Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Το να αντιπαρέλθει κανείς γελοιότητες και θεατρινισμούς στη Βουλή, του τύπου «παραδίνομαι», δεν σημαίνει ότι δεν τις καταγράφει ως φαινόμενα παρακμιακών πολιτικάντηδων, που παρά το γεγονός ότι είναι πρωτάρηδες στον πολιτικό στίβο, περιφέρουν την πολιτική τους πενία με τέτοιου είδους εξυπνακισμούς.
Αλλά και η δήθεν μείζον αντιπολίτευσης δεν πάει πίσω, λέγοντας ότι η Εθνική συναίνεση στο μείζον θέμα των τουρκικών προκλήσεων, εμποδίζεται από την βίαιη προσαγωγή, ενός κυρίου μπαχαλάκη, που συνελήφθη κλέπτων οπώρας, που λέγαμε παλιά.
Για να σοβαρευθούμε λοιπόν. Ο εξ ανατολών γείτονάς μας, αν δει κανείς τα πράγματα στο ιστορικό τους βάθος, κινείται με τρόπο που θυμίζει τον αλήστου μνήμης Αδόλφο Χίτλερ.
Η πολιτική κατευνασμού στις επεκτατικές του επιχειρήσεις, εφάρμοσαν τόσο οι Άγγλοι δια του Τσάμπερλεν, όσο και οι Γάλλοι δια του Νταλαντιέ. Παρ’ όλα αυτά δεν απέφυγαν τον καταστροφικό Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ανενόχλητος ο Χίτλερ εισέβαλε στην Τσεχοσλοβακία, μετά από μυστική πέραν της φανερής συμφωνίας των Μολότωφ-Ριμπεντρόπ, υπό τις ευλογίες του Ιωσήφ Στάλιν, και με το πρόσχημα του λεγόμενου διαδρόμου κατέλαβε την Πολωνία. Οι μετέπειτα σύμμαχοι, αρχικά δούλευαν για την πάρτη τους.
Στην πορεία το θηρίο, που του είχε εν τω μεταξύ ανοίξει η όρεξη, καταβρόχθισε την υπόλοιπη Ευρώπη. Για να πετύχει τον σκοπό του αυτό, στο εσωτερικό μέτωπο εξόντωσε όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Βεβαίως το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα των ναζί, αναρριχήθηκε στην εξουσία μέσα από εκλογικές διαδικασίες.
Τους παράλληλους βίους Χίτλερ-Ερντογάν τους βλέπουμε στις μέρες μας, στην γειτονική μας χώρα. Με αφορμή το αποτυχών πραξικόπημα εναντίον του ο Ερντογάν κινήθηκε και ξεκαθάρισε τους λογαριασμούς του στο εσωτερικό του μέτωπο, φυλακίζοντας εκατό και πλέον χιλιάδες στρατιωτικούς, δικαστές, εκπαιδευτικούς και άλλους πολίτες.
Μετά την εκλογική του αποτυχία στις δημοτικές εκλογές στις μεγάλες πόλεις, ξεκίνησε παρέα με την ακροδεξιά την επιχείρηση επέκτασης της Τουρκίας σε γη, θάλασσα και αέρα.
Πρώτος στόχος του, η λαβωμένη εδώ και 45 χρόνια Κύπρος από τις ορδές του Αττίλα. Αγνοώντας Διεθνές Δίκαιο και Εθνική Κυριαρχία, εισέβαλε με ερευνητικά και γεωτρύπανα παρουσία πολεμικών πλοίων στην κυπριακή ΑΟΖ στον Νότο, διεκδικώντας δυναμικά έναν χώρο που δεν του ανήκει.
Η χλιαρή απάντηση της ΕΕ και η αδιαφορία ΟΗΕ και ΝΑΤΟ, αλλά και των ισχυρών της Ευρώπης, που έχουν για Θεό τους τις εμπορικές τους συναλλαγές με την Τουρκία, άνοιξε την όρεξη του νέο σουλτάνου που εισέβαλε με τις ευλογίες και συμφωνίες με ΗΠΑ και Ρωσία στη Συρία με σκοπό μια ακόμη εθνοκάθαρση, αυτή των Κούρδων της περιοχής.
Το PYD των Κούρδων της Συρίας, που χρησιμοποίησαν οι Αμερικανοί για να εξολοθρεύσουν τον ISIS, κατά τον Ερντογάν είναι τρομοκρατική οργάνωση. Έτσι οι μεγάλοι τον άφησαν ανενόχλητο να προχωρήσει στην ενδοχώρα της Συρίας.
Μετά την επιτυχία του αυτή, ο Ερντογάν στράφηκε προς δυσμάς. Προχώρησε σε μια συμφωνία όχι μόνο παράνομη, αλλά και παράλογη με τον Πρωθυπουργό της Τρίπολης, με την οποία δημιούργησε κοινές θαλάσσιες ζώνες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο εν λόγω κύριος ελέγχει μόνο την πρωτεύουσα της Λιβύης και τα περίχωρά της. Στη συμφωνία αυτή αντιτάχθηκαν τόσο το Κοινοβούλιο της Λιβύης, όσο και ο επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων που ελέγχει τα 2/3 της χώρας.
Κι εδώ μολονότι οι φραστικές καταδίκες περισσεύουν εν τούτοις στο δια ταύτα η λεγόμενη Διεθνής Κοινότητα σφυρίζει κλέφτικα.
Με την μέθοδο του Αδόλφου Χίτλερ ο Ερντογάν επιδιώκει, άλλοτε με τα όπλα και άλλοτε με την δύναμη του ισχυρού να παρακάμψει νόμους και προφήτες υπό την ανοχή της Διεθνούς Κοινότητας.
Οι προκλήσεις της Τουρκίας που έχουν στόχο να αναστήσουν τη νέο Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κι εδώ ισχύει το λεχθέν ότι σε περίπτωση σύγκρουσης θα είμαστε μόνοι μας…
