Από τις 117.000 γεννήσεις στις περίπου 65.000

Η πορεία των τελευταίων ετών είναι εντυπωσιακή.Την περίοδο 2008–2009 οι γεννήσεις στην Ελλάδα κινούνταν κοντά στις 117.000–118.000 ετησίως. Το 2025 περιορίστηκαν στις 65.594, σημειώνοντας μάλιστα νέα πτώση 4,2% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.Σε σχέση με τα υψηλά επίπεδα εκείνης της περιόδου, η υποχώρηση προσεγγίζει πλέον το 44%.

Το MoneyPress έχει αναδείξει και στο παρελθόν τις επιπτώσεις της υπογεννητικότητας και της πληθυσμιακής συρρίκνωσης. Η νεότερη εικόνα, όμως, αποκαλύπτει μία ακόμη σημαντική διάσταση: η ηλικία στην οποία αποκτούν παιδί οι Ελληνίδες αλλάζει θεαματικά.

Μεγάλη πτώση στις ηλικίες 25–29 ετών

Η σύγκριση των ηλικιακών ομάδων είναι αποκαλυπτική.Σε σχέση με το 2005, οι γεννήσεις από μητέρες ηλικίας 25 έως 29 ετών μειώθηκαν κατά 20.775.Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες μεταβολές, καθώς η ηλικιακή ομάδα που παλαιότερα αποτελούσε βασικό πυρήνα δημιουργίας οικογένειας έχει χάσει σημαντικό μέρος της συμμετοχής της.Αντίθετα, η τεκνοποίηση μετακινείται προς τα 30 και κυρίως προς τα επόμενα χρόνια της ζωής μιας γυναίκας.Η μέση ηλικία απόκτησης παιδιού έχει αυξηθεί αισθητά και κινείται πλέον πάνω από τα 32 χρόνια, όταν πριν από περίπου δύο δεκαετίες βρισκόταν κοντά στα 30.

Υπερτριπλασιάστηκαν μετά τα 45

Στην άλλη άκρη της ηλικιακής κλίμακας παρατηρείται η ακριβώς αντίθετη εικόνα.Οι γεννήσεις από γυναίκες ηλικίας 40–44 ετών έχουν αυξηθεί σημαντικά, ενώ ακόμη μεγαλύτερη αναλογικά είναι η μεταβολή στις ηλικίες 45–49 ετών.Στη συγκεκριμένη κατηγορία οι γεννήσεις έχουν υπερτριπλασιαστεί σε βάθος 25ετίας, σύμφωνα με την ανάλυση των δημογραφικών στοιχείων.Η εξέλιξη συνδέεται τόσο με την καθυστέρηση δημιουργίας οικογένειας όσο και με τις δυνατότητες που προσφέρει πλέον η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.Πίσω όμως από τους αριθμούς υπάρχει και μια πολύ ισχυρή οικονομική διάσταση.

Στέγη και εισόδημα μεταθέτουν τη δημιουργία οικογένειας

Η απόφαση για ένα πρώτο παιδί λαμβάνεται όλο και συχνότερα αφού προηγηθούν η ολοκλήρωση των σπουδών, η επαγγελματική σταθεροποίηση και η εξασφάλιση κατοικίας.Και τα τρία απαιτούν σήμερα περισσότερο χρόνο.Το στεγαστικό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι αυξημένες τιμές αγοράς και τα υψηλά ενοίκια απορροφούν σημαντικό μέρος του διαθέσιμου εισοδήματος, ιδιαίτερα για τους νεότερους εργαζομένους.Δεν είναι τυχαίο ότι το ζήτημα της στεγαστικής κρίσης και του κόστους κατοικίας έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές προκλήσεις για τα νέα νοικοκυριά.Όταν η ανεξαρτητοποίηση καθυστερεί, μεταφέρεται αργότερα και η δημιουργία οικογένειας.

Πόσο κοστίζει πλέον ένα παιδί

Υπάρχει όμως και ο δεύτερος παράγοντας: το ίδιο το κόστος ανατροφής.Τρόφιμα, κατοικία, ενέργεια, βρεφικά είδη, φύλαξη, εκπαίδευση και δραστηριότητες δημιουργούν μια σημαντική πρόσθετη επιβάρυνση στον οικογενειακό προϋπολογισμό.Η σωρευτική αύξηση των τιμών των τροφίμων αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς το κόστος ζωής επηρεάζει πλέον τις αποφάσεις των νοικοκυριών.Παράλληλα, η διαφορά μεταξύ ονομαστικών μισθών και πραγματικής αγοραστικής δύναμης παραμένει κρίσιμο ζήτημα για τους νέους.

Η οικονομική ανασφάλεια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα ζευγάρι εγκαταλείπει την ιδέα της οικογένειας. Συχνά όμως σημαίνει ότι την αναβάλλει.

Το δημογραφικό μετατρέπεται σε οικονομικό πρόβλημα

Η μείωση των γεννήσεων δεν αποτελεί μόνο κοινωνική ή δημογραφική εξέλιξη.Σε βάθος χρόνου επηρεάζει άμεσα την οικονομία.Λιγότερες γεννήσεις σήμερα σημαίνουν μικρότερο αριθμό εργαζομένων αύριο. Αυτό δημιουργεί μεγαλύτερη πίεση στην αγορά εργασίας και κυρίως στο ασφαλιστικό σύστημα, καθώς λιγότεροι εργαζόμενοι θα καλούνται να χρηματοδοτήσουν τις συντάξεις ενός γηράσκοντος πληθυσμού.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο επειδή η Ελλάδα βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με ελλείψεις προσωπικού σε σημαντικούς κλάδους της οικονομίας.Το δημογραφικό επομένως αρχίζει να συνδέεται άμεσα με την ανάπτυξη, την παραγωγικότητα, το ασφαλιστικό και τη δυνατότητα της χώρας να διατηρήσει επαρκές εργατικό δυναμικό.

Οι πολιτικές στήριξης της οικογένειας

Η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να περιοριστεί σε ένα επίδομα.Τα τελευταία χρόνια έχουν εφαρμοστεί ή διευρυνθεί μέτρα όπως το επίδομα γέννησης, οι φορολογικές ελαφρύνσεις για οικογένειες, τα προγράμματα στέγασης και η ενίσχυση υπηρεσιών φροντίδας παιδιών.Παράλληλα, το στεγαστικό έχει μετατραπεί σε κεντρικό πεδίο κυβερνητικών παρεμβάσεων, με προγράμματα που επιδιώκουν να διευκολύνουν την απόκτηση πρώτης κατοικίας από νεότερα νοικοκυριά.

Ωστόσο, τα δημογραφικά στοιχεία δείχνουν ότι απαιτείται μεγαλύτερη διάρκεια και συνέπεια στις παρεμβάσεις.Για ένα νέο ζευγάρι, η απόφαση δημιουργίας οικογένειας συνδέεται περισσότερο με την προσδοκία οικονομικής ασφάλειας για τα επόμενα χρόνια παρά με μία εφάπαξ οικονομική ενίσχυση.

Η Ελλάδα του 2050

Εάν η τάση δεν αναστραφεί, οι συνέπειες θα γίνουν πολύ πιο εμφανείς τις επόμενες δεκαετίες.Η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους θα πιεστεί, η ανάγκη προσέλκυσης εργατικού δυναμικού από το εξωτερικό θα αυξηθεί και ορισμένες περιοχές της χώρας θα αντιμετωπίσουν ακόμη μεγαλύτερη πληθυσμιακή συρρίκνωση.

Το κρίσιμο μήνυμα των νέων στοιχείων δεν είναι επομένως μόνο ότι γεννιούνται λιγότερα παιδιά.Είναι ότι η δημιουργία οικογένειας μεταφέρεται ολοένα και αργότερα, περιορίζοντας ταυτόχρονα το χρονικό περιθώριο για την απόκτηση δεύτερου ή τρίτου παιδιού.Και κάπως έτσι μια προσωπική απόφαση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων μετατρέπεται σταδιακά σε μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές προκλήσεις της Ελλάδας για τις επόμενες δεκαετίες.

Πηγή: moneypress.gr

Το άρθρο Γεννήσεις: Κατάρρευση 44% – Λιγότερα παιδιά πριν τα 30, υπερτριπλάσιες γεννήσεις μετά τα 45 εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Μόλις 29 λεπτά χρειάζονται πλέον, κατά μέσο όρο, οι κυβερνοεγκληματίες για να περάσουν από την αρχική παραβίαση ενός συστήματος στην πλευρική κίνηση μέσα σε ένα εταιρικό δίκτυο. Την ίδια στιγμή, η πλειονότητα των επιχειρήσεων εξακολουθεί να μετρά τον χρόνο αντίδρασης σε μια σοβαρή κυβερνοεπίθεση όχι σε λεπτά, αλλά σε ώρες.

Το 72% των εταιρειών εκτιμά ότι μπορεί να αντιδράσει σε ένα σοβαρό περιστατικό μέσα σε 1 έως 24 ώρες

Το έντονο αυτό χάσμα ανάμεσα στην ταχύτητα των επιτιθέμενων και στην ικανότητα αντίδρασης των οργανισμών αναδεικνύει η ThreatScene σε νέα ανάλυσή της για την κρίσιμη «πρώτη ώρα» ενός κυβερνοπεριστατικού. Συνδυάζοντας στοιχεία από πρόσφατες έρευνες των CrowdStrike, Kroll και Sygnia, επισημαίνει ότι η κυβερνοανθεκτικότητα εξελίσσεται πλέον όχι μόνο σε ζήτημα ταχύτητας εντοπισμού μιας απειλής, αλλά και σε ζήτημα ταχύτατης λήψης αποφάσεων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η ThreatScene από το Global Threat Report 2026 της CrowdStrike, ο μέσος χρόνος eCrime breakout – το διάστημα δηλαδή μεταξύ της αρχικής πρόσβασης και της μετακίνησης του επιτιθέμενου σε άλλο σύστημα – περιορίστηκε στα 29 λεπτά το 2025, από 48 λεπτά έναν χρόνο νωρίτερα. Στην ταχύτερη περίπτωση που καταγράφηκε, χρειάστηκαν μόλις 27 δευτερόλεπτα.

Στον αντίποδα, στοιχεία της Kroll για το 2026, που περιλαμβάνονται στην ίδια ανάλυση, δείχνουν ότι το 72% των εταιρειών θεωρεί ότι μπορεί να ανταποκριθεί σε ένα σοβαρό κυβερνοπεριστατικό σε χρονικό διάστημα από μία έως 24 ώρες. Μόλις το 19% εκτιμά ότι μπορεί να αντιδράσει σε λίγα λεπτά.

Από την ταχύτητα εντοπισμού στην ταχύτητα απόφασης

Η απόσταση αυτή αλλάζει και την ίδια τη συζήτηση γύρω από το cyber resilience. Η ταχεία ανίχνευση μιας επίθεσης δεν αρκεί, εάν μετά τον εντοπισμό της απαιτείται πολύτιμος χρόνος, προκειμένου να αποφασιστεί ποιος έχει την αρμοδιότητα να ενεργήσει.

Μια ομάδα κυβερνοασφάλειας μπορεί, για παράδειγμα, να εντοπίσει άμεσα ύποπτη δραστηριότητα. Το ερώτημα, όμως, είναι εάν έχει την εξουσιοδότηση να απομονώσει ένα κρίσιμο σύστημα, να διακόψει την πρόσβαση ενός στρατηγικού προμηθευτή ή να θέσει εκτός λειτουργίας μια υπηρεσία, που συνδέεται άμεσα με τα έσοδα της επιχείρησης.

Αντίστοιχα, η ενημέρωση πελατών, η αξιολόγηση του κατά πόσον ένα περιστατικό ενεργοποιεί κανονιστικές υποχρεώσεις γνωστοποίησης ή η μετάβαση μιας κρίσιμης υπηρεσίας σε εναλλακτικό τρόπο λειτουργίας ξεπερνούν τα στενά όρια του ΙΤ. Πρόκειται για αποφάσεις με οικονομικές, επιχειρησιακές, νομικές και δυνητικά σοβαρές επιπτώσεις στη φήμη ενός οργανισμού. Και ακριβώς σε αυτό το σημείο μπορεί να χαθεί ο πλέον κρίσιμος χρόνος: ο άνθρωπος που γνωρίζει τι πρέπει να γίνει δεν είναι απαραίτητα εκείνος που έχει και την εξουσιοδότηση να το αποφασίσει.

Το πρόβλημα του συντονισμού

Τη διάσταση αυτή ενισχύουν τα στοιχεία της Sygnia, που επικαλείται η ThreatScene. Σε έρευνα του 2026 μεταξύ 600 ανώτερων στελεχών με αρμοδιότητα στην κυβερνοασφάλεια, το 90% ανέμενε δυσκολίες στον συντονισμό των εμπλεκόμενων μερών κατά τη διάρκεια ενός σοβαρού περιστατικού, ενώ το 89% ανέφερε περιορισμένη συμμετοχή της διοίκησης ή του διοικητικού συμβουλίου. Παράλληλα, το 75% εκτίμησε ότι η εμπλοκή των νομικών υπηρεσιών και των ομάδων επικοινωνίας μπορεί να επιβραδύνει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Τα δεδομένα αναδεικνύουν μια κρίσιμη παράμετρο: ένα σχέδιο incident response από μόνο του δεν αρκεί. Οι επιχειρήσεις χρειάζονται πλέον μια σαφώς προκαθορισμένη «αρχιτεκτονική αποφάσεων», η οποία θα προσδιορίζει πριν από την εκδήλωση μιας επίθεσης ποιος έχει την αρμοδιότητα να ενεργήσει, υπό ποιες συνθήκες και με ποια όρια εξουσιοδότησης.

Σε αυτήν περιλαμβάνονται τα επίπεδα κλιμάκωσης ενός περιστατικού, οι προτεραιότητες επιχειρησιακής συνέχειας, η δυνατότητα απομόνωσης κρίσιμων συστημάτων, καθώς και η ευθύνη για την αξιολόγηση και την ενεργοποίηση των απαιτούμενων κανονιστικών γνωστοποιήσεων.

Η ανάγκη αυτή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, καθώς το κανονιστικό περιβάλλον ενισχύει τις απαιτήσεις γύρω από την κυβερνοασφάλεια, τη διαχείριση κινδύνων και την αναφορά σοβαρών περιστατικών. Η συμμόρφωση, όπως τονίζει η εταιρεία, δεν αφορά πλέον μόνο την ύπαρξη διαδικασιών, αλλά και την ικανότητα ενός οργανισμού να αξιολογεί και να διαχειρίζεται εγκαίρως ένα περιστατικό.

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο Μόλις 29 λεπτά χρειάζονται οι hackers για να κινηθούν μέσα στα εταιρικά δίκτυα… Της Νατάσας Φραγκούλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Η ημερίδα με θέμα «Υπογεννητικότητα & Οικογένεια: Συνθέτοντας Λύσεις για το Δημογραφικό Πρόβλημα» είναι μια πρωτοβουλία των Iatronet.gr, Euro2day.gr και Mama365.gr, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής και έχει στόχο να ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος γύρω από τις αιτίες, τις διαστάσεις αλλά και τις δυνατότητες αντιμετώπισης της δημογραφικής πρόκλησης, φιλοδοξώντας να αποτελέσει ουσιαστικό σημείο συνάντησης διαφορετικών φορέων και προσεγγίσεων, αναδεικνύοντας την ανάγκη για μια εθνική στρατηγική για το Δημογραφικό, αλλά και για ένα ολοκληρωμένο πλέγμα πολιτικών που θα στηρίζει έμπρακτα την οικογένεια και τη γονεϊκότητα.

Στο επίκεντρο θα βρεθούν οι πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος και οι προβλέψεις για την πορεία του ελληνικού πληθυσμού έως το 2050, οι οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της δημογραφικής συρρίκνωσης, αλλά και οι παράγοντες που επηρεάζουν σήμερα την απόφαση των νέων ανθρώπων να δημιουργήσουν οικογένεια. Παράλληλα, θα αναδειχθούν ζητήματα όπως η πρόσβαση στη στέγαση, η συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, η παιδική φροντίδα και η ανάγκη ενίσχυσης της ελληνικής περιφέρειας.

Ιδιαίτερη θέση στη συζήτηση θα έχει η υπογονιμότητα και η αναπαραγωγική υγεία, καθώς η σύγχρονη ιατρική και οι εξελίξεις στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό μέρος της απάντησης στη δημογραφική πρόκληση. Το σχετικό panel θα εξετάσει τις δυνατότητες που προσφέρει η επιστήμη, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ζευγάρια όταν η επιθυμία για δημιουργία οικογένειας δεν μπορεί να γίνει εύκολα πραγματικότητα.

Στην ημερίδα θα συμμετάσχουν κορυφαίοι εκπρόσωποι της Πολιτείας, της επιστημονικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, της υγείας και της επιχειρηματικής ζωής. Μεταξύ άλλων, θα συμμετάσχουν η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο Περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς, η Υφυπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Έλενα Ράπτη και η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη, ενώ στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται διακεκριμένοι δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, πανεπιστημιακοί, γιατροί και εκπρόσωποι της επιχειρηματικής κοινότητας.

Δείτε εδώ το αναλυτικό πρόγραμμα και όλους τους ομιλητές.

Μεγάλοι Χορηγοί της ημερίδας είναι οι Eurobank, ΔΕH και AKTOR, ενώ χορηγός είναι το Υγεία IVF Εμβρυoγένεσις.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Το Δημογραφικό στο επίκεντρο: Η Ελλάδα αναζητά λύσεις εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στο βιβλίο της The 21st Century Brain, η ερευνήτρια του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ εξετάζει ποιες δεξιότητες θα αποδειχθούν κρίσιμες σε μια εποχή συνεχών κοινωνικών και τεχνολογικών αλλαγών. Παρότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν έχει εξελιχθεί βιολογικά με τον ίδιο ρυθμό που αλλάζει ο κόσμος γύρω μας, θεωρεί ότι εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική προσαρμοστικότητα και δυνατότητα ανάπτυξης.

Οι δεξιότητες που οι μηχανές δύσκολα θα αντιγράψουν

Η Critchlow δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε ικανότητες που συχνά υποτιμώνται, όπως η ενσυναίσθηση, η δημιουργικότητα, η μακροπρόθεσμη σκέψη και η ικανότητα συνεργασίας. Σύμφωνα με την ίδια, αυτές οι δεξιότητες θα αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε ένα περιβάλλον όπου η αυτοματοποίηση θα αναλαμβάνει όλο και περισσότερες τεχνικές ή επαναλαμβανόμενες εργασίες.

Όπως εξηγεί, ο σύγχρονος άνθρωπος καλείται να διαχειριστεί πρωτοφανή επίπεδα αβεβαιότητας και ταχύτητας αλλαγών. Για τον λόγο αυτό, θεωρεί καθοριστική την ικανότητα προσαρμογής, αλλά και την ανθεκτικότητα απέναντι στην ασάφεια και την πίεση της συνεχούς πληροφορίας.

Η ενσυναίσθηση δεν είναι «soft skill»

Η συναισθηματική νοημοσύνη και η ενσυναίσθηση δεν αποτελούν απλώς κοινωνικά χαρακτηριστικά, αλλά παράγοντες που επηρεάζουν ουσιαστικά την ποιότητα ζωής, τις ανθρώπινες σχέσεις και ακόμη και την επαγγελματική ή ακαδημαϊκή πορεία ενός ανθρώπου. Η Critchlow σημειώνει ότι, παρότι ένα μέρος αυτών των χαρακτηριστικών σχετίζεται με τη γενετική προδιάθεση, μπορούν να ενισχυθούν μέσα από την εμπειρία και τη συνειδητή εξάσκηση.

Ένα από τα πρώτα βήματα, σύμφωνα με την ίδια, είναι να μάθει κανείς να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα προσωπικά του συναισθήματα. Η διαδικασία αυτή βοηθά όχι μόνο στη διαχείριση του άγχους, αλλά και στην καλύτερη κατανόηση των άλλων ανθρώπων και των αναγκών τους.

Μπορεί το έντερο να επηρεάζει τη συμπεριφορά μας;

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία που αναφέρει η Critchlow αφορά τη σύνδεση ανάμεσα στον εγκέφαλο και το έντερο. Επικαλούμενη πρόσφατες έρευνες, υποστηρίζει ότι το μικροβίωμα του εντέρου —δηλαδή τα βακτήρια που ζουν στο πεπτικό σύστημα— ενδέχεται να επηρεάζει όχι μόνο τη σωματική υγεία, αλλά και την κοινωνική συμπεριφορά.

Σε μία μελέτη που αναφέρει, εθελοντές που κατανάλωναν προβιοτικά και πρεβιοτικά για επτά εβδομάδες εμφάνισαν μεγαλύτερη προθυμία να λειτουργήσουν πιο αλτρουιστικά και να μοιραστούν χρήματα με άλλους συμμετέχοντες, σε σύγκριση με όσους έλαβαν placebo. Αν και οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη καταλήξει πλήρως στους μηχανισμούς που κρύβονται πίσω από αυτό το φαινόμενο, εκτιμούν ότι ορισμένα βακτήρια του εντέρου επηρεάζουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος μέσω χημικών ουσιών και νευροδιαβιβαστών.

Σημαντικό ρόλο φαίνεται να παίζει και το πνευμονογαστρικό νεύρο, το οποίο συνδέει το έντερο με περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη λήψη αποφάσεων, την αντίληψη και τη συναισθηματική επεξεργασία. Η ιδέα ότι η διατροφή και η υγεία του εντέρου μπορούν να επηρεάζουν τη διάθεση και τη συμπεριφορά θεωρείται πλέον ένα από τα πιο ενεργά πεδία έρευνας στη νευροεπιστήμη.

Πώς η ονειροπόληση ενισχύει τη δημιουργικότητα

Η δημιουργικότητα, σύμφωνα με την Critchlow, δεν αποτελεί αποκλειστικό χαρακτηριστικό ιδιοφυών προσωπικοτήτων όπως ο Μότσαρτ ή η Ada Lovelace. Αντίθετα, θεωρεί ότι όλοι οι άνθρωποι διαθέτουν δημιουργικές δυνατότητες, οι οποίες μπορούν να ενισχυθούν μέσα από συγκεκριμένες συνήθειες και καταστάσεις του νου.

Ένα από τα βασικά στοιχεία είναι η ονειροπόληση και η περιπλάνηση της σκέψης. Όπως αναφέρει, σημαντικό μέρος της ημέρας ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν επικεντρώνεται σε κάποιον συγκεκριμένο στόχο, αλλά αφήνει τις σκέψεις να κινούνται πιο ελεύθερα. Αυτή η κατάσταση φαίνεται να διευκολύνει τη σύνδεση ιδεών και την παραγωγή νέων τρόπων σκέψης.

Η επαφή με τη φύση και οι στιγμές χαλάρωσης μπορούν επίσης να ενισχύσουν τη δημιουργικότητα, καθώς συνδέονται με εγκεφαλικά κύματα που ευνοούν την ήρεμη και δημιουργική σκέψη. Αντίστοιχα, ο ύπνος και ιδιαίτερα η φάση λίγο πριν αποκοιμηθεί κάποιος, θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός για την παραγωγή νέων ιδεών και τη δημιουργική επεξεργασία πληροφοριών.

Γιατί η άσκηση προστατεύει και τον εγκέφαλο

Η σωματική άσκηση δεν επηρεάζει μόνο το σώμα, αλλά και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Σύμφωνα με την Critchlow, η φυσική δραστηριότητα ενισχύει τη δημιουργία νέων νευρικών κυττάρων και συνδέσεων, κάτι που βοηθά τον εγκέφαλο να παραμένει ευέλικτος και ικανός να προσαρμόζεται σε νέα δεδομένα και πληροφορίες.

Η διατήρηση αυτής της «νευρωνικής ευκαμψίας» θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι καλούνται να επεξεργάζονται συνεχώς νέες πληροφορίες και να προσαρμόζονται σε τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές. Η τακτική άσκηση συνδέεται επίσης με καλύτερη μνήμη, αυξημένη συγκέντρωση και μικρότερο κίνδυνο γνωστικής έκπτωσης κατά τη γήρανση.

Τι είναι η «βιοενεργειακή» του εγκεφάλου

Ένα ακόμη βασικό στοιχείο που εξετάζει η Critchlow είναι η λεγόμενη «βιοενεργειακή» λειτουργία του εγκεφάλου, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο τα κύτταρα παράγουν και διαχειρίζονται την ενέργεια που χρειάζεται ο οργανισμός για να σκέφτεται, να επεξεργάζεται πληροφορίες και να λαμβάνει αποφάσεις.

Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία έχουν τα μιτοχόνδρια, τα οποία συχνά περιγράφονται ως «εργοστάσια ενέργειας» των κυττάρων. Ο εγκέφαλος καταναλώνει μεγάλες ποσότητες ενέργειας σε καθημερινή βάση και, σύμφωνα με τη νευροεπιστήμονα, η καλή λειτουργία των μιτοχονδρίων επηρεάζει άμεσα τη διαύγεια, τη συγκέντρωση και τη γνωστική αντοχή.

Για τον λόγο αυτό, η ίδια δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε καθημερινές συνήθειες όπως η άσκηση, ο επαρκής ύπνος και η ισορροπημένη διατροφή. Η φυσική δραστηριότητα βοηθά τον οργανισμό να παράγει περισσότερα μιτοχόνδρια, ενώ ο ύπνος συμβάλλει στην απομάκρυνση άχρηστων ουσιών που συσσωρεύονται κατά την παραγωγή ενέργειας. Παράλληλα, η περιορισμένη κατανάλωση ζάχαρης και υπερεπεξεργασμένων τροφίμων θεωρείται σημαντική για τη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος.

Πώς να διαχειριστούμε την αβεβαιότητα της σύγχρονης ζωής

Η Critchlow αναγνωρίζει ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος δυσκολεύεται συχνά να διαχειριστεί την αβεβαιότητα και τις γρήγορες αλλαγές. Ωστόσο, σημειώνει ότι η περιέργεια, η ανάγκη για εξερεύνηση και η επιθυμία για καινοτομία αποτελούν επίσης βαθιά ανθρώπινα χαρακτηριστικά.

Όπως υποστηρίζει, η ένταση ανάμεσα στον φόβο της αλλαγής και την ανάγκη για πρόοδο υπήρχε πάντα στην ανθρώπινη ιστορία. Η αποδοχή αυτής της αντίφασης ίσως αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βήματα για να μπορέσει κανείς να προσαρμοστεί πιο αποτελεσματικά στις απαιτήσεις του σύγχρονου κόσμου.

Τι σημαίνει τελικά ένας «έξυπνος» εγκέφαλος στον 21ο αιώνα;

Για την Critchlow, ο εγκέφαλος του μέλλοντος δεν είναι απαραίτητα εκείνος που απομνημονεύει περισσότερες πληροφορίες ή λειτουργεί πιο γρήγορα από μια μηχανή. Αντίθετα, θεωρεί ότι οι σημαντικότερες ανθρώπινες ικανότητες θα είναι η προσαρμοστικότητα, η δημιουργικότητα, η ενσυναίσθηση και η ικανότητα διαχείρισης της αβεβαιότητας.

Σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αναλαμβάνει όλο και περισσότερες αναλυτικές ή επαναλαμβανόμενες εργασίες, οι δεξιότητες που σχετίζονται με τη φαντασία, τη συνεργασία και τη συναισθηματική κατανόηση ενδέχεται να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Η ίδια υποστηρίζει ότι η καλλιέργεια αυτών των χαρακτηριστικών δεν απαιτεί κάποια ριζική «αναβάθμιση» του ανθρώπινου εγκεφάλου, αλλά καλύτερη αξιοποίηση των δυνατοτήτων που ήδη διαθέτει.

Παράλληλα, δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε καθημερινές συνήθειες που μπορούν να ενισχύσουν τη γνωστική λειτουργία και την ψυχική ανθεκτικότητα, όπως ο επαρκής ύπνος, η τακτική άσκηση, η ισορροπημένη διατροφή, ο χρόνος για χαλάρωση και δημιουργική σκέψη, καθώς και η ουσιαστική κοινωνική επαφή. Σύμφωνα με τη νευροεπιστήμονα, αυτές οι συνήθειες δεν επηρεάζουν μόνο τη σωματική υγεία, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται πληροφορίες, προσαρμόζεται και λαμβάνει αποφάσεις.

Η βασική πρόκληση, όπως σημειώνει, ίσως δεν είναι να συμβαδίσουμε με την ταχύτητα των μηχανών, αλλά να διατηρήσουμε τα χαρακτηριστικά που κάνουν την ανθρώπινη νοημοσύνη διαφορετική. Σε έναν κόσμο συνεχούς τεχνολογικής αλλαγής, η ικανότητα να παραμένει κανείς περίεργος, δημιουργικός και ψυχικά ευέλικτος μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με οποιαδήποτε τεχνική γνώση.

Με πληροφορίες από BBC

Πηγή: lifo.gr

Το άρθρο Ο εγκέφαλος του 21ου αιώνα: Η νευροεπιστήμη εξηγεί ποιες δεξιότητες θα έχουν μεγαλύτερη αξία στο μέλλον εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

 https://www.lifo.gr/culture/vivlio/konstantinos-tsoykalas-akoyme-synehos-gia-anaptyxi-horis-na-diereynatai-ti-einai).

Το άρθρο Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, για το μέλλον που επιφυλάσσουμε στους νέους εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όταν ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε ως πρώτη από τις επτά δεσμεύσεις της ΕΛΑΣ τη «ζωή με Αξιοπρέπεια», ο Μάκης Βορίδης ένα από τα σημαίνοντα στελέχη της σημερινής Νέας Δημοκρατίας, απάντησε ειρωνικά.

«Και τι σημαίνει αξιοπρέπεια», είπε, μεταξύ άλλων, με το γνωστό του ύφος, καλώντας τον Τσίπρα να πει συγκεκριμένα ότι θα αυξήσει μισθούς και συντάξεις ή ότι θα μειώσει φόρους.

Η απαίτηση για κοστολογημένες προτάσεις είναι ασφαλώς θεμιτή. Η ειρωνεία, όμως, για την ίδια την έννοια αποτελεί κλασικό παράδειγμα πολιτικής άγνοιας κινδύνου.

Πρώτον, επειδή ακριβώς αυτό το ζήτημα, της «ζωής με αξιοπρέπεια» απασχολεί διεθνώς οικονομολόγους και πολιτικούς, κι όχι άδικα.

Και δεύτερον, επειδή η Ελλάδα δεν είναι μια ήρεμη και αισιόδοξη κοινωνία που απλώς περιμένει καλύτερα προγράμματα, κοστολογημένα από το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, που ελάχιστοι ούτως ή άλλως θα διαβάσουν.

Σε πρόσφατη έρευνα, η απογοήτευση ήταν το κυρίαρχο συναίσθημα για το 49% των πολιτών και ο θυμός για το 36%, ενώ η ελπίδα περιοριζόταν στο 10% και το αίσθημα ασφάλειας στο 5%. Ομοίως, σε πρόσφατο Ευρωβαρόμετρο, το 59% των Ελλήνων δήλωνε απαισιόδοξο για το μέλλον της χώρας, έναντι 40% που δήλωνε αισιόδοξο.

Όταν λοιπόν το κοινωνικό κλίμα είναι τόσο ταραγμένο, δεν είναι απλώς άστοχο να αντιμετωπίζεις την αξιοπρέπεια σαν ένα αστείο, γενικόλογο σύνθημα. Είναι και επικίνδυνο. Ιδίως όταν αυτή η καθόλου αστεία λέξη, μπορεί να αποτυπωθεί πλέον με μεγάλη ακρίβεια, στο εισόδημα, στη στέγη, στην εργασία και στην αίσθηση ασφάλειας των πολιτών.

Η ανάπτυξη που δεν φτάνει στο πορτοφόλι

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για το 2025, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας, σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, βρίσκεται στο 68% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δυστυχώς, πρόκειται για τη χαμηλότερη επίδοση στην ΕΕ, μαζί με τη Βουλγαρία. Το 2015 όμως, η Βουλγαρία βρισκόταν στο 49% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Δέκα χρόνια μετά, μας έχει φτάσει.

Ακόμη πιο ενοχλητικό είναι το γεγονός ότι αυτή η «επίδοση» έρχεται μετά από χρόνια ανάπτυξης στην Ελλάδα, με ρυθμούς υψηλότερους από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, επιστροφή στην επενδυτική βαθμίδα, σημαντικές ξένες επενδύσεις και υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα.

Που σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν συγκλίνει με αρκετή ταχύτητα. Άλλες οικονομίες της περιοχής μειώνουν γρηγορότερα την απόσταση με τους μέσους όρους της ΕΕ.

Δεν είναι τυχαίο ότι και η πραγματική ατομική κατανάλωση, που αποτυπώνει καλύτερα το υλικό βιοτικό επίπεδο των νοικοκυριών, κινείται περίπου στο 80% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Με άλλα λόγια, η μακροοικονομική σταθερότητα και η οικονομική ανάπτυξη, δεν περνά αυτομάτως στο πορτοφόλι.

Η πρόοδος που έχει σημειωθεί στην οικονομία, δεν γίνεται αισθητή με την ίδια ένταση από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, παρά τη μείωση της ανεργίας, την αύξηση του κατώτατου μισθού τις φορολογικές ελαφρύνσεις και τα επιδόματα.

Η απάντηση βρίσκεται φυσικά στην «ακρίβεια» που οι περισσότεροι συζητούν στην καθημερινότητά τους. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, από τον Απρίλιο του 2021 έως τον Απρίλιο του 2026 οι τιμές στα τρόφιμα αυξήθηκαν σωρευτικά περίπου κατά 39%, ενώ στην ευρύτερη κατηγορία της στέγασης —ενοίκια, ρεύμα, αέριο και θέρμανση— η αύξηση πλησίασε το 37%.

Την ίδια ώρα, οι κατά κεφαλήν αμοιβές εξαρτημένης εργασίας είναι φέτος υψηλότερες κατά 21,3% σε ονομαστικές τιμές και μάλιστα όχι σε σχέση με το 2021, αλλά με το 2019, σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού.

Όταν λοιπόν σημαντικό μέρος του μισθού εξαϋλώνεται με αυτό τον τρόπο, επόμενο είναι πολλοί πολίτες να αισθάνονται ότι «τρέχουν όλη μέρα», αλλά πηγαίνουν προς τα πίσω!

Ακόμη περισσότερο όταν σύμφωνα με έρευνα της Eurostat που δημοσιεύτηκε στο τέλος Ιουλίου σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες (το 46,6%) άνω των 16 ετών δηλώνει πως δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν ούτε μια εβδομάδα διακοπές εκτός σπιτιού, έναντι ποσοστού 27,5% κατά μέσο όρο στις χώρες της ΕΕ.

Μόνο η Ρουμανία που βρίσκεται σε φάση μεγάλης οικονομικής δυσπραγίας μας ξεπερνά με ποσοστό 61,4%, ενώ η γειτόνισσα Βουλγαρία βρίσκεται σε σχετικά καλύτερη θέση με 39,1%.

Η αξιοπρέπεια κρίνεται στη στέγη και στη δουλειά

Η στέγη είναι ίσως το καθαρότερο παράδειγμα. Το 2024, για το 28,9% του πληθυσμού στην Ελλάδα οι στεγαστικές δαπάνες ξεπερνούσαν το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος, έναντι μόλις 8,2% στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έτσι είναι η καθημερινότητα σε χιλιάδες νοικοκυριά. Για αυτό οι νέοι αργούν να φύγουν από το πατρικό σπίτι και συχνά συγκατοικούν από ανάγκη, ενώ οικογένειες ζουν σε μικρότερα σπίτια από αυτά που απαιτούν οι ανάγκες τους και με μόνιμη αγωνία για την επόμενη αύξηση του ενοικίου.

Υπάρχει όμως και μια σκληρότερη πλευρά. Το 2025 αναγγέλθηκαν στην Επιθεώρηση Εργασίας 20.498 εργατικά ατυχήματα, από 11.957 το 2021. Πρόκειται για αύξηση άνω του 70%, ενώ οι 20.498 αναγγελίες αποτελούν τον υψηλότερο αριθμό από τη δημιουργία της υπηρεσίας.

Στην απολογιστική καταγραφή εμφανίζονται 47 θανατηφόρα περιστατικά -42 οριστικοποιημένα και πέντε υπό διερεύνηση σε προηγούμενη διευκρίνιση της Επιθεώρησης- ενώ η ΟΣΕΤΕΕ, με πολύ ευρύτερη περίμετρο, καταγράφει 201 θανάτους. Η τεράστια απόσταση μεταξύ τους, δείχνει ότι ακόμη και η καταγραφή παραμένει πεδίο σοβαρής διαφωνίας!

Η αξιοπρέπεια, συνεπώς, δεν εξαντλείται στο ύψος των απολαβών. Περιλαμβάνει και το στοιχειώδες δικαίωμα να ζει και να εργάζεται κάποιος σε συνθήκες που δεν θέτουν τη ζωή του σε αδικαιολόγητο κίνδυνο.

Από το σύνθημα στο πρόγραμμα

Η συζήτηση περί αξιοπρέπειας δεν είναι καινούργια, φαίνεται όμως να αποκτά ολοένα και πιο επίκαιρο χαρακτήρα. Η Ιζαμπέλα Βέμπερ, του πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης στο Άμχερστ , πολύ γνωστή στους οικονομικούς κύκλους για το φαινόμενο του «sellers inflation» (γνωστότερο ως greedflation μέσω των ΜΜΕ) κυκλοφορεί στις 20 Οκτωβρίου το βιβλίο «Anti-Fascist Economics, In Defense of Affordability, Dignity, and Democracy».

Βασική της θέση είναι ότι η αδυναμία πρόσβασης στα βασικά αγαθά —στέγη, τρόφιμα, ενέργεια και φροντίδα— υπονομεύει την εμπιστοσύνη στη δημοκρατία και τροφοδοτεί την «πολιτική της μνησικακίας».

Στην ίδια κατεύθυνση, ο Τζιν Σπέρλινγκ, που διετέλεσε διευθυντής του National Economic Council των ΗΠΑ υπό δύο προέδρους, τον Μπιλ Κλίντον και τον Μπαράκ Ομπάμα, πρότεινε ήδη από το 2020 την «οικονομική αξιοπρέπεια» ως πυξίδα της οικονομικής πολιτικής.

Όχι αντί του ΑΕΠ, αλλά ως το κριτήριο που δείχνει αν η ανάπτυξη βελτιώνει πραγματικά τη ζωή των ανθρώπων.

Ο Τσίπρας, λοιπόν, έπιασε σωστά έναν διεθνή παλμό. Αυτό δεν σημαίνει ότι παρουσίασε και ολοκληρωμένο πρόγραμμα. Για να αποκτήσει περιεχόμενο η «ζωή με αξιοπρέπεια», χρειάζονται συγκεκριμένοι στόχοι:

Ταχύτερη αύξηση των πραγματικών εισοδημάτων (που σημαίνει πρακτικά σημαντική αλλαγή οικονομικού μοντέλου με έμφαση στους τομείς υψηλής παραγωγικότητας), μείωση της στεγαστικής επιβάρυνσης, ουσιαστική πολιτική κοινωνικής κατοικίας, αποτελεσματικότερους ελέγχους στην αγορά και ισχυρότερη ασφάλεια στην εργασία.

Όλα αυτά κοστίζουν. Απαιτούν χρήματα, σχέδιο, προτεραιότητες και συγκρούσεις. Η έλλειψή τους, όμως, έχει ακόμη μεγαλύτερο κόστος. Σε εμπιστοσύνη, κοινωνική συνοχή και, τελικά, σε δημοκρατία.

Κι όποιος δεν αντιλαμβάνεται πόσο έντονα αναζητά σήμερα η κοινωνία την αξιοπρεπή διαβίωση, διατρέχει τον κίνδυνο να το καταλάβει όταν θα είναι ήδη αργά.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Πόσο κοστίζει η αξιοπρέπεια στην Ελλάδα… Του Γιώργου Παπανικολάου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, οι αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί εξελίχθηκαν σε έναν από τους πιο φονικούς αντιπάλους των αμερικανικών δυνάμεων. Οι ΗΠΑ απάντησαν αρχικά με περισσότερη θωράκιση, καλύτερα οχήματα, ισχυρότερη περίθαλψη και ταχύτερη διάσωση των τραυματιών. Όλα αυτά όμως μείωναν κάπως τις απώλειες, χωρίς να σταματήσουν τις εκρήξεις.

Κάπως έτσι γεννήθηκε το επιχειρησιακό δόγμα Left of Boom, «αριστερά της έκρηξης». Η σημασία του ήταν ότι μετέφερε το βάρος από τη διαχείριση των συνεπειών στην αποτροπή του ίδιου του γεγονότος.

«Αριστερά από την έκρηξη» βρισκόταν ολόκληρη η αλυσίδα, από τη χρηματοδότηση και την κατασκευή του μηχανισμού έως την τοποθέτηση και την ενεργοποίησή του. Αν έσπαγε εγκαίρως ένας κρίκος, η έκρηξη μπορούσε να αποτραπεί.

Η ίδια λογική πρέπει να εφαρμοστεί και στις πυρκαγιές. Τον καύσωνα, την ξηρασία και τους θυελλώδεις ανέμους δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε. Μπορούμε, όμως, να κινηθούμε «αριστερά της ανάφλεξης» περιορίζοντας τις πιθανότητες να υπάρξει η πρώτη σπίθα και, κυρίως, να αποτρέψουμε το ενδεχόμενο αυτή να βρει μπροστά της ένα αχανές πεδίο άφθονης καύσιμης ύλης, χωρίς εμπόδια.

Μιλάμε λοιπόν για όσα προηγούνται μιας πυρκαγιάς  και για όσα επιτρέπουν σε μία μικρή εστία να εξελιχθεί σε πύρινη καταστροφή, από την κατάσταση του ηλεκτρικού δικτύου, τις γεωργικές εργασίες, τις χωματερές και την ανθρώπινη αμέλεια, ως την καύσιμη ύλη, τη διαχείριση των δασών και τις επικίνδυνες ζώνες όπου οι οικισμοί συναντούν τη βλάστηση.

Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση ενίσχυσε σημαντικά την καταστολή των πυρκαγιών, ενώ μέσω του προγράμματος AntiNero χρηματοδότησε καθαρισμούς, δασικούς δρόμους και αντιπυρικές ζώνες.  

Τα μέτρα αντιμετώπισης όμως φαίνεται ήδη ότι δεν αρκούν σε μια εποχή έντονων κλιματολογικών φαινομένων, χωρίς πολύ πιο ευρεία και αποτελεσματική πρόληψη.

Κι εδώ αρχίζουν τα (πιο) δύσκολα.

Δεν ξέρουμε ακόμη πώς ανάβουν οι φωτιές

Η πρόληψη ξεκινά πάντα από τη διάγνωση. Στην Ελλάδα, όμως, ακόμη και σήμερα δεν διαθέτουμε οργανωμένη και καθαρή εικόνα για τα αίτια των αναφλέξεων.

Ο ΟΟΣΑ επισήμανε το 2024 ότι, στα τελευταία μακροχρόνια συγκρίσιμα στοιχεία για την Ελλάδα, η αιτία παρέμενε άγνωστη σε περισσότερο από το 57% των δασικών πυρκαγιών, ενώ άλλη ευρωπαϊκή μελέτη, του 2022 ανεβάζει το ποσοστό των πυρκαγιών αγνώστου αιτίας ακόμη υψηλότερα, πάνω από 75%.

Η μεγάλη απόκλιση επιβεβαιώνει ότι δεν διαθέτουμε δημόσια βάση δεδομένων που να απαντά με αξιοπιστία πόσες φωτιές ξεκινούν επί παραδείγματι από γεωργικές εργασίες, δίκτυα ηλεκτρισμού, χωματερές, αμέλεια ή πρόθεση.

Για να επιστρέψουμε στο σήμερα, η πυρκαγιά στην Πάρο φέρεται να συνδέεται με ανεξέλεγκτη συγκέντρωση απορριμμάτων μέσα στον περιφραγμένο χώρο του ΧΥΤΑ, όπου φαίνεται ότι δεν τηρούνταν τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας. Στην πυρκαγιά της Βοιωτίας, η πυρκαγιά φέρεται να συνδέεται με δίκτυο σύνδεσης ανεμογεννητριών.  

Στην Κρύα Βρύση Ρεθύμνου, η προανάκριση εξετάζει τη σύνδεση της φωτιάς με υπερφόρτωση καλωδίου του δικτύου ηλεκτροδότησης. Σύμφωνα με το Reuters, προκαταρκτικά στοιχεία της Πυροσβεστικής συνέδεαν πιθανώς με το ηλεκτρικό δίκτυο 15 από τις 41 μεγάλες πυρκαγιές που είχαν διερευνηθεί το 2025. 

Ο ΔΕΔΔΗΕ αντιτείνει ότι στο δίκτυο αποδίδεται μόλις το 1% του συνόλου των περιστατικών. Τα δύο ποσοστά, όμως, δεν είναι ευθέως συγκρίσιμα. Του ΔΕΔΔΗΕ αναφέρεται στο σύνολο των περιστατικών, ενώ τα στοιχεία που επικαλείται το Reuters αφορούν τις 41 μεγάλες πυρκαγιές που διερευνήθηκαν.

Όλα τα παραπάνω σημαίνουν πάντως ότι υπάρχουν παράγοντες υψηλού κινδύνου για τις μεγάλες πυρκαγιές που πρέπει το κράτος να παρακολουθεί και να ελέγχει αντί να περιοριζόμαστε κάθε καλοκαίρι στην, (υπαρκτή και αυτή), συζήτηση περί εμπρηστών από αμέλεια ή πρόθεση.

Σημειώνουμε σχετικά ότι και στο θέμα των εμπρησμών, τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Από 1η Ιανουαρίου έως 29 Ιουλίου 2026 είχαμε  232 συλλήψεις στο αυτόφωρο, οι 204 (87,93%) από αμέλεια και μόλις 28 (12,07%) από πρόθεση. 

Ο εμπρησμός από πρόθεση είναι πρωτίστως αστυνομικό πρόβλημα. Η αμέλεια όμως είναι σε μεγάλο βαθμό, πρόβλημα σχεδιασμού και «κουλτούρας πρόληψης».

Το «πινγκ-πονγκ» αρμοδιοτήτων στην πρόληψη

Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα είναι παλιό και απολύτως ελληνικό. Σχεδόν όλοι έχουν κάποια «αρμοδιότητα», ουδείς όμως έχει ολόκληρη την ευθύνη.

Η Πυροσβεστική, η Δασική Υπηρεσία, οι δήμοι, οι Περιφέρειες, η Πολιτική Προστασία, ο ΔΕΔΔΗΕ και οι ιδιοκτήτες ακινήτων έχει ο καθένας κι ένα διαφορετικό κομμάτι της πρόληψης.

Ο ΟΟΣΑ έχει επισημάνει ήδη από το 2024 στην έκθεση που προαναφέρθηκε, ότι οι αλλεπάλληλες θεσμικές αλλαγές αύξησαν τον κατακερματισμό των ρόλων και ότι εξακολουθεί να λείπει μια συνολική στρατηγική με σαφείς στόχους, ευθύνες και αξιολόγηση.

Ποιος ελέγχει αν καθαρίστηκε η βλάστηση γύρω από μια γραμμή ρεύματος; Ποιος επιθεωρεί έναν ΧΥΤΑ πριν από την αντιπυρική περίοδο; Ποιος έχει την τελική ευθύνη για τη ζώνη όπου τα τελευταία σπίτια ενός οικισμού ακουμπούν στο πευκοδάσος;

Το ξεκαθάρισμα των ευθυνών, όμως, πρέπει να συνοδευτεί και από αλλαγή του ίδιου του μοντέλου πρόληψης, από τους αποσπασματικούς καθαρισμούς στην οικολογική διαχείριση του τοπίου.

Πρόληψη σημαίνει μεταξύ άλλων, επιλεκτικές αραιώσεις στα δάση, διαχείριση της νεκρής βιομάζας, βόσκηση, αγροδασικά μωσαϊκά, ενίσχυση ανθεκτικότερων ειδών και προδιαγεγραμμένες καύσεις, όπου αυτές μπορούν να γίνουν με επιστημονικούς κανόνες.

Αυτές άλλωστε, είναι και οι βασικές κατευθύνσεις που προτείνει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος για πιο ανθεκτικά δασικά οικοσυστήματα.

Ακόμη μεγαλύτερη προσοχή όμως, απαιτούν οι όμορες δασικές και οικιστικές ζώνες. Εκεί όπου τα σπίτια έχουν εισχωρήσει στο δάσος, δεν αρκεί ένα γενικό μήνυμα «καθαρίστε τα οικόπεδά σας». Χρειάζονται σχέδια ανά οικισμό, διαχείριση της καύσιμης ύλης, ασφαλείς δρόμοι πρόσβασης, κλπ τα οποία να είναι ρεαλιστικά και κυρίως, να εφαρμόζονται.

Πώς στήνεται ένα σχέδιο «αριστερά της ανάφλεξης»

Σύμφωνα με τα παραπάνω και τη βιβλιογραφία της διεθνούς εμπειρίας, ένα σοβαρό σχέδιο πρόληψης πριν την ώρα της ανάφλεξης και της γιγάντωσης, πρέπει να περιλαμβάνει:

• Εθνική βάση δεδομένων για τα αίτια κάθε πυρκαγιάς και μόνιμες διεπιστημονικές ομάδες διερεύνησης, με στόχο να μειωθούν δραστικά οι πυρκαγιές «αγνώστου αιτίας».
• Έναν ενιαίο συντονιστή πρόληψης, με εξουσία πάνω στους εμπλεκόμενους φορείς και σαφή πολιτική ευθύνη.
• Υποχρεωτικούς προληπτικούς ελέγχους σε δίκτυα ηλεκτρισμού, ΧΥΤΑ, χωματερές και άλλες υποδομές υψηλού κινδύνου.
• Πολυετή οικολογική διαχείριση των δασών, αντί για αποσπασματικούς καθαρισμούς λίγο πριν από το καλοκαίρι.
• Ειδικά σχέδια για τις δασικές-οικιστικές ζώνες, που να εφαρμόζονται με μετρήσιμες υποχρεώσεις ανά δήμο και οικισμό και τακτικούς ελέγχους.
• Δημόσιο πίνακα λογοδοσίας, ώστε να γνωρίζουμε με διαφάνεια, ποιος ανέλαβε τι, πόσα δαπανήθηκαν και ποιο έργο ολοκληρώθηκε.

Η δημόσια λογοδοσία και η διαφάνεια δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο του σχεδίου. 

Μελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια (UC Davis), που δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 2026 στο περιοδικό Science, κατέληξε ότι κάθε δολάριο που επενδύεται σε διαχείριση της καύσιμης ύλης αποτρέπει περίπου 3,75 δολάρια σε ζημιές. Το κόστος της πρόληψης είναι κλάσμα του κόστους των καταστροφών. Αυτό ισχύει, βεβαίως, μόνο εφόσον τα χρήματα δεν κατασπαταλώνται σε υπερτιμολογημένες ή αναποτελεσματικές δράσεις.

Χωρίς ένα τέτοιο σχέδιο, είμαστε καταδικασμένοι μετά από κάθε καταστροφή να αναζητούμε ευθύνες, να αλλάζουμε πρόσωπα και να αγοράζουμε νέο εξοπλισμό, χωρίς να αλλάζουμε το σύστημα που επιτρέπει στις φωτιές να ξεσπούν και να θεριεύουν.

* H στήλη θα βγεί απο σήμερα εκτός κανονικής λειτουργίας λόγω θερινών διακοπών, οπότε η ενημέρωσή της θα γίνεται με πιο… ράθυμους ρυθμούς.  Καλές διακοπές. 

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο «Left of Boom»: Η απάντηση στον εφιάλτη των πυρκαγιών… Του Γιώργου Παπανικολάου εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Οι επιθέσεις phishing εξελίσσονται παράλληλα με τον ψηφιακό μετασχηματισμό των επιχειρήσεων, αξιοποιώντας πλέον υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης, τραπεζικές εφαρμογές, εταιρικούς λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και καθημερινές επαγγελματικές επικοινωνίες για την κλοπή εταιρικών στοιχείων και διαπιστευτηρίων πρόσβασης. Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται στη νέα έκθεση της Kaspersky για το τοπίο των απειλών phishing και spam το 2026, η οποία καταγράφει τις κυριότερες τεχνικές, που χρησιμοποιούν οι κυβερνοεγκληματίες για να στοχεύσουν, κυρίως, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Τράπεζες, υπηρεσίες AI, μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εταιρικά email χρησιμοποιούνται ως «δόλωμα» για την κλοπή διαπιστευτηρίων και εταιρικών δεδομένων

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης, οι επιτήδειοι αξιοποιούν πλέον ολοένα πιο πειστικά σενάρια, προσποιούμενοι ότι εκπροσωπούν χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης ή άλλα γνωστά brands. Με πρόσχημα το άνοιγμα επιχειρηματικών λογαριασμών ή την παροχή δανείων, παραπέμπουν τα θύματα σε ψεύτικες ιστοσελίδες, όπου καλούνται να καταχωρίσουν προσωπικά και εταιρικά στοιχεία, όπως διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αριθμούς τηλεφώνου και άλλα ευαίσθητα δεδομένα.

Στόχος των επιθέσεων παραμένει η απόκτηση διαπιστευτηρίων πρόσβασης, προσωπικών στοιχείων και πληροφοριών, που μπορούν είτε να αξιοποιηθούν σε νέες κακόβουλες εκστρατείες, είτε να διατεθούν προς πώληση στο dark web.

Στο στόχαστρο οι εταιρικοί λογαριασμοί

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν, σύμφωνα με την έκθεση, οι επιθέσεις, που στοχεύουν εταιρικούς λογαριασμούς σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων. Οι κυβερνοεγκληματίες χρησιμοποιούν προσχήματα, όπως δήθεν παραβιάσεις των όρων χρήσης ή υποχρεωτικές διαδικασίες επαλήθευσης, προκειμένου να αποσπάσουν τους κωδικούς πρόσβασης των χρηστών.

Η παραβίαση ενός εταιρικού λογαριασμού δεν θέτει σε κίνδυνο μόνο τα δεδομένα της επιχείρησης, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την εξαπάτηση πελατών ή συνεργατών μέσω αξιόπιστων, πλέον, καναλιών επικοινωνίας.

Παρά την ανάπτυξη νέων ψηφιακών καναλιών, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα αποτελεσματικότερα μέσα επίθεσης. Οι ειδικοί της Kaspersky εντόπισαν εκστρατείες phishing, που χρησιμοποιούσαν ψεύτικα μηνύματα από τμήματα ανθρώπινου δυναμικού και λογιστηρίου, καθώς και email, που αφορούσαν υποτιθέμενες παραδόσεις φορτίων, πληρωμές τιμολογίων, ζητήματα συμμόρφωσης ή εμπορικές προσφορές.

Με ένα μόνο κλικ σε σύνδεσμο ή συνημμένο αρχείο, οι χρήστες κινδυνεύουν είτε να αποκαλύψουν εταιρικά διαπιστευτήρια σε ιστοσελίδες phishing, είτε να εγκαταστήσουν κακόβουλο λογισμικό στις συσκευές τους.

Οι επιθέσεις γίνονται ολοένα πιο πειστικές

Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα της έκθεσης είναι ότι οι επιτιθέμενοι χρησιμοποιούν πλέον νόμιμες υπηρεσίες τρίτων, όπως πλατφόρμες συνεργασίας και διεξαγωγής ερευνών, προκειμένου να διανέμουν κακόβουλα μηνύματα. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρούν να παρακάμψουν τα παραδοσιακά φίλτρα ασφαλείας του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, εκμεταλλευόμενοι παράλληλα την εμπιστοσύνη, που δείχνουν οι χρήστες σε γνωστές και αξιόπιστες υπηρεσίες.

Παράλληλα, το περιεχόμενο των phishing email προσομοιάζει ολοένα περισσότερο τις καθημερινές επαγγελματικές επικοινωνίες, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την αναγνώρισή τους και αυξάνει τον κίνδυνο επιτυχούς εξαπάτησης.

Η έκθεση καταδεικνύει ότι οι επιθέσεις phishing εξελίσσονται παράλληλα με τις ψηφιακές πρακτικές των επιχειρήσεων, αξιοποιώντας τις ίδιες τεχνολογίες και τα εργαλεία, που χρησιμοποιούνται στην καθημερινή λειτουργία τους. Σε αυτό το περιβάλλον, η προστασία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η εκπαίδευση των εργαζομένων και η υιοθέτηση σαφών πολιτικών ασφαλούς χρήσης των ψηφιακών υπηρεσιών αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την ενίσχυση της κυβερνοανθεκτικότητας των οργανισμών.

Πηγή: sepe.gr

Το άρθρο Νέα γενιά phishing βάζει στο στόχαστρο τις επιχειρήσεις… Της Νατάσας Φραγκούλη εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Με μία απλή υπεύθυνη δήλωση αντικαθίστανται τα 25 πιο συνηθισμένα δικαιολογητικά, που απαιτούνταν μέχρι πρότινος για συναλλαγές με το Δημόσιο, στο πλαίσιο της πλήρους εφαρμογής του νόμου Χατζηδάκη, που βάζει τέλος στη γραφειοκρατία και στην ταλαιπωρία πολιτών και επιχειρήσεων.

Η μεταρρύθμιση, η οποία θεσπίστηκε με πρωτοβουλία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη, στοχεύει στη διαμόρφωση ενός πιο φιλικού και ευέλικτου κράτους, καταργώντας την πολυδιάσπαση χαρτιών και πιστοποιητικών.

Το άρθρο Με μία υπεύθυνη δήλωση οι συναλλαγές με το Δημόσιο: Τέλος σε 25 δικαιολογητικά – Παραδείγματα εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.

Όπως και να ‘χει, η τοποθέτηση του Αδωνι Γεωργιάδη, που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον Μεσσήνιο, με την προϋπόθεση αυτός να μην θέλει άλλον πρωθυπουργό, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, προκάλεσε συζητήσεις.

«Εάν ο κ. Σαμαράς δεν έθετε ως προϋπόθεση να είναι άλλος πρωθυπουργός, θα σας έλεγα -εφόσον ο ελληνικός λαός τον επιλέξει να είναι στην Βουλή, όπως θα μιλάγαμε με τα υπόλοιπα κόμματα, προφανώς θα μιλάγαμε και με τον Σαμαρά. Αλλά εάν ο όρος είναι “με άλλον πρωθυπουργό”, προφανώς αυτό δεν μπορεί να γίνει», σημείωσε (στα Παραπολιτικά).

Το θέμα κλήθηκε να σχολιάσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης. Επέμεινε στον «ρεαλιστικό στόχο» της αυτοδυναμίας, ωστόσο διευκρίνισε πως «υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν είναι διαπραγματεύσιμα, όπως η ετυμηγορία των πολιτών. Δεν βάζουμε σε διαπραγμάτευση τα αυτονόητα, όπως είναι η ετυμηγορία των πολιτών και το πρόσωπο που θα επιλέξουν».

Βασική παράμετρος για οποιαδήποτε εξέλιξη, θα πούμε εμείς, είναι τα ποσοστά των κομμάτων το βράδυ της Κυριακής.

Από αυτά θα κριθούν όλα.

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Με μια διπλή, σχεδόν συγχρονισμένη, θα λέγαμε, κίνηση -διαρροή στον βρετανικό Τύπο και θεσμικές ανακοινώσεις των Βρυξελλών- η επίλυση του Κυπριακού επιστρέφει αιφνιδιαστικά στο προσκήνιο.

Επιστρέφει μάλιστα με πάταγο, καθώς όσοι απέρριψαν το 2004 το σχέδιο Ανάν μάλλον θα κινδυνεύσουν να βρεθούν στα πρόθυρα της… αποπληξίας.

Σύμφωνα με την «Independent», η απεσταλμένη του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Μαρία Άνχελα Ολγκίν επεξεργάζεται μια «αποδυναμωμένη» ομοσπονδιακή λύση που προσεγγίζει περισσότερο τις τουρκικές θέσεις περί δύο κρατών.

Μιλάμε για δύο κρατίδια με πολιτική ισότητα, με δραστικά συρρικνωμένες κοινές αρμοδιότητες σε πέντε-έξι υπουργεία, εκ περιτροπής προεδρικό συμβούλιο και συμβούλιο βουλευτών αντί εκλεγμένης ομοσπονδιακής Βουλής.

Για να το πούμε πιο λαϊκά, ενώ το σχέδιο Ανάν έχτιζε έστω μια χαλαρή ομοσπονδιακή στέγη, το νέο σχήμα θυμίζει δύο σπίτια που θα μοιράζονται κοινή αυλή.

Η ίδια η… αρχιτέκτονας του νέου σχεδίου άλλωστε, όπως λέει το δημοσίευμα, «ελπίζει» ότι οι Ελληνοκύπριοι θα το λένε ομοσπονδία και οι Τουρκοκύπριοι συνομοσπονδία. Θεωρώντας ότι αυτή η «δημιουργική ασάφεια» θα αποτελέσει στέρεο θεμέλιο λίθο.

Σημειώστε επίσης ότι η λύση συνδέεται με την τελωνειακή ένωση ΕΕ-Τουρκίας, κάτι που επιθυμεί διακαώς η γείτονα, και μην έχετε αμφιβολία ότι το χεράκι της το έχει βάλει και η (κάποτε Μεγάλη) Βρετανία, που μετά και την ιρανική επίθεση στο Ακρωτήρι, ακούει Κύπρο και βλέπει τις εκεί βάσεις της.

ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΙΙ: Η σύνδεση αυτής της αποκάλυψης με την πολιτική και διπλωματική δραστηριότητα των Βρυξελλών δεν θα μπορούσε να είναι πιο άμεση, τουλάχιστον χρονικά.

Η γνωστή μας Ούρσουλα, μετά από επικοινωνία με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Γκουτέρες, μίλησε για «ανανεωμένη δυναμική», ενώ η Κομισιόν (της) όρισε τον Εκτελεστικό Αντιπρόεδρο Ραφαέλε Φίτο Ειδικό Εκπρόσωπο για το Κυπριακό.

Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι όλα συνέπεσαν σε ένα 48ωρο. Η ανακοίνωση ήρθε την ώρα που ο Νίκος Χριστοδουλίδης συναντούσε τη φον ντερ Λάιεν στο Παρίσι και η Ολγκίν τον Αντόνιο Κόστα στις Βρυξέλλες.

Επισήμως, η Λευκωσία κρατά ψύχραιμη γραμμή του τύπου «καμία επίσημη πρόταση, θεωρητικές ιδέες», ενώ ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Τουφάν Ερχιουρμάν δηλώνει έτοιμος να συζητήσει.

Είναι πάντως σχεδόν βέβαιο ότι ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης θα βρεθεί υπό ισχυρή πίεση καθότι αυτό το υπερβολικά χαλαρό μοντέλο θα διαβαστεί από κυπριακούς και ελλαδικούς πατριωτικούς κύκλους ως συγκαλυμμένη διχοτόμηση.

ΥΓ: Αποτελεί ίσως πικρή ειρωνεία της ιστορίας ότι 22 χρόνια από τότε που ο Ελληνισμός της Κύπρου είπε «όχι» σε μια πλήρη ομοσπονδία θεωρώντας την ανασφαλή και χαλαρή, το τραπέζι στρώνεται με κάτι που αφήνει παρασάγγας πίσω του τις κόκκινες γραμμές του παρελθόντος.

Το τότε «όχι» πάγωσε για ένα διάστημα το πρόβλημα, φαίνεται όμως ότι μετέφερε το πλεονέκτημα σε εκείνον που κρατά το έδαφος στα χέρια του.

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ: Η στήλη New Deal επισήμανε ήδη από χθες, σχετικά με τις διμερείς σχέσεις των δύο χωρών, ότι τα παράθυρα ευκαιρίας δεν μένουν ανοιχτά για πολύ, κι ότι η παρατεταμένη αδράνεια έναντι των διαφορών, μπορεί να γίνει μειονέκτημα.

Τα όσα αποκαλύφθηκαν χθες σε σχέση με τη νέα προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού αποτελούν ισχυρή ένδειξη ότι η μετατόπιση των λύσεων στο μέλλον δεν είναι πάντα η καλύτερη πρακτική.

Ιδίως όταν ο απέναντι αναβαθμίζεται διαρκώς, είτε μας αρέσει είτε όχι.

ΣΥΡΙΖΑ: Και με τη… βούλα από χθες η μειοψηφία στο κόμμα έγινε πλειοψηφία, όπως αποφασίστηκε στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματος, το οποίο πλέον περνά στην εποχή των Πολάκη (δήλωσε ότι θα είναι υποψήφιος πρόεδρος της Κ.Ο.), Παππά και Δούρου.

Προηγουμένως, παραιτήθηκαν ο βουλευτής Συμεών Κεδίκογλου, η αναπληρώτρια γραμματέας Αναστασία Σαπουνά και ο γραμματέας της νεολαίας Πάνος Λαμπρινίδης Στάχτος, που με δηλώσεις τους άφησαν σαφείς αιχμές για τον «αλληλοσπαραγμό», καθώς και άλλα τέσσερα στελέχη της Π.Γ.

Με άγνωστο ακόμα τον τελικό αριθμό των αποχωρήσεων που επίκεινται, αύριο ή μεθαύριο θα συνεδριάσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα για να εκλέξει νέο Γραμματέα, προκειμένου να λυθεί τεχνικά η επιστροφή του διαγραμμένου μέχρι τώρα Παύλου Πολάκη, το Σάββατο θα συγκληθεί η Κεντρική Επιτροπή και μάλλον την επόμενη εβδομάδα, εν μέσω της βαθιάς εσωκομματικής κρίσης, θα γίνει η εκλογή του νέου αρχηγού από την Κ.Ο.

Και το δράμα συνεχίζεται για το κόμμα που (και δημοσκοπικά) παραπαίει…

ΤΣΙΠΡΑΣ: Την ίδια ώρα, ο επικεφαλης της ΕΛΑΣ περιόδευε στην Λέσβο και άκουγε τα καλύτερα λόγια από τον περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου.

Ο Κώστας Μουτζούρης υποδέχθηκε τον πρώην πρωθυπουργό προσφωνώντας τον ως «παλαιό φοιτητή» του, ο οποίος -όπως είπε- «είχε διαπρέψει στο μάθημα που δίδασκα», υπενθυμίζοντας την κοινή τους παρουσία στο Πολυτεχνείο.

Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, μάλιστα, ο κ. Μουτζούρης δήλωσε ότι η Περιφέρεια υποδέχεται «έναν πρώην πρωθυπουργό και έναν άνθρωπο που θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας».

ΧΑΡΔΑΛΙΑΣ: Τον απολογισμό του έργου που έχει παραχθεί στην Περιφέρεια Αττικής τα 2,5 χρόνια της θητείας του θα παρουσιάσει σήμερα το απόγευμα ο Νίκος Χαρδαλιάς, στο Ωδείο Αθηνών.

Στο επίκεντρο θα βρεθούν τα 300+1 έργα και οι 50+1 παρεμβάσεις, συνολικού προϋπολογισμού άνω των 2,6 δισ. ευρώ, που υλοποιούνται, δημοπρατούνται ή ωριμάζουν και στους 66 Δήμους της Αττικής.

Παράλληλα, ο Περιφερειάρχης θα παρουσιάσει τον σχεδιασμό της διοίκησης για την επόμενη περίοδο, αναδεικνύοντας τόσο τα αποτελέσματα που έχουν ήδη επιτευχθεί όσο και τις προτεραιότητες των μηνών που ακολουθούν.

ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΘΡΑΚΗΣ: Εννέα συνεχόμενες ανοδικές συνεδριάσεις καταγράφει η μετοχή της εταιρείας, η οποία χθες έκλεισε στα 5,2 ευρώ ή 2,77% υψηλότερα. Βρίσκεται πλέον σε επίπεδο που είχε να φτάσει από το καλοκαίρι του 2023.

Στο διάστημα των εννέα ημερών η συνολική απόδοση ξεπερνά το 14%.

Την περασμένη εβδομάδα η Piraeus Securities έβαλε τον πήχη για τη μετοχή στα 7,1 ευρώ, δίνοντας σύσταση outperform.

ΔΥΙΛΙΣΤΗΡΙΑ: Απτόητες συνεχίζουν οι μετοχές της Motor Oil και της Helleniq Energy, με την πρώτη να κλείνει σε νέα ιστορικά υψηλά και τη δεύτερη να καταγράφει νέα κορυφή 222 μηνών.

H αιφνιδιαστική ανακοίνωση ότι θα συμβάλουν στη μείωση των τιμών των καυσίμων δεν «τρόμαξε» τους αγοραστές. Αναλυτές άλλωστε εκτιμούν ότι το μέτρο αναμένεται να έχει περιορισμένη οικονομική επίπτωση και για τις δύο εταιρείες, αν και όπως σημειώνει η Eurobank Equities αναδεικνύει την πολιτική ευαισθησία γύρω από την προσιτότητα των τιμών των καυσίμων και ενισχύει τον κίνδυνο έκτακτων παρεμβάσεων στον κλάδο σε περιόδους αυξημένων περιθωρίων διύλισης ή ανόδου των λιανικών τιμών στα πρατήρια.

Σε κάθε περίπτωση η Helleniq Energy έκλεισε χθες στα 11,87 ευρώ με την άνοδο να φτάνει το 4,21% και τις συναλλαγές τα 5,5 εκατ. ευρώ.

Από την πλευρά της, η μετοχή της εταιρείας του ομίλου Βαρδινογιάννη έφτασε τα 47,58 ευρώ (+1,23%), με την κεφαλαιοποίηση πλέον στα 5,27 δισ. ευρώ.

Η Piraeus Bank έβαλε χθες τον πήχη για τη Motor Oil στα 61 ευρώ, βλέποντας upside της τάξης του 30%. Η κίνηση συνοδεύτηκε από ανοδική αναθεώρηση για τα EBITDA και νέες εκτιμήσεις σε ότι αφορά το μέρισμα.

Υ.Γ. Από την πλευρά της, η Goldman Sachs επεσήμανε ότι οι τελευταίες αναθεωρήσεις των εκτιμήσεων της ενδέχεται να μην είναι οι τελευταίες για τα ελληνικά διυλιστήρια.

Η αμερικανική επενδυτική τράπεζα σημειώνει ότι οι ισχυρές συνθήκες στην αγορά διύλισης δημιουργούν σημαντικά περιθώρια για νέες ανοδικές αναθεωρήσεις της κερδοφορίας τόσο της Helleniq Energy, όσο και της Motor Oil.

ΥΔΡΕΥΣΗ: Το νομοσχέδιο που έθεσε αργά την Παρασκευή σε δημόσια διαβούλευση η κυβέρνηση επιβεβαίωσε τις πληροφορίες που προ ημερών είχε μεταδώσει το Euro2day.gr για σημαντική διεύρυνση των δραστηριοτήτων των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ με επέκταση σε γειτονικές περιοχές.

Αυτό αποτυπώθηκε χθες και στο ταμπλό. Η εταιρεία ύδρευσης της πρωτεύουσας πέτυχε υψηλό άνω των 17 ετών με το κλείσιμο στα 12,6 ευρώ ή 3,79% υψηλότερα. Γράφει σε βάθος 30 ημερών απόδοση 21% και στο εξάμηνο 69,3%.

Από την άλλη πλευρά η ΕΥΑΘ ανέβηκε 2,16%, στα 5,21 ευρώ. Για τη μετοχή η απόδοση 30 ημερών είναι 21,16% και εξαμήνου 33,59%.

Πηγή: euro2day.gr

Το άρθρο Το Κυπριακό επιστρέφει στο μενού με… πάταγο-Το μήνυμα Αδωνι προς Σαμαρά-Tips για ΠΛΑΘ, διυλιστήρια, νερά εμφανίστηκε πρώτα στο NewIdeas | Το κανάλι με άποψη.