Του Γεωργίου Κ. Στεφανάκη
ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΔΕΚΑΕΤΙΡΙΔΩΝ
(Χρήσιμο για όλους)
Ι. Προεχόντως, ο δικηγόρος πρέπει να είναι έντιμος. Αν είναι άτιμος και να βλάψει μπορεί, και να μην γίνει αντιληπτός, είναι το πιθανότερο ενδεχόμενο.
ΙΙ. Ο δικηγόρος πρέπει να ξέρει (και) νομικά. Ο “Κριτής” αποφαίνεται μετά πρόταση νομίμων ισχυρισμών. Χρειάζεται, λοιπόν, κάποιος να προτείνει τα νόμιμα.
ΙΙΙ. Ο δικηγόρος από την άσκηση των καθηκόντων του, αν είναι, μάλιστα, καλός, αποκτά και ισχυρή διαίσθηση. Αυτή επιτρέπει μεταξύ των πολλών πιθανών να διακρίνει το πιθανότερο. Η διαίσθηση δεν είναι κυρίως γνώση. Είναι έκφανση του πνεύματος προς άμεση, χωρίς λογική επεξεργασία, επιλογή.
Άγει σε ικανότητα σύνθεσης. Παράδειγμα: Το αλφάβητο έχει γράμματα 24. Τα γράφει ο Ελύτης, βραβεύεται με Nobel. Tα γράφει ο άμουσος: Δεν καταλαβαίνει ούτε η γυναίκα του. Τα γράμματα, όμως, είναι μόνον 24.
Ο υ δ ε ί ς γ ν ω ρ ί ζ ε ι π ε ρ ι σ σ ό τ ε ρ α (!). Ο πρώτος διαισθάνεται την καλλίτερη (εκφραστικότερη) διατύπωσή τους.
● Η δυσκολία με τη διαίσθηση είναι ότι δεν υπόκειται σε λογικό προσδιορισμό. Είναι (κυρίως) προϊόν εμπειρίας. Ανάγεται στην έμπνευση σε “πνοή”, δηλαδή, εσωτερική κάθε ανθρώπου.
IV. Όπως όλα τα ανθρώπινα, έτσι (και) κάθε νομική υπόθεση έχει (και) αυτή την μοίρα της.
