Του Γιώργου Κράλογλου
Βιαστικά μεν αλλά σταθερά βαδίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ στον χαραγμένο δρόμο. Στη σιγουριά της διαπλοκής. Στην πολιτική του τίποτε που θρέφει την κρατικοδίαιτη οικονομία. Στα “τζάκια” των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Μακριά από τα αβαθή φαράγγια σχεδίων που προϋποθέτουν σοβαρούς ιδιώτες επενδυτές και επενδύσεις. Με τη συμφωνία στη μασχάλη ποιος τον πιάνει τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα “σημαιάκια” περνάνε στα χέρια της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικής τάξης.
Δηλαδή τι; Θα κάτσουν να σκάσουν στον ΣΥΡΙΖΑ να αντιγράψουν τους “κουτόφραγκους” της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους “στενόμυαλους” Γιουνκέρ και Ντράγκι που έχουν βάλει στόχο βιομηχανική ανάπτυξη με συμμετοχή της ευρωπαϊκής βιομηχανίας στο ΑΕΠ κατά 20%;
Θα καταδεχτούν, οι οραματιστές της αριστεράς, να παρακολουθήσουν την Κύπρο που αποφάσισε να προσαρμόσει την ανάπτυξή της στον στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με συμμετοχή της βιομηχανίας της στο ΑΕΠ μέχρι και 15% από το 5%;
Αυτά είναι για τους “χαχόλους και τους ξενέρωτους” της Ε.Ε. Εμείς στη σοβιετική Ελλάδα έχουμε το κράτος στα χέρια μας. Και κουμαντάρουμε δεκάδες ομίλους που επειδή είναι στο κόκκινο πέφτουν βαριές στο στομάχι των Τραπεζών.
Θα κάτσουμε να σκάσουμε με πολιτικές για ιδιωτικές επενδύσεις και ξένα κεφάλαια; Για να μας λένε οι Συριζαίοι ότι κιοτέψαμε; Ότι στηριχτήκαμε στην ολιγαρχία; Θα δώσουμε τροφή στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ να έχει να λέει ότι είμαστε τσιράκια της πλουτοκρατίας και του ΣΕΒ;
Δεν σφάξανε. Έχουν γνώση οι φύλακες της αριστεράς… Γι’ αυτό και κάτι τροπολογίες (διατεταγμένων από το κόμμα συντρόφων) ως “δωράκια προκαταβολές” στους “δικούς μας ανθρώπους” είναι ψύλλοι στα άχυρα μπροστά σε εκείνα που έρχονται.
Είναι οι μοναδικές κινήσεις βασισμένες στα μονοπάτια που χάραξε η μεταπολίτευση. Οι κρατικοποιήσεις της Ν.Δ. Οι κοινωνικοποιήσεις του ΠΑΣΟΚ.
Οι δικές μας αριστερές “πατέντες” για “δουλίτσες” στους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες είναι στον δρόμο. Έρχονται και θα μας εκπλήξουν.
Η μεγάλη “πίτα” με τις “δουλίτσες” είναι ακόμη στα συρτάρια των Τραπεζών. Το όνομα αυτής “χρεοκοπημένα συγκροτήματα” της βιομηχανίας, των αλυσίδων, του εμπορίου, του Τύπου, του Τουρισμού, της Υγείας και των υπηρεσιών.
Βεβαίως η “ζύμη” και η “γεύση” θα είναι ολόιδια με αυτή που γνωρίσαμε προ 30ετίας ως “προβληματικές”. Τις 43 βιομηχανίες που γεννήθηκαν με “γυάλινα πόδια” και τα έσπασαν στον στίβο της ανταγωνιστικότητας μετά την ένταξη στην ΕΟΚ.
Γιατί εμείς τους ρίξαμε στα βαθιά να κολυμπήσουν… Ποιος νοιαζόταν τότε για τη βιομηχανία… Να πάει από εκεί που ήρθε…
Οι κρατικές βιομηχανίες 1983 είχαν υψηλό προορισμό. Να γεννήσουν και να στεριώσουν την τάξη των “κρατικών βιομήχανών”. Με ρίζες από τον λαό… Με μοναδικό προσόν να είσαι κλαδικός πρασινοφρουρός ή εργατοπατέρας, ή αφισοκολλητής ή κλακαδόρος.
Με την “παιδεία” αυτή γινόσουν “κρατικός επιχειρηματίας”. Μάθαινες τι είναι η βότκα. Οδηγούσες τζιπ. Και μεταφερόσουν στα Βόρεια ή Νότια προάστια της Αττικής. Και στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης.
Από το 1990 και μέχρι το 1995 οι “κομματικοί βιομήχανοι” αντικαταστάθηκαν από την επόμενη “γενιά”. Των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Εκείνων που παρέλαβαν τα κουφάρια της κρατικοποίησης και αφαίμαξαν ό,τι καλό είχε μείνει. Τα υπόλοιπα στα σκουπίδια.
Οι κλάδοι κλωστοϋφαντουργίας, ναυπηγικής βιομηχανίας, χαρτιού, ξύλου, μεταλλευμάτων, μεταλλουργίας, λιπασμάτων και χημικής βιομηχανίας έχουν πολλά να θυμηθούν από την εποχή “μετάβασης” κρατικών επιχειρήσεων από τους κομματικούς στους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.
Για τον λόγο αυτό η σημερινή, επί ΣΥΡΙΖΑ, πίτα προς μοιρασιά θα διαθέτει, ως “γαρνίρισμα”, και κομμάτια από μονοπώλια του κράτους επιχειρηματία στους τομείς ενέργειας, υδάτων, μεταφορών και υποδομών.
Το μεγάλο φαγοπότι των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών μόλις ξεκινάει. Η διαπλοκή αλλάζει χέρια. Και οι δουλίτσες που θα μοιρασθούν θα είναι σε πακέτα ζημιογόνων αλλά και κερδοφόρων ομίλων που θα αλλάξουν “ρούχα” και θα ενταχθούν… στις τάξεις της ελληνικής κρατικοδίαιτης οικονομίας.
Το πακέτο έχει ενδιαφέρουν. Θα περιέχει κομμάτια από ενέργεια με τη μορφή ηλεκτρικού ρεύματος, διανομής φυσικού αερίου, παροχής ενεργειακών υπηρεσιών, ολίγο ναυπηγικό “χρώμα” και μια-δυο εφημερίδες, ή ραδιοφωνικούς σταθμούς ή και κανάλια. Ανάλογα με την περίπτωση.
Και εδώ ακριβώς είναι η ουσία. Ποια θα είναι η εκάστη περίπτωση… Ποιοι θα είναι οι “κοντινοί” κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες που θα ευνοηθούν να πάρουν το “ψαχνό”.Και ποιοι θα είναι εκείνοι -οι ξένοι – που απλά θα ανακατευθούν στη “μοιρασιά” για να μπερδευτούν οι “δουλίτσες” και να μην φανεί η “μαγειρική” της νέας (σημερινής) διαπλοκής.
george.kraloglou@capital.gr
Πηγή : capital.gr
