Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Οι ισχυροί άνεμοι προκάλεσαν και στη χώρα μας μεγάλες πυρκαγιές. Η εικόνες που καίνε ότι βρουν μπροστά τους, δεν είναι φαινόμενο, που παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα. Ήδη εδώ και πολλές μέρες, ακούμε και βλέπουμε να καίγονται μεγάλες εκτάσεις σε Ισπανία, Γαλλία και Πορτογαλία.
Χρειάστηκε να μετακινηθούν από τις εστίες τους πάνω από 300.000 πολίτες σε Γαλλία και Ισπανία, προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα δηλ. να μην υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες. Τα τεχνικά μέσα, που καθημερινά πολλαπλασιάζονται στέκονται αδύναμα να τιθασεύσουν τις πύρινες φλόγες, που ξεπηδούν ξαφνικά και κατακαίνε δάση και κατοικίες.
Πολλά έχουν ακουστεί για τα αίτια που προκαλούν τις πυρκαγιές. Άλλοι μιλούν για ανθρώπινη αμέλεια, άλλοι για εμπρησμούς και άλλοι για ηλεκτροφόρα καλώδια ή για τις ανεμογεννήτριες, που στήνονται στις βουνοκορφές. Βεβαίως σημαντικό ρόλο παίζει και η παρατεταμένη ξηρασία, αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής, που κάποιοι δεν την παραδέχονται ως αιτία του κακού.
Στην πολιτική αντιπαράθεση που διατηρήθηκε σε υψηλούς τόνους ολόκληρο τον Ιούλιο, η τελευταία ντουφεκιά έπεσε από την πλευρά Τσίπρα και είχε στόχο το ΠΑΣΟΚ και τα δανεικά κι αγύριστα, που έχουν λάβει τόσο το κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη, όσο και η ΝΔ.
Βεβαίως σε σχετικές ερωτήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ισχυρίζονται ότι έχουν ρυθμίσει τα δάνεια τους προς τις τράπεζες, που συνολικά ξεπερνούν το ένα δις. Όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ, που εγκατέλειψε ο Τσίπρας καταφεύγοντας σε άλλες πολιτείες, δεν είναι άσπιλος και αμόλυντος.
Όπως έγινε γνωστό, με αφορμή την διαμάχη για τα οικονομικά των κομμάτων, επί Τσίπρα ο ΣΥΡΙΖΑ δανειοδοτήθηκε από τράπεζα με 10 εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να αποπληρώσει άλλες δανειακές υποχρεώσεις, και έβαλε υποθήκη το κτίριο της Πλ. Κουμουνδούρου, που αποτιμήθηκε προς 2,7 εκατομμύρια ευρώ. Για τα υπόλοιπα 7,3 εκατομμύρια παρέπεμψε την τράπεζα σε προσεχή κρατική επιδότηση δηλ. από τον κρατικό κορβανά.
Όμως γεννάται το ερώτημα ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ των ορφανών του Τσίπρα, πως θα αποπληρώσει το δάνειο, μιας και αν δεν μπει στην επόμενη Βουλή δεν θα έχει να πάρει φράγκο από το κράτος, για να αποπληρώσει το δάνειό του.
Άρα όλα τα κόμματα, που άσκησαν την εξουσία είναι βουτηγμένα ως τον λαιμό στα χρέη, και είναι κατά το κοινώς λεγόμενο χρεοκοπημένα. Στις περίφημες συνταγματικές ρυθμίσεις, που προωθεί η κυβέρνηση θα έπρεπε να προστεθεί και μια ακόμη, αυτή της απαγόρευσης της δανειοδότησης των κομμάτων από τις τράπεζες και μια δεύτερη των πραγματικών ελέγχων των οικονομικών τους, όπως και αυτών των υποψηφίων βουλευτών.
Να γνωρίζει ο πολίτης που καλείται να ψηφήσει, ποιοι είναι οι χρηματοδότες τόσο των κομμάτων όσο και των υποψηφίων βουλευτών. Καθαρές κουβέντες και καθαρά χαρτιά. Κι όποιος έχει αντίρρηση ή δεν τηρεί κατά γράμμα την συνταγματική επιταγή, να αποκλείεται από την εκλογική διαδικασία.
Αυτή είναι μια θεσμική μεταρρύθμιση, που επιτρέπει την διαφάνεια στα οικονομικά κομμάτων και πολιτικών. Όπως επίσης να ελέγχονται οι πολιτικοί ως προς το ‘πόθεν έσχες’ τους, τόσο κατά την είσοδό τους στα κοινοβουλευτικά έδρανα, όσο και κατ’ έτος μέχρι της εξόδου τους από αυτά.
Γιατί παρατηρείται το φαινόμενο οι άνθρωποι που κατεβαίνουν στην πολιτική για να μας …σώσουν, να αποκτούν τεράστιες περιουσίες κατά την διάρκεια της ή των θητειών τους και να μένουν αναπάντητα τα ερωτήματα, το που και πως κατάφεραν να αυξήσουν σε δυσθεώρητα ύψη, την περιουσία τους.
Με αυτή την έννοια οι προτάσεις Τσίπρα για τη δέσμευση του 80% της τακτικής κρατικής χρηματοδότησης των υπερχρεωμένων κομμάτων για την αποπληρωμή των τραπεζικών τους δανείων και την υποχρεωτική απόδοση του 50% της βουλευτικής αποζημίωσης των βουλευτών, ευρωβουλευτών και λοιπών αιρετών προς το κόμμα με το οποίο εξελέγησαν, αποκλειστικά για τη μείωση των κομματικών οφειλών, είναι προς την σωστή κατεύθυνση.
Όμως δεν μας πληροφορούν εκεί στην Λεωφόρο Αμαλίας, γιατί αυτή η πρόταση δεν κατατέθηκε όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν κυβέρνηση. Και επίσης το νέο πρόσωπο Τσίπρα, πως χρηματοδοτείται και από ποιους; Η απάντηση από εθελοντές και μέλη του νέου σχήματος δεν πείθουν, μιας και το στήσιμο ενός νέου κομματικού σχηματισμού δεν πραγματοποιείται με πενταροδεκάρες.
Αν θέλουν πραγματικά τα κόμματα διαφάνεια, οφείλουν να δεχθούν τον πραγματικό έλεγχο των ταμείων τους, καθώς και τον αντίστοιχο για τους βουλευτές τους. Όλα τα άλλα είναι λόγια του αέρα, όπως αυτός που ραγίζει τις καρδιές μας, εξακοντίζοντας τα καυτά κουκουνάρια, που καίνε το πράσινο και μαζί τον αέρα που αναπνέουμε…
