στρατηγική Αρχεία - NewIdeas | Το κανάλι με άποψη https://newideas.gr/tag/stratigiki/ Sun, 12 Nov 2023 15:28:29 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.1 https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/08/cropped-newsideas_favicon-32x32.png στρατηγική Αρχεία - NewIdeas | Το κανάλι με άποψη https://newideas.gr/tag/stratigiki/ 32 32 179878351 Επανατοποθέτηση της λιανικής την επόμενη μέρα με έξι (6) Στρατηγικές κινήσεις… Του Αντώνη Ζαϊρη https://newideas.gr/epanatopothetisi-tis-lianikis-tin-epomeni-mera-me-exi-6-stratigikes-kiniseis-toy-antoni-zairi/ https://newideas.gr/epanatopothetisi-tis-lianikis-tin-epomeni-mera-me-exi-6-stratigikes-kiniseis-toy-antoni-zairi/#respond Sun, 09 Jan 2022 11:43:46 +0000 https://newideas.gr/?p=65917 Του Αντώνη Ζαϊρη* Η ουσιαστικότερη συμβολή του κορονοϊού στον τομέα της λιανικής, του λιανεμπορικού καταστήματος εστιάζεται στην επιτάχυνση των εξελίξεων που κατευθύνουν τον όγκο πωλήσεων και μοιράζονται μεταξύ φυσικού και ψηφιακού καταστήματος. Ένας νέος κόσμος ανατέλλει που συνδυάζει την επισκεψιμότητα στη φυσική εκδοχή καταστήματος με όλο το σκηνικό ατμόσφαιρας, εμπειρίας αγοράς και συλλειτουργίας των αισθήσεων […]

Το άρθρο Επανατοποθέτηση της λιανικής την επόμενη μέρα με έξι (6) Στρατηγικές κινήσεις… Του Αντώνη Ζαϊρη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> Του Αντώνη Ζαϊρη*

Η ουσιαστικότερη συμβολή του κορονοϊού στον τομέα της λιανικής, του λιανεμπορικού καταστήματος εστιάζεται στην επιτάχυνση των εξελίξεων που κατευθύνουν τον όγκο πωλήσεων και μοιράζονται μεταξύ φυσικού και ψηφιακού καταστήματος. Ένας νέος κόσμος ανατέλλει που συνδυάζει την επισκεψιμότητα στη φυσική εκδοχή καταστήματος με όλο το σκηνικό ατμόσφαιρας, εμπειρίας αγοράς και συλλειτουργίας των αισθήσεων αλλά και την μετέπειτα συνακόλουθη επιστροφή στο σπίτι και την επιλογή τελικά αγοράς από τον Υπολογιστή του.

Τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης που θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν, ανεξαρτήτως αναγκαστικού κλεισίματος ή λειτουργίας της αγοράς, επιβάλλουν αυτή τη νέα πραγματικότητα ζωής που συνεπάγεται μεταβολές στον Προγραμματισμό και την καθημερινότητα των πολιτών.

Από την πλευρά τους οι λιανέμποροι είναι απαραίτητο να ανασχεδιάσουν τις στρατηγικές τους καθώς είναι πιθανό να έρθουν αντιμέτωποι με έναν καθολικό ανταγωνισμό από τις ψηφιακές πλατφόρμες καθώς και με μία βαθμιαία συρρίκνωση των φυσικών τους πωλήσεων. Στο κύμα αυτό αναστάτωσης που έχει προηγηθεί στην αγορά η αναζήτηση συνεργατικών λύσεων και συνεργείων μεταξύ επιχειρήσεων αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στη νέα ατζέντα προβληματισμού που διαμορφώνουν ιδιοκτήτες και στελέχη επιχειρήσεων.

Το μερίδιο αγοράς προϊόντων σε φυσικό κατάστημα σε επίπεδο παγκόσμιων πωλήσεων, εμφανίζει πτωτική τάση καθώς από το 95% του συνόλου πωλήσεων το 2010 αναμένεται να προσεγγίσει 75% του συνόλου πωλήσεων το 2025.

Οι έξι (6) Στρατηγικές κινήσεις που διαμορφώνουν τις εξελίξεις αναφορικά με το κατάστημα του μέλλοντος είναι:

1. Η ανεύρεση νέων πηγών αλήθειας (find new sources of truth). Οι γίγαντες του e-commerce Alibaba και Amazon αναπροσανατολίζουν την προσέγγισή τους στον τομέα των ηλεκτρονικών πωλήσεων. Ο νέος ενδιαφέρον Στρατηγικός σχεδιασμός των Εταιρειών σχετίζεται με την αναζήτηση νέων πηγών πληροφόρησης που αφορούν τους καταναλωτές, αφού αυτό θα δώσει ώθηση των Πωλήσεων και βελτίωση της κερδοφορίας. πχ η Alibaba αξιοποιεί ενδελεχώς της πηγές πληροφόρησης για ενδεχόμενες πωλήσεις στην Κίνα. Εκτεταμένες έρευνες ανάλυσης αγοράς και αποδοτικότητας των πωλήσεων συνιστούν τον άξονα αντίληψης μιας νέας Στρατηγικής φιλοσοφίας . Οι πηγές πληροφόρησης είναι αναρίθμητες, η επεξεργασία ωστόσο αυτών των πληροφοριών είναι προνόμιο των ολίγων.

2. Η γενίκευση της ανάδρασης σε πραγματικούς χρόνους (generate real-time feedback). Το μυστικό της επιτυχίας συνίσταται στον πραγματικό χρόνο ανάδρασης που υιοθετείται από την Εταιρική στρατηγική για αποτελεσματική διαχείριση της πελατειακής βάσης. Το ερώτημα ωστόσο παραμένει και έγκειται στη διεύρυνση του χαρτοφυλακίου πελατών μέσω εξαγορών επιτυχίας π.χ. της Dollar Shave Club και Grace από την Unilever για διείσδυση σε εισοδηματικά ισχυρότερους καταναλωτές ή ακόμα το λανσάρισμά της 7-Εleven το 2019 με ένα νέο concept λιανεμπορικού καταστήματος που ονόμασε Evolution και το οποίο έχει την ικανότητα να προσφέρει προϊόντα και υπηρεσίες tailor made σε ειδικό αγοραστικό κοινό.

3. Η δημιουργία έξυπνης εφοδιαστικής αλυσίδας (build smart supply chains)
Η αδυναμία πρόβλεψης με ασφάλεια της καταναλωτικής ζήτησης από το τρόφιμο μέχρι την ένδυση αποθεματοποιεί τεράστιους όγκους προϊόντων που δεν καταναλώνονται.
Στο πλαίσιο της έξυπνης εφοδιαστικής αλυσίδας και των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης που θα αξιοποιήσουν οι Εταιρείες θα εξασφαλισθεί η δυνατότητα καλύτερης πρόβλεψης της μεσοπρόθεσμης και μελλοντικής ζήτησης με ευεργετικές επιπλέον επιπτώσεις, περιβαλλοντικές και διαχείρισης κόστους. Η πρόοδος αυτή θα οδηγήσει επίσης σε σμίκρυνση της απόστασης μεταξύ παραγωγικού και τελικού καταναλωτή όσον αφορά τον κύκλο ζωής ενός προϊόντος αφού θα είναι γνωστή σε μεγάλο βαθμό η πρόβλεψη επιλογής πχ προϊόντων προς κατανάλωση για το επόμενο εξάμηνο.

4. Η πρόσβαση σε δεδομένα και στοιχεία που αφορούν τον τελικό Καταναλωτή είναι πολύτιμη αφού θα βοηθήσει την Εταιρεία να λανσάρει το κατάλληλο προϊόν στο τμήμα εκείνο της αγοράς που στοιχειοθετείται από μοναδικούς δυνητικούς Καταναλωτές (target a segment of one)

5. Πάγιος προβληματισμός των Hγετικών στελεχών μιας Λιανεμπορικής επιχείρησης είναι η αξιολόγηση, η εκτίμηση του εσωτερικού κύκλου ζωής των προϊόντων που προωθούν στην αγορά (know inner cycle). Εδώ θα αξιολογηθεί και η αναγκαιότητα ή μη της πιθανότητας συννένωσης Επιχειρηματικών δυνάμεων για στοχευμένες και αναβαθμισμένες στρατηγικές κινήσεις που αφορούν την καλύτερη προσέγγιση της αγοράς.

6. Η στρατηγική μιμητισμού των επιτυχημένων ανταγωνιστών δεν συνιστά βεβαίως την μοναδική λύση για άμεση επίτευξη αποτελεσμάτων στην αγορά. Αντίθετα η επιδίωξη από τη μία, ενσωμάτωσης της λιανικής με σύγχρονα συστήματα τεχνολογικής υποστήριξης και από την άλλη, διαρκούς εξατομικευμένης εμπειρίας στους πελάτες είναι απαραίτητο να ενταχθούν στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής αντιμετώπισης των ανταγωνιστών. Οι επενδύσεις στις νέες καινοτόμες τεχνολογικές εφαρμογές αποτελούν πλέον προτεραιότητα για τους επαγγελματίες της λιανικής καθώς οι προκλήσεις της επόμενης μέρας είναι και καθημερινές και υψηλής πολυπλοκότητας.

*Επίκ. Καθηγητής Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Νεάπολις Κύπρου , Aναπλ. Αντιπρόεδρος του ΣΕΛΠΕ.

Το άρθρο Επανατοποθέτηση της λιανικής την επόμενη μέρα με έξι (6) Στρατηγικές κινήσεις… Του Αντώνη Ζαϊρη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> https://newideas.gr/epanatopothetisi-tis-lianikis-tin-epomeni-mera-me-exi-6-stratigikes-kiniseis-toy-antoni-zairi/feed/ 0 65917 Το νέο πλαίσιο στρατηγικής της ΕΚΤ… Του Θεόδωρου Πελαγίδη https://newideas.gr/to-neo-plaisio-stratigikis-tis-ekt-toy-theodoroy-pelagidi/ https://newideas.gr/to-neo-plaisio-stratigikis-tis-ekt-toy-theodoroy-pelagidi/#respond Sat, 30 Oct 2021 14:59:45 +0000 https://newideas.gr/?p=64277 Του Θεόδωρου Πελαγίδη* ΗΕΚΤ, ως γνωστόν, προχώρησε προσφάτως σε μια αναθεώρηση στρατηγικής για τη νομισματική πολιτική. Για πρώτη φορά από την ίδρυσή της εγκατέλειψε τον στόχο για πληθωρισμό κάτω του 2% και υιοθέτησε ένα «συμμετρικό» στόχο του πληθωρισμού στο 2% μεσοπρόθεσμα. Αυτό συνεπάγεται στην πράξη μια κάποια ανοχή για μια ήπια υπέρβαση ή αδυναμία από […]

Το άρθρο Το νέο πλαίσιο στρατηγικής της ΕΚΤ… Του Θεόδωρου Πελαγίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> Του Θεόδωρου Πελαγίδη*

ΗΕΚΤ, ως γνωστόν, προχώρησε προσφάτως σε μια αναθεώρηση στρατηγικής για τη νομισματική πολιτική. Για πρώτη φορά από την ίδρυσή της εγκατέλειψε τον στόχο για πληθωρισμό κάτω του 2% και υιοθέτησε ένα «συμμετρικό» στόχο του πληθωρισμού στο 2% μεσοπρόθεσμα. Αυτό συνεπάγεται στην πράξη μια κάποια ανοχή για μια ήπια υπέρβαση ή αδυναμία από τα κάτω επίτευξης του στόχου 2%, αν και η ίδια χαρακτηρίζει εξίσου ανεπιθύμητες τις όποιες αποκλίσεις.

Είναι πράγματι μια πιο ευέλικτη, προσαρμοσμένη στις ιδιαίτερες συνθήκες, αλλά και πολύ πιο συγκεκριμένη και με καθαρή στόχευση στρατηγική. Νομίζω επίσης ότι ικανοποιεί όλες τις πλευρές και δεν θα έλεγα ότι είναι μια μονόπαντη απόφαση. Επί παραδείγματι, δεν μπορεί να είναι ανεκτός ένας υπερβολικός πληθωρισμός που εξελίσσεται σε σημαντική υπέρβαση του 2% όπως στην περίπτωση των ΗΠΑ. Είναι σημαντικό επίσης ότι αρχικώς κερδήθηκε συναίνεση καθώς η απόφαση ήταν ομόφωνη. Αναμενόμενο, ίσως, καθώς οι νομισματικές αρχές, σύμφωνα με την απόφαση, δεν θα επιδιώκουν πληθωρισμό ούτε πάνω αλλά ούτε κάτω του 2%.

Αυτό σημαίνει ότι βεβαίως από τη μια πλευρά εάν ο πληθωρισμός είναι πολύ κάτω του 2% ότι η νομισματική πολιτική, σε ένα περιβάλλον χαμηλοτάτων ορίων των  επιτοκίων, θα πρέπει να είναι έντονα και κυρίως επίμονα  επεκτατική. Ομοίως, αν είναι μετρίως πάνω από 2% θα μπορεί ενδεχομένως να συνεχίσει να ασκείται μια ήπια διευκολυντική πολιτική στην περίπτωση που ο ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης είναι εξαιρετικά αδύναμος. Αυτό για παράδειγμα θα μπορούσε να συμβεί σε μια περίπτωση όπου ενώ η ανάκαμψη είναι αδύναμη, εμφανίζεται ένας επίμονος πληθωρισμός κόστους ο οποίος με τη σειρά του υπονομεύει την ανάκαμψη.

Από την άλλη, η απομάκρυνση από τη λογική του μέσου όρου της FED «σβήνει» το παρελθόν της προηγούμενης μακράς περιόδου πληθωρισμού πολύ κάτω του 2% στην ευρωζώνη. Αρα το κοντέρ μηδενίζεται με συνέπεια να μη γίνεται αποδεκτή μια ενδεχόμενη κατάσταση ενός έστω και προσωρινού υπερβολικού πληθωρισμού ο οποίος να ισοφαρίζει μια προηγούμενη περίοδο πολύ χαμηλού ή μηδενικού πληθωρισμού.

Νομίζω πάντως ότι πρέπει να περιμένουμε να δούμε την πολιτική αυτή στην πράξη και κυρίως στο πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στην πραγματική οικονομία. Ιδίως σε ζητήματα παραγωγικότητας αλλά και δημογραφικών εξελίξεων.

Σε κάθε περίπτωση, η 5y5y inflation swap, δηλαδή η προσδοκία των αγορών για τον μέσο πληθωρισμό πέντε ετών, πέντε χρόνια από τώρα, ουδέποτε στο πρόσφατο παρελθόν βρέθηκε στο 2%. 1,7% μέσος όρος πέντε ετών πριν από την εισαγωγή των αρνητικών επιτοκίων και 0,9% μετά.

Επομένως φαίνεται πως υπάρχει μια βάσιμη εκτίμηση ότι εφόσον επιστρέψουμε σε μια περίοδο που μπορεί να κανονικοποιηθεί και πάλι η νομισματική πολιτική, αυτή τη φορά με την υπόθεση ότι ο πληθωρισμός θα κινείται σε σχετικώς λογικά για το ευρωσύστημα επίπεδα, η αλλαγή στρατηγικής πλαισίου νομισματικής πολιτικής για την ΕΚΤ μπορεί σε γενικές γραμμές να κινείται επίμονα προς μια περισσότερο διευκολυντική κατεύθυνση από ό,τι την προηγούμενη δεκαετία. Αυτό κυρίως τονίζεται τόσο από τον επικεφαλής οικονομολόγο της ΕΚΤ όσο και από την Κριστίν Λαγκάρντ, όταν αναφέρουν ιδίως με έμφαση τη λέξη-κλειδί «επίμονα».

Ο Θεόδωρος Πελαγίδης είναι καθηγητής οικονομικής ανάλυσης του Πανεπιστημίου Πειραιώς και υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος. Πρόσφατα εκδόθηκε το βιβλίο του Who’s to Blame for Greece? Life after Bankruptcy. Between Optimism and Substandard Growth, από τις εκδόσεις Palgrave Springer.

Πηγή: tanea.gr

Το άρθρο Το νέο πλαίσιο στρατηγικής της ΕΚΤ… Του Θεόδωρου Πελαγίδη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> https://newideas.gr/to-neo-plaisio-stratigikis-tis-ekt-toy-theodoroy-pelagidi/feed/ 0 64277 Ρεαλισμός, στρατηγική και όραμα… Του Λουκά Τσούκαλη https://newideas.gr/realismos-stratigiki-kai-orama-toy-loyka-tsoykali/ https://newideas.gr/realismos-stratigiki-kai-orama-toy-loyka-tsoykali/#respond Mon, 27 Sep 2021 12:32:13 +0000 https://newideas.gr/?p=63363 Η απουσία οράματος δεν είναι πάντα πανάκεια στην πολιτική Του Λουκά Τσούκαλη* Ένας από τους πλέον διακεκριμένους πολιτικούς ηγέτες της μεταπολεμικής Γερμανίας, ο Χέλμουτ Σμιτ, αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών και καγκελάριος της τότε Δυτικής Γερμανίας, είχε πει ότι όσοι έχουν οράματα, καλό θα ήταν να συμβουλευτούν έναν γιατρό. Κρίνοντας από την πολύ πλούσια πολιτική της σταδιοδρομία, […]

Το άρθρο Ρεαλισμός, στρατηγική και όραμα… Του Λουκά Τσούκαλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> Η απουσία οράματος δεν είναι πάντα πανάκεια στην πολιτική

Του Λουκά Τσούκαλη*

Ένας από τους πλέον διακεκριμένους πολιτικούς ηγέτες της μεταπολεμικής Γερμανίας, ο Χέλμουτ Σμιτ, αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών και καγκελάριος της τότε Δυτικής Γερμανίας, είχε πει ότι όσοι έχουν οράματα, καλό θα ήταν να συμβουλευτούν έναν γιατρό. Κρίνοντας από την πολύ πλούσια πολιτική της σταδιοδρομία, η Ανγκελα Μέρκελ φαίνεται να είχε μια πολύ παρόμοια αντίληψη. Αν και προέρχονταν από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, είχαν και οι δύο αυτή την ψυχρή, ρεαλιστική προσέγγιση των πολιτικών πραγμάτων που επιδιώκει λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα και δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για πειράματα και οραματισμούς.

Η Μέρκελ κυριάρχησε στην πολιτική ζωή της μεταπολεμικής Γερμανίας περισσότερα χρόνια από κάθε άλλον προκάτοχό της. Κυριάρχησε και στην ευρωπαϊκή Πολιτική σκηνή, ιδιαίτερα στη διάρκεια των πολλαπλών κρίσεων της προηγούμενης δεκαετίας και μέχρι σήμερα. Όχι μόνο γιατί εκπροσωπούσε την ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης, αλλά και γιατί είχε αποκτήσει τεράστια εμπειρία και διέθετε μια ισχυρή προσωπικότητα που τη διέκριναν η νηφαλιότητα, ο αδυσώπητος ρεαλισμός και η δουλεμένη γνώση. Η Μέρκελ ήταν η ήρεμη δύναμη στα ευρωπαϊκά συμβούλια. Είχε την τελευταία λέξη, πρότεινε λύσεις και έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην αναζήτηση των αναγκαίων ευρωπαϊκών συμβιβασμών. Αυτοί οι συμβιβασμοί παραμένουν άλλωστε το κύριο συστατικό της ευρωπαϊκής κουζίνας – με περισσότερο ή λιγότερο γερμανικό αλατοπίπερο, ανάλογα με το φαγητό.

Σίγουρα αυτή η ήπια δύναμη θα λείψει από τα ευρωπαϊκά συμβούλια όταν φύγει η Μέρκελ. Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση άντεξε στις μεγάλες κρίσεις το οφείλει σε σημαντικό βαθμό στη Γερμανίδα καγκελάριο. Υπάρχει όμως και ένα μεγάλο αλλά. Άφησε η Μέρκελ την κρίση του ευρώ να γιγαντωθεί αναζητώντας τα πρώτα χρόνια αποδιοπομπαίους τράγους εκτός των γερμανικών συνόρων -ο προφανέστερος ήταν βεβαίως εδώ στην Ελλάδα και είχαμε εμείς μεγάλη ευθύνη για αυτό. Επίσης, δεν προσπάθησε ποτέ, όπως και οι περισσότεροι Γερμανοί Πολιτικοί, να εξηγήσει στους συμπατριώτες της ότι η Γερμανία ήταν και παραμένει ο μεγάλος κερδισμένος του ευρώ. Αν το είχε κάνει εγκαίρως, θα ήταν πολύ πιο εύκολες και γρήγορες οι λύσεις. Αντίθετα, η πολιτική των μικρών βημάτων που είχε υιοθετήσει η Μέρκελ επηρεαζόταν καθοριστικά από τις εκλογές στα γερμανικά κρατίδια. Μία από τις λίγες φορές που η Μέρκελ βγήκε μπροστά και πήρε μεγάλο πολιτικό ρίσκο ήταν με την προσφυγική κρίση του 2015-6, όταν αποφάσισε να ανοίξει τα γερμανικά σύνορα και να δεχτεί περίπου ένα εκατομμύριο νέους πρόσφυγες. Το πλήρωσε όμως ακριβά, γιατί πολλοί συμπατριώτες της είχαν τελείως διαφορετική άποψη και έτσι κέρδισε πόντους η άκρα Δεξιά στη Γερμανία. Ο θαυμασμός και η ευγνωμοσύνη πολλών Ευρωπαίων για αυτή τη γενναία απόφαση δεν μεταφράστηκαν σε ψήφους στη Γερμανία. Στο απέναντι στρατόπεδο βρέθηκε και ο «αντιφιλελεύθερος δημοκράτης» Ορμπάν, πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, που κυριολεκτικά ξεσάλωσε. Γιατί άραγε τόση ανοχή από τη Μέρκελ;

Ο Μακρόν είναι ένας πολύ διαφορετικός ηγέτης. Δεν ντρέπεται να έχει οράματα και τολμάει να προτείνει ρηξικέλευθες λύσεις για την Ευρώπη, είτε αυτές αφορούν το κοινό νόμισμα είτε την αμυντική πολιτική και τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης. Μέχρις ότου χτυπήσει η κρίση της πανδημίας, ο Μακρόν παρήγαγε ιδέες και προτάσεις με καταιγιστικό τρόπο και το Βερολίνο απαντούσε με αιδήμονα σιωπή, αν όχι με σαρκαστικά σχόλια για αιθεροβάμονες πολιτικούς. Μέχρις ότου όμως άλλαξαν ριζικά τα δεδομένα λόγω της πανδημίας. Και τότε η Μέρκελ κατάλαβε- ομολογουμένως πολύ γρηγορότερα από πολλούς συμπατριώτες της και άλλους εκτός γερμανικών συνόρων- ότι αν η Ευρώπη έκανε πάλι μία από τα ίδια, όπως στην κρίση του ευρώ, ο κίνδυνος να διαλυθεί θα ήταν αυτήν τη φορά πολύ μεγάλος. Και έτσι συμφώνησε με τον Μακρόν δίνοντας στην ΕΕ μια μεγάλη πνοή ζωής με το εξαιρετικά φιλόδοξο Ταμείο Ανάκαμψης και το κοινό εμβολιαστικό πρόγραμμα. Φανταστείτε να μην τα είχαμε αυτά σήμερα.

Πριν από αρκετά χρόνια, όταν η Μέρκελ ήταν ακόμη αρχηγός της αντιπολίτευσης, βρέθηκα σε μια κλειστή συνάντηση στο Βερολίνο μαζί με μερικούς άλλους Ευρωπαίους. Ακόμη σχετικά άγνωστη στους περισσότερους που βρεθήκαμε ίδιο της το κόμμα από μια ανδρική γεροντοκρατία που προφανώς δεν έβλεπε με καθόλου καλό μάτι μια νέα γυναίκα αρχηγό. Εντυπωσιάστηκα τότε και είπα μέσα μου «αυτή η γυναίκα έχει κότσια». Είχε σίγουρα κότσια η Μέρκελ, αλλιώς δεν θα ήταν για δεκαέξι χρόνια η αδιαμφισβήτητη ηγέτης της Γερμανίας και της Ευρώπης. Αποτελούσαν μεγάλα ατού ο ψυχρός ρεαλισμός που διέθετε και η ικανότητα να προωθεί συμβιβαστικές λύσεις- τον συμβιβασμό τον διδάσκονται άλλωστε οι Γερμανοί πολιτικοί στην πράξη με τις συχνές κυβερνήσεις συνασπισμού. Αλλά πιστεύω ότι το ιστορικό αποτύπωμα της Μέρκελ θα ήταν πολύ ισχυρότερο και πολύ πιο θετικό αν ο ρεαλισμός και η διαχειριστική της ικανότητα διέθεταν ως υπόβαθρο μια μακροπρόθεσμη στρατηγική, με κάποια στοιχεία οράματος. Δεν χρειάζονται γιατρό όλοι όσοι προσπαθούν να δουν πέρα από τη μύτη τους.

Τα επόμενα χρόνια η Ευρώπη θα χρειαστεί ρεαλισμό, στρατηγική και όραμα για να μην περιθωριοποιηθεί σε έναν κόσμο που αλλάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς και του οποίου το κέντρο βάρους μετακινείται σταθερά προς την Ασία και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Ο κίνδυνος είναι πλέον ορατός.

*πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ, καθηγητής στη Sciences Po στο Παρίσι και ομότιμος καθηγητής

Το άρθρο Ρεαλισμός, στρατηγική και όραμα… Του Λουκά Τσούκαλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> https://newideas.gr/realismos-stratigiki-kai-orama-toy-loyka-tsoykali/feed/ 0 63363 Η στρατηγική New Auto του Volkswagen Group https://newideas.gr/i-stratigiki-new-auto-toy-volkswagen-group/ https://newideas.gr/i-stratigiki-new-auto-toy-volkswagen-group/#respond Wed, 21 Jul 2021 16:50:15 +0000 https://newideas.gr/?p=61906 Η Volkswagen επαναπροσδιορίζεται: Κινητικότητα για τις επόμενες γενιές Ο CEO του Volkswagen Group, Herbert Diess, παρουσίασε στις 13 Ιουλίου τη στρατηγική New Auto, που περιλαμβάνει τις φιλοδοξίες του ομίλου να εξηλεκτρίσει το χαρτοφυλάκιό του, να ενοποιήσει τις πλατφόρμες και να εισαγάγει νέες υπηρεσίες λογισμικού και κινητικότητας. Ο κόσμος της κινητικότητας θα αλλάξει ριζικά έως το […]

Το άρθρο Η στρατηγική New Auto του Volkswagen Group εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> Η Volkswagen επαναπροσδιορίζεται: Κινητικότητα για τις επόμενες γενιές

Ο CEO του Volkswagen Group, Herbert Diess, παρουσίασε στις 13 Ιουλίου τη στρατηγική New Auto, που περιλαμβάνει τις φιλοδοξίες του ομίλου να εξηλεκτρίσει το χαρτοφυλάκιό του, να ενοποιήσει τις πλατφόρμες και να εισαγάγει νέες υπηρεσίες λογισμικού και κινητικότητας.

Ο κόσμος της κινητικότητας θα αλλάξει ριζικά έως το 2030: η ηλεκτρική κίνηση και οι πλήρως δικτυωμένες μεταφορές αυτόνομης οδήγησης θα καθορίσουν πώς θα κινούμαστε στο μέλλον. Με τη νέα στρατηγική του «New Auto – Κινητικότητα για τις Επόμενες Γενιές», το Volkswagen Group θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα αυτής της μεταμόρφωσης και θα επιταχύνει τον μετασχηματισμό από κατασκευαστής οχημάτων σε κορυφαίο, παγκόσμιο πάροχο κινητικότητας βάσει λογισμικού. Μια εταιρεία που επαναπροσδιορίζει την κινητικότητα, ενώ παράλληλα δραστηριοποιείται επιχειρηματικά κατά τρόπο ευσυνείδητο και ουδέτερο ως προς το κλίμα. Βασική αρχή: η ανάπτυξη βιώσιμων, συνδεδεμένων, ασφαλών και προσαρμοσμένων λύσεων κινητικότητας για τις μελλοντικές γενιές.

Οι ισχυρές μάρκες και το αυτοκίνητο θα συνεχίσουν να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην ατομική κινητικότητα στο μέλλον. Συγχρόνως, το βασικό προϊόν του Volkswagen Group – το αυτοκίνητο – και το υποκείμενο επιχειρηματικό μοντέλο αλλάζουν ριζικά. Οι πηγές εσόδων θα αλλάξουν σταδιακά έως το 2030: από συμβατικά μοντέλα κινητήρων καύσης σε ηλεκτρικά αυτοκίνητα μηδενικών εκπομπών και από πωλήσεις οχημάτων σε υπηρεσίες λογισμικού και κινητικότητας, που θα ενισχύονται από τη βασική τεχνολογία αυτόνομης οδήγησης.

Με τη στρατηγική «New Auto», το Volkswagen Group επαναπροσδιορίζει αυστηρά τον εαυτό του και αναπτύσσει τις νέες ικανότητες που απαιτούνται. Εκτός από την ανάπτυξη λογισμικού και τη δυνατότητα αυτόνομης οδήγησης, αυτό ισχύει και για τομείς όπως η τεχνολογία μπαταριών, η ανακύκλωση μπαταριών, η υποδομή φόρτισης και οι υπηρεσίες κινητικότητας.

Με την πρόβλεψη διπλασιασμού των παγκόσμιων εσόδων από την κινητικότητα έως το 2030, οι προοπτικές είναι καλές. Η Volkswagen θα ενισχύσει αυτήν την προοπτική μέσω των ισχυρών μαρκών της και βάσει κορυφαίων τεχνολογικών πλατφορμών, κυρίως στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Κίνα.

«Το αυτοκίνητο και η ατομική κινητικότητα έχουν λαμπρό μέλλον. Με τις καινοτόμες μάρκες και τις υπερσύγχρονες τεχνολογικές πλατφόρμες της, η Volkswagen ετοιμάζεται να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στον νέο κόσμο της κινητικότητας», ανέφερε ο Herbert Diess. «Με βάση το λογισμικό, η επόμενη και πολύ πιο ριζοσπαστική αλλαγή είναι η μετάβαση σε πολύ πιο ασφαλή, εξυπνότερα και τελικά αυτόνομα αυτοκίνητα. Αυτό σημαίνει για εμάς πως η τεχνολογία, η ταχύτητα και η ανάπτυξη θα έχουν μεγαλύτερη σημασία από σήμερα”.

Μέχρι το 2030, η VW σχεδιάζει να μειώσει κατά 30% το αποτύπωμα άνθρακα ανά αυτοκίνητο καθ΄ όλη τη διάρκεια κύκλου ζωής του, σε σύγκριση με το 2018. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, το μερίδιο των ηλεκτρικών οχημάτων μπαταρίας αναμένεται να αυξηθεί στο 50%. Το 2040, σχεδόν το 100% των νέων οχημάτων του VW Group θα είναι μηδενικών εκπομπών – τουλάχιστον στις μεγάλες αγορές. Και μέχρι το 2050, ο Όμιλος σκοπεύει να επιτύχει κλιματική ουδετερότητα.

*πρώτη δημοσίευση: https://fleetnews.gr/i-stratigiki-new-auto-toy-volkswagen-group/

Το άρθρο Η στρατηγική New Auto του Volkswagen Group εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> https://newideas.gr/i-stratigiki-new-auto-toy-volkswagen-group/feed/ 0 61906 Τετάρτη 14.4.2021, «Κυπριακό: Υπάρχει εθνική στρατηγική;» https://newideas.gr/tetarti-14-4-2021-kypriako-yparchei-ethniki-stratigiki/ https://newideas.gr/tetarti-14-4-2021-kypriako-yparchei-ethniki-stratigiki/#respond Tue, 13 Apr 2021 14:24:52 +0000 https://newideas.gr/?p=58370 Ο Κύκλος Ιδεών και οι εκδόσεις Επίκεντρο διοργανώνουν διαδικτυακή συζήτηση, με θέμα: «Κυπριακό: Υπάρχει εθνική στρατηγική ;» με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Πολύβιου Πολυβίου «Το Κυπριακό πρόβλημα, παρελθόν, παρόν και μέλλον», (εκδόσεις Επίκεντρο) και ενόψει της διάσκεψης που συγκάλεσε ο ΓΓ του ΟΗΕ Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021, ώρα 18.00 Συζητούν: Ευάγγελος Βενιζέλος, καθηγητής […]

Το άρθρο Τετάρτη 14.4.2021, «Κυπριακό: Υπάρχει εθνική στρατηγική;» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> Ο Κύκλος Ιδεών και οι εκδόσεις Επίκεντρο διοργανώνουν διαδικτυακή συζήτηση, με θέμα:

«Κυπριακό: Υπάρχει εθνική στρατηγική ;»

με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Πολύβιου Πολυβίου «Το Κυπριακό πρόβλημα, παρελθόν, παρόν και μέλλον», (εκδόσεις Επίκεντρο) και ενόψει της διάσκεψης που συγκάλεσε ο ΓΓ του ΟΗΕ

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021, ώρα 18.00

Συζητούν:

Ευάγγελος Βενιζέλος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου ΑΠΘ , πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών

Δημήτρης Καιρίδης, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πάντειο Πανεπιστήμιο,  Βουλευτής ΝΔ

Γιάννης Στεφανίδης, καθηγητής Διπλωματικής Ιστορίας, ΑΠΘ

Ευάνθης Χατζηβασιλείου, καθηγητής Ιστορίας, ΕΚΠΑ

και ο συγγραφέας Πολύβιος Πολυβίου, νομικός

Συντονίζει ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος, εκδότης και συγγραφέας

Mπορείτε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση ζωντανά μέσω

Youtube
https://youtu.be/SnOvM_oweT0

Facebook Live
https://www.facebook.com/Evaggelos-Venizelos-80258823622/

Πηγή: ekyklos.gr

Το άρθρο Τετάρτη 14.4.2021, «Κυπριακό: Υπάρχει εθνική στρατηγική;» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> https://newideas.gr/tetarti-14-4-2021-kypriako-yparchei-ethniki-stratigiki/feed/ 0 58370 Οι βασικές αρχές για έναν παραγωγικό ελληνοτουρκικό διάλογο… Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη https://newideas.gr/oi-vasikes-arches-gia-enan-paragogiko-ellinotoyrkiko-dialogo-toy-ippokrati-daskalaki/ https://newideas.gr/oi-vasikes-arches-gia-enan-paragogiko-ellinotoyrkiko-dialogo-toy-ippokrati-daskalaki/#respond Sun, 17 Jan 2021 12:23:19 +0000 https://newideas.gr/?p=54870 Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη* Το παρελθόν έτος και για διάστημα άνω των 100 ημερών, βιώσαμε στιγμές έντασης και ανησυχίας (αρνούμαι συνειδητά να χρησιμοποιήσω την λέξη φόβο) για μια τυχαία ή προσχεδιασμένη αεροναυτική σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο ή στο Αιγαίο. Η, με συνεχείς παλινδρομήσεις, τουρκική (μάλλον) προσωρινή απομάκρυνση από ακραίες προκλήσεις που ακολούθησε, πιθανόν να οδηγήσει στην […]

Το άρθρο Οι βασικές αρχές για έναν παραγωγικό ελληνοτουρκικό διάλογο… Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη*

Το παρελθόν έτος και για διάστημα άνω των 100 ημερών, βιώσαμε στιγμές έντασης και ανησυχίας (αρνούμαι συνειδητά να χρησιμοποιήσω την λέξη φόβο) για μια τυχαία ή προσχεδιασμένη αεροναυτική σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο ή στο Αιγαίο. Η, με συνεχείς παλινδρομήσεις, τουρκική (μάλλον) προσωρινή απομάκρυνση από ακραίες προκλήσεις που ακολούθησε, πιθανόν να οδηγήσει στην επανάληψη των ατελέσφορων -μέχρι σήμερα- διερευνητικών επαφών.

Ενώ, όμως, παρατηρείται μια δική μας κρυφή αδημονία για την επανέναρξη των διερευνητικών, παρουσιάζεται πληθώρα δημοσιευμάτων που εκ προοιμίου απορρίπτουν την διαδικασία με την (ορθή) επισήμανση της ολισθηρότητας που αυτή μπορεί να προσλάβει δεδομένης μιας λανθάνουσας υποχωρητικότητάς μας έναντι της Άγκυρας. Επιπρόσθετα, ενώ εδώ και δεκαετίες προκρίνεται εκ μέρους μας, ως βέλτιστη λύση, η από κοινού προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο για την μια και μοναδική διαφορά με την Τουρκία (καθορισμός ορίων ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδος), αυξάνονται οι φωνές απόρριψης αυτής της προσέγγισης με τον (ορθό) ισχυρισμό ότι η ετυμηγορία του δικαστηρίου δεν θα ικανοποιήσει το σύνολο των προσδοκιών μας. Η πραγματικότητα αυτή είναι γνωστή από το 1976 οπότε και προκρίναμε ως κράτος και με σχεδόν πλήρη πολιτική συνταύτιση την, υπό προϋποθέσεις, προσφυγή μας στο Διεθνές Δικαστήριο.

12012021-1.jpg
Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λέιν, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Charles Michel, και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, David-Maria Sassoli, πετούν πάνω από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, στην περιοχή του Έβρου, στις 3 Μαρτίου 2020. Greek Prime Minister’s Office/Dimitris Papamitsos/Reuters

——————————————————

Η επισήμανση των κινδύνων και συνεπειών που κρύβει η κάθε επιλογή είναι απολύτως θεμιτή, όπως και η παρουσίαση προτάσεων και θέσεων για ενίσχυση των επιχειρημάτων μας και ευόδωση των στόχων μας. Η διαρκής, όμως, απόρριψη κάθε προοπτικής ή ακόμη και υιοθετημένης μακροχρόνιας εθνικής στρατηγικής για επίλυση τμήματος των ελληνοτουρκικών τριβών, αποδεικνύει την ύπαρξη φοβικών συνδρόμων και την έλλειψη εθνικής αυτοπεποίθησης. Αμφότερα οδηγούν στην ολέθρια αδυναμία χάραξης και μετά εμμονής υλοποίηση της εθνικής στρατηγικής. Οδηγούμαστε, δηλαδή, ως έθνος και κοινωνία, στην αδυναμία επιλογής και εφαρμογής μακροχρόνιας στρατηγικής, εστιάζοντας συνεχώς στα μειονεκτήματα και κόστη που έκαστος τρόπος ενεργείας παρουσιάζει.

Ενώ λοιπόν απορρίπτουμε το κόστος ανάληψης (ή αξιόπιστης απειλής ανάληψης) δυναμικών αντιδράσεων και ενεργειών, εμμένουμε στην ικανοποίηση του 100% των προσδοκιών μας ως σαν να έχουμε επιτύχει μια συντριπτική επικράτηση στα πεδία των μαχών, εκμηδενίζοντας την βούληση του αντιπάλου για περαιτέρω αντίσταση! Επικαλούμαστε -και ορθώς- το Διεθνές Δίκαιο και τους θεσμούς του για την υποστήριξη των θέσεών μας αλλά όταν συνειδητοποιούμε την πολιτική διάσταση των αποφάσεων των διεθνών οργάνων εμφανιζόμαστε απρόθυμοι και διστακτικοί. Ορισμένοι, μάλιστα, θεωρούν ως απαράδεκτη την ανάληψη του κινδύνου ενδεχόμενης δικαστικής απόφασης (αναγκαστικής) που δεν θα ικανοποιεί το σύνολο των αξιώσεών μας. Ανατρέχουμε στο Διεθνές Δίκαιο, αρνούμενοι να αντιληφθούμε ότι η θεσμοθέτησή του, εν μέσω δεκάδων αλληλοσυγκρουόμενων κρατικών απόψεων, οδήγησε σε ασαφείς διατυπώσεις που καθιστούν τα επιχειρήματά μας ισχυρά μεν αλλά όχι πάντα σε απόλυτο βαθμό και από όλους αποδεκτά.

Η ορθή αντίληψη της παραπάνω πραγματικότητας μαζί με τις αδιαφιλονίκητα ακλόνητες από πλευράς Διεθνούς Δικαίου θέσεις μας πρέπει να αποτελέσουν την βάση της επιλογής των εθνικών στόχων. Αναγκαστικά συνεξετάζονται οι διαθέσεις και τα συμφέροντα και των άλλων εμπλεκομένων δυνάμεων, σε μια προσπάθεια σύμπλευσης που εκμεταλλεύεται «παράθυρα ευκαιρίας» αλλά δεν διστάζει να προχωρήσει και σε συνδιαλλαγές. Τελικά, είναι το ισοζύγιο ισχύος που σε συνδυασμό και με την βαρύτητα του κάθε στόχου για τον Ελληνισμό, που θα οδηγήσει στην χάραξη και εφαρμογή της κατάλληλης στρατηγικής. Επιβάλλεται να κατανοήσουμε ότι καίτοι τελικά θα αποδεχθούμε ορισμένες υποχωρήσεις σε δευτερεύουσας σημασίας θέματα, θα πρέπει να επιλέξουμε την εξ αρχής και μετά εμμονής προβολή -ίσως και υπερβολικών- απαιτήσεων, επισείοντας πειστικά και την απειλή της καταφυγής σε σύγκρουση για την υπεράσπισή τους. Φυσικά, η απειλή για να γίνει πειστική πρέπει να συνοδεύεται με την απαραίτητη αμυντική ισχύ, την επίδειξη εσωτερικής ομόθυμης βούλησης εφαρμογής μιας σταθερής στρατηγικής διεκδικήσεων, και την εξασφάλιση διεθνούς κατανόησης και υποστήριξης των θέσεών μας, φυσικά εντός των ορίων που επιβάλει η πραγματικότητα και τα κρατικά συμφέροντα.

Αναμφίβολα, η πολιτική αυτή εμπεριέχει τον κίνδυνο της στρατιωτικής σύγκρουσης, ειδικά κατά την περίοδο που ο αντίπαλος θα θεωρήσει ότι οι θέσεις και οι στρατιωτικές ικανότητές μας αναβαθμίζονται, και ο παράγων χρόνος αρχίζει να λειτουργεί σε βάρος του. Αναγνωρίζοντας αυτή την πραγματικότητα, θα πρέπει να προχωρήσουμε στην άριστη αξιοποίηση του χρόνου που πιθανόν να αποκομίσουμε από τις διερευνητικές επαφές, ενισχύοντας τις διεθνείς συνεργασίες, ανατάσσοντας την οικονομία, αναβαθμίζοντας την αμυντική ισχύ μας, προετοιμαζόμενοι ακόμη και για το χειρότερο δυνατό σενάριο, αυτό μιας ολικής σύγκρουσης. Επισημαίνεται ότι μια σταθερή (ορθή) πολιτική πλήρους απόρριψης κάθε εχθρικής διεκδίκησης -έστω και για διαπραγματευτικούς λόγους- εμπεριέχει τον κίνδυνο της αυτοπαγίδευσής μας αν δεν υπάρξει η υπεύθυνη στάση του συνόλου του πολιτικού κόσμου.

Απώτερος στόχος, φυσικά, δεν πρέπει να είναι η σύγκρουση καθώς επ’ ουδενί δεν θα επιλύσει τα μακροχρόνια διμερή προβλήματά μας. Ούτε, όμως, και η εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτών λύσεων φαίνεται σήμερα εφικτή, καθώς η Τουρκία έχει υιοθετήσει -και όχι ως απλά διαπραγματευτικά όπλα- αναρίθμητες και πέραν κάθε πιθανότητας αποδοχής αξιώσεις. Πεισματικά, οφείλουμε να συνεχίσουμε -για πολλά ακόμα χρόνια- να εμμένουμε στις θέσεις μας. Παράλληλα, και χωρίς φόβο, πρέπει να προσέλθουμε προσεκτικά προετοιμασμένοι σε αυστηρά προκαθορισμένες συζητήσεις, αποδεχόμενοι συγχρόνως την προσφυγή σε διεθνή δικαστήρια για τη μια και μοναδική διαφορά μας, και επικαλούμενοι το Διεθνές Δίκαιο άνευ αστερίσκων και με ρεαλιστική αντίληψη της αξίας των εκκλήσεών μας.

Επιθυμητή για εμάς μακροχρόνια λύση είναι η υπέρβαση από την ίδια την τουρκική κοινωνία της επεκτατικής και αναθεωρητικής πολιτικής που αποτελεί φυσικό χαρακτηριστικό της παρούσης εξελικτικής πορείας της, και η οποία ενισχύεται από ένα ιδιόρρυθμο προσωποκεντρικό καθεστώτος με ανάμειξη εθνικιστικών και θρησκευτικών στοιχείων. Μια παρόμοια εξέλιξη μάλλον θα μετριάσει την διάθεση εμπλοκής σε αβέβαιες περιπέτειες, καθιστώντας ίσως εφικτή μια λογική και ειλικρινή σταδιακή προσέγγιση και -γιατί όχι;- και μια αμοιβαία επωφελή συνύπαρξη χωρίς προκλήσεις, με σεβασμό στις εκατέρωθεν θέσεις, ακόμη και με την υιοθέτηση πρωτόγνωρων μορφών συνεργασιών. Έως τότε είμαστε αναγκασμένοι να υιοθετήσουμε πειστικά την στρατηγική της «Αμοιβαία Εξασφαλισμένης Καταστροφής» με όλα τα μειονεκτήματά της. Οπωσδήποτε, υπάρχουν πάμπολλες άλλες δυνητικές εξελίξεις, που κυμαίνονται από την ραγδαία αποσταθεροποίηση της γείτονος (με τελείως απρόβλεπτες συνέπειες) μέχρι και την ανάδειξή της σε ισχυρότατη περιφερειακή δύναμη με πλήρη ανατροπή του ισοζυγίου ισχύος σε βάρος μας.

Σίγουρα, οποιαδήποτε πρόβλεψη των εξελίξεων, που κατά πολύ θα εξαρτηθούν και από τις διεθνείς ισορροπίες των μεγάλων δυνάμεων αλλά και από τις απρόβλεπτες κοινωνικές εσωτερικές τάσεις, είναι παρακινδυνευμένη. Το παρήγορο είναι ότι για κάθε περίπτωση η μεθοδολογία αντιμετώπισής της είναι η ιδία: μεθοδική προετοιμασία μας για το χειρότερο σενάριο και εμμονή -χωρίς φοβικά σύνδρομα και με αυτοπεποίθηση- σε ρεαλιστικούς στόχους.

*Αντιστράτηγος (εα), Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ), συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) και του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων (fainst.eu), διαλέκτης και συνεργάτης στην Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ).

Πηγή: foreignaffairs.gr

Το άρθρο Οι βασικές αρχές για έναν παραγωγικό ελληνοτουρκικό διάλογο… Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> https://newideas.gr/oi-vasikes-arches-gia-enan-paragogiko-ellinotoyrkiko-dialogo-toy-ippokrati-daskalaki/feed/ 0 54870 Οι ΗΠΑ του Biden και η νέα στρατηγική πρόκληση … Του Ευάγγελου Βενιζέλου https://newideas.gr/oi-ipa-toy-biden-kai-i-nea-stratigiki-proklisi-toy-eyaggeloy-venizeloy/ https://newideas.gr/oi-ipa-toy-biden-kai-i-nea-stratigiki-proklisi-toy-eyaggeloy-venizeloy/#respond Wed, 23 Dec 2020 11:09:41 +0000 https://newideas.gr/?p=53778 Του Ευάγγελου Βενιζέλου* Η πανδημία και οι παγκόσμιες επιπτώσεις της στην οικονομία, τη Δημοκρατία και το κράτος δικαίου δεν έχουν μεταβάλει -μέχρι τώρα τουλάχιστον- τους διεθνείς συσχετισμούς και το πλαίσιο μέσα στο οποίο ασκείται και η ελληνική εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.Ενδέχεται, όμως, το πλαίσιο αυτό να το επηρεάζει η έκβαση των αμερικανικών προεδρικών εκλογών. […]

Το άρθρο Οι ΗΠΑ του Biden και η νέα στρατηγική πρόκληση … Του Ευάγγελου Βενιζέλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> Του Ευάγγελου Βενιζέλου*

Η πανδημία και οι παγκόσμιες επιπτώσεις της στην οικονομία, τη Δημοκρατία και το κράτος δικαίου δεν έχουν μεταβάλει -μέχρι τώρα τουλάχιστον- τους διεθνείς συσχετισμούς και το πλαίσιο μέσα στο οποίο ασκείται και η ελληνική εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.Ενδέχεται, όμως, το πλαίσιο αυτό να το επηρεάζει η έκβαση των αμερικανικών προεδρικών εκλογών. Η εκλογή του Προέδρου Biden αναδεικνύει ως βασικό το ερώτημα αν θα επέλθουν αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται τη θέση τους στον παγκόσμιο χάρτη. Αν θα αλλάξει η επίσημη αμερικανική αντίληψη για τη σχέση με την Ευρώπη, για τη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου, για τη Β. Αφρική και τη Μ. Ανατολή.Αν θα επανέλθει σε ένα πιο συμβατικό και σταθερό πλαίσιο η αμερικανική στάση απέναντι στο ΝΑΤΟ. Και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει η απομάκρυνση των ΗΠΑ από την ουσία, αλλά και από το ύφος της πολιτικής Trump, στη στάση των ΗΠΑ ως προς την Τουρκία και το φαινόμενο Ερντογάν, ως προς την Ελλάδα, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό.

Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Joe Biden. Αν η αμερικανική πολιτική στραφεί στην ανασύσταση της στρατηγικής ενότητας της Δύσης, το τοπίο στις διεθνείς σχέσεις θα μεταβληθεί σημαντικά. Ειδικά για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, θα πιεστεί και η Ε.Ε. να τοποθετηθεί απέναντι στην Τουρκία και θα δρομολογηθούν αναπόφευκτα σημαντικές εξελίξεις. Shutterstock / Ron Adar

Σε αντίθεση με τις αναλύσεις που εκκινούν από τα ειδικότερα ερωτήματα και προτάσσουν τα δεδομένα της περιοχής μας, θεωρώ ότι όλα θα εξαρτηθούν από το αν ο Πρόεδρος Biden θα θέσει ως στρατηγική, θα έλεγα ακριβέστερα ιστορική, προτεραιότητά του την αποκατάσταση της έννοιας και της ενότητας της Δύσης. Η πολιτική Trump είχε ως κοινό παρονομαστή την υπονόμευση της Δύσης ως στρατηγικής οντότητας.Κατά την τετραετία Trump, το «βαθύ» φιλελεύθερο αμερικανικό κράτος, κυρίως σε υπηρεσιακό επίπεδο, αλλά και στο επίπεδο του Κογκρέσου, προσπάθησε να διατηρήσει το πλαίσιο των ευρωατλαντικών σχέσεων, παρά τις διαρκείς εκπλήξεις και πρωτοβουλίες ερήμην των Ευρωπαίων συμμάχων. Οι ελληνοαμερικανικές αμυντικές σχέσεις ενισχύθηκαν πολλαπλώς, αλλά ο Πρόεδρος Ερντογάν δεν ένιωσε επαρκή αμερικανική πίεση που να του επιβάλλει να επαναξιολογήσει την πολιτική του στη Μεσόγειο ή τη φαινομενικά παράδοξη σχέση στρατηγικής συνεννόησης και ελεγχόμενης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία στη Συρία, τη Λιβύη ή τον Καύκασο. Η αναστολή της πώλησης των αεροσκαφών F-35 λόγω της προμήθειας των πυραύλων S-400 δεν φάνηκε ως τώρα να ασκεί αποτελεσματική επιρροή.

Αν ο Πρόεδρος Biden θέσει την ανασύσταση της στρατηγικής ενότητας της Δύσης στο επίκεντρο της πολιτικής του, αυτό θα επηρεάσει το κλίμα των ευρωαμερικανικών σχέσεων, την οπτική γωνία των σχέσεων με την Κίνα, την τοποθέτηση των σχέσεων με τη Ρωσία σε ένα πιο μακροπρόθεσμο και διορατικό ορίζοντα. Θα επηρεάσει προφανώς και τα όρια των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Η Τουρκία θα κληθεί να επανεξετάσει το σημείο μέχρι το οποίο φτάνει ο «εξαιρετισμός» που διεκδικεί λόγω γεωγραφικής θέσης και θρησκευτικής ταυτότητας και να απαντήσει καθαρά στο καταλυτικό ερώτημα αν θεωρεί τον εαυτό της χώρα θεμελιωδώς δυτική και νατοϊκή ή όχι.

Μια τέτοια αμερικανική στάση θα βοηθήσει και θα πιέσει τους Ευρωπαίους εταίρους να τοποθετηθούν απέναντι στην Τουρκία με στρατηγικό και ολοκληρωμένο τρόπο και όχι μέσα από πολλές διαθλάσεις για λόγους οικονομικούς ή σχετικούς με τη σημασία των τουρκικής καταγωγής πολιτών για τους εσωτερικούς πολιτικούς συσχετισμούς.

Από την άλλη πλευρά, μια παρόμοια αλλαγή στην αμερικανική προσέγγιση, θα θέσει με πιο επιτακτικό τρόπο το ερώτημα για την ετοιμότητα της ελληνικής πλευράς να μετάσχει σε έναν διάλογο με την Τουρκία, στο πλαίσιο πάντα των βασικών μας επιλογών. Έναν διάλογο επιβεβλημένο από το διεθνές δίκαιο για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών με κατάληξη τη συμφωνημένη προσφυγή στη διεθνή δικαιοσύνη, η απόφαση της οποίας θα γίνει αποδεκτή. Έναν διάλογο για σοβαρά και εφαρμόσιμα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Έναν διάλογο για τη συνύπαρξη στο ΝΑΤΟ με σεβασμό στις αρχές της Συμμαχίας.

Το ερώτημα περί ετοιμότητας αφορά βεβαίως και την ελληνοκυπριακή πλευρά, ιδίως τώρα που η Τουρκία εκτίθεται, καθώς έσπευσε να απομακρυνθεί και ρητορικά από το σχήμα της δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας και θέτει ευθέως και επισήμως ζήτημα λύσης «δυο κρατών».

Η περίοδος που διανύουμε είναι γεμάτη από προκλήσεις και αβεβαιότητες. Είναι συνεπώς ανοιχτή σε στρατηγικού χαρακτήρα επαναξιολογήσεις, που δεν γίνονται με γενικόλογες κοινοτοπίες, υπεκφυγές ή επανάληψη στερεοτύπων. Όλα φυσικά εκκινούν από το εσωτερικό μέτωπο. Από την ικανότητα του κράτους να λειτουργεί αποτελεσματικά και να διαχειρίζεται κρίσεις. Από την ενδυνάμωση όλων των παραμέτρων της εθνικής ισχύος, από την ανάκαμψη της οικονομίας και την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων και της αμυντικής και αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας, μέχρι το κοινωνικό κλίμα, τον πολιτικό πολιτισμό, το εθνικό φρόνημα.

Η πολυεπίπεδη αυτή πρόκληση μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε μια πραγματική άσκηση εθνικής αυτογνωσίας και να γιορτάσουμε με ουσιαστικό τρόπο τη μεγάλη επέτειο των 200 ετών από την έναρξη της Επανάστασης της Ανεξαρτησίας.

*Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών (2013-2015), Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών (2011-2012), Υπουργός Εθνικής Άμυνας (2009-2011). Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (2012-2015). Βουλευτής Θεσσαλονίκης (1993-2019). Είναι καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Οι ΗΠΑ του Biden και η νέα στρατηγική πρόκληση … Του Ευάγγελου Βενιζέλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> https://newideas.gr/oi-ipa-toy-biden-kai-i-nea-stratigiki-proklisi-toy-eyaggeloy-venizeloy/feed/ 0 53778 Πώς η Κρήτη μετατρέπεται σε «φρούριο» https://newideas.gr/pos-i-kriti-metatrepetai-se-froyrio/ https://newideas.gr/pos-i-kriti-metatrepetai-se-froyrio/#respond Sun, 08 Nov 2020 10:37:17 +0000 https://newideas.gr/?p=51810 Τη δημιουργία βάσης ελικοπτέρων της Αεροπορίας Στρατού στην Κρήτη, που θα διαθέτει και εγκαταστάσεις συντήρησης – και θα προστεθεί στις βάσεις των Μεγάρων, του Στεφανοβικείου και της Αλεξάνδρειας -, μελετούν οι επιτελείς του «Πενταγώνου» με στόχο την αναβάθμιση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων μετά την ολοένα και κλιμακούμενη τουρκική προκλητικότητα. Το σχέδιο όμως για μόνιμη […]

Το άρθρο Πώς η Κρήτη μετατρέπεται σε «φρούριο» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> Τη δημιουργία βάσης ελικοπτέρων της Αεροπορίας Στρατού στην Κρήτη, που θα διαθέτει και εγκαταστάσεις συντήρησης – και θα προστεθεί στις βάσεις των Μεγάρων, του Στεφανοβικείου και της Αλεξάνδρειας -, μελετούν οι επιτελείς του «Πενταγώνου» με στόχο την αναβάθμιση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων μετά την ολοένα και κλιμακούμενη τουρκική προκλητικότητα.

Το σχέδιο όμως για μόνιμη στάθμευση ελικοπτέρων στην Κρήτη δεν είναι ξεκομμένο, αλλά εντάσσεται σε έναν γενικότερο σχεδιασμό. Η στρατιωτική ηγεσία θέλει να ενισχύσει κι άλλο την Κρήτη – που έτσι κι αλλιώς είναι «αστακός» από πλευράς αμυντικής θωράκισης -, καθώς θεωρεί ότι λόγω των στρατιωτικών και γεωπολιτικών εξελίξεων και των τουρκικών προκλήσεων στην περιοχή είναι απαραίτητο να αξιοποιηθεί περισσότερο ο κομβικός της ρόλος. Ακριβώς γι’ αυτόν το τον λόγο, εν μέσω της καλοκαιρινής ελληνοτουρκικής κρίσης, φτιάχτηκε σε χρόνο ρεκόρ στρατιωτικό φυλάκιο στη Γαύδο, ενώ προ ημερών ανακοινώθηκε και επισήμως ότι δρομολογείται η δημιουργία μεγάλου ναυστάθμου στη Σούδα, στα πρότυπα της Σαλαμίνας.

Δεν είναι τυχαίο ότι την περασμένη Δευτέρα, σε ομιλία του σε συνέδριο ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, έκανε ιδιαίτερη μνεία στον ρόλο της Κρήτης και της μετατροπής της σε «φρούριο» για την προβολή ισχύος προς και από τη θάλασσα στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο. Και προχθές, εξάλλου, περιοδεία σε μονάδες του Στρατού Ξηράς στην Κρήτη πραγματοποίησε ο αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Χαράλαμπος Λαλούσης, καθώς το Επιτελείο δίνει πάντα βάρος στη στρατηγική και επιχειρησιακή αξία της Μεγαλονήσου.

Βάση ελικοπτέρων

Ειδικότερα για τη λειτουργία βάσης ελικοπτέρων στην Κρήτη, το ΓΕΣ – σύμφωνα με τις πληροφορίες των «ΝΕΩΝ» – ενδιαφέρεται να προχωρήσει και να υλοποιηθεί. Και γι’ αυτό έχει αρχίσει να επαναφέρει στο προσκήνιο την ιδέα που είχε διατυπωθεί και από παλαιότερες στρατιωτικές ηγεσίες. Ανώτατες στρατιωτικές πηγές εξηγούν μάλιστα ότι η υλοποίηση δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη. «Τα ελικόπτερα ούτως ή άλλως μπορούν να πάνε παντού. Και η Κρήτη έχει πολλά αεροδρόμια». Ομως, προσθέτουν, βασική προϋπόθεση μιας βάσης «είναι να υπάρχει και σταθμός συντήρησης». Η χρησιμότητα των ελικοπτέρων είναι αναμφισβήτητη, αφού στην Κρήτη υπάρχουν αερομεταφερόμενα τάγματα και μονάδες αλεξιπτωτιστών. Μια βάση θα προσδώσει ταχύτητα σε επιχειρήσεις. Ως λύση παλαιότερα είχε προταθεί το σημερινό πολιτικό αεροδρόμιο στο Ηράκλειο, το οποίο θα μεταφερθεί στο Καστέλι.

Κινήσεις περαιτέρω ενίσχυσης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της Κρήτης έγιναν μάλιστα και μέσα στην καρδιά της ελληνοτουρκικής κρίσης το καλοκαίρι. Το ΓΕΣ σε χρόνο ρεκόρ, μέσα σε μόλις μία εβδομάδα, προχώρησε στη δημιουργία στρατιωτικού φυλακίου. Ετσι, ο Στρατός Ξηράς αποκτά για πρώτη φορά παρουσία στο νοτιότερο σημείο της Ελλάδας. Και είναι πρόδηλη η αξία αυτής της παρέμβασης καθώς οι Ενοπλες Δυνάμεις θα ελέγχουν πιο αποτελεσματικά την ευρύτερη περιοχή. Σημειώνεται ότι σε ανάλογη κίνηση, δηλαδή στη λειτουργία στρατιωτικού φυλακίου, αναμένεται να προχωρήσει σύντομα ο Στρατός Ξηράς και στους Οθωνούς, στο νησάκι που αποτελεί το δυτικότερο άκρο της Ελλάδας.

Μια δεύτερη «Σαλαμίνα»

Στα σχέδια του υπουργείου Αμυνας και του ΓΕΕΘΑ είναι και η δημιουργία ενός ναυστάθμου στη Σούδα, πλήρους οργανωμένου και λειτουργικού, δηλαδή εφάμιλλου της Σαλαμίνας. Η δημιουργία ενός μεγάλου ναυστάθμου που θα μπορεί να φιλοξενήσει ταυτόχρονα πάρα πολλά πλοία του ΠΝΕ εντάχθηκε στο 15ετές πρόγραμμα σταδιακής αναβάθμισης των Ενόπλων Δυνάμεων. Βασική επιδίωξη είναι με τη δημιουργία αυτής της υποδομής η χώρα μας να κάνει αισθητή τη ναυτική παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο και να την ελέγχει αποτελεσματικότερα, μετά και τις αλλεπάλληλες προκλήσεις στην περιοχή.

Υπερσύγχρονο ραντάρ

Παράλληλα οι επιτελείς εξετάζουν όλες τις δυνατότητες καλύτερου ελέγχου της περιοχής με προηγμένα ηλεκτρονικά μέσα. Γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχει σχεδιασμός για την εγκατάσταση ενός υπερσύγχρονου ραντάρ στην Ανατολική Κρήτη.

Πηγή: tanea.gr

Το άρθρο Πώς η Κρήτη μετατρέπεται σε «φρούριο» εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

]]> https://newideas.gr/pos-i-kriti-metatrepetai-se-froyrio/feed/ 0 51810