Του ΜΑΝΩΛΗ ΚΑΛΛΙΓΕΡΟΥ
ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ, που ο ένας κίνδυνος στη χώρα μας διαδέχεται τον άλλο, σε μία εποχή που αναβιώνει δίπλα μας ένα μαξιμαλιστικό Οθωμανικό σουλτανάτο απειλώντας με σμίκρυνση
την ελληνική επικράτεια, σε μία εποχή που η επιδημία έχει χτυπήσει κόκκινο και δεκάδες συνάνθρωποί μας κάθε μέρα χάνουν τη ζωή τους, την ίδια ώρα που εκατοντάδες άλλοι νοσηλεύονται ολομόναχοι στις γεμάτες κλινικές, αυτή την εποχή βρίσκουν οι Έλληνες να βγάλουν τα εσώψυχά τους στην αναζήτηση αιτίων για αντιπαραθέσεις, καυγάδες, αυταρχικές συμπεριφορές και πολλά παρόμοια. Μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα η ανθρώπινη ανοησία έρχεται να μας φέρει διάφορες αντιεπιστημονικές πλάνες, παράδοξες προσεγγίσεις στις επιστημονικές απόψεις από παντελώς ασχέτους, σκόπιμη ή αφελή διασπορά ψευδών ειδήσεων που αποπροσανατολίζουν, αλλά και κάθε δόλια ή αφελή προσέγγιση κάθε θέματος από την εθνική άμυνα, την υγεία και άλλες πτυχές του δημόσιου βίου. Σε αυτό το κλίμα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθούν κάθε είδους πολιτικά και κοινωνικά σαπρόφυτα, τα οποία δηλητηριάζουν το δημόσιο βίο με έναν σαφώς διακρινόμενο σκοπό. Να κερδίσουν κάτι από τη συμφορά.
Αδιαφορώντας αν πρόκειται για εθνική, υγειονομική ή οικονομική και αγνοώντας
το δόγμα ότι «αν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την πόρνη». Δυστυχώς λίγοι πλέον μπορούν να ερμηνεύσουν την ανομολόγητη χαρά όσων προσδοκούν κάθε είδους οφέλη από την συμφορά. Ένα δεν καταλαβαίνουν.
Κάθε συμφορά δεν πλήττει ποτέ μόνον τους άλλους, αλλά και τους ίδιους όσοι ελπίζουν σε κέρδη από αυτήν. Ακριβώς, όπως αυτούς που ζητούν θυσίες, αλλά τις εννοούν να ξεκινήσουν μόνο από τους ….άλλους.
Τη στιγμή που ολόκληρη η ανθρωπότητα αγωνιά βουβή εμπρός στα συνεπακόλουθα μίας πανδημίας που δεν είχε βάλει στις παραμέτρους των προγνωστικών της, αναμένοντας πλέον τη μοναδική εκ της επιστήμης και μόνον σωτηρία, την ίδια στιγμή ημέτεροι αρχολίπαροι και βαριά ψεκασμένοι διαδικτυολάγνοι ή μισοκακόμοιροι πολιτικοί, τοπικοί και εκκλησιαστικοί ηγέτες, βρίσκουν την ευκαιρία να κερδίσουν από την επερχόμενη συμφορά αναζητώντας
δύναμη και ακροατήριο. Την ίδια ώρα, που πολλές επίσημες κυβερνήσεις βρίσκονται αμήχανες εμπρός από το τεράστιο και περίπλοκο των συμφερόντων και αντιθέσεων των μεγάλων ή «μεγάλων» δυνάμεων προσπαθώντας να ερμηνεύσουν τις προθέσεις και συμπεριφορές τους. Ίσως μόνον την εποχή των επιγόνων του Μεγ. Αλεξάνδρου να έζησε
η ανθρωπότητα ανάλογες στιγμές. Πρόσφατο και διδακτικό παράδειγμα στον τομέα αυτόν η ευκολία με την οποία μία μικρή χώρα, η Αρμενία, επαναπαύθηκε στις συμμαχίες της, που την πρόδωσαν σκαιά μπροστά στα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα. Και μόνον
αυτό θα μπορούσε να αφυπνίσει κι εμάς εδώ από όλα όσα ζούμε και περιγράψαμε
παραπάνω. Αλλά αυτό θέλει γνώσεις, επάρκεια πολιτικής σκέψης, ταχύτητα αντίδρασης και ομοψυχία. Πού να τα βρεις όλα αυτά μαζί; Γι αυτό ας είμαστε έτοιμοι για όσα ακολουθήσουν…
Πηγή : Εφημερίδα ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ
