Η αλλοπρόσαλλη τακτική Τραμπ στη Μέση Ανατολή δημιουργεί τις ευνοϊκές προϋποθέσεις για την ανάδυση του Ισλαμικού Κράτους από τις στάχτες του.
Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Χ.ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ο Μπράιαν Κατζ (Brian Katz) στρατιωτικός αναλυτής της CIA με θητεία στη Συρία σε διευθυντική θέση και ο Μίκαελ Καρπεντερ (Michael Carpenter), βοηθός υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, για τη Ρωσία και την Ευρασία από το 2015 έως το 2017, είναι ξεκάθαροι όταν γράφουν στην Επιθεώρηση Foreign Affairs τα ακόλουθα:
«Μετά από δεκαετίες εμπλοκής των ΗΠΑ στις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή που προκάλεσαν ανείπωτες απώλειες, στράγγιξαν οικονομικούς πόρους και χαρακτήρισαν τις Ηνωμένες Πολιτείες ως κατοχική δύναμη, οι Αμερικανοί είναι ορθώς επιφυλακτικοί για να βαλτώνουν σε ατελείωτους πολέμους ή να εμπλέκονται σε ανυποστήρικτη οικοδόμηση έθνους.
Αλλά ο συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, ο οποίος κατέστρεψε το εδαφικό χαλιφάτο του ISIS νωρίτερα φέτος, ήταν από τους πιο αποτελεσματικούς και οικονομικά αποδοτικούς στην ιστορία. Όχι μόνο η διοίκηση του Trump πέταξε [στα σκουπίδια] τα σκληρά κερδισμένα ωφελήματά της με το να αποσύρει τα στρατεύματα των ΗΠΑ και με το να εγκαταλείψει τους Κούρδους εταίρους˙ έχει εγγυηθεί την επανεμφάνιση μιας εξτρεμιστικής απειλής στην περιοχή, στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύντομα, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να λογαριάσουν τις καταστροφικές συνέπειες αυτής της απόφασης.»
Μια απόφαση η οποία ήδη προσλαμβάνει εκρηκτικές διαδικασίες, με αφορμή βέβαια την τουρκική εισβολή στη Συρία και τις εκτοπίσεις πληθυσμών που αυτή συνεπάγεται. Και από την άποψη αυτή θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο πρωταρχικός στόχος της Άγκυρας είναι να διαλύσει το κουρδικό προ-κράτος της Ροζάβα στη βόρεια Συρία, το οποίο ήταν και προπύργιο κατά της κυριαρχίας του Ισλαμικού κράτους στην περιοχή αυτή. Αυτό σημαίνει ότι η κουρδική πολιτοφυλακή, γνωστή ως Μονάδα Λαϊκής Προστασίας (YPG), αντί να πολεμά κατά του ISIS θα στραφεί κατά της Τουρκίας, χρησιμοποιώντας βέβαια και τις σχέσεις της με τους Κούρδους μαχητές μέσα στην Τουρκία.
Παράλληλα όμως, το τουρκικό καθεστώς οδηγεί και τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) σε συνεργασία με το καθεστώς Assad που οι δυνάμεις αυτές, ήθελαν να ανατρέψουν. Ήδη έτσι είναι ορατή μια συμφωνία τους με τη Δαμασκό, που θα φέρει νέες εξελίξεις στο προσκήνιο. Το καθεστώς Άσαντ,όπως τονίζουν έγκυροι παρατηρητές, έχει ύπατο στόχο να επαναβεβαιώσει την κυριαρχία του στην Συρία και να αποτρέψει πρόσθετες ξένες εισβολές.
Ως εκ τούτου, η συριακή κυβέρνηση μοιράζεται με τις SDF την θεώρηση της Τουρκίας ως κοινού εχθρού και οι δυο τους συνεργάστηκαν σε κάποιες περιστάσεις καθ’ όλο τον εμφύλιο πόλεμο. Στο Χαλέπι το 2016, συνεργάστηκαν για να εξαλείψουν ό, τι παρέμεινε από την συριακή αντιπολίτευση στα ανατολικά της πόλης. Σε αντάλλαγμα για την υποστήριξη του καθεστώτος κατά της Τουρκίας, και ίσως για κάποιο είδος ημιαυτόνομου καθεστώτος για την Rojava, οι YPG ίσως να είναι διατεθειμένες να αφήσουν τον Assad να ανεμίσει την σημαία της Συρίας και να ασκήσει ονομαστική εξουσία στις πόλεις που ελέγχονται από τους Κούρδους. Ήδη οι Κούρδοι είναι έτοιμοι να παραχωρήσουν τον έλεγχο των βόρειων πόλεων Manbij και Kobani, τους τόπους των βασικών μαχών εναντίον του ISIS, στο καθεστώς και τις ρωσικές δυνάμεις.
Μια τέτοια συμφωνία θα προωθήσει περαιτέρω την αναβίωση του ISIS. Πολλοί Σουνίτες Άραβες στην ανατολική Συρία επαναστάτησαν εναντίον του Άσαντ και είδαν τις YPG ως σφετεριστές. Για αυτόν τον πληθυσμό, μια συμφωνία των YPG με την Δαμασκό δεν θα πάει καλά. Το ISIS θα έχει ένα νέο αφήγημα για να διαδώσει, τοποθετώντας τον εαυτό του ως το προπύργιο της αντίστασης των Σουνιτών Αράβων -είτε εναντίον των Τούρκων, των Κούρδων, του Άσαντ, είτε όλων των ανωτέρω.
Το ISIS θα εκμεταλλευτεί την απογοήτευση των Σουνιτών αραβικών χωρών για να κερδίσει λαϊκή υποστήριξη ανεξάρτητα από το τι θα επιλέξουν να κάνουν οι SDF. Πριν από την τουρκική εισβολή, οι SDF, με την ενθάρρυνση των ΗΠΑ, βελτίωναν τις σχέσεις τους με τον αραβικό πληθυσμό [που είχαν] υπό τον έλεγχό τους. Η κατά του ISIS εκστρατεία είχε καταστρέψει τις αραβικές περιοχές της περιφέρειας και οι ντόπιοι εκεί ήταν σκεπτικοί για τις YPG, αλλά η ομάδα έκανε άλματα προς μια καλύτερη και πιο σωστη διακυβέρνηση. Καθώς οι YPG μάχονται την Τουρκία, όμως, αυτές οι προσπάθειες διακυβέρνησης θα καταρρεύσουν και η ένταση θα αυξηθεί ανάμεσα σε αντίπαλες κουρδικές, αραβικές, και ενδεχομένως ορισμένες υποστηριζόμενες από το καθεστώς, παρατάξεις.
Είναι πολύ πιθανόν έτσι, στο πλαίσιο αυτό, να υπάρξει άτυπη συνεργασία ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισλαμικό Κράτος, σε βάση win-win μεταξύ των δύο πλευρών, κατά των Κούρδων. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία θα εκβιάζει την Ευρώπη και με τα 3,6 εκατομμύρια πρόσφυγες, που έχει στη διάθεσή της και που ένα εκατομμύριο από αυτούς θα εγκαταστήσει στις κουρδικές περιοχές, που κατέλαβε. Είναι κατάδηλο έτσι ότι για την Ευρώπη και τη χώρα μας, ένα νέο κεφάλαιο ανοίγει στον πόλεμο με την ισλαμική τρομοκρατία. Και μη χειροτερα…
