Οι σημερινές εξελίξεις στο μέτωπο της Συρίας δίνουν μια νέα τροπή στις εξελίξεις για την τύχη της Idlib καθώς πλέον είναι εμφανής η αυξανόμενη δύναμη πυρός των φιλοτουρκικών Συριακών δυνάμεων και του Τουρκικού Στρατού όπου αυτός μετέχει με μονάδες ειδικών δυνάμεων στις μάχες.
Τις τελευταίες ώρες η μεγάλη αυτοκινητοπομπή που μεταφέρει πυροβόλα Howitzer, άρματα μάχης και θωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού μαζί με πυρομαχικά έφθασε στα Τουρκό-Συριακά σύνορα έχοντα περάσει τις πρώτες πρωινές ώρες από το Gaziadep προς το Kilis. Στο μεταξύ χθες βράδυ το πρώτο κονβόϊ εφοδίων και βαρέων όπλων έφθασε μέσα στην πόλη της Idlib και σύμφωνα με τις πληροφορίες συριακών μέσων τα εφόδια παραλήφθηκαν από τους σύρους αντάρτες υπό την επίβλεψη Τούρκων αξιωματικών. Στο ίδιο διάστημα 5 μεγάλα πούλμαν γεμάτα άνδρες των ειδικών δυνάμεων έφθασαν στο Reyhanli της τουρκικής επαρχίας Hatay, δυτικά της περιοχής της Idlib.
Από την πλευρά τους οι δυνάμεις που υποστηρίζουν τον Σύρο πρόεδρο Assad, το τελευταίο τριήμερο σε κατάληψη σειράς μικρών χωριών και τοποθεσιών (Abou Kansah, Seich Ahmad, Kousniya Rasm Al Eis & Tel Bajir)κοντά στον κεντρικό οδικό άξονα Δαμασκού – Χαλεπίου έχοντας υπερκεράσει το τουρκικό φυλάκιο στο Tel Tukan, ενώ η ρωσική αεροπορία προχώρησε σε συστηματικό βομβαρδισμό κατοικημένων περιοχών (Kafr Nuran, Reef Mohandessin, Kafr Hamra και Huritan) με το αιτιολογικό πως εκεί βρίσκονται οχυρωμένοι αντάρτες.
Οι σκληρές μάχες που συνεχίζουν να σημειώνονται ανάμεσα στις φιλοτουρκικές και τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις και το καθεστωτικό Εθνικό Στρατό της Συρίας με τη βοήθεια Ιρανικών πολιτοφυλακών και της ρωσικής αεροπορίας αποσκοπεί στη φάση αυτή στο να μιλήσουν από ισχυρότερη θέση στις προετοιμαζόμενες συνομιλίες που είναι το επίκεντρο των στρατιωτικών επιτροπών Ρωσίας και Τουρκίας, που εργάζονται για το σκοπό αυτό στην Κωνσταντινούπολη.
Οι συνομιλίες των στρατιωτικών κρίθηκαν απαραίτητες πριν τη συνάντηση των Vladimir Putin και Tayip Erdogan, προκειμένου να μιλήσουν, αν οι συνομιλίες πραγματοποιηθούν, επί συμπεφωνημένου εκ των προτέρων επιχειρησιακού χάρτη. Στις συνομιλίες αυτές παρουσιάζονται δυσκολίες συμφωνία σε ορισμένα κρίσιμα σημεία.
Η Ρωσία επιθυμεί στην πραγματικότητα μια νέα συμφωνία τύπου Άστανα (Ρωσία, Τουρκία, Συρία, Ιράν κι εκπρόσωποι των φιλότουρκων ανταρτών). Η Άγκυρα προτιμά μια συμφωνία τύπου «Σότσι», δηλαδή ανάμεσα σ αυτήν και τη Μόσχα, αφήνοντας απ’ έξω τους άλλους παίκτες της συριακής κρίσης.
Επίσης η Άγκυρα επιθυμεί, παρά το γεγονός πως οι συνομιλίες αφορούν αποκλειστικά την τύχη της επαρχίας Ιdlib, να θέσει σειρά άλλων θεμάτων όπως την παράταση της παραμονής της στα βόρεια σύνορα της Συρίας και μετά τον τερματισμό του πολέμου, κυρίως δε στην επαρχία της Afrin θέτοντας ζήτημα «εθνικής ασφάλειας» λόγω της ύπαρξης των Κούρδων. Η Ρωσία λέει επίσης ότι η Τουρκία δεν έχει τιμήσει τις υποσχέσεις της για διαχωρισμό μαχητών από πολίτες στην Idlib.
Η «υπόσχεση που δε κράτησε η Άγκυρα» στην οποία αναφέρεται η Ρωσία, είναι η δέσμευση που ανέλαβε η Τουρκία να πείσει τους εξτρεμιστές του Idlib να εγκαταλείψουν τα όπλα τους. Παρά τις προσπάθειές της, η Τουρκία δεν θα μπορούσε να επιτύχει αυτόν τον στόχο. προσπαθώντας να αφοπλίσει αφιερωμένους μαχητές, μέρος των οποίων πολέμησαν στις τάξεις της Αλ Κάιντα και της Αλ Νούσρα.
Το Ιράν έχει επίσης υποστηρίξει τη συριακή κυβέρνηση λέγοντας ότι ο στρατός της Συρίας δικαιούται να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις για να διατηρήσει την εδαφική ακεραιότητα του συνόλου της χώρας.
Παρατηρητές που παρακολουθούν στενά την κατάσταση στο Idlib παραδέχθηκαν ότι αυτό που συνέβη την περασμένη και αυτή την εβδομάδα στο Seraqib είναι σε μεγάλο βαθμό σύμφωνο με όσα είπε ο πρόεδρος του Συρίας, Assad, δηλαδή ότι οι μάχες δεν θα τελειώσουν μέχρι οι δυνάμεις του να καταλάβουν όλα τα συριακά εδάφη.
Η Ρωσία που βλέπει ότι η τουρκική παρέμβαση μπορεί να καθυστερήσει σοβαρά την επίλυση του συριακού, στο οποίο προσβλέπει προκειμένου να κατοχυρώσει τα κέρδη της στην περιοχή, κατηγoρηματικά αρνείται να αποδεχθεί την μόνιμη κατοχή συριακού εδάφους από την Τουρκία, αλλά και την παραμονή των τζιχαντιστών συμμάχων του Erdogan στην περιοχή της Idlib. Για το λόγο αυτό δεν προτρέπει τον Assad να επιστρέψει στον έλεγχο της Τουρκίας τα δύο φυλάκιά της, που έχασε όταν αναγκάστηκαν οι στρατιωτικοί της να υποχωρήσουν από αυτά για να μην συλληφθούν από τις δυνάμεις του καθεστώτος, αλλά και ένα τρίτο που κινδυνεύει άμεσα.
Ο τουρκικός στρατός δεν τολμά να κάνει χρήση αεροπορικών μέσων στην περιοχή της Idlib, φοβούμενος τη χρήση αντιαεροπορικών πυραύλων της Συρίας αλλά προκειμένου ν’ αποκαταστήσει την ισορροπία δείχνει ότι για πρώτη φορά προωθεί φορητά αντιεροπορικά μέσα στην περιοχή προκειμένου, ν’ απειλήσει με αυτά, τόσο τη Συριακή όσο και τη Ρωσική αεροπορία.
Το ΝΑΤΟ στη σύγκρουση;
Παρά το γεγονός πως οι συγκρούσεις στη Συρία δεν αφορούν άμεσα το ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες υπάρχει ελαφρύς εκνευρισμός καθώς οι δηλώσεις του Mike Pompeo άφησαν ερωτηματικά σχετικά με το πώς εννοεί τη «στήριξη» των ΗΠΑ στην Τουρκία στα παιχνίδια της στη γειτονική της χώρα.
Σύμφωνα με άποψη διπλωμάτη χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ, «αυτή τη στιγμή δεν τίθεται ζήτημα ενεργοποίησης των άρθρων εκείνων που οδηγούν σε μαζική παρέμβαση του ΝΑΤΟ υπέρ της Τουρκίας καθώς δεν απειλήται Τουρκικό έδαφος. Καθώς όμως η κατάσταση παραμένει περιπλεγμένη και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τους εκατέρωθεν σχεδιασμούς, ίσως θα πρέπει να γίνει σαφές πως το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να εμπλακεί σε πόλεμο με τη Ρωσία λόγω των πολιτικών του Tayip Erdogan. Αν οι Αμερικάνοι πιστεύουν πως έχουν μια ευκαιρία να ξανακερδίσουν την Άγκυρα, δείχνοντας τα δόντια στη Μόσχα, δεν μας αφορά, αλλά σίγουρα όχι σε βάρος των συμφερόντων των άλλων χωρών».
Οι ΗΠΑ παρά τη φιλική προς την Τουρκία δήλωση του Pompeo, δεν έχει προβεί σε καμία κίνηση που να θεωρείται μεταβολή στη στάση της σε ό,τι αφορά το συριακό.
Η εβδομάδα που ξεκινά αύριο ίσως θα είναι αποτελεσματική για τις εξελίξεις στη Συρία καθώς ο βαθμός συμμετοχής των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων αυξάνεται γεωμετρικά και θεωρείται θέμα ημερών να βρεθεί ευθέως αντιμέτωπος με τις δυνάμεις του Assad και των συμμάχων του, αν δεν υπάρξει νέα συμφωνία όπως επιζητεί ο Erdogan, που παίζει στην Idlib ένα από τα λίγα ισχυρά χαρτιά που του έχουν απομείνει μιας και δεν μπορεί πλέον να συγκρουστεί με τους Ρώσους εφ’ όλης της ύλης.
