Η απότομη και σημαντική αύξηση της ροής μεταναστών στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει μια σοβαρή πολιτική και ταυτότητα κρίση εντός της ΕΕ, μια κρίση που κινδυνεύει να υπονομεύει τις βασικές αρχές και αξίες, και ενθαρρύνοντας την άνοδο του ξενόφοβου εθνικισμού, γράφει η προοδευτική Caucus του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Αυτή η ΕΔ συνυπογράφεται από Guillaume ΚΩΝ (S & D), Δημήτριος Παπαδημούλης (GUE / NGL), Ernest Urtasun (ΠΡΣ/ΕΕΣ), Florent Marcellesi (ΠΡΣ/ΕΕΣ), Eva Joly (ΠΡΣ/ΕΕΣ), Elly Schlein (S & D), Μάρτιν Schirdewan (GUE/NGL), Σέρτζιο Cofferati (S & D) και Γκεόργκι Pirinski (S & D). Για το λόγο αυτό, η μετανάστευση είναι πιθανώς η μεγαλύτερη πρόκληση της ΕΕ έχει να αντιμετωπίσει στο εγγύς μέλλον.
Είναι επίσης μια κοινή πρόκληση για όλες τις προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη. Τους τελευταίους μήνες, αφίξεις στις μεσογειακές ακτές μειώθηκαν σημαντικά λόγω των μέτρων εξωτερικής ανάθεσης συνοριακών λαμβάνονται από την ΕΕ και τα μέλη της, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών με την Τουρκία και την Λιβύη.
Αυτό οδήγησε ορισμένες κυβερνήσεις για να γιορτάσουμε το αποτέλεσμα ως μια νίκη. Τι δεν αναφέρω είναι οι συνέπειες αυτών των μέτρων που έχουν παραχθεί στη ζωή των μεταναστών: οι θάνατοι στη θάλασσα έχουν αναλογικά αυξημένη και διασχίζουν τη Μεσόγειο, όλο και πιο επικίνδυνες.
Επιπλέον, οι μετανάστες επιλέγουν νέα και διαδρομές που είναι πιο επικίνδυνο και πολλοί από αυτούς είναι παγιδευμένοι στη Λιβύη, θύματα βίας και εκμετάλλευσης. Παρά τις μαρτυρίες των σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβύη, η ΕΕ, οδηγείται από το «securitarian εμμονή» ορισμένων κρατών μελών της, συνεχίζει να υιοθετήσουν την προσέγγιση «εξωτερίκευση» που βασίζεται επίσης στις συμφωνίες με τρίτες χώρες.
Ως εκ τούτου δεν έρχεται ως έκπληξη η πρόσφατη πρόταση από ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ στην απεργία σε συμφωνία με την Αίγυπτο, μία χώρα που υποβάλλονται σε μια κρίση αμείωτη τα ανθρώπινα δικαιώματα και μια άνευ προηγουμένου καταπίεση· μια χώρα που, από τον Ιανουάριο του 2016, και δεν έδωσε καμία απάντηση σχετικά με την απαγωγή, βασανισμό και δολοφονία του την ιταλική Giulio Regeni.
Αυτό συμβαίνει παράλληλα με την έλλειψη εσωτερικής αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της ΕΕ, όπως απέδειξε η αδυναμία για τη μεταρρύθμιση του κανονισμού του Δουβλίνου. Αντί για επίτευξη συναίνεσης σχετικά με κοινές ευρωπαϊκές λύσεις στα παγκόσμια προβλήματα, τα κράτη μέλη συνεχίζουν να επιμένουν σε ad-hoc κοντόφθαλμη απαντήσεις, οι οποίες δεν αντιμετωπιστεί το πρόβλημα στη ρίζα του και συνεχίζεται η ανάπτυξη του ανταγωνισμού μεταξύ τους.
Η λύση δεν μπορεί να είναι το κλείσιμο της λιμάνια και σύνορα ούτε αφήνοντας άτομα σε κίνδυνο στη μέση της Μεσογείου, όπως συνέβη στην Ιταλία με την Diciotti και Υδροχόο σκάφη. Δεν μπορεί να είναι η ποινικοποίηση των ΜΚΟ που κάθε ημέρα σώζουν ανθρώπους στη θάλασσα και να συμπληρώσετε για την προβολή ή την οποία ευρωπαϊκές χώρες δείχνουν μια επαίσχυντη έλλειψη αλληλεγγύης.
Η λύση δεν μπορεί να είναι η αποκατάσταση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της ΕΕ, ούτε αφήνοντας ευθύνες σε μόλις λίγα κράτη μέλη, όπως η Ιταλία και η Ελλάδα. Για το λόγο αυτό, χαιρετίζουμε ότι ένα νέο σκάφος διάσωσης, μια ιταλική σημαία και οργανώθηκε από το Mediterranea, μια πλατφόρμα ιταλικές ενώσεις, είναι στο δρόμο του για την αναζήτηση-και-διάσωσης περιοχή στα ανοικτά της Λιβύης, στέκεται για την Ευρωπαϊκή αποστολή της έρευνας και διάσωσης της ΕΕ αποτυχημένη / αρνήθηκε να εφαρμόσει.
Αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι μια κοινή ευρωπαϊκή μακροπρόθεσμη απάντηση, δεν ad hoc λύσεις που λαμβάνονται με έξοδα του ευάλωτες ανθρώπινες υπάρξεις. Θα πρέπει επίσης να καθιερώσει ασφαλή και νόμιμη τρόποι πρόσβασης σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Επιπλέον, θα χρειαζόμαστε για τη μεταρρύθμιση του κανονισμού του Δουβλίνου, με τον τρόπο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ήδη ψηφίσει, για μια υποχρεωτική μετεγκατάστασης που απαιτεί όλα τα κράτη μέλη να κάνουν το μέρος τους καλωσορίζοντας πρόσφυγες.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πάλι για την Επιτροπή και το Συμβούλιο να αναλάβει την ευθύνη μπροστά ο ανασχηματισμός από το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου, που συνεχώς έχει μπλοκαριστεί, παρά το ότι έχουν περάσει 3 χρόνια σχεδόν μετά τη δημοσίευση του Νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής.
Όσον αφορά την Ιταλία, καλούμε τον Ιταλό Υπουργό Εσωτερικών για την καταπολέμηση της για κοινούς κανόνες σε ευρωπαϊκό επίπεδο και για τη δίκαιη κατανομή της ευθύνης αντί να κλείνει λιμάνια και να συνάψετε συμμαχίες με εκείνους που δεν θέλουν να έχουν ρόλο σε αυτό. Εμείς, ως προοδευτική Caucus, θα συνεχίσει να ζητήσει και να αγωνιστούμε για μια διαφορετική Ευρώπη και θα αρνηθούμε κάθε εθνικισμός. Μια Ευρώπη που προστατεύει τα άτομα και όχι σύνορα και προωθεί ένα θετικό όραμα της μετανάστευσης, σύμφωνα με τους στόχους της ατζέντας 2030.
Μια Ευρώπη όπου μετανάστες θεωρούνται ως ένας πόρος για την κοινωνία μας και όπου πολιτικές ένταξης δίνεται η απαραίτητη σημασία. Μια Ευρώπη που βασίζεται στην αρχή της Δημοκρατίας, που συνεπάγεται την υποχρέωση να προστατεύουν τα ευάλωτα άτομα, και το κράτος δικαίου. Η τρέχουσα κατάσταση είναι παραδειγματική από την αδυναμία των κρατών μελών να παρέχουν στους πολίτες με τις απαντήσεις που χρειάζονται. Σε περίπτωση αποτυχίας, θα είναι το μόνο ένοχοι για τη διάλυση της ΕΕ και για το φούσκωμα του η ξενοφοβική εθνικισμούς όλη την Ευρώπη.
Πηγή : euractiv.com
