Του Γιώργου Κράλογλου
Ίσως να έφταιγε ότι ήταν Σάββατο. Ίσως ότι η υπουργός Εργασίας συντρόφισσα Ράνια Αντωνοπούλου είπε μόνο στα Τρίκαλα τα ευχάριστα… και πέρασαν στα “ψιλά”… Ίσως και να μην καταλάβαμε τι σημαίνει ΚΑΛΟ. Όπως και να έχει πάντως η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΛΟ) είναι εδώ… Η αριστερή κυβέρνησης της Ελλάδας θα την κάνει έργο… Αρχίζουμε από 157.000.000 και βλέπουμε… Δοξάστε μας.
Τέρμα η αγωνία του νέου που έχει ιδέες και δεν ξέρει τι να τις κάνει. Το κράτος πατερούλης είναι εδώ. Θα τον φροντίσει η Κοινωνική Οικονομία του ΣΥΡΙΖΑ που έρχεται. Η ανάπτυξη της ΚΑΛΟ…
Η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία που (κατά τη συντρόφισσα υπουργό Αντωνοπούλου) “…θα αποσκοπεί στην κάλυψη των βιοποριστικών αναγκών των μελών και των εργαζομένων των συνεταιρισμών. Στην κάλυψη κοινωνικών αναγκών και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας…”.
Τι είναι η Κοινωνική Οικονομία για όσους, ανίδεους από Μαρξισμό και Σοβιετισμό, επιμένουμε να μην καταλαβαίνουμε;
Μας εξηγεί (μεταξύ άλλων) η αριστερή υπουργός μας “…Είναι ένας τρίτος τομέας της οικονομίας ο οποίος δεν ανταγωνίζεται τον ιδιωτικό τομέα. Δεν υποκαθιστά το κράτος. Εισάγει διαφορετικό τρόπο παραγωγής, έχοντας ως θεμελιώδη αρχή τη συλλογικότητα”.
Ακόμη δεν καταλάβαμε; Ας πάμε να κοιταχτούμε… Το σχέδιο πάντως δεν φταίει… Πάμε παρακάτω…
Πως θα καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να τα κάνει πράξη όλα αυτά τα θαυμαστά… τώρα που η ελληνική Σοβιετία χρωστάει τα μαλλιοκέφαλά της και ετοιμάζεται να πάρει δάνεια και από την Παγκόσμια Τράπεζα, για να φεσώσει πιο βαθιά τους ιθαγενείς;
Το κράτος πατερούλης να είναι καλά. Μας απαντά η συντρόφισσα υπουργός “…συστήνουμε Ταμείο Κοινωνικής Οικονομίας. Πόροι εθνικοί, κοινοτικοί, ιδιωτικές επενδύσεις. Τουλάχιστον 157.000.000 ευρώ θα διατεθούν την επόμενη περίοδο για να βοηθηθούν τα εγχειρήματα στο ξεκίνημά τους. Σύνταξη επιχειρηματικών σχεδίων, δικτύωση…”.
Τι δεν καταλαβαίνουμε από εδώ και πέρα. Τι άλλο θέλουμε για να πεισθούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζει ακόμη την εποχή των μπολσεβίκων. Και όχι αυτή του συντρόφου Στάλιν. Την εποχή Λένιν…
Που θα βρουν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες άλλη ευκαιρία να κάνουν έργο… ό,τι τους έλεγαν οι Κνίτες στα αμφιθέατρα για το πώς βάζουμε τον λαό να πληρώνει ό,τι κατεβάσει η κούτρα μας.
Τώρα έχουν μοναδική ευκαιρία να αντιγράψουν τις κολεκτίβες, τα κολχόζ και τα κιμπούτς… Αυτά που λαχταρούσαν μια ζωή να τα δουν και στην Ελλάδα. Γιατί η Σοβιετική Ένωση του έπεφτε και μακριά… Και λίγο βαριά…
Δεν έχουν καταλάβει όμως τίποτε για την Ελλάδα και πως ως ιθαγενείς της χώρας αντιλαμβανόμαστε τους συνεταιρισμούς και τον πατερούλη-κράτος “επιχειρηματία”…
Τίποτε δεν έχουν πάρει χαμπάρι για την φιλοσοφία του καφενείου “…να βρούμε μια θεσούλα στο κράτος να βολευτούμε. Να κολλήσουμε στον συνεταιρισμό και τα έτοιμα λεφτά που δίνουν οι κυβερνήσεις για να ξαναβγούν στις εκλογές…”.
Τα Σοβιετικά όνειρα τους καθοδηγούν. Τα μουσειακά σχήματα κοινωνικής οικονομίας. Αυτά που και αν ακόμη τα τηρούν κάποιες χώρες είναι γιατί έχουν λεφτά για ξόδεμα. Δεν ζουν από την τσέπη του εργάτη, του μετανάστη και του συνταξιούχου.
Αν όμως πεις στους ονειροπαρμένους συντρόφους. ότι θα φέρεις μια μεταλλευτική ή μεταλλουργική ή κατασκευαστική επένδυση βαριάς βιομηχανίας στα Τρίκαλα, στη Λαμία, στην Τρίπολη ή στην Πάτρα (που αφανίζονται παραγωγικά) για να δώσει δουλειά σε 2-3.000 άτομα θα σου βγάλουν τα μάτια…
Θα ξεσηκώσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ τοπικούς τοκογλύφους και οικοπεδοφάγους (που παριστάνουν τους οικολόγους) και θα κατεβούν με αξίνες, τσεκούρια και δρεπάνια…
Οι ψεύτικες ελπίδες όμως, με λεφτά του κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (που τα θεωρούν λεφτά των κουτόφραγκων…) είναι ανασυγκρότηση… Είναι τρίτος δρόμος στην οικονομία…
Γιατί τα λεφτά της Ευρώπης (όπως και τα λεφτά του κράτους) δεν είναι για ιδιωτικές επενδύσεις. Είναι για φάγωμα… Και εμείς είμαστε εδώ να τα ξεκοκαλίσουμε… Με τους συντρόφους που κρατάνε πανό. Που βαστάζουν ντουντούκες…
Το τραγικό δε με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις Σοβιετικές ονειρώξεις είναι η έμμονη τους πως με τις ασκήσεις στα χαρτιά θα τους πάρουν στα σοβαρά οι μετανάστες της νέας φουρνιάς (θα ξεπέρασαν τις 200.000) και θα μείνουν πίσω… Στην Ελλάδα με την ΚΑΛΟ και τα ταξίματα των αριστερών κυβερνήσεων του βουνού και του λόγγου… Ας είναι καλά τα συρτάρια των υπουργείων. Χωράνε και άλλη χαρτούρα…
george.kraloglou@capital.gr
Πηγή : capital.gr
