Του Νίκου Αναγνωστάτου
Με αφορμή την λαμπρή υποδοχή μας της υπερσύγχρονης Φ/Γ ΚΙΜΩΝ BELH@RRA, την οποία καμαρώσαμε όλοι να πλέει στα ελληνικά νερά και να σταθμεύει στο Ναύσταθμο στη Σαλαμίνα, μας γέμισε μια αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση, ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τον οιονδήποτε επιβουλέα κατά της πατρίδας μας, αποφάσισα να επανέλθω στο θέμα των αμυντικών δαπανών, ως προς το ποιος και πως οφείλει να καλύπτει αυτές τις σημαντικές δαπάνες.
Προβληματισμένος από την έκφραση του παρουσιαστή ότι την πανάκριβη αυτή Φρεγάτα belha@rra, την πληρώνουμε εμείς, ο ελληνικός λαός, «και πολύ καλώς», πρόσθεσε, ήρθε στη μνήμη μου ένα άρθρο που είχα γράψει στις 20.9.2021 με θέμα, Η Ε.Ε. υποχρεούται να καλύψει τις αμυντικές μας δαπάνες, 15.1.2026.docx, οπότε σκέφτηκα είναι μια καλή ευκαιρία να επανέλθουμε στη λογική και στις προβλέψεις της Συνθήκης, πρότασή μου η Ε.Ε. στα πλαίσια του εξοπλιστικού προγράμματος της Ε.Ε. με δεδομένα την παλαιότερη πρόταση του Προέδρου Μακρόν «Η δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής εφεδρικής Δύναμης», όπως συζητήθηκε στη Σύνοδο Ηγετών των εννέα Μεσογειακών Κρατών της Ε.Ε. στην Αθήνα EUMED9 τότε που προέδρευε η χώρα μας, στην οποία συμμετείχε και η Πρόεδρος της Commission της Ε.Ε., κα Ούρσουλα Φον ντερ Λάϊεν, αλλά και το νέο σκεπτικό για τον αμυντικό εξοπλισμό της Ε.Ε. με 800 δις ευρώ δαπάνες, φοβούμενοι, σωστά ή λανθασμένα, επίθεση από τη Ρωσία, να ενεργοποιηθούν τα άρθρα 42 και 46 της Συνθήκης, στα οποία περιγράφονται λεπτομερώς όλες οι διαδικασίες οργάνωσης και εφαρμογής την εξασφάλιση της ασφάλειας των κρατών μελών, με την ανάπτυξη αποτελεσματικής άμυνας, στα πλαίσια της κοινής εξωτερικής πολιτικής.
Στο ΤΜΗΜΑ 2, ξεκινάει με το πιο σημαντικό θέμα, όπως «σχετικά με την πολιτική ασφάλειας και άμυνας», που αναπτύσσεται στα άρθρα 42 και 46, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω. Το πρώτο άρθρο της ενότητας, το 42 αρχίζει εμφαντικά με την εξής έκφραση, δίδοντας το σκεπτικό και την πρόθεση της Ε.Ε. «Η κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας».
Με δεδομένα τα αναφερόμενα στην επόμενη παράγραφο του άρθρου αυτού, ότι « Η κοινή αμυντική πολιτική θα οδηγήσει κοινή άμυνα όταν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο λάβει σχετική απόφαση με ομοφωνία», πιστεύω ότι, ύστερα από πανικό που έχει καταλάβει την Ε.Ε. για ενδεχόμενη επίθεση της Ρωσίας, είναι πανεύκολο να ληφθεί, αν δεν έχει ήδη ληφθεί με την απόφαση να εξοπλιστεί η Ε.Ε. με 800 δις δαπάνες εξοπλισμού. Οπότε θεωρώ ότι είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή, η ελληνική κυβέρνηση να θέσει το θέμα όπου δει στην Ε.Ε. αμέσως για να ληφθεί απόφαση χρηματοδότησης της χώρας μας για αμυντικό εξοπλισμό, πέραν και πάνω των όποιων άλλων κονδυλίων μας παρέχει η Ε.Ε.
Ας παρακάμψουμε την έννοια της κοινής αμυντικής πολιτικής, στην οποία περιλαμβάνεται και η συμμετοχή σε ανθρώπινο δυναμικό, σε περίπτωση επίθεσης στη χώρα μας από τον «σημαντικότερο» γείτονά μας, για το οποίο απαλλάσσουμε τους εταίρους μας και ας περιοριστούμε στην ενίσχυσή μας με τα ανάλογα ποσά να προμηθευτούμε τον πλήρη αμυντικό εξοπλισμό μας.
Μια απόδοση αυτού μας του αιτήματος, είναι να επικαλεστούμε ότι αποτελεί μέρος των 800 δις που προβλέπονται για τον εξοπλισμό όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να καταστεί ευκολότερη η έγκριση της χρηματοδότησής μας.
Προσδοκώ να μην θεωρηθώ αφελής με αυτή μου την πρόταση, αλλά αιτιολογημένα προβληματισμένος Έλληνας πολίτης, δεδομένου ότι η πρότασή μου αυτή στηρίζεται τόσο στις προβλέψεις της Συνθήκης της Ε.Ε., όσο και στις τρέχουσες αναφυείσες συνθήκες και ανάγκες.
