Δεν είναι φρόνιμο να κάνουμε οιαδήποτε πρόβλεψη για το αποτέλεσμα της σημερινής Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, σε ό,τι αφορά στην επιβολή κυρώσεων εις βάρος της Τουρκίας. Και αυτό, διότι η υπόθεση αυτή ομοιάζει πολύ με τα επιτυχημένα μυθιστορήματα. Εκεί π.χ. που ο κεντρικός ήρωας είναι στριμωγμένος και δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο παρά να κάνει το προφανές και το σωστό, τη στιγμή εκείνη κάποιος νέος παράγοντας μπαίνει στη μέση και επέρχεται απαλλαγή του πρωταγωνιστή από το δίλημμα και η πλοκή συνεχίζεται. Έτσι λοιπόν και με τις κυρώσεις της Ε.Ε. για την Τουρκία. Στις προηγούμενες Συνόδους έφταιγε μονίμως ο κορωνοϊός, έφταιγαν ενίοτε και οι διαφωνίες δύο-τριών κρατών-μελών της Κεντρικής Ευρώπης και αποφάσεις για τις κυρώσεις δεν λαμβάνο-νταν. Τώρα, έχουν οι ιθύνοντες των Βρυξελλών, με την εγγύηση της Γερμανίας, τη δικαιολογία να μην αποφασίσουν κυρώσεις, γιατί θα πρέπει να περιμένουν να αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Για να γίνει τι, όταν ορκισθεί ο κ. Τζο Μπάιντεν; Να αλλάξει αυτά που ήδη δηλώνει, ότι δηλαδή οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν μαζί με την Ευρώπη στο μέλλον, ότι θα αλλάξει μεθοδολογία και στόχους στην πολιτική της πρώτης υπερδύναμης απέναντι στη Μέση Ανατολή και εν γένει την Ανατολή, ότι θα πετάξει στα άπλυτα το ανιστόρητο του πρώην Προέδρου «First America», ότι αν δεν μπορέσει να συνεννοηθεί με το πρόβλημα που λέγεται Τουρκία, θα βγάλει το πρόβλημα από την πλάτη της Δύσεως για να το φορτωθεί κάποια άλλη πιο κοντινή γεωγραφικά υπερδύναμη, για να δει τη γλύκα; Ουδέποτε Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ήταν πιο ξεκάθαρος στο τι θέλει να κάνει. Το μόνο πρόβλημα που έχει ο κ. Τζο Μπάιντεν, είναι ποια από τις πολλές συμφορές που προκάλεσε ο προκάτοχός του θα μπορέσει να διορθώσει.
Για να επανέλθουμε όμως στην Ε.Ε., η ηγεσία της δεν έχει καμία δικαιολογία πια στο να βάλει κυρώσεις στην Τουρκία, βάζοντας στην μπάντα τις εκνευριστικές δηλώσεις και ενέργειες της Καγκελαρίου της Γερμανίας, που επιμένει να μη θέλει τις κυρώσεις για τις δήθεν βλάβες που θα υποστούν τα γερμανικά συμφέροντα στην Τουρκία. Εμείς δεν καταλαβαίνουμε: Τα συμφέ-ροντα αυτά προστατεύονται με την αβεβαιότητα που προκαλεί η Τουρκία στην περιοχή, με τον κίνδυνο να διαγράψει η χώρα αυτή οιαδήποτε σχέση της με τη Δύση; Και διακυβεύονται άμα η Γερμανία και η Ευρώπη γενικά απαιτήσει έμπρακτα να δρα η Τουρκία μέσα στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου;
Εμείς πιστεύουμε ότι η Κα Άνγκελα Μέρκελ δεν υπήρξε το «αστέρι» της πολιτικής τα 10 αυτά χρόνια που ηγείται της Γερμανίας –σε ένα βαθμό και της Ευρώπης– αλλά κατά τη διάρκεια δύο αλλεπάλληλων κρίσεων, κράτησε αυτό που λέει ο λαός «τα μπόσικα», δηλαδή τις ισορροπίες και αυτό δεν είναι λίγο. Θα είναι κρίμα να αποσυρθεί από το πολιτικό στερέωμα με λάθος εκτιμήσεις και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Πηγαίνοντας δε, στο γεωπο-λιτικό σκέλος της υπόθεσης, σκόπιμο είναι να προσέξουμε την πρόσφατη δήλωση του πρώην Πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα και νυν Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ κ. Νίκολας Μπερνς, ότι «οι ΗΠΑ θα προστατεύ-σουν τα εδαφικά δικαιώματα της Ελλάδας». Πολύ ωραία. Αλλά ο γράφων, από τότε που ήταν μικρό παιδί, αυτό ακούει. Και η αλήθεια είναι ότι οι ΗΠΑ ήταν διαχρονικά συνεπείς ως προς την υπόσχεσή τους αυτή. Τώρα, μετά από δεκαετίες, κάθε λογικός άνθρωπος ζητεί από τη νέα υπερδύναμη, που εν τω μεταξύ προέκυψε, την Ευρωπαϊκή Ένωση, να κάνει και αυτή πράξη τις καθημερινές υποσχέσεις της.
Όσο για το τι θα γίνει σήμερα, Πέμπτη 10 του μηνός, στις Βρυξέλλες, δεν θέλουμε να προβλέψουμε τίποτε, γιατί θέλουμε να προστατεύσουμε την ψυχική μας γαλήνη όσο γίνεται!… Η οποία έχει ήδη διαταραχθεί, αφού η Βρετανία –και όχι μόνον– άρχισε να εμβολιάζει τον κόσμο και η δική μας Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα… αποφασίσει το πότε, στις 29 Δεκεμβρίου. Για τέτοια γραφειοκρατία μιλάμε!…
