Του Γιάννη Πρετεντέρη
Ακόμη κι αν δεχτώ ότι η ΕΛ.Α.Σ. (του Τσίπρα, όχι του Χρυσοχοΐδη…) και το ΠαΣοΚ αγαπηθούν ξαφνικά κι αποφασίσουν να κάνουν κυβέρνηση, τι κυβέρνηση να κάνουν όταν μαζί και με το ζόρι μαζεύουν ένα 25%;
Το πιο δυσάρεστο πράγμα στην πολιτική δεν είναι τόσο οι ελπίδες που αποδεικνύονται αβάσιμες. Οσο οι ελπίδες που διαψεύδονται.
Διότι στην περίπτωση αυτή δεν έχεις να διαχειριστείς μόνο τις ελπίδες που πήγαν στον κουβά. Εχεις να διαχειριστείς και το γεγονός της ίδιας της διάψευσης που δεν είναι ποτέ ευχάριστη, ούτε κολακευτική.
Σε αυτή τη δύσκολη θέση βρίσκεται σήμερα το κομματικό εγχείρημα του Α. Τσίπρα.
Οι ελπίδες δεν φαίνεται να αποδίδουν. Και έτσι καταλήγουν να τσακώνονται με τα υπολείμματα του ΣΥΡΙΖΑ για τα υπολείμματα των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ή να αντιδικούν με το ΠαΣοΚ για τον Ανδρουλάκη.
Προ ημερών πήραν ανάποδες επειδή ο αρχηγός του ΠαΣοΚ είπε ότι πρωθυπουργός γίνεται ο αρχηγός του πρώτου κόμματος.
Και προφανώς είχε δίκιο ο άνθρωπος. Τι έπρεπε να πει; Ψηφίστε και μετά θα φέρουμε για πρωθυπουργό τον Γκουαρντιόλα;
Αλλά έως εδώ ανθρώπινο. Η διάψευση που λέγαμε.
Μόνο που όλα αυτά γίνονται με την επίφαση ότι δήθεν στρέφονται εναντίον του… Μητσοτάκη! Ο οποίος υποθέτω ότι θα διασκεδάζει πιο πολύ κι από την ιστορία με την Κίμπερλι.
Μεγάλη πλάκα. Από εκεί που η κυρία κοκορευόταν ότι μπορεί να αλλάξει κυβερνήσεις όπου γουστάρει, έδιωξαν τελικά την ίδια μαζί με τον στυλίστα της.
Τώρα ακόμη κι αν δεχτώ ότι η ΕΛΑΣ (του Τσίπρα, όχι του Χρυσοχοΐδη…) και το ΠαΣοΚ αγαπηθούν ξαφνικά κι αποφασίσουν να κάνουν κυβέρνηση, τι κυβέρνηση να κάνουν όταν μαζί και με το ζόρι μαζεύουν ένα 25%; Ούτε για διαχείριση πολυκατοικίας δεν φτάνει.
Υπάρχει λοιπόν ένα αντικειμενικό πρόβλημα. Οτι την επομένη των διαψευσμένων ελπίδων τα δυο κόμματα έχουν να διαχειριστούν και τη διάψευση αλλά και το πραγματικό μπόι τους.
Το οποίο στην πολιτική δεν ανακηρύσσεται. Προκύπτει από τη λαϊκή ψήφο και την αποδοχή.
Τι θα ήταν, λοιπόν, αυτή η περίφημη κυβερνητική συνεργασία εναντίον του Μητσοτάκη; Κάτι σαν συνέλευση φοιτητικού αμφιθεάτρου όπου λύνουν τα προβλήματα στην κουβέντα;
‘Ή μήπως θα πάρουν μαζί και την Καρυστιανού με τη Γρατσία, τον Βελόπουλο και την Ζωή για να βγουν οι αριθμοί; Σε αυτήν την περίπτωση καλύτερα να βάλουν και πούλμαν κατευθείαν για το Δρομοκαΐτειο.
Αυτά έχουν, όμως, οι διαψευσμένες ελπίδες. Εχεις να διαχειριστείς τη διάψευσή τους αλλά και την πραγματικότητα που προκύπτει από τη διάψευση.
Και γι’ αυτό οι παλαιοί σοφοί συνιστούσαν γενικά να αποφεύγουμε τα μεγάλα λόγια και τις πολλές φανφάρες.
Διότι κινδυνεύεις να διαψευστείς. Και μετά να σε πάρουν στο ψιλό οι εξυπνάκηδες.
Πηγή: tovima.gr
 και το ΠαΣοΚ αγαπηθούν ξαφνικά κι αποφασίσουν να κάνουν κυβέρνηση, τι κυβέρνηση να){kind=link}