Φωτιά στο Μάτι

63

H θερμοκρασία που αναπτύσσεται στο κέντρο ενός πυκνού δάσους που έχει πιάσει φωτιά, ξεπερνά τους χίλιους τριακόσους βαθμούς Κελσίου.
Η θερμοκρασία αυτή μειώνεται προς τη περιφέρεια και μετά από ακτίνα διακοσίων μέτρων, πέφτει κάτω από τους 100 βαθμούς Κελσίου.
Σ’ αυτό το πυρακτωμένο κύκλο που περιβάλλει τη φωτιά, τα δέντρα «ψήνονται»  και λαμπαδώνουν, πριν τα πλησιάσει η φωτιά.
Επιπλέον ο αέρας στο κέντρο της φλεγόμενης συστάδας δένδρων, που φτάνει στους 1.300ο C, ανεβαίνει με ταχύτητα μεγαλύτερη από 80 χιλιόμετρα την ώρα. Τοπικά, ακόμη και με άπνοια στη περιοχή, η φωτιά, προκαλεί ρεύμα αέρος μεγάλης ταχύτητας και υψηλής θερμοκρασίας.
Επομένως όπως ακούμε πολύ συχνά, και στην συγκεκριμένη περίπτωση, οι ……ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο έντονος αυτός αέρας  οφείλετε σε κλιματολογικές αλλαγές. Τα 11 μποφώρ του αέρα στο κέντρο της φωτιάς δεν είναι δυνατόν να οφείλονται σε μετερεολογικούς λόγους, και σε μικρή απόσταση από την φωτιά να μην ξεπερνά ο αέρας τα 2-3 μποφώρ.
Κάθε πυρκαγιά που καίει δάσος πάντα ακούμε την ίδια εξήγηση από τους…. ειδικούς.
Ενα άλλο στοιχείο που δημιουργούσε αυτή τη επαναλαμβανόμενη φωτιά των 1.300 βαθμών κελσίου και σε ακτίνα 250 μέτρων οφείλεται στο γεγονός ότι κάθε σπίτι που διέθετε ένα μικρό κήπο με φυτεμένα περισσότερα από 10 έως 15 δένδρα σε συστάδα, όπως έδειξε το ΣΚΑΙ, λαμπάδωνε ταχύτατα και έκαιγε και το σπίτι. Ετσι εξηγείται η ταχύτατη επέκταση της φωτιάς στο Μάτι.
Οι ανθρωποι που κυκλοφορούσαν στο φλεγόμενο χώρο ανέπνεαν  αέρα με μειωμένη ποσότητα οξυγόνου, πλούσιο σε τοξικά προιόντα καύσεως και με θερμοκρασία μεγαλύτερη από 100 βαθμούς Κελσίου, με αποτέλεσμα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα οι κυψέλες των πνευμόνων να καταστρέφον ται  σταδιακά και να εγκαθίσταται οξεία Πνευμονική ανεπάρκεια και θάνατος. Πως ?
Μέσα στους πνεύμονες οι βρόγχοι διακλαδίζονται σε διαρκώς μικρότερους  βρόγχους και καταλήγουν στις κυψελίδες. Στις κυψελίδες υπάρχουν πάρα πολλά τριχοειδή (τα λεπτότερα αιμοφόρα αγγεία), τα οποία απελευθερώνουν στις κυψελίδες το διοξείδιο του άνθρακα και παίρνουν το οξυγόνο. Αυτός είναι ο μηχανισμός αναπνοής. Οταν όμως οι κυψελίδες έχουν καταστραφεί από την υψηλή θερμοκρασία του εισπνεόμενου αέρα, αυτή η λειτουργία της αναπνοής σταδιακά καταργείται και τα άτομα οδηγούνται σε οξεία πνευμονική ανεπάρκεια και στο θάνατο.
Αυτό διαπιστώνεται από το γεγονός ότι έφταναν στα δύο μέτρα από τη θάλασσα και πέθαιναν πριν μπορέσουν να μπουν σε αυτήν. Το ιδιο παρατηρείται στο οικόπεδο που τα 26 άτομα να βρέθηκαν αγκαλιασμένα  και πέθαναν από αναπνευστική ανεπάρκεια και στη συνέχεια να αποτεφρώ- νονται από την υψηλή θερμοκρασία των 1300 βαθμών Κελσίου.
Αυτό επιβεβαιώνεται επίσης από τους νεκρούς που ενοσηλεύοντο  διασωλινομένοι στο νοσοκομείο και οι προσπάθειες των ιατρών δεν κατόρθωσαν να τους κρατήσουν στη ζωή.
Κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς παράγονται, θερμότητα, αναθυμιάσεις, τοξικά αέρια και αραίωση οξυγόνου στον αέρα το οποίο  καταναλώνεται από την καύση των υλικών. 
Οι πυρκαγιές προκαλούν : εγκαύματα και δηλητηρίαση από τον καπνό. Το 80% των θανάτων σχετίζεται με την εισπνοή τοξικών αναθυμιάσεων στο καπνό.

  1. Τοξικά αέρια.

Α) τα ασφυκτικά αέρια όπως τα κυανίδια, το υδρόθειο και τα οξείδια του άνθρακα που προκαλούν καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος.
    Β) τα ερεθιστικά αέρια όπως το χλώριο και τα παράγωγά του, οι αλδεΰδες
και παράγωγα αζώτου και αμμωνία, προκαλούν τσούξιμο της μύτης
ερεθισμό των οφθαλμών, δυσφωνία, βλέπε λαρυγγίτιδα, καυστικές
    αλλοιώσεις του αναπνευστικού βλεννογόνου.
    Συνολικά έχουν εντοπισθεί αρκετές εκατοντάδες τοξικά αέρια από 
    χρόνια.

  1. Μονοξείδιο του άνθρακα (CO): το 80% των μορίων του συνδέεται με

την αιμοσφαιρίνη του αίματος και μειώνει την ικανότητα μεταφοράς
οξυγόνου στο αίμα με αποτέλεσμα την υποξαιμία.

  1. Διοξείδιο του άνθρακα (CO2) προκαλεί αναπνευστική οξέωση.
  2. 4. Κυανιούχο υδρογόνο (HCN), του οποίου η καρδιακή τοξικότητα είναι

    ιδιαίτερα σημαντική με την εμφάνιση διαταραχών του ρυθμού,
    στεφανιαίων συνδρόμων και καρδιακής ανακοπής.
Εάν η έκθεση είναι παρατεταμένη στον καπνό μπορεί να προκληθεί πνευμονικό οίδημα.
Θα μπορούσαν να αποφύγουν την καταστροφή των κυψελών , και κατ’επέκταση την οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια  αναπνέοντας μέσα από μια βρεγμένη πετσέτα συνεχώς.