Του Κώστα Πάντζιου
Σε λίγες ημέρες ο πόλεμος ΗΠΑ και Ιράν μπαίνει στον 5ο μήνα της διάρκειάς του και η Παγκόσμια Κοινότητα άκουσε πριν 6 ημέρες τον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Μπαράκ Ομπάμα να δηλώνει πως ο πόλεμος αυτός είναι πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα, η κατάσταση που αφορά τους δύο εμπολέμους να είναι η ίδια, αυτή που υπήρχε δηλαδή πριν την επίθεση των αμερικανο-ισραηλινών στο Ιράν. Θα διαφωνήσουμε με τον επιτυχημένο διανοούμενο Πρόεδρο των ΗΠΑ. Πιστεύουμε ότι η κατάσταση θα είναι χειρότερη για τις ΗΠΑ, από εκείνη που υπήρχε πριν την επίθεση στο Ιράν. Και τούτο, διότι δεν επιτεύχθηκε τίποτε από αυτά που έχουν τεθεί ως στόχοι των ΗΠΑ κατά την έναρξη της επίθεσης. Πρώτον, η αλλαγή του καθεστώτος στο Ιράν δεν έγινε. Αντίθετα, με τις αποτυχημένες ενέργειες των επιτιθεμένων, το ανελεύθερο καθεστώς, δυστυχώς, ισχυροποιήθηκε. Δεύτερον, η υπόθεση με το εμπλου-τισμένο ουράνιο παραπέμφθηκε σε Τεχνικές Επιτροπές. Είθισται, όταν ένα πρόβλημα, όχι μόνο στο Ιράν, αλλά σε όλες τις χώρες, δεν μπορεί να λυθεί, να παραπέμπεται σε… Επιτροπές!!! Τρίτον, το μέγα πρόβλημα –και για το Ισραήλ– δηλαδή της δράσης της Χεζμπολάχ, με βάση τον Λίβανο, δεν αντιμετωπίστηκε. Αποτελεί το μεγάλο «αγκάθι» για κάθε συμφωνία μεταξύ των εμπλεκομένων. Θα πρέπει να δεχτούμε, πως η μη αλλαγή της κατάστασης σημαίνει πρόβλημα ύπαρξης για το Ισραήλ. Τέταρτον, οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ βρίσκονται σε τεντωμένο σχοινί, δηλαδή σε πολιτικό αδιέξοδο. Πέμπτον, για τους βαλλιστικούς πυραύλους, καμία λύση.
Να πάμε παρακάτω. Έκτον, «εξαϋλώθηκαν» οι κυρώσεις που είχε επιβάλλει στο Ιράν ο κ. Μπαράκ Ομπάμα το 2014. Αλλά υπάρχει και αλλαγή υπέρ του Ιράν. Η χώρα αυτή θα εισπράξει 300 δις δολάρια για την ανοικοδόμηση και ταυτόχρονα απελευθερώνονται τα «παγωμένα» κεφάλαια του Ιράν, καταργουμένων των σχετικών κυρώσεων, που ίσχυαν πριν την επίθεση. Έβδομον, κάποιος διακανονισμός «ψήνεται» μεταξύ Ιράν και Ομάν, για την επάνοδο του καθεστώτος είσπραξης διοδίων στα Στενά του Ορμούζ, μετά από έναν μήνα και κάτι από τώρα. Όγδοον, οι χώρες του Αραβικού Κόλπου, που έγιναν στόχοι επιθέσεων αντιπερισπασμού του Ιράν, βλέπουν ότι δεν προστατεύθηκαν από τις ΗΠΑ και επανεξετάζουν τη σχέση τους με την πρώτη Υπερδύναμη, ενώ πριν τον πόλεμο είχαν καταφέρει να αποτελούν «μαγνήτη» για τις επενδύσεις από όλο τον κόσμο. Είναι ασύλληπτο: Ο Πρόεδρος Τραμπ επαναλαμβάνει συνεχώς ότι κατόρθωσε να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, αλλά όλοι θυμόμαστε ότι αυτό ίσχυε πριν την έναρξη της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης στις 28 Φεβρουαρίου !!
Το ερώτημα είναι, τι θα γίνει μετά την βαριά ήττα του Προέδρου κ. Ντόναλντ Τραμπ και των ΗΠΑ, στον πόλεμο με το Ιράν. Σύμφωνα με έγκυρους πολι-τικούς παρατηρητές, λύση που να διασφαλίζει, έστω στοιχειωδώς, τις αμερικανικές επιδιώξεις, δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Οι αντίπαλοι του Προέδρου κ. Τραμπ και των ΗΠΑ, που δεν είναι μόνο οι Ιρανοί, γνωρίζοντας ότι ο αμερικανός Πρόεδρος επείγεται για μία λύση αξιοπρεπή, εν όψει της επερχόμενης οικονομικής κρίσης που πλήττει τον Δυτικό Ελεύθερο Κόσμο, δεν είναι διατεθειμένοι να την επιδιώξουν με ειλικρίνεια. Εκτιμάται, ότι σκόπιμα κωλυσιεργούν, έτσι ώστε να φέρουν το αδιέξοδο όσο γίνεται πιο κοντά στις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου. Γι’ αυτό, όταν οι Αμερικανοί διαπραγματευτές υποχωρήσουν σε κάποιο θέμα, θέτουν αμέσως ένα νέο. Τόσο πολύ ισχύει αυτό, ώστε ο Πρόεδρος Τραμπ, σε μία από τις αναρίθμητες δηλώσεις του, αναφώνησε ότι οι Ιρανοί τον κοροϊ-δεύουν!!!
Είναι πολλοί πλέον στην Ουάσινγκτον εκείνοι που πιστεύουν πως στόχος των Ιρανών και των Κινέζων, που κρύβονται πίσω από αυτούς, είναι να αποδυνα-μώσουν την πρώτη ηγετική δημοκρατική χώρα του πλανήτη, να προκαλέσουν οικονομική κρίση στη Δύση και να διευρύνουν τον διχασμό που επικρατεί στην αμερικανική κοινωνία. Για ευνόητους λόγους.
Εμείς πιστεύουμε ότι, ούτε κατά διάνοια ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στερείται πατριωτισμού. Έχει, όμως, πρόβλημα υπέρτατης αυτοπεποίθησης και χάνει την ευκαιρία να επωφεληθεί από τις γνώσεις των Συμβούλων του. Επίσης, κιατά τη γνώμη μας, δεν γνωρίζει να αποκτά συμμάχους. Παράλληλα, οι σχέσεις του με την Ευρωπαϊκή Ένωση, που είχε την… αξίωση να είναι δίπλα του στην επίθεση κατά του Ιράν, ενώ είχε αρνηθεί επιδεικτικά να ενημερώ-σει τους ηγέτες της, είναι πλέον προβληματική. Και όπως γνωρίζουμε, εισέ-πραξε την αντίστοιχη ουδετερότητα της Ε.Ε. των 450 εκατομμυρίων πολιτών, υψηλού εισοδηματικού, πολιτικού και μορφωτικού επιπέδου.
Εν κατακλείδι: Ο Δυτικός Κόσμος έχει πρόβλημα με τον Πρόεδρο Τραμπ και την ακροδεξιά ομάδα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και κατ’ ανάγκη και με την πρώτη Υπερδύναμη του πλανήτη. Υπάρχει ρήγμα. Και κάτι τελευταίο, για τη «λογική» των ενεργειών του Προέδρου της Αμερικής. Ξεκίνησε την Ιρανική περιπέτεια, με το… σκεπτικό ότι αρκούσε να δηλώσει, ως Πρόεδρος των ΗΠΑ, ότι «θα φέρει το Ιράν… στη λίθινη εποχή», αν δεν πειθαρχούσε στα τελεσίγραφά του. Το πόσο λάθος είναι αυτό, το βιώνει ήδη στο πετσί του ο Δυτικός Κόσμος. Και όχι μόνον!!!
Είναι όλα μαύρα λοιπόν; Προφανώς όχι. Το σοκ από την ήττα των ΗΠΑ, έκανε να αναδειχθεί η Υπερδύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρώτα θεμελιώνοντας αξιοπιστία διεθνώς. Και μετά, ως φαίνεται σύντομα, και σε στρατιωτική, οικονομική και πολιτική ισχύ. Μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο εννοείται… Και έπειτα, ποιος ξέρει, μπορεί να μπει στο πακέτο και κάποια κοντινή Υπερδύναμη!!!
