φορά, με ρώτησε ποια είναι η γνώμη μου για τη σχέση μεταξύ ευθύνης και ελευθερίας. Τον κοίταξα με κάποια απορία και του απάντησα λέγοντας ότι «ένας ανεύθυνος δεν μπορεί να είναι ελεύθερος». Ο συνομιλητής μου κούνησε μάλλον σκεπτικός το κεφάλι του και άλλαζε θέμα συζήτησης. Τότε στην ημερήσια διάταξη βρισκόταν το τεράστιο θέμα της ενιαίας αγοράς, στην οποία η Ελλάδα δύσκολα θα έμπαινε με επιτυχία, αν υπουργός Εθνικής Οικονομίας εκείνη την περίοδο δεν ήταν ο Στέφανος Μάνος. Αυτός στην ουσία άνοιξε το δρόμο της ένταξης μας στην ενιαία αγορά, βασική προϋπόθεση για την μετέπειτα είσοδό μας στη ζώνη του ευρώ.

Ήταν ένας πολιτικός που πίστευε στην ικανότητα της χώρας να πάει με επιτυχία μπροστά, αν μπορούσε να απαλλαγεί από τα βαρίδια του πελατειακού κράτους και της ιδιόρρυθμης γραφειοκρατίας του.

Τελικά όμως, η τελευταία, τον θαρραλέο και υπεύθυνο πολιτικό τον νίκησε. Όπως βέβαια έχει νικήσει και κάθε άλλο δημόσιο πρόσωπο που μπορεί να σκέπτεται ότι η ελευθερία είναι το θεμέλιο της ευθύνης.

Το άρθρο Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ… Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Από χθές δεν είναι πλέον μαζί μας ο Στέφανος Μάνος. Η απώλειά του αφήνει πολλούς από εμάς χωρίς έναν άνθρωπο με χαρακτήρα και οξύνεια που υπήρξε πάντα στήριγμα σε δύσκολους χειρισμούς και τολμηρές πρωτοβουλίες. Ποτέ δεν δίσταζε να πεί τη γνωμη του η να πάρει αποφάσεις που εκ προοιμίου γνώριζε πως δεν συναντούν την επιδοκιμασία της πλειοψηφίας. Η πολιτικότητα δεν υπήρξε ποτέ το μεγαλύτερό του προσόν. Οταν πίστευε κάτι δεν υπήρχε περίπτωση να μην το προωθήσει και να το ολοκληρώσει, ανεξάρτητα απο αντιδράσεις και την όποια περιρέουσα ατμόσφαιρα.

Είχε ένα ιδιαίτερο χιούμορ που αντικατόπτριζε την ιδιαίτερη προσωπικότητά και τον χαρακτήρα του. Τον γνώρισα σε διάφορες φάσεις της πολιτικής του πορείας. Οταν βγήκε για πρώτη φορά βουλευτής μου είχε κάνει εντύπωση η έξυπνη προεκλογική του εκστρατεία, με την προβολή της μεγάλης του οικογένειας. Και την πρώτη φορά που μιλήσαμε πιό προσωπικά ήταν όταν σχολίασα θετικά μια δημόσια παρέμβασή του και μου τηλεφώνησε, για να μου πεί πως “είναι η πρώτη φορα που πολιτικός λέει δημόσια καλό λόγο για συνάδελφό του”! Εκτοτε συνδεόμαστε με κοινές πολιτικές απόψεις, αν και ο Στέφανος, μαχητικός οπαδός της πρακτικότητας και της ουσίας, σπάνια ειχε καιρό για θεωρητικές αναζητήσεις για πολιτικά ρεύματα και ιδεολογικές ταυτότητες. Παρ’ όλα αυτά έφτιαξε κόμματα με φιλελεύθερο ιδεολογικό πρόσημο, αν και στην ουσία αυτό που τον εξέφραζε ουσιαστικά ήταν η πρακτικότητα και η Δράση.

Από τον καιρό που ήμουνα στο Υπουργείο Πολιτισμού είχαμε συνεργασθεί για να σώσουμε την Πλάκα. Επι Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είχαμε βρεθεί μαζι στα ηνία της οικονομικής πολιτικής παίρνοντας πρωτοβουλίες που έβαλαν πολλές βάσεις για την αλλαγή της φυσιογνωμίας της χώρας. Δεν θα ξεχάσω την απελευθέρωση των τιμών και την κατάργηση της αγορανομίας – ουσιαστικά δηλαδή απόφαση του κατοχικού γερμανού φρούραρχου! Καταργήθηκαν επίσης τότε δημόσιοι φορείς, απλοποιήθηκαν γραφειοκρατικές διαδικασίες και στο υπουργικό συμβούλιο είχαν φτάσει για έγκριση αποφάσεις πού, πολύ αργότερα, επέβαλε η τρόικα! Ο Στέφανος όμως υπήρξε πάντα οπαδός της πρακτικότητας. Και προκειμένου να αποφύγει επίπονες περικοπές δαπανών, όπως λχ απολύσεις, επέλεξε, παρά την αντίδρασή μου, να φορολογήσει την βενζίνη (το περίφημο 50ρικο). Επιμένω, πως αν είχαμε συνεχίσει την πολιτική αυτή, η χώρα δεν θα είχε χρεωκοπήσει και δεν θα είχαμε φθάσει εδώ που φθάσαμε.

Συνεργασθήκαμε αργότερα με το ΠΑΣΟΚ, αφού είχαμε, για 10 χρόνια περίπου, απομακρυνθεί απο τη ΝΔ. Κατηγορηθήκαμε πολύ γι’ αυτό, μέχρις ότου η ΝΔ σήμερα να έχει απορροφήσει δεκάδες στελέχη του τότε ΠΑΣΟΚ. Κι’ αυτά που πρέσβευε ο Στ. Μάνος να έχουν γίνει κυρίαρχα στην σημερινή της πολιτική πρακτική. Σίγουρα ο Στέφανος θα έφυγε πικραμένος, διότι ποτέ οι κομματικές του προσπάθειες δεν αναγνωρίσθηκαν απο το εκλογικό σώμα. Το ήξερε όμως πως ο αγώνας του αυτός δύσκολα θα εβρισκε ανταπόκριση. Το είχαμε κουβεντίασει. Γι’ αυτό και δεν είχα συμπορευθεί μαζί του. Θα παραμείνει όμως στη μνήμη μας, και στις σελίδες της ελληνικής πολιτικής ιστορίας, σαν μιά εντιμη προσωπικότητα με κύρος, σοβαρότητα και ειδικό βάρος. Δυστυχώς, ο πολιτικός μας βίος δεν βγάζει πολλούς Στέφανους Μάνους.

Θα παραμένει πάντα ζωντανός στις μνήμες των ανθρώπων που τον εκτιμούσαν και στην καρδιά της οικογένειάς του.

Το άρθρο Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΜΑΝΟΥ… Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στέφανος Μάνος δακρύζει στο focuswebtv.

“Από καρδιάς” με την Ειρήνη Νικολοπούλου.

Το άρθρο Στέφανος Μάνος δακρύζει στο focuswebtv εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στις τελευταίες ευρωεκλογές, του 2019, εξελέγησαν 21 βουλευτές για τους οποίους ψήφισαν 4.468.142 πολίτες· 1.187.977 πολίτες ψήφισαν 34 κόμματα που όμως δεν συγκέντρωσαν ποσοστό 3% και συνεπώς δεν αντιπροσωπεύονται στην Ευρωβουλή.

Οι 21 εκλεγμένοι ευρωβουλευτές ανήκουν στη δύναμη έξι κομμάτων. Τέσσερις από αυτούς (το 20%!) αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με τη Δικαιοσύνη. Το γεγονός αυτό πυροδότησε μια συζήτηση για το αν πρέπει να διατηρηθεί το σύστημα επιλογής των ευρωβουλευτών από ενιαίο ψηφοδέλτιο Επικρατείας με σταυρό ή να καταργηθεί ο σταυρός και να καταρτίζεται λίστα με ευθύνη του κόμματος (αρχηγού).

Οι πολίτες (κατηγορούνται ότι) ψηφίζουν πρόσωπα με μεγάλη προβολή, celebrities. Λογική είναι η συμπεριφορά των πολιτών, μια και μπροστά τους έχουν ένα ψηφοδέλτιο 21 προσώπων, σε αλφαβητική σειρά, που κατάρτισε ο αρχηγός του κόμματος. Τι να κάνει ο ψηφοφόρος; Να ψηφίσει έναν άγνωστο, στην τύχη, ή ένα γνωστό όνομα; Τα κομματικά επιτελεία σκέπτονται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα καταργώντας τη δυνατότητα επιλογής του πολίτη. Θα ψηφίζει το ψηφοδέλτιο όπως θα το έχει διαμορφώσει ο αρχηγός.

Και στις δύο λύσεις, με σταυρό ή χωρίς σταυρό, το ψηφοδέλτιο καταρτίζεται από τον αρχηγό. Αν ο αρχηγός πιστεύει ότι προβεβλημένα πρόσωπα, celebrities, βλάπτουν το κόμμα, δεν έχει παρά να μην τα περιλάβει στο ψηφοδέλτιο.

Η πρότασή μου για την ανάδειξη των ευρωβουλευτών είναι η εξής:

Οι ευρωβουλευτές να εκλέγονται σε 21 αυτοτελείς μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Παραθέτω πίνακα με τα αποτελέσματα των τελευταίων ευρωεκλογών σε καθεμία από τις 21 περιφέρειες. Τα λιγότερα ψηφοδέλτια ήταν στις περιφέρειες Βορείου Αιγαίου και Ιονίων Νήσων και τα περισσότερα στις περιφέρειες Κεντρικής Μακεδονίας και Θεσσαλίας.

Κάθε κόμμα θα μπορεί να προτείνει μέχρι δύο υποψηφίους για κάθε περιφέρεια και οι πολίτες θα μπορούν, αφού διαλέξουν το κόμμα, να διαλέξουν τον ένα ή τον άλλο υποψήφιο.

Εκτός από τα κόμματα, προτείνω να μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για την Ευρωβουλή και όποιος άλλος πολίτης επιθυμεί. Με ένα παράδειγμα ελπίζω να λύσω όποιες απορίες δημιουργούνται. Ευρωεκλογές θα γίνουν το 2024. Αν υιοθετηθεί, όπως ελπίζω, η πρότασή μου, τα κόμματα θα προτείνουν υποψηφίους για καθεμία από τις 21 περιφέρειες.

Μπείτε τώρα στα παπούτσια του υποθετικού ψηφοφόρου της Περιφέρειας Ηπείρου. Η Ν.Δ. προτείνει δύο υποψηφίους, το ίδιο και ο ΣΥΡΙΖΑ, το ίδιο και όλοι οι άλλοι. Υπάρχει όμως και η ανεξάρτητη υποψηφιότητα του Μωυσή Ελισάφ (το ξέρω, δεν ζει πια, αλλά σκέφτομαι ότι θα ήταν η ιδεώδης εκπροσώπηση της Ηπείρου στο Ευρωκοινοβούλιο), που δίνει διέξοδο στον ψηφοφόρο, τον ανακουφίζει. Αν ζούσε ο Ελισάφ και ήταν υποψήφιος, τα κόμματα και οι αρχηγοί, για να τον αντιμετωπίσουν, θα ήταν προσεκτικότεροι κατά την κατάρτιση των ψηφοδελτίων στην Ηπειρο.

Η είσοδος ανεξάρτητων υποψηφίων σπάει την κυριαρχία των κομμάτων, ενισχύει τον ανταγωνισμό και σε συνδυασμό με τη μονοεδρική περιφέρεια ενισχύει τη δημοκρατία.

*Ο κ. Στέφανος Μάνος είναι πρώην υπουργός.

Πηγή: kathimerini.gr

Το άρθρο Αρθρο του Στέφανου Μάνου στην «Κ»: Φταίνε οι πολίτες;… Του Στέφανου Μάνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ο συνήθως φειδωλός στις φιλοφρονήσεις Στέφανος Μάνος, ο οποίος έχει επικρίνει πολλές φορές την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, αυτή τη φορά ενθουσιάστηκε με την ομιλία του πρωθυπουργού στη Γερουσία.

«Εμπνευσμένη ομιλία @kmitsotakis. Με αυτοπεποίθηση και σιγουριά μίλησε στους αντιπροσώπους των ΗΠΑ ως εκπρόσωπος της μεγάλης δύναμης της δημοκρατίας και της ισονομίας. Αισθάνθηκα περηφάνια για τον πρωθυπουργό μου», έγραψε ο πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας.

Εμπνευσμένη ομιλία @kmitsotakis. Με αυτοπεποίθηση και σιγουριά μίλησε στους αντιπροσώπους των ΗΠΑ ως εκπρόσωπος της μεγάλης δύναμης της δημοκρατίας και της ισονομίας. Αισθάνθηκα περηφάνια για τον πρωθυπουργό μου.

— Stefanos Manos (@StefanosManos) May 18, 2022

Αλλά και ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, Θεόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος επίσης δεν είναι εύκολος στις φιλοφρονήσεις, φάνηκε να ενθουσιάζεται με την ομιλία Μητσοτάκη.

«Εμπνευσμένη ομιλία. Συγχαρητήρια @kmitsotakis», έγραψε.

Εμπνευσμένη ομιλία. Συγχαρητήρια @kmitsotakis

— Theodoros Pangalos (@tpangalos) May 17, 2022

Aίσθηση προκάλεσε με το σχόλιό του και το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Σπύρος Καρανικόλας, πρώην εκπρόσωπος του Ανδρέα Λοβέρδου στη μάχη της ηγεσίας, ο οποίος έγραψε: «Ως Έλληνας μόνο εθνικά υπερήφανος μπορώ να νιώσω με αυτήν την εικόνα. Όσοι δεν το αναγνωρίζουν, απλά αποδεικνύουν τη συμπλεγματική μεμψιμοιρία τους, επειδή προφανώς θα ήθελαν διακαώς να βρίσκονται στη θέση του @kmitsotakis».

Ως Έλληνας μόνο εθνικά υπερήφανος μπορώ να νιώσω με αυτήν την εικόνα. Όσοι δεν το αναγνωρίζουν, απλά αποδεικνύουν τη συμπλεγματική μεμψιμοιρία τους, επειδή προφανώς θα ήθελαν διακαώς να βρίσκονται στη θέση του @kmitsotakis. pic.twitter.com/41lUZ7t7NM

— Spiros Karanikolas (@s_karanikolas) May 18, 2022

Πηγή: iefimerida.gr

Το άρθρο Στέφανος Μάνος: Το σχόλιό του για την εμφάνιση Μητσοτάκη στο αμερικανικό Κογκρέσο εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Συγγνώμη σας ζητώ, ειλικρινά συγγνώμη που για άλλη μια φορά θα γκρινιάξω με την κυβέρνηση. Με ενοχλούν μερικά πράγματα και πιστεύω ότι καλύτερα είναι να εξηγήσω τους λόγους της ενόχλησης παρά να κάνω πως δεν τα πρόσεξα. Να κάνω τον αδιάφορο όπως κάνουν πολλοί και αφήνουν τις κακοδαιμονίες να συσσωρεύονται. Αλλά πίσω στη νέα αιτία γκρίνιας.

Πριν από λίγες μέρες δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα σε συνάντηση του κ. Μητσοτάκη, υπουργών (όχι όμως του υπουργού Ανάπτυξης), γενικών γραμματέων και του κ. Πατέλη με την ηγεσία του ΟΤΕ και της μητρικής Deutsche Telekom. Σκοπός της συνάντησης ήταν η ανακοίνωση εξαετούς προγράμματος επενδύσεων 2022-2027 ύψους 3 δισ. ευρώ. Τα Μέσα Ενημέρωσης παρέλειψαν να παρατηρήσουν ότι οι επενδύσεις του ΟΤΕ την τριετία 2019-2021 (εν μέσω πανδημίας) ήταν κάπως μεγαλύτερες από 1,5 δισ. ευρώ. Τίποτε το πραγματικά νέο λοιπόν, αλλά συνέχιση της κανονικής ροής των επενδύσεων.

Κατά τη συνάντηση ο πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στους εκπρόσωπους της επιχείρησης, είπε (αντιγράφω από την ιστοσελίδα protothema): «Μετά την πανδημία πολύς κόσμος έχει αποφασίσει ότι η Ελλάδα είναι ένα εξαιρετικό μέρος από όπου μπορεί να εργαστεί. Αλλά για να καταστήσουμε την Ελλάδα ακόμα πιο ελκυστική, χρειαζόμαστε καλή συνδεσιμότητα, με την ευρύτερη δυνατή πληθυσμιακή κάλυψη, στις καλύτερες δυνατές τιμές ώστε να είμαστε ανταγωνιστικοί σε αυτό το μέτωπο. Πιστεύω ότι η απόφασή σας πραγματικά μας βοηθά να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση».

Δεν θα σας κουράσω με τις πλήρεις μακροσκελείς δηλώσεις του πρωθυπουργού και του παριστάμενου υπουργού κ. Πιερρακάκη, θα σημειώσω απλώς ότι είναι απαράλλακτες με κυβερνητικές δηλώσεις που θα μπορούσαν να έχουν γίνει όταν ο ΟΤΕ ήταν κρατικός και μονοπώλιο. Διότι ο πρωθυπουργός με τον τρόπο που μίλησε φάνηκε να θεωρεί ότι ο ΟΤΕ είναι ακόμα μονοπώλιο. Μήπως θεωρεί ότι συμφέρει να ασκεί μονοπωλιακή εξουσία στην τηλεπικοινωνιακή αγορά ο ΟΤΕ (και να απολαμβάνει τα σχετικά κέρδη); Οι άλλοι δύο βασικοί παίκτες έχουν βολευτεί στη γωνιά τους διότι το «σύστημα» δεν αφήνει αξιόλογους νέους να μπουν στην αγορά και να διαταράξουν τις ισορροπίες.

Μια φιλελεύθερη κοινωνία και κυβέρνηση θα έπρεπε να έχει στο DNA της τον ανταγωνισμό ως βασικό μοχλό προόδου και ανάπτυξης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν φαίνεται να έχει τέτοιο DNA παρά τις εξαγγελίες της. Δεν γίνεσαι φιλελεύθερος με δηλώσεις αλλά με πράξεις.

Στις 23 Νοεμβρίου έγραψα εκτενώς στο Twitter και στο Facebook σε σχέση με το νομοσχέδιο περί ανταγωνισμού που είχε καταθέσει για διαβούλευση ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Γεωργιάδης και υποστήριξα ότι κατά τη γνώμη μου η ρύθμιση της αγοράς των τηλεπικοινωνιών πρέπει να παραμείνει στην ΕΕΤΤ, αλλά ο έλεγχος ότι εκ των υστέρων λειτουργεί ο ανταγωνισμός στην αγορά αυτή πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Μια φιλελεύθερη κοινωνία και κυβέρ- νηση θα έπρεπε να έχει στο DNA της τον ανταγωνισμό ως βασικό μοχλό προόδου και ανάπτυξης.

Αναρωτιέμαι αν η Deutsche Telekom ζήτησε από τον πρωθυπουργό, ως προϋπόθεση για να συνεχίσει να επενδύει στην Ελλάδα, να μην αλλάξει το καθεστώς ελέγχου λειτουργίας του ανταγωνισμού στις τηλεπικοινωνίες. Σημειώνω ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ο εκ των υστέρων έλεγχος ότι λειτουργεί ο ανταγωνισμός έχει ανατεθεί στις Επιτροπές Ανταγωνισμού. Οπως ζητάω να γίνει και εδώ. Ειδικότερα στη Γερμανία, όπου η έδρα της Deutsche Telekom, οι αρμοδιότητες κατανέμονται όπως προτείνω. Η Bundesnetzagentur ρυθμίζει την αγορά τηλεπικοινωνιών (μεταξύ άλλων) και το Bundeskartellamt ελέγχει τη σωστή λειτουργία του ανταγωνισμού στις τηλεπικοινωνίες.

Οι ανοιχτές ανταγωνιστικές αγορές εξασφαλίζουν σημαντικά οφέλη στους καταναλωτές που δεν περιορίζονται στις τιμές αλλά εκτείνονται και σε τεχνολογικούς νεωτερισμούς. Προϋπόθεση είναι να υπάρχει αγορά όπου οι ήδη εγκατεστημένοι μεγάλοι παίκτες δεν παρεμποδίζουν την είσοδο νέων παικτών και καινοτόμων λύσεων και όπου λειτουργεί αποτελεσματικά ένας ισχυρός θεσμικός παράγοντας επιβολής των κανόνων του ανταγωνισμού. Εν προκειμένω η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Δεν είναι προφανώς τυχαίο ότι στο νομοσχέδιο που αναμορφώνει τη νομοθεσία για την Επιτροπή Ανταγωνισμού, ΔΕΝ περιλαμβάνεται ο έλεγχος του ανταγωνισμού στις τηλεπικοινωνίες.

Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση Μητσοτάκη διστάζει να σκαλίσει τα κακώς κείμενα! Γιατί; Ποιον εξυπηρετεί; Εκτός βέβαια από τη γερμανική ιδιοκτήτρια του ΟΤΕ, Deutsche Telekom! Πάντως δεν εξυπηρετεί τα εκατομμύρια Ελληνες καταναλωτές τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Πληρώνουμε πολλά για χαμηλές ταχύτητες. Σύμφωνα με τα στοιχεία από το Digital Economy and Society Index 2021 της Ε.Ε., η Ελλάδα έχει την πιο ακριβή πρόσβαση στο Διαδίκτυο, 73% πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η τιμή αυτή χειροτέρευσε το 2020 σε σχέση με το 2019 που ήταν το 63,1%.

Η κατάσταση μας θίγει όλους. Θα περίμενα συνεπώς αντίδραση. Αλλά δεν βλέπω αντίδραση. Ο ΟΤΕ είναι νομίζω ο μεγαλύτερος διαφημιζόμενος στην Ελλάδα με ετήσιο budget δεκάδων εκατομμυρίων. Οπως η «λίστα Πέτσα» έτσι και οι διαφημίσεις του ΟΤΕ δικαιολογούν φαίνεται αυτοσυγκράτηση στα όρια της συσκότισης.

* Ο κ. Στέφανος Μάνος είναι πρώην υπουργός.

Πηγή: kathimerini.gr

Το άρθρο Στ. Μάνος: Αέναος γκρίνια για κακώς κείμενα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το άρθρο Επτακόσιες ογδόντα ημέρες… Του Στέφανου Μάνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Με Αναγκαστικό Νόμο της Δικτατορίας (Α.Ν. 248/1967) συστήθηκε Οργανισμός για την επικουρική ασφάλιση των μελών των Ενώσεων: α) Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης, γ) Προσωπικού Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και δ) Προσωπικού Ημερήσιων Εφημερίδων Θεσσαλονίκης.

Η Δικτατορία ονόμασε τον νέο Οργανισμό: «Ενιαίο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Επικουρικής Ασφαλίσεως και Περιθάλψεως», γνωστόν ως «Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π.».

Η εξέλιξη του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. από τη σύστασή του μέχρι σήμερα παραλληλίζεται με την εξέλιξη του Ασφαλιστικού. Προσθέστε: Κακή διοίκηση. Υπερβολικές υποσχέσεις. Απαιτητικοί ασφαλισμένοι με μεγάλη πολιτική επιρροή. Φθίνουσα κυκλοφορία των ημερησίων εφημερίδων Αθηνών. Αποτέλεσμα: οικονομικό αδιέξοδο του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π.

Τον Νοέμβριο 2017 με τον νόμο 4498 βρέθηκε μια «λύση» στο πρόβλημα του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. Αντί να πληρώνουν εισφορές μόνο οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι που είναι ασφαλισμένοι, υποχρεώθηκαν να πληρώνουν 2% επί του κύκλου εργασιών τους και άλλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνταν στις εκδόσεις και τη ραδιοφωνία. Καθιερώθηκε δηλαδή ένας ακόμη φόρος «υπέρ τρίτων», όπου στην προκειμένη περίπτωση τρίτος ήταν ο Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π.

Έχω πολλές φορές υποστηρίξει την ανάγκη να καταργηθούν όλοι οι φόροι υπέρ τρίτων που νοθεύουν το φορολογικό σύστημα. Δεν γνωρίζω αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει διατυπώσει ανάλογη πολιτική.

Αφορμή για το σημερινό σημείωμα είναι μια απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών κ. Σκυλακάκη, που μη μπορώντας να την εξηγήσω, την απέδωσα στον καύσωνα. Όπως εκείνη η περίεργη απόφαση της κ. Κεραμέως να χαρίσει τα χρέη των καθηγητών πανεπιστημίου.

Διαπίστωσε ο κ. Σκυλακάκης ότι πολλές από τις επιχειρήσεις που όφειλαν να έχουν πληρώσει το 2% επί του κύκλου εργασιών τους στον Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π., δεν το είχαν πράξει. Έλειπαν συνεπώς χρήματα από τον Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. Οι επιχειρήσεις που δεν πλήρωσαν αντιμετώπιζαν και αυτές προβλήματα και δυσκολίες. Για να καλύψει το κενό του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. αλλά και να μην στενοχωρήσει τις επιχειρήσεις που δεν πλήρωσαν βρήκε την εξής ευφάνταστη λύση: Θα επιχορηγήσει τις επιχειρήσεις (με λεφτά των φορολογουμένων που κανείς δεν θα δει) με τα λεφτά που χρωστάνε στον Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π., και στη συνέχεια αυτές, με τα λεφτά που θα λάβουν, θα εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους. Ωραίο δεν είναι;

Θα ήταν βέβαια απλούστερο και εντιμότερο να καταργηθεί ο υπέρ τρίτων φόρος και να δοθούν απευθείας τα λεφτά στον Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π., αν αυτό κρίνεται αναγκαίο. Είναι επίσης εξεταστέο ποιο δημόσιο συμφέρον εξυπηρετεί η διατήρηση του οικονομικά προβληματικού Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. εκτός ΕΦΚΑ.

Ελπίζω να μην έχουμε και άλλες πρωτότυπες κυβερνητικές «εκπλήξεις» τις επόμενες ημέρες, δεδομένου ότι ο καύσωνας θα διατηρηθεί.

* Ο Στέφανος Μάνος είναι πρώην Υπουργός

Πηγή: liberal.gr

Το άρθρο Και ο κ. Σκυλακάκης εν μέσω καύσωνος… Του Στέφανου Μάνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πολιτεύτηκα για πρώτη φορά το 1977. Οι εκλογές έγιναν το Νοέμβριο και 14 Δεκεμβρίου 1977 ο πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Καραμανλής, διάβασε τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του. Ήταν από τις πρώτες μου εμπειρίες στη Βουλή. Οι δηλώσεις ήταν απολύτως αξιομνημόνευτες για το περιεχόμενό τους, για τη λιτότητα της έκφρασης.  Σε αυτές είπε ο Καραμανλής το συχνά επαναλαμβανόμενο και προφανώς αληθές: “Θέλω να πω σε εκείνους που διατυπώνουν επιφυλάξεις ως προς την σκοπιμότητα διαλόγου με την Τουρκία, ότι για την επίλυση των διεθνών διαφορών δεν υπάρχουν παρά τρεις τρόποι: η διαπραγμάτευση, η διαιτησία και ο πόλεμος.” Συνέχισε λέγοντας ότι “η Ελληνική Κυβέρνηση, για να αποτρέψει τον πόλεμο που θα είναι συμφορά και για τους δύο λαούς, έχει υποχρέωση απέναντι της Ιστορίας, να εξαντλήσει όλες τις ειρηνικές διαδικασίες.”

“Οφείλομε όμως, χωρίς να εγκαταλείπουμε την φιλειρηνική προσπάθεια, να επαγρυπνούμε. Οφείλομε να διατηρούμε αδιάσπαστη την εθνική μας ενότητα και να ενισχύομε συνεχώς την αμυντική μας ικανότητα. Γιατί αυτά τα δύο είναι όπλα ισχυρότερα από οποιαδήποτε συμπαράσταση οποιωνδήποτε φίλων ή και διεθνών οργανισμών.”

Θεώρησα σκόπιμο να αναφερθώ στις παραπάνω καθαρές θέσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή για να δημιουργήσω το υπόβαθρο που θα στηρίξει τις επόμενες σκέψεις.

Στις 3 Απριλίου, ο κ. Σημίτης δημοσίευσε άρθρο στα ΝΕΑ, απόσπασμα από τον συλλογικό τόμο «Η στρατηγική του Ελσίνκι, 20+1 χρόνια μετά» (εκδόσεις Σιδέρη). Στο άρθρο ο κ. Σημίτης ασκεί κριτική στον κ. Καραμανλή για εγκατάλειψη της «στρατηγικής του Ελσίνκι» στα Ελληνοτουρκικά. Παραλείπει να ασκήσει κριτική στον εαυτό του που δεν υποστήριξε τη “στρατηγική” του όταν μπορούσε, ώστε να αποτρέψει  την εγκατάλειψη της.

Το άρθρο προκάλεσε την οργίλη απάντηση του κ. Καραμανλή στις 8 Απριλίου στην οποία τονίζει ότι “έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις με τον κ. Σημίτη και όσους συμμερίζονται τις απόψεις του. Για εμάς τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δεν διαπραγματευόμαστε εθνική κυριαρχία και δεν την θέτουμε στην κρίση κανενός. Μοναδικό θέμα προς επίλυση με την Τουρκία: η υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Διαφορετικές αντιλήψεις θα με βρίσκουν πάντα αντίθετο”.

Την ίδια μέρα (8.4) ο κ. Σημίτης ανταπάντησε στον κ. Καραμανλή θυμίζοντας του ότι “ως προς το θέμα των χωρικών υδάτων όλες οι κυβερνήσεις (συμπεριλαμβανομένης και αυτής του Κ. Καραμανλή) συζητούσαν στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών το θέμα του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης, που είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας και συναρτάται με το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.”

Θυμίζω ότι το 1974 η Τουρκία κατέλαβε δια των όπλων τη Βόρεια Κύπρο. Το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου στο Νταβός παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο πέραν των 6 ν.μ. Το 1996 είχαμε την τουρκική επέμβαση στα   Ίμια. Η “στρατηγική του Ελσίνκι”, όπως διαμορφώθηκε στη συνέχεια από την κυβέρνηση Σημίτη, οδήγησε στην είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά τούτο υπήρξε λοιπόν αναμφισβητήτως επιτυχής. Κατά το σκέλος όμως που αφορούσε τις διαφορές μας με τη Τουρκία “η στρατηγική του Ελσίνκι” εγκαταλείφτηκε, πριν δοκιμαστεί, από τη διάδοχο κυβέρνηση του κ. Καραμανλή.

Οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί οργίζεται ο κ. Καραμανλής. Η δική του πολιτική στα ελληνοτουρκικά, η “πολιτική της ακινησίας” όπως ονομάζεται, ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα, όχι μόνο από τη δική του κυβέρνηση, αλλά και από τις διάδοχες κυβερνήσεις Παπανδρέου, Σαμαρά και Τσίπρα. Ιδίως από τους κ. Σαμαρά και Τσίπρα. Με αυτή την πολιτική φθάσαμε στο σήμερα με την Τουρκία.

Κρίσιμο είναι συνεπώς για μας σήμερα, όχι τι έγινε ή δεν έγινε πριν από 20 χρόνια στα ελληνοτουρκικά, αλλά τι πρέπει να κάνουμε τώρα για τα ζητήματα που δημιουργεί η Τουρκία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνομιλεί με τους Τούρκους. Δεν γνωρίζω το περιεχόμενο των συζητήσεων, αλλά είμαι βέβαιος ότι περιλαμβάνεται και το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης που είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας για μας και casus belli για τους Τούρκους. Φαίνεται λοιπόν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει υιοθετήσει την προσέγγιση που χαρακτήριζε τη στρατηγική του Ελσίνκι.

Ο κ. Καραμανλής όμως δήλωσε: “Δεν διαπραγματευόμαστε εθνική κυριαρχία και δεν την θέτουμε στην κρίση κανενός.”

Η αιγιαλίτιδα ζώνη στο Αιγαίο είναι 6 ν.μ. Ο Α. Παπανδρέου δεσμεύτηκε στο Νταβός ότι πέραν των 6 ν.μ. δεν δικαιούμαστε να κάνομε οτιδήποτε. Η Τουρκία, με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της, είπε ότι τυχόν επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας στα 12 ν.μ. όπως επιτρέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας θα είναι αιτία πολέμου. Η θέση του κ. Καραμανλή είναι ότι η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ. είναι ένα αδιαπραγμάτευτο κυριαρχικό μας δικαίωμα που θα το ασκήσουμε όταν εμείς θέλουμε.

Εμένα μου φαίνεται ότι ένα δικαίωμα που για είκοσι και πλέον χρόνια δεν ασκείται, ατονεί. Δημιουργεί την εντύπωση στους τρίτους ότι ποτέ δεν υπήρξε. Γι αυτό άλλωστε έχω επανειλημμένως υποστηρίξει την ανάγκη άμεσης άσκησης του δικαιώματος και επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ. σε όλη τη Κρήτη, την Εύβοια, την Πελοπόννησο και την ηπειρωτική Ελλάδα. Μετά από αυτές τις επεκτάσεις, οι συζητήσεις με την Τουρκία θα πρέπει να περιοριστούν στην αιγιαλίτιδα ζώνη των μικρότερων νησιών του Αιγαίου που ενδεχομένως θα προκαλούσαν προβλήματα στη ναυσιπλοΐα.

Παρέθεσα στην αρχή τα λόγια του Κωνσταντίνου Καραμανλή ότι για την επίλυση των διεθνών διαφορών δεν υπάρχουν παρά τρεις τρόποι: η διαπραγμάτευση, η διαιτησία και ο πόλεμος.

Θέλω να είμαι σαφής. Η φράση του νεώτερου κ. Καραμανλή “Δεν διαπραγματευόμαστε εθνική κυριαρχία και δεν την θέτουμε στην κρίση κανενός”  αν την πάρω στα σοβαρά σημαίνει ότι ο κ. Καραμανλής αντί της διαπραγμάτευσης ή της διαιτησίας για το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης, για παράδειγμα της Σύρου, επιλέγει τον πόλεμο. Στην πραγματικότητα όμως ο κ. Καραμανλής και οι άλλοι πρωθυπουργοί που λένε ότι δεν διαπραγματεύονται εθνική κυριαρχία, παρέδωσαν αμαχητί το πέραν των 6.ν.μ. Αιγαίο αντί να επεκτείνουν την εθνική μας κυριαρχία.

Ο μόνος Έλληνας πρωθυπουργός που, αντιμέτωπος με εχθρό, δεν διαπραγματεύτηκε, ούτε δέχτηκε διαιτησία ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς. Επέλεξε συνειδητά τον πόλεμο. Αλλά ήταν σοβαρός. Και είχε προετοιμάσει τις Ένοπλες Δυνάμεις για πόλεμο. Και, παραδόξως για δικτατορία, είχε επιτύχει εθνική ενότητα.

Πίσω στα σημερινά δικά μας. Υποστηρίζω χωρίς ενδοιασμούς τις προσπάθειες της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά. Με ικανοποιεί ότι ο υπουργός κ. Δένδιας επιδεικνύει τη σοβαρότητα και την κινητικότητα που αρμόζει στις περιστάσεις. Μπορεί συχνά να γκρινιάζω επειδή θέλω πιο πολλά και σαφώς πιο θαρραλέα, αλλά σίγουρα τα πράγματα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Εκκρεμότητες δεκαετιών τακτοποιούνται.

Είναι όπως πάντα πρωταρχικής σημασίας για την αντιμετώπιση της Τουρκίας και την ενδυνάμωση της αυτοπεποίθησης των κ. Μητσοτάκη και Δένδια η εθνική ενότητα και η ενίσχυση της άμυνας.

Η εθνική ενότητα θα βοηθηθεί αν υπάρξει ένα ξεκαθάρισμα εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ν.Δ. Να καταλάβουν όλοι όσα επιγραμματικά είπε ο ιδρυτής της παράταξης. Να καταλάβουν επίσης πόσο αδιέξοδα είναι όσα υποστηρίζει σήμερα ο νεώτερος κ. Καραμανλής. Τα προβλήματα του είδους δεν λύνονται με το να σπρώχνονται κάτω από το χαλί. Εκεί κακοφορμίζουν και απλώνουν. Για την άμυνα πρέπει να ανασκουμπωθεί η κυβέρνηση. Να σοβαρευτεί  Να παραμεριστούν οι υπουργοί που καθυστερούν κάθε σχετική απόφαση.

Ελπίζω να δείξουμε αισιοδοξία και θάρρος. Η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Οι αλλοπρόσαλλες κινήσεις του προέδρου της, την έχουν αποξενώσει από σχεδόν όλες τις χώρες που συνήθως της συμπαραστέκονται. Τώρα είναι η στιγμή η Ελλάδα ενωμένη να στηρίξει την κυβέρνηση της και να την αφήσει απερίσπαστη να κάνει τη δουλειά της.

Πηγή: www.stefanosmanos.gr

Το άρθρο Διαπραγμάτευση ή πόλεμος… Tου Στέφανου Μάνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όταν στο παρελθόν με ρωτούσαν ποιες μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν στην Ελλάδα, για ν’ απαντήσω ακολουθούσα πάντοτε την ίδια προσέγγιση. Δεν έλεγα τι πρέπει να κάνουν αυτοί που κυβερνούν, αλλά τι θα έκανα εγώ αν κυβερνούσα. Διότι αν έλεγα τι πρέπει να κάνουν οι κυβερνώντες, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι δεν θα το έκαναν. Έτσι απλά, για να μην κατηγορηθούν ότι έκαναν αυτό που πρότεινε ο Μάνος, είτε ήταν αριστεροί είτε δεξιοί. Αλλά εξίσου σίγουροι μπορείτε να είστε, ιδίως τώρα εκ των υστέρων, ότι ο ελληνικός λαός δεν ήθελε να κάνω όσα υποστήριζα και γι’ αυτό δεν με ψήφιζε.

Τα όσα έχω προτείνει για το Σύνταγμα (με άλλους), την οικονομική ανάπτυξη, το περιβάλλον, την ανακύκλωση, το ασφαλιστικό, τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την παιδεία, την αξιολόγηση, την Εκκλησία, την άμυνα και δεκάδες άλλα θέματα είναι καταγεγραμμένα όχι μία, αλλά δεκάδες φορές. Θα βρείτε ένα πλήθος από άρθρα μου συγκεντρωμένα στο προσωπικό μου ιστολόγιο stefanosmanos.gr. Όλες οι προτάσεις μου, μικρές ή μεγάλες, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: είναι οι συγκεκριμένες προτάσεις ενός ανθρώπου που λέει τι θα έκανε αυτός αν είχε την εξουσία, προκειμένου να προχωρήσει η Ελλάδα ένα βήμα εμπρός.

Δεν έκανα ποτέ προτάσεις χάριν αντιπολίτευσης ή ψηφοθηρίας. Πολλές από τις προτάσεις μου περιλαμβάνονταν σε εκθέσεις διεθνών οργανισμών. Άλλες ήταν τελείως πρωτότυπες. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των προτάσεών μου είναι ότι έμειναν χωρίς αποτέλεσμα διότι, όπως εξήγησα, οι κυβερνήσεις δεν ήθελαν να ταυτιστούν με προτάσεις Μάνου. Αποτέλεσμα είχαν μόνο όταν, ως κυβερνητικό στέλεχος, είχα την ευκαιρία να εφαρμόσω όσα υποστήριζα. Με ικανοποιεί ότι ένα σημαντικό μέρος της καθημερινότητάς μας έχει διαμορφωθεί από τις μεταρρυθμίσεις και αποφάσεις μου που πρόλαβα να εφαρμόσω στο σχετικά σύντομο διάστημα που άσκησα υπουργικά καθήκοντα.

Αναρωτιέμαι πόσο αξιόπιστα μπορώ ακόμα να απαντώ στο ερώτημα για τις επιβεβλημένες μεταρρυθμίσεις στη σημερινή Ελλάδα. Είμαι 81 ετών. Στενοί μου φίλοι, συνομήλικοί μου, έφυγαν ήδη από τη ζωή: ο Θόδωρος Βασιλάκης, ο Λεωνίδας Γεωργόπουλος, ο Γιάννης Κωστόπουλος και άλλοι. Μπορώ να σας πω τι θα έκανα σήμερα αν κυβερνούσα; Είναι ρεαλιστική μια τέτοια προοπτική; Γιατί όχι; Πρόσφατα έγραψα στην «Καθημερινή» ότι ο πρόεδρος Biden είναι 78 ετών και κατευθύνει τις τύχες της υπερδύναμης. Αν το σκεφτείτε, θα δείτε λοιπόν ότι θα μπορούσα θαυμάσια να διεκπεραιώσω (η έμφαση στο περαιώσω) μερικές μεταρρυθμίσεις που θα μας επιτρέψουν να πάμε την Ελλάδα ένα βήμα ή και περισσότερα μπροστά. Δηλώνω, λοιπόν, ότι μπορώ. Πρέπει όμως να θέλετε και εσείς. Αλλιώς δεν έχει νόημα.

Το πρόβλημα με τις μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα δεν είναι η περιγραφή τους σε μια έκθεση ή ένα άρθρο, αλλά η αναζήτηση των ανθρώπων με τη φαντασία και το κουράγιο να τις εφαρμόσουν. Εδώ και μήνες έχει παραδοθεί η έκθεση Πισσαρίδη. Ένα συνεκτικό κείμενο, με κατευθύνσεις και μεταρρυθμίσεις. Οι προτάσεις υπάρχουν αλλά, όπως και τόσες άλλες πριν από αυτές, κάπου έχουν κολλήσει. Δεν εφαρμόζονται. Χρόνια έγραφαν για τον ψηφιακό μετασχηματισμό, αλλά μετασχηματισμό δεν βλέπαμε. Ώσπου ήλθε ο κ. Πιερρακάκης και ο ψηφιακός μετασχηματισμός από άπιαστο όνειρο μεταμορφώθηκε σε απτή πραγματικότητα.

Η αρχική σελίδα της διαδικτυακής πύλης του Δημοσίου gov.gr. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός του κράτους μπορεί να εξελιχθεί σε πολιορκητικό κριό για να μεταρρυθμιστούν και να απλοποιηθούν γρήγορα διάφοροι τομείς.

Έγραψα πριν ότι αισθάνομαι ικανός να προχωρήσω μεταρρυθμίσεις. Όπως και στο παρελθόν.

Χρησιμοποιώντας τον κ. Πιερρακάκη και το επιτελείο του ως πολιορκητικό κριό, μπορούν να μεταρρυθμιστούν και να απλοποιηθούν γρήγορα διάφοροι τομείς. Αναφέρω ενδεικτικά: το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το Υπουργείο Υγείας, το Υπουργείο Μεταφορών, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, το Υπουργείο Οικονομικών. Πρέπει, όμως, και ο πρωθυπουργός να θέλει να ξεπεράσει τις φοβίες που προκαλούν στο πολιτικό σύστημα, συνηθισμένο στην αδράνεια, οι γρήγορες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Επιλέγω συνειδητά να μην αναφέρω μεγάλες τρανταχτές αλλαγές διότι πιστεύω ότι χρειαζόμαστε πολλές (πάρα πολλές) μικρές, που όλες μαζί θα αλλάξουν τη ζωή μας προς το καλύτερο.

Θα κλείσω το αναγκαστικά σύντομο σημείωμά μου θυμίζοντας ότι όποιες μεταρρυθμίσεις γίνουν, θα πρέπει να ξεκινήσουν από τη σωστή ανάγνωση και μέτρηση της πραγματικότητας. Ότι η παραγωγικότητά μας είναι δυστυχώς εξαιρετικά χαμηλή, ότι χρωστάμε το 200% και πλέον του ΑΕΠ μας και λόγω κορωνοϊού έχουμε μεγάλα δημοσιονομικά ανοίγματα. Ότι η Τουρκία είναι απειλητικά επικίνδυνη και έχουμε παραμελήσει την άμυνά μας. Ότι η παιδεία δεν προετοιμάζει νέους ανθρώπους που θα ανεβάσουν την παραγωγικότητα ούτε ικανούς να στελεχώσουν «έξυπνες» Ένοπλες Δυνάμεις.

Ελπίζω, όπως έγραψε πρόσφατα ο Παναγής Βουρλούμης, οι πολιτικές ηγεσίες να συμφωνήσουν να σταματήσουν να ασχολούνται με σαχλαμάρες και να αναδιατάξουν τις εθνικές προτεραιότητες.

*Ο Στέφανος Μάνος είναι Φιλελεύθερος πολιτικός. Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA) στο Harvard. Πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής το 1977 με τη Νέα Δημοκρατία, μετά από ενδεκαετή επιχειρηματική σταδιοδρομία. Υπουργός Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος (1977-1980) και Υπουργός Βιομηχανίας και Ενέργειας (1980-81). Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ανέλαβε αρχικά το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (1990-91), στη συνέχεια το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (1992) και τελικά το Υπουργείο Οικονομικών (1992-93).

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Πλεόνασμα σε μεταρρυθμίσεις, έλλειμμα σε… μεταρρυθμιστές… Του Στέφανου Μάνου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.