Του Δρ. ΓΙΑΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ
Πώς εκβιάζει τον Πρόεδρο ο Ακιντζί και γιατί η διόρθωση θα πρέπει να γίνει επί της εξευμενιστικής πολιτικής αντί επί του Ενωτικού Δημοψηφίσματος
· Ποιος τροφοδοτεί τα σενάρια για θερμό επεισόδιο και γιατί;
· Μπορεί να αποτραπεί το χειρότερο σενάριο και πώς;
· Γιατί επλήγη η διαπραγματευτική αξιοπιστία με την αλλαγή του νόμου για το Ενωτικό Δημοψήφισμα;
· Πώς οι Τούρκοι προχωρούν από τη διχοτόμηση στην τουρκοποίηση;
· Η συμφιλίωση Γερμανίας – Γαλλίας και η περίπτωση της Κύπρου
Το Κυπριακό κινείται από δείπνο σε δείπνο. Το πρόβλημα δεν είναι γαστρονομικό, είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Νομικό, γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό. Δεν είναι ζήτημα αστρολογικό, όπως πίστευε ο κ. Έιντε, που ήθελε μαζί με τον κ. Μαυρογιάννη να βάλουν τα άστρα στη σειρά. Αυτό το γνωρίζουν ακόμη και οι καφετζούδες, των οποίων οι εκτιμήσεις στο Κυπριακό είναι πιο αξιόπιστες από εκείνες της ηγεσίας μας. Διότι κατανοούν ότι όσα δείπνα και αν γίνουν, ακόμη και αν ξαναρχίσει ο διάλογος, το μέλλον του, όπως και της δημοκρατικής λύσης, είναι δυσοίωνο.
Η ωμή πραγματικότητα
Βεβαίως, η πραγματικότητα είναι τόσο ξεκάθαρη, που δεν χρειάζεται κανείς ούτε αστρολόγους ούτε τις συμπαθείς καφετζούδες. Αποτυπώνεται στα εξής γεγονότα:
1. Πριν από λίγες μέρες, κατά τη συνάντηση εκπροσώπων του ψευδοκράτους με συνεργάτες του Πρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ καταγγέλθηκε η ελληνοκυπριακή πλευρά για το θέμα του Ενωτικού Δημοψηφίσματος ως υπαίτια για τη διακοπή των συνομιλιών και ζητήθηκε η άσκηση πιέσεων για την αλλαγή της σχετικής νομοθεσίας από την Κυπριακή Βουλή, ώστε να επαναρχίσει ο διάλογος.
Ταυτοχρόνως, διευθετήθηκε συνάντηση των κ. Γιούνκερ και Ακιντζί για τις 6 Απριλίου, ενώ στο επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκε και το θέμα των εγγυήσεων, καθώς και της παραμονής των τουρκικών στρατευμάτων. Η τουρκοκυπριακή πλευρά διεμήνυσε ότι δεν απορρίπτει πλήρως την πρόταση της πρώην Υφυπουργού των Εξωτερικών, Βικτόριας Νούλαντ, για μια δύναμη τουρκικών και ελληνικών στρατευμάτων.
Η τουρκοκυπριακή πλευρά αναφέρθηκε σε ΝΑΤΟϊκή Δύναμη και Βάση στην Κύπρο, στην οποία θα συμμετέχουν τα τουρκικά στρατεύματα μέχρις ότου η λύση να αποδειχθεί βιώσιμη. Στο θέμα της Βάσης γίνεται λόγος είτε για μια καθαρά τουρκική, στο πρότυπο των Βρετανικών, είτε ΝΑΤΟϊκής με τουρκικό έλεγχο. Με την προσέγγιση αυτή δεν φαίνεται να είναι σύμφωνοι οι Βρετανοί, ενώ ταυτοχρόνως δεν μπορεί να γίνει δεκτή από το ΑΚΕΛ.
Το θέμα αυτό θα είναι ένα από τα θέματα συζήτησης μεταξύ Γιούνκερ και Ακιντζί. Εκτιμάται, δε, ότι το ζήτημα αυτό επαναφέρεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να επιρριφθούν με διπλωματικό τρόπο ευθύνες προς την ελληνοκυπριακή πλευρά. Η Άγκυρα και οι Τουρκοκύπριοι ισχυρίζονται ότι ο Πρόεδρος δεν αποδέχθηκε την πρόταση Νούλαντ. Από την πλευρά του το Προεδρικό ισχυρίζεται ότι στο τραπέζι υπάρχει μόνο μια πρόταση. Αυτή του Προέδρου και ότι δεν υπάρχει πρόταση Νούλαντ.
2. Όταν η Τουρκία και ο Ακιντζί μιλούν για λύση, εννοούν τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αρχική τριχοτόμηση και εν συνεχεία πολυτεμαχισμό της κυπριακής ΑΟΖ. Αυτά διδάσκουν στη Σχολή Πολέμου της Τουρκίας και οι θέσεις αυτές περνούν στην πολιτική ηγεσία ως επιταγές του βαθέως κράτους.
3. Το κόστος της λύσης θα πληρωθεί από το φυσικό αέριο. Η Τουρκία δεν θα δώσει μία. Θα χαρίσει, ισχυρίζεται, τα χρέη του ψευδοκράτους. Χωρίς και αυτό να είναι σίγουρο. Δηλαδή θα πληρώσουμε, για να προκύψει στον Βορρά εκτός από πληθυσμιακή και εδαφική πλειοψηφία. Για να παραμείνει εσαεί τουρκικός.
4. Η τουρκική πλευρά επιμένει στην παραμονή στρατού με τη μορφή κυρίαρχων Βάσεων και εγγυήσεων που θα αλλάξουν ορολογία και θα ονομαστούν διασφαλίσεις.
5. Η Άγκυρα και ο Ακιντζί επιμένουν στην εκ περιτροπής Προεδρία. Τη θεωρούν κόκκινη γραμμή, διότι αποτυπώνει τη διχοτόμηση της εκτελεστικής εξουσίας και την καθεστωτική ισοτιμία μεταξύ των δυο συνιστώντων κρατών του νέου συνεταιρισμού. Επί τούτου, δε, η τουρκική πλευρά έχει τη στήριξη του ΑΚΕΛ, χωρίς να λέει «όχι» η ηγεσία του ΔΗΣΥ, η οποία, άλλωστε, όπως ελέχθη και δημοσίως, είναι έτοιμη να συμμαχήσει ακόμη και με τον διάβολο για το καλό της Κύπρου. Και ποιο είναι το καλό της Κύπρου;
Η νομιμοποίηση του ψευδοκράτους ως ισότιμου συνιστώντος κράτους; Η διεκδίκηση; Και πώς να διεκδικήσει κάποιος, όταν υποκύπτει σε απειλές και εκβιασμούς, προτείνοντας αλλαγή του νόμου για τη διδασκαλία του Ενωτικού Δημοψηφίσματος ως του νομικού και διπλωματικού σκέλους του αγώνα της ΕΟΚΑ; Γιατί να εορτάζεται και να διδάσκεται ο αγώνας της ΕΟΚΑ και όχι το Δημοψήφισμα;
Ας μην ξεχνούμε ότι ο ΔΗΣΥ οικοδομήθηκε επί των αρχών κα αξιών της Ενωτικής Παρατάξεως. Και το ΑΚΕΛ ήταν εναντίον κάθε μορφής ιμπεριαλισμού. Τώρα πώς αποδέχεται την επιβολή μιας ιμπεριαλιστικής λύσης στο Κυπριακό; Κάποτε το σύνθημά του ήταν «Κύπρος ενιαία ανεξάρτητη». Πώς συμβαδίζει η αριστερή ιδεολογία από τη μια ή η φιλελεύθερη του ΔΗΣΥ από την άλλη με την επιβολή μας διχοτομικής ομοσπονδίας, όπως την είχαν επινοήσει οι Τούρκοι με τους Βρετανούς από το 1956;
Πού θα στηρίξουν μια τέτοια λύση; Στην αλλαγή της ιστορίας και την απόκρυψη της αλήθειας; Ορθώς είπε ο Πρόεδρος, αναφερόμενος στο Ενωτικό Δημοψήφισμα, ότι αυτή είναι η ιστορική πραγματικότητα και δεν αλλάζει. Αυτήν την αλλαγή επεχείρησαν οι κομμουνιστές επί Τίτο στη Γιουγκοσλαβία, αλλά απέτυχαν. Και ήρθαν μετά από 50 χρόνια τα εγγόνια να λύσουν τα προβλήματα των παππούδων τους.
