Του ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΤΖΙΟΥ
Για την Ελλάδα και την Κύπρο και για την Ευρώπη ευρύτερα, το ποδαρικό του 2020 υπήρξε ιδιαίτερα εντυπωσιακό, αλλά ταυτόχρονα δυσμενέστατο για την Τουρκία. Ο Ελληνισμός υπογράφει συμφωνίες με το Ισραήλ –άρα και το εβραϊκό κεφάλαιο– και η υποτίθεται φίλη χώρα, δεν φαίνεται να μπορεί να συμμετάσχει ούτε στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης, αφού σύμφωνα με την τουρκική πολιτική ηγεσία, είναι πιθανόν να μην πάει στη Λιβύη τουρκικός στρατός.
Επομένως, πολιτικά έχει μάλλον μεγαλύτερο ενδιαφέρον η εσωτερική μας επικαιρότητα. Και αυτό, διότι ο πρωθυπουργός κ. Κυρ. Μητσοτάκης εξήγγειλε πρωτοβουλίες της κυβέρνησής του για τον νέο εκλογικό νόμο μέσα στον Ιανουάριο.
Το θέμα έχει μεγάλη σημασία, αφού πράγματι η Απλή Αναλογική είναι προβληματική για τον σχηματισμό σταθερών κυβερνήσεων. Η κυβέρνηση της ΝΔ, λογικά, θα πρέπει να φέρει στη Βουλή τον νέο εκλογικό νόμο της ενισχυμένης αναλογικής. Και αν δεν ψηφιστεί από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, να αφήσει το θέμα για το τέλος της θητείας της, το 2023. Και εφόσον και πάλι δεν ψηφιστεί, τότε κατ’ ανάγκη να προχωρήσει σε διπλές εκλογές.
Αυτό λέει η λογική, αλλά υπάρχουν και οι λάτρεις του παραλόγου. Σύμφωνα με αυτό, ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης θα πρέπει τώρα, τον Ιανουάριο, να κάνει διπλές εκλογές, να τις ξανακερδίσει, να συρρικνώσει την εκλογική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ και εν συνεχεία να κυβερνήσει για 4 χρόνια, συν τον μισό χρόνο περίπου που θα έχει κερδίσει, από την λαϊκή εντολή της 7ης Ιουλίου 2019.
Οι πληροφορίες λένε ότι ο πρωθυπουργός δεν είναι και πολύ θετικός σε μία τέτοια εξέλιξη, αλλά δεν την απορρίπτει κιόλας. Οι θιασώτες αυτής της ιδέας στο κυβερνόν κόμμα, με έντονα αντισυριζικά αισθήματα, επιχειρηματολογούν λέγοντας ότι ο αντίπαλος δεν έχει συνέλθει ακόμα από την ήττα του στις εκλογές του παρελθόντος Ιουλίου, έχει και τα εσωτερικά του προβλήματα, συν την προσπάθεια μετασχηματισμού και πολιτικής διεύρυνσης του κόμματος, άρα θα αιφνιδιαστει και θα χάσει τις εκλογές. Για άλλη μία φορά.
Πέραν του γεγονότος ότι η κυβέρνηση έχει εμπεδώσει στην Κοινή Γνώμη την αποδοχή ότι ξεκίνησε θετικά το έργο της, λαμβάνει μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα, τα οποία, εκτός των άλλων, καταγράφονται με την πρωτοφανή συχνότητα των δημοσκοπήσεων, πρωτοφανής για μία κυβέρνηση η οποία μόλις έχει ξεπεράσει την καθιερωμένη χρονική περίοδο ανοχής.
Αν ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης μπει στον πειρασμό της εδώ και τώρα διπλής κάλπης, τότε τα πράγματα, σύμφωνα με τη γνώμη μας, μπορεί να εξελιχθούν διαφορετικά.
Πρώτον, διότι θα δοθεί στον κ. Αλ. Τσίπρα το απρόσμενο δώρο της συσπείρωσης του κεντροαριστερού πολιτικού χώρου, τον οποίο το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ελέγχει σχεδόν ολοκληρωτικά.
Δεύτερον, διότι μπορούν να πεταχτούν στη μέση νέα κόμματα –όχι μόνο στον κεντροαριστερό χώρο.
Τρίτον, γιατί οι εκλογές βλάπτουν την οικονομία, που πηγαίνει ήδη αρκετά καλά, χάρις στην συνέχιση από τη νέα κυβέρνηση θετικών μέτρων που είχε λάβει η προηγούμενη, καθώς και νέων θετικών μέτρων, που πήρε η καινούργια. Είναι δε παρατηρημένο, ότι από τις συνεχείς εκλογές, βλάπτονται πάντα, κυρίως, τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων, με οριακά εισοδήματα.
Και τέταρτον, τυχόν εκλογές τώρα, θα ενοχλήσουν τους δανειστές μας και θα δημιουργήσουν δυσμενές κλίμα για την Ελλάδα, στις Διεθνείς Αγορές. Το ότι παίζει το δυσμενές για μας σενάριο, φάνηκε και από την κίνηση του κ. Αλ. Τσίπρα, να μεταθέσει καλού-κακού το σημαντικό για το κόμμα του Συνέδριο, από τον Μάρτιο, στις 17 Μαΐου του τρέχοντος έτους.
Έτσι, λοιπόν, στο χέρι του κ. Κυρ. Μητσοτάκη είναι να σπάσει την κακή παράδοση στη χώρα μας, που συζητάμε νέες εκλογές σχεδόν μόλις τελειώσουν οι προηγούμενες. Και ταυτόχρονα, να καταστεί ο βασικός εγγυητής της εθνικής ομοψυχίας, αλλάζοντας την παλαιότερη θέση του και ψηφίζοντας για Πρόεδρο της Δημοκρατίας εκείνον που εδώ και ένα χρόνο έχει προτείνει ο αντίπαλός του, δηλαδή τον νυν Πρόεδρο κ. Πρ. Παυλόπουλο, για μία δεύτερη θητεία.
