υδρογονάνθρακες Αρχεία - NewIdeas | Το κανάλι με άποψη

Υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο… Του Παναγιώτη Βεργούλη

admin — Fri, 23 Dec 2022 17:35:29 +0000

Του Παναγιώτη Βεργούλη*

Τον Σεπτέμβριο του 2022 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο: Υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο, γεωκίνδυνοι και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Το βιβλίο ήταν μια προσπάθεια πολλών ετών και γράφτηκε με σκοπό να ενημερώσει τόσο την Ελληνική επιστημονική κοινότητα όσο και την Ελληνική κοινή γνώμη σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί η εκμετάλλευση υποθαλάσσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Σίγουρα έχουν γραφτεί αρκετά βιβλία για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των εξορύξεων, ωστόσο το συγκεκριμένο έχει γραφτεί από την οπτική γωνία ενός μεταλλειολόγου μηχανικού με εξειδίκευση στην επιστήμη του περιβάλλοντος. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που το πρώτο κεφάλαιο είναι εξολοκλήρου αφιερωμένο στην αναγκαιότητα της χρήσης υδρογονανθράκων και στην εξάρτησή μας από αυτούς. Εκτός των άλλων, στο τέλος του πρώτου κεφαλαίου γίνεται μια παρουσίαση όλων των τύπων εξεδρών εξόρυξης υποθαλάσσιων κοιτασμάτων.

Μια άλλη ιδιαιτερότητα του βιβλίου, που ίσως δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή αν και εμπεριέχεται στον τίτλο του, είναι η αναλυτική παρουσίαση όλων των υποθαλάσσιων γεωκινδύνων. Οι γεωκίνδυνοι είναι ένα κομμάτι της υποθαλάσσιας εξόρυξης που δεν έχει μελετηθεί επαρκώς στην Ελληνική βιβλιογραφία. Γι’ αυτό τον λόγο ολόκληρο το δεύτερο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο σε αυτούς. Οι σημαντικότεροι σχετίζονται με υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, σεισμούς, τσουνάμι, υδρίτες αερίων και ηφαίστεια ιλύος.

Γεωκίνδυνοι ονομάζονται οι γεωλογικές και ρευστοδυναμικές συνθήκες ή διαδικασίες που είναι δυνατό να οδηγήσουν σε κίνηση εδάφους, βράχου, υγρού ή αερίου εξαιτίας είτε ξαφνικών συμβάντων (π.χ. σεισμός), είτε αργών προοδευτικών παραμορφώσεων (π.χ. ερπυσμός του εδάφους). Δηλαδή, είναι μια γεωλογική κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε ευρύτατη ζημιά ή κίνδυνο. Σύμφωνα με τον Dean, είναι οι κίνδυνοι οι οποίοι σχετίζονται με τα γεωλογικά (ή γεωτεχνικά) χαρακτηριστικά (ή διεργασίες) και μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ακεραιότητα ή τη λειτουργικότητα μιας υπεράκτιας κατασκευής και των θεμελίων της κατά την περίοδο λειτουργίας της.

Με τον όρο υποθαλάσσιοι γεωκίνδυνοι αναφέρονται οι υποθαλάσσιες γεωλογικές συνθήκες που σχετίζονται με φυσικές ή ανθρωπογενείς δραστηριότητες, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν κίνδυνο ή πιθανότητα κινδύνου σε ανθρώπινες ζωές και ιδιοκτησίες, καθώς και επιβάρυνση της ποιότητας του περιβάλλοντος. Οι υποθαλάσσιοι γεωκίνδυνοι παρόλο που είναι δυνατό να συμβούν σχεδόν σε οποιοδήποτε υποθαλάσσιο γεωλογικό περιβάλλον, εμφανίζονται κυρίως στα σημεία σύγκλισης των λιθοσφαιρικών πλακών.

Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα μεγαλύτερα ατυχήματα, που έχουν συμβεί κατά την εξόρυξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, στις επιπτώσεις στα οικοσυστήματα, στα μέτρα αποκατάστασης του περιβάλλοντος και στην κοινωνική αποδοχή των εξορύξεων τέτοιου τύπου στην Ελλάδα.

Το πιο πρόσφατο και καταστροφικότερο ατύχημα, έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 2010 στην εξέδρα εξόρυξης Deepwater Horizon της BP στον Κόλπο του Μεξικού, ανοιχτά της Νέας Ορλεάνης. Η αιτία ήταν η αδυναμία λειτουργίας του υποβρύχιου μηχανισμού αυτόματου σφραγίσματος, γνωστού και ως βαλβίδα Blow Out Preventer (BOP), που ήταν εγκατεστημένος στον υποθαλάσσιο πυθμένα σε βάθος θάλασσας 1.500 m. Η αδυναμία αυτή προκλήθηκε εξαιτίας μιας αποτυχημένης διαδικασίας τσιμεντοποίησης και είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση αερίου υψηλής πίεσης, που οδήγησε σε έκρηξη. Η έκρηξη στην εξέδρα Deepwater Horizon προκάλεσε τη βύθισή της ύστερα από 36 ώρες προσπαθειών κατάσβεσης την απώλεια της ζωής 11 εργαζομένων και τη διαρροή περίπου 5 εκ. βαρελιών πετρελαίου. Έχει χαρακτηριστεί ως το σημαντικότερο ατύχημα θαλάσσιας ρύπανσης από διαρροή πετρελαίου στην παγκόσμια ιστορία.

Παρόλο που τα τελευταία χρόνια παρατηρείται εντατικοποίηση των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας και των οργανωμένων κινημάτων κατά των επικείμενων εξορύξεων υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και την Ήπειρο, τα αποτελέσματα μιας έρευνας που διεξήχθη πριν από 10 χρόνια δείχνουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα της Ελληνικής κοινής γνώμης. Η έρευνα διεξήχθη σε δείγμα τριακοσίων νοικοκυριών της ευρύτερης περιοχής του Κατάκολου μέσω τηλεφωνικών συνεντεύξεων και έδειξε πως το 80% των ερωτώμενων εμφανίζεται θετικό προς την εκμετάλλευση του κοιτάσματος της περιοχής.

Το τελευταίο κεφάλαιο είναι και το πιο σημαντικό, καθώς αρχικά πραγματοποιείται μια ιστορική αναδρομή της έρευνας υδρογονανθράκων, που έχει λάβει χώρα στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, έπειτα παρουσιάζονται τα κοιτάσματα, η γεωλογία του πετρελαϊκού συστήματος και οι γεωκίνδυνοι της ευρύτερης περιοχής της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Οι χώρες στις οποίες ανήκουν οι σημαντικότεροι πετρελαιοπιθανοί στόχοι της Ανατολικής Μεσογείου είναι η Ελλάδα, η Κύπρος, το Ισραήλ και η Αίγυπτος. Τα τελευταία χρόνια η έρευνα υδρογονανθράκων σε αυτή τη θαλάσσια περιοχή έχει αποδώσει καρπούς καθώς έχουν ανακαλυφθεί δεκάδες μεγάλα κοιτάσματα, κυρίως από την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Χαρακτηριστικό είναι πως τα δυο μεγαλύτερα κοιτάσματα, δηλαδή το “Ζορ”, στην Αίγυπτο, και το “Λεβιάθαν”, στο Ισραήλ συγκεντρώνουν 1,5 τρις m³ φυσικού αερίου. Στο βιβλίο γίνεται μια ιστορική αναδρομή των ερευνητικών προσπαθειών της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αιγύπτου και του Ισραήλ και παρουσιάζεται με τη βοήθεια έγχρωμων χαρτών το σύνολο των πιθανών και των βεβαιωμένων κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονιστεί πως μόνο οι γεωτρήσεις μπορούν να πιστοποιήσουν ένα κοίτασμα. Πολύ συχνά τα πιθανά κοιτάσματα, δηλαδή οι πόροι που έχουν εντοπιστεί μέσω σεισμικών μεθόδων χωρίς να έχουν επιβεβαιωθεί από καμία γεώτρηση, αναφέρονται εσφαλμένα ως κοιτάσματα.

Στη νοτιοανατολική Μεσόγειο υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος υποθαλάσσιων γεωκινδύνων, το οποίο είναι απαραίτητο να ληφθεί υπόψη στις υπάρχουσες, αλλά κυρίως στις επικείμενες, εξορύξεις των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της περιοχής. Το ενδεχόμενο ενός ατυχήματος παρόμοιου με το Deepwater Horizon του κόλπου του Μεξικού θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τα οικοσυστήματα και τις οικονομίες των χωρών της Μεσογείου. Τα βάθη θάλασσας στα οποία εντοπίζονται τα κοιτάσματα της νοτιοανατολικής Μεσογείου είναι, κατά βάση, μεγαλύτερα των 1.500 m, γεγονός που αυξάνει την επικινδυνότητα της εκμετάλλευσής τους.

Το βιβλίο σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ εξαιτίας της βαθιάς ενεργειακής κρίσης που βιώνουμε και απευθύνεται σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για το περιβάλλον και τις γεωεπιστήμες, καθώς επιχειρείται να απαντηθούν πολλά καίρια ερωτήματα με επιστημονικό και κατανοητό τρόπο. Η προσέγγιση του θέματος είναι διεπιστημονική, καθώς περιλαμβάνει στοιχεία από πολλά διαφορετικά επιστημονικά πεδία. Ειδικότερα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα γνωστικά αντικείμενα του γεωτεχνικού, γεωλογικού, περιβαλλοντικού και μεταλλευτικού επιστημονικού τομέα.

*Πολιτικού μηχανικού Π.Θ. & Μεταλλειολόγου μηχανικού Ε.Μ.Π., MSc Περιβάλλον και ανάπτυξη Ε.Μ.Π.

Πηγή: sme.gr

Το άρθρο Υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο… Του Παναγιώτη Βεργούλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Spiegel: Με την πλάτη στον τοίχο ο Ερντογάν

admin — Wed, 12 Aug 2020 13:25:33 +0000

Η Άγκυρα σε πορεία κλιμάκωσης στο Αιγαίο…

«Διένεξη για τους υδρογονάνθρακες στη Μεσόγειο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, απέτυχαν οι προσπάθειες διαμεσολάβησης. Πιθανή μια στρατιωτική σύγκρουση των δύο εταίρων στο ΝΑΤΟ;» διερωτάται το Spiegel Online με τίτλο «Η Άγκυρα σε πορεία κλιμάκωσης στο Αιγαίο».

«Αυτή την Τρίτη ήρθε η νέα πρόκληση», σημειώνει το Spiegel Online. «O Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου ανακοίνωσε την έκδοση νέων αδειών γεώτρησης στην ανατολική Μεσόγειο μέχρι το τέλος Αυγούστου.

Πολιτικά, όπως αναφέρει η DW, ο πρόεδρος Ερντογάν βρίσκεται στην Τουρκία με την πλάτη στον τοίχο. Οι οικονομικές προοπτικές, οι οποίες και πριν από την κρίση του κορωνοϊού ήταν δυσοίωνες, έχουν γίνει με αφορμή την πανδημία ακόμα χειρότερες. Η τουρκική λίρα αγγίζει την ιστορικά χαμηλή ισοτιμία με το ευρώ του 9:1. Ο Τούρκος πρόεδρος αναζητεί διέξοδο και σωτηρία στην εξωτερική πολιτική. Μέχρι τώρα οι Ευρωπαίοι καθησυχάζονταν, σκεπτόμενοι ότι Τουρκία και Ελλάδα θα απέφευγαν μια στρατιωτική αντιπαράθεση λόγω των απρόβλεπτων συνεπειών. Ωστόσο δεν θα πρέπει πλέον να βασίζονται σε αυτό».

Τι είχε συμφωνήσει τελικά η Ελλάδα με την Τουρκία;

Την ώρα που το θερμόμετρο ανεβαίνει στην Ανατολική Μεσόγειο, η εφημερίδα Μιλιγιέτ αποκαλύπτει τι είχε συμφωνηθεί για τις διερευνητικές επαφές των δύο χωρών. Νέο τηλεφώνημα Μέρκελ- Eρντογάν αναμένεται σήμερα ή αύριο.

H απόφαση του Ταγίπ Ερντογάν να αποσυρθεί από τις διαπραγματεύσεις με αφορμή την υπογραφή της συμφωνίας Ελλάδας – Αιγύπτου και η αποστολή του Ορούτς Ρέις, δεν ανέβασε απλώς το θερμόμετρο στην Ανατολική Μεσόγειο. Δίνει πρώτον μήνυμα στο εσωτερικό, όπου δεχόταν επικρίσεις, ότι πούλησε την «Γαλάζια Πατρίδα».

Τώρα το Ορούτς Ρέις θα πατήσει σε όλη την περιοχή που δέσμευσε η Άγκυρα, λίγα μίλια από το ανατολικό σύνορο της συμφωνίας Αιγύπτου – Ελλάδας, για να δείξει και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό την αποφασιστικότητα της Άγκυρας. Χωρίς να έχει ιδιαίτερη σημασία αν θα κάνει έρευνες ή όχι. Στην συνέχεια φαίνεται ότι θα παραμείνει στην περιοχή γύρω από την Κύπρο.

Αναμένεται τηλεφωνική επικοινωνία Eρντογάν-Μέρκελ

Ο Τουρκικός τύπος σήμερα γράφει ότι εντός της ημέρας ή αύριο αναμένεται τηλεφωνική επικοινωνία Ερντογάν – Μέρκελ. Στο μεταξύ η εφημερίδα Μιλιγιέτ με τίτλο «Διέλυσε η Ελλάδα τις διαπραγματεύσεις» αποκαλύπτει τι είχε συμφωνηθεί να ανακοινωθεί από τις δύο πλευρές για τις διαπραγματεύσεις. Σύμφωνα με το δημοσίευμα στις 7 Αυγούστου οι δύο πλευρές θα δήλωναν από κοινού την πρόθεση να ξεκινήσουν άμεσα οι διερευνητικές επαφές, οι συνομιλίες μεταξύ στρατιωτικών αλλά και να επιταχυνθούν οι πολιτικές επαφές.

Μετά την υπογραφή της συμφωνίας Ελλάδας – Αιγύπτου την παραμονή, όπως γράφει η Μιλιγιέτ, ο Καλίν κάλεσε τον ομόλογό του και αξιωματούχους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, λέγοντας ότι η Τουρκία δεν θα δεχθεί οποιαδήποτε συμφωνία στην Ανατολική Μεσόγειο, στην οποία δεν συμμετέχει η ίδια. Μετά την απάντηση ότι οι επαφές για την συμφωνία με την Αίγυπτο ήταν σε εξέλιξη και δεν έχει καμία σχέση με τις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις, ο Ερντογάν αποφάσισε την διακοπή τους.

To χαρτί των εθνικιστών

Έτσι στο εσωτερικό της Τουρκίας, μετά την Αγία Σοφία ο Ερντογάν παίζει ξανά το χαρτί των εθνικιστών. Φαίνεται πως το χαρτί των εθνικιστικών τάσεων, με την οικονομία να πιέζεται όλο και περισσότερο, αποτελεί μονόδρομο για τις εκλογές του 2023, για τις οποίες υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη.

Έτσι ο Τσαβούσογλου έθεσε τις προθέσεις της Άγκυρας ωμά. Ξεκαθάρισε ότι η Τουρκία προχωρά ακάθεκτη στα σχέδιά της για έρευνες και γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα προχωρήσουμε, είπε μάλιστα, μετά τον Αύγουστο και σε αδειοδοτήσεις δυτικότερα εκεί που ορίσαμε τα δυτικά σύνορα της υφαλοκρηπίδας μας, εννοώντας το Τουρκολιβυκό σύμφωνο.

Αν λοιπόν η μεσολάβηση της Γερμανίας δεν επαναφέρει την Άγκυρα στις διαπραγματεύσεις, πιθανότατα το αργότερο στο δεύτερο ήμισυ του Σεπτέμβρη θα δούμε νέες NAVTEX, αυτή την φορά ακόμη και νότια της Κρήτης.

Aνδρέας Ρομπόπουλος, Κων/πολη

Πηγή : in.gr

Το άρθρο Spiegel: Με την πλάτη στον τοίχο ο Ερντογάν εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι υδρογονάνθρακες στην ελληνική οικονομία

admin — Sun, 21 Jun 2020 19:01:51 +0000

Τα στάδια της αναζήτησης νέων κοιτασμάτων στην Ελλάδα

Του Ιωάννη Μπασιά

Σε μια εποχή όπου η αειφόρος ανάπτυξη αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη, η εξερεύνηση υδρογονανθράκων (και ιδίως η εξερεύνηση του φυσικού αερίου) σε συνδυασμό με τα έργα αγωγών αερίου (TAP, IGB κλπ.) συνιστούν καθοριστικό παράγοντα για την διαμόρφωση ενός ενεργειακού μείγματος που θα ικανοποιεί τους στόχους μιας βιώσιμης ανάπτυξης.

Αεροφωτογραφία της πλατφόρμας στο κοίτασμα φυσικού αερίου Leviathan, στα ανοικτά των ακτών της Χάιφα, στο Ισραήλ, στις 31 Ιανουαρίου 2019. Marc Israel Sellem/Pool via REUTERS
——————————————————————————

Υπό αυτή την έννοια, οι γεωεπιστήμες, η τεχνολογία και η οικονομία είναι σημαντικές σε κάθε στάδιο εξερεύνησης στην Ελλάδα, από την πρώτη φάση εξερεύνησης μιας περιοχής παραχώρησης (κατά την διάρκεια των βασικών γεωλογικών, γεωφυσικών και οικονομικών μελετών της επιφάνειας εργασίας), μέχρι την περίοδο παραγωγής και τη μεταφορά φυσικού αερίου ή πετρελαίου.

Δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι, λαμβάνοντας υπόψη τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις στην βιομηχανία έρευνας και παραγωγής (E&P), αποτελεί προτεραιότητα η ύπαρξη αποτελεσματικών και καλά οργανωμένων σχεδίων κατάρτισης που θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να οικοδομήσει ένα ανταγωνιστικό επιστημονικό και εργατικό δυναμικό. Η παρούσα ανάλυση διερευνά τις τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους της έρευνας υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, ενός βιομηχανικού τομέα ο οποίος βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων της ανατολικής Μεσογείου. (Εικ. 1).

Εικ. 1: Η γεωγραφική κατανομή των παραχωρήσεων ερευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθάκων στη Μεσόγειο (μαύρα πολύγωνα). Χερσαίες και θαλάσσιες παραχωρήσεις στην Ελλάδα (σκούρο μπλε). Περιοχές πρόσφατων μελετών της ΕΔΕΥ το 2019 (ανοικτό μπλε).
————————————————————————————–

ΠΕΝΤΕ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ένας συνδυασμός τεχνικών και οικονομικών παραμέτρων συνέβαλε τα τελευταία χρόνια ώστε η Ελλάδα να αποτελεί σήμερα μέρος της πετρελαϊκής δραστηριότητας της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Το μέγεθος των κοιτασμάτων φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο δεν επαρκούν ακόμη προκειμένου να δικαιολογήσουν τις απαραίτητες επενδύσεις για την παραγωγή και τη μεταφορά προς την Ευρώπη και η Ελλάδα, ως δυτικότερο σύνορο της Ανατολικής Μεσογείου, κατέχει μια σημαντική γεωγραφική θέση.

Αυτές οι παράμετροι συνοψίζονται ως ακολούθως :
-Πρόσφατες ανακαλύψεις κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα.
-Νέο γεωλογικό μοντέλο γένεσης υδρογονανθράκων, το οποίο προστέθηκε από το 2015 στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
-Βελτίωση της τεχνολογίας γεωτρήσεων σε μεγάλα και πολύ μεγάλα θαλάσσια βάθη παγκοσμίως.
-Αύξηση της εμπορικής σημασίας του φυσικού αερίου σε διεθνές επίπεδο.
-Διαφοροποίηση του εφοδιασμού με αέριο για την ευρωπαϊκή αγορά.

Αυτές οι πέντε παράμετροι ελέγχουν, σε μεγάλο βαθμό, όλα τα στάδια, από την εξερεύνηση και την παραγωγή μέχρι τη μεταφορά, και συμβάλλουν στην διαμόρφωση της σημερινής μεσογειακής γεωπολιτικής σκηνής. Καθεμιά από αυτές τις παραμέτρους θα αναλυθεί παρακάτω.

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΣΤΗ Ν.Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Η Ανατολική Μεσόγειος κατέστη πρόσφατα ένα σημείο εξερεύνησης, παραγωγής και μεταφοράς υδρογονανθράκων. Τα συνολικά απολήψιμα αποθέματα που ανακαλύφθηκαν την τελευταία δεκαετία στην Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Κύπρο δεν υπερβαίνουν τα 80 TCF (τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια) αερίου. Στην περιοχή κυριαρχούν δύο μεγάλα κοιτάσματα, εκείνο του Ζορ στην Αίγυπτο (30 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια, TCF) και εκείνο του Λεβιάθαν στο Ισραήλ (22 TCF) (Εικ. 2). Τα δύο αυτά πεδία εξερεύνησης είχαν τεχνικά ποσοστά επιτυχίας πάνω από 60%, με το ποσοστό του εμπορικού ενδιαφέροντος να φθάνει το 50% (Ford, 2017). Αυτά τα ποσοστά κατέστησαν την περιοχή πολύ ελκυστική για την βιομηχανία πετρελαίου.

Μετά από την πιστοποίηση της εμπορευσιμότητας αυτών των κοιτασμάτων, εξασφαλίστηκαν οι αγορές φυσικού αερίου και ακολούθησε η παραγωγή. Στην περίπτωση του Ζορ, το φυσικό αέριο μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο μόλις δυόμισι χρόνια μετά από την ανακάλυψη. Η ιταλική ENI προχώρησε γρήγορα στην διαχείριση του συγκεκριμένου κοιτάσματος χάρη στην δημιουργία εσόδων μέσω πωλήσεων μεριδίων στην BP, την Rosneft και τη Mubadala (Shirkhani, 2018). Ομοίως, το κοίτασμα Ταμάρ (Ισραήλ) εξάγει σήμερα αέριο μέσω υποθαλάσσιου αγωγού σε ισραηλινές εγκαταστάσεις, ενώ τα πρόσφατα αναπτυξιακά σχέδια της Energean Oil and Gas στοχεύουν στη μεταφορά αερίου από τα ισραηλινά κοιτάσματα Καρίς και Τανίν. Όσον αφορά το κοίτασμα Αφροδίτη της Κύπρου, θα μπορούσε να συνδεθεί τα επόμενα χρόνια με εγκαταστάσεις της Αιγύπτου, ενώ δεν έχουν οριστικοποιηθεί ακόμη οι σχεδιασμοί για τα άλλα δύο κυπριακά κοιτάσματα, την Καλυψώ και το Γλαύκο. Επιπλέον, η ανακάλυψη του πεδίου Maritime Gaza στην παράκτια Παλαιστίνη είναι σε φάση αναμονής, ενώ ο Λίβανος σχεδιάζει να αναπτύξει το δυναμικό της λεκάνης της Λεβαντίνης μέσω της κοινοπραξίας ENI, Total και Novatek με την πρώτη γεώτρηση στο πρώτο τρίμηνο του 2020. Παράλληλα επίκεινται και νέοι γύροι παραχωρήσεων σε όλη την περιοχή.

Εικ. 2: Οι ανακαλύψεις φυσικού αερίου των κοιτασμάτων Λεβιάθαν και Ζορ το 2010 και 2015 αντίστοιχα κίνησαν εντόνως το ενδιαφέρον της βιομηχανίας υδρογονανθράκων για τη Μεσόγειο συμπεριλαμβανομένων των έργων αγωγών.
————————————————————————

Ενώ συνεχίζονται οι επενδύσεις στον τομέα της εξερεύνησης και παραγωγής (upstream), η βιομηχανία παραμένει επιφυλακτική για τις μεγάλες επενδύσεις που απαιτούνται για την ανάπτυξη και μεταφορά υδρογονανθράκων (midstream) διότι σήμερα οι συνολικοί εκμεταλλεύσιμοι όγκοι φυσικού αερίου στη Μεσόγειο δεν επαρκούν για να στηρίξουν μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Κατά συνέπεια, απαιτούνται περισσότερες ανακαλύψεις προκειμένου να στηριχθούν μεγάλες επενδύσεις μεταφοράς.

ΕΝΑ ΝΕΟ ΓΕΩΛΟΓΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΣΤΗ Ν.Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΜΕΤΑ ΤΟ 2015

Τα υψηλά ποσοστά επιτυχίας των ανακαλύψεων βιογενούς αερίου (95-99% μεθάνιο) στους γεωλογικούς σχηματισμούς ψαμμιτών στην λεκάνη της Λεβαντίνης, που χρονολογούνται κυρίως από την εποχή της Παλαιογενούς περιόδου, οδήγησαν στην εντατική αναζήτηση αερίου σε κλαστικά περιβάλλοντα υδρογονανθράκων (Ford, 2017). Με την ένταξη της λιθολογίας των ανθρακικών πετρωμάτων στην λίστα των δυνητικών ταμιευτήρων στην Ανατολική Μεσόγειο και λόγω των υψηλών ποσοστών επιτυχίας, ένα δεύτερο σύστημα πετρελαίου προστέθηκε δίπλα σε αυτό των κλαστικών πετρωμάτων της Λεβαντίνης και του Δέλτα του Νείλου (USGS, 2010).

Αυτό το δεύτερο περιβάλλον γένεσης και συγκέντρωσης των υδρογονανθράκων συνέβαλε σημαντικά στην ελκυστικότητα της περιοχής. Αρχικά, η βιομηχανία επικεντρώθηκε στην ιζηματογενή λεκάνη του Ηρόδοτου που περιλαμβάνει ανθρακικές δομές υφάλων γύρω από ακρογιαλιές ηλικίας δεκάδων εκατομμυρίων ετών και βαθύτερες πλαγιές του υποθαλάσσιου όρους Ερατοσθένης θαμμένες κάτω από χιλιάδες μέτρα νεώτερων πετρωμάτων.

Εντούτοις, μεγάλου πάχους Μειοκαινικά και Κρητιδικά κοιτάσματα όπως αυτό του Ζορ (Αίγυπτος), της Καλυψούς και του Γλαύκου (Κύπρος) αναμένονται και πιο δυτικά στη Μεσόγειο. Από την άποψη αυτή, τόσο το υπέδαφος του Ιονίου πελάγους όσο και αυτό της περιοχής δυτικά και νότια της Κρήτης παρουσιάζουν μεγάλες γεωλογικές ομοιότητες με το υπέδαφος στο οποίο ανακαλύφθηκαν τα κοιτάσματα του Ζορ, της Καλυψούς, ή του Γλαύκου (Εικ. 3). Υπάρχουν επίσης και άλλες γεωλογικές δομές που ομοιάζουν με εκείνες των ταμιευτήρων της Αφροδίτης ή του Λεβιάθαν που αντιστοιχούν σε διαφορετικό γεωλογικό περιβάλλον.

Η εξέλιξη αυτή αναβάθμισε την θέση της Ελλάδας στον ενεργειακό χάρτη στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και προσέλκυσε εταιρείες που διαθέτουν διεθνή εμπειρία εξερεύνησης και παραγωγής, οικονομική επιφάνεια και έντονη περιβαλλοντική ευαισθησία σε θαλάσσια περιβάλλοντα βαθέων νερών. Η αξιολόγηση και η επιλογή των εντολοδόχων εταιρειών και κοινοπραξιών για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων μέσω συμβάσεων μίσθωσης στην Ελλάδα έλαβε υπόψη τα παραπάνω κριτήρια καθώς και το ιστορικό δραστηριοτήτων των εταιρειών στις λεκάνες της Λεβαντίνης και του Ηρόδοτου.

Εικ. 3: Αριστερά: Επανεπεξεργασμένα σεισμικά (δημοσιευμένα στις εκθέσεις της NVentures, Mediterranean and Europe Exploration/New Ventures Activity Reports, Σεπτέμβριος 2017, Ιανουάριος 2018, Ιούνιος 2019). Ανάλογη γεωλογική δομή νότια της Κρήτης (Εκθέσεις ΕΔΕΥ, 2017-2019). Δεξιά: Μεγάλες γεωλογικές δομές νότια και δυτικά της Κρήτης όπως και στο Ιόνιο, με παρουσία υφάλων παρόμοιων με εκείνων της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.
—————————————————————————–

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΓΕΩΤΡΗΣΗΣ

Μια από τις κυριότερες διαφορές μεταξύ της θαλάσσιας περιοχής της δυτικής Ελλάδας και των ανατολικών περιοχών της Μεσογείου, καθώς και με το δυτικό τμήμα της Μαύρης Θάλασσας, συνίσταται στο γεγονός ότι τα βάθη του νερού στο νότιο Ιόνιο μέχρι τα νότια της Κρήτης είναι πολύ μεγαλύτερα (εικ. 4). Αυτό επιφέρει σημαντικές τεχνικές και οικονομικές επιπτώσεις στην εξερεύνηση και την παραγωγή, δεδομένου ότι θα απαιτήσει μακροπρόθεσμη έρευνα, αξιόπιστη οικονομική ικανότητα, διεθνή τεχνική εμπειρία και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και γνώση των προτεραιοτήτων. Μόνο μερικές εταιρείες ή διεθνείς κοινοπραξίες μπορούν να εγγυηθούν ότι θα εκπληρώσουν αυτές τις απαιτήσεις που λαμβάνονται υπόψη από την ΕΔΕΥ για την αξιολόγηση και την επιλογή των φορέων εκμετάλλευσης στην Ελλάδα.

Εικ. 4: Aπό το 1 έως το 3, το μέσο βάθος νερού αυξάνεται από 1600 μέτρα (1: Νοτιοανατολική Μεσόγειο), σε 2000 μέτρα (2: μαύρη θάλασσα) και 2900 μέτρα (3: κεντρικό Ιόνιο Πέλαγος και δυτικά και νότια της Κρήτης). Οι ανακαλύψεις αερίου βρίσκονται στο στάδιο παραγωγής (1), υπό ανάπτυξη (2) και σε φάση εξερεύνησης (3).
———————————————————————

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΓΕΩΤΡΗΣΕΩΝ ΣΕ ΠΟΛΥ ΒΑΘΕΑ ΥΔΑΤΑ

Στο πρόσφατο παρελθόν, τα ρηχά νερά οριοθετούνταν σε μέγιστο βάθος 90-120 μέτρα. Σήμερα πλέον, ρηχά νερά θεωρούνται εκείνα που έχουν βάθος περί τα 300 μέτρα. Ομοίως, το μεσαίο βάθος οριοθετείται στα 300-1.500 μέτρα ενώ βαθιά νερά θεωρούνται εκείνα που κυμαίνονται μεταξύ 1.500-2.100 μέτρα και πολύ βαθιά εκείνα που ξεπερνούν τα 2.100 μέτρα Με βάση αυτά τα δεδομένα, δεν θα πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός ότι στο εγγύς μέλλον τα όρια αυτά θα απαιτηθεί να αναθεωρηθούν και να προστεθούν κάποιες επιπλέον εκατοντάδες μέτρα. Η υπεράκτια εξερεύνηση πετρελαίου και φυσικού αερίου, σε βάθη που κυμαίνονται μεταξύ 2.500 και 3.500 μέτρα, θα αναδείξει την Ελλάδα σε πρωτοπόρο όσον αφορά στις τεχνολογικές εφαρμογές και στα μέτρα ασφαλείας των υπερακτίων εγκαταστάσεων.

Οι νέες τεχνολογίες γεωφυσικής και γεώτρησης επιτρέπουν πλέον την υλοποίηση βιομηχανικών πλάνων παραγωγής που αφορούν στα πολύ βαθιά νερά, δηλαδή σε βάθος 3.000 μέτρων θάλασσας και επιπλέον 2.000-3.000 μέτρων πετρώματος κάτω από τον βυθό της θάλασσας προτού ξεκινήσει η παραγωγή (Εικ. 5α και 5α). Στα βαθιά νερά της Ελλάδας εντοπίζονται ορισμένοι πιθανοί στόχοι σε βάθος 1.5000-2.000 μέτρα κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας. Η πλειονότητα των στόχων (σύμφωνα με τη γεωφυσική απεικόνιση) βρίσκονται σε βάθη νερού που υπερβαίνουν τα 2.500 μέτρα, ενώ αρκετοί άλλοι στόχοι βρίσκονται σε βάθη που ξεπερνούν τα 3.500 μέτρα (Εικ. 6).

Σήμερα, τα εξαιρετικά βαθιά νερά (πάνω από 3.000 μέτρα) βρίσκονται στο επίκεντρο της τεχνολογικής καινοτομίας ενώ αντιθέτως, πριν από 10 χρόνια, ήταν αδύνατο να σχεδιαστούν γεωτρήσεις και να τοποθετηθούν εγκαταστάσεις σε βάθη που υπερβαίνουν τα 3.000 μέτρα. Μάλιστα, πριν από 50 χρόνια ήταν αδιανόητο να τοποθετηθεί γεωτρύπανο σε βάθος 50 μ. κάτω από την επιφάνεια του νερού. Οι περιβαλλοντικές συνθήκες, το μέγεθος της εξέδρας, η αντίσταση των σωληνώσεων λόγω βάρους, οι τεχνικές ελέγχου και γεώτρησης αποτελούν τους βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν τις εργασίες γεώτρησης, την παραγωγή, την αποδοτικότητα και το κόστος των εργασιών γεώτρησης. Από τεχνικής άποψης, οι προκλήσεις της γεώτρησης υπερ-βαθέων υδάτων περιλαμβάνουν τις δυσκολίες που αφορούν στην λιθολογία των σχηματισμών, τα θέματα ευστάθειας, την υψηλή πίεση που οδηγεί σε απώλεια της κυκλοφορίας υγρών και την διαφορική προσκόλληση λόγω της ιζηματολογικής σύνθεσης του βυθού (Cummings et al., 2014 ).

Μια σειρά τεχνολογικών εξελίξεων επιτρέπουν τον έλεγχο της υψηλής πίεσης του νερού, την διαχείριση της υπερπίεσης του αερίου και των αλλαγών του πορώδους των πετρωμάτων καθώς αυξάνεται το βάθος. Οι εξελίξεις της τεχνολογίας επιτρέπουν επίσης να μειωθεί ο όγκος και το βάρος των εξεδρών, με την χρήση ελαφρύτερων μεταλλικών κραμάτων οπως και τεχνολογιών ρομποτικής που μεταθέτουν μέρος των εργασιών στον πυθμένα. Αξίζει επίσης να αναφέρουμε την σημαντική πρόοδο που έχει συντελεστεί στη μοντελοποίηση των καιρικών συνθηκών στην επιφάνεια της θάλασσας, καθώς και την διαθεσιμότητα ή την κατασκευή σκαφών γεώτρησης για τέτοια βάθη νερού. Το τμήμα ασφάλειας υπερακτίων εγκαταστάσεων της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων παρακολουθεί στενά τις τεχνολογικές εξελίξεις, μέσω της συνεργασίας με διεθνείς οργανισμούς και ειδικευμένες εταιρείες γεωτρήσεων και ρομποτικής.

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΜΙΑΣ ΓΕΩΤΡΗΣΗΣ ΣΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΒΑΘΕΑ ΥΔΑΤΑ

Όσον αφορά στην απόδοση των επενδύσεων (Return On Investment, ROI), προκειμένου να δρομολογηθούν εμπορικές εξελίξεις σε μια περιοχή θα πρέπει να υπάρξουν ανακαλύψεις ύψους τουλάχιστον 500 εκατ. βαρελιών ισοδύναμου πετρελαίου, που αντιστοιχεί περίπου 3 τρισ. κυβικά πόδια (TCF). Αξίζει να αναφερθεί ότι μια γεώτρηση δεν επαρκεί για να δώσει σαφείς ενδείξεις σχετικά με τον όγκο των αποθεμάτων. Σε κάθε δυνητικό στόχο θα πρέπει να γίνουν γεωτρήσεις σε τρία έως τέσσερα σημεία και αυτό έχει ένα κόστος το οποίο ξεπερνά τα 700 εκατ. δολάρια (το κόστος αυξάνεται όταν υπάρχουν υψηλές πιέσεις σε βαθιά θαμμένους ταμιευτήρες). Επιπλέον, μετά από την δήλωση της εμπορευσιμότητας που κατατίθεται στο ελληνικό κράτος, όταν ένα κοίτασμα θεωρείται τελικά εκμεταλλεύσιμο, η επένδυση που σχετίζεται με την ανάπτυξη και την παραγωγή κοστίζει δισεκατομμύρια δολάρια.

Ωστόσο, το στάδιο έρευνας υδρογονανθράκων δεν έχει το υψηλό κόστος της περιόδου της εκμετάλλευσης. Τα προγράμματα σε βάθος 1.500 μέτρων μπορούν να υλοποιηθούν με κόστος κάτω των 27 δολαρίων ανά βαρέλι ισοδύναμου πετρελαίου. Σε βάθος 3.500 – 4.000 μέτρων, το κόστος θα μπορούσε να αυξηθεί κατά περίπου 25% ή κατά επιπλέον 4-5 δολάρια ανά βαρέλι ισοδύναμου πετρελαίου. Το γεγονός αυτό διευκολύνει τις αποφάσεις των μεγάλων εταιρειών σχετικά με την δημιουργία ενός διευρυμένου χαρτοφυλακίου το οποίο θα αφορά ανεξερεύνητες (frontier) περιοχές με βάθη άνω των 3.000 μ.

Όμως, σε περιοχές κάτω από τις συσσωρεύσεις εβαποριτών (σχηματισμοί αλατιού), όπως αυτές της Δυτικής και Νότιας Κρήτης, η πιθανότητα ύπαρξης υψηλής περιεκτικότητας CO2 μπορεί να απαιτήσει υπεράκτιο παρά χερσαίο διαχωρισμό, ο οποίος θα είναι δαπανηρός ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι τέτοιες επενδύσεις θα ήταν δυνατές μόνο σε μια στιβαρή αγορά παραγωγής στην οποία θα έχουν ανακαλυφθεί μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου. Η εμπειρία της Βραζιλίας είναι κάτι παραπάνω από κατατοπιστική όσον αφορά σε τέτοια περιβάλλοντα (Chetwynd, 2019, dos Santos Jr. και dos Santos, 2018).

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έργα τέτοιας εμβέλειας θα συμβάλουν στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Σε αυτό το νέο βιομηχανικό και τεχνολογικό περιβάλλον, οι αναδυόμενες επιχειρηματικές ευκαιρίες τόσο στο δευτερογενή όσο και στον τριτογενή τομέα δημιουργούν την ανάγκη για εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, το οποίο απουσιάζει σήμερα από την Ελλάδα. Συνοψίζοντας, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα επόμενα 20 χρόνια για την Ελλάδα, θα είναι να απορροφήσει αυτό το κύμα τεχνολογικής καινοτομίας, να το ενσωματώσει στην απασχόληση και να το εκμεταλλευτεί με στόχο –μεταξύ άλλων- την διαφοροποίηση της ελληνικής ναυτιλιακής βιομηχανίας.

Εικ. 5A: Προοδευτική βελτίωση του βάθους της γεώτρησης και της παραγωγής σε βαθιά ύδατα από την δεκαετία του ’70 και αναμενόμενη ανάπτυξη για τα επόμενα πέντε χρόνια σε βάθος νερού άνω των 3000 μέτρων. Σε πολλές περιπτώσεις, καθώς οι δραστηριότητες εξαιρετικά βαθέων υδάτων συντελούνται σε περιοχές οι οποίες είναι πιο απομακρυσμένες από την ακτή, η γεωλογία γίνεται απλούστερη λόγω της απουσίας εβαποριτών και σύνθετων τεκτονικών δομών (Πηγή: Ετήσιες εκθέσεις της Shell και ειδησεογραφία).

Εικ. 5B: Προβλεπόμενη παγκόσμια υπεράκτια παραγωγή ανά κατηγορία βάθους μέχρι το 2040. Να σημειωθεί ότι η παγκόσμια ζήτηση από εξαιρετικά βαθιά υπεράκτια περιβάλλοντα θα ανέλθει σε 20 εκατ. βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου την ημέρα, ενώ σήμερα υπολογίζεται σε 5 εκατ. βαρέλια την ημέρα (IEA, 2019).

Εικ. 6: Οι καφέ αποχρώσεις αφορούν βάθη μικρότερα των 3.000 μέτρων. Οι γαλάζιες αποχρώσεις αφορούν βάθη βυθού μεγαλύτερα από 3.000 μέτρα. Σε αντίθεση με τις παραχωρήσεις της περιοχής του Ιονίου (λευκά πολύγωνα δυτικά της Κέρκυρας, επάνω αριστερά), μόνο ένα μικρό μέρος των παραχωρήσεων νοτιοδυτικά της Κρήτης έχει βάθος μικρότερο από 3.000 μέτρα (λευκά πολύγωνα δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης). Η εξερεύνηση θα μετακινηθεί προοδευτικά από τα βόρεια προς τα νότια και από τα πιο μικρά βάθη (καφέ αποχρώσεις, κάτω από 1.000 μέτρα) σε μεγαλύτερα βάθη (σκούρο μπλε χρώμα, πάνω από 3.000 μέτρα). Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι νέοι τομείς ενδιαφέροντος (κόκκινα πολύγωνα) (Πηγή: βάση δεδομένων βαθυμετρίας ΕΔΕΥ).
————————————————————————-

Υπό αυτό το πρίσμα, η τεχνολογική πρόοδος, το νομικό πλαίσιο, ο προγραμματισμός έκτακτης ανάγκης και οι πολιτικές ασφαλείας επικαιροποιούνται συνεχώς. Η επίβλεψη των εγκαταστάσεων και της ίδιας της γεώτρησης εντάσσονται άμεσα στους τομείς παρακολούθησης και εποπτείας που ασκεί η ΕΔΕΥ στους διαχειριστές (εντολοδόχους) στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής οδηγίας για την υπεράκτια ασφάλεια (ΕΔΕΥ, 2019). Είναι εξαιρετικά σημαντικό οι επιλεγείσες εταιρείες ή κοινοπραξίες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα να έχουν πιστοποιημένη εμπειρία στις τεχνολογίες εξερεύνησης βαθέων και υπερ-βαθέων υδάτων και να ικανοποιούν όλες τις απαραίτητες τεχνικές και χρηματοοικονομικές εγγυήσεις για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών.

Τα προαναφερθέντα κριτήρια, μαζί με τον εκτιμώμενο όγκο των αποθεμάτων και την εμπορευσιμότητά τους, είναι κρίσιμα για την αξιολόγηση από την ΕΔΕΥ των προτάσεων μιας εταιρείας ή μιας κοινοπραξίας. Συχνά μέσω σύστασης κοινοπραξίας οι εταιρείες μοιράζονται το επενδυτικό βάρος για το κόστος εξερεύνησης και ανάπτυξης των πιθανών μεγάλων κοιτασμάτων, κάτι το οποίο ισχύει στην Ελλάδα για το μεγαλύτερο αριθμό των παραχωρήσεων που έχουν γίνει μέχρι τώρα (Εικ. 7).

Εικ. 7: Επικαιροποίηση των παραχωρήσεων, Μάρτιος 2020.
———————————————————————

ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ

Οι διεθνείς ανάγκες για ενέργεια αυξήθηκαν δραματικά την τελευταία δεκαετία, με το αέριο να αντιπροσωπεύει το 45% αυτής της αύξησης. Παράλληλα, η μείωση της συμβολής του άνθρακα και η διεύρυνση χρήσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αναμένεται να αντικαταστήσουν μέρος του πετρελαίου που χρησιμοποιείται για την ηλεκτρική ενέργεια και τις μεταφορές. Αυτό με την σειρά του ενισχύει την σημασία του φυσικού αερίου στο παγκόσμιο ενεργειακό μείγμα. Το συνδυασμένο αποτέλεσμα των προαναφερόμενων αλλαγών οδήγησε σε αύξηση της παραγωγής αερίου από υπεράκτιες γεωτρήσεις καλύπτοντας σχεδόν το 30% της παγκόσμιας ζήτησης τα τελευταία πέντε χρόνια. Καθώς έχουν ξεπεραστεί οι τεχνολογικοί περιορισμοί της εξερεύνησης και πλέον καθίσταται εφικτή η παραγωγή σε περιβάλλοντα πολύ βαθέων υδάτων, η βιομηχανία επικεντρώνεται σήμερα στα εξαιρετικά βαθιά ύδατα, με στόχο την παραγωγή μεγάλου μέρους του φυσικού αερίου από τέτοια θαλάσσια περιβάλλοντα στο εγγύς μέλλον.

Το έντονο διεθνές ενδιαφέρον οδήγησε μεταξύ άλλων στις ανακαλύψεις των πεδίων φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (Zορ, Λεβιάθαν, Ταμάρ, Αφροδίτη, Καλυψώ, Γλαύκος) καθώς και στην δυτική Μαύρη Θάλασσα (μετά από την ανακάλυψη του κοιτάσματος Neptun) (Essau, 2018). Για την περίοδο 2019-2024, η international Energy Agency (IEA) προβλέπει ετήσια αύξηση κατά 1,6% στην κατανάλωση φυσικού αερίου. Σε σύγκριση με την άνοδο κατά 4,6% το 2018, πρόκειται σαφώς για μείωση, η οποία όμως σχετίζεται με την αδύναμη οικονομική ανάπτυξη και τις ηπιότερες καιρικές συνθήκες του 2019. Παρόλο που η αύξηση είναι χαμηλότερη από το 2018, η ζήτηση για φυσικό αέριο παγκοσμίως αναμένεται να αυξηθεί, οδηγώντας σε πιο εντατικές έρευνες και κατ’ επέκταση σε παραγωγή από εξαιρετικά βαθιά ύδατα.

Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ

Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων, η ύπαρξη ασφαλούς ενεργειακού εφοδιασμού είναι ζωτικής σημασίας για την ευημερία των Ευρωπαίων πολιτών και της οικονομίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταβάλει προσπάθειες για να διασφαλίσει ότι ο ενεργειακός εφοδιασμός είναι συνεχής και ότι το ενεργειακό κόστος για τον καταναλωτή παραμένει σταθερό. Σε απάντηση στην πολιτική κρίση στην Ουκρανία πριν από λίγα χρόνια και στην καθολική ανάγκη για σταθερή και απρόσκοπτη παροχή ενέργειας για τους πολίτες και την οικονομία της ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε την στρατηγική της για την ενεργειακή ασφάλεια το 2014. Η στρατηγική αυτή βασίστηκε σε εμπεριστατωμένη μελέτη της ενεργειακής εξάρτησης των κρατών μελών, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προκλήσεις για την ασφάλεια του εφοδιασμού (Τusk, 2014, Ευρωπαϊκή Επιτροπή 2011, 2017).

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι καθαρός εισαγωγέας (εισαγωγές υψηλότερες από τις εξαγωγές) ενεργειακών προϊόντων. Το αργό πετρέλαιο κυριάρχησε σε μεγάλο βαθμό στις εισαγωγές ενέργειας της ΕΕ, με τα ενεργειακά προϊόντα να κατέχουν μερίδιο 70% κατά το πρώτο εξάμηνο του 2018 ενώ ακολουθεί το φυσικό αέριο με μερίδιο 20%. Ένας από τους βασικούς στόχους της πολιτικής της ΕΕ για την Ενεργειακή Ένωση είναι να μειώσει την εξάρτησή της από μεμονωμένους προμηθευτές και να διαφοροποιήσει τις πηγές και τις οδεύσεις. Το 2016, οι εισαγωγές φυσικού αερίου στην Ευρώπη είχαν αυξηθεί στα περίπου 230 BCM με τα 49 BCM αερίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (Liquefied Natural Gas, LNG) να προέρχονται από την Αλγερία, 107 από τη Νορβηγία (μέσω αγωγού) και 74 από την Ρωσία (μέσω αγωγού).

Σύμφωνα με την Platts Analytics, η προμήθεια από την Ρωσία στην Ευρώπη αυξήθηκε το 2017, καθώς η εγχώρια ευρωπαϊκή παραγωγή μειώθηκε και αυτό φαίνεται να συνεχίζεται την επόμενη δεκαετία. Το 2017 το καθαρό μερίδιο των εισαγωγών από την Ρωσία ανήλθε σε ποσοστό ύψους 38,2%, ενώ το 2018 αναμενόταν να πλησιάσει το 42%. Κάτω από αυτό το πρίσμα, οι όγκοι αερίων που ανακαλύφθηκαν στην Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσαν να κατευθυνθούν προς την Ευρώπη, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξουν περαιτέρω ανακαλύψεις που θα στηρίξουν τις απαραίτητες επενδύσεις για υποδομές όπως αγωγοί ή εγκαταστάσεις LNG. Αξίζει να προστεθεί ότι παρ’ όλο που το Ιράν και το Ιράκ είναι δύο χώρες με τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου, δεν διαθέτουν επί του παρόντος προοπτικές για την εξαγωγή του λόγω έλλειψης υποδομών φυσικού αερίου μεγάλης κλίμακας.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕΤΑΞΥ LNG ΚΑΙ ΑΓΩΓΟΥ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟΝ EASTMED

Ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα στην αλυσίδα των ενεργειακών ροών, συνδέεται με την επιλογή της προτιμώμενης τεχνολογίας μεταφορών. Το κόστος που προκύπτει κατά την διάρκεια της περιόδου εξερεύνησης (γεωφυσική έρευνα και γεωτρήσεις) ποικίλλει ανάλογα με το έργο και μπορεί να είναι κοντά ή πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ ή δολάρια. Η ανάπτυξη και η εκμετάλλευση ενός τομέα παραγωγής είναι συχνά πολλαπλάσια αυτού του κόστους. Στο στάδιο της δήλωσης εμπορευσιμότητας ενος κοιτάσματος προς τις Αρχές, οι εταιρείες λαμβάνουν σοβαρά υπόψη το κόστος των μεταφορών είτε με την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου είτε μέσω υποδομών LNG. Στην περίπτωση προμήθειας φυσικού αερίου στην Ευρώπη από τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ο υπεράκτιος αγωγός EastMed αποτελεί εναλλακτική λύση για την κατασκευή νέων τερματικών σταθμών LNG και άλλων εγκαταστάσεων.

Ωστόσο, το συγκεκριμένο έργο παρουσιάζει πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα καθώς υπάρχουν επιφυλάξεις σχετικά με την επάρκεια του όγκου αερίου που μπορεί (ή μάλλον «πρέπει») να διακινηθεί μέσω αυτού. Καταρχήν, αξίζει να αναφερθεί ότι ο αγωγός τυγχάνει πολιτικής στήριξης καθώς οι ευρωπαϊκές εταιρείες προτιμούν να διαφοροποιούν τον κίνδυνο τους. Από την άλλη, το έργο παρουσιάζει κάποιες τεχνικές δυσκολίες, οι οποίες ωστόσο μπορούν να ξεπεραστούν. Οι περισσότερες επιφυλάξεις που έχουν κατά καιρούς εκφραστεί αφορούν στα αποθέματα φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν, τα οποία δεν είναι ακόμη επαρκή από οικονομική άποψη. Έτσι, η αγορά δεν έχει καταλήξει σε καμία από τις δύο επιλογές.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ένας αγωγός προς την Ευρώπη μέσω της Ιταλίας θα κόστιζε πάνω από 7 δισ. ευρώ και η χρηματοδότηση κάθε νέου τερματικού σταθμού LNG στη Μεσόγειο θα κόστιζε περίπου 3 δισ. ευρώ (Petroleum Economist, 2019). Σε κάθε περίπτωση, και οι δύο μέθοδοι είναι υπερβολικά δαπανηρές για να καταστήσουν τους υπάρχοντες όγκους φυσικού αερίου της ΝΑ Μεσογείου ανταγωνιστικούς. Εναλλακτικά, οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις LNG στην Αίγυπτο εξακολουθούν να λειτουργούν, είναι ανταγωνιστικές και επαρκούν για να απορροφήσουν σε ρεαλιστική βάση μεγάλο μέρος του διαθέσιμου φυσικού αερίου στην περιοχή.

Από την άποψη των αποθεμάτων, ο «Γλαύκος» είναι το πιο πρόσφατο υπεράκτιο κοίτασμα στην Κύπρο στο οποίο έγινε γεώτρηση στις αρχές του 2019 με εκτιμώμενα 5-8 TCF σε βαθιά πετρώματα όπου ο βυθός βρίσκεται σε 2.000 μέτρα νερού. Συνυπολογίζοντας τα 4,5 ΤCF της «Αφροδίτης» και τα 6 TCF του κοιτάσματος «Καλυψώ», αυτές οι τρεις ανακαλύψεις παρόμοιων διαστάσεων δεν ικανοποιούν τα οικονομικά κριτήρια προκειμένου οι διαχειριστές να προχωρήσουν στην παραγωγή και τη μεταφορά (Middle East Petroleum and Economic Publications, 2019, Upstream Oil and Gas, March 2019). Οι αποφάσεις σε αυτό το στάδιο βασίζονται γενικά στην πιθανότητα επιτυχίας 90% αποληψιμότητας αποθεμάτων (P90) αντί P50, πράγμα που μειώνει κατα πολύ τους προαναφερθέντες όγκους των ΤCF.

Είναι αξιοσημείωτο να αναφερθεί ότι η περιοχή εξακολουθεί να θεωρείται ανεξερεύνητη (frontier) με απομακρυσμένα σημεία από την ακτή, σημαντικά βάθη του νερού και απουσία υποδομών. Στις περιπτώσεις αυτές, προκειμένου η αγορά να εξετάσει την βιωσιμότητα των επενδύσεων σε χερσαίες υποδομές μεταφοράς, υποδομές παραγωγής και αγωγούς ή εγκαταστάσεις LNG, θα πρέπει πρώτα να έχουν εντοπισθεί πρόσθετα κοιτάσματα. Η βιομηχανία θεωρεί ότι απαιτούνται τουλάχιστον τρεις ακόμη ανακαλύψεις παρόμοιας εμβέλειας προκειμένου να μπορέσει να υποστηριχθεί η κατασκευή υποδομών LNG στην Κύπρο ή να επιλεχθεί η κατασκευή του μεγάλου μεσογειακού υποθαλάσσιου αγωγού EastMed. Ωστόσο, αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί ευκολότερα εαν η σύνδεση με το κοίτασμα του Λεβιάθαν είναι εφικτή, διότι θα εξασφάλιζε επιπλέον όγκους.

Ο απαραίτητος όγκος αποθεμάτων αποτελεί την «λυδία λίθο» σχετικά με την απόφαση κατασκευής υποδομών, αγωγών και τερματικών LNG. Στην περίπτωση του αγωγού East Med (IGI Poseidon, 2017), το συνολικό μήκος είναι περίπου 1.200 μίλια και η αφετηρία της όδευσης πρέπει να βρίσκεται στο κοίτασμα Λεβιάθαν που εν συνεχεία μέσω Κύπρου, διασχίζει το νοτιοανατολικό Αιγαίο μέχρι την Κρήτη, την Πελοπόννησο και την Δυτική Ελλάδα (Εικ. 8). Ένα πολύ μικρό τμήμα του υποθαλάσσιου μέρους του αγωγού θα βρίσκεται σε βάθος 3.200 μέτρων. Αυτά τα βάθη εμπίπτουν στις τεχνολογικές ικανότητες της βιομηχανίας. Είναι αξιοσημείωτο ότι ήδη το 2001, δηλαδή 18 χρόνια πριν, ο αγωγός Blue Stream (1.213 χιλιόμετρα μήκος μεταφέροντας 16 BCM ανά έτος) κατασκευάστηκε στη Μαύρη Θάλασσα από την Saipem σε βάθος 2.150 μέτρων. Η κύρια ανησυχία για την κατασκευή του αγωγού EastMed είναι το κόστος των περίπου 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οσον αφορά μόνο το κόστος μεταφοράς αερίου με αγωγό αυτό παραμένει ανταγωνιστικό. Οι σχέσεις μήκους προς κόστος για τα χερσαία και θαλάσσια μέρη προβάλλονται στην εικόνα 9 και συγκρίνονται με το κόστος μεταφοράς LNG και όχι κατασκευής του σταθμού.

Εικ. 8: Τα έργα του TANAP, του Διαδριατικού Αγωγού (TAP) και ο αγωγός EastMed βρίσκονται βόρεια των κύριων υποδομών της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Η ανακάλυψη του φυσικού αερίου του Neptun προαναγγέλλει έργα σύνδεσης στα δυτικά της Μαύρης Θάλασσας επίσης με διεύθυνση ανατολή προς δύση.

Εικ. 9: Σύγκριση κόστους μεταφοράς μεταξύ αγωγών αερίου και LNG (Πηγή: Ινστιτούτο Τεχνολογίας Αερίου). Προβολή του μήκους του χερσαίου τμήματος του TAP, του συνολικού μήκους του EastMed και των μερικών, χερσαίου και θαλασσίου του EastMed. Σημειωτέον ότι το 70% του συνολικού μήκους του EastMed είναι υποθαλάσσιο ενώ το 30% αντιπροσωπεύει τις χερσαίες περιοχές στην Κρήτη, την Πελοπόννησο και την Δυτική Ελλάδα Το κόστος των εγκαταστάσεων υγροποίησης και επαναεριοποίησης δεν προβάλλεται.
————————————————————————

Σε μια εκτενέστερη ανάλυση σχετικά με το συγκριτικό κόστος, θα μπορούσε να τονισθεί ότι το LNG έχει τρία σημαντικά κέντρα κόστους: α) την κατασκευή και λειτουργία της μονάδας υγροποίησης, β) τη μεταφορά μέσω ειδικά κατασκευασμένου πλοίου, και γ) τη μονάδα επαναεριοποίηση (FSRU). Θα μπορούσε να ληφθεί υπόψιν ένα επιπλέον κόστος, το οποίο εξαρτάται από την απόσταση μεταξύ της δεξαμενής παραγωγής και της μονάδας υγροποίησης. Το πρώτο κέντρο κόστους, η κατασκευή μονάδας υγροποίησης, απαιτεί μια επένδυση περίπου 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων (Brito, D. και Sheshinski, 1997). Το δεύτερο κέντρο κόστους, η μεταφορά LNG με εξειδικευμένα δεξαμενόπλοια, κυμαίνεται περίπου στα 2 δολάρια ανά 1000 κυβικά πόδια για χίλια μίλια. Το τρίτο κέντρο κόστους αφορά στην επαναεριοποίηση, η οποία κυμαίνεται μεταξύ 0,35-0,50 δολάρια ανά 1000 κυβικά πόδια και μπορεί να είναι τόσο υψηλή όσο ένα δολάριο ανά 1000 κυβικά πόδια.

To LNG στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο μπορεί να προέρχεται από δύο διαφορετικές πηγές: Είτε από εργοστάσια υγροποίησης στις ΗΠΑ είτε από εγκαταστάσεις της Μεσογείου, όπως αυτές που υπάρχουν στη Νταμιέτα και στο Ίντκου στην Αίγυπτο. Αυτά τα δύο εργοστάσια στην Αίγυπτο αποτελούν σήμερα μια οικονομικά αποδοτική λύση για την εξαγωγή αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο. Ενώ η προμήθεια LNG στην Ευρώπη είχε μέχρι τώρα «παγώσει» και περιοριζόταν σε λίγα φορτία μόνο στην Ιβηρική Χερσόνησο, το αμερικανικό LNG αναμένεται να φθάσει περίπου τα 100 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (bcm) τον χρόνο μέχρι το 2020. Η πρωτοπόρος αμερικανική εταιρεία LNG, Cheniere, εκτιμά ότι περίπου το ήμισυ των συνολικών εξαγωγών LNG των ΗΠΑ θα καταλήξουν στην Ευρώπη. Η παραγωγή φυσικού αερίου των ΗΠΑ αυξήθηκε κατά 11,5% το 2018 και σύμφωνα με την έκθεση της IEA, το 2019 εκτιμάται ότι θα μπορούσε να ξεπεράσει το Κατάρ και την Αυστραλία στις εξαγωγές LNG (IEA, 2019).

Λόγω των μικρών διακυμάνσεων του Henry Hub-NBP spreads, το αμερικάνικο LNG μπορεί ακόμα να φθάσει στην Ευρώπη με οριακό κόστος. Ωστόσο, εάν οι τιμές του φυσικού αερίου είναι χαμηλές, το αμερικανικό LNG μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα φέρνοντας τους παραγωγούς των ΗΠΑ ξανά σε δύσκολη θέση. Λόγω του υψηλού σταθερού κόστους κατασκευής και συντήρησης των εγκαταστάσεων LNG, η συναλλακτική δραστηριότητα λειτουργεί με οριακό κέρδος ανάλογα με τις υψηλές τιμές του φυσικού αερίου. Η IEA αναφέρει στην έκθεσή της για το 2019 ότι προκειμένου να ικανοποιηθούν οι παγκόσμιες ανάγκες μετά το 2020, είναι απαραίτητο να γίνουν περισσότερες επενδύσεις στο LNG. Σύμφωνα με τις προβλέψεις της Platts Analytics, οι τιμές του Henry Hub θα αυξηθούν κατά τα προσεχή έτη καθιστώντας αντιοικονομικό το αμερικανικό LNG έναντι του αερίου που διακινείται μέσω των ευρωπαϊκών αγωγών. Οι τελευταίες αναλύσεις στο τέλος του 2019 δείχνουν ότι ο τομέας καταγράφει αρνητικές επιπτώσεις για την βιομηχανία και τις επενδύσεις.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΕΤΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑΕΙ ΠΑΝΤΑ

Η χρονική στιγμή που επελέγη για τον 2ο Διεθνή Γύρο Αδειοδότησης της Ελλάδας για 20 θαλάσσιες περιοχές, το 2014, ήταν ατυχής για λόγους μη σχετιζόμενους με την προσπάθεια του ελληνικού κράτους να αναζωογονήσει το διεθνές ενδιαφέρον για το δυναμικό των υδρογονανθράκων της χώρας. Αρκετοί επιχειρηματίες είχαν υπερμοχλεύσει κεφάλαια πριν από την έναρξη της ύφεσης και οι μεγάλες περικοπές στις ταμειακές ροές τους κατέστησαν δύσκολη την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους σχετικά με το χρέος, με αποτέλεσμα τη μείωση των πιστωτικών μέτρων και την αναστολή εργασιών σε ανεξερεύνητες μέχρι εκείνη τη στιγμή περιοχές. Από το τέλος του 2016 και μετά, η κατάσταση βελτιώθηκε λόγω της αύξησης των τιμών του πετρελαίου και της ευκολότερης πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες για γεωτρήσεις σε εξαιρετικά βαθιά ύδατα και εγκαταστάσεις υποθαλάσσιων υποδομών, αλλά και λόγω της ισχυρής ανάπτυξης της μεταφοράς LNG παγκοσμίως. Με βάση αυτό το δεδομένο, η χρονική συγκυρία για την επιτυχή εξερεύνηση των υδρογονανθράκων στην Ελλάδα είναι και πάλι ευνοϊκή και μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας (Εικ. 10).

Εικ. 10: Η Ελλάδα αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι στο μεγάλο παζλ της Ανατολικής Μεσογείου και της δυτικής Μαύρης Θάλασσας. Η διαδρομή του σχεδιαζόμενου αγωγού EastMed, ο οποίος θα μπορούσε να διασχίζει την Κρήτη και την Πελοπόννησο, αποκτά ύψιστη εμπορική σημασία σε περίπτωση που εντοπιστούν εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα νότια και δυτικά της Κρήτης και στο κεντρικό Ιόνιο Πέλαγος.
——————————————————————————

Η χρονική στιγμή ευνοεί επίσης την δημιουργία κατάλληλων συνθηκών οι οποίες θα ωθήσουν τον δευτερογενή και τον τριτογενή τομέα. Στον κατάλογο των συνοδευτικών έργων θα μπορούσε να περιλαμβάνεται και ένα μεγάλο λιμάνι για την υποστήριξη των δραστηριοτήτων γεώτρησης και εξόρυξης σε απομακρυσμένα υπεράκτια περιβάλλοντα της Δυτικής Ελλάδας και της Κρήτης.
Ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στο βάθος νερού στα λιμάνια για την πρόσβαση των σκαφών, η αποθήκευση του εξοπλισμού και η επεξεργασία των αποβλήτων, καθώς και η τοπική τιμολόγηση των καυσίμων για τα γεωτρητικά και παραγωγικά πλωτά. Εάν οι γεωτρήσεις ανακαλύψουν εκμεταλλεύσιμα αποθέματα, οι εταιρείες θα προχωρήσουν στην ανάπτυξη χερσαίων κατασκευών, πλατφορμών και αγωγών κόστους δισεκατομμυρίων ευρώ, κάτι που θα απαιτήσει την τοπική συμμετοχή και θα οδηγήσει στην δημιουργία επιχειρηματικών ευκαιριών στην χώρα.

Ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

Στην έκθεση World Energy Outlook 2019, η ΙΕΑ καθιστά σαφές ότι ενώ αναγνωρίζεται η σημασία της μετάβασης σε μια οικονομία με ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα, η κοινωνία εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα ορυκτά καύσιμα και θα παραμείνει έτσι, εκτός αν αλλάξει ριζικά η πολιτική που εφαρμόζεται σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σε ένα από τα βασικά σενάρια που μελετά η Υπηρεσία για το 2050, εκτιμάται ότι το 50% της προστιθέμενης ζήτησης ενέργειας θα παρέχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενώ το 35% θα καλύπτεται από φυσικό αέριο.

Για την ελληνική πραγματικότητα, οι ΑΠΕ, μέσα στην επόμενη δεκαετία προβλέπεται ότι θα έχουν ένα μερίδιο της τάξεως του 30%. Η συμβολή τους είναι σημαντική καθώς το ζητούμενο είναι η αύξηση του ποσοστού καθαρής ενέργειας, η μείωση των ρύπων και η εκμετάλλευση του εγχώριου ενεργειακού δυναμικού. Τι θα γίνει, όμως, με το υπόλοιπο 70%; Σίγουρα, οι υδρογονάνθρακες θα αποκτήσουν πρωταγωνιστικό ρόλο κατά την ενεργειακή μετάβαση και αυτό συμβαίνει ήδη με τα φορτία υγροποιημένου αερίου που διακινούν όλες οι εταιρείες, ελληνικές και ξένες, στην Ελλάδα για κατανάλωση και αποθήκευση.

Οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας θα λειτουργήσουν τουλάχιστον για τις επόμενες δύο δεκαετίες ως μεταβατική λύση μέχρι την καθιέρωση του φυσικού αερίου ως πρωταρχικό συστατικό του ενεργειακού μείγματος στην Ελλάδα. Φυσικά, η παραγωγή μέρους αυτού εγχωρίως θα επιτρέψει την βελτίωση της οικονομικής ισορροπίας της χώρας.

Και δεδομένου ότι η χώρα δεν διαθέτει το αναγκαίο οικονομικό ενεργητικό το οποίο θα της επέτρεπε να μειώσει την ενεργειακή της εξάρτηση, ειδικά μετά από τη μείωση της παραγωγής από λιγνίτη, σημαίνοντα ρόλο θα διαδραματίσουν οι χερσαίες και θαλάσσιες γεωτρήσεις κατά τα επόμενα πέντε με επτά χρόνια. Αυτές θα επιτρέψουν την υποκατάσταση μέρους των εισαγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου από την εγχώρια παραγωγή. Ως προς αυτό αρκεί να ληφθεί υπόψη ότι οι δυνητικές ανακαλύψεις τουλάχιστον 500 εκατ. βαρελιών πετρελαίου ή 3 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδιών αερίου ανά κοίτασμα, θα αναβάθμιζαν εμπορικά την χώρα και θα συνέβαλαν στην ανάπτυξη της εγχώριας οικονομίας και στην δημιουργία εγχώριας προστιθέμενης αξίας.

Το «κλειδί» βρίσκεται τώρα στα χέρια των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα για την έρευνα και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Είναι πολύ πιθανό μέσα στα επόμενα χρόνια να έχουμε παραγωγή υδρογονανθράκων στην Δυτική και τη Νότια Ελλάδα με την προϋπόθεση ότι οι γραφειοκρατικές διαδικασίες δεν θα επιβαρύνουν τις διεθνείς εταιρείες με ανέφικτα χρονοδιαγράμματα.

Βιβλιογραφία:

-Brito, D., & Sheshinski, E., Pipelines and the Exploitation of Gas Reserves in the Middle East (Baker Institute of Public Policy – Rice University 1997) (the “Rice Paper”). 1997.
-Chetwynd G. Petrobras target Mero carbon dioxyde solution: Upstream, January 25 2019, p.2-3. 2019.
-Cummings R., Garcia Ch., Hawthorn A., Holicek R., Dribus J.R., Haslin H. Beyond Deep-The Challenges of Ultradeep Water, 2014. Oilfield Review Winter, 2014/2015:26, no. 4, p.34-45. 2014.
-Directive 2013/30/EU: On safety of offshore oil and gas operations and amending Directive 2004/35/EC.
-European Commission. Second Report on the State of the Energy Union, COM (2017) 0053. 2017 IEA. Gas 2019: Analysis and forecasts to 2024. 2019.
-European Commission. The EU Energy Policy: Engaging with Partners beyond Our Borders, COM (2011 )0539. 2011
-European Union 2017. Energy: a shaping factor for regional stability in the Eastern Mediterranean? Directorate-General for External Policies. EP/EXPO/B/AFET/2016/03, June 2017-PE578.044. 2017.
-Ford J. Eastern Mediterranean Hydrocarbon Hotspot. NVentures, September, 2017
-Greek Law 4001/2011: On the operation of Electricity and Natural Gas markets, the exploration, exploitation and distribution network of hydrocarbons. Greek Government Gazette A’ 179 22.08.2011.
-Greek Law 4409/2016. Framework on safety of offshore operations for exploration and exploitation of hydrocarbons, transposition of the European Directive EU 2013/30, modification of the Presidential Decree 148/2009 and other provisions. Greek Government Gazette A’ 136 28.7.2016.
-HHRM, Offshore Safety, 2019. Available at: https://greekhydrocarbons.gr/en/OffshoreSafety_en.html. Accessed 15/7/2019.
-Essau I. Trio battle for Neptun deep job Black Sea : Upstream, September 14 2018, p.4-5. 2018. 2018
-International Energy Association (IEA), Gas 2018, Analysis and forecasts to 2024. 2019
-IGI Poseidon. EastMed Pipeline Project – Results of the Pre-FEED Studies. 2017
JRC Technical Report. Provision of Advisory Support to the Hellenic Hydrocarbon Resources Management (HHRM), Ispra, European Commission. 2018
-Kostaki, K., Mantzakou M., Barkas N. The role of the Hellenic Hydrocarbon Resources Management (HHRM) company in the offshore safety of activities related to the exploration and production of hydrocarbons. Energia: March 3, 2019 https://www.energia.gr/, 2019.
-Maxwell D. and Zhu Z. 2008. Natural gas prices, LNG transport costs, and the dynamics of LNG imports. Energy Economics 33(2):217-226 • November 2008
-NVentures, Mediterranean and Europe Exploration/New Ventures Activity Update, June 2019.
-NVentures, Mediterranean and Europe Exploration/New Ventures Activity Update, January 2018.
-NVentures, Mediterranean and Europe Exploration/New Ventures Activity Update, September 2017.
-Petroleum Economist. Egypt Report, March 2019, p.19-22. 2019.
dos Santos D.S. Jr, dos Santos E.M. Gasbol pipeline contract talks focus on pre-salt, regional integration. Oil and Gas Journal, Nov. 5, 2018, p.65-67. 2018
-Shirkhani N. Zohr output hits another new milestone off Egypt: Upstream, September 14 2018, p.48. 2018.
-Tusk, D. A united Europe can end Russia’s energy stranglehold, Financial Times, 21 April, 2014.
-USGS. Assessment of Undiscovered Oil and Gas Resources of the Nile Delta Basin Province, Eastern Mediterranean, Reston. 2010
-Upstream Oil and Gas: Middle East Petroleum and Economic Publications, March 2019, p.2. 2019.

Πηγή : ForeignAffairs.gr

Το άρθρο Οι υδρογονάνθρακες στην ελληνική οικονομία εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

To “πακέτο” Ελληνοτουρκικών, Κυπριακού και υδρογονανθράκων

admin — Sun, 28 Jul 2019 10:18:48 +0000

Αφού η Τουρκία θα έχει δημιουργήσει τετελεσμένα, η ΕΕ, οι ΗΠΑ και οι εταιρείες υδρογονανθράκων θα υποδείξουν πιεστικά ότι, προς το συμφέρον όλων, η κρίση πρέπει να τερματιστεί. Άρα, οι πλευρές θα κληθούν σύντομα στο τραπέζι του διαλόγου με τουρκικούς όρους και τετελεσμένα, ώστε να συζητηθούν και να επιλυθούν ως πακέτο οι υδρογονάνθρακες, το Κυπριακό και τα Eλληνοτουρκικά…

Του ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ

Τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της περασμένης Πέμπτης και ειδικά η παρ. 17, η οποία αναφέρεται στις παράνομες δραστηριότητες της Τουρκίας στην κυπριακή και ευρωπαϊκή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, επιβεβαιώνουν ξανά: Στην πλάστιγγα ωμών συμφερόντων, το δίκαιο και οι δηλώσεις συμπαράστασης των εταίρων μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά λεκτική και φραστική παρηγοριά στην κατεχόμενη και απειλούμενη Κύπρο.

Δεν αμφισβητούμε τις συντονισμένες προσπάθειες που η Αθήνα και η Λευκωσία κατέβαλαν για να επιτύχουν το μέγιστο. Υπάρχουν αρκετά θετικά στοιχεία, τα οποία μπορεί κανείς να διαπιστώσει μελετώντας προσεκτικά την παρ. 17 των συμπερασμάτων. Όμως, ευθύς ανακύπτουν μερικά κρίσιμα ερωτήματα.

Πρώτον, γιατί η Αθήνα και η Λευκωσία δεν αξιοποίησαν τη δύναμη του βέτο τους; Δηλαδή γιατί δεν προειδοποίησαν την Τουρκία και τους εταίρους και να τους διαμηνύσουν ότι: Η χώρα του Αττίλα δεν πρόκειται να ενταχθεί στην ΕΕ όσο συνεχίζεται η κατοχή της Κύπρου και όσο δεν υλοποιεί τις κυπρογενείς υποχρεώσεις της;

Δεύτερον, γιατί Αθήνα και Λευκωσία επιμένουν σε μιαν αδιέξοδη πολιτική υποστήριξης της ένταξης μιας χώρας, την οποία οι μεν εταίροι μας δεν θέλουν στις τάξεις τους, η ίδια, δε, απομακρύνεται όλο και περισσότερο προς το ακραίο Ισλάμ;

Τρίτον, γιατί Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία δεν ξεκαθάρισαν από καιρό ότι, ούτε τελωνειακή αναβάθμιση ούτε προενταξιακά κονδύλια θα δοθούν στην Τουρκία αφού με αλαζονεία και απίστευτη προκλητικότητα ποδοπατά τις κυπρογενείς και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της;

Τέταρτον, η Τουρκία εισέβαλε, κατέκτησε και ακόμα κατέχει, διά του «Βaρβάρου», του «Πορθητή», του «Γιαβούζ» και πολεμικών πλοίων της, και ήδη τρύπησε τμήμα της κυπριακής και ευρωπαϊκής ΑΟΖ. Δηλ. η Τουρκία εισέβαλε, κατέκτησε και κατέχει τμήμα της Ευρώπης! Τι δεν κατάλαβαν ή γιατί η Αθήνα και η Λευκωσία απέτυχαν να εξηγήσουν στους εταίρους μας αυτήν την πραγματικότητα;

Τον Μάρτιο του 2014, ρωσικές δυνάμεις εισέβαλαν και κατέκτησαν την Κριμαία, η οποία στη συνέχεια προσαρτήθηκε στη ρωσική επικράτεια. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συνήλθαν αμέσως και τάχιστα αποφάσισαν κυρώσεις και περιοριστικά μέτρα κατά προσώπων, οντοτήτων και υπηρεσιών.

Προχθές Πέμπτη, η Επιτροπή και το ΕΣ «παρέτεινε έως τις 23 Ιουνίου 2020 τα περιοριστικά μέτρα που είχαν ληφθεί ως απάντηση στην παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης από τη Ρωσία». Η Τουρκία τι έκανε κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας; Εισέβαλε, κατέκτησε και ακόμα κατέχει τμήμα της κυπριακής -και ευρωπαϊκής- ΑΟΖ της και προέβη σε παράνομη γεώτρηση δυτικά της Πάφου.

Ορθά ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, πέντε φορές κατήγγειλε ότι η Τουρκία διενήργησε νέα εισβολή στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οργίλη απορία: Γιατί η Λευκωσία δεν ζήτησε αμέσως έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας αφού η Κύπρος υπέστη πολεμική επίθεση;

Τι σημειώνει η παρ. 17 των συμπερασμάτων για την Κυπριακή Δημοκρατία (σε αυτά αναφέρεται ως Κύπρος); «Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εκφράζει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις τρέχουσες παράνομες δραστηριότητες γεωτρήσεων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο».

Πού εκδηλώνονται αυτές οι «παράνομες δραστηριότητες γεωτρήσεων της Τουρκίας;». Στην κυπριακή ΑΟΖ! Γιατί δεν αναφέρεται ΡΗΤΩΣ όπως στη περίπτωση της ρωσικής εισβολής και προσάρτησης της Κριμαίας; Από τον Μάρτιο του 2014 «η ΕΕ έχει σταδιακά επιβάλει περιοριστικά μέτρα κατά της Ρωσίας ως απάντηση σε αυτήν τη σκόπιμη αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας». Απορία: Η τουρκική εισβολή, κατάκτηση και γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ δεν αποσταθεροποιεί όλη την Αν. Μεσόγειο; Τι απαντά το ΕΣ στην παρ. 17;

«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εγκρίνει την πρόσκληση προς την Επιτροπή και την EEAS (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης – η διπλωματική υπηρεσία της ΕΕ), να υποβάλουν χωρίς καθυστέρηση επιλογές για κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των στοχευμένων μέτρων. Η ΕΕ θα συνεχίσει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις και είναι έτοιμη να ανταποκριθεί κατάλληλα και με πλήρη αλληλεγγύη προς την Κύπρο».

Τι μπορεί να περιλαμβάνουν τα «στοχευμένα μέτρα» και τι σημαίνει «πλήρης αλληλεγγύη»; Ο καθείς μπορεί να τα ερμηνεύσει κατά το δοκούν. Τρία μηνύματα από τα συμπεράσματα της ΕΕ.

Πρώτον, η Λευκωσία ικανοποιείται φραστικά αλλά θα αναμένει, στους επόμενους μήνες, πιθανά «στοχευμένα μέτρα».

Δεύτερον, η κατοχική Τουρκία δεν τιμωρείται με άμεσες κυρώσεις, όπως η ΕΕ έπραξε στην περίπτωση της Ρωσίας, διότι τα ευρωπαϊκά και εθνικά συμφέροντα με τη χώρα του Αττίλα είναι τεράστια. Εξάλλου, ο σουλτάνος εκβιάζει με τα 3,5 εκ. πρόσφυγες.

Τρίτον, αφού η Τουρκία θα έχει δημιουργήσει τετελεσμένα, η ΕΕ, οι ΗΠΑ και οι εταιρείες υδρογονανθράκων θα υποδείξουν πιεστικά ότι, προς το συμφέρον όλων, η κρίση πρέπει να τερματιστεί. Άρα, οι πλευρές θα κληθούν σύντομα στο τραπέζι του διαλόγου με τουρκικούς όρους και τετελεσμένα, ώστε να συζητηθούν και να επιλυθούν ως πακέτο οι υδρογονάνθρακες, το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά.

ΠΗΓΗ: SIGMALIVE.COM

Το άρθρο To “πακέτο” Ελληνοτουρκικών, Κυπριακού και υδρογονανθράκων εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι υδρογονάνθρακες να στηρίξουν τις ανανεώσιμες πηγές

admin — Sun, 24 Mar 2019 19:37:35 +0000

Του ΗΛΙΑ ΚΟΝΟΦΑΓΟΥ

Είναι πλέον γνωστό ότι ότι με νομοθετική ρύθμιση έχει ιδρυθεί στην Ελλάδα «Το Ταμείο Αλληλεγγύης Γενεών» που σκοπό έχει να συγκεντρώσει -με βάση το Νορβηγικό πρότυπο- τα έσοδα από την αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (κυρίως φυσικό αέριο) προς όφελος των ασφαλιστικών ταμείων συντάξεων των επερχόμενων γενεών. Δυστυχώς, το ταμείο αυτό ως συνήθως ιδρύθηκε στο πρόσφατο παρελθόν με λαϊκίστικο ψηφοθηρικό τρόπο πριν κaν ανακαλυφθεί το πρώτο νέο ελληνικό κοίτασμα υδρογονανθράκων.

Στη Νορβηγία το Ταμείο Υδρογονανθράκων δημιουργήθηκε 20 χρόνια μετά την ανακάλυψη του πρώτου γιγαγαντιαίου κοιτάσματος πετρελαίου στην Βόρεια θάλασσα που ήταν το γιγαντιαίο κοίτασμα «Εκοφίσκ». Στην συνέχεια, επί 20 χρόνια τα έσοδα από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων επαναχρησιμοποιήθηκαν για επενδύσεις στην περαιτέρω ανάδειξη του ορυκτού πλούτου κοιτασμάτων υδρογονανθράκων μέσω της κρατικής νορβηγικής εταιρείας Statoil έτσι ώστε να πολλαπλασιάσουν περαιτέρω τα έσοδα του κράτους. Μετά τη λήξη της πρώτης 20ετίας εκμεταλλεύσεων ιδρύθηκε και καθιερώθηκε το νορβηγικό μοντέλο του ταμείου αλληλεγγύης γενεών.

Όσον αφορά την Ελλάδα, η περιπέτεια ανάδειξης του ορυκτού της πλούτου κοιτασμάτων υδρογονανθράκων μέσω ερευνητικών επενδύσεων πετρελαϊκών εταιρειών μόλις τώρα αρχίζει. Σήμερα η Ελλάδα σε συνδυασμό με την Κύπρο την Αίγυπτο και το Ισραήλ έχει θέσει ως προτεραιότητα την ανάδειξη το συντομότερο δυνατόν του ορυκτού πλούτου -ιδιαίτερα κοιτασμάτων φυσικού αερίου- ώστε να εξασφαλιστεί η ασφάλεια εφοδιασμού της Ευρώπης τις επόμενες δεκαετίες (Εικ.1).

Ήδη οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι ο αναμενόμενος πλούτος καθαρών κρατικών εσόδων θα μπορούσε με 50% πιθανότητα (που σημαίνει ότι ο πλούτος αυτός θα μπορούσε να αποδειχθεί μικρότερος ή και ακόμη μεγαλύτερος) σε ορίζοντα 40ετίας να φθάσει στο επίπεδο των 250 δισ. ευρώ. Παράλληλα η ΕΕ και η Ελλάδα έχει θέσει ως κύριο ενεργειακό στόχο την καθιέρωση το έτος 2050 ενός μείγματος παραγωγής ενέργειας που θα εξασφαλίζει μηδενικές εκπομπές αερίων διοξειδίου του άνθρακα.

Τα ερωτήματα

Το πρώτο ερώτημα που τίθεται για την επίτευξη του παραπάνω στόχου είναι από που θα αντλήσει η Ελλάδα τους αναγκαίους πόρους για την πραγματοποίηση των αναγκαίων διαρθρωτικών αλλαγών (αναβάθμιση ΑΠΕ στις μεταφορές, αναβάθμιση κατοικιών & κτιρίων, αναβάθμιση ενεργειακού μείγματος μέσω & της αντικατάστασης των μονάδων στερεών καυσίμων λιγνίτη με φυσικό αέριο, κ.λ.π., κ.λ.π.) ώστε να επιτευχθεί ο πολυπόθητος στόχος ύπαρξης μηδενικών εκπομπών άνθρακα.

Το δεύτερο ερώτημα είναι εάν ο στόχος αυτός είναι πράγματι πραγματοποιήσιμος τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και σε ελληνικό. Οι περισσότεροι ανά τον κόσμο αναλυτές συμφωνούν ότι η στήριξη της μεταβλητότητας παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ είτε από ενεργειακές πηγές φυσικού αερίου είτε από άλλες μορφές παραγωγής καθαρής ενέργειας (π.χ. Πυρηνικής Ενέργειας όπως στην Γαλλία) διαφαίνεται απαραίτητη για τις επόμενες δεκαετίες. Αυτό βέβαια έχοντας ως δεδομένο ότι το πρόβλημα μιας μαζικής μεσοπρόθεσμα αποθήκευσης ενέργειας από ΑΠΕ (π.χ. μέσω μπαταριών) δεν φαίνεται προς το παρόν πραγματοποιήσιμο.

Επίσης πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η ανάγκη χρηματοδότησης της αναβάθμισης των ΑΠΕ στην ΕΕ έχει οδηγήσει ορισμένες χώρες σε πρωτόγνωρες καταστάσεις, όπως αυτή της εξέγερσης των «Κίτρινων Γιλέκων» στην Γαλλία, η οποία ως γνωστόν προκλήθηκε από την επιβολή «Φορολογίας Άνθρακα» στη Βενζίνη, στο πετρέλαιο κίνησης, στο φυσικό αέριο κ.λ.π. Η εξέγερση αυτή δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στη γαλλική οικονομία επί αρκετούς μήνες, παρότι η πρόθεση της γαλλικης Κυβέρνησης είχε αποκλειστικό στόχο την εξασφάλιση των απαραίτητων πόρων για μία συντομότερη μετάβαση σε καθαρότερο ενεργειακό μείγμα μέσω των ΑΠΕ.

Είναι φανερό ότι στην Ελλάδα, που μαστίζεται ακόμη από την οικονομική λιτότητα και την υψηλή φορολογία του επιχειρηματικού κόσμου, το παραπάνω παράδειγμα εξασφάλισης πόρων μέσω περαιτέρω φορολογίας για τη βελτίωση του εσωτερικού ενεργειακού μείγματος κατανάλωσης δεν είναι εφικτό.

Για τους παραπάνω λόγους θεωρούμε ότι στην Ελλάδα υπάρχει σήμερα η δυνατότητα ενός ιστορικού συμβιβασμού μεταξύ των οικολογικών οργανώσεων που τάσσονται δυναμικά εναντίον των ελληνικών εξορύξεων υδρογονανθράκων και των αντίστοιχων κρατικών φορέων που προωθούν τις επενδύσεις ανάδειξης του ελληνικού ορυκτού πλούτου μέσω πετρελαϊκών εταιρειών. Αυτός ο συμβιβασμός νομίζουμε ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί εάν ένα μεγάλο μέρος από τα αναμενόμενα κρατικά έσοδα από την εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (ιδιαίτερα κοιτασμάτων καθαρού οικολογικά βιογενούς φυσικού αερίου) διοχετευθούν στην ανάδειξη μαζικότερα της χρήσης των ΑΠΕ σε εθνικό επίπεδο.

Πηγή : SLpress.gr

Το άρθρο Οι υδρογονάνθρακες να στηρίξουν τις ανανεώσιμες πηγές εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι υδρογονάνθρακες της νότιας Κρήτης

admin — Wed, 11 Jul 2018 21:02:27 +0000

Μια μικρή συνέντευξη του Καθηγητή Α. Φώσκολου στο ΚΡΗΤΗTV απόλυτα κατατοπιστική, για τον πλούσιο σε υδρογονάνθρακες υποθαλάσιο χώρο της νότιας Κρήτης…

Το άρθρο Οι υδρογονάνθρακες της νότιας Κρήτης εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Ναμί : Είτε συνδιαχείριση είτε παγώνουν όλα

admin — Sun, 25 Feb 2018 10:59:08 +0000

Φόρμουλα που θα επιτρέπει στους Τουρκοκύπριους να λαμβάνουν από κοινού με τους Ελληνοκύπριους αποφάσεις για όλα τα ζητήματα των υδρογονανθράκων επιδιώκει το κατοχικό καθεστώς, επικουρούμενο από τη βαριά παρουσία, ακόμα και στρατιωτική, της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ.

Σε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο Κύπρου», ο «υπουργός Οικονομικών και Ενέργειας», Οζντίλ Ναμί, καθιστά σαφές ότι η Τουρκία είναι σε θέση να εμποδίσει με το πολεμικό ναυτικό της προγραμματισμένες γεωτρήσεις σε όλα τα τεμάχια της ΑΟΖ.

Ακόμα και στο τεμάχιο 10, όπου αναμένεται να τρυπήσει η ExxonMobil σε μερικούς μήνες. Ο κ. Ναμί τονίζει πως η ένταση και η διαμάχη μπορούν να αποφευχθούν αν οι Ελληνοκύπριοι δεχθούν συνδιαχείριση του φυσικού αερίου ή προχωρήσουν σε πάγωμα του ενεργειακού σχεδιασμού μέχρι τη λύση του Κυπριακού.

Ο ίδιος θέτει στην ουσία τη συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων, καθώς και την αποδοχή συγκεκριμένου και σύντομου χρονοδιαγράμματος κατάληξης ως προϋποθέσεις για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων λύσης. Υπογραμμίζει, πάντως, πως από το νέο του «αξίωμα» θα προωθήσει την οικονομική συνέργεια Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, ως όχημα που θα μπορούσε να οδηγήσει στη λύση του πολιτικού προβλήματος.

Στην ερώτηση «Προβάλατε το επιχείρημα ότι η Τουρκία, εξουσιοδοτημένη από τους Τουρκοκύπριους, μπορεί να παρεμβαίνει και να δραστηριοποιείται στις ανατολικές περιοχές της ΑΟΖ, όπου βρίσκεται και το τεμάχιο 3. Ποια θα είναι η στάση της, όμως, σε τεμάχια, όπως το 10, όπου προγραμματίζει γεωτρήσεις η ExxonMobil, ή το 6 όπου αναμένεται επιβεβαιωτική γεώτρηση από την ΕΝΙ; Θα εμποδίσει και αυτές τις γεωτρήσεις;», ο Οζντίλ Ναμί απάντησε:

«Οι Τουρκοκύπριοι έχουν δικαιώματα σε όλα τα τεμάχια. Οι φυσικοί πόροι της Κύπρου ανήκουν σε όλους τους Κύπριους. Επομένως και οι δύο πλευρές πρέπει συμμετέχουν σε έναν μηχανισμό που θα διασφαλίζει ότι θα έχουν λόγο και θα επωφεληθούν από αυτούς τους φυσικούς πόρους. Το γεγονός ότι δεν προβήκαμε σε καμία ενέργεια σε ό,τι αφορά το τεμάχιο 10 δεν σημαίνει ότι δεν θα προβούμε σε ενέργειες στο μέλλον».

Παράλληλα, επεσήμανε ότι αν δεν υπάρξει κάποια φόρμουλα συνεννόησης με τους Ε/Κ, η Τουρκία θα μπορούσε να παρέμβει και να εμποδίσει τις γεωτρήσεις στο τεμάχιο 10. Συγκεκριμένα είπε: «Θα μπορούσε να συμβεί. Εξαρτάται από την κατάσταση τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Θα πρέπει να αρχίσει διάλογος με την ε/κ πλευρά για τα ζητήματα των υδρογονανθράκων, ώστε να επαναρχίσουν οι συνομιλίες στο Κυπριακό υπό καθορισμένο χρονοδιάγραμμα κατάληξης. Διάλογος, ή πάγωμα των δραστηριοτήτων γεώτρησης ώστε να αποφευχθεί η ένταση που δηλητηριάζει το κλίμα (σ.σ. σε σχέση με τη διαπραγμάτευση του Κυπριακού)».

Σε ερώτηση «όταν αναφέρεστε σε διάλογο με τους Τουρκοκύπριους εννοείτε συνδιαχείρηση των όποιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων;», δήλωσε: «Ναι, από το άλφα ως το ωμέγα. Να λαμβάνουμε από κοινού αποφάσεις σχετικά με το ποιος δραστηριοποιείται (σ.σ. στην ΑΟΖ), πότε και πώς. Θα πρέπει να αναπαράγουμε ό,τι θα λάμβανε χώρα σε μια ομοσπονδιακή Κύπρο. Και πρέπει να το πράξουμε σήμερα.

Αν επιμένουμε να εκμεταλλευθούμε τους φυσικούς πόρους πριν από μια λύση του Κυπριακού, τότε θα πρέπει να εφαρμόσουμε από σήμερα ό,τι θα συνέβαινε στο πλαίσιο μιας λύσης (σ.σ. του προβλήματος). Αν κάποιος επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει τους υδρογονάνθρακες ως μοχλό πίεσης προς την άλλη πλευρά, τότε αυτό με βεβαιότητα θα είναι πηγή έντασης. Γιατί η τουρκοκυπριακή πλευρά, ας πούμε, να επιτρέψει στην ελληκυπριακή να χρησιμοποιήσει τέτοιον μοχλό πίεσης;».

Λευτέρης Αδειλίνης

Πηγή : philenews.com

Το άρθρο Ναμί : Είτε συνδιαχείριση είτε παγώνουν όλα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η Οδύσσεια της ΑΟΖ (χάρτες)

admin — Sun, 28 May 2017 18:58:28 +0000

Του Θεόδωρου Καρυώτη

Η ιστορία της οδύσσειας της ΑΟΖ ξεκίνησε το 1982, όταν υπογράφτηκε η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Με αυτή την τόσο σημαντική σύμβαση που δημιούργησε το Σύνταγμα των Θαλασσών και Ωκεανών του πλανήτη Γη οι ελληνικές κυβερνήσεις θεώρησαν ότι τίποτα ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει και ότι η νέα έννοια της ΑΟΖ, που προέκυψε, είναι το ίδιο πράγμα με την υφαλοκρηπίδα. Οι Έλληνες κυβερνώντες δεν διάβασαν τα δύο σημαντικά άρθρα, το Άρθρο 56 και το Άρθρο 121. Τα διάβασε όμως ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος και ανακήρυξε, 22 χρόνια αργότερα, την ΑΟΖ της Κύπρου πιάνοντας στον ύπνο τον Ερντογάν. Αυτός είναι ο πιο σημαντικός χάρτης της Ελλάδας, που η σημερινή ελληνική κυβέρνηση αγνοεί την αξία του.

Αυτός ο χάρτης δείχνει τα 20 οικόπεδα που προετοίμασε η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση, όταν Υπουργός Ενέργειας ήταν ο Γιάννης Μανιάτης του ΠΑΣΟΚ. Έχουν περάσει πάνω από δύο χρόνια από τότε που ανήλθε στην εξουσία ο Αλέξης Τσίπρας και η νέα κυβέρνηση το μόνο ουσιαστικό που έχει κάνει είναι να αλλάξει τρεις φορές τους Υπουργούς Ενέργειας. Πρόσφατα, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιώργος Σταθάκης άρχισαν, για πρώτη φορά, να ασχολούνται στα σοβαρά με το θέμα των υδρογονανθράκων. Έτσι, ο πρωθυπουργός, σε ανάρτηση του στο twitter, έγραψε «Ο τομέας της ενέργειας αποτελεί έναν από τους κύριους πυλώνες της νέας αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας». Όπως είπε ο κ. Τσίπρας κατά τη συνέντευξη τύπου, ο στόχος είναι να γίνει η Ελλάδα ένας διεθνής ενεργειακός και διαμετακομιστικός κόμβος, ως σταυροδρόμι τριών ηπείρων, αλλά και ένας κόμβος ειρήνης και σταθερότητας σε μία εύθραυστη περιοχή. Αυτή την περίοδο η Ελλάδα χρειάζεται, άμεσα, να δημιουργήσει νέα οικόπεδα δυτικά του Οικοπέδου 16 και ανατολικά του Οικοπέδου 20, διότι σε αυτές τις περιοχές φαίνεται ότι υπάρχει ένας μεγάλος όγκος υδρογονανθράκων στα θαλάσσια σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Λιβύη, και ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο. Η κυβέρνησή μας δεν έχει ακόμα κατανοήσει πλήρως τι συμβαίνει στην περιοχή μας και προωθεί χερσαίες έρευνες σε τρεις περιοχές της Δυτικής Ελλάδας! Ο χάρτης που ακολουθεί δείχνει την περιοχή που η Ελλάδα πρέπει να δρομολογήσει την παραχώρηση οικοπέδων για έρευνα υδρογονανθράκων στους πετρελαϊκούς κολοσσούς που γνωρίζουν καλύτερα από εμάς τι περιέχουν.

Οι ειδικοί στους υδρογονάνθρακες Αντώνης Φώσκολος, Ηλίας Κονοφάγος και Τερέζα Φωκιανού έχουν υπολογίσει ότι τα μεγαλύτερα κοιτάσματα της ελληνικής ΑΟΖ βρίσκονται το ένα Νοτιοδυτικά της Γαύδου και το άλλο στην Λεκάνη του Ηροδότου και, ίσως, είναι τα μεγαλύτερα της Ανατολικής Μεσογείου. Ο καθηγητής Αντώνης Φώσκολος σε μια ημερίδα του περιοδικού Economist, στις 18 Μαΐου 2011 στην Αθήνα, χρησιμοποιώντας τον παραπάνω χάρτη ανέφερε μεταξύ άλλων: «Οι 2 περιοχές που έχουμε σοβαρές επιστημονικές ενδείξεις είναι νότια της Κρήτης όπου υπάρχουν 9 λασποηφαίστεια και νοτιοανατολικά της Κρήτης, στην Ελληνική λεκάνη του Ηρόδοτου. Αναλυτικότερα: Νοτίως της Κρήτης, ήτοι γύρω από τα λασποηφαίστεια θα πρέπει να υπάρχουν αποθέματα υδρογονανθράκων, κυρίως φυσικού αερίου, της τάξης των 1,5 Τρις M3. κατ’ αναλογία με το τι έχει βρεθεί στον Κώνο του Νείλου, την Κασπία Θάλασσα (κοίτασμα Shah Deniz), τη Νορβηγία και αλλού. Νοτιοανατολικά της Κρήτης υπάρχει η λεκάνη του Ηρόδοτου. Το ελληνικό τμήμα της λεκάνης θα πρέπει να έχει πιθανά αποθέματα της τάξης των περίπου 2 Τρις M3, κατ’ αντιστοιχία με τις ανακαλύψεις φυσικού αερίου στον Κώνο του Νείλου ( SHELL, BP), την πολύ πρόσφατη μελέτη της OMV και τις προβλέψεις των πιθανών αποθεμάτων φυσικού αερίου στο Κυπριακό τμήμα της λεκάνης του Ηρόδοτου που εφάπτεται του Ελληνικού τμήματος της λεκάνης του Ηρόδοτου.»

Δυο κρίσιμες οριοθετήσεις

Με βάση τα υφιστάμενα στοιχεία η Ελλάδα πρέπει, χωρίς καθυστέρηση, να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με αυτές της Λιβύης και της Αιγύπτου.

Οριοθέτηση με τη Λιβύη

Ως προς την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Λιβύης και Ελλάδας θα πρέπει να επισημανθεί ότι η θέση της Λιβύης είναι ότι για μια τέτοια οριοθέτηση θα πρέπει η Ελλάδα να αναγνωρίσει ως νόμιμο το κλείσιμο του κόλπου της Σύρτης, πλάτους περί τα 302 ν.μ., και να δεχτεί ότι η Γαύδος δεν μπορεί να υπολογιστεί σε μια τέτοια οριοθέτηση. Η Ελλάδα προσπάθησε αρκετές φορές να οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ στο Λιβυκό Πέλαγος, αλλά η προσέγγιση των δύο κρατών είναι διαμετρικά αντίθετη. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι η μέθοδος οριοθέτησης πρέπει να είναι η μέση γραμμή, ενώ η Λιβύη υποστηρίζει τη μέθοδο της ευθυδικίας, εμμένοντας στη νομιμότητα του κλεισίματος του κόλπου της Σύρτης. Αυτή την περίοδο η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει μια πρωτοβουλία, λόγω του κυβερνητικού κενού στην Λιβύη και να δημιουργήσει οικόπεδα βάσει της μέσης γραμμής παραχωρώντας τα για εκμετάλλευση στους μεγάλους κολοσσούς όπως είναι η ΕΝΙ, η TOTAL, και η ExxonMobil, που γνωρίζουν πολύ καλά τη μορφολογία της περιοχής.

Οριοθέτηση με την Αίγυπτο

Όπως έχω γράψει επανειλημμένα, η οριοθέτηση με την Αίγυπτο ξεκίνησε στραβά από το 2009. Σήμερα, φαίνεται, ότι με την αλλαγή καθεστώτος στην Αίγυπτο έχει ανοίξει ένας νέος δρόμος, που γεννά αισιοδοξία για μια οριοθέτηση που θα είναι ωφέλιμη και για τα δύο κράτη. Θα πρέπει τα οικόπεδα που θα δημιουργήσει η Ελλάδα να είναι τέτοια που δεν θα προβάλει καμία αντίρρηση η Αίγυπτος. Μετά από πολλές συνομιλίες, που διαρκούν επί οκτώ χρόνια, οι δυο πλευρές γνωρίζουν τι ακριβώς επιθυμούν. Η Ελλάδα εάν δεν προσαρμόσει τις κινήσεις της στην νέα γεωπολιτική σκακιέρα και συνεχίσει να παραμένει ουραγός αρνούμενη να εκμεταλλευθεί την κοσμογονία που παρατηρείται στην περιοχή, θα χάσει το τραίνο και όταν και εάν ξυπνήσει, θα είναι πλέον πολύ αργά.

Επίλογος

Αυτή την κρίσιμη περίοδο στην Ανατολική Μεσόγειο περιμένουμε με αγωνία τις, άγνωστες μέχρι στιγμής, προθέσεις της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ. Ο μόνος από την κυβέρνηση Τραμπ που γνωρίζει τα θέματα ενέργειας στην περιοχή, είναι ο ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλλερσον, καλά ενήμερος για τον πλούτο υδρογονανθράκων της περιοχής. Ας μη διαφεύγει της προσοχής μας ότι πριν αποχωρήσει από Πρόεδρος της ExxonMobil η εταιρεία του διεκδίκησε και έλαβε για εκμετάλλευση το οικόπεδο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ. (Ήταν μια ιδιοφυής κίνηση του υπουργού Ενέργειας Γιώργου Λακκοτρύπη). Όσον αφορά την άλλη υπερδύναμη, την Ρωσία, δεν καταγράφεται καμία φιλελληνική θέση του Πούτιν στο θέμα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Ρωσία θα μπορούσε να κάνει μία δήλωση ότι η Ελλάδα, όπως έπραξε και η Ρωσία, δικαιούται να ανακηρύξει, μονομερώς, την ΑΟΖ της. Όπως είναι γνωστόν, στα τέλη του 1986 η Τουρκία ανακήρυξε τμηματική ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, μία ενέργεια που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, και κατέληξε σε συμφωνία με την τότε Σοβιετική Ένωση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της «μέσης γραμμής», που τόσο πολύ αντιπαθεί η ‘Άγκυρα . Επιπλέον η Τουρκία δεν ζήτησε να γίνει η οριοθέτηση βάσει της ευθυδικίας (equity), αφού η Μαύρη Θάλασσα είναι μια ημίκλειστη θάλασσα. Το επιχείρημα της ημίκλειστης θάλασσας ισχυρίζεται η Τουρκία ότι πρέπει να ισχύσει για την οριοθέτηση του Αιγαίου Πελάγους. Αλλά, αυτό το επιχείρημα το έχει, πλέον, χάσει πανηγυρικά, διότι στο διεθνές δίκαιο το «προηγούμενο» (precedent) είναι ένα ισχυρό όπλο και η Τουρκία δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει, αφού το Αιγαίο είναι λιγότερο ημίκλειστη θάλασσα από την Μαύρη Θάλασσα.

Όπως έγραψε

ο έγκριτος αναλυτής των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος: «Οι Τούρκοι δεν επιθυμούν να «περικυκλωθούν» στο μεσογειακό θαλάσσιο μέτωπό τους από το ελληνικό έθνος. Αυτή την αντίληψη είχαν οι κεμαλικοί από το 1956. Τα ίδια συνεχίζουν και οι ισλαμιστές που εξαίρεσαν Ελλάδα και Κύπρο από την πολιτική των «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες. Επομένως, η Τουρκία τηρεί την στάση που τηρεί έναντι της Κύπρου, κυρίως επειδή εκεί κατοικούν Έλληνες. Όπως, μάλιστα, έχει γράψει ο Νταβούτογλου, αλλά και όπως έχουν πει πολύ πριν από αυτόν αρκετοί Τούρκοι αξιωματούχοι, το τουρκικό ενδιαφέρον για την Κύπρο δεν οφείλεται στην ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων. Οφείλεται στη γεωπολιτική σημασία της. Όπως χαρακτηριστικά έχει ειπωθεί, εάν δεν υπήρχαν Τουρκοκύπριοι, θα έπρεπε η Άγκυρα να τους εφεύρει!»

Και καταλήγει

«Ο Κυπριακός Ελληνισμός επιτρέπει στην Ελλάδα να προεκταθεί στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου, σε μία θαλάσσια περιοχή κρίσιμης σημασίας και από γεωπολιτικής και από γεωοικονομικής θεώρησης. Εκτός αυτού, η γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας θα ήταν χρήσιμη και στην προσπάθειά της να χαλαρώσει τον βρόχο της εφαρμογής των μνημονιακών υποχρεώσεων.» Τέλος, σε ένα εξαιρετικό άρθρο του ο Σταύρος Λυγερός επισημαίνει: «Οι εξελίξεις αυτές αναβαθμίζουν τη σημασία της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή. Το γεγονός ότι υπάρχουν τα δύο τρίγωνα (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος) συμβάλλει σ’ αυτό. Υπενθυμίζουμε ότι ο Τραμπ έχει ρητά πει ότι θεωρεί το Ισραήλ και την Αίγυπτο βασικούς παίκτες στην περιοχή. Με άλλα λόγια, υπάρχουν οι υποδοχές για να αναπτυχθεί ένας γεωπολιτικός ρόλος για την Ελλάδα, ο οποίος θα έχει τις ευλογίες της Ουάσινγκτον. Το 2017 θα είναι η χρονιά που θα δείξει εάν οι εξελίξεις πάρουν αυτή την τροπή.»

ΠΗΓΗ: mignatiou.com

Το άρθρο Η Οδύσσεια της ΑΟΖ (χάρτες) εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Τον Οκτώβριο ο διαγωνισμός για τις έρευνες υδρογονανθράκων

admin — Wed, 01 Oct 2014 07:50:02 +0000

Τον φετινό Οκτώβριο αναμένεται να δημοσιευθεί στην εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η προκήρυξη του διαγωνισμού για έρευνες υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης και τον Οκτώβριο του 2015 αναμένεται να υπογραφούν οι συμβάσεις με τους αναδόχους, αφού μεσολαβήσει η υποβολή των προσφορών (υπολογίζεται τον Απρίλιο του 2015) και η αξιολόγησή τους ως τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Το χρονοδιάγραμμα για τον διαγωνισμό, μέσω του οποίου η Ελλάδα παραχωρεί 20 θαλάσσιες περιοχές («blocks») για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων παρουσίασε σήμερα σε ενεργειακό συνέδριο η κ. Αλ. Σδούκου, νομική σύμβουλος και διευθύντρια του γραφείου του υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Η ίδια, παρουσίασε τα πλεονεκτήματα των επενδύσεων στον τομέα των ερευνών στη χώρα μας στα οποία περιλαμβάνονται οι ενθαρρυντικές ενδείξεις για ύπαρξη κοιτασμάτων, τα πρόσφατα δεδομένα από τις σεισμικές έρευνες, το διαφανές και ανταγωνιστικό θεσμικό πλαίσιο, η χαμηλή φορολογία (25 %) και η στρατηγική θέση της χώρας που αποτελεί όπως είπε ασφαλές λιμάνι σε μια ταραγμένη περιοχή.

Για έντονο ενδιαφέρον ενεργειακών εταιρειών αναφορικά με τον διαγωνισμό, έκανε λόγο ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης. Μανιάτης, ο οποίος παρουσίασε τα σημαντικότερα ενεργειακά έργα που υλοποιούνται στη χώρα μας (αγωγός ΤΑΡ, αναβάθμιση του σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου στη Ρεβυθούσα, προοπτική κατασκευής νέου σταθμού ΥΦΑ στη Β. Ελλάδα). Ανακοίνωσε, επίσης, ότι ως το τέλος του έτους θα ληφθεί η τελική επενδυτική απόφαση για τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό φυσικού αερίου (IGB), ο οποίος έχει την υποστήριξη των δύο κυβερνήσεων και προβλέπεται να λειτουργεί το 2016.

Στο πλαίσιο του ίδιου συνεδρίου, ο κ. Μανιάτης απέκλεισε το ενδεχόμενο εξόρυξης μη συμβατικού αερίου ή πετρελαίου, λέγοντας ότι «δεν μας ενδιαφέρει καθόλου η πιθανότητα εξόρυξης shale gas ή shale oil στην Ελλάδα».

Την απόφαση της Energean (είναι η εταιρία που εκμεταλλεύεται τα κοιτάσματα του Πρίνου) να συμμετάσχει στον προσεχή διαγωνισμό για έρευνες στις περιοχές Άρτα – Πρέβεζα, Αιτωλοακαρνανία και Βορειοδυτική Πελοπόννησος ανακοίνωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας κ. Μ. Ρήγας.

Η Energean έχει ήδη υπογράψει συμβάσεις για έρευνες στα Ιωάννινα και το Κατάκολο, οι οποίες κυρώθηκαν πρόσφατα από τη Βουλή και θα προχωρήσει άμεσα σε έναρξη εργασιών.

Παράλληλα, υλοποιεί επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 220 εκατ. ευρώ στον Πρίνο, (όπου τα απολήψιμα αποθέματα είναι 30 εκατ. βαρέλια), με στόχο την αύξηση της παραγωγής στα 10.000 βαρέλια ημερησίως, ενώ εξετάζεται η συμμετοχή στο διαγωνισμό για Ιόνιο και Κρήτη.

Τέλος, ο διευθυντής πετρελαϊκής πολιτικής του ΥΠΕΚΑ, Γ. Τσιφουτίδης παρουσίασε στοιχεία που τεκμηριώνουν τις γεωλογικές αναλογίες του ελληνικού υπεδάφους με αυτά της Αλβανίας και της Ιταλίας όπου έχουν γίνει σημαντικές ανακαλύψεις τα τελευταία χρόνια.

Από το www.enikos.gr

Το άρθρο Τον Οκτώβριο ο διαγωνισμός για τις έρευνες υδρογονανθράκων εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Τα 23 «χρυσά» οικόπεδα της Ελλάδας που είναι γεμάτα υδρογονάνθρακες

admin — Tue, 29 Jul 2014 16:42:08 +0000

Ανοίγει ο δρόμος για δύο διεθνείς διαγωνισμούς για την αξιοποίηση των 23 «χρυσών» οικοπέδων της Ελλάδας με υδρογονάνθρακες. Οι δύο υπουργικές αποφάσεις για τους διαγωνισμούς αφορούν στην «επιλογή είδους σύμβασης» και στον «γεωγραφικό προσδιορισμό» των τριών χερσαίων περιοχών Αρτα-Πρέβεζα, Αιτωλοακαρνανία και Βορειοδυτική Πελοπόννησος, και η δεύτερη προσδιορίζει γεωγραφικά τις 20 θαλάσσιες περιοχές σε Ιόνιο Πέλαγος και νότια της Κρήτης.

Είναι οι πρόδρομοι δύο μεγάλων διεθνών διαγωνισμών, οι διακηρύξεις των οποίων θα πάνε επίσης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μέσα στην επόμενη εβδομάδα.

Οπως γράφει η Ημερησία οι δύο διαγωνισμοί, ο ένας για τα 20 θαλάσσια «οικόπεδα» συνολικής έκτασης 225.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και ο δεύτερος για τα 3 χερσαία της Δυτικής Ελλάδας, διαφέρουν μεταξύ τους. Ο τελευταίος διαγωνισμός προκλήθηκε από τον ενεργειακό ιταλικό κολοσσό Enel.

Τον περασμένο Απρίλιο, ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης είχε ανακοινώσει το ενδιαφέρον των Ιταλών για τις τρεις περιοχές Αρτα-Πρέβεζα, Αιτωλοακαρνανία και Βορειοδυτική Πελοπόννησος.

Οι τρεις περιοχές θα είναι ανοιχτές να «χτυπηθούν»… για 90 ημέρες από τότε που θα δημοσιευτούν τα παραπάνω έγγραφα στην Εφημερίδα της ΕΕ. Αν δεν βρεθεί ενδιαφερόμενος, τότε το ελληνικό Δημόσιο υπογράφει σύμβαση μίσθωσης με την εταιρεία, στη συγκεκριμένη περίπτωση με την Enel, που εκδήλωσε ενδιαφέρον για έρευνες κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Με τα διαθέσιμα δεδομένα του Ιονίου Πελάγους και νότια της Κρήτης που έχει στη διάθεσή του το ΥΠΕΚΑ, και όπως έχει κάνει γνωστό και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, σε βάθος 25ετίας – 30ετίας η Ελλάδα μπορεί να έχει έσοδα 150 δισ. ευρώ. Με αυτό το σενάριο, η εκτίμηση για βαρέλια πετρελαίου είναι γύρω στα 2 με 3 δισεκατομμύρια.

Οι περιοχές στο Ιόνιο Πέλαγος που φαίνεται να δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον με βάση τις σεισμικές έρευνες είναι στους Παξούς, βορειοδυτικά της Κέρκυρας, δυτικά από το Κατάκολο αλλά και στα θαλάσσια σύνορα της χώρας με την Αλβανία.

Από την ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Το άρθρο Τα 23 «χρυσά» οικόπεδα της Ελλάδας που είναι γεμάτα υδρογονάνθρακες  εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.