Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Από την φάση σφυρίζουμε αδιάφορα, μέχρι την αναζήτηση του εξιλαστήριου θύματος για την βαριά ήττα στις εκλογές, υπάρχει ένα τσιγάρο απόσταση. Αυτή ήταν η αντίδραση Τραμπ μετά την συντριβή των Ρεπουμπλικάνων, στην εκλογική αναμέτρηση της περασμένης Τρίτης.
Η ήττα, όπως και κάθε λογής αποτυχία, φέρνει γκρίνια κι αυτό σημαίνει ότι στο στρατόπεδο Τραμπ έχει αρχίσει η φαγωμάρα. Το αποτέλεσμα των εκλογών επηρεάζει άμεσα και τους υποψηφίους του κόμματος, για την προεδρία του 2028.
Από την άλλη πλευρά, αυτή των Δημοκρατικών, αναζητείται το αντίπαλο δέος της MAGA. Υπάρχει μια νέα γενιά που αναδείχθηκε από τις εκλογές και που θα έχει την ευκαιρία να αναμετρηθεί, για το χρίσμα του ή της υποψηφίου προέδρου.
Τώρα μπορεί η νέα πλειοψηφία να έχει την δυνατότητα να μπλοκάρει τον Τραμπ σε θέματα εσωτερικής πολιτικής, όμως στα εξωτερικά ο Πρόεδρος έχει εκτεταμένες εξουσίες. Στο ερώτημα πως θα χειριστεί ο αμερικανός Πρόεδρος από εδώ και πέρα τις σχέσεις του με τον Πούτιν, και κατά προέκταση τον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι ζητούμενο και ακόμη άγνωστο.
Παράλληλα, με τον πόλεμο στην Ουκρανία εμπλέκονται και οι Ευρωπαίοι, με τους οποίους δεν διατηρεί και τις καλύτερες των σχέσεων. Είναι φανερό ότι ο φουριόζος κ. Τραμπ, απεχθάνεται τα πάσης φύσεως συλλογικά όργανα.
Το έχει δείξει άλλωστε, πέρα από την Ε.Ε. και στις σχέσεις του με το Κογκρέσο. Το αγνόησε επιδεικτικά, μολονότι ήταν και τα δύο σώματα φιλικά προσκείμενα σε αυτόν μιας και σ αυτά είχαν την πλειοψηφία οι Ρεπουμπλικάνοι.
Από τις τρεις όμως του Γενάρη, που αναλαμβάνει η νέα σύνθεση της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων με την πλειοψηφία των Δημοκρατικών, τα πράγματα αλλάζουν. Θα δούμε πως θα εξελιχθεί αυτή η συγκατοίκηση στην εξουσία των δύο αντιπάλων παρατάξεων.
Ο Τραμπ προέβαλε από την πρώτη στιγμή το καρότο και το μαστίγιο. Μίλησε για συνεργασία και έβγαλε το καπελάκι του, που έγραφε veto, για να θυμίσει στο αντίπαλο δέος, ότι έχει ακόμη την εξουσία του αποφασίζω και διατάσσω.
Τώρα στις συζητήσεις και τις κάθε λογής αναλύσεις, εντός της Ελλάδας, κυριαρχεί το ερώτημα αν θα αλλάξει κάτι για τα ελληνοτουρκικά, μετά την αναρρίχηση των Δημοκρατικών με καθαρές πλειοψηφίες, στα δύο νομοθετικά σώματα.
Η απάντηση είναι καθησυχαστική, μιας και όλοι σχεδόν συμφωνούν ότι τίποτα δεν θα αλλάξει. Τονίζουν μόνο ότι η Τουρκία βρέθηκε σε δυσμενέστερη θέση, μιας και είναι έτι περαιτέρω δυσκολότερο να περάσουν από το Κογκρέσο, αλλαγές στο νόμο CAATSA, που θα απελευθερώνει την αγορά των F-35 για λογαριασμό της Άγκυρας, καθώς και την προμήθεια κινητήρων για τα τουρκικής κατασκευής αεροσκάφη τύπου KAAN.
Επίσης ευχάριστο γεγονός ότι εξελέγησαν έξι Βουλευτές ελληνικής καταγωγής, τρεις από τη μια και τρεις από την άλλη πλευρά και ένας γερουσιαστής. Αποτελεί μια θετική εξέλιξη, για τα συμφέροντα της χώρας μας, που διακυβεύονται στην Ουάσιγκτον.
Η ήττα Τραμπ και οι συνέπειες της προς τον φίλο του Ταγίπ Ερντογάν, δημιουργούν πολλές σκέψεις και κάποιες ανησυχίες. Πως θα πορευτεί τώρα το παρεάκι και τι θα κάνει ο απόλυτος μονάρχης της Άγκυρας, μετά τις πολλαπλές ήττες που έχει υποστεί;
Είδαμε ότι έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του την ευρωπαϊκή έκθεση για την Τουρκία, που παρουσιάζει με μελανά χρώματα την εν γένει συμπεριφορά της στην περιοχή μας, και έβαλε δήθεν την Λιβύη να την καλέσει να κάνουν έρευνες από κοινού στην περιοχή του παράνομου τουρκολιβυκού, για την αναζήτηση υδρογονανθράκων.
Η Άγκυρα επιχειρεί πλέον επί του πεδίου μια επίδειξη ισχύος, που σημαίνει ότι θέλει να προκαλέσει μιαν ελληνική αντίδραση με σκοπό να εμφανίσει την Ελλάδα επιτιθέμενη και όχι την Τουρκία, που προκαλεί με τις παράνομες ενέργειές της.
Αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα οφείλει να προβλέψει από τώρα τις πονηριές των Τούρκων και να κινηθεί ανάλογα, πριν επιχειρήσει η Άγκυρα να επιβάλει τα τετελεσμένα επί του πεδίου.
Είναι φανερό ότι στο παρασκήνιο έχουν γίνει κάποιες διπλωματικές κινήσεις, προκειμένου η Τουρκία να εμφανίσει ένα κάποιο φύλλο συκής στο θέμα της πόντισης του καλωδίου, ηλεκτρικής ενέργειας με την Κύπρο.
Για αυτό στη δύσκολη εξίσωση διατήρησης της ειρήνης και απάντησης σε τετελεσμένα της Άγκυρας, η Ελλάδα καλείται να δράσει έγκαιρα και να μην βρεθεί μπροστά σε πράξεις που θα αμφισβητήσουν ευθέως, είτε την κυριαρχία της σε θαλάσσιες περιοχές, είτε κυριαρχικά δικαιώματα.
Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές το πολιτικό προσωπικό στην Ελλάδα θα κριθεί για τις συμπεριφορές του. Θα σταθεί άραγε στο ύψος των περιστάσεων, ή θα θελήσει όπως το συνηθίζει, να κάνει πόλεμο στην κυβέρνηση, πλήττοντας με την συμπεριφορά της και την ίδια την Ελλάδα;
Μένει να δούμε τον βαθμό τη υπευθυνότητας προσώπων και πολιτικών φορέων…
