Η επίσημη εξαγγελία δύο νέων κομμάτων λειτούργησε ως χιονοστιβάδα επιφέροντας διαλυτικά φαινόμενα σε άλλους σχηματισμούς… Οι αναταράξεις όμως κτυπούν την πόρτα στο ΠΑΣΟΚ αλλά και τη ΝΔ.

Το άρθρο Κομματικές αφίξεις και αναχωρήσεις εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σχολιασμός της επικαιρότητας από τον δημοσιογράφο, Τάσο Παπαδόπουλο, στο ραδιοφώνο του Αθηναϊκου και Μακεδονικού Πρακτορείο Ειδήσεων, “ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ 104,9 FM” και την εκπομπή “ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ”, με τον Νίκο Γιώτη

Το άρθρο Σχόλιο του Τάσου Παπαδόπουλου 03/06/2026 εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι ιστότοποι ΝΕΕΣ ΙΔΕΕΣ (Αθανάσιος Παπανδρόπουλος) και EUROPEAN BUSINESS REVIEW (Χρήστος Τρικούκης) σας προσκαλούν σε συζήτηση για την ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ την Τετάρτη 20 Μαϊου 2026 και ώρα 18:30, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εταιρείας ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ, οδός Εθνικής Αντιστάσεως 93, Νέο Ψυχικό.

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

Κεντρικός ομιλητής: Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, πρώην Υπουργός
Σχολιαστές: Πέτρος Παραράς, Καθηγητής Συνταγματικού Δίκαιου, Επίτιμος Πρόεδρος ΣτΕ.
Λεωνίδας-Φοίβος Κόσκος: Δικηγόρος-Οικονομολόγος
Κώστας Χριστίδης: Νομικός-Οικονομολόγος

Συντονίζει ο Τάσος Παπαδόπουλος, Δημοσιογράφος

Το άρθρο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Τουρκία άρχισε πάλι να βρυχάται. Την ενοχλούν, γράφουν τα κατευθυνόμενα από το Σεράι του Ερντογάν έντυπα και τηλεοπτικά κανάλια, οι εξοπλισμοί της Ελλάδας. Την ενοχλούν οι συμμαχίες της, με Ισραήλ και Γαλλία. Την ενοχλούν οι αμυντικοί σχεδιασμοί για τα νησιά, με σκοπό να τα προστατεύσουν από τις ορδές των drones. Την ενοχλούν ότι πετάει και ότι κολυμπάει στο Αιγαίο.

Μήπως ήρθε η ώρα να τους θυμίσει η Ελλάδα, με εμφατικό τρόπο πόσο την ενοχλεί η Στρατιά του Αιγαίου και οι συνεχείς ασκήσεις με θέμα την κατάληψη νησιών. Ποια άραγε εννοούν; Μήπως την Μάλτα ή την Σικελία; Και για του λόγου το αληθές, όταν συνεδριάζουν οι επιτελικοί των ασκήσεων στην Τουρκία, έχουν στο φόντο τους, την Λήμνο.

Κατά τα άλλα θέλουν να τους πιστέψουμε ότι δεν κινδυνεύουν τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, από τις ορδές του Αττίλα. Κι όταν μας μιλούν με υπερφίαλο ύφος, για τους βαλλιστικούς τους πυραύλους, που μπορούν να φτάσουν και πέραν της Αθήνας μήπως σε αυτή την περίπτωση, ξεχνούν ότι είμαστε στην ίδια συμμαχία, ή άραγε την θυμούνται μόνο όταν κατηγορούν την Αθήνα για την αμυντική της θωράκιση.

Το θράσος τους δεν περιγράφεται, μιας και όπως αποδείχθηκε πρόσφατα στις πολεμικές επιχειρήσεις στον Κόλπο, η Αθήνα διαθέτει αμυντικά συστήματα, με τα οποία προστάτεψε πέρα από τον Ελλαδικό χώρο, την Κύπρο και την Βουλγαρία, ενώ όπως αποδείχθηκε στο πεδίο, σε ότι αφορά την άμυνα, ο Σουλτάνος ήταν γυμνός. Εκλιπαρούσε τότε Ισπανούς, Γερμανούς και ΗΠΑ να προστατεύσουν τον εναέριο της χώρο, από τις επιθέσεις των κατά τα άλλα φίλων της στον περσικό κόλπο.

Στο πακέτο των εξωφρενικών και συνάμα εκτός τόπου και χρόνου απαιτήσεών της, η Τουρκία βάζει τώρα στο υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο της για το Αιγαίο και την επιβουλή σε 152 νησιά και βραχονησίδες. Τόσα τους λείπουν τόσα ζητούν. Την ίδια ώρα αγνοούν, ή κάνουν ότι το αγνοούν, το άρθρο 12 και 15 της Λαζάννης, που ρητά αναφέρει, ότι η Τουρκία παραιτείται από κάθε δικαίωμα και τίτλο σε εδάφη, πέραν των τριών μιλίων από τις ακτές της.

Αν δεν υπήρχε η συνεχείς απειλή, είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν θα είχε κανένα λόγο να εξοπλίσει τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Ούτε περισσεύουν τα χρήματα που διατίθενται για τους εξοπλισμούς, ούτε υπάρχει καμία βλέψη από ελληνικής πλευράς προς τις Μικρασιατικές ακτές. Αυτά που λένε τα παπαγαλάκια της τουρκικής προπαγάνδας στα κανάλια τους, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Εξάλλου στην πορεία του χρόνου έχει γίνει φανερό δια γυμνού οφθαλμού, το ποιος τήρησε το γράμμα και το πνεύμα της Συνθήκης και ποιος με βάναυσο τρόπο την καταπάτησε. Από που να αρχίσει κανείς. Από τους Έλληνες της Πόλης, με αφορμή τα 573 χρόνια από την Άλωση, της Ίμβρου και της Τενέδου, ή την λειτουργία του Πατριαρχείου που έχει υποστεί τα πάνδεινα;

Οι Έλληνες που ζούσαν για εκατοντάδες χρόνια στην Κωνσταντινούπολη εξεδιώχθησαν, με βανδαλισμούς σπιτιών και καταστημάτων, από στρατιώτες, που υποδύθηκαν τους αγανακτισμένους πολίτες, τόσο το 1955 όσο και το 1964. Από τους 120.000, που ζούσαν στην Πόλη έχουν απομείνει μόλις 2.000, ως επί το πλείστον υπέργηροι.

Αντίθετα η αμοιβαιότητα, που προέβλεπε η Συνθήκη της Λωζάννης με τους αντίστοιχους μουσουλμάνους της Θράκης, τηρήθηκε χωρίς παρεκκλίσεις από την Ελλάδα. Η φασαρία που κάνουν από την Άγκυρα με τους Μουφτήδες, που θέλουν να εκλέγονται και να μην διορίζονται, είναι άνευ περιεχομένου, μιας και δεν προβλέπεται από τις Συνθήκες. Και στην Τουρκία άλλωστε, οι αντίστοιχες διαδικασίες γίνονται για την εκλογή τους.

Αλλά εκεί που έδρασαν ως συμμορία βαρβάρων και όχι ως κράτος οι Τούρκοι, έχει να κάνει με στις διώξεις των Ελλήνων της Ίμβρου και της Τενέδου. Στην Ίμβρο ζούσαν 10.000 Έλληνες και 2.000 Τούρκοι. Το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάννης προέβλεπε καθεστώς αυτονομίας και πλήρη προστασία γλώσσας, θρησκείας και εκπαίδευσης με Έλληνες δασκάλους. Τέλος προέβλεπε η Τοπική Αυτοδιοίκηση να περιέλθει στους Έλληνες κατοίκους.

Οι Τούρκοι δεν επέτρεψαν την εκλογή Ελλήνων τοπικών αρχόντων, και παράλληλα προκειμένου να καταστρέψουν την οικονομικά τους, τους απαγόρευσαν να εξάγουν από το νησί τα γεωργικά και κτηνοτροφικά τους προϊόντα, καταδικάζοντάς τους έτσι σε οικονομικό μαρασμό.

Και δεν έμειναν σε αυτή την απαράδεκτη ενέργεια. Μετέφεραν στο νησί βαρυποινίτες σε δήθεν ανοιχτές φυλακές. Αποτέλεσμα να κλέβουν τους Έλληνες, να αρπάζουν τις περιουσίες τους και να βιάζουν τις γυναίκες, και τις κόρες τους. Έτσι οδηγήθηκαν αναγκαστικά στο δρόμο της προσφυγιάς και από τους 10.000 που ζούσαν στο νησί το 1923, να απομένουν σήμερα λιγότεροι από πεντακόσιους ανθρώπους.

Κάτι ανάλογο με τις διώξεις συνέβη και στην Τένεδο. Από τους 5.000 Έλληνες και 500 Τούρκους, έχουν απομείνει σήμερα καμιά δεκαριά ψυχές.

Όλα αυτά τα εγκλήματα δεν αναδεικνύονται δυστυχώς, όσο θα έπρεπε από Ελληνικής πλευράς και είναι σχεδόν άγνωστα στο ευρύτερο κοινό της χώρας μας. Και δυστυχώς δεν χρησιμοποιούνται κάθε φορά, που η Άγκυρα επιχειρεί να προβάλει αστήριχτα αιτήματα, που αφορούν την διαβίωση των μουσουλμάνων της Θράκης. Απόδειξη, τέσσερεις μουσουλμάνοι από την Θράκη, εκλέγονται σήμερα Βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου.

Αυτή την πραγματικότητα οφείλει να αναδείξει η Ελλάδα και να μην κωφεύει, στις κάθε λογής τουρκικές προκλήσεις. Είναι καιρός και οι νέοι στην Ελλάδα να γνωρίσουν αυτή την ιστορική πραγματικότητα, και η διεθνής κοινή γνώμη να ενημερωθεί. Μιας και η βαρβαρότητα δεν ταιριάζει στην Ευρώπη, των δημοκρατικών αρχών, των αξιών και του πολιτισμού…

Το άρθρο Η τουρκική επιθετικότητα… Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σχολιασμός της επικαιρότητας από τον δημοσιογράφο, Τάσο Παπαδόπουλο, στο ραδιοφώνο του Αθηναϊκου και Μακεδονικού Πρακτορείο Ειδήσεων, “ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ 104,9 FM” και την εκπομπή “ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ”, με τον Νίκο Γιώτη

Το άρθρο Σχόλιο του Τάσου Παπαδόπουλου 25/05/2026 εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Πολλά νέα αρχηγικά κόμματα διεκδικούν την ψήφο των Κυπρίων πολιτών. Κόμματα χωρίς εσωτερική δομή με τον αρχηγό να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Κάτι ανάλογο θα έλεγε κανείς, που συμβαίνει και στην Ελλάδα…

Το άρθρο Εκλογές στην Κύπρο με νέα κόμματα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Το ποδόσφαιρο δεν έχει μπει απλά στη ζωή μας, κυριαρχεί στη δημόσια σφαίρα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Α. Τσίπρας προαναγγέλλει την ημερομηνία εξαγγελίας του νέου κόμματός του, δείχνοντας την πλάτη ενός ποδοσφαιριστή της Μπαρτσελόνα με το νούμερο 26, ημερομηνία της συγκέντρωσης του στο Θησείο.

Μας είπαν, να δούμε κι αν ισχύει, ότι τα το νέο κόμμα Τσίπρα θα έχει τα χρώματα της Μπαρτσελόνα, το βαθύ μπλε και το μπορντό. Ένας ακόμη παραλληλισμός ποδοσφαίρου και πολιτικής.

Αν κρίνουμε από τους συνειρμούς και τη χρήση χρωμάτων δημοφιλών ομάδων, η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής ζωής είναι πια γεγονός. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο ότι εφοπλιστές αναλαμβάνουν τα ηνία των ομάδων και εν συνεχεία με την δύναμη του χρήματος και του στρατού των οπαδών, επιχειρούν να διεισδύσουν και στον χώρο της πολιτικής.

Από μεταγραφές ποδοσφαιριστών γνωρίζουν. Ανάλογη είναι και η τακτική που ακολουθούν και με τους πολιτικούς. Είναι φανερό ότι ζούμε σε προεκλογική περίοδο, αλλά ταυτόχρονα και μεταγραφική.

Οι μετέχοντες στα υπό διάλυση κόμματα ψάχνουν να βρουν τη νέα φανέλα, που θα φορέσουν. Επαγγελματίες είναι οι άνθρωποι. Όπου προσφέρεται η ευκαιρία για να εισπράξουν τους παχυλούς μισθούς τους και τα εξτραδάκια, τρέχουν να καλύψουν κενές ή υποτιθέμενες κενές θέσεις.

Όταν το χρήμα ρέει άφθονο, οι πρόθυμοι που τρέχουν να το εισπράξουν είναι περισσότεροι των αναμενομένων. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός, ότι το πόθεν έσχες των πολιτικών τους εμφανίζει με αρκετές ντουζίνες ακινήτων.

Ποντάρουν οι άνθρωποι σε σίγουρες επενδύσεις. Το λένε και οι σοφοί του εβραϊκού έθνους. Τα ακίνητα είναι μια από τις τρεις κινήσεις διασφάλισης των κερδών, του κάθε έξυπνου επενδυτή.

Κατά τα άλλα, στον προεκλογικό χρόνο που θα διεξέλθουμε, θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά. Από προδότες και προδοσίες μέχρι απατεώνες, διεφθαρμένους και συμμορίες. Όσο πιο πολύ βρίζουν κάποιοι, τόσο και περισσότερο γίνονται αρεστοί στο φιλοθεάμον κοινό.

Γι αυτό και οδηγούν την ένταση στη Βουλή στα άκρα. Ο κόσμος θέλει αίμα και σπέρμα. Και το αίμα δηλ. η οξύτητα, σε όλο της το εύρος θα είναι το όπλο των μονοπρόσωπων κομματικών σχηματισμών, που μιλούν για δημοκρατία και δικαιοσύνη και στο κόμμα τους παρουσιάζουν ένα στυγνό αυταρχικό πρόσωπο, που μεταφράζεται στην αρχή της μιας ή του ενός. Μόνο βούρδουλα δεν βγάζουν για να μαστιγώσουν, τα δόλια τα στελέχη τους.

Η μια όψη του νομίσματος μιλάει για δημοκρατία και η άλλη, αυτή που κρύβεται, σαν την αθέατη πλευρά του φεγγαριού, έχει το φρικτό πρόσωπο του αυταρχισμού. Και για να μην αμφιβάλλει κανείς για τα προσωπικά κόμματα, βάζουν στο ψηφοδέλτια τους και την αφεντομουτσουνάρα του αρχηγού.

Δεν μένει παρά να γυρίσουμε στο σταυρό, αντί της υπογραφής και στη δακτυλοσκόπηση για να φέρουμε την διαδικασία των εκλογών στα παλιά καλά χρόνια. Ήδη πλησιάζουμε στην οπισθοδρόμηση κατά δύο αιώνες, με τα φίλα προσκείμενα σε κάποια μεγάλη δύναμη, κόμματα.

Αν ο θυμός είναι το μόνο κίνητρο, που μας οδηγεί στην κάλπη, τότε να αποβάλουμε ότι λογική έχει απομείνει στο μυαλουδάκι μας, και να πάμε όλοι σύσσωμοι στην γκιλοτίνα.

Πολλές φορές κάποιοι συμπατριώτες μας, θέλησαν να οδηγήσουν την πατρίδα μας στην καταστροφή. Από την δολοφονία του Καποδίστρια, την επιχείρηση κατάληψης της Άγκυρας, τον εμφύλιο του 1946-49 και τέλος το δημοψήφισμα του 2015, που παρά λίγο να οδηγήσει την Ελλάδα στην οικονομική καταστροφή.

Το σημερινό κατακερματισμένο πολιτικά τοπίο οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, αν επιβεβαιωθούν οι πολλαπλές δημοσκοπήσεις, μιας και κανείς δεν συνεργάζεται με κανέναν.

Το τι μέλλει γενέσθαι ένας Θεός ξέρει. Η φαγωμάρα γνωστό γνώρισμα των Ελλήνων, αλλά και η γκρίνια συνθέτουν μερικά από τα χαρακτηριστικά της φυλής μας. Αυτά εκμεταλλεύονται οι κάθε λογής λαϊκιστές πολιτικάντηδες και επιχειρούν να αναρριχηθούν στο πολιτικό στερέωμα.

Αν προσθέσουμε την τοξικότητα και την εχθροπάθεια που φτάνουν στις υπερβολές περί εσχάτης προδοσίας, έχουμε μια εικόνα πολεμικής σύρραξης στον πολιτικό στίβο, που ουδόλως εξυπηρετεί το καλώς νοούμενο συμφέρον πολιτών και Πολιτείας, μιας και δεν παράγει πολιτική, που να βελτιώνει την καθημερινότητα των πολιτών.

Για πολλά χρόνια είχαμε τον διαχωρισμό δεξιά, κέντρο, αριστερά. Σήμερα ιδεολογικά αυτές οι διαχωριστικές γραμμές έχουν αμβλυνθεί. Ταυτόχρονα έχουν προκύψει ακροδεξιά και ακροαριστερά κόμματα και σχηματισμοί, ενώ το ζητούμενο της εποχής, που αφορά την καλυτέρευση της ζωής των πολιτών, διαπερνά αυτούς τους παραδοσιακούς διαχωρισμούς.

Τα αιτήματα των αριστερών κομμάτων δωρεάν υγεία, δωρεάν παιδεία και σύγχρονο κοινωνικό κράτος, ικανοποιούνται από δεξιά κόμματα, αφαιρώντας σημαντικά επιχειρήματα της αριστεράς, που αναζητά νέο ρόλο, αυτόν του ακτιβισμού, στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Ο πόλεμος κατά της διαφθοράς απαιτεί ευρύτερη συνοχή ανάμεσα στα κόμματα, μιας και απαιτεί αλλαγές που θίγουν κεκτημένα, ακόμη και εκείνων που εμφανίζονται ως κήρυκες της πάταξης αυτών των φαινομένων.

Το προσωπικό βόλεμα είναι το κυρίαρχο της εποχής μας. Για να δούμε πιο άλλο κακό μας περιμένει…

Το άρθρο Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής… Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Σχολιασμός της επικαιρότητας από τον δημοσιογράφο, Τάσο Παπαδόπουλο, στο ραδιοφώνο του Αθηναϊκου και Μακεδονικού Πρακτορείο Ειδήσεων, “ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ 104,9 FM” και την εκπομπή “ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ”, με τον Νίκο Γιώτη

Το άρθρο Σχόλιο του Τάσου Παπαδόπουλου 19/05/2026 εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η απάντηση της Άγκυρας στη συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ ήρθε οσονούπω, με μια ακραία κίνηση, που προαναγγέλθηκε και επίσημα, αυτή της μετατροπής του Αιγαίου σε…τουρκική λίμνη.

Αυτή τη φορά η απάντηση δεν αρκεί να περιοριστεί σε διαμαρτυρίες και καταγγελίες σε ΕΕ και ΟΗΕ. Κι αυτό, γιατί η Τουρκία θα επιδιώξει να καταλάβει αυθαίρετα τον θαλάσσιο χώρο, ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, εγκλωβίζοντας όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου κάτω από την άμεση κυριαρχία της Άγκυρας.

Ένα πρώτο δείγμα αυτής της προκλητικότητας, που δεν συνάδει με κανένα κανόνα διεθνούς δικαίου, έδωσε ήδη η Τουρκία, επιχειρώντας να παρακωλύσει την πόντιση καλωδίων οπτικών ινών, ανάμεσα στην Κω, την Αστυπάλαια και την Ανάφη.

Κάτι ανάλογο είχε κάνει πρόσφατα στην Κάσο, ενώ είναι πια κοινό μυστικό, ότι εμπόδισε πριν από δύο χρόνια την προεργασία πόντισης ηλεκτρικού καλωδίου ανάμεσα στην Κρήτη και την Κύπρο.

Τώρα επιδιώκει να νομιμοποιήσει τα τετελεσμένα, ετοιμάζοντας νόμο με τον οποίο θα διχοτομείται αυθαίρετα το Αιγαίο και θα χρειάζεται η άδεια της Άγκυρας, για κάθε θαλάσσια δραστηριότητα ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, ενώ τα τουρκικά αλιευτικά θα μπορούν ελεύθερα να ψαρεύουν πέραν των έξι μιλίων των ακτών των νησιών, κάτι που δεν θα μπορούν να κάνουν τα αντίστοιχα ελληνικά.

Αδιαφορώντας για το περιεχόμενο της Συνθήκης της Λωζάννης, που ορίζει ότι πέραν των τριών μιλίων η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα, αυθαίρετα προβάλει αξιώσεις, σε νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, χρησιμοποιώντας ως προηγούμενο αυτό των Ιμίων.

Ως γνωστόν με τις πλάτες των Αμερικανών, που γνώριζαν ότι αυτά ανήκουν στην Ελλάδα, έδωσαν μια δήθεν σολομώντεια λύση, με την συμφωνία όχι στρατοί, όχι πλοία, όχι σημαίες.

Όπως αποκάλυψε ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, η Ουάσιγκτον γνώριζε πολύ καλά ότι τα Ίμια ήταν ελληνικά, όμως επειδή δεν ήθελε να κακοκαρδίσει την Τουρκία, προέκρινε μιαν ενδιάμεση λύση, που όμως άνοιξε την όρεξη της Άγκυρας και έκτοτε πρόσθεσε στο καλάθι των εξωφρενικών απαιτήσεών της, τις λεγόμενες γκρίζες ζώνες.

Το πρόβλημα και το θέμα δεν είναι στην ουσία οι συμμαχίες της Αθήνας. Είναι οι εξοπλισμοί, που καθιστούν την Ελλάδα ισχυρό αντίπαλο και απομακρύνουν την Τουρκία από τον διακαή της πόθο, μέσω ενός φοβικού συνδρόμου, να οδηγήσει την Αθήνα στην αποδοχή των τετελεσμένων, εξασφαλίζοντας τον έλεγχο του Αιγαίου και της Α. Μεσογείου.

Κάτι που έχει ήδη κάνει στην Λιβύη και την Συρία. Και είναι ανάλογο με αυτό της Φινλανδίας, απέναντι στην Σοβιετική Ένωση που στην διεθνή καταγραφή έχει ονομαστεί φινλανδοποίηση.

Με αυτή την έννοια η παγίδα του Θουκυδίδη στην οποία αναφέρθηκε ο Πρόεδρος της Κίνας, ήταν μια αντιστοιχία του πολέμου Σπαρτιατών-Αθηναίων, που την παραλλήλισε με αυτήν της Κίνας με τις ΗΠΑ για την Ταϊβάν.

Η αναφορά στην ιστορία παραπέμπει σε μια ανερχόμενη δύναμη που γίνεται ανταγωνιστική, και δεν το ανέχεται η μέχρι τότε κραταιά υπερδύναμη. Αναλογίες μπορούμε κάλλιστα να δούμε και στις σχέσεις Αθηνών-Άγκυρας.

Η μέχρι χθες χρεοκοπημένη χώρα, εμφανίζεται σήμερα ισχυρή στον αέρα και σύντομα εξ ίσου ισχυρή στη θάλασσα, όπου παίζεται το παιχνίδι, του ποιος κάνει κουμάντο. Αυτό ενοχλεί ιδιαίτερα την Άγκυρα, μιας και η Αθήνα δεν είναι πια του χεριού της και την βάζει στον πειρασμό να ρισκάρει ένα θερμό επεισόδιο, προκειμένου με νέους όρους και όχι αυτούς του διεθνούς δικαίου, να καθίσουν στο τραπέζι, προκειμένου να οριστούν νέα δεδομένα, και κανόνες του γεωπολιτικού παιχνιδιού.

Ένας παράγοντας που έρχεται από το παρελθόν και έχει να κάνει με την κληρονομιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είναι το πότε χτυπάει η σημερινή Τουρκία και πως εκμεταλλεύεται την εσωτερική αναταραχή του αντιπάλου της.

Θυμίζει την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όπου πριν από την Άλωση της Πόλης, υπήρξε ένας σκληρός εμφύλιος πόλεμος, ανάμεσα στους Παλαιολόγους και τους Κατακουζηνούς, με αφορμή την συμφωνηθείσα και ουδέποτε πραγματοποιηθείσα ένωση των δύο εκκλησιών.

Οι Κατακουζηνοί προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους Παλαιολόγους κάλεσαν τους Οθωμανούς σε βοήθεια. Αυτή την διαμάχη εκμεταλλεύτηκαν οι Τούρκοι προκειμένου να αποκτήσουν τεχνογνωσία και να εκπορθήσουν αργότερα την Κωνσταντινούπολη.

Το 1922 δεν ήταν μια καταστροφή που προέκυψε εν αιθρία. Ούτε το 1974 και πολύ περισσότερο το 1996.

Η Μικρασιατική καταστροφή προέκυψε από μιαν έντονη διαμάχη ανάμεσα στους Βενιζελικούς και τους Βασιλικούς, για το πως θα διασφαλιστούν τα κεκτημένα στην Μικρά Ασία. Αποτέλεσμα, να καταστραφεί ο ελληνισμός της Μικράς Ασίας.

Η κατάληψη του 37% της Κύπρου προέκυψε το 1974 από το άφρων πραξικόπημα του Ιωαννίδη, εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Τέλος το γκριζάρισμα των Ιμίων είχε και μια εσωτερική διάσταση. Η διαπάλη για την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ, που έφερε τον Κ. Σημίτη οριακά στην πρώτη θέση, υπονομεύθηκε εσωτερικά και κάποιοι επιχείρησαν να βάλουν τρικλοποδιές στον νέο πρωθυπουργό, στρατιωτικοποιώντας την διαμάχη, αντί να την κρατήσουν σε χαμηλά επίπεδα με την εμπλοκή μόνο του λιμενικού.

Η Τουρκία βλέποντας σήμερα ότι η πολιτική διαπάλη στην Ελλάδα έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις και εν όψει εκλογών και αβέβαιου αποτελέσματος, προετοιμάζει το έδαφος προκειμένου να ενεργήσει την κατάλληλη στιγμή με γεωπολιτικό επιχείρημα, που βρίσκεται κοντά στην ρήση, η παγίδα του Θουκυδίδη.

Το θέμα είναι αν θα πέσει η Αθήνα στην παγίδα, που στήνει η Άγκυρα. Αν δηλαδή οι πολυποίκιλες πολιτικές δυνάμεις θα εμείνουν στην τοξικότητα που καλλιεργούν, εδώ και καιρό, ή αν θα ενωθούν, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο επιθετικός ανατολίτης.

Θα συναινέσουν άραγε τα κόμματα σε μια κίνηση, που θα περιλαμβάνει γραμμές βάσης δηλ. κλείσιμο κόλπων, ανακήρυξη ΑΟΖ, καθώς και 12 μίλια σε Αιγαίο και Α. Μεσόγειο, ως απάντηση στις επιθετικές κινήσεις της Άγκυρας;

Το άρθρο Η ‘παγίδα του Θουκυδίδη’ και τα ελληνοτουρκικά… Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η εισβολή του ουκρανικού drone στη Λευκάδα δεν πρέπει να περάσει στα ψιλά και οφείλει η Αθήνα, πέραν των εξηγήσεων που ζήτησε μέσω ΕΕ, να ενεργήσει και μονομερώς με σκοπό να απαντήσει στο Κίεβο δυναμικά για να καταλάβει οτι η Ελλάδα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι.

Το άρθρο Το θαλάσσιο drone των Ουκρανών εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.