Του Ηλία Καραβόλια
«Όταν απειλείται μια δημοκρατία , το πρώτο πράγμα που εγκαταλείπει είναι την ίδια τη δημοκρατία» (Mignon McLaughlin)
Ακούω πολλά χρόνια – και διαφωνούσα ανέκαθεν – ότι οι θεσμοί στην Αμερική δεν αφήνουν πολλά περιθώρια σε κανένα πρόεδρο να μειώσει τους βαθμούς ελευθερίας και δημοκρατίας.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Ο Τραμπ δεν είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Είναι ο επικεφαλής του αμερικανικού καπιταλισμού και της ηγεμονίας του.
Είναι ο άνθρωπος που δεν πιστεύει όχι μόνο στον ανεξάρτητο τύπο, αλλά και στους θεσμούς και στους νομούς που παράγουν ελευθερία έκφρασης, αναζήτησης και δικαίωσης της αλήθειας.
Ο Τραμπ πιστεύει στην ισχύ και στην εξουσία την οποία θεωρεί ότι «παράγει» το σύστημα μόνο με αυτόν στο τιμόνι.
Αναρωτιέμαι πόσοι κατανοούν τι σημαίνει αυτό για το μέλλον, που οδηγείται το παγκόσμιο σύστημα – ως προέκταση του αμερικανικού – και τα όποια σημεία ισορροπίας του.
Οι ΗΠΑ δεν είναι απλώς χώρα : είναι μια χωροχρονική ηγεμονία, της οποίας σταδιακά και μεθοδικά οι θεσμοί οδηγούνται σε απίσχναση.
Ο Τραμπ θέλει ξεκάθαρα να αφαιρέσει το συμβολικό φορτίο των νόμων, των αρχών και των κανόνων δικαίου και απονομής δικαιοσύνης.
Θέλει να καταργήσει την ισχύ και την φιλοσοφία του δικαίου πίσω από ανεξάρτητες αρχές (βλ https://www.efsyn.gr/kosmos/boreia-ameriki/485483_etoimazetai-alosi-ton-anexartiton-arhon-ton-ipa-me-sfragida-anotatoy)
Αντιτίθεται δημόσια σε αποφάσεις και δράσεις που εκπηγάζουν από εισαγγελικές υπηρεσίες – σε πολιτειακό και ομοσπονδιακό επίπεδο – και από αποφάσεις (μη προσκείμενων στον τραμπισμό) δικαστικών λειτουργών.
Για τους πολλούς – όχι μόνο στις ΗΠΑ- αυτές οι έννοιες μοιάζουν απόμακρες, μη κατανοητές εκ πρώτης όψεως, μακρινές από τον μικρόκοσμο της καθημερινής πάλης για επιβίωση.
Δυστυχώς όμως είναι οι έννοιες εκείνες που ο αμερικανικός σημειοκαπιταλισμός των media και του ψηφιακού κόσμου, κρύβει μεθοδικά από τις κοινωνίες.
Είναι -ως νοηματικά φορτία με συμβολική και αναπαραστατική αξία – οι θεσμικοί πυλώνες του φιλελεύθερου δυτικού κόσμου.
Και δυστυχώς καταρρέουν. Και μαζί τους θα καταρρεύσει ένα μέρος από τον δυτικό τρόπο ζωής. Ενα κομμάτι του ευνομούμενου βίου, με το δικαίωμα στη ευημερία. Ενα μέρος δηλαδή από αυτό που καλείται «ελεύθερος άνθρωπος»…
