Του Γιώργου Κράλογλου
Την πάθατε και θα διαλυθείτε, σύντροφοι, γιατί παίξατε το ίδιο παιχνίδι φαυλότητας με τους παλιούς. Τον άθλιο “αγώνα δρόμου ανικανότητας” της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, στον ψευτοσοσιαλισμό. Με μόνιμο θύμα την οικονομία για μισό αιώνα.
Κάνατε το μέγα λάθος να μεταφέρετε την πολιτική στον στίβο της οικονομίας. Παραβλέψατε όμως και εσείς ότι η οικονομία έχει τους δικούς της αμείλικτους κανόνες.
Αυτός ο δράκος θα σας καταπιεί… Και όχι τα παραμύθια για ακροδεξιές αντιλήψεις του Μητσοτάκη.
Θυμηθείτε τη Νέα Δημοκρατία του 2005 -2008. Εάν δεν τρελαινόταν νομίζοντας ότι οδηγεί τη χώρα σε ανάπτυξη και ότι θα επανιδρύσει το κράτος θα είχε αυτιά να ακούει… τα μηνύματα από τις Βρυξέλλες.
Θα είχε μάτια να βλέπει τι σημαίνει να στήνουν τον υπουργό Οικονομικών της και να μην δέχονται να τον δουν αξιωματούχοι της Κομισιόν ή της ΕΚΤ…
Θα καταλάβαινε γιατί ο κόσμος σιχάθηκε τη Ν.Δ. όταν το έβαλε στα πόδια με το άκουσμα της κρίσης παραδίδοντας την εξουσία στον, ανέτοιμο για την κρίση και την πτώχευση, Παπανδρέου του λεφτά υπάρχουν…
Μην μπερδεύεστε με το 2013 που ο κόσμος δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία αν οι Συριζαίοι είναι κομμουνιστές και τι σόι… κομμουνιστές είναι.
Ούτε με το 2014 που η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ έβγαλαν τα σπίτια του κοσμάκη στο σφυρί γκρεμίζοντας την αγορά ακινήτων και την οικοδομή με έναν ΕΝΦΙΑ ληστρικής μορφής (επικαλούμενοι σχετικό δίκαιο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση).
Διερωτηθείτε γιατί, το 2014, ο Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Παππάς με καθηγητές και λόγιους της αριστεράς μπαινόβγαιναν στα σαλόνια του ΣΕΒ, της ολιγαρχίας και των συμφερόντων…
Γιατί όταν το πρόβλημα της οικονομίας έγινε καθαρά πολιτικό οι οικονομικοί κύκλοι έβλεπαν ξεκάθαρα πως ο ψηφοφόρος δεν θα είχε αναστολές να φέρει και τους κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ αν του τακτοποιούσαν αυτά που του συσσώρευσαν οι άλλοι…
Αυτός ο λόγος (συν την ασφάλεια που νοιώθει κάθε κεφαλαιούχος με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και όχι στους δρόμους) κάνει συγκεκριμένα “συμφέροντα” να ποντάρουν ακόμη στον ΣΥΡΙΖΑ.
Άργησαν, τότε, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ να αντιληφθούν πόσο στοιχίζει η ανοησία τους να μην περιφρουρήσουν την οικονομία από την πολιτική με μια κάποια μορφή συναίνεσης (όπως οι Κύπριοι, οι Πορτογάλοι, οι Ιρλανδοί που τους βγήκε).
Έτσι την πάτησε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μπήκε, από την αρχή, στο παιχνίδι αντιπολιτευτικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων στην οικονομία.
Και συνεχίζει σε λάθος δρόμο ο Τσίπρας. Κινδυνολογεί με Μητσοτάκη και τέταρτο μνημόνιο όταν και το 4% του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει ότι το τέταρτο μνημόνιο (αναφοράς στο χρέος) θα το υπογράψει ο Τσίπρας και (ως συνήθως) θα το “βαφτίσει” ειδική συμφωνία…
Συνεπώς όπως τα έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ μόνο ο στίβος της οικονομίας προσφέρεται (αναγκαστικά) ως πεδίο μάχης. Αλλά, τώρα, με όπλα προσδιορισμένα και από τους δανειστές.
Εάν και ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιλέξει δρόμο φυγής δια των εκλογών… δεν τον σώζει τίποτε άλλο εκτός από την (εκ των πραγμάτων) μάχη στο πεδίο της οικονομίας. Μάχη βεβαίως με τους δικούς της κανόνες.
Οφείλει λοιπόν να επιστρατεύσει τους, εντός και εκτός Ελλάδος, πάσης φύσεως συνομιλητές του, να μπουν, με χέρια και με πόδια, στις ιδιωτικοποιήσεις και να υπογράψει συμφωνίες σε χρόνο μηδέν.
Να πουλήσει (στο μεγαλύτερο μέρος) την ΔΕΗ, την ΔΕΣΦΑ και την ΔΕΠΑ. Και να παραδώσει στους (υπαρκτούς ενδιαφερόμενους) ιδιώτες επενδυτές και πολυεθνικές όλους τους κλάδους ενέργειας. Από το πετρέλαιο μέχρι το ρεύμα και το φυσικό αέριο.
Να κλείσει σε μία νύχτα το άχρηστο κράτος. Και με τα κέρδη να συνδέσει την φορολογική πολιτική με επενδύσεις και ανεργία. Τα φιλοδωρήματα που ετοιμάζει για τους άστεγους δεν τον βγάζουν πουθενά…
Να λύσει μέσα σε μία ώρα όλες τις (ύποπτες) αναστολές του κράτους σε επενδύσεις και επενδυτές για να ανακόψει την φυγή τους προς Σκόπια, Κύπρο και αλλού.
Βεβαίως όλα αυτά με άμεσο σαφές σχέδιο, χρονοδιάγραμμα διετίας και (ευχής έργο) άντληση εμπιστοσύνης από την αγορά.
Άλλο τρόπο να “στριμώξει” τον Μητσοτάκη δεν έχει. Και ας μην υπάρχουν χειροπιαστές επιδόσεις και του Μητσοτάκη στην οικονομική πολιτική (στις σημερινές ιδιόμορφες ανάγκες της οικονομίας). Ο λαός δεν θα διστάσει να τον δοκιμάσει. Και ασφαλώς δεν θα τον απορρίψει επειδή το λέει ο Τσίπρας. Γιατί είναι ο ίδιος λαός που εμπιστεύτηκε τους κομμουνιστές (έτσι τους νόμιζε) όταν το 96% είναι αντίθετο (ιδεολογικά) με τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα.
george.kraloglou@capital.gr
Πηγή : capital.gr
