Η Χώρα μας έγινε παγκοσμίως γνωστή και αξιομνημόνευτη για το γεγονός ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας σε αυτήν τη γωνιά της γης είχαν προτεραιότητα τη μελέτη της κοινωνίας και του Κράτους. Οι πραγματείες του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη ενέπνευσαν και γοήτευσαν γενεές μελετητών στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η έρευνα και η δημόσια συζήτηση περί των αιτίων των δυσλειτουργιών των κρατικών και μη θεσμών και η αναντιστοιχία παραγόμενου έργου και φιλοδοξίας των ιδρυτών των θεσμών απουσιάζει ή γίνεται αποσπασματικά. Εχουμε το πρωτόλειο κατά καταγωγή, δεν θα κατηγορηθούμε για αντιγραφή(!), αλλά δυστυχώς περιοριζόμαστε στις πρόσκαιρες λύσεις, όταν τα γεγονότα πιέζουν ασφυκτικά. Την επόμενη ημέρα ξεχνάμε τη δυσλειτουργία τους και την θυμόμαστε στην άφιξη της νέας κρίσης που αυτοί δημιουργούν. Οι δε πρόσκαιρες λύσεις περιλαμβάνουν κατά περίπτωση είτε μια νέα βιαστική και έτσι ατελή νομοθετική πρωτοβουλία, είτε προσφυγή στη Δικαιοσύνη, την οποία καλούμε να «θεραπεύσει» δικαστικά ασθένειες, πράξεις και παραλείψεις της κρατικής δράσης.

Ο Ιππόδαμος (498-408 π.x.) από τη Μίλητο της Μ. Ασίας προβληματιζόταν για τις ενδεχόμενες τροποποιήσεις των νόμων και τις συνέπειές τους. Εμείς το αφιερώσαμε έναν δρόμο στο Παγκράτι και ξεμπερδέψαμε μαζί του. Νομοθετούμε με τέτοια συχνότητα και λεπτομέρεια, ώστε να ταυτίζουμε το νομοθετείν με την άσκηση διοίκησης. Μάρτυρας αυτού η ονοματοδοσία των νόμων! Νόμος του τάδε! Ονοματοδοσία για σχέδιο δράσης δεν υπάρχει! Όταν διαπιστώνουμε ότι τα πράγματα δεν έχουν βελτιωθεί τότε έκπληκτοι νομοθετούμε εκ νέου! Η νομοθέτηση απαιτεί για την ολοκλήρωσή της κάθε φορά την έκδοση πολλών Υπουργικών αποφάσεων και Προεδρικών διαταγμάτων διαδικασία η οποία είναι χρονικά απελπιστικά μακρόσυρτη και επιβαρύνει τόσο το Συμβούλιο της Επικρατείας, όσο και τις Υπηρεσίες των Υπουργείων. Με την αλλαγή των Κυβερνήσεων, αλλά και του Υπουργού της ίδιας Κυβέρνησης, πολλές φορές αλλάζουν οι προτεραιότητες και εγκαταλείπεται η έκδοσή τους με συνέπεια ο νόμος να μένει ανενεργός. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χαθεί χρόνος και τα πράγματα να μένουν ως έχουν. Αλλά και όταν εκδίδονται τα κατά εξουσιοδότηση του νόμου Προεδρικά διατάγματα και οι σχετικές Υπουργικές αποφάσεις έχει παρέλθει τόσος χρόνος που οι πρόνοιες του νόμου δεν αντιστοιχούν με την πραγματικότητα, η οποία απαιτεί νέα ρύθμιση! Ετσι νέος νόμος, νέα Π.Δ., νέες Υπουργικές αποφάσεις! Εάν, τέλος προσθέσουμε και την δικαστική προσβολή των θιγομένων από τις ρυθμίσεις και το χρόνο έκδοσης των δικαστικών αποφάσεων το παζλ της αβελτηρίας ολοκληρώνεται.

Η ΠΛΗΜΜΕΛΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Μεταπολεμικά οι ρυθμιστικές και οι παραγωγικές δραστηριότητες της Δημόσιας Διοίκησης άρχισαν να εκφεύγουν από τον στενό πυρήνα του Κράτους εν στενή εννοία και πέρασαν σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ), σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου(ΝΠΙΔ), καθώς και σε εταιρείες λειτουργούσες με τους κανόνες του ιδιωτικού δικαίου (δημόσιες εταιρείες), με τελευταία εξέλιξη στον τομέα της ρύθμισης, την ίδρυση ανεξάρτητων διοικητικών αρχών (ΑΔΑ). Η κατ’ αρχήν εύρυθμη λειτουργία αυτών των νομικών προσώπων σε σχέση με τα Υπουργεία προξένησαν έναν εφησυχασμό στις Κυβερνήσεις με αποτέλεσμα αυτές να παλινδρομούν άλλοτε ασκώντας δια των Υπουργών αυστηρή εποπτεία και άλλοτε να επέχουν από αυτήν. Οι «δορυφόροι» απομακρύνθηκαν από τον «ήλιο» τους. Το δυσάρεστο ήταν ότι εξαιτίας πλημμελούς ελέγχου και εποπτείας ανέπτυξαν με το χρόνο της παθογένειες των Υπουργείων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μεγάλα ελλείμματα, πλεονάζον προσωπικό, ανεπαρκές παραγόμενο έργο. Αν και στον τομέα των ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ και των ΑΔΑ, το Κράτος συνεχίζει να αναλαμβάνει το κόστος της λειτουργίας τους, στον τομέα των δημοσίων εταιρειών οδηγήθηκε μοιραία σε αποχώρηση με την είσοδο ιδιωτών μετόχων σε συτές. Το δημόσιο management απέτυχε παταγωδώς.

Μεταπολιτευτικά ξεκίνησε η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη εκτέλεση έργων του Κράτους, των νομικών προσώπων, των δημοσίων εταιρειών, με κορύφωση την αλματώδη ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών στους τομείς των τηλεπικοινωνιών, της πληροφορικής και της ενέργειας. Οι ιδιώτες εταίροι παρείχαν και παρέχουν τις υπηρεσίες τους με τέτοια ένταση και διάρκεια με αποτέλεσμα να είναι πλέον απαραίτητοι εταίροι κάθε σοβαρής κρατικής δράσης. Τα στελέχη των κρατικών θεσμών αδυνατούν να εποπτεύσουν επαρκώς τις παρεχόμενες υπηρεσίες, ιδιαίτερα όταν αυτές είναι πολύπλοκες τεχνολογικά και αρκούνται σε ρόλο καταρτίσεως των προκηρύξεων και να λειτουργούν ως υποδοχείς των προσφερομένων υπηρεσιών. Πολλές φορές οι ιδιώτες εταίροι όταν δεν συνεργάζονται ως μονοψώνιο, αλλάζουν με συνέπεια να αλλάζει το πλαίσιο, να χάνεται η μνήμη του θεσμού και οι χειριστές στους θεσμούς να πελαγοδρομούν στις νέες κάθε φορά συνθήκες.

Τα τελευταία χρόνια υιοθετείται και η προσφυγή σε εργαζόμενους, οι οποίοι καλούνται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους κρατικούς θεσμούς παράλληλα με τα στελέχη τους. Πρόσφατα κρατικός θεσμός στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης με 8.000 εργαζόμενους αναζητεί επιπλέον (!) προσωπικό. Επίσης έχουμε την επιλογή του leasing σε κρατικές υπηρεσίες, θεσμού που δικαιολογείται στον ιδιωτικό τομέα, αλλά για το Κράτος που λειτουργεί εσαεί; Ετσι έχουμε 2 «Κράτη». Το δημόσιο και το ιδιωτικό. Μια πρώτη προσέγγιση θα επικεντρωθεί στο δημοσιονομικό κόστος. Βεβαίως και αποτελεί σημαντικό παράγοντα, αλλά εξίσου μεγάλη ζημία για την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών αποτελεί ο κίνδυνος ‘- ήδη συμβαίνει – να μειωθεί η παραγωγικότητα του προσφερόμενου έργου, μιας και έξωθεν υπηρεσίες και εργαζόμενοι να θεωρούνται επί μακρόν απαραίτητοι και να απομυζούν κρατικούς πόρους αενάως.

Η ΕΥΝΝΟΙΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

Αποτελεί κοινή παραδοχή στις μέρες μας ότι η ουσία του Κράτους δικαίου είναι η κανονοκρατία (normativisme). Το Κράτος δεν είναι η κυβέρνηση επί των ανθρώπων, αλλά η βασιλεία των κανόνων. Το ίδιο ισχύει, πρέπει να ισχύει και για τους θεσμούς που υπηρετούν το Κράτος. Οι κανόνες δεν βασιλεύουν όταν αλλάζουν τόσο συχνά, δεν τηρούνται με τις συνεχείς παρατάσεις ούτε καν οι προθεσμίες που θέτουν, με συνέπεια οι πολίτες να ταλαιπωρούνται η ορθότερα να υποφέρουν και οι επενδυτές, Ελληνες και ξένοι να διστάζουν να δραστηροποιηθούν χωρίς σταθερό νομοθετικό πλαίσιο.

Δυστυχώς το πελατειακό σύστημα δεν έχει υποχωρήσει στο επιθυμητό σημείο για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό Κράτος. Οι επιλογές των προσώπων για τις θέσεις ευθύνης, παρά την ενσωμάτωση αντικειμενικών κριτηρίων τα τελευταία χρόνια απέχουν από το να είναι αξιοκρατικές. Οι Υπουργοί δεν απεκδύονται των αρμοδιοτήτων τους προς τα μόνιμα στελέχη των κρατικών θεσμών. Μέχρι προ τετραετίας για ένα υπηρεσιακό ταξίδι υπαλλήλου απαιτούνταν η υπογραφή του Υπουργού! Αλλά και η προώθηση της κρατικής δράσης εξαντλείται στην «κατόπιν ενεργειών» υπογραφή των φακέλλων. Η γραφειοκρατία στους κρατικούς θεσμούς ανθίσταται, ο Υπουργός πιέζει για τους φακέλλους που δέχεται όχληση, η γραφειοκρατία ικανοποιεί το αίτημα του, αυτός θεωρεί ότι έπραξε το καθήκον του και η πλειοψηφία των πολιτών αναμένει στο περιθώριο.

Ο ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ

Παρά το τεκμήριο νομιμότητας των διοικητικών πράξεων ( κάθε πράξη της Δοίκησης τεκμαίρεται ότι είναι νόμιμη, εκτός εάν ακυρωθεί από τα Δικαστήρια), τεκμήριο που λειτουργεί υπέρ της άμεσης και αποτελεσματικής δράσης των κρατικών θεσμών, η κατάσταση του δικαστικού ελέγχου είναι δραματική έως εξοργιστική. Είτε ο έλεγχος έχει προληπτικό χαρακτήρα είτε κατασταλτικό το αποτέλεσμα είναι ακινησία. Οι φράσεις που απευθύνονται στους πολίτες και στους Υπουργούς «είναι στον Πάρεδρο» « είναι στη δικαιοσύνη» ηχούν στα αυτιά όλων.

ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

Από τα Υπουργεία, τα οποία αποτελούν την κορωνίδα των κρατικών θεσμών, απουσιάζει ο στρατηγικός σχεδιασμός. Ο στρατηγικός σχεδιασμός των Κυβερνήσεων και των Υπουργών έχουν ως ορίζοντα τη θητεία τους. Αυτός μάλιστα εξαντλείται σε νομοθετικές πρωτοβουλίες. Στρατηγικός σχεδιασμός της κρατικής δράσης δεν υφίσταται. ΟΙ ανάπηροι κρατικοί θεσμοί οδηγούν το πολιτικό προσωπικό σε λύσεις αποσπασματικές, ελλιπείς, επιφανειακές. Μάλιστα για λόγους πολιτικής επικοινωνίας η δραστηριότητά του συχνά το οδηγεί να επιμελείται και να δημοσιοποιεί δράσεις επιπέδου χαμηλόβαθμων στελεχών των κρατικών θεσμών, αναζητώντας τον έπαινο των πολιτών. Η ελλιπής και μη τακτική λειτουργία των ανώτερων συλλογικών οργάνων των κρατικών θεσμών επιδεινώνει το πρόβλημα.

Μετά το δημογραφικό, η ασθένεια των κρατικών θεσμών είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Χώρας. Αυτή καταδυναστεύει και απογοητεύει τους πολίτες, δεν προάγει την ατομική και την κοινωνική ευημερία. Θα την θεραπεύσουμε ή θα την παραδώσουμε στις νεότερες γενεές;

*Ο κ. Μανώλης Γ. Αντωνόπουλος είναι δικηγόρος – DEA στο δημόσιο δίκαιο Παν. René Descartes ( PARIS V ), πτυχιούχος πολιτικών επιστημών.

Πηγή: tovima.gr

Το άρθρο Οταν οι Θεσμοί ναυαγούν, οι πολίτες πνίγονται… Του Μανώλη Αντωνόπουλου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η κρίση της πανδημίας και η επιτυχής αντιμετώπισή τους είχαν σαν αποτέλεσμα για πρώτη φορά να νιώσει ο πολίτης ότι το κράτος είναι δίπλα του και όχι απέναντί του. Ο λαϊκισμός που τρέφει την πόλωση θα ηττηθεί, αν αυτή η εμπιστοσύνη εξελιχθεί σε μιαν διαρκή νέα σχέση του κράτους με τον πολίτη.

Το άρθρο Η εμπιστοσύνη στο κράτος και τους θεσμούς εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι απόψεις σπουδαίων συνταγματολόγων για την περιφρόνηση του πνεύματος του Συντάγματος στο θέμα της επιλογής της νέας ηγεσίας του Αρείου Πάγου μπορεί να μην συγκίνησε την κυβέρνηση, αλλά είναι ανάγκη να ευαισθητοποιήσει τον Προκόπη Παυλόπουλο που θα χρειαστεί να επικυρώσει το Προεδρικό Διάταγμα πέντε ημέρες πριν από τις εκλογές.

Το άρθρο Παιχνίδι Σύριζα με τους θεσμούς εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η υπόθεση της Τράπεζας Αττικής

Η εφημερίδα της Βρετανίας τονίζει ότι η κυβέρνηση είχε ανατρέψει την απόφαση του κ. Στουρνάρα να ανατεθεί η διεύθυνση της τράπεζας στον «επαγγελματία τραπεζίτη» Θεόδωρο Πανταλάκη, με πηγές να λένε στους Financial Times πως κυβερνητικά στελέχη κανόνισαν με το ΤΣΜΕΔΕ, τον μεγάλο μέτοχο της Τράπεζας Αττικής, να δοθεί η θέση στον Κωνσταντίνο Μακέδο, «με λίγη γνώση περί τα τραπεζικά». Η εφημερίδα σημειώνει ότι η ενέργεια αυτή ήταν ευθεία πρόκληση προς τον κ. Στουρνάρα, επικεφαλής του ανεξάρτητου εποπτικού οργάνου του τραπεζικού τομέα. Σημειώνεται επίσης ότι κυβερνητικές πηγές αρνούνται οποιαδήποτε παρέμβαση στη διαδικασία επιλογής του διευθύνοντος συμβούλου της Τράπεζας Αττικής.

«Το επεισόδιο αυτό επικαλούνται επικριτές του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου ηγείται ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ως ένα παράδειγμα της αυταρχικής τάσης. Μιας τάσης που λένε ότι γίνεται όλο και πιο ορατή καθώς οι ηγέτες του παλεύουν με την πτώση στις δημοσκοπήσεις και την ανάκαμψη της υποστήριξης για το κόμμα της αντιπολίτευσης, τη Νέα Δημοκρατία» τονίζουν οι FT. Ο επίτιμος καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Θάνος Βερέμης σχολιάζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «θα ήθελε να θέσει κάθε ανεξάρτητο θεσμό υπό κρατικό έλεγχο», καθώς «είναι μέρος της ιδεολογίας τους». Για άλλους, συμπληρώνει η εφημερίδα, το επεισόδιο αυτό και άλλα είναι απλώς μία πιο ορατή έκφανση της πολυετούς δυσκολίας σεβασμού της ανεξαρτησίας βασικών δημοσίων θεσμών στην Ελλάδα.

Η έρευνα στα γραφεία της συζύγου του Γ. Στουρνάρα

Στη συνέχεια η εφημερίδα αναφέρεται στην έφοδο των εισαγγελέων διαφθοράς στα γραφεία της εταιρείας της συζύγου του κ. Στουρνάρα Λίνας Νικολοπούλου – «ένα περιστατικό που ανησύχησε αξιωματούχους της ΕΚΤ και προκάλεσε ευρύτερους φόβους για την προθυμία του κράτους να κάνει χρήση εκφοβισμού για να περάσει το δικό του». Η κα Νικολοπούλου δηλώνει στους FT ότι ο πραγματικός στόχος της εφόδου ήταν ο σύζυγός της. Η εφημερίδα σημειώνει ότι η έφοδος έγινε λίγο πριν ο κ. Μακέδος κριθεί ακατάλληλος για την ηγεσία της Τράπεζας Αττικής και ενώ ο κεντρικός τραπεζίτης είχε επιβάλει απαγόρευση δανεισμού στην προβληματική τράπεζα, γεγονός που σήμανε την ακύρωση δανείου που προετοίμαζε η τράπεζα προς τον Χρήστο Καλογρίτσα, έναν από τους «προτιμητέους από την κυβέρνηση» συμμετέχοντες στην «ευαίσθητη και αμφιλεγόμενη» διαδικασία τηλεοπτικών αδειοδοτήσεων. Στο σημείο αυτό γίνεται αναφορά και στα βοσκοτόπια των εγγυήσεων Καλογρίτσα για τη συμμετοχή στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Όπως προσθέτει η κ. Νικολοπούλου, η έφοδος πραγματοποιήθηκε χωρίς την απαραίτητη νομική εξουσιοδότηση, χωρίς υπογεγραμμένο ένταλμα έρευνας. «Ήμουν έξαλλη αλλά και σοκαρισμένη που κάτι τέτοιο μπορούσε να συμβαίνει σε μία δημοκρατική χώρα», δηλώνει η σύζυγος του κ. Στουρνάρα.

Όπως σημειώνει η εφημερίδα, κυβερνητικές πηγές απορρίπτουν τις κατηγορίες περί πολιτικών κινήτρων πίσω από τη συγκεκριμένη έρευνα στα γραφεία της Λίνας Νικολοπούλου. Το δημοσίευμα σχολιάζει ότι μετά από έξι ταραχώδη χρόνια στις σχέσεις Αθήνας-Βρυξελλών «τώρα υπάρχουν φόβοι πως η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει ένα ακόμα μέτωπο στην προσπάθεια της ΕΕ να αναχαιτίσει απειλές εναντίον βασικών αρχών καλής διακυβέρνησης και σεβασμού για τους ανεξάρτητους θεσμούς».

Η ανεξαρτησία των θεσμών

Σε αυτό το πλαίσιο η βρετανική εφημερίδα τοποθετεί την Ελλάδα στο ίδιο κάδρο με την Πολωνία και την Ουγγαρία των ακροδεξιών κυβερνήσεων. Η απειλή για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα μπορεί να συγκριθεί με την απειλή σε αυτές τις δύο χώρες. «Δεν είναι τόσο έντονη, αλλά σε μεθοδολογία είναι η ίδια. Υπάρχει ένα μεγάλο θέμα που αφορά την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης», λέει στους FT ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Η εφημερίδα σχολιάζει ότι μεταξύ των παρατηρητών του ελληνικού προγράμματος διάσωσης υπάρχει μια έγνοια ότι η έλλειψη σεβασμού στην ανεξαρτησία ορισμένων θεσμών, ιδίως της δικαιοσύνης, «θα μπορούσε να γίνει η Αχίλλειος πτέρνα στην προσπάθεια της χώρας να στρίψει τη γωνία και να προσελκύσει έξωθεν επενδύσεις».

Αναφερόμενη σε φόβους περί εμβάθυνσης της κουλτούρας της πολιτικής παρέμβασης στο δημόσιο τομέα η εφημερίδα επικαλείται τον πρώην Πρόεδρο του ΣτΕ και πρώην υπηρεσιακό πρωθυπουργό Παναγιώτη Πικραμμένο που κάνει λόγο για σημείο καμπής: «Λίγο-λίγο η τήρηση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα εξαφανίζεται. Νιώθω πως κάθε μέρα που περνά οι Έλληνες πολίτες απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τους Ευρωπαίους πολίτες».

Ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες και η υπόθεση Γεωργίου

Το δημοσίευμα συνεχίζει αναφέροντας ότι ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες κατέρρευσε εν μέσω «περαιτέρω σκανδάλων», με κατηγορίες περί απόπειρας επιρροής των μελών του ΣτΕ με υποσχέσεις για αύξηση αποδοχών, κάτι που απορρίπτουν κυβερνητικές πηγές επιρρίπτοντας την ευθύνη στην αντιπολίτευση για την παράκαμψη του ΕΣΡ. Γίνεται επίσης σύντομη αναφορά στην αποτυχημένη «κυβερνητική απόπειρα» καθαίρεσης της ηγεσίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού που στην ουσία εμποδίστηκε από τις Βρυξέλλες. Τέλος, εκτενής αναφορά γίνεται στο θέμα των νομικών περιπετειών του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, με την κατηγορία της εσκεμμένης υπερβολής των υπολογισμών για το δημοσιονομικό έλλειμμα. Οι FT τονίζουν ότι οι διεθνείς ανησυχίες για το επίπεδο σεβασμού της ελληνικής κυβέρνησης προς τους ανεξάρτητους θεσμούς προηγούνται του ΣΥΡΙΖΑ. «Είναι εκπληκτικό και πραγματικά απογοητευτικό ότι επίσημοι στατιστικολόγοι διώκονται πολιτικά και ανηλεώς εντός των συνόρων της ΕΕ», δηλώνει στην εφημερίδα ο κ. Γεωργίου. Στο δημοσίευμα των FT υπάρχει τέλος και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ ότι οι κατηγορίες περί υποχώρησης του κράτους δικαίου είναι μια απόπειρα σπίλωσης της πρώτης αριστερής κυβέρνησης στη χώρα. Κυβερνητική πηγή υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις γίνονται ακριβώς επειδή πλήττονται επενδυμένα συμφέροντα. Παρόλα αυτά, προστίθεται, σε μια ένδειξη του πόσο μεγάλες είναι πλέον οι ανησυχίες, το θέμα του σεβασμού της ανεξαρτησίας των θεσμών θα αναδειχθεί στην επόμενη προεκλογική περίοδο από την αντιπολίτευση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δηλώνει: «Έχουμε εκφράσει σοβαρές ανησυχίες ότι γινόμαστε μάρτυρες μίας διάβρωσης της ποιότητας των δημοκρατικών θεσμών μας από τότε που ανέλαβε την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ». Τέλος, ο κ. Βερέμης σχολιάζει ότι παρά τις απόπειρές του κατά της ανεξαρτησίας θεσμών ο ΣΥΡΙΖΑ «στερείται στρατηγικής και επομένως αυτοσχεδιάζει, κάτι που οδηγεί σε προχειρότητες και τελικά σε αποτυχία».

Το άρθρο Financial Times: Δοκιμάζεται η ανεξαρτησία των θεσμών στην Ελλάδα επί ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt αναφέρεται στη διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των πιστωτών εξαιτίας των υποσχέσεων του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να μοιράσει μποναμά σε 1,6 εκατομμύρια συνταξιούχους. Η εφημερίδα σημειώνει: «Οι πιστωτές αισθάνονται πως ο Τσίπρας τους παρέκαμψε διότι δεν ζήτησε άδεια για επιπλέον παροχές. Στο πρόγραμμα βοήθειας είναι σαφώς συμπεφωνημένο με την Ελλάδα, ότι η κυβέρνηση θα διαβουλεύεται με τους πιστωτές σε περίπτωση που θέλει να διαθέσει πλεονάσματα. Η κυβέρνηση όμως δεν διαβουλεύθηκε με τους θεσμούς πριν προχωρήσει με την πρόταση της στο κοινοβούλιο. Κι έτσι η διαμάχη μεταξύ των πιστωτών και του Τσίπρα αφορά λιγότερο τα χρήματα και περισσότερο ένα ζήτημα αρχών. Η αντιπαράθεση βολεύει τον Τσίπρα και για αυτό δεν συζήτησε το θέμα. Ο πρωθυπουργός μπορεί να παρουσιαστεί στους ψηφοφόρους του ως κάποιος που δίνει μάχες με τους πιστωτές. Αυτοί πάλι από την πλευρά τους αντιδρούν με τόση ευαισθησία διότι θέλουν να αποφύγουν ένα κακό προηγούμενο. Ο Τσίπρας δεν θα πρέπει να πιστέψει ότι σε μερικές εβδομάδες μπορεί και πάλι να μοιράσει δώρα. Οι επιπλέον παροχές μπορεί να δημιουργήσουν προσδοκίες στους συνταξιούχους ότι θα επαναληφθούν τέτοιες καταβολές στο μέλλον’ προειδοποιούν οι θεσμοί».

Και η Handelblatt καταλήγει: «Εντούτοις για το ΦΠΑ στα νησιά οι πιστωτές δείχνουν κατανόηση πριν από τα Χριστούγεννα. Ωστόσο ούτε αυτό το μέτρο συζητήθηκε προηγουμένως. Αλλά το κόστος δεν είναι τόσο υψηλό και ο τουρισμός στα νησιά έχει πληγεί εξαιτίας του προσφυγικού. Μόνο που εξαιτίας της διαμάχης για τα χριστουγεννιάτικα δώρα η δεύτερη αξιολόγηση θα μπορούσε να καθυστερήσει ακόμα μερικούς μήνες μέχρι τον Μάρτιο. Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Γιάννης Στουρνάρας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: κάθε περαιτέρω καθυστέρηση έχει αρνητικές συνέπειες στον προϋπολογισμό του 2017».

Άσχημη η κατάσταση για τους άνεργους Έλληνες

 «Άνεργοι Έλληνες χωρίς υποστήριξη» είναι ο τίτλος δημοσιεύματος στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, η οποία σημειώνει: «Άσχημα Χριστούγεννα για τους ανέργους στην Ελλάδα. Το 90% εξ αυτών εξαιτίας της κρίσης, η οποία διαρκεί για περισσότερα από έξι χρόνια, είναι μακροχρόνια άνεργοι και δεν λαμβάνουν πλέον κανένα κρατικό βοήθημα. Την είδηση δημοσιεύει η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ επικαλούμενη έκθεση της ΓΣΕΕ. Σε περισσότερες από 350.000 οικογένειες κανένα μέλος δεν εργάζεται. Η ανεργία σύμφωνα με τα στοιχεία του Σεπτεμβρίου ανέρχεται σε 23,1%».Την είδηση δημοσιεύει και το Spiegel, το οποίο συμπληρώνει πως εξαιτίας της κρίσης τα προηγούμενα έξι χρόνια πάνω από 300.000 νέοι καλά καταρτισμένοι έφυγαν από τη χώρα. Η ανεργία στις ηλικίες μέχρι 24 χρόνων φθάνει στο 46,9%».

Το άρθρο Θέμα αρχών ο καβγάς κυβέρνησης και θεσμών εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Επίτροπος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «δεν μπορείς να έχεις ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης χωρίς αρκετές εισφορές και να δίνεις σύνταξη μετά από 35 χρόνια εργασίας, όταν το προσδόκιμο ζωής έχει επιμηκυνθεί. Αυτό ισχύει για όλα τα κράτη-μέλη, και σε όλο τον κόσμο. Είναι γνωστό ότι μια τέτοια κατάσταση δεν είναι βιώσιμη». Στην Αθήνα, οι δανειστές άκουσαν χθες, Τρίτη, χωρίς να ανοίξουν τα χαρτιά τους τις θέσεις που προέβαλε η υπουργός Εργασίας, κυρία Έφης Αχτσιόγλου. Η νέα υπουργός Εργασίας έθεσε ως υψηλή προτεραιότητα την επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων με στόχο να αποκτήσουν ουσιαστικό περιεχόμενο οι συλλογικές συμβάσεις (επεκτασιμότητα κλαδικών κλπ). Κύριο όπλο στα χέρια της είναι  το πόρισμα της Επιτροπής των Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων, η πλειοψηφία των οποίων τάχθηκε υπέρ της επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Το αίτημα ωστόσο προσκρούει στην εμμονή των δανειστών να υπερισχύσουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις με ευέλικτους μισθούς.

-Εξέφρασε την ισχυρή αντίθεση της κυβέρνησης και του υπουργείου Εργασίας σε οποιοδήποτε ενδεχόμενο αλλαγής του ορίου των ομαδικών απολύσεων, υποστηρίζοντας τεκμηριωμένα ότι το ελληνικό δίκαιο είναι πλήρες συμβατό με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα η κυρία Αχτσιόγλου θα υποστηρίξει την πρόταση για εργασία μειωμένου ωραρίου σε περιπτώσεις προσωρινής οικονομικής δυσχέρειας της επιχείρησης, υπό την προϋπόθεση ότι το κράτος θα καλύπτει με επίδομα ανεργίας τις ώρες που ο εργαζόμενος δεν θα απασχολείται. Υπενθυμίζουμε ότι  η αύξηση του ορίου πέραν του οποίου οι απολύσεις λογίζονται ομαδικές -και εντάσσονται σε μια συγκεκριμένη διοικητική διαδικασία- είναι πάγιο αίτημα του ΔΝΤ. Το Ταμείο έχει ανοίξει τα χαρτιά του ζητώντας αύξηση του ορίου. Σήμερα ισχύει όριο στο 5% του προσωπικού και μέχρι 30 απασχολούμενους για επιχειρήσεις με πάνω 150 εργαζόμενους, ενώ η σχετική κοινοτική οδηγία προβλέπει έως και 10% των απασχολούμενων, σε επιχειρήσεις που απασχολούν 100 – 300 εργαζόμενους.

– Η ελληνική πλευρά αποκρούει επίσης την επαναφορά του «lock out» (ανταπεργία).Το λοκ άουτ υπάρχει ως θέμα στην καυτή ατζέντα των εργασιακών αλλά το υπουργείο εργασίας πιστεύει ότι δεν πρόκειται να μπει μετ’ επιτάσεως στο τραπέζι καθώς και η επιτροπή σοφών κρίνει ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να επανέλθει.

Χάσμα διαπιστώνεται και στο θέμα του προσδιορισμού του κατώτατου μισθού καθώς οι θεσμοί αλλά και εγχώριοι εκπρόσωποι εργοδοτικών φορέων δεν επιθυμούν, τουλάχιστον έως το 2018 οποιαδήποτε αλλαγή και αποκρούουν ευθέως το αίτημα της ελληνικής πλευράς, η αρμοδιότητα για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού να επιστρέψει στους κοινωνικούς εταίρους. Οι συναντήσεις θα συνεχιστούν και σήμερα σε τεχνικό επίπεδο.

Το άρθρο Βρυξέλλες και θεσμοί πιέζουν για εργασιακά και συνταξιοδοτικό εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.