Του ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΤΖΙΟΥ
Με την αρχή του νέου έτους, εκτιμάται ότι θα αρχίσει να αποτυπώνεται μία νέα και πιο πραγματική εικόνα της πολιτικής μας ζωής, που τώρα μοιάζει να κυριαρχείται από δύο βασικούς παράγοντες: ο ένας είναι η συνεχιζόμενη, με λόγια και με έργα, περίοδος χάριτος στην κυβέρνηση, κυρίως διότι το ελληνο-τουρκικό πρόβλημα βάζει σε δεύτερο πλάνο την αντιπαράθεση των δύο μεγάλων κομμάτων. Μία αντιπαράθεση που περιορίζεται, λίγο στα οικονομικά, λίγο στα θέματα Παιδείας και πολύ στα θέματα Δημόσιας Τάξης. Όμως, είναι βέβαιον ότι, ούτε στα προβλήματα των κόκκινων δανείων έχει ευρεθεί επαρκής αντιμετώπιση, ούτε στο Προσφυγικό η κατάσταση καλυτερεύει, ούτε στην προσέλκυση επενδύσεων φαίνεται να επαρκεί η νέα νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης Κυρ. Μητσοτάκη, έτσι ώστε να ξεμπλοκάρει ο ανασχετικός ιστός της παραλυτικής γραφειοκρατίας.
Σύμφωνα με κάποιους πολιτικούς παρατηρητές, η κυβέρνηση επέλεξε να ασχοληθεί κατά την 5μηνη θητεία της με θέματα λαϊκής ανταπόκρισης, αλλά σχετικά εύκολα, δίδοντας την εντύπωση ότι συνεχίζει να συντηρεί κλίμα που θυμίζει την πριν την 7η Ιουλίου προεκλογική εκστρατεία της Ν.Δ. Την εικόνα αυτή συμπληρώνει η συνέχιση των μέτρων που είχε λάβει η προηγούμενη κυβέρνηση υπέρ της ανακούφισης του μικροαστικού κόσμου, με σαφώς ταχύτερο τρόπο τώρα, λόγω και της ανετότερης οικονομικής συγκυρίας, εντός και εκτός Ελλάδας.
Όλα αυτά και μέσα στην καθημερινή πραγματικότητα της χώρας μας, ευνοούν ασφαλώς την κυβέρνηση και μπλοκάρουν σίγουρα την αντιπολιτευτική δυνατότητα της Αντιπολίτευσης, ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ. Και φυσικά, σύμφωνα ακόμα και για τους πλέον φιλολαϊκούς οικονομικούς αναλυτές, δεν μπορούν να συνεχιστούν επί μακρόν, χωρίς να προκαλέσουν την αντίδραση των εταίρων μας και δανειστών μας γενικά, αλλά και τον Αγορών. Αν είναι έτσι τα πράγματα, τότε θα πρέπει να δούμε γιατί η κυβέρνηση, πολιτικά, έχει επιλέξει αυτήν την οικονομική και κοινωνική πολιτική. Και κυρίως, να ακούσουμε τις απόψεις εκείνων των πολιτικών παρατηρητών, οι οποίοι θεωρούν ότι αυτή η αδιάκοπη «επίθεση» της κυβέρνησης στο εκλογικό σώμα του ΣΥΡΙΖΑ, σε τι αποσκοπεί, πέραν βέβαια της συνέπειας του κ. Κυρ. Μητσοτάκη απέναντι στις προεκλογικές του υποσχέσεις. Οι ίδιοι παρατηρητές σημειώνουν ότι αυτή η 5μηνη καθημερινή πολιτική πρακτική, συνοδεύεται από την ευρύτατη στήριξη των ΜΜΕ, παράλληλα με την συχνή-πυκνή δημοσίευση δημοσκοπήσεων, με σταθερά κάθε φορά τα ποσοστά δημοτικότητας της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Αυτό συζητείται ευρύτατα και στους κόλπους του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για ευνόητους λόγους. Όμως, κάθε πολίτης που παρακολουθεί τα κοινά, προφανώς αντιλαμβάνεται ότι οι μετρήσεις είναι περίπου ακριβείς, αν λάβουμε υπόψη μας ότι καμία κυβέρνηση δεν είναι δυνατόν να δυσαρεστήσει τόσο πολύ τους πολίτες, κατά τους πρώτους μήνες της θητείας της, ώστε να έχει δυσμενή δημοσκοπικά ευρήματα. Αλλά και αν ακόμη συνέβαινε αυτό, πολύ δύσκολα θα μετακινούσε προς την Αντιπολίτευση τους ψηφοφόρους που πρόσφατα την ψήφισαν, τουλάχιστον στην πλειοψηφία τους. Επομένως, δεν προκαλούν το ενδιαφέρον οι καταγραφές των δημοσκοπήσεων, αλλά η ίδια η πρωτοφανής πυκνότητα της διενέργειάς τους, σαν να βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο. Μήπως πράγματι βρισκόμαστε;
Με αυτά τα δεδομένα, φυσικό είναι να υπάρχουν και οι καχύποπτοι, οι οποίοι πιστεύουν ότι ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης σκοπεύει μέσα στο νέο έτος να αιφνιδιάσει τον αντίπαλό του κ. Αλέξη Τσίπρα με εκλογές, εξαιτίας της μη δυνατότητας ψήφισης νέου εκλογικού νόμου, με τον οποίον θα αίρεται η δέσμευση για την διεξαγωγή εκλογών με απλή αναλογική, σύμφωνα με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο. Δηλαδή, για την ακρίβεια, της διεξαγωγής δύο συνεχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων, αφού είναι βέβαιο ότι με την πρώτη, κυβέρνηση βιώσιμη δεν προβλέπεται ότι θα προκύψει, πόσο μάλλον κυβέρνηση αυτοδύναμη. Κατά τους ίδιους παρατηρητές, η διατήρηση του προεκλογικού κλίματος, η ικανοποίηση λαϊκών οικονομικών αιτημάτων, το κλίμα νίκης της Ν.Δ. που θα βγαίνει από τις δημοσκοπήσεις και η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να αντεπιτεθεί, λόγω και της δικής του συγκυριακής εσωστρέφειας, θα δώσει τη νίκη στη Ν.Δ. για να κυβερνήσει τέσσερα χρόνια, αφού ήδη θα έχει κυβερνήσει περίπου έναν χρόνο.
Όμως, για να συμβούν αυτά –αν συμβούν έτσι όπως τα υπολογίζουν οι εκλογολόγοι του κυβερνώντος κόμματος– θα πρέπει ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης να επιλέξει να φέρει προς ψήφιση νέο εκλογικό νόμο στη Βουλή, αφού έτσι κι αλλιώς υπάρχει και ο κανονικός δρόμος, να φέρει αυτό το θέμα στο τέλος της θητείας της κυβέρνησής του.
Τέλος, εμείς πιστεύουμε ότι η διατήρηση εκ μέρους της κυβέρνησης του κλίματος που έχουμε περιγράψει, μάλλον αποσκοπεί στο να αναγκάσει τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στο να ψηφίσει τον εκλογικό νόμο που θα φέρει στη Βουλή, της Ενισχυμένης Αναλογικής δηλαδή, ώστε όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές, να έχει βγει από τη μέση ο σκόπελος της Απλής Αναλογικής. Αλλά και αυτό αν ισχύει στην σκέψη των ειδικών περί τα εκλογικά στη Ν.Δ., μάλλον σε διπλές εκλογές θα οδηγηθεί η χώρα. Ενδιαφέρον έχει, προσεχώς, να δούμε πώς έχουν τα πράγματα στο στρατόπεδο του έτερου «μονομάχου». Και επίσης ποιοι είναι οι πολιτικοί του σχεδιασμοί και –το κυριότερο– οι κομματικές του επιδιώξεις και δυνατότητες.
