Οι Τουρκοκύπριοι δεν περνούν στον νότο όσο παλιά. Αλλά οι Ελληνοκύπριοι στον βορρά είναι πολλοί. Η ουρά αυτοκινήτων στην Κέρμια κινείται από τον νότο προς τον βορρά και όχι από τον βορρά προς τον νότο. Γιατί; Είναι πολύ απλό. Επειδή ο νότος χρησιμοποιεί ευρώ και ο βορράς τουρκική λίρα! Η τουρκική λίρα σέρνεται στο χώμα.
Η πτώση της είναι πολύ γρήγορη. Αν συνεχιστεί έτσι, θα τελειώσει εντελώς μέχρι το τέλος του χρόνου. Το συνάλλαγμα θα μείνει στα ύψη. Μια στερλίνα θα γίνει ακόμα και είκοσι λίρες! Με τη λίρα που διαλύεται αλλάζουν συνεχώς και οι ετικέτες των τιμών στις αγορές. Μερικές ετικέτες μέσα σε μια μέρα. Τα φτωχά στρώματα δεν θα μπορέσουν να αντέξουν αυτό το χτύπημα.
Ο Ταγίπ Ερντογάν χρεωκόπησε την Τουρκία. Και μαζί με την Τουρκία και εμάς. Όμως, ακόμα και εν μέσω φτώχειας, οθωμανική μπάντα από την Τουρκία πηγαίνει στο Βαρώσι και δίνει συναυλία. Παίζουν την «Τηλλυρκώτισσα» ανάμεσα στα χαλάσματα του Βαρωσιού. Εκφωνούν λόγους γεμάτους πατριδοκαπηλία.
Η δε αντιπολίτευσή μας προβληματίζεται μετά από το ανεπιτυχές συλλαλητήριο που έκανε. Γιατί ήταν τόσο λίγη η συμμετοχή σε αυτό το συλλαλητήριο που έγινε εναντίον της διοίκησης στη χειρότερη περίοδο; Γιατί δεν κατέστη δυνατόν να συγκεντρωθούν ακόμα και χίλια άτομα στην πλατεία; Φυσικά κανείς δεν αναζητά τον λόγο γι’ αυτό στον εαυτό του. Όμως, κατά τη γνώμη μου, ο ουσιαστικός λόγος είναι η ίδια.
Η αντιπολίτευση μετέτρεψε σε φυσιολογική την τάξη πραγμάτων εισβολής και κατοχής που υπάρχει εδώ. Μεταχειρίζεται το πειρατικό κράτος ως φυσιολογικό κράτος. Μεταχειρίζεται και ως πραγματική κυβέρνηση τους συνεργάτες που έβαλε η Άγκυρα στο κεφάλι μας. Τα πολιτικά κόμματα που ετοιμάζονται για εκλογές είναι υποψήφια όχι για να γκρεμίσουν την τάξη πραγμάτων, αλλά μόνο για να την αποκαταστήσουν.
Σε αυτή την κατάσταση, γιατί να συμμετάσχει σε αυτό το συλλαλητήριο ο λαός; Βαρέθηκε και μπούχτισε να ακούει τα ίδια πράγματα. Ξέρει πλέον ότι δεν έκαναν αυτό που πρέπει για να υπερασπιστούν αυτή τη χώρα εκείνοι που λένε ότι «αυτή η χώρα είναι δική μας». Ο Αναστασιάδης πρότεινε «επιστρέψτε το Βαρώσι και σε αντάλλαγμα να ανοίξει το αεροδρόμιο Τύμπου και το λιμάνι της Αμμοχώστου» και κανείς δεν είπε εντάξει σε αυτό.
Τι καλό θα έρθει από μια τέτοια αντιπολίτευση; Επιπλέον. Μια αντιπολίτευση που δεν μπορεί να πει στην Άγκυρα «φτάνει πια», δεν μπορεί να πει απολύτως καμία κουβέντα στον Ταγίπ Ερντογάν. Αν αυτό το συλλαλητήριο ήταν τόσο αποτυχημένο, κανείς να μην περιμένει κάτι και στις εκλογές. Γελιούνται όσοι νομίζουν ότι ενόσω ο λαός καταπιέζεται θα τους ψηφίσει. Αν μπορούσαν να είναι μια ελπίδα, ίσως να τους ψήφιζε, αλλά δεν μπόρεσαν.
Η κατεχόμενη περιοχή είναι μια φτηνή αγορά για την ελληνοκυπριακή πλευρά. Κερδίζεις ευρώ και αγοράζεις με τουρκικές λίρες. Χαιρετίσματα στον κατακτητή. Συνέχεια στον δρόμο! Το αντιλαμβάνεστε, έτσι δεν είναι; Πλέον δεν αναφερόμαστε σε λύση και ειρήνη, αναφερόμαστε στα εσωτερικά μας προβλήματα. Ο νότος υποφέρει από τα δικά του ντέρτια. Και ο βορράς από το δικά του ντέρτια.
Εκείνοι που μοίρασαν αυτό το νησί, δεν το μοίρασαν μόνο γεωγραφικά. Μοίρασαν και τη ζωή. Χώρισαν στα δύο και τη ζωή. Ο νότος κατέχει την Κυπριακή Δημοκρατία. Μια δημοκρατία που έχει μια θέση στον κόσμο. Το δικό μας είναι ένα πειρατικό κράτος. Μπορούμε και αναπνέουμε με τα βρόμικα χρήματα που ξεπλένονται. Ο πληθυσμός μας δεν είναι γνωστός. Μεταφέρουν συνεχώς πληθυσμό εδώ.
Γίναμε ένα με τους Αφρικανούς. Όποτε ανοίξω το παράθυρο, βλέπω οπωσδήποτε Αφρικανούς στον δρόμο. Σύμφωνα με πληροφορία από μια σοβαρή πηγή, αυτή την στιγμή υπάρχουν, λέει, 55 χιλιάδες Αφρικανοί ανάμεσά μας. Ένας πληθυσμός σχεδόν ο μισός του πληθυσμού των Τουρκοκυπρίων. Με αυτή την πορεία των πραγμάτων θα μας ξεπεράσουν. Άλλωστε, αυτή τη στιγμή είμαστε τρίτοι.
Οι Ελληνοκύπριοι, οι εκ Τουρκίας και εμείς. Αν περάσουμε πίσω και από τους Αφρικανούς θα είμαστε τέταρτοι! Αλλά δεν χρειάζεται να λυπάται κανείς! Εσύ πάλι φώναξε σε εκείνη την πλατεία αδελφέ: «Αυτή η χώρα είναι δική μας!» Όμως, αν σου πω να μαζευτούμε, να ενωθούμε και όλοι μαζί να βαδίσουμε πάνω στους κρατούντες το καθεστώς, δεν δέχεσαι. Σώνει και καλά εκλογές.
Ακόμα δεν έμαθες καν ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξουν δημοκρατικές εκλογές σε ένα μέρος που βρίσκεται υπό κατοχή. Εκλογές σημαίνει απόρριψη του γεγονότος της κατοχής. Αυτό μοιάζει με ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου που έπαιζαν οι κρατούμενοι σε ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως των Ναζί με τους Γερμανούς. Ενώ ονειρευόμασταν να ζήσουμε μαζί με τους Ελληνοκύπριους, βρεθήκαμε ξαφνικά να ζούμε με τους εκ Τουρκίας. Είμαστε μειοψηφία έναντι των Ελληνοκυπρίων. Μειοψηφία και έναντι των εκ Τουρκίας.
Τι γράφω; Είναι σημειώσεις του αφανισμού αυτές; Όμως, την ώρα που εγώ γράφω αυτό το άρθρο, ο λαός τρώει και πίνει στις ταβέρνες. Κάποιοι ανάβουν μαγκάλια. Κάπου γίνονται εκλογικοί υπολογισμοί. Τέλειωσε ο ήλιος του Νοέμβρη. Αρχίζει μια δροσερή βραδιά που δεν προκαλεί κρύο. Μήπως αυτές είναι η τελευταίες στιγμές του αφανισμού;
*Εκδότης – Αρθρογράφος της Τουρκοκυπριακής Εφημερίδας ΑΦΡΙΚΑ
Πηγή : politis.com
