Του ΦΑΝΗ ΖΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
- Σε Αιθίοπα το Νόμπελ Ειρήνης. Αλέξη – Ζόραν χάσαμε!……
- Αν η αντιγραφή είναι ιστορία, τότε γράφεις την δική σου ιστορία στην νέα εποχή !……
- To Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αθώωσε δυο Έλληνες δημοσιογράφους που είχαν καταδικαστεί από τα Ελληνικά Δικαστήρια γιατί άσκησαν έντονη κριτική εναντίον πολιτικών προσώπων….. Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι οι απόψεις των δημοσιογράφων έγιναν στα πλαίσια συζητήσεων επί θεμάτων δημόσιου ενδιαφέροντος και με την καταδίκη τους περιορίζετε η ελευθέρια της έκφρασης τους……ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΗ απόφαση και πιλότος για την Ελλάδα που οι πολιτικοί κάνουν αγωγές, εξώδικα και μηνύσεις όταν οι δημοσιογράφοι, τους ασκούν σκληρή κριτική, μερικές φορές και με αιχμηρές εκφράσεις. Εάν οι κρίσεις είναι υβριστικές υπάρχουν τα ποινικά δικαστήρια και η ποινική δικονομία.
- Κάθε ΜΜΕ κάθε δημοσιογράφος οφείλουν να αξιολογούν και να θέτουν την αξιολόγηση τους υπό την κρίση των αναγνωστών ,των τηλεθεατών τους και των ακροατών τους. Μόνο στην Ελλάδα υπάρχει αυτός ο μπαμπούλας κατά των δημοσιογράφων. Οι πολιτικοί πρέπει να καταλάβουν ότι η πολιτική τους δραστηριότητα δεν ορίζεται με δικαστικές αποφάσεις. Η εξουσία, κάθε είδους εξουσία υπόκειται σε κριτική. Και όχι μόνο αυτό: ο δημοσιογράφος πρέπει να προβαίνει και σε κρίσεις. Αν υπερβεί τα εσκεμμένα, υπάρχει η ποινική δικαιοσύνη. Τελεία και παύλα. Ας αποβάλουν την αλλεργία για τα ΜΜΕ, οι πολιτικοί. Ας μελετήσουν την απόφαση του ΕΔΔΑ. Καλό θα τους κάνει.
- H καταιγίδα της κρίσης που σάρωσε το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας, παρέσυρε και τα μέσα ενημέρωσης που εκτός από την δραματική συρρίκνωση υπέστησαν και ένα βαρύτατο τραύμα αξιοπιστίας. Ενοχοποιήθηκαν, απαξιώθηκαν, ενώ παράλληλα επιχειρήθηκε με κάθε είδους μεθοδεύσεις ο πλήρης έλεγχος τους από την πολιτική εξουσία. Είναι γεγονός ότι είχε προηγηθεί μια περίοδος λαϊκισμού, κιτρινισμού, εντυπωσιοθηρίας με ευθύνη των ίδιων των μέσων και την ανοχή ή και την βοήθεια εκδοτών και δημοσιογράφων που βολεύτηκαν στην ευκολία του πλασιέ επικοινωνιακών, πολιτικών και οικονομικών παιγνίων, ενώ το χρήμα έρρεε άφθονο…
- Η κρίση αλλά και η δυναμική εμφάνιση του διαδικτύου, η τεχνολογική καταιγίδα που σάρωσε τα πάντα, έδωσε το τελικό κτύπημα στο τοπίο της ενημέρωσης. Τα κοινωνικά δίκτυα κυριάρχησαν πολύ γρήγορα στην ζωή των πολιτών, με τις δραματοποιημένες ιστορίες, τα fake news, τους αλγόριθμους, τις ανεπιβεβαίωτες τις περισσότερες φορές ειδήσεις και μπήκαν βαθειά στην κοινωνία… Με την βοήθεια βέβαια και των λαϊκιστών ηγετών τύπου Τραμπ, που απεχθάνονται την κριτική και δαιμονοποιούν τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους… ΟΜΩΣ είτε βολεύει είτε όχι την εξουσία ο ρόλος του τύπου σε μια δημοκρατική, φιλελεύθερη και πλουραλιστική κοινωνία, είναι καθοριστικός για να διαμορφώσει αυτή συλλογική γνώμη, για να μπορεί να αξιολογεί και να κρίνει όλες τις μορφές εξουσίας, αλλά και να υπερασπίζεται τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες του κοινωνικού συμβολαίου…
- Καλός ή κακός ο τύπος πρέπει να υπάρχει σαν ‘’την πρωινή προσευχή, για να φέρνει τους πολίτες σε επαφή με το πνεύμα του κόσμου’’ όπως είπε ο Χέγκελ, αν και εγώ θα προτιμούσα αυτό που έχει πει ο Τόμας Τζέφερσον : ‘’ Αν πρέπει να αποφασίσω αν θα έχουμε κυβέρνηση χωρίς εφημερίδες ή εφημερίδες χωρίς κυβέρνηση, θα διάλεγα το δεύτερο’’!…
