Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Ο απομονωμένος κατά τον υπουργό Εξωτερικών Ερντογάν, επέβαλε την ατζέντα του στη Μέρκελ και απέκλεισε από την Διάσκεψη του Βερολίνου για το θέμα της Λιβύης, τόσο την Ελλάδα όσο και την Κύπρο.
Το πρωτοφανές αυτό γεγονός στα χρονικά της ενωμένης κατά τα άλλα Ευρώπης, δείχνει ότι το όλο οικοδόμημα μπάζει από παντού, μια και η λεγόμενη αλληλεγγύη αποδεικνύεται σχήμα λόγου καθώς στην προκειμένη περίπτωση, ο καθένας κοιτάει την πάρτη του, γράφοντας τους, κατά τα άλλα εταίρους του, στα παλαιότερα των υποδημάτων του.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αυτήν την Διάσκεψη έχουν κληθεί από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μέχρι το Κογκό και δεν έχει κληθεί η Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι έχει επανειλημμένα υποβάλει το σχετικό αίτημα το οποίο έχει για προφανείς λόγους απορρίψει ο Ερντογάν, δια χειρός Μέρκελ.
Εδώ έχουμε το παιχνίδι του Βερολίνου και της Μόσχας, που δεν θέλουν να προχωρήσει ο αγωγός East Med, παρά το γεγονός ότι η προμελέτη έχει χρηματοδοτηθεί ήδη από την ΕΕ, γιατί μια τέτοια εξέλιξη θα περιορίσει το μονοπώλιο των αγωγών Nord Stream ένα και δύο, που φτάνουν από την Ρωσία στην Γερμανία, διοχετεύοντας το φυσικό αέριο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Παράλληλα τρέχει ένα δεύτερο παιχνίδι Μέρκελ – Ερντογάν που έχει τρεις άξονες.
Ο ένας αφορά την εκτός λογικής, γεωγραφίας και Διεθνούς Δικαίου παράνομη συμφωνία Τουρκίας – Σάρατζ, που ελέγχει την Τρίπολη και τα περίχωρά της, για τον καθορισμό ΑΟΖ, που συνδέει τις δύο χώρες, αγνοώντας Κρήτη, Ρόδο, Κάρπαθο και Καστελόριζο, αποκόπτοντας τις θαλάσσιες ζώνες που συνδέουν την Ελλάδα, με Αίγυπτο και Κύπρο, βάζοντας έτσι στην ουσία φρένο, στα σχέδια του East Med.
Ο δεύτερος αφορά τον φόβο της Γερμανίδας Καγκελαρίου για τα μεταναστευτικά ρεύματα, που απειλεί και εκβιάζει ότι θα εξαπολύσει η Τουρκία προς την Ευρώπη.
Και ο τρίτος, τα τρία εκατομμύρια των Τούρκων που ζουν, εργάζονται και ψηφίζουν στην Γερμανία και που αποτελούν ένα σημαντικό και όχι αμελητέο κομμάτι, του εκλογικού σώματος.
Ένας ακόμη παίκτης στο παζλ του Λιβυκού είναι η Ιταλία. Είδαμε τον πρωθπουργό Τζουζέπε Κόντε, να προτρέχει στην Άγκυρα και να συμφωνεί στην κατάπαυση του πυρός μεταξύ των αντιμαχόμενων μαζί με την Μέρκελ, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, εξυπηρετώντας έτσι τα σχέδια της Άγκυρας, που θέλει την Σάρατζ να διατηρεί την περιορισμένη επί του εδάφους εξουσία του, προκειμένου να διατηρηθεί στη ζωή η παράνομη συμφωνία που έκανε ο Ερντογάν μαζί του.
Να σημειωθεί ότι η Ιταλία στηρίζει λόγω μεταναστευτικού από τις λιβυκές ακτές τον Σάρατζ και ότι δεν προσήλθε να συνυπογράψει με Ελλάδα, Ισραήλ και Κύπρο τον East Med.
Έτσι Γερμανία και Ιταλία απομόνωσαν την Γαλλία, που δεν την θέλουν στο παιχνίδι τους, μια και δεν συμφωνεί με τα μικροπολιτικά τους συμφέροντα, που μετατρέπουν την ΕΕ σε κομπάρσο των εξελίξεων και βάζουν δυναμικά και με δικαίωμα veto στην όλη διαδικασία τον Ερντογάν.
Βεβαίως σε όλο αυτόν τον αρνητικό κυκεώνα, εμφανίστηκε και μια θετική δήλωση για την Ελλάδα, που προήλθε από το State Department με την οποία πέρα από τον χαρακτηρισμό ως προκλητικής της συμφωνίας Ερντογάν – Σάρατζ, δηλώνεται ευθέως ότι τα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες δηλ. ΑΟΖ.
Όμως οι ΗΠΑ απουσιάζουν στην ουσία από τα τεκτενόμενα στην Μεσόγειο. Ανάλογη απουσία υπάρχει και από την δυσκίνητη Ευρώπη, που είναι ανύπαρκτη σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική.
Η έμμεση νομιμοποίηση της παράνομης συμφωνίας Ερντογάν – Σάρατζ, δια της σιωπής της Μέρκελ και ο αποκλεισμός της Ελλάδας από την Διάσκεψη, στην οποία δεν θα ακουστεί η φωνή ενός εταίρου, του οποίου θίγονται κυριαρχικά δικαιώματα, συνιστούν μεγάλο θέμα, που αφορά την Ευρώπη και το μέλλον της, σε μια εποχή που πολλοί βυσσοδομούν και επιδιώκουν την διάλυσή της.
Αυτές οι ενέργειες της Μέρκελ δυναμιτίζουν το όλο οικοδόμημα της Ευρώπης…
