Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Τα γεγονότα σε ταχύτητα, ξεπερνούν τις δυνατότητες αρκετές φορές της παρουσίασης και το κυριότερο, της ανάλυσης με ψυχρή ματιά, που επιβάλλεται για την ορθολογιστική προσέγγιση.
Από που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς. Από την ένταση του πολέμου στον Κόλπο, ή στα όσα γελοία συμβαίνουν στην ελληνική πολιτική σκηνή, που συνιστούν υλικό για σκιτσογράφους και κάθε λογής επιθεωρησιογράφους.
Θα πει κανείς, εδώ ο κόσμος καίγεται, θα ασχοληθούμε με κάποιους, που έχουν αναγάγει την τρέλα σε πολιτικό επάγγελμα; Δυστυχώς με την ψήφο κάποιων πολιτών, που έχουν μπερδέψει την πολιτική με το ποδόσφαιρο και λειτουργούν ως χούλιγκαν, στέλνουν στην Βουλή ορισμένους πολιτικούς απατεώνες, που ευτελίζουν τους θεσμούς και απαξιώνουν τελικά την ίδια την δημοκρατική λειτουργία.
Όμως επειδή η τρέλα δεν πάει στα βουνά, όπως λέει ο λαός, αλλά κατοικοεδρεύει στις ψυχές των ανθρώπων, βρίσκει κανείς μιαν αόρατη γραμμή, που συνδέει τα εντός με τα εκτός. Από τη μια έχουμε έναν πόλεμο στην Μέση Ανατολή με θολούς στόχους και αβέβαιο αποτέλεσμα. Έναν πλανητάρχη που διαλέγεται με τον εαυτό του και αποφασίζει και διατάσσει επί παντός επιστητού.
Και από την άλλη, στα εντός, κάποιους που διακαώς επιθυμούν και επιδιώκουν να μην αρχίσει η δίκη για τα Τέμπη, μολονότι έχουν κάνει σύνθημα τους την απονομή της δικαιοσύνης για την τραγωδία, που στοίχισε την ζωή 57 ανθρώπων.
Ο ένας και μοναδικός, αρνείται για όλες τις πολεμικές του δραστηριότητες να ενημερώσει το νομοθετικό σώμα και τους συμμάχους του. Όταν τα βρίσκει σκούρα όμως, τους καλεί να βάλουν πλάτη, κι όταν αρνούνται αυτοί, τους απειλεί και δηλώνει ότι θα αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ και γι αυτήν την απόφαση δεν χρειάζεται να πάρει ούτε καν, την έγκριση του Κογκρέσου.
Τώρα αν κάνει, άλλα αντ’ άλλων, από αυτά που διακήρυττε πριν αναλάβει την εξουσία, ζητώντας μάλιστα και επίμονα να του δοθεί το Βραβείο Νόμπελ για την ειρήνη, που επέβαλε στη Γάζα, κι αν η περίφημη MAGA, αποδείχθηκε σύνθημα κενό περιεχομένου, δεν έχει καμιά σημασία, γιατί όλοι οι ισχυροί αυτού του τύπου, επικοινωνούν μόνο με τον Θεό.
Η φράση ‘έχουμε μπλέξει άσχημα’, που ακούγεται από πολλούς, περιγράφει κυριολεκτικά την κατάσταση τρέλας, που κυριαρχεί στις μέρες μας.
Αλλά και στην ενδοχώρα, αν διαβάσει κανείς την πρόσφατη ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων για την Ζωή Κωνσταντοπούλου, θα τρίβει τα μάτια του αναλογιζόμενος, αν όλα αυτά που συμβαίνουν, είναι αληθινά, ή τα βλέπει ως εφιάλτες στα όνειρά του.
Τι λένε οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης για την εν λόγω κυρία: ‘Η συγκεκριμένη δικηγόρος-πολιτικός-επαγγελματίας συκοφάντης καλυπτόμενη από τη βουλευτική της ασυλία, δήλωσε με αναίδεια την πρόθεση και την επιδίωξή της να μη διεξαχθεί η δίκη για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Οι δημοκρατικοί θεσμοί αποτελούν κατάκτηση του ελληνικού λαού και δεν μετατρέπονται σε παιχνίδι στα χέρια του κάθε επικίνδυνου δημαγωγού’.
Από κάποιους στην Ελλάδα αμφισβητούνται ακόμη και οι σημαντικές στρατηγικές κινήσεις θωράκισης της χώρας από πυραυλικά κτυπήματα του Ιράν και της Χεζμπολάχ, ισχυριζόμενοι ότι έτσι εμπλέκεται η Ελλάδα στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής. Αρνούνται οι άνθρωποι αυτοί να κατανοήσουν, ότι η Ελλάδα έχει αναπτύξει αμυντικά και όχι επιθετικά συστήματα.
Ακόμη και την αμυντική χρήση των Patriot στην Σαουδική Αραβία επικρίνουν, την ώρα που οι ίδιοι την ψήφισαν στο Κοινοβούλιο, αρνούμενοι τον ίδιο τον εαυτό τους.
Να λοιπόν πως συνδέονται τα όσα συμβαίνουν εκτός των πυλών, με αυτά που παρακολουθούμε άναυδοι να εκτυλίσσονται, στην γαλατική ενδοχώρα.
Ασυνέπεια λόγων και έργων, στρεψοδικία πασπαλισμένη με μπόλικο ψέμα. Αυτά πράττουν οι σύγχρονοι πολιτικοί, που υποβαθμίζουν την αποστολή τους και τον ρόλο τους στα Κοινά.
Άνθρωποι, που αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων. Ανίκανοι να διευθετήσουν προβλήματα, μέσω του διαλόγου και της διπλωματίας. Πρόσωπα ακατάλληλα για δημόσια αξιώματα, που ελέω δημοκρατίας και επιπολαιότητας των ψηφοφόρων αναδεικνύονται σε θέσεις εξουσίας, ή σε θεσμικούς ρόλους, που δεν έχουν καμιάς σχέση με το λειτούργημα που τους ανατίθεται.
Σε αυτούς τους δίσεκτους καιρούς, η σύνεση είναι αυτό που χρειάζεται. Οι επαγγελματίες λαϊκιστές, καθώς και οι επαναστάτες του καναπέ, χρειάζεται να παραγκωνιστούν από τους πολίτες, που οφείλουν να βάλουν την λογική πάνω από τον πρόσκαιρο θυμό και να αποβάλουν την τιμωρητική ρομφαία, μπας και δούμε άσπρη μέρα…
